17330 حدیث از چهارده معصوم علیهم‌السلام

مشخصات کتاب

سرشناسه:مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان،1393
عنوان و نام پدیدآور:17330 حدیث از چهارده معصوم علیهم‌السلام/ واحد تحقیقات مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان.
مشخصات نشر دیجیتالی:اصفهان:مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان، ۱۳93.
مشخصات ظاهری:نرم افزار تلفن همراه ، رایانه و کتاب
موضوع: احادیث شیعه -- قرن ۱۳ق. ، خاندان نبوت -- احادیث ، خاندان نبوت -- فضایل

1- (4904) حدیث از حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله

از1تا200

حدیث1

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لُقمانَ قالَ لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ ، عَلَیکَ بِمَجالِسِ العُلَماءِ ، وَاستَمِع کَلامَ الحُکَماءِ ؛ فَإِنَّ اللّه َ یُحیِی القَلبَ المَیِّتَ بِنورِ الحِکمَةِ کَما یُحیِی الأَرضَ المَیتَةَ بِوابِلِ المَطَرِ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :لقمان به پسرش گفت: «ای پسرم! در مجالس دانشمندان حضور داشته باش، و سخنان حکیمان را بشنو؛ زیرا خداوند دلِ مرده را با نور حکمت ، زنده می کند ؛ چنان که زمینِ مرده را با آب باران حیات می بخشد» .
المعجم الکبیر : ج 8 ص 199 ح 7810 ، کنز العمّال : ج 10 ص 170 ح 28881 .

حدیث2

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لُقمانَ الحَکیمَ قالَ لاِبنِهِ وهُوَ یَعِظُهُ : یا بُنَیَّ ، مَن ذَا الَّذِی ابتَغَی اللّه َ عَزَّ وجَلَّ فَلَم یَجِدهُ ، ومَن ذَا الَّذی لَجَأَ إلَی اللّه ِ فَلَم یُدافِع عَنهُ ، أم مَن ذَا الَّذی تَوَکَّلَ عَلَی اللّه ِ فَلَم یَکفِهِ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :لقمان حکیم، هنگامی که پسرش را موعظه می کرد، به او گفت: «ای پسرم! کیست که از خداوند عز و جل سراغ گرفت، ولی او را نیافت؟ و کیست که به خدا پناه بُرد ، ولی خدا از او دفاع نکرد؟ یا کیست که به خدا توکّل کرد ، ولی خدا او را کفایت ننمود؟»
کنز الفوائد : ج 2 ص 68 ، بحار الأنوار : ج 27 ص 112 ح 87 .

حدیث3

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لُقمانَ الحَکیمَ کانَ یَقولُ : إنَّ اللّه َ عَزَّ وجَلَّ إذَا استَودِعَ شَیئاً حَفِظَهُ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :لقمان حکیم، پیوسته می گفت: «هر گاه چیزی در نزد خداوند عز و جل به امانت گذاشته شود ، حفظش می کند» .
مسند ابن حنبل : ج 2 ص 393 ح 5609 ، کنز العمّال : ج 6 ص 702 ح 17475 .

حدیث4

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لُقمانَ الحَکیمَ کانَ یَقولُ : إنَّ اللّه َ عَزَّ وجَلَّ إذَا استودِعَ شَیئا حَفِظَهُ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :لقمان حکیم ، پیوسته می گفت: «هر گاه چیزی در نزد خداوند عز و جل به امانت گذارده شود ، حفظش می کند» .
مسند ابن حنبل : ج 2 ص 393 ح 5609 ، الدر المنثور : ج 6 ص 512 .

حدیث5

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَنَیرِزُوا إن قَدَرتُم کُلَّ یَومٍ یَعنی تَهادَوا و تَواصَلُوا فِی اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر می توانید هر روز را نوروز کنید ؛ یعنی در راه خدا به یکدیگر هدیه بدهید و با یکدیگر پیوند داشته باشید .
دعائم الإسلام ، ج 2 ، ص 326 .

حدیث6

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ شَرابٍ فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ الْماءُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : بهترین نوشیدنی در دنیا و آخرت آب است .
جامع الصغیر ، ج 1 ، ص 619 .

حدیث7

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَیّدُ شَرابِ الدُّنیا و الآخِرةِ الْماءُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : سرآمد نوشیدنی های دنیا و آخرت آب است .
بحار الأنوار ، ج 66 ، ص 56 .

حدیث8

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المُسلِمونَ شُرَکاءٌ فی ثَلاثَ : فِی الماءِ و الکَلاَء وَ النَّارِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : مسلمانان در سه چیز شریک اند : آب ، مرتع ، آتش (مواد سوختی) .
میزان الحکمه ، 9634 .

حدیث9

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الوُضوءِ إسرافٌ و فی کُلِّ شَی ءٍ إسرافٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : در وضو نیز اسراف هست ؛ در هر چیزی اسراف وجود دارد .
میزان الحکمه ، ح 8497 .

حدیث10

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الوُضوءُ بِمُدِّ و الغُسلُ بِصاعٍ و سَیَأتی أقوامٌ بَعدی یَستَقِلّونَ ذلِکَ فَاُولئکَ عَلی خِلافِ سُنَّتی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برای وضوء یک مُدّ (750 گرم) و برای غسل یک صاع (3 کیلو) آب بس است. پس از من گروهی می آیند که این مقدار را کافی نمی دانند ؛ آنها برخلاف سنّت من هستند .
الأشعثیات ، ص 16 .

حدیث11

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَتَکونَ فِی هذِهِ الاُمَّةِ قَومٌ یَعتَدونَ فِی الطَّهُورِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به زودی در این امّت گروهی پدید خواهند آمد که در استفاده از پاک کننده ها زیاده روی می کنند .
سنن أبی داود ، ج 1 ، ص 29 .

حدیث12

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النَّظَرُ فی ثَلاثَةِ أشیاءٍ عِبادَةٌ : النَّظَرُ فِی وَجهِ الوالِدَینِ و فِی المُصحَفِ و فِی البَحرِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نگاه کردن به سه چیز عبادت است : به صورت پدر و مادر ، به قرآن و به دریا .
بحار الأنوار ، ج 10 ، ص 368 .

حدیث13

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاتُحرِقُوا النَّخلَ و لاتُغرِقوهُ بِالماءِ و لاتَقطَعُوا شَجَرَةً مُثمِرَةً و لاتُحرِقُوا زَرعا لأِنَّکُم لاتَدرونَ لَعَلَّکُم تَحتاجُونَ إلَیهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نخل را نسوزانید و آن را در آب غرق نکنید . درخت بارور را قطع نکنید و زراعت را به آتش نکشید ؛ زیرا شما نمی دانید ، شاید در آینده به آن نیازمند شوید .
الکافی ، ج 5 ، ص 29 .

حدیث14

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ طَیِّبٌ یُحِبُّ الطِّیبَ ، نَظیفٌ یُحِبُّ النِّظافَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند پاک است و پاکی را دوست دارد ؛ پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دارد .
میزان الحکمه ، ح 20314 .

حدیث15

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلْ و أنتَ تَشتَهی و أمسِک و أنتَ تَشتَهی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :غذا را با اشتها بخور و در حالی که هنوز اشتها داری ، دست از غذا بکش .
بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 290 .

حدیث16

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قَلَّ طُعمُهُ صَحَّ بَطنُهُ و صَفا قَلبُهُ و مَن کَثُرَ طُعمُهُ سَقُمَ بَدنُهُ و قَسا قَلبُهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس کم بخورد ، بدنش سالم می ماند و صفای دل می یابد ، و هر که پرخوری کند ، بدنش بیمار و قلبش سخت می شود .
میزان الحکمه ، ح 579 .

حدیث17

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِلبَسُوا مِن ثِیابِکُم البَیاضَ ، فَإنَّها مِن خَیرِ ثیابِکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :لباس های سفید بر تن کنید که از بهترین جامه های شما است .
میزان الحکمه ، ح 18061 .

حدیث18

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اتَّخَذَ ثَوبا فَلْیُنَظِّفهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که جامه ای می پوشد ، باید پاکیزه اش نگه دارد .
الکافی ، ج 6 ، ص 441 .

حدیث19

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الشَّعرُ الحَسَنُ مِن کِسوَةِ اللّه ِ فَأکرِمُوهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :موی نیکو از پوشش های خدادادی است ؛ آن را گرامی بدارید .
وسائل الشیعه ، ج 2 ، ص 129 .

حدیث20

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اتَّخَذَ شَعرا فَلیُحسِنْ وِلایَتَهُ أو لِیَجُزَّهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس موی سر را بلند کند، یا باید به آن خوب رسیدگی کند یا کوتاهش کند .
همان ، ص 129 .

حدیث21

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاتُبَیِّتُوا القُمامَةَ فی بُیوتِکُم و أخرِجُوها نَهارا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خاکروبه را شب در خانه نگذارید و آن را در روز از خانه خارج کنید .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 5 .

حدیث22

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیکُم بِحُسنِ الخَطِّ فَإنَّهُ مِن مَفاتِیحِ الرِّزقِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بر شما باد به زیبایی خط که از کلیدهای روزی است .
الرواشح السماویّه ، ص 202 .

حدیث23

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الخَطُّ الحَسَنُ یَزیدُ الحَقَّ وَضَحا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خط زیبا حق را بیشتر آشکار می کند .
کنزالعمّال ، ح 29304 .

حدیث24

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِنَ الشِّعرِ لَحِکمَةً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برخی از شعرها حکمت است .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 379 .

حدیث25

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِنَ الشِّعرِ لَحِکَما و إنَّ مِنَ البَیانِ لَسِحرا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :همانا پاره ای از شعرها حکمت ، و برخی از بیان ها سحرآمیز است .
الأمالی ، صدوق ، ص 495 .

حدیث26

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ المُؤمنَ مُجاهِدٌ بِسَیفِهِ و لِسانِهِ ؛
از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله سؤال شد : «درباره شاعران چه می فرمایید؟» حضرت فرمودند : «مؤمن با شمشیر و زبانش جهاد می کند» .
تفسیر نورالثقلین ، ج 4 ، ص 70 .

حدیث27

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَسِّنُوا القُرآنَ بِأصواتِکُم فَإنَّ الصَّوتَ الحَسَنَ یَزیدُ القُرآنَ حُسنا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :قرآن را با صدای خوش بخوانید که صدای زیبا ، بر زیبایی قرآن می افزاید .
عیون أخبار الرّضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 74 .

حدیث28

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ حُسنَ الصَّوتِ زینَةٌ لِلقرآنِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :صدای خوش ، زیور قرآن است .
میزان الحکمه ، ح 16507 .

حدیث29

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعمَتِ النَّغمَةُ الصَّوتُ الحَسَنُ لِلمَرءِ المُسلِمِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :چه نیک نغمه ای است آواز خوش برای مسلمان .
جامع الأحادیث ، ص 124 .

حدیث30

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِن أجمَلِ الجَمالِ . . . نَغمَةُ الصَّوتِ الحَسَنِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از زیباترین زیبایی ها نغمه آواز خوش است .
الکافی ، ج 2 ، ص 615 .

حدیث31

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَهِّروا أفواهَکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دهان خویش را پاکیزه کنید .
مکارم الأخلاق ، ص 51 .

حدیث32

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَولا أن أشُقَّ عَلی اُمَّتی لَأَمَرتُهُم بِالسِّواکِ مَعَ کُلِّ صَلاةٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر بر امّت من دشوار نبود ، هر آینه به آنها فرمان می دادم که با هر نماز مسواک بزنند .
میزان الحکمه ، ح 9049 .

حدیث33

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیکُم بِالسِّواک فَنِعمَ الشَّی ءُ السِّواک یَشُدُّ اللَّثَةَ و یَذهَبُ بِالبَخرِ و یُصلِحُ المِعدَةَ و یَزیدُ فی دَرَجاتِ الجَنَّةِ و یُسخِطُ الشَّیطانَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بر شما باد به مسواک کردن ! مسواک کردن چه کار خوبی است ؛ لثه را محکم می کند ، بوی ناخوشایند دهان را می زداید ، معده را اصلاح می کند ، بر درجات بهشتی می افزاید و شیطان را به خشم می آورد .
نهج الفصاحه ، ح 1975 .

حدیث34

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِستاکُوا عَرضَا و لاتَستاکُوا طُولاً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دندان هایتان را از عرض(عمودی) مسواک بزنید نه از طول (افقی) .
الدعوات ، ص 161 .

حدیث35

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مالی أراکُم قَلِحا ، مالَکُم لاتَستاکونَ؟ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :چرا شما را با دندان های زرد می بینم ؟ چرا مسواک نمی زنید ؟
الکافی ، ج 6 ، ص 496 .

حدیث36

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَخَلَّلُوا عَلی إثرِ الطَّعامِ فَإِنَّهُ مَصِحَّةٌ لِلفَمِ و النَّواجِذِ و یَجلُبُ الرِّزقَ عَلَی العَبدِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پس از خوردن غذا خلال کنید که مایه سلامتی دهان و دندان های آسیا است و روزی را بر بنده فرو می ریزد .
مکارم الأخلاق ، ص 153 .

حدیث37

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَخَلَّلُوا عَلی إثرِ الطَّعامِ و تَمَضمَضُوا فَإنَّهُما مَصِحَّةُ النّابِ و النَّواجذِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پس از خوردن غذا دندان هایتان را خلال کنید و آب در دهان بگردانید که این دو کار مایه سلامتی دندان های نیش و آسیا است .
بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 291 .

حدیث38

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَخَلَّلُوا فَإنَّهُ مِنَ النّظافَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : (دندان هایتان را) خلال کنید که بخشی از پاکیزگی است .
بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 291 .

حدیث39

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَغَزوَةٌ فی سَبیلِ اللّه ِ أحَبُّ إلَیَّ مِن أربَعینَ حَجَّةٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :یک بار پیکار در راه خدا ، نزد من محبوب تر از به جا آوردن چهل حج است .
کنزالعمّال ، ح 10694 .

حدیث40

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المُجاهِدونَ فی سَبیلِ اللّه ِ قُوّادُ أهلِ الجَنَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :رزمندگان در راه خدا ، راهبران اهل بهشت اند .
بحار الأنوار ، ج 8 ، ص 199 .

حدیث41

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُباهِی اللّه ُ تعالیی المَلائِکةَ بِالمُجاهِدینَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند بزرگ با مجاهدان بر فرشتگان می بالد .
جامع الأخبار ، ص 93 .

حدیث42

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أقرَبُ النّاسِ مِن دَرجَةِ النُّبوَّةِ أهلُ الجِهادِ و أهلُ العِلمِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نزدیک ترین مردم به مقام نبوّت، اهل جهاد و دانش اند .
کنزالعمّال ، ح 10647 .

حدیث43

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ الشّابَّ الَّذی یُفنِی شَبابَهُ فی طاعَةِ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند دوستدار جوانی است که جوانی اش را به اطاعت خداوند می گذراند .
میزان الحکمه ، ح 9097 .

حدیث44

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المُشاوَرَةُ حِصنٌ مِنَ النَّدامَةِ و أمنٌ مِنَ المَلامَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مشورت دژی در مقابل [هجوم] پشیمانی و مایه ایمنی از سرزنش است .
نثرالدّر ، ج 1 ، ص 183 .

حدیث45

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ لاتُشاوِر جَبانا فَإنَّهُ یُضَیِّقُ عَلَیکَ المَخرَجَ و لاتُشاوِرِ البَخیلَ فَإنَّهُ یَقصُرُ بِکَ عَن غایَتِکَ ولاتُشاوِر حَریصا فَإنَّهُ یُزَیِّنُ لَکَ شَرَها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای علی! با ترسو مشورت مکن ؛ زیرا راه حلّ مشکل را بر تو تنگ می کند ، و با بخیل مشورت مکن ؛ زیرا تو را از هدف باز می دارد ، و با حریص مشورت مکن ؛ زیرا آزمندی را در نظرت زینت می دهد .
علل الشرائع ، ص 559 .

حدیث46

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ أن یَری عَبدَهُ تَعِبا فی طَلَبِ الحَلالِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند دوست دارد که بنده اش را در جست و جوی روزیِ حلال خسته ببیند .
کنزالعمال ، ح 9200 .

حدیث47

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
باکِروا فی طَلَبِ الرِّزقِ و الحَوائجِ فَإنَّ الغُدُوَّ بَرَکَةٌ و نَجاحٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :صبح گاهان در جست و جوی روزی و در پیِ تأمین نیازهای زندگی باشید ؛ زیرا برکت و توفیق در صبح گاه نهفته است .
همان ، ح 9445 .

حدیث48

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَعی عَلی عِیالِهِ فی طَلَبِ الحَلالِ فَهُوَ فی سَبیلِ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که برای کسب روزیِ حلال برای خانواده خود بکوشد ، [تلاشِ] او در راه خداست .
روضة الواعظین ، ص 501 .

حدیث49

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ظُلمُ الأجیرِ أجرَهُ مِنَ الکَبائِرِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ظلم در پرداخت مزد کارگر ، از گناهان بزرگ است .
بحار الأنوار ، ج 103 ص 170 .

حدیث50

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما بُعِثتُ مُعَلِّما ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :من معلّم برانگیخته شدم . .
کنزالعمّال ، ح 28873 .

حدیث51

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أجوَدُکُم مِن بَعدِی رَجُلٌ عَلِمَ عِلما فنَشَرَ عِلمَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بخشنده ترین شما پس از من ، کسی است که دانشی بیاموزد ، آن گاه دانش خود را بپراکند .
میزان الحکمه ، ح 13825

حدیث52

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَعَلَّمتَ مِنهُ حَرفا صِرتَ لَهُ عَبدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از هر کس که حرفی آموختی ، بنده او شده ای .
عوالی اللآلی ، ج1 ، ص 292 .

حدیث53

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اللّهُمَّ اغْفِر لِلمُعَلِّمینَ و أطِل أعمارَهُم و بارِک لَهُم فی کَسبِهِم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خدایا ! آموزگاران را بیامرز ؛ عمرشان را دراز و کسبشان را با برکت کن .
تاریخ بغداد ، ج 3 ، ص 64 .

حدیث54

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن طَلَبَ العِلمَ کانَ کفّارَةً لِما مَضی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که در پی تحصیل علم رود ، این عمل کفّاره گناهان گذشته او است .
میزان الحکمه ، ح 17742 .

حدیث55

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلاّ مِن ثَلاثٍ : إلاّ مِن صَدَقَةٍ جاریَةٍ أو عِلمٍ یُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ صالِحٍ یَدعُو لَهُ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :با مرگ انسان ، رشته عملش قطع می شود ، مگر از سه چیز : صدقه جاری (وماندگار) ، دانشی که مردم از آن بهره مند شوند ، و فرزند نیکوکاری که برایش دعا کند .
میزان الحکمه ، ح 14287 .

حدیث56

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
العُلَماءُ اُمَنَاءُ اللّه ِ عَلی خَلقِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :عالمان ، امینان خدا بر آفریده های اویند .
میزان الحکمه ، ص 13921 .

حدیث57

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِدادَ العُلماءِ فِی المِیزانِ أثقَلُ مِن دَمِ الشُّهداءِ و أکثَرُ ثَوابا یَومَ القِیامَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :در روز قیامت، مداد عالمان در ترازو از خون شهیدان سنگین تر ، و پاداشش بیشتر است .
الفردوس ، ج 5 ، ص 486 .

حدیث58

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النَّظَرُ فی وَجهِ العالِمِ حُبًّا لَهُ عِبادَةٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نگریستنِ به چهره عالم ، از سَرِ مهر ، عبادت است .
النوادر ، ص 110 .

حدیث59

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أماطَ عَن طَریقِ المُسلِمینَ مایُؤذِیهِم ، کَتَبَ اللّه ُ لَهُ أجرَ قِراءَةَ أربَعمِائةِ آیةٍ کُلُّ حَرفٍ مِنها بِعَشرِ حَسَناتٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرکس چیز آزار دهنده ای را از راه مسلمانان بردارد ، خداوند پاداش قرائت چهارصد آیه را ، که برای هر آیه ده حسنه است ، در نامه اعمال او می نویسد .
بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 50 .

حدیث60

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن غَرَسَ شَجَرا أو حَفَرَ وادِیا بِدْءً لَم یَسبِقُهُ إلَیهِ أحدٌ أو أحیا أرضا مَیتَةً فَهِی لَهُ قَضاءً مِنَ اللّه ِ و رَسولِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که درختی بکارد و یا آبراهی حفر کند که کسی در آن بر او پیشی نگرفته باشد و یا زمین مرده ای را آباد کند ، آن زمین ، به حکم خدا و رسولش ، از آنِ او است .
تهذیب الأحکام ، ج 7 ، ص 151 .

حدیث61

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا ضَرَرَ و لا ضِرارَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :زیان رساندن به خود و به دیگران ممنوع است .
الکافی ، ج 5 ، ص 292 .

حدیث62

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَیَأتی زَمانٌ عَلی اُمَّتی یأکُلونَ شَیئا اسْمُهُ البَنجُ ، أنا بَریءٌ مِنهُم و هُم بَریئُونَ مِنّی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :زمانی فرا می رسد که امّت من چیزی به نام «بنگ» استفاده می کنند . من از این گروه بیزارم و آنان از من دورند .
مستدرک الوسائل ، ج 17 ، ص 85 .

حدیث63

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ احتَقَرَ ذَنبَ البَنجِ فَقَد کَفَرَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که گناه کشیدن بنگ را ناچیز بشمرد ، کافر است .
همان ، ص 86 .

حدیث64

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ مَعَ القاضِی مالَمْ یَحِف عَمدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند با قاضی است تا آن گاه که ، به عمد ، ستم نکند .
میزان الحکمه ، ح 16863 .

حدیث65

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن عامَلَ النّاسَ فَلَم یَظلِمهُم وحَدَّثَهُم فَلَم یَکذِبهُم و وَعَدَهُم فَلَم یُخلِفهُم فَهُوَ مِمَّن کَمُلَت مُروءَتُهُ و طَهُرَت عَدالَتُهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که در رفتار خود با مردم به ایشان ستم نکند و به گاه سخن، دروغ نگوید و در وعده خود خلاف نیاوَرَد ، مردانگی اش کامل و عدالتش آشکار است .
الخصال ، ص 208 .

حدیث66

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ماکَرِهتَهُ لِنَفسِکَ فَاکرَه لِغَیرِکَ و ما أحبَبتَهُ لِنَفسِکَ فَأحبِبهُ لأِخیکَ تَکُن عادِلاً فی حُکمِکَ مُقسِطا فی عَدلِکَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آنچه را که برای خود نمی پسندی برای دیگری نیز مپسند ، و آن چه برای خود دوست داری برای برادرت هم دوست بدار تا در قضاوت عادل باشی و در عدالتت دادگر .
تحف العقول ، ص 14 .

حدیث67

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ إذا عَمِلَ أحَدُکُم عَمَلاً أن یُتقِنَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند دوست دارد هرگاه یکی از شما کاری انجام می دهد ، آن را درست و استوار انجام دهد .
میزان الحکمه ، ح 14371 .

حدیث68

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَیلٌ لِصُنّاعِ اُمَّتی مِنَ الیَومِ وغَدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :وای به حال صنعت گران امّت من ، از این که در کار مردم امروز و فردا کنند .
وسائل الشیعه ، ح 12 ، ص 310 .

حدیث69

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعمَتانِ مَکفُورَتانِ : الأمنُ والعافِیَةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دو نعمت است که شکر آنها گزارده نمی شود : امنیّت و سلامتی .
الخصال ، ص 34 .

حدیث70

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا علیُّ! لاخَیرَ فی . . .الوَطَنِ إلاّ مَعَ الأَمنِ وَ السُّرورِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای علی! خیری نیست در . . . وطن مگر با امنیّت و دل خوشی .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 369 .

حدیث71

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ المَعصِیَةَ إذا عَمِلَ بِهَا العَبدُ سِرّا لَم تَضُرَّ إلاّ عامِلَها و إذا عَمِلَ بِها عَلانِیَةً و لَم یُغَیَّر عَلَیهِ أضَرَّت بِالعامَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرگاه بنده ، پنهانی گناه کند ، تنها به خود زیان می رساند ، و هرگاه آشکارا گناه کند و بر این کار غیرت نورزد ، آن گناه به همه مردم آسیب خواهد رساند .
بحار الأنوار ، ج 100 ، ص 74 .

حدیث72

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ لِلصَّبِیِّ لَبَنٌ خَیرٌ مِن لَبَنِ اُمِّهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برای کودک ، شیری بهتر از شیر مادرش نیست .
عیون أخبارالرّضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 8 .

حدیث73

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
العِلمُ عِلمانِ : عِلمُ الأدیانِ و عِلمُ الأبدانِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :علم دو گونه است : علم دین و علم بدن (پزشکی) .
کنزالفوائد ، ج 1 ، ص 107 .

حدیث74

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَطَبَّبَ فَهُوَ لایُعلَمُ مِنهُ طِبٌّ قَبلَ ذلِکَ فَهُوَ ضامِنٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که بدون پیشینه پزشکی طبابت کند ، ضامن است .
میزان الحکمه ، ح 11147 .

حدیث75

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أللّه ُ الطَّبیبُ ، بَل أنتَ رَجُلٌ رَفیقٌ ، طَبیبُها الَّذی خَلَقَها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله به پزشکی فرمودند :خدا طبیب است و تو یاوری مهربان هستی . طبیب درد کسی است که آن را آفریده است .
کنزالعمّال ، ح 28102 .

حدیث76

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن وَلّی مِن أمرِ المُسلِمینَ شَیئا فَوَلّی رَجُلاً و هُوَ یَجِدُ مَن هُوَ أصلَحُ لِلمُسلِمینَ مِنهُ فَقَد خانَ اللّه َ و رَسُولَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که عهده دار یکی از امور مسلمانان شود و فردی را سرپرست کاری کند ، با این که می تواند کسی را که برای مسلمانان بهتر از او باشد بیابد ، به خدا و رسولش خیانت کرده است .
سنن بیهقی ، ج 10 ، ص 11 .

حدیث77

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ إذا عَمِلَ أحدُ کُم عَمَلاً أن یُتقِنَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله خداوند دوست دارد که هرگاه یکی از شما کاری انجام می دهد آن را استوار و درست به سامان رساند .
کنزالعمّال ، ح 9128 .

حدیث78

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تعالی یُحِبُّ مِنَ العامِلِ إذا عَمِلَ أن یُحسِنَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خدای تعالی دوست دارد وقتی کسی کاری می کند آن را به خوبی انجام دهد .
میزان الحکمه ، ح 14371 .

حدیث79

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ عَمِلَ عَلی غَیرِ عِلمٍ ، ما یُفسِدُ أکثَرُ مِمّا یُصلِحُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله هر کس کاری را بدون شناخت انجام دهد ، تباه کاریِ او بیشتر است از آنچه سامان می دهد .
تحف العقول ، ص 47 .

حدیث80

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قُلِ الحَقَّ و لاتأخُذکَ فِی اللّه ِ لَومَةُ لائمٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حق را بگو و در راه خدا از ملامت هیچ ملامت گری نهراس .
کنزالعمّال ، ح 43555 .

حدیث81

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قضی لأخیهِ المُؤمِنِ حاجَةً کانَ کَمَن عَبَدَاللّه َ دَهرَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که حاجت برادر مؤمن خود را برآورده سازد ، مانند کسی است که عمر خود را به عبادت گذرانده باشد .
الأمالی ، طوسی ، ص 481 .

حدیث82

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کانَ یُؤمِنُ بِاللّه ِ و الیَومِ الآخِرِ فَلْیَفِ إذا وَعَدَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله هر که به خدا و روز معاد ایمان دارد باید به وعده خود عمل کند .
الکافی ، ج 2 ، ص 364 .

حدیث83

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لایَزالُ النّاسُ بِخَیرٍ ما أمَرُوا بِالمَعرُوفِ و نَهَوا عَنِ المُنکَرِ و تَعاوَنُوا عَلَی البِرِّ وَالتَّقوی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مردم همیشه در خیر خواهند بود تا وقتی که امر به معروف و نهی از منکر می کنند ، و در نیکی و پرهیزکاری یکدیگر را یاری می رسانند .
تهذیب الأحکام ، ج 6 ، ص 181 .

حدیث84

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أوَّلُ مَن یَدخُلُ الجَنَّةَ شَهِیدٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نخستین کسی که وارد بهشت می شود شهید است .
. میزان الحکمه ، ح 2635 .

حدیث85

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أشرَفُ المَوتِ قَتلُ الشَّهادَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :شرافت مندانه ترین مرگ ، شهادت است .
. بحار الأنوار ، ج 100 ، ص 8 .

حدیث86

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَألَ اللّه َ الشَّهادَةَ بِصِدقٍ بَلَّغَهُ اللّه ُ مَنازِلَ الشُّهَداءِ و إن ماتَ عَلی فِراشِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس صادقانه از خداوند شهادت بخواهد ، خداوند او را به مقام شهیدان می رساند ، هر چند در بستر بمیرد .
. میزان الحکمه ، ح 9788 .

حدیث87

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُبغِضُ رجُلاً یُدخَلُ عَلَیهِ فی بَیتِهِ و لایُقاتِلُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند دشمن می دارد مردی را که در خانه اش بر او حمله کنند و او نجنگد .
عیون أخبارالرّضا علیه السلام ، ج 2 ، ص 28 .

حدیث88

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قُتِلَ دُونَ مالِهِ فَهُوَ شَهیدٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که در راه [حفظ] مالش کشته شود ، شهید است .
دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 398 .

حدیث89

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کانَ فی طَلَبِ العِلمِ کانَتِ الجَنَّةُ فی طَلَبِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس در پی آموختن دانش باشد ، بهشت در پی او است .
میزان الحکمه ، ح 13784 .

حدیث90

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طالِبُ العِلمِ ، مَحفُوفٌ بِعِنایَةِ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :جوینده دانش ، در پناه عنایت خداوند است .
. عوالی اللآلی ، ج 1 ، ص 292 .

حدیث91

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ انتَقَلَ لِیَتَعَلَّمَ عِلما غُفِرَ لَهُ قَبلَ أن یَخطُوَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آن که در پی آموختن دانش به راه افتد ، پیش از آن که گام بردارد ، آمرزیده می شود .
. الجامع الصغیر ، ج 2 ، ص 582 .

حدیث92

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن رَدَّ عَن قَومٍ مِنَ المُسلِمینَ عادِیَةَ ماءٍ أونارٍ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که دسته ای از مسلمانان را از خطر سیل یا آتش سوزی نجات دهد ، بهشت بر او واجب می شود .
. الکافی ، ج 5 ، ص 55 .

حدیث93

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أمِطِ الأذی عَنِ طَریقِ المُسلِمینَ فَهُوَ لَکَ صَدَقَةٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آنچه را که موجب آزار می شود از سر راه مسلمانان دور کن ، که این کار برای تو صدقه است .
. مسند أحمد ، ج 4 ، ص 423 .

حدیث94

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَخَلَ عَبدٌ الجَنَّةَ بِغُصنِ شَوکٍ کانَ عَلی طَریقِ المُسلِمینَ فَأماطَهُ عَنهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بنده ای به سبب برداشتن شاخه خاری از سرراه مسلمانان به بهشت رفت .
. میزان الحکمه ، ح 12676 .

حدیث95

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سافِرُوا تَصِحُّوا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :سفر کنید تا سالم باشید .
. بحار الأنوار ، ج 76 ، ص 221 .

حدیث96

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سافِرُوا فَإنَّکُم إنْ لَم تَغنَموا مالاً اُفِدتُم عَقلاً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :سفر کنید ، که اگر در سفر مالی به چنگ نیاورید ، عقل [تجربی ]شما فزونی خواهد یافت .
. مکارم الأخلاق ، ص 240 .

حدیث97

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو یَعلَمُ النّاسُ رَحمَةَ اللّه ِ لِلمُسافِرِ لَأصبَحَ عَلی ظَهرِ سَفَرٍ ، إنَّ اللّه َ بِالمُسافِرِ رَحیمٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر مردم از رحمت خدا به مسافر آگاه بودند ، همگی بار سفر می بستند . همانا خداوند با مسافر ، مهربان است .
تنبیه الخواطر ، ج 1 ، ص 41 .

حدیث98

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن إجلالِ اللّه ِ إجلالُ ذِی الشَّیبَةِ المُسلِمِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از جمله تجلیل خدا ، بزرگداشت مسلمان سپیدموی است .
. الکافی ، ج 2 ، ص 165 .

حدیث99

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّ مِن إجلالی تَوقیرَ الشَّیخِ مِن اُمَّتی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :احترام به فرد سال خورده از امّت من ، احترام به من است .
میزان الحکمه ، ح 9927 .

حدیث100

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
البَرَکَةُ مَعَ أکابِرِکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برکت با سال مندان شما قرین است .
. بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 137 .

حدیث101

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا خَلَقَ اللّه ُ المَعیشَةَ جَعَلَ البَرَکاتِ فی الحَرثِ و الغَنَمِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :چون خداوند اسباب زندگی را آفرید ، برکت را در کشاورزی و دام قرار داد .
. کنزالعمّال ، ح 9354 .

حدیث102

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَخَلتُ الجَنَّةَ فَرَأیتُ صاحِبَ الکَلبِ [الّذی] أرواهُ مِنَ الماءِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : [در شب معراج] به بهشت وارد شدم و دیدم که صاحب سگی که آن را سیراب کرده بود [به پاداش این عمل] در بهشت جای دارد .
بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 65 .

حدیث103

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِلدّابَّةِ عَلی صاحِبِها سِتُّ خِصالٍ : یَعلِفُها إذا نَزَلَ و یَعرِضُ عَلَیهَا الماءَ إذا مَرَّ بِهِ و لایَضرِبُها الاّ عَلی حَقٍّ وَلا یُحَمِّلُها مالا تُطیقُ و لایُکَلِّفُها مِنَ السَّیرِ إلاّ طاقَتَها و لایَقِفُ عَلَیها فُواقا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حیوان شش حق بر صاحب خود دارد : هرگاه از آن پیاده شد علفش دهد ؛ هرگاه از آبی گذشت ، او را از آن بنوشاند ؛ بی دلیل او را نزند ؛ بیشتر از قدرتش بر او بار نکند ؛ بیشتر از توانش آن را راه نبرد و در فاصله میان دو دوشیدن در یک نوبت ، بر او سوار نشود .
. مستدرک الوسائل ، ج 8 ، ص 258 .

حدیث104

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِکُلِّ شَجَرَةٍ ثَمَرةً و ثَمَرَةُ القَلبِ الوَلَدُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر درختی میوه ای دارد و میوه دل ، فرزند است .
میزان الحکمه ، ح 22608 .

حدیث105

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الوَلَدَ الصّالِحَ رَیحانَةٌ مِن رَیاحینِ الجَنَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :فرزند صالح ، گلی از گل های بهشت است .
. الکافی ، ج 6 ، ص 3 .

حدیث106

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَقُّ الوَلَدِ عَلَی الوالِدِ أن یُحَسِّنَ اسمَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حق فرزند بر پدرش این است که برایش نام نیکو انتخاب کند .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 372 .

حدیث107

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّ أوّلَ ما یَنحَلُ أحدُکُم وَلَدهُ الاِسمَ الحَسَنَ فَلیُحَسِّن أحَدُکُم اسْمَ وَلَدِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نخستین چیزی که هر یک از شما به فرزندش می بخشد ، نام نیکو است ؛ پس هر یک از شما نامی نیک بر فرزندش نهد .
مستدرک الوسائل ، ج 15 ، ص 127 .

حدیث108

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُرُوا صِبیانَکُم بِالصَّلاةِ إذا بَلَغُوا سَبعَ سِنینَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کودکان خود را ، وقتی به هفت سالگی رسیدند ، به خواندن نماز امر کنید .
مستدرک الوسائل ، ج 14 ، ص 228 .

حدیث109

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَقُّ الوَلَدِ عَلی والِدِهِ أن یُعلِّمَهُ الکِتابَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حق فرزند بر پدرش این است که به او نوشتن بیاموزد .
. کنزالعمّال ، ح 45340 .

حدیث110

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلِّموا أولادَکُم السِّباحَةَ و الرِّمایَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به کودکان خود شنا و تیراندازی بیاموزید .
. میزان الحکمه ، ح 22755 .

حدیث111

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أکرِمُوا أولادَکُم و أحسِنُوا آدابَهُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به فرزندان خود احترام بگذارید و آنها را نیکو تربیت کنید .
. میزان الحکمه ، ح 22747 .

حدیث112

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
و إذا وَعَدتُمُوهُم شَیئا فَفُوا لَهُم فَإنَّهُم لا یَرَونَ إلاّ أنَّکُم تَرزُقُونَهُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هنگامی که به کودکان قولی می دهید ، به آن عمل کنید ؛ زیرا آنان می پندارند شما روزیشان می دهید .
وسائل الشیعه ، ج 21 ، ص 483 .

حدیث113

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِعدِلُوا بَینَ أولادِکُم کَما تُحِبُّونَ أن یَعدِلُوا بَینَکُم فِی البِرِّ و اللُّطفِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :میان فرزندان خود به عدالت رفتار کنید ، همان گونه که دوست دارید آنان در نیکی و مهربانی با شما به عدالت رفتار کنند .
. بحار الأنوار ، ج 104 ، ص 92 .

حدیث114

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إتَقُّو اللّه َ واعدِلُوا فی أولادِکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از خدا بترسید و میان فرزندانتان به عدالت رفتار کنید .
. میزان الحکمه ، ح 22659 .

حدیث115

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحِبُّوا الصِّبیانَ وَ ارحَموهُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کودکان را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید .
. الکافی ، ج 6 ، ص 49 .

حدیث116

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ مَن أعانَ وَلَدَهُ عَلی بِرِّهِ و هُوَ یَعفُو عَن سَیِّئَتِهِ و یَدعُو لَهُ فیما بَینَهُ و بَینَ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خدا رحمت کند کسی را که فرزندش را به نیکی کردن بر خود یاری رساند ، بدین گونه که از گناه و خطای او درگذرد و در درگاه خدا برایش دعا کند .
. بحار الأنوار ، ج 104 ، ص 98 .

حدیث117

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّهُ مَن یُرضِی صَبیّا لَهُ صَغیرا مِن نَسلِهِ حَتّی یَرضی ، تَرضّاهُ اللّه ُ یَومَ القیامَةِ حَتّی یَرضی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرکس کودک خردسالی از نسل خود را راضی کند تا خشنود شود ، خداوند در روز قیامت در پی خشنودی او باشد تا آن گاه که خشنود شود .
. میزان الحکمه ، ح 22622 .

حدیث118

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کانَ عِندَهُ صَبِیٌّ فَلیَتَصابَّ لَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس کودکی دارد ، باید با او کودکانه رفتار کند .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 3 ، ص 482 .

حدیث119

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَدُّ جَوابِ الکِتابِ حَقٌّ کَرَدِّ السَّلامِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : پاسخ دادن به نامه ، همانند پاسخ سلام ، از حقوق [صاحب نامه] است .
. کنزالعمّال ، ح 29294 .

حدیث120

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَواصَلُوا بِالکُتُبِ و إنْ شَطَّتِ الدِّیارُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :با نامه خود را به یکدیگر پیوند دهید ، اگر چه شهرها از هم دور باشند .
. الفردوس ، ج 2 ، ص 56 .

حدیث121

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن نَظَرَ فی کِتابِ أخیهِ بِغَیرِ إذنِهِ فَکَأَنَّما یَنظُرُ فی النّارِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که بدون اجازه به نوشته برادرش نگاه کند ، گویی به آتش نگاه می کند .
عوالی اللآلی ، ج 1 ، ص 181 .

حدیث122

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ طَعامِکُم الخُبزُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بهترین غذای شما نان است .
مستدرک الوسائل ، ج 16 ، ص 393 .

حدیث123

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ أطیَبَ طَعامِکُم ما مَسَّتهُ النّارُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بهترین و پاکیزه ترین خوارک شما غذایی است که با آتش پخته شود .
مسند أحمد ، ج 6 ، ص 283 .

حدیث124

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَهُورُ الطَّعامِ یَزیدُ فِی الطَّعامِ والدِّینِ و الرِّزقِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پاکی خوراک بر خوراک ، دین و روزی می افزاید .
کنزالعمّال ، ح 40764 .

حدیث125

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ البَقاءَ و لابَقاءَ فَلیُباکِرِ الغَداءَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که خواستار بقا است ـ و [کسی را] بقا نباشد ـ پیش از طلوع خورشید صبحانه بخورد .
وسائل الشیعه ، ج 5 ، ص 61 .

حدیث126

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُلهُوا وَ الْعَبُوا فَإنّی أَکرَهُ أن یُری فِی دینِکُم غِلظَةٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به سرگرمی و بازی بپردازید ؛ زیرا دوست ندارم در دین شما سخت گیری دیده شود .
میزان الحکمه ، ح 18371 .

حدیث127

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المُؤمِنُ القَوِیُّ خَیرٌ و أحَبُّ إلَی اللّه ِ مِنَ المُؤمِنِ الضَّعیفِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مؤمنِ نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوب تر است از مؤمن ضعیف .
. صحیح مسلم ، ج 8 ، ص 56 .

حدیث128

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلِّمُوا بَنیکُم الرَّمیَ فَإنَّهُ نِکایَةُ العَدُوِّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :تیراندازی را به پسرانتان بیاموزید ، که موجب شکست دشمن است .
. کنزالعمّال ، ح 45341 .

حدیث129

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیکُم بِالرَّمیِ فَإنَّهُ مِن خَیرِ لَهوِکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به تیر اندازی روی آورید ، که یکی از بهترین سرگرمی های شما است .
. میزان الحکمه ، ح 7465 .

حدیث130

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ لَهوِ المُؤمِنِ باطِلٌ إلاّ فی ثَلاثٍ : فی تأدیبِهِ الفَرَسَ . . . ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :همه سرگرمی های مؤمن جز در سه چیز باطل است : یکی آموزش دادن اسب . . . .
وسائل الشیعه ، ج 15 ، ص 140 .

حدیث131

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحَبُّ اللَّهوِ إلَی اللّه ِ إجراءُ الخَیلِ و الرَّمیُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : بهترین سرگرمی در نزد خدا ، اسب دوانی و تیراندازی است .
. کنزالعمّال ، ح 10812 .

حدیث132

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلِّمُوا أولادَکُم السِّباحَةَ و الرِّمایَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به فرزندانتان شنا کردن و تیراندازی بیاموزید .
الکافی ، ج 6 ، ص 7 .

حدیث133

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ لَهوِ المُؤمِنِ السِّباحَةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بهترین سرگرمی مؤمن شنا است .
. کنزالعمّال ، ح 40611 .

حدیث134

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَقُّ الوَلَدِ عَلی والِدِهِ . . . أن یُعَلِّمَهُ السِّباحَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حقّ فرزند بر پدرش این است که . . . به او شنا کردن بیاموزد .
. .میزان الحکمه ، ح 2434 .

حدیث135

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اَحَبَّ الخَلائِقِ إلَی اللّه ِ شابٌّ حَدَثُ السِّنِّ فی صُورَةٍ حَسَنَةٍ جَعَلَ شَبابَهُ و جَمالَهُ لِلّهِ و فِی طاعَتِهِ ذلِکَ الَّذی یُباهِی بهِ الرَّحمنُ مَلائکتَهَ یَقولُ : هذا عَبدِی حَقّا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :محبوب ترین خلایق نزد خدا نوجوان خوش سیمایی است که جوانی و زیبایی خود را برای خدا و در راه طاعت او بگذارد . خداوند رحمان به وجود چنین نوجوانی برفرشتگان می بالد و می فرماید : «این است بنده راستین من!» .
میزان الحکمه ، ح 9096 .

حدیث136

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ و مِیراثُهُ الدَّفاتِرُ و المَحابِرُ وَ جَبَتْ لَهُ الجَنّةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که بمیرد و میراث او دفتر و مداد باشد ، بهشت بر او واجب می شود .
إرشاد القلوب ، ص 176 .

حدیث137

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَرسُ لَیلَةٍ فی سَبِیلِ اللّه ِ عَلی ساحِلِ البَحرِ أفضَلُ مِن صِیامِ رَجُلٍ و قِیامِهِ فِی أهلِهِ ألفَ سَنَةٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :یک شب نگهبانی در راه خدا بر کرانه دریا ، بهتر از هزار سال نماز و روزه مرد در میان خانواده اش است .
کنزالعمّال ، ح 10572 .

حدیث138

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَهیدُ البَحرِ یُغفَرُ لَهُ کُلُّ ذَنبٍ وَالدَّینُ والأمانَةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : همه گناهان شهید دریا آمرزیده می شود ، حتّی بدهی و امانتش .
جامع الصغیر ، ج 2 ، ص 80 .

حدیث139

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
غَزوَةٌ فِی البَحرِ مِثلُ عَشرِ غَزَواتٍ فِی البَرِّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :یک بار جنگیدن در دریا مانند ده بار جنگیدن در خشکی است .
سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 928 .

حدیث140

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَهیدُ البَحرِ مِثلُ شَهیدَیِ البَرِّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : [یک] شهید در دریا مانند دو شهید در خشکی است .
همان ، ص 928 .

حدیث141

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النّاسُ رَجُلانِ : عالِمٌ و مُتَعَلِّمٌ و لاخَیرَ فیما سِواهُما ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مردم دو گونه اند : دانشمند و دانشجو ، و در جز این دو دسته خیری نیست .
. المعجم الکبیر ، ج 10 ، ص 201 .

حدیث142

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن خَرَجَ فی طَلَبِ الِعلمِ کانَ فی سَبیلِ اللّه ِ حتّی یَرجِعَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آن که در جست و جوی دانش بیرون رود ، در راه خدا است ، تا آن گاه که بازگردد .
المحجّة البیضاء ، ج 1 ، ص 19 .

حدیث143

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طالِبُ العِلمِ لایَموتُ أویُمَتَّعَ جِدَّهُ بِقَدرِ کَدِّهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :جوینده دانش نمی میرد تا آن گاه ، که به اندازه زحمتش ، از خوش بختی بهره برد.
. عوالی اللآلی ، ج1 ، ص 292 .

حدیث144

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ : تَذاکُرُ العِلمِ بَینَ عِبادِی مِمّا تَحیی عَلَیهِ القُلُوبُ المَیِّتَةُ ، إذا هُمُ انتَهَوا فیهِ إلی أمری ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند می فرماید : بحث علمی میان بندگانم ، چون به من بینجامد ، دل های مرده با آن زنده می شود .
. عوالی اللآلی ، ج 4 ، ص 78 .

حدیث145

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صاحِبُ النّاقَةِ أحَقُّ بِالجادَّةِ مِنَ الرّاجِلِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :سواره به راه سزاوارتر است تا پیاده .
مستدرک الوسائل ، ج 17 ، ص 121 .

حدیث146

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن مُسلِمٍ یَغرِسُ غَرسَا أویزَرَعُ زَرعَا ، فَیأکُلُ مِنهُ إنسانٌ أوطَیرٌ أوبَهیمَةٌ إلاّ کانَت لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر مسلمانی درختی بنشاند یا کِشته ای بکارد و انسان یا پرنده یا چارپایی از آن بخورد ، برای او صدقه محسوب می شود .
. مستدرک الوسائل ، ج 13 ، ص 460 .

حدیث147

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُطلُبوا الرِّزقَ فی خَبایا الأرضِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :روزی را از آنچه در زمین پنهان است ، بجویید .
. کنزالعمّال ، ح 9302 .

حدیث148

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن لَم یَصبِر عَلی ذُلِّ التَّعَلُّمِ ساعَةً بَقِیَ فی ذُلِّ الجَهلِ أبَدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آن که ساعتی ، خواریِ فراگرفتن علم را تحمّل نکند ، برای همیشه در خواری نادانی خواهد ماند .
. بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 77 .

حدیث149

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن حَقِّ الوَلَدِ عَلی والِدِهِ . . . أنْ یُعَلِّمَهُ الکِتابَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از حقوق فرزند بر پدرش این است که او را نوشتن بیاموزد .
. مستدرک الوسائل ، ج 15 ، ص 169 .

حدیث150

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قَیِّدُوا العِلمَ بِالکِتاب ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :علم را با نوشتن در بند کشید .
. میزان الحکمه ، ح 17324 .

حدیث151

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أسعَدُ العَجَمِ بِالإسلامِ أهلُ فارِسَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خوشبخت ترین ملّت غیر عرب به واسطه اسلام ، ایرانیان اند .
میزان الحکمه ، ح 15756 .

حدیث152

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیُوَطِّئونَ لِلمَهدِیِ سُلطانَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مردمی از مشرق قیام می کنند و زمینه حکومت مهدی را فراهم می آورند .
. کنزالعمّال ، ح 38657 .

حدیث153

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَوکانَ الدِّینُ مُعَلَّقا بِالثُّرَیّا لَتَناوَلَهُ اُناسٌ مِن أبناء فارِسَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر دین به ستاره ثریّا آویزان باشد ، مردمانی از ایرانیان آن را به زیر خواهند کشید .
همان ، ح 34130 .

حدیث154

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الظَّفَرُ بِالجَزمِ و الحَزمِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پیروزی ، در گرو اراده قاطع و دوراندیشی است .
. بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 165 .

حدیث155

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیُوَطِّئونَ لِلمَهدِیِ سُلطانَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مردمی از مشرق قیام می کنند و زمینه حکومت مهدی را فراهم می آورند .
. کنزالعمّال ، ح 38657 .

حدیث156

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أکرِمُوا أولادَکُم و أحسِنُوا آدابَهُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به فرزندان خود احترام بگذارید و آنها را نیکو تربیت کنید .
. میزان الحکمه ، ح 22747 .

حدیث157

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أدِّبُوا أولادَکُم عَلی ثَلاثَ خِصالٍ : حُبِّ نَبِیِّکُم ، حُبِّ أهلِ بَیتِهِ و قِراءَةِ القُرآنِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :فرزندان خود را بر سه ویژگی تربیت کنید : دوست داشتن پیامبرتان ، دوست داشتن اهل بیت او ، و خواندن قرآن .
. کنزالعمّال ، ح 45409 .

حدیث158

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لافَضلَ لِعَرَبِیٍ عَلی عَجَمِیٍّ و لاعَجَمِیٍّ عَلی عَرَبِیٍّ و لا أحَمَرَ عَلی أسوَدَ و لا أسوَدَ عَلی أحَمَرَ إلاّ بِالتَّقوی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هیچ عرب را بر عجم ، و هیچ عجم را بر عرب و هیچ سفید را بر سیاه و هیچ سیاه را بر سفید برتری نیست مگر به تقوا .
. میزان الحکمه ، ح 22396 .

حدیث159

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّکُم مِن آدَمَ و آدَمُ مِن تُرابٍ و أکرَمُکُم عِندَ اللّه ِ أتقاکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :همه شما از نسل آدم هستید و آدم از خاک است و ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شما است .
. تفسیر القمی ، ج 2 ، ص 322 .

حدیث160

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَاللّه ُ یُحِبُّ إغاثَةَ اللَّهفانِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند کمک به اندوهگین و یاری خواه را دوست دارد .
الکافی ، ج 4 ،ص 27 .

حدیث161

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن عالَ یَتیما حَتّی یَستَغنِیَ أوجَبَ اللّه ُ لَهُ بِذلکَ الجَنَّةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس یتیمی را سرپرستی کند تا بی نیاز شود ، خداوند ، در برابر ، بهشت را بر او واجب می کند .
. بحار الأنوار ، ج 42 ،ص 248 .

حدیث162

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن نَصَبَ شَجَرَةً و صَبَرَ عَلی حِفظِها والِقیامِ عَلَیها حَتّی تُثمِرَ کانَ لَهُ فی کُلِّ شَی ءٍ یُصابُ مِن ثَمَرِها صَدَقَةٌ عِندَاللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : هر کس درختی بکارد و در نگهداری آن بکوشد تا میوه دهد ، در برابر هرچه از آن میوه به دست آید ، پاداشی نزد خدا خواهد داشت .
میزان الحکمه ، ح 9143 .

حدیث163

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إن قامَتِ السَّاعَةُ و فِی یَدِ أحَدِکُم فَسیلَةٌ ، فإنِ استَطاعَ أنْ لایَقومَ حَتّی یَغرِسَها ، فَلیَغرِسْها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر قیامت فرا رسد و در دست یکی از شما نهالی باشد ، چنانچه بتواند برنخیزد تا آن را بکارد ، باید آن را بکارد .
. کنزالعمّال ، ح 9056 .

حدیث164

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن رَجُلٍ یَغرِسُ غَرسا إلاّ کَتَبَ اللّه ُ لَهُ مِنَ الأجرِ قَدرَ ما یَخرُجُ مِن ثَمَرِ ذلِکَ الغَرسِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که نهالی بکارد ، خداوند به مقدار میوه ای که از آن درخت به دست می آید ، در نامه اعمال او پاداش می نویسد .
. همان ، ح 9057 .

حدیث165

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أمَرَ بِمَعروفٍ أو نَهی عَن مُنکَرٍ أودَلَّ عَلی خَیرٍ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَریکٌ و مَن أمَرَ بِسوءٍ أودَلَّ عَلَیهِ أو أشارَ بِهِ فَهُوَ شَریکٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کسی که به کاری نیک امر کند یا از کاری زشت باز دارد ، یا به کاری خیر راهنمایی کند یا حتّی به آن اشاره کند ، [در ثواب آن عمل] شریک است . هر کس به بدی امر کند یا به آن دلالت یا اشاره کند ، او نیز [در گناه عمل ]شریک است .
. وسائل الشیعه ، ج 16 ، ص 124 .

حدیث166

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَصرُ المَظلومِ وَ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهیُ عَنِ المُنکَرِ جِهادٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :یاری رساندن به ستم دیده و امر به معروف و نهی از منکر جهاد در راه خدا است .
. جامع الأحادیث ، ص 125 .

حدیث167

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أمَرَ بِالمَعروفِ و نَهی عَنِ المُنکَرِ هُوَ خَلیفَةُ اللّه ِ فی الأرضِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس امر به معروف و نهی از منکر کند ، جانشین خدا در زمین است .
. کنزالعمّال ، ح 5564 .

حدیث168

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِقَتلِ الحُسَینِ حَرارَةً فی قُلوبِ المُؤمِنینَ لاتَبرُدُ أبَدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مرگ حسین علیه السلام آتشی در دل مؤمنان درانداخته است که هرگز سرد نخواهد شد .
. مستدرک الوسائل ، ج 10 ، ص 318 .

حدیث169

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا فاطِمَةُ! کُلُّ عَینٍ باکِیَةٌ یَومَ القِیامَةِ إلاّ عَینٌ بَکَت عَلی مُصابِ الحُسَینِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای فاطمه! همه چشم ها در روز قیامت گریان است جز چشمی که بر مصیبت های حسین بگرید .
. بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 293 .

حدیث170

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا و إنَّ الإجابَةَ تَحتَ قُبَّتِهِ والشِّفاءَ فی تُربَتِهِ ؛
پیامبر علیه السلام :بدانید که اجابت دعا در زیر گنبد حرم او و شفا در تربت او است .
. مستدرک الوسائل ، ج 10 ، ص 335 .

حدیث171

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَی اللّه ِ یَومَ القِیامَةِ أطوَعُهُم لَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :محبوب ترین آدمیان نزد خداوند در روز قیامت فرمان بردارترینِ آنها از او است .
. الکافی ، ج 5 ، ص 340 .

حدیث172

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أعظَمُ النّاسِ قَدرا مَن تَرَکَ مالا یَعنیهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ارجمندترین مردم کسی است که آنچه را که برایش سودی ندارد رها کند .
. الأمالی ، صدوق ، ص 73 .

حدیث173

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أتقَی النّاسِ مَن قالَ الحَقَّ فیما لَهُ و عَلَیهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پرهیزگارترین مردم کسی است که حق بگوید ، چه به سودش باشد چه به زیانش .
. میزان الحکمه ، ح 22483 .

حدیث174

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَقبَلُ اللّه ُ صَلاةَ عَبدٍ لایَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدنِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند نماز بنده ای را که [در نماز] دلش با بدنش همراه نیست نمی پذیرد .
. المحاسن ، ج 1 ، ص 406 .

حدیث175

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ الجِهادِ مَن أصبَحَ لایَهُمُّ بِظُلمِ أحَدٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برترین جهاد آن است که آدمی صبح کند و در اندیشه ستم به کسی نباشد .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 353 .

حدیث176

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن عَرَضَ لأِخیهِ المُسلِمِ المُتَکَلِّمِ فی حَدیثِهِ فَکَأنَّما خَدَشَ وَجهَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که در میان سخن برادر مسلمانش بدود ، چنان است که چهره او را بخراشد .
. الکافی ، ج 2 ، ص 660 .

حدیث177

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ شِیعَتَنا مَن شَیَّعَنا وَاتَّبَعَ آثارَنا وَ اقتَدی بِأعمالِنا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :شیعه ما کسی است که از ما پیروی کند و پا جای پای ما بگذارد و به کردار ما اقتدا کند .
بحار الأنوار ، ج 68 ، ص 154 .

حدیث178

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إفشاءُ سِرِّ أخیکَ خِیانَةٌ فَاجتَنِبْ ذلِکَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :فاش کردن راز برادرت خیانت است ؛ پس از این کار دوری کن .
همان ، ج 77 ، ص 91 .

حدیث179

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاتَعمَل شَیئا مِنَ الخَیرِ رِیاءً و لاتَدَعْهُ حَیاءً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هیچ کار خیری را ریاکارانه انجام نده و آن را از روی حیا ترک مکن .
. همان ، ص 163 .

حدیث180

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِیَکُن لَکَ فی کُلِّ شَی ءٍ نِیَّةٌ صالِحَةٌ حَتَّی النَّومِ و الأکلِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :در هر چیز باید نیّتی نیک داشته باشی ، حتّی در خوردن و خواب .
. مکارم الأخلاق ، ج 2 ، ص 370 .

حدیث181

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أتاکَ زائِرا بَعدَ مَوتِکَ فَلَهُ الجَنَّةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پاداش کسی که پس از مرگت به زیارت تو آید، بهشت است .
تهذیب الأحکام ، ج 6، ص 20 .

حدیث182

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَلقَی اللّه َ ضاحِکا مُستَبشِرا فَلیَتَوَلَّ عَلِیَّ ابنَ مُوسَی الرِّضا علیه السلام ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :کسی که دوست دارد خندان و با روی گشاده خداوند را دیدار کند ، باید از محبّت و ولایت علی بن موسی الرضّا علیه السلام بهره مند باشد .
بحار الأنوار ، ج 36 ، ص 296 .

حدیث183

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، هاجِرُوا و تَمَسَّکُوا بِالإسلامِ ؛ فَإنَّ الهِجرَةَ لاتَنقَطِعُ مادامَ الجِهادُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای مردم ! مهاجرت کنید و به اسلام چنگ زنید ؛ زیرا تا آن گاه که جهاد باشد، هجرت فروگذارده نمی شود .
. میزان الحکمه ، ح 21052 .

حدیث184

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ الهِجرَةِ أنْ تَهجُرَ ما کَرِهَ اللّه ُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برترین هجرت ، هجرت از چیزی است که خدا آن را خوش ندارد .
. کنزالعّمال ، ح 46263 .

حدیث185

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الهِجرَةُ هِجرَتانِ : إحداهُما أن تَهجُرَ السَّیِّئاتِ و الأخری أن تُهاجِرَ إلَی اللّه ِ و رَسولِهِ و لاتَنقَطِعُ الهِجرَةُ ما تُقُبِّلَتِ التَّوبَةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هجرت دوگونه است: هجرت و دوری کردن از گناهان، ودیگری آن است که به سوی خدا و رسول او هجرت کنی،و تا زمانی که توبه پذیرفته می شود، هجرت قطع نمی شود.
. همان ، ح 46262 .

حدیث186

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن فَرَّ بِدینِهِ مِن أرضٍ إلی أرضٍ و إن کانَ شِبرا مِنَ الأرضِ ، إستَوجَبَ الجَنَّةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس با دین داری از سرزمینی به سرزمین دیگر ، اگر چه به اندازه یک وجب، هجرت کند ، سزاوار بهشت است .
. بحار الأنوار ، ج 19 ، ص 31 .

حدیث187

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما بُنِیَ فِی الإسلامِ بِناءٌ أحَبُّ إلَی اللّه ِ و أعَزُّ مِنَ التَّزویجِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :در اسلام هیچ بنایی نزد خدا محبوب تر و ارجمندتر از ازدواج نیست .
. بحار الأنوار ، ج 103 ، ص 222 .

حدیث188

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِتَّخِذُوا الأهلَ فَإنَّهُ أرزَقُ لَکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اهل و عیال اختیار کنید ، که این کار بر روزی شما می افزاید .
. همان ، ص222 .

حدیث189

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا تَزَوَّجَ العبَدُ فَقَدِ اسْتَکمَلَ نِصفَ الدِّینِ فَلْیَتَّقِ اللّه َ فِی النِّصفِ الباقی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر گاه کسی ازدواج کند ، نیمی از دین خود را کامل کرده است و برای [حفظ] نیم دیگر باید تقوای الهی پیشه کند .
. کنزالعمّال ، ح 44403 .

حدیث190

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ! عَلَیکُم بِالجَماعَةِ و إیّاکُم و الفُرقَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای مردم! بر شما باد به جماعت و بپرهیزید از جدایی .
میزان الحکمه ، ح 2434 .

حدیث191

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الجَماعَةُ رَحمَةٌ و الفُرقَةُ عَذابٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :وحدت مایه رحمت ، و تفرقه موجب عذاب است .
. کنزالعمّال ، ح 20242 .

حدیث192

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَدُاللّه ِ عَلَی الجَماعَةِ و الشَّیطانُ مَعَ مَن خالَفَ الجَماعَةَ یَرکُضُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دست خدا بر سر جماعت است و شیطان با کسی همراه است که با جماعت ناسازگاری کند .
. همان ، ح 1031 .

حدیث193

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیکَ بِالجَماعَةِ ؛ فَإنَّما یأکُلُ الذِّئبُ القاصِیَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :با جماعت همراه شو ؛ زیرا گرگ ، گوسفند دورمانده را می خورد .
. مسند أحمد ، ج 6 ، ص 446 .

حدیث194

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن بَنی مَسجِدا و لَو کَمَفحَصِ قَطاةٍ بَنَی اللّه ُ لَهُ بَیتا فِی الجَنَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که مسجدی ، هر چند به اندازه لانه یک پرنده ، بنا کند ، خداوند برای او در بهشت خانه ای بسازد .
بحار الأنوار ، ج 65 ، ص 46 .

حدیث195

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الجُلوسُ فِی المَسجِدِ لاِنْتِظارِ الصَّلوةِ عِبادَةٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نشستن در مسجد به انتظار نماز ، عبادت است .
. میزان الحکمه ، ح 8304 .

حدیث196

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ جُلوسٍ فِی المَسجِدِ لَغوٌ إلاّ ثَلاثَةً : قِراءَةُ مُصَلٍّ أو ذِکرُ اللّه ِ أوسائلٌ عَن عِلمٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر نشستنی در مسجد بیهوده است مگر نشستن سه کس : نمازگزاری که [قرآن ]قرائت کند کسی که ذکر خدا بگوید و کسی که به جست وجوی دانش باشد .
بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 88 .

حدیث197

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن رَأیتُمُوهُ یُصَلِّی فِی المَسجِدِ جَماعَةً فَظَنُّوا بِهِ کُلَّ خَیرٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر گاه دیدید کسی در مسجد نماز به جماعت می گزارد ، در هر کار خیری به او خوش گمان باشید .
. عوالی اللآلی ، ج 1 ، ص 341 .

حدیث198

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کَنَسَ المَسجِدَ یَومَ الخَمیسِ لَیلَةِ الجُمُعَةِ فَأخرَجَ مِنهُ التُّرابَ غَفَرَاللّه ُ لَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس در روز پنج شنبه برای شب جمعه ، مسجد را جاروب کند و خاک آن را بیرون برد ، خداوند او را می آمرزد .
ثواب الأعمال ، ص 51 .

حدیث199

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أکَلَ هذِهِ البَقلَةَ المُنتِنةَ [الثَّومَ] فَلا یَقرَبْ مَسجِدَنا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که این گیاه بدبو [سیر] را خورده است ، به مسجد ما نزدیک نشود .
میزان الحکمه ، ح 8312 .

حدیث200

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَعاهَدُوا نِعالَکُم عِندَ أبوابِ المَسجِدِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پیش در مسجد ، کفش هایتان را بررسی کنید] تا آلودگی در آن نباشد] .
وسائل الشیعه ، ج 5 ، ص 230 .

از201تا400

حدیث201

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أغفَلُ النّاسِ مَن لَم یَتَّعِظ بِتَغَیُّرِ الدُّنیا مِن حالٍ إلی حالٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :غافل ترین مردم کسی است که از دگرگونی دنیا از حالی به حال دیگر پند نگیرد .
بحار الأنوار ، ج 77 ، ص 114 .

حدیث202

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّکُم لَنْ تَسَعُوا النّاسَ بِأموالِکُم فَسَعُوهُم بِأخلاقِکُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :با دارایی خود نمی توانید دل مردم را به دست آورید ، پس دلشان را با اخلاق [نیک ]به دست آورید .
نثر الدرّ ، ج 1 ، ص 123 .

حدیث203

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ النّاسِ مَنِ انتَفَعَ بِهِ النّاسُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بهترین مردم کسی است که مردم از او بهره مند شوند .
. بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 23 .

حدیث204

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن صاحَبَ النّاسَ بِالَّذی یُحِبُّ أن یُصاحِبُوهُ کانَ عَدلاً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که با مردم چنان رفتار کند که دوست دارد آنها با او آن گونه رفتار کنند ، عادل است .
کنزالفوائد ، ج 1 ، ص 162 .

حدیث205

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
البادِی ءُ بِالسَّلامِ بَریءٌ مِنَ الکِبرِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آغاز کننده سلام از تکبّر برکنار است .
میزان الحکمه ، ح 8848 .

حدیث206

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاإیمانَ لِمَن لا أمانَةَ لَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :آن که امانت دار نیست ، ایمان ندارد .
. بحار الأنوار ، ج 72 ، ص 198 .

حدیث207

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَمامُ البِرِّ أن تَعمَلَ فِی السِّرِّ عَمَلَ العَلانِیَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نیکوکاری کامل آن است که در نهان همان کنی که در آشکارا می کنی .
. کنزالعمّال ، ح 5265 .

حدیث208

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الجَلیسُ الصّالِحُ خَیرٌ مِنَ الوَحدَةِ و الوَحدَةُ خَیرٌ مِن جَلیسِ السُّوءِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :همنشین خوب بهتر از تنهایی است و تنهایی بهتر از همنشین بد .
الأمالی ، طوسی ، ص 536 .

حدیث209

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَهادَوا فَإنَّها تَذهَبُ بِالضَّغائِنِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به یکدیگر هدیه بدهید که کینه ها را از بین می برد .
. الکافی ، ج 5 ، ص 144 .

حدیث210

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أتی غَنِیّا فَتَضَعضَعَ لَهُ ذَهَبَ ثُلُثا دِینِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که نزد ثروتمندی برود و (به خاطر ثروتش) برای او فروتنی کند ، دو سوم دینش بر باد رفته است .
. تحف العقول ، ص 8 .

حدیث211

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَحسِن مُجاوَرَةَ مَن جاوَرَکَ تَکُن مُؤمِنا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حق همسایگیِ همسایه ات را خوب به جای آور ، تا مؤمن باشی .
. بحار الأنوار ، ج 69 ، ص 368 .

حدیث212

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الحَسَنُ و الحُسَینُ إمامانِ قاما أو قَعَدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حسن و حسین دو امامند ؛ چه قیام کنند، و چه قیام نکنند .
مناقب آل أبی طالب ، ج 2 ، ص 138 .

حدیث213

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَعی لِمَریضٍ فی حاجَةٍ قَضاها أولَم یَقضِها خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ کَیَومٍ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس برای بر آوردن نیاز بیماری بکوشد ، چه آن را برآورده سازد و چه نسازد ، مانند روزی که از مادرش زاده شد ، از گناهانش پاک می شود .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 16 .

حدیث214

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قامَ عَلی مَریضٍ یَوما و لَیلَةً بَعَثَهُ اللّه ُ مَعَ ابراهیمَ الخَلیلِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس یک شبانه روز از بیماری پرستاری کند ، خداوند او را با ابراهیم خلیل محشور می کند .
ثواب الأعمال ، ص 341 .

حدیث215

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أطعَمَ مَریضا شَهوَتَهُ أَطعَمَهُ اللّه ُ من ثِمارِ الجَنَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس غذای بیمار را به او بخوراند ، خداوند از میوه های بهشتی به او بخوراند .
. الدعوات ، ص 230 .

حدیث216

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یَغضَبُ لِغَضَبِ فاطِمَةَ و یَرضی لِرِضاها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :به یقین خداوند با خشم فاطمه به خشم می آید و با خشنودی او خشنود می شود .
بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 320 .

حدیث217

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ فاطِمةَ بَضعَةٌ مِنّی و هِیَ نورُ عَینی و ثَمَرَةُ فُؤادی ؛ یَسوؤُنی ما ساءَها و یَسُرُّنی ما سَرَّها و إنَّها أوَّلُ مَن یَلحَقُنی مِن أهلِ بَیتی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :فاطمه پاره تن من و روشنی دیده و میوه دل من است . آنچه او را ناراحت کند مرا ناراحت می کند و آنچه شادش کند ، مرا شاد می کند ؛ او نخستین کس از اهل بیت من است که به من می پیوندد .
الأمالی ، صدوق ، ص 575 .

حدیث218

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فاطِمَةُ أَعَزُّ النّاسِ عَلَیَّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :فاطمه عزیزترین مردم نزد من است .
بشارة المصطفی ، ص 70 .

حدیث219

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أَحَبَّ فاطِمَةَ ابنَتی فَهُوَ فِی الجَنَّةِ مَعی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس دخترم فاطمه را دوست داشته باشد ، در بهشت با من همراه خواهد بود .
. بحار الأنوار ، ج 27 ، ص 116 .

حدیث220

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الجَنَّةُ تَحتَ أقدامِ الاُمَّهاتِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بهشت زیر قدم های مادران است .
. میزان الحکمه ، ح 22691 .

حدیث221

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَرَّهُ أن یُمَدَّ لَهُ فِی عُمرِهِ و یُزادَ فی رِزقِهِ فَلیَبَرَّ والِدَیهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرکه خوش دارد عمرش دراز و روزی اش بسیار شود ، به پدر ومادرش نیکی کند .
. همان ، ح 22671 .

حدیث222

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اتَّخَذَ زَوجَةً فَلیُکرِمها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرکه همسری اختیار کند ، باید او را گرامی بدارد .
مستدرک الوسائل ، ج 1 ، ص 412 .

حدیث223

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا صَلَّتِ المَرأةُ خَمسَها و صامَت شَهرَها و أحصَنَت فَرجَها و أطاعَت بَعلَها فَلَتَدخُلُ الجَنَّةَ مِن أیِّ أبوابٍ شاءَت ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرگاه زنی نمازهای پنج گانه اش را به جای آورد ، و ماه رمضان را روزه بگیرد، و دامنش را پاک نگه دارد ، و از شوهرش فرمان ببرد ، از هر دری که بخواهد وارد بهشت می شود .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 3 ، ص 441 .

حدیث224

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَجَبٌ شَهرُ اللّه ِ الأصَبُّ یَصُبُّ اللّه ُ فِیهِ الرَّحمَةَ عَلی عِبادِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :رجب ماه بارش رحمت الهی است . خداوند در این ماه رحمت خود را بربندگانش فرو می ریزد .
. عیون اخبارالرضا علیه السلام ، ج 2 ، ص 71 .

حدیث225

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ فی الجَنَّةِ قَصرا لایَدخُلُهُ إلاّ صُوّامُ رَجَبٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :در بهشت قصری است که جز روزه داران ماه رجب وارد آن نمی شوند .
بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 47 .

حدیث226

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا جابِرُ! فَإذا لَقَیتَهُ [الإمامَ الباقِرَ علیه السلام ]فَاقرَئهُ مِنّی السَّلامَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای جابر! هر گاه او [امام باقر علیه السلام] را دیدار کردی ، سلام مرا به او برسان .
. بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 223 .

حدیث227

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
و یَخرُجُ مِن صُلبِ عَلِیٍّ (الرِّضا علیه السلام) ابنُهُ مُحَمَّدٌ المَحمُودُ أطهَرُ النّاسِ خَلقا و أحسَنُهُم خُلقا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از نسل امام رضا علیه السلام فرزندش محمّد پدید می آید که فرزندی است پسندیده ، و در آفرینش از همه مردم پاک تر و در اخلاق از همه نیکوتر است .
. کفایة الأثر ، ص 84 .

حدیث228

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ السَّعیدَ کُلَّ السَّعیدِ حَقَّ السَّعیدِ مَن اَحَبَّ عَلِیّا فی حَیاتِهِ و بَعدَ مَوتِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :سعادتمند حقیقی کسی است که علی را در حیات او و پس از رحلتش دوست بدارد .
الأمالی ، صدوق ، ص 249 .

حدیث229

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اعتَکَفَ إیمانا وَ احتِسابا غُفِرَ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :همه گناهان گذشته کسی که از روی ایمان و برای رسیدن به ثواب الهی معتکف شود ، آمرزیده می شود .
. کنزالعمّال ، ح 24007 .

حدیث230

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المُعتَکِفُ یَعکُفُ الذُّنوبَ ویُجری لَهُ مِنَ الأجرِ کَأجرِ عامِلِ الحَسَناتِ کُلِّها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :معتکف همه گناهان را در بند می کند و مانند کسی که همه خوبی ها را انجام داده است ، به او پاداش داده می شود .
. همان ، ح 24012 .

حدیث231

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن بَکی عَلی مُصابِ هذِهِ البِنتِ (زَینَبَ بَنتِ عَلِیٍ علیهاالسلام) کانَ کَمَن بَکی عَلی أخَوَیهَا الحَسَنِ و الحُسَینِ علیهماالسلام ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس بر مصیبت های این دختر (زینب علیهاالسلام) بگرید ، همانند کسی است که بر برادرانش ، حسن و حسین علیهماالسلام ، گریسته باشد .
. وفیات الأئمه ، ص 431 .

حدیث232

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما بُعِثتُ لاُِتَمِّمَ مَکارِمَ الأخلاقِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :من مبعوث شدم تا بزرگواری های اخلاقی را کامل کنم .
. بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 210 .

حدیث233

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بُعِثتُ بِمَکارِمِ الأخلاقِ و مَحاسِنِها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :من برای [احیای] مکارم و نیکی های اخلاقی مبعوث شدم .
. همان ، ص 287 .

حدیث234

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَعبانُ شَهری و رَمَضانُ شَهرُ اللّه ِ فَمَن صامَ شَهری کُنتُ لَهُ شَفیعا یَومَ القِیامَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :شعبان ، ماه من و رمضان ماه خداوند است . هر که ماه مرا روزه بدارد ، در روز قیامت شفیع او خواهم بود .
. بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 83 .

حدیث235

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما سُمِّیَ شَعبانُ لأِنَّهُ یَتَشَعَّبُ فیهِ أرزاقُ المُؤمِنینَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ماه شعبان ، «شعبان» نامیده شد؛ زیرا روزی های مؤمنان در این ماه قسمت می شود .
. ثواب الأعمال ، ص 62 .

حدیث236

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحَبَّ اللّه ُ مَن اَحَبَّ حُسَینا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که حسین را دوست بدارد ، خداوند دوستدار او است .
. بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 261 .

حدیث237

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إستَقبِل هذَا الشِّعبَ حَتّی تَکونَ فی أعلاهُ و لانَغُرَّنَّ مِن قِبَلِکَ اللَّیلَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله به انس بن مرثدی غنوی ، که نگهبان شب بود ، فرمودند:بالای این درّه برو تا در بالاترین نقطه آن باشی و مبادا امشب از محلّ نگهبانی تو غافلگیر شویم .
میزان الحکمه ، ح 3547 .

حدیث238

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رِباطُ یَومٍ فی سَبیلِ اللّه ِ خَیرٌ مِن قِیامِ شَهرٍ و صِیامِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :یک روز مرزبانی در راه خدا از یک ماه شب زنده داری و روزه داری بهتر است .
عوالی اللآلی ، ج 1 ، ص 87 .

حدیث239

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَینانِ لاتَمَسُّهُمَا النّارُ: عَینٌ بَکَت مِن خَشیَةِ اللّه ِ و عَینٌ باتَ تَحرُسُ فی سَبیلِ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دو چشمند که آتش به آنها نمی رسد: چشمی که از ترس خدا بگرید و چشمی که شب ها در راه خدا نگهبانی دهد .
سنن الترمذی ، ج 3 ، ص 96 .

حدیث240

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن جُرِحَ فی سَبیلِ اللّه ِ جاءَ یَومَ القِیامَةِ ریحُهُ کَرِیحِ المِسکِ . . . عَلَیهِ طابَعُ الشُّهَداءِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس در راه خداوند مجروح شود ، در حالی وارد قیامت می شود که بویش چون بوی مشک است . . . و نشان شهیدان را دارد .
میزان الحکمه ، ح 9814 .

حدیث241

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المَهدیُ رَجُلٌ مِن وُلدِی وَجهُهُ کَالکَوکَبِ الدُّرِّیِّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مهدی مردی است از فرزندان من که چهره اش چون اختر تابناک است .
میزان الحکمه ، ح 1164 .

حدیث242

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
المَهدِیُّ طاوُوسُ أهلِ الجَنَّةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :مهدی طاووس بهشتیان است .
. بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 91 .

حدیث243

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ أعمالِ اُمَّتی إنتظارُ الفَرَجِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برترین اعمال امّت من انتظار فرج است .
. کمال الدّین ، ص 644 .

حدیث244

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أبوابَ السَّماءِ تُفتَحُ فی أوَّلِ لَیلَةٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ و لاتُغلَقُ إلی آخِرِ لَیلَةٍ مِنهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :درهای آسمان در شب اوّل ماه رمضان گشوده می شود و تا آخرین شب این ماه بسته نمی شود .
بحار الأنوار ، ج 96 ، ص 344 .

حدیث245

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الشَّقِیَّ حَقَّ الشَّقِیِ مَن خَرَجَ مِنهُ هذَا الشَّهرُ و لَم یُغفَر ذُنوبُهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بدبخت واقعی کسی است که این ماه را پشت سر گذارد و گناهانش آمرزیده نشود .
. میزان الحکمه ، ح 7458 .

حدیث246

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما سُمِّیَ الرَّمَضانُ لأِنَّهُ یُرمِضُ الذُّنُوبَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : رمضان ، رمضان نامیده شد؛ زیرا گناهان را می سوزاند .
. همان ، ح 7441 .

حدیث247

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الصَّومُ جُنَّةٌ مِنَ النّارِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :روزه سپری است در برابر آتش .
. بحار الأنوار ، ج 4 ، ص 62 .

حدیث248

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِکُلِّ شَی ءٍ زَکاةٌ و زَکاةُ الأبدانِ الصِّیامُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :برای هر چیزی زکاتی است و زکات بدن ها روزه داری است .
الکافی ، ج 4، ص 62 .

حدیث249

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صُومُوا تَصِحّوا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :روزه بگیرید تا تن درست باشید .
. الدعوات ، ص 76 .

حدیث250

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَکثِرُوا فیهِ (شَهرِ رَمَضانَ) مِن تِلاوَةِ القُرآنِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :در ماه رمضان ، قرآن بسیار تلاوت کنید .
فضائل الأشهر الثلاثه ، ص 95 .

حدیث251

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا اَحَبَّ أحَدُکُم أن یُحَدِّثَ رَبَّهُ فَلْیَقرَأ القُرآنَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هرگاه فردی از شما دوست داشته باشد که با پروردگارش سخن بگوید ، قرآن بخواند .
. میزان الحکمه ، ح 16497 .

حدیث252

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاتَغفُل عَن قِراءَةِ القُرآنِ ، فَإنَّ القُرآنَ یُحیِی القَلبَ و یَنهی عَنِ الفحشاءِ و المُنکَرِ و البَغیِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :از خواندن قرآن غافل مشو ؛ زیرا قرآن دل را زنده می کند و از فحشا و زشت کاری و ستم باز می دارد .
. همان ، ح 16503 .

حدیث253

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الصّائِمُ لاتُرَدُّ دَعوَتُهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دعای روزه دار ردّ نمی شود .
. مسند أحمد ، ج 2 ، ص 7 .

حدیث254

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یَقولُ کُلَّ لَیلَةٍ مِن هذَا الشَّهرِ : وَ عِزَّتی و جَلالی لَقَد أمَرتُ مَلائِکَتی بِفَتحِ أبوابِ سَماواتٍ لِلدّاعِینَ مِن عِبادی و إمائی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند در هر شبِ ماه رمضان می گوید : «به عزّت و جلالم سوگند ، به فرشتگان فرمان داده ام درهای آسمان ها را بر روی بندگان دعا کننده من بگشایند» .
فضائل الأشهر الثلاثة ، ص 99 .

حدیث255

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
هُوَ شَهرُ الإستِغفارِ و هُوَ شَهرُ الصِّیامِ و هُوَ شَهرُ الدُّعاءِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ماه رمضان ماه استغفار، ماه روزه و ماه دعا است .
همان ، ص 117 .

حدیث256

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
. . . أقبَلَ إلَیکُم شَهرُ اللّه ِ . . . إنَّ أنفُسَکُم مَرهُونَةٌ بِأعمالِکُم فَفُکُّوها بِاستِغفارِکُم . . . ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ماه خدا به سوی شما روی آورده است . . . جان شما در گرو اعمال شما است ؛ پس آن را با استغفار آزاد کنید .
. عیون أخبار الرّضا علیه السلام ، ج 2 ، ص 265 .

حدیث257

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
و دُعاؤُکُم فیهِ مُستَجابٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :دعای شما در این ماه به اجابت می رسد .
الأمالی ، صدوق ، ص 154 .

حدیث258

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَسَنٌ مِنّی و أنَا مِنهُ أحَبَّ اللّه ُ مَن أحَبَّهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :حسن از من است و من از اویم ؛ هر که دوستش بدارد ، خداوند دوستدار او است .
. بحار الأنوار ، ج 43 ، ص 306 .

حدیث259

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحیی لَیلَةَ القَدرِ حُوِّلَ عَنهُ العَذابُ إلَی السَّنَةِ القابِلَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس شب قدر را احیا بدارد ، تا سال آینده عذاب از او بر داشته می شود .
. اقبال الأعمال ، ج 1، ص 345 .

حدیث260

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قامَ لَیلَةَ القَدرِ إیمانا وَ احتِسابا ، غُفِرلَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که از روی ایمان و برای رسیدن به ثواب الهی ، شب قدر را به عبادت بگذراند ، گناهان گذشته اش آمرزیده می شود .
فضائل الأشهر الثلاثه ، ص 136 .

حدیث261

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ اللّه َ عَزَّوجَلَّ: مَن زارَنی فی بَیتی أو مَسجِدِ رَسولی أو فی بَیتِ المَقدسِ فَماتَ ، ماتَ شَهیدا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند [در حدیث قدسی] می فرماید : هر کس مرا در خانه ام (مسجد الحرام) یا در مسجد پیامبرم (مسجد النبی) یا در بیت المقدّس زیارت کند و بمیرد ، شهید جان سپرده است .
کنزالعمّال ، ح 35004 .

حدیث262

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَزالُ عِصابَةٌ مِن اُمَّتی یُقاتِلونَ عَلی أبوابِ دِمَشقَ و ما حَولَهُ و عَلی أبوابِ بَیتِ المَقدِسِ و ما حَولَهُ لایَضُرُّهُم خِذلانُ مَن خَذَلَهُم ظاهِرینَ عَلَی الحَقِّ إلی أن تَقُومَ السَّاعَةُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پیوسته گروهی از امّت من بر دروازه های دمشق و پیرامونش و بیت المقدّس و پیرامون آن مبارزه می کنند و یاری نکردن آنان ، زیانی به آنها نمی رساند . آنان تا روز قیامت پشتیبان حقّ اند .
مسند أبی یعلی ، ج 11 ، ص 302 .

حدیث263

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَّهُم (الیَهودَ) أَغَشُّ الخَلقِ لِلمُسلِمینَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله : به درستی که یهود ناسره ترین مردم نسبت به مسلمانان ، است .
میزان الحکمه ، ح 14962 .

حدیث264

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أدّی إلی أمَّتی حَدیثا یُقامُ بِهِ سُنَّةٌ أو یُثلَمُ بِهِ بِدعَةٌ فَلَهُ الجَنَّةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس به امّت من حدیثی برساند که به سبب آن سنّتی برپا شود یا بدعتی آسیب بیند ، پاداشش بهشت است .
بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 152 .

حدیث265

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَعَلَّمَ حَدِیثَینِ اثنَینِ یَنفَعُ بِهِما نَفسُهُ و یُعَلِّمُهُما غَیرَهُ فَیَنتَفِعُ بِهِما کانَ خَیرا مِن عِبادَةِ سِتّینَ سَنَةً ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس دو حدیث بیاموزد که هم خود از آنها بهره برد و هم به دیگری آموزش دهد که او نیز از آنها سود برد ، عمل او از شصت سال عبادت بهتر است .
همان ، ص 152 .

حدیث266

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
زَوِّجُوا أیاماکُم ، فَإنَّ اللّه َ یُحَسِّنَ لَهُم فی أخلاقِهِم و یُوَسَّعُ لَهُم فی أرزاقِهِمِ و یَزیدهُمُ فی مُروّاتِهِم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :بی همسران خود را همسر دهید ؛ که خداوند اخلاق آنان را نیکو و روزیشان را فراخ می کند و بر جوانمردی آنها می افزاید .
. بحار الأنوار ، ج 103 ، ص 222 .

حدیث267

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن یَومٍ أکثَرَ أن یُعتِقَ اللّه ُ فِیهِ عَبدَا مِنَ النّارِ مِن یَومِ عَرَفَةَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند در هیچ روزی به اندازه روز عرفه ، بندگان را از آتش دوزخ نمی رهاند.
. صحیح مسلم ، ج 4 ، ص 107 .

حدیث268

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُباهِی مَلائِکَتَهُ عَشِیَّةَ عَرَفةَ بِأهلِ عَرَفَةَ فَیَقولُ : اُنظُروا إلی عِبادی أتَونی شُعثا غُبرا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند در غروب عرفه نزد فرشتگانش به اهل عرفه می بالد و می گوید: «بندگانم را بنگرید! ژولیده و غبار آلود ، نزد من آمده اند .»
. مسند أحمد ، ج 2، ص 224 .

حدیث269

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أعظَمُ أهلِ عَرَفاتٍ جُرما مِنِ انصَرَفَ و هُوَ یَظُنُّ أنَّهُ لَن یُغفَرَ لَهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :گناه کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا باز گردد در حالی که گمان می برد آمرزیده نخواهد شد .
. بحار الأنوار ، ج 99 ، ص 248 .

حدیث270

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ اجعَل حُبَّکَ اَحَبَّ الأشیاءِ إلَیَّ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خدایا! دوستی ات را محبوب ترین چیزها نزد من گردان .
. بحار الأنوار ، . ج 91 ، ص 70 .

حدیث271

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُغفَرُ لِصاحِبِ الأضحِیَّةِ عِندَ أوَّلِ قَطرَةٍ تَقطُرُ مِن دَمِها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :با ریختن اوّلین قطره خون قربانی [به زمین] ، صاحب قربانی آمرزیده می شود .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 2 ، ص 214 .

حدیث272

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما جَعَلَ اللّه ُ الأضحی لِشبَعِ مَساکِینِکُم مِنَ اللَّحمِ فَأطعِمُوهُم ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند عید قربان را برنهاد تا مستمندان از گوشت سیر شوند ؛ پس از گوشت قربانی به ایشان بخورانید .
. ثواب الأعمال ، ص 59 .

حدیث273

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن صَدَقَت نِیَّتُهُ ، کانَت أوّلُ قَطرَةٍ لَهُ کَفّارَةً لِکُلِّ ذَنبٍ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس نیّتش صادق باشد ، اوّلین قطره از خون قربانی اش ، کفّاره همه گناهان او است .
. دعائم الاسلام ، ج 1 ، ص 148 .

حدیث274

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا علِیُّ! لَولا أنتَ و شیعَتُکَ ما قامَ لِلّهِ دِیِنٌ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای علی ! اگر تو و شیعیانت نبودید ، دینی برای خدا پا برجا نمی ماند .
. بحار الأنوار ، ج 39 ، ص 307 .

حدیث275

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا علِیُّ! أنتَ العَلَمُ لِهذِهِ الاُمَّةِ مَن اَحَبَّکَ فازَ و مَن أبغَضَکَ هَلَکَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ای علی ! تو نشان هدایت این امّتی ؛ هر که تو را دوست بدارد ، رستگار شود و هر که تو را دشمن بدارد ، به هلاک افتد .
. بشارة المصطفی ، ص 180 .

حدیث276

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ولایَةُ عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ وِلایَةُ اللّه ِ و حُبُّهُ عِبادَةُ اللّه ِ وَ اتِّباعُهُ فَریضَةٌ مِنَ اللّه ِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :ولایت علی بن ابی طالب علیه السلام ولایت خدا ، و محبّت او عبادت خدا و پیروی از او فریضه ای از جانب خدا است .
. همان ، ص 16 .

حدیث277

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کُنتُ مَولاهُ فَعَلِیٌّ مَولاهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر که من مولای اویم پس علی مولای او است .
. الغدیر ، ج 1 ، ص 196 .

حدیث278

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَومُ غَدیرِ خُمٍّ أفضَلُ أعیادِ اُمَّتی ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :روز غدیرخم برترین عید امّت من است .
. بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 110 .

حدیث279

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحسَنُ النّاسِ إیمانا أحسَنُهُم خُلُقا و ألطَفُهُم بِأهِلهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :باایمان ترین مردم ، خوش اخلاق ترینِ آنها و مهرورزترین شان با خانواده خود است .
. بحار الأنوار ، ج 71 ، ص 387 .

حدیث280

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ والِدا أعانَ وَلَدَهُ عَلی بِرِّهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند رحمت کند پدری را که فرزندش را بر نیکی کردن بر خود کمک کند .
. میزان الحکمه ، ح 22744 .

حدیث281

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جُلُوسُ المَرءِ عِندَ عِیالِهِ أحَبُّ إلَی اللّه ِ مِنِ اعْتِکافٍ فی مَسجِدی هذا ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نشستن مرد پیش زن و فرزندنش نزد خداوند محبوب تر است از اعتکاف در این مسجد من .
. تنبیه الخواطر ، ج 2 ، ص 122 .

حدیث282

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تعالیی یُحِبُّ أن تَعدِلُوا بَینَ أولادِکُم حَتّی فی القُبَلِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خداوند دوست دارد که میان فرزندانتان عادلانه رفتار کنید . حتّی در بوسیدن آنها .
. میزان الحکمه ، ح 22665 .

حدیث283

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو أمَرتُ أحَدا أن یَسجُدَ لأِحَدٍ لأَمَرتُ المَرأةَ أن تَسجُدَ لِزَوجِها ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :اگر قرار بود دستور دهم کسی در برابر کسی سجده کند ، به زن دستور می دادم تا شوهرش را سجده کند .
. بحار الأنوار ، ج 103 ، ص 246 .

حدیث284

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن امرَأةٍ رَفَعَت مِن بَیتِ زَوجِها شَیئا مِن مَوضِعٍ إلی مَوضِعٍ تُریدُ بِهِ صَلاحا إلاّ نَظَرَ اللّه ُ إلَیها و مَن نَظَرَ اللّه ُ إلَیهِ لَم یُعَذِّبهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر زنی که در خانه شوهر خود به قصد سامان دادن کارهای خانه چیزی را جابه جا کند خداوند به او نظر می کند و هر که خداوند به او نظر کند عذابش نمی دهد .
. همان ، ص253 .

حدیث285

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیَّما اِمرَأةٍ حَمَلَتهُ عَلی ما لایَقدِرُ عَلَیهِ وما لا یُطیقُ لَم تَقبَلَ مِنها حَسَنَةٌ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :زنی که شوهر خود را بر انجام دادن کارهایی وادار کند که او توانایی انجام دادن آنها را ندارد، هیچ یک از کارهای نیک او پذیرفته نخواهد شد.
مکارم الأخلاق، ص 215.

حدیث286

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن بَرَّ والِدَیهِ طُوبی لَهُ زادَ اللّه ُ فی عُمرِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :خوشا به حال کسی که به پدر و مادرش نیکی کند ، خداوند عمرش را زیاد می کند .
. کنزالعمّال ، ح 45483 .

حدیث287

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَومُ الجُمُعَةِ سَیِّدُ الأیّامِ و أعظَمُ عِندَ اللّه ِ مِن یَومِ الأضحی و یَومِ الفِطرِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :روز جمعه مهتر روزها است و نزد خداوند از روز عید قربان و عیدفطر ارجمندتر است .
. بحار الأنوار ، ج 89 ، ص 267 .

حدیث288

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أطرِفُوا أهلِیکُم کُلَّ یَومِ جُمُعَةٍ بِشَی ءٍ مِنَ الفاکِهَةِ و اللَّحمِ حَتَّی یَفرَحوا بِالجُمُعَةِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر جمعه مقداری میوه و گوشت به خانواده خود تحفه دهید تا از (آمدن) جمعه شاد شوند .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 1 ، ص 423 .

حدیث289

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أتَی الجُمُعَةَ إیمانا وَاحْتِسابا ، اسْتَأنَفَ العَمَلَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس از سَرِ ایمان و برای رسیدن به ثواب الهی به نماز جمعه برود ، اعمال خود را از سرگیرد [یعنی تمام گناهانش آمرزیده شده است] .
. کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 1 ، ص 427 .

حدیث290

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الجُمُعَةُ حَجُّ المَساکینِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :نماز جمعه حجّ مستمندان است .
. الدعوات ، ص 37 .

حدیث291

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَرَکَ ثَلاثَ جُمَعٍ تَهاوُنا بِها طَبَعَ اللّه ُ عَلی قَلبِهِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر کس سه نماز جمعه را ، از روی اهمّیّت ندادن به آن ترک کند ، خداوند بر دل او مُهر می زند .
. وسائل الشیعه ، ج 7 ، ص 301 .

حدیث292

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِرَجُلٍ شَکا حِرمانَهُ الحَجَّ : عَلَیکَ بِالجُمُعَةِ فَانَّها حَجُّ المَساکِینَ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :پیامبر به مردی که از محرومیت خود از حج شکایت کرد ، فرمود : بر تو باد به نماز جمعه که حجّ مستمندان است .
. میزان الحکمه ، ح 10782 .

حدیث293

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَاغتَسِلْ فِی کُلِّ جُمُعَةٍ و لَو أنَّکَ تَشتَرِی الماءَ بِقوتِ یَومِکَ و تَطویهِ فَإنَّهُ لَیسَ شَیءٌ مِنَ التَّطَوُّعِ أعظَمَ مِنهُ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :هر جمعه غسل کن ، حتّی اگر لازم شود برای تهیّه آب آن ، خوراک روزانه ات را بفروشی و گرسنه بمانی ؛ زیرا هیچ امر مستحبّی بالاتر از غسل جمعه نیست .
. بحار الأنوار ، ج 81 ، ص 129 .

حدیث294

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الصَّلاةُ عَلَیَّ نُورٌ عَلَی الصِّراطِ ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله :درود فرستادن بر من ، مانند نوری است بر روی [تیرگی های] صراط .
. میزان الحکمه ، ح 10793 .

حدیث295

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ بُغاةَ الْعِلْمِ ؛
خداوند جویندگان دانش را دوست دارد.

کافی، ج1، ص 30، ح1

حدیث296

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الحَیَّی الحَلیمَ العَفیفَ المُتَعَفِّفَ؛
خداوند انسان با حیایِ بردبارِ با عفّتی را که پاکدامنی می ورزد،دوست دارد.

کافی، ج2، ص 112، ح8

حدیث297

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ مِنَ الْخَیْرِ ما یُعَجَّلُ؛
خداوند کار خیری را که به آن شتاب شود دوست دارد.

کافی، ج 2، ص 142، ح4

حدیث298

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الرِّفْقَ وَ یُعینُ عَلَیْهِ؛
خداوند مدارا کردن را دوست دارد و بر آن یاری می دهد.

کافی، ج2، ص 120، ح 12

حدیث299

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ اِغاثَةَ اللَّهْفانِ؛
خداوند فریاد رسیِ دلسوختگان و درماندگان را دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 756

حدیث300

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ مِنْ عِبادِهِ الْغَیورَ؛
خداوند بندگان غیرتمند خود را دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 752

حدیث301

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ مَعالِیَ الاُْمورِ وَ اَشْرافَها وَ یَکْرَهُ سَفْسافَها؛
خداوند کارهای والا و شرافتمند را دوست دارد و از کارهای پست و ناچیز بیزار است.

نهج الفصاحه، ح 804

حدیث302

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُنْ بَشّاشا فَاِنَّ اللّه َ یُحِبُّ البَشّاشینَ وَ یُبْغِضُ الْعَبوسَ کَریهَ الْوَجْهِ؛
گشاده رو باش که خداوند انسان های گشاده رو را دوست دارد و با اخموی ترش رودشمن است.

الشهاب فی الحکم والآداب، ص 38

حدیث303

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ اَنْ تَعْدِلوا بَیْنَ اَولادِکُمْ حَتّی فِی الْقُبَلِ؛
خداوند دوست دارد که بین فرزندانتان به عدالت رفتار کنید حتی در بوسیدنشان.

نهج الفصاحه، ح 754

حدیث304

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الشّابَّ الَّذی یُفْنی شَبابَهُ فی طاعَةِ اللّه ِ؛
خداوند جوانی که جوانیش را در اطاعت از او بگذراند دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 800

حدیث305

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ اِذا عَمِلَ اَحَدُکُمْ عَمَلاً اَنْ یُتْقِنَهُ؛
خداوند دوست دارد که وقتی یکی از شما کاری انجام می دهد در آن محکم کاری کند.

نهج الفصاحه، ح 726

حدیث306

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ السَّهْلَ الطَّلیقَ؛
خداوند انسان آسان گیرِ گشاده رو را دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 748

حدیث307

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الاِْنْفاقَ وَ یُبْغِضُ اْلاِقْتارَ، فَاَنـْفِقْ وَ اَطْعِمْ وَ لا تُصَرْصِرْفَیَعْسِرْ عَلَیْکَ الطَّـلَبُ؛
خداوند خرج کردن را دوست دارد و با سخت خرج کردن دشمن است پس انفاق واطعام کن و به ثروت اندوزی مپرداز که کسب ثروت تو را به سختی می اندازد.

بحارالأنوار، ج64، ص 282، ح 43

حدیث308

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الْمُلِحّینَ فِی الدُّعاءِ؛
خداوند اصرار کنندگان در دعا را دوست دارد.

بحارالأنوار، ج 93، ص 378

حدیث309

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الرَّجُلَ القَوِیَّ المُبْدِئَ الْمُعیدَ عَلَی الْفَرَسِ المُبْدِئَ المُعیدِ؛
خداوند مردِ نیرومندی را که همیشه برای جهاد پا به رکاب است دوست دارد.

بحارالأنوار، ج 64، ص 184، ح 40

حدیث310

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ تَعالی یُحِبُّ الاَْتْقیاءَ الاَْبْرارَ الاَْخْفیاءَ الَّذینَ اِذا حَضَروا لَمْ یُعْرَفواوَ اِذا غابوا لَمْ یُفْتَقَدوا، قُلوبُهُمْ مَصابیحُ الْهُدی یَنْجونَ مِنْ کُل غَبْراءَ مُظْلِمَةٍ؛
خداوند تعالی بندگان پرهیزگارِ نیکوکارِ گمنام را دوست دارد، کسانی که چونحاضرند، شناخته نمی شوند و آنگاه که غایب اند سراغشان را نمی گیرند، قلب هایشانچراغ های هدایت است و از هر تیرگی و تاریکی نجات می یابند.

نثر الدّر، ج 1، ص 156

حدیث311

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الْبَصَرَ النّافِذَ عِندَ مَجیی ءِ الشَّهَواتِ، وَالْعَقْلَ الکامِلَعِندَ نُزولِ الشُّبَهاتِ و یُحِبُّ السَّماحَةَ وَ لَوْ عَلی تَمراتٍ وَ یُحِبُّ الشَّجاعَةَ وَ لَوْعَلی قَتْلِ حَیَّةٍ؛
خداوند چشم تیز بین هنگام روی آوردن هوا و هوس ها، و عقل کامل هنگام آمدنشبهه ها را دوست دارد و بخشندگی را هر چند به دانه های خرما، دوست دارد و شجاعترا اگر چه به کشتن یک مار دوست دارد.

مسند الشهاب، ج 2، ص 152، ح 1080

حدیث312

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ تعالی یُحِبُّ الْمُداوَمَةَ عَلَی الاِْخاءِ الْقَدیمِ فَداوِمُوا؛
خداوند تداوم دوستی دیرینه را دوست دارد، پس در دوستی مداومتورزید.

نهج الفصاحه، ح 751

حدیث313

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ مادامَ مِن عَمَلٍ صالِحٍ وَ اِن کانَ یَسیرا؛
خداوند عمل صالح مداوم را هر چند اندک باشد، دوست دارد.

کنزالعمال، ح 5348

حدیث314

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ مَعالِیَ الاَْخْلاقِ وَ یَکْرَهُ سَفْسافَها؛
خداوند خصلت های والای اخلاقی را دوست دارد و از خصلت های پَستبیزار است.

کنزالعمال، ح 5180

حدیث315

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الْعَبدَ اَنْ یَکُونَ سَهْلَ الْبَیْعِ وَ سَهْلَ الشِّراءِ وَ سَهْلَ القَضاءِوَ سَهْلَ الاِقْتِضاءِ؛
خداوند بنده ای را که در خرید و فروش و قضاوت و پذیرش قضاوت آسان گیر باشددوست دارد.

دعائم الاسلام، ج 1، ص 17

حدیث316

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ الْفالَ الحَسَنَ؛
خداوند فال نیک زدن را دوست دارد.

عوالی اللآلی، ج1، ص 291، ح155

حدیث317

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ فِی الصَّلاةِ ما یُحِبُّ فِی الْقِتالِ: «صَفّا کَأَ نَّهُم بُنیانٌمَرصُوصٌ»؛
خداوند آنچه را که در جنگ دوست دارد، در نماز هم دوست دارد و آن صفی (متحدو منظم) همچون بنیانی پولادین و محکم است.

الدرالمنثور، ج 6، ص 213

حدیث318

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ اَنْ یُؤخَذَ بِرُخَصِهِ کَما یُحِبُّ اَنْ یُؤخَذَ بِعَزائِمِهِ؛
خداوند دوست دارد از امور مجاز نیز استفاده شود چنانکه دوست دارد به تکالیفعمل شود.

وسائل الشیعه، ج 1، ص 81 ، ح1

حدیث319

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ اِذا اَنـْعَمَ عَلی عَبْدٍ اَنْ یُری اَثـَرُ نِعْمَتِهِ عَلَیْهِ وَ یُبْغِضُ الْبُؤْسَوَالتَّبَؤُّسَ؛
خداوند دوست دارد وقتی به بنده ای نعمت داد اثرش در او دیده شود و فقر و تظاهربه فقر را دشمن می دارد.

تحف العقول، ص56

حدیث320

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما بُعِثْتُ لاُِتَمِّمَ مَکارِمَ الاَْخْلاقِ؛
من تنها برانگیخته شده ام تا اخلاق بزرگوارانه را به کمال رسانم.

بحارالأنوار، ج 71، ص 382

حدیث321

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا اُخْبِرُکُمْ بِاَشبَهِکُم بی؟ قَالوا: بَلی یا رَسولَ اللّه ِ. قالَ: اَحسَنُکُم خُلقا وَاَلیَنُکُم کَنَفا وَ اَبَرُّکُم بِقَرَابَتِهِ وَ اَشَدُّکُم حُبّا لاِِخوانِهِ فی دینِهِ وَ اَصبَرُکُم عَلَی الحَقِّ وَاَکظَمُکُم لِلغَیظِ وَ اَحسَنُکُم عَفْوا و
آیا شما را از شبیه ترینتان به خودم با خبر نسازم؟ گفتند: آری ای رسول خدا! فرمودند: هر کس خوش اخلاق تر، نرم خوتر، به خویشانش نیکوکارتر، نسبت به برادراندینی اش دوست دارتر، بر حق شکیباتر، خشم را فروخورنده تر و با گذشت تر و درخرسندی و خشم با انصاف تر باشد.

کافی، ج 2، ص 240، ح 35

حدیث322

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِاَبْعَدِکُمْ مِنّی شَبَها؟ قَالُوا: بَلی یا رَسولَ اللّه ِ. قالَ: اَ لْفاحِشُالْمُتَفَحِّشُ الْبَذی ءُ، اَ لْبَخِیلُ، اَ لْمُخْتَالُ، اَ لْحَقودُ، اَ لْحَسُودُ، اَ لْقاسِی الْقَلْبِ، اَ لْبَعِیدُ مِنْ کُلِّخَیْرٍ یُرْجی، غَیْرُ المَا
آیا شما را از کم شباهت ترینتان به خودم آگاه نسازم؟ عرض کردند: چرا، ای رسولخدا! فرمودند: زشتگویِ بی آبرویِ بی شرم، بخیل، متکبر، کینه توز، حسود، سنگدل،کسی که هیچ امیدی به خیرش و امانی از شرش نیست.

کافی، ج 2، ص 291، ح 9

حدیث323

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنّا اُمِرْنا مَعاشِرَ الاَنْبیاءِ بِمُداراةِ النّاسِ، کَما اُمِرْنا بِاِقامَةِ الفَرائِضِ؛
ما پیامبران، همان گونه که به برپا داشتن واجبات مأمور شده ایم، به مدارا کردن بامردم نیز مأمور شده ایم.

امالی طوسی، ص 521

حدیث324

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَوصانی رَبّی بِسَبعٍ: اَوصانی بِالاِْخلاصِ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانیَةِ وَ اَناَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنی و اُعْطیَ مَن حَرَمَنی و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنی و اَن یَکونَ صَمْتی فِکْرا وَنَظَری عِبَرا؛
پروردگارم هفت چیز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشکار، گذشت ازکسی که به من ظلم نموده، بخشش به کسی که مرا محروم کرده، رابطه با کسی که با منقطع رابطه کرده، و سکوتم همراه با تفکّر و نگاهم برای عبرت باشد.

کنزالفوائد، ص 184

حدیث325

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَقْرَبُکُمْ غَدا مِنّی فِی الْمَوْقِفِ اَصْدَقُکُمْ لِلْحَدیثِ وَ اَدّاکُمْ لِلاَْمانَةِ وَاَوفاکُمْ بِالْعَهْدِ وَ اَحْسَنُکُمْ خُلْقا وَ اَقْرَبُکُمْ مِنَ النّاسِ؛
نزدیک ترین شما به من در قیامت: راستگوترین، امانتدارترین، وفادارترین به عهد وپیمان، خوش اخلاق ترین و نزدیک ترین شما به مردم است.

امالی طوسی، ص 229

حدیث326

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَمْسٌ مِنْ سُنَنِ الْمُرْسَلینَ: اَْلْحَیاءُ وَ الْحِلْمُ وَ الْحِجامَةُ وَ السِّواکُوَ التَّعَطُّرُ؛
پنج چیز از سنت پیغمبران است: حیا، بردباری، حجامت کردن، و مسواک وعطر زدن.

نهج الفصاحه، ح 1463

حدیث327

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَکْرَمُ اَخلاقِ النَّبیّینَ وَ الصِّدّیقینَ وَ الشُهَداءِ وَ الصّالِحینَ التَّزاوُرُ فِی اللّه ِ؛
بزرگوارانه ترین اخلاق پیامبران، صدیقین (انسان های راستین) شهدا و صالحین،دیدار یکدیگر برای خداست.

دعائم الاسلام، ج 2، ص 106

حدیث328

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُـبَلِّغُنی اَحَدٌ مِنْکُم عَنْ اَحَدٍ مِن اَصحابی شَیئا، فَاِنّی اُحِبُّ اَنْ اَخْرُجَاِلَیکُم و اَنـَا سَلیمُ الصَّدرِ؛
کسی از شما حق ندارد از هیچ یک از یارانم چیزی به من بگوید؛ زیرا دوست دارم درحالی که چیزی از شما در دلم نیست به سویتان بیایم.

مکارم الاخلاق، ص 17

حدیث329

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فی فُقَراءِکُم؛
من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتانبدهم.

مستدرک الوسائل، ج 7، ص 105

حدیث330

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَمَرَنی رَبّی بِسَبْعِ خِصالٍ: حُبِّ المَساکینِ وَ الدُّنُوِّ مِنْهُم و اَنْ أکثِرَ مِن«لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه » وَ اَنْ اَصِلَ بِرَحِمی و اِن قَطَعَنی و اَن اَنظُرَ الی مَن هُوَاَسفَلُ مِنّی و لا اَنْظُرَ اِلی مَنْ هُوَ فَوقی و اَن لا یَأخُذَنی فِی اللّه ِ لَومَةُ لائِمٍ و اَنْ اَقولَالحَقَّ وَ اِنْ کانَ مُرّا و اَن لا اَسْاَلَ اَحَدا شَیئا؛
پروردگارم مرا به هفت خصلت امر نموده است: دوست داشتن بینوایان و نزدیکشدن به آنها، ذکر لا حول و لا قوة الا باللّه را بسیار گفتن، با خویشاوندان رابطه برقرارکردن؛ هر چند آنان قطع رابطه کنند، [و در مسائل مادی]، به پایین تر از خود نگاه کنم نهبه بالاتر، در راه خدا سرزنش ملامتگران را به خود نگیرم، حق را بگویم اگر چه تلخ باشدو از کسی چیزی نخواهم.

الاصول الستة عشر، ص 75

حدیث331

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنْ قَدَرتَ اَن تُصْبِحَ و تُمسی و لَیْسَ فی قَلبِکَ غَشٌّ لاَِحَدٍ فَافعَل و ذلِکَمِن سُنَّتی و مَنْ أحیی سُنَّتی فَقَد اَحیانی و مَن اَحیانی کانَ مَعی فِی الجَنَّةِ؛
تا می توانی بکوش که صبح و شب در قلبت (حتّی) قصد فریب و نیرنگ کسی نباشد؛چرا که این از سنّت های من است و کسی که سنّتم را زنده کند، مرا زنده کرده است وکسی که مرا زنده کند، در بهشت با من خواهد بود.

سنن ترمذی، ج 4، ص 151

حدیث332

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحْنُ قَوْمٌ لا نَأکُلُ حَتّی نَجوعَ وَ اِذا اَکَلْنا لا نَشْبَعُ؛
ما قومی هستیم که تا گرسنه نشویم غذا نمی خوریم و تا سیر نشده ایم دست ازغذا می کشیم.

سنن النبی، ص 226

حدیث333

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُم خَیْرُکُم لِنِسائِهِ و اَنـَا خَیْرُکُم لِنِسائی؛
بهترین شما کسی است که برای زنان خود بهتر باشد و من بهترین شما برای زنخود هستم.

من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 443

حدیث334

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْبِرُّ ما سَکَنَتْ اِلَیْهِ النَّفْسُ وَ اطْمَاَنَّ اِلَیْهِ الْقَلْبُ، وَ الاِْثْمُ ما لَمْ تَسْکُنْ اِلَیْهِالنَّفْسُ وَ لَمْ یَطْمَئِنَّ اِلَیْهِ الْقَلْبُ وَ اِنْ اَفْتاکَ الْمُفْتونَ ؛
نیکی آن است که جان و دل انسان با آن آرامش پیدا کند و گناه آن است که جانو دل انسان با آن آرام نگیرد، هر چند فتوا دهندگان (خلاف آن را) به توفتوا دهند.

کنزالعمّال، ح 7278

حدیث335

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فی بَیْتٍ مِنْ بُیوتِ اللّه ِ یَتْلونَ کِتابَ اللّه ِ وَ یَتَدارَسونَهُبَیْنَهُمْ اِلاّ نَزَلَتْ عَلَیْهِمُ السَّکینَةُ وَ غَشِیَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَ حَفَّتْهُمُ الْمَلائِکَةُ وَ ذَکَرَهُمُ اللّه ُفیمَنْ عِنْدَهُ؛
هیچ جلسه قرآنی برای تلاوت و درس در خانه ای از خانه های خدا برقرار نشد، مگراین که آرامش بر آنان نازل شد و رحمت دربرشان گرفت و فرشتگان در اطراف آنان حلقهزدند و خداوند در میان کسانی که در نزدش هستند، از آنان یاد کرد.

کنزالعمّال، ح 2320

حدیث336

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصِّدْقُ طُمَأْنینَةٌ وَ الْکَذِبُ ریبَةٌ؛
راستگویی مایه آرامش و دروغگویی مایه تشویش است.

نهج الفصاحه، ح 1864

حدیث337

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الزاهِدَ فِی الدُّنْیا یَرْتَجی وَ یُریحُ قَلْبَهُ وَ بَدَنَهُ فِی الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ وَالراغِبَ فیها یُتْعِبُ قَلْبَهُ وَ بَدَنَهُ فِی الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؛
هر کس به دنیا بی رغبت است، امیدوار است و تن و جانش را در دنیا و آخرتآسوده می گذارد و هر کس دل به دنیا ببندد، تن و جان خود را در دو دنیا به زحمتمی اندازد.

اعلام الدین، ص 343

حدیث338

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَعْرَضَ عَنْ مُحَرَّمٍ أَبْدَلَهُ اللّه ُ بِهِ عِبادَةً تَسُرُّهُ؛
هر کس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن عبادتی که او را شاد کند نصیبشمی گرداند.

بحارالأنوار، ج 77، ص 121، ح 20

حدیث339

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالزَّبیبِ فَإِنَّهُ یَکْشِفُ المِرَّةَ وَیَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَیَشُدُّ الْعَصَبَوَیَذْهَبُ بِالإِْعْیاءِ وَیُحَسِّنُ الْخُلْقَ وَیُطَیِّبُ النَّفْسَ وَیَذْهَبُ بِالْغَمِّ؛
شما را سفارش می کنم به خوردن مویز، زیرا صفرا را برطرف می کند، بلغم را از بینمی برد، اعصاب را قوی، خستگی را دور، و اخلاق را خوب می کند، و به روح آرامشمی بخشد و غم را می برد.

خصال، ص 344

حدیث340

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تُفْتیکَ نَـفْسُکَ، ضَعْ یَدَکَ عَلی صَدْرِکَ، فَإنَّهُ یَسْکُنُ لِلْحَلالِ وَ یَضْطَرِبُمِنَ الْحَرامِ دَعْ ما یُریبُکَ اِلَی ما لا یُریبُکَ، وَ اِنْ اَفْتاکَ الْمُفْتُونُ، اِنَّ الْمُؤمِنَ یَذَرُ الصَّغیرَمَخافَةَ اَنْ یَقَعَ فِی الْکَبیرِ؛
قلبت (وجدانت)، حقیقت را برای تو می گوید. دستت را بر روی سینه ات بگذار، زیراقلبت از حلال، آرامش و از حرام تشویش پیدا می کند. آنچه تو را به تردید می اندازد ـ هرچند که صاحبان فتوا، فتوا دهند ـ رها کن و به سراغ چیزی برو که تو را به تردیدنمی اندازد. مؤمن از ترس گناه بزرگ، گناه کوچک را هم رها می کند.

کنزالعمّال، ح 7306

حدیث341

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أَوْلَی النّاسِ بِاللّه ِ وَبِرَسولِهِ مَنْ بَدا بِالسَّلامِ؛
نزدیک ترین مردم به خدا و رسول او کسی است که آغازگر سلام باشد.

بحارالأنوار، ج 76، ص 12، ح 50

حدیث342

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِذا اوقِفَ الْعِبادُ نادی مُنادٍ: لِیَقُمْ مَنْ أَجْرُهُ عَلَی اللّه ِ وَلْیَدْخُلِ الْجَنَّةَ قیلَ:مَنْ ذَا الَّذی أَجْرُهُ عَلَی اللّه ِ؟ قالَ: الْعافُونَ عَنِ النّاسِ؛
هنگامی که بندگان در پیشگاه خدا می ایستند، آواز دهنده ای ندا دهد: آن کس کهمزدش با خداست برخیزد و به بهشت رود. گفته می شود: چه کسی مزدش با خداست؟می گوید: گذشت کنندگان از مردم.

کنزالعمال، ح 7009

حدیث343

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَروی عَنْ رَبِّهِ تَبارَکَ وَتَعالی ـ حُقَّتْ مَحَبَّتی عَلَی الْمُتَزاوِرَیْنِ فیَّوَحُقَّتْ مَحَبَّتی عَلَی الْمُتَباذِلینَ فیَّ وَهُمْ عَلی مَنابِرَ مِنْ نورٍ یَغْبِطُهُمُ النَّبیّونَوَالصِّدّیقونَ بِمَکانِهِمْ؛
خداوند متعال می فرماید: بر خود واجب کرده ام دوست داشتن کسانی را که به خاطرمن به دیدار یکدیگر می روند و کسانی که در راه من به یکدیگر بخشش می نمایند، چنینکسانی (روز قیامت) بر منابری از نورند به گونه ای که پیامبران و صدیقین به جایگاه آنانغبطه می خورند.

صحیح ابن حبّان، ج 2، ص 338

حدیث344

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَمَرَنی رَبّی بِمُداراةِ النّاسِ کَما أَمَرَنی بِأَداءِ الْفَرائِضِ؛
پروردگارم، همان گونه که مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا کردن با مردم نیزفرمان داده است.

کافی، ج 2، ص 117، ح 4

حدیث345

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسَّخیُّ قَریبٌ مِنَ اللّه ِ ، قَریبٌ مِنَ النّاسِ ، قَریبٌ مِنَ الجَنَّةِ؛
سخاوتمند به خدا، مردم و بهشت نزدیک است.

بحارالأنوار، ج 73، ص 308، ح 37

حدیث346

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنْ أَحْبَبْتُمْ أَنْ یُحِبَّکُمُ اللّه ُ وَرَسولُهُ فَأَدّوا إِذَا ائْتُمِنْتُمْ وَاصْدُقوا إِذا حَدَّثْتُمْوَأَحْسِنوا جِوارَ مَنْ جاوَرَکُمْ؛
اگر می خواهید که خدا و پیغمبر شما را دوست بدارند وقتی امانتی به شما سپردند بهسلامت برگردانید و چون سخن گویید راست گویید و با همسایگان خود به نیکی رفتار نمایید.

نهج الفصاحه، ح 554

حدیث347

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أمَّا الحَیاءُ فَیَتَشَعَّبُ مِنهُ اللِّینُ ، والرّأفَةُ، والمُراقَبَةُ للّه ِِ فِی السِّرِّ والعَلانیَةِ،والسَّلامَةُ، واجْتِنابُ الشَّرِّ، والبَشاشَةُ، والسَّماحَةُ ، والظَّفَرُ، وحُسْنُ الثَّناءِ عَلَی المَرءِ فِی النّاسِ، فَهذا ما أصابَ العاقِلَ بِالحَیاءِ، فَطُوبی لِمَن قَبِلَ نَصیحَةَ اللّه ِ وخافَفَضیحَتَهُ؛
اما شاخه های حیا عبارتند از: نرمش، مهربانی، در نظر داشتن خدا در آشکار و نهان،سلامت، دوری از بدی، خوشرویی، گذشت، بخشندگی ، پیروزی و خوشنامی در میانمردم، اینها فوایدی است که خردمند از حیا می برد. خوشا به حال کسی که نصیحت خدارا بپذیرد و از رسوایی خودش بترسد.

تحف العقول، ص 17

حدیث348

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَنْصِفِ النّاسَ مِنْ نَفْسِکَ وَانْصَحِ الأُمَّةَ وَارْحَمْهُمْ فَإِذا کُنْتَ کَذلِکَ وَغَضِبَ اللّه ُ عَلی أَهْلِ بَلْدَةٍ أَنْتَ فیها وَأَرادَ أَنْ یُنْزِلَ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ نَظَرَ إِلَیْکَ فَرَحِمَهُمْ بِکَ،یَقولُ اللّه ُ تَعالی: (وَما کانَ رَبُّکَ لِیُهْلِکَ الْقُری بِظُلْمٍ وَأَهْلُها مُصْلِحونَ)؛
با مردم منصفانه رفتار کن و نسبت به آنان خیرخواه و مهربان باش، زیرا اگر چنینبودی و خداوند بر مردم آبادیی که تو در آن به سر می بری خشم گرفت و خواست بر آنانعذاب فرو فرستد، به تو نگاه می کند و به خاطر تو به آن مردم رحم می کند. خدای متعالمی فرماید «و پروردگار تو (هرگز) بر آن نبوده است که شهرهایی را که مردمشدرستکارند، به ستمی هلاک کند».

مکارم الاخلاق، ص 457

حدیث349

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أرادَ اللّه ُ بِهِ خَیْرا رَزَقَهُ اللّه ُ خَلیلاً صالِحا؛
هر کس که خداوند برای او خیر بخواهد، دوستی شایسته نصیب وی خواهد نمود.

نهج الفصاحه، ح 3064

حدیث350

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُشاوَرَةُ الْعاقِلِ الناصِحِ رُشْدٌ وَیُمْنٌ وَتَوْفیقٌ مِنَ اللّه ِ فَإِذا أَشارَ عَلَیْکَالنّاصِحُ الْعاقِلُ فَإِیّاکَ وَالْخِلافَ فَإِنَّ فی ذلِکَ الْعَطَبَ؛
مشورت کردن با عاقلِ خیرخواه مایه هدایت و میمنت است و توفیقی است از جانبخداوند، پس هرگاه خیرخواه عاقل تو را راهنمایی کرد، مبادا مخالفت کنی که موجبنابودی می شود.

محاسن، ج 2، ص 602، ح 25

حدیث351

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أَعْظَمَ النّاسِ مَنْزِلَةً عِنْدَاللّه ِ یَوْمَ الْقیامَةِ أَمْشاهُمْ فی أَرْضِهِ بِالنَّصیحَةِلِخَلْقِهِ؛
بلند مرتبه ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسی است که در روی زمین بیشتردر خیرخواهی و ارشاد مردم قدم بردارد.

کافی، ج 2، ص 208، ح 5

حدیث352

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَأی موسی علیه السلام رَجُلاً عِنْدَ الْعَرْشِ فَغَبَطَهُ بِمَکانِهِ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقالَ: کانَلایَحْسُدُ النّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللّه ُ مِنْ فَضْلِهِ؛
حضرت موسی علیه السلام مردی را نزد عرش دید و به جایگاه او غبطه خورد و در مورد او سؤالکرد. به او گفته شد که او به آنچه خداوند از فضل خود به مردم داده است حسد نمی برد.

روضة الواعظین، ص424

حدیث353

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُؤْتی بِأَحَدٍ یَوْمَ القیامَةِ یوقَفُ بَیْنَ یَدَیِ اللّه ِ وَیُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتابُهُ فَلایَریحَسَناتِهِ فَیَقولُ: إِلهی، لَیْسَ هذا کِتابی فَإِنّی لاأَری فیها طاعَتی؟! فَیُقالُ لَهُ: إِنَّ رَبَّکَلایَضِلُّ وَلایَنْسی ذَهَبَ عَمَلُکَ بِاغْتیابِ النّاسِ ثُمَّ یُؤْتی بِآخَرَ وَیُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتابُهُ فَیَریفیهِ طاعاتٍ کَثیرَةً فَیَقولُ: إِلهی ما هذا کِتابی فَإِنّی ما عَمِلْتُ هذِهِ الطّاعاتِ فَیُقالُ: لأَِنَّفُلانا اغْتابَکَ فَدُفِعَتْ حَسَناتُهُ إِلَیْکَ؛
روز قیامت فردی را می آورند و او را در پیشگاه خدا نگه می دارند و کارنامه اشرابه اومی دهند،اماحسنات خودرا در آن نمی بیند.عرض می کند:الهی!این کارنامه مننیست! زیرا من در آن طاعات خود را نمی بینم! به او گفته می شود: پروردگار تو نه خطامی کند و نه فراموش. عمل تو به سبب غیبت کردن از مردم بر باد رفت. سپس مرددیگری را می آورند و کارنامه اش را به او می دهند. در آن طاعت بسیاری را مشاهدهمی کند. عرض می کند: الهی! این کارنامه من نیست! زیرا من این طاعات را بجا نیاورده ام!گفته می شود: فلانی از تو غیبت کرد و من حسنات او را به تو دادم.

جامع الأخبار، ص 412

حدیث354

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن عالَ یَتیما حَتّی یَسْتَغْنیَ عَنْهُ أَوْجَبَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ بِذلِکَ الْجَنَّةَ کَماأَوْجَبَ اللّه ُ لآِکِلِ مالِ الْیَتیمِ النّارَ؛
هر کس یتیمی را سرپرستی کند تا آن که بی نیاز گردد، خداوند به سبب این کاربهشت را بر او واجب سازد، همچنان که آتش دوزخ را بر خورنده مال یتیم واجبساخته است.

بحارالأنوار، ج 75، ص 4، ح 8

حدیث355

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِذا کَثُرَ الزِّنا بَعْدی کَثُرَ مَوْتُ الْفُجْأَةِ وَإِذا طُفِّفَ الْمِکْیالُ اَخَذَهُمُ اللّه ُبِالسِّنینَ وَالنَّقْصِ وَإذا مَنَعُوا الزَّکاةَ مُنِعَتِ الأْرْضُ بَرَکاتِها مِنَ الزَّرْعِ وَالثِّمارِوَالْمَعادِنِ وَإِذا جاروا فِی الْحُکْمِ تَعاوَنوا عَلَی الظُّلْمِ وَالْعُدْوانِ وَإِذا نَقَضُوا الْعُهودَسَلَّطَ اللّه ُعَلَیْهِمْ عَدُوَّهُمْ... ؛
چون پس از من زنا زیاد شود، مرگ ناگهانی زیاد می شود و چون کم فروشی کنند،خداوند آنان را به قحطی و کمبود مبتلا می گرداند و چون زکات ندهند، زمین برکاتخود مانند غلات و میوه ها و معادن را از آنان دریغ می دارد و چون در قضاوت ستمنمایند، بر ظلم و تجاوز یکدیگر را یاری کنند و چون عهد و پیمان ها را بشکنند، خداونددشمنشان را بر آنان مسلّط کند... .

تحف العقول، ص 51

حدیث356

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عائِدُ الْمَریضِ فی مَخْرَفَةِ الْجَنَّةِ، فَإِذا جَلَسَ عِنْدَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةَ؛
عیادت کننده از بیمار، در نخلستان بهشت میوه می چیند و هرگاه نزد بیمار بنشیند،رحمت خدا او را فرا می گیرد.

کنزالعمال، ح 25127

حدیث357

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحَبُّ الاَْعْمالِ اِلَی اللّه ِ مَنْ اَطْعَمَ مِنْ جوعٍ اَوْ دَفَعَ عَنْهُ مَغْرَما اَوْ کَشَفَعَنْهُ کَرْبا؛
محبوب ترین کارها نزد خدا، سیر کردن گرسنه یا پرداختن بدهی یا برطرف کردنگرفتاری اوست.

نهج الفصاحه، ح76

حدیث358

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ لا یَرْحَمِ النّاسَ لا یَرْحَمْهُ اللّه ُ؛
هر کس به مردم رحم نکند، خداوند به او رحم نمی کند.

نهج الفصاحه، ح 2899

حدیث359

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ الاَْصْحابِ صاحِبٌ اِذا ذَکَرْتَ اللّه َ اَعانَکَ وَ اِذا نَسیتَ ذَکَّرَکَ؛
بهترین دوستان کسی است که هرگاه خدا را یاد نمودی تو را یاری کند و چون خدا رافراموش نمودی به یادت آورد.

نهج الفصاحه، ح 1479

حدیث360

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا حَکَمْتُمْ فَاعْدِلوا وَ اِذا قُلْتُمْ فَاَحْسِنوا فَاِنَّ اللّه َ مُحْسِنٌ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ؛
هرگاه قضاوت می کنید، عادلانه قضاوت کنید و هرگاه سخن می گویید، نیکو بگویید،زیرا خداوند نیکوکار است و نیکوکاران را دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 200

حدیث361

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الاِختِلافَ والتَّنازُعَ وَالتَّثَبُّطَ مِنْ أمْرِ الْعَجْزِ وَالضَّعْفِ وَهُوَ مِمّا لایُحِبُّهُ اللّه ُ وَلا یُعْطی عَلَیْهِ النَّصْرَ وَالظَّـفَرَ؛
اختلاف و کشمکش و پشت هم اندازی، از ناتوانی و سستی است و خداوند نه آن رادوست دارد و نه با آن یاری و پیروزی می دهد.

بحارالأنوار، ج20، ص 126

حدیث362

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ مُسْلِمٍ یَنْظُرُ امْرَأَةً اَوَّلَ رَمْقَةٍ ثُمَّ یَغُضُّ بَصَرَهُ اِلاّ اَحْدَثَ اللّه ُ تَعالیلَهُ عِبادَةً یَجِدُ حَلاوَتَها فی قَلْبِهِ؛
هیچ مرد مسلمانی نیست که نگاهش به زنی بیفتد و چشم خود را پایین بیندازد مگراین که خدای متعال به او توفیق عبادتی دهد که شیرینی آن را در دل خویش بیابد.

کنزالعمّال، ح 13059

حدیث363

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَفَرَّغوا مِنْ هُمومِ الدُّنْیا مَااسْتَطَعْتُمْ فَاِنَّهُ مَنْ اَقْبَلَ عَلَی اللّه ِ تَعالی بِقَلْبِهِجَعَلَ اللّه ُ قُلوبَ العِبادِ مُنْقادَةً اِلَیْهِ بِالوُدِّ وَالرَّحْمَةِ وَکانَ اللّه ُ اِلَیْهِ بِکُلِّ خَیْرٍ اَسْرَعَ؛
تا می توانید خود را از همّ و غم دنیا فارغ سازید؛ زیرا هر کس با دل خویشبه جانب خدا روی آورد، خداوند دل های بندگان را از سر مهر و محبت مطیع او می کند وهر خیری را به او زودتر می رساند.

بحارالأنوار، ج 77، ص 166، ح 3

حدیث364

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا وُکِلَ ابْنُ آدَمَ اِلاّ اِلی مَنْ رَجاهُ وَلَوْ اَنَّ ابْنَ آدَمَ لَمْ یَرْجُ اِلاَّ اللّه َ ما وُکِلَاِلی غَیْرِهِ؛
انسان به همان کسی واگذار می شود که به او امید بسته است و اگر انسان جز به خداامید نبندد به غیر خدا واگذار نمی شود.

کنزالعمّال، ح 5909

حدیث365

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتَّسْمیَةُ مِفْتاحُ الْوُضوءِ و مِفْتاحُ کُلِّ شَیءٍ؛
بسم اللّه الرحمن الرحیم، کلید وضو و کلید هر چیزی است.

مستدرک الوسائل، ج1، ص 323

حدیث366

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُرَدُّ دُعاءٌ أَوَّلُهُ بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ؛
دعایی که با بسم اللّه الرحمن الرحیم شروع شود، رد نمی شود.

الدعوات، ص 52

حدیث367

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قَرَأَ بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ مُوقِنا سَبَّحَتْ مَعَهُ الْجِبالُ إلاّ أَنـَّهُ لایَسْمَعُ ذلِکَ مِنها؛
هر کس با یقین بسم اللّه الرحمن الرحیم را قرائت کند، کوه ها به همراه او تسبیحمی گویند، هر چند او تسبیح آنها را نمی شنود.

الدرالمنثور، ج 1، ص 26

حدیث368

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن رَفَعَ قِرطاسا مِنَ الأْرضِ مَکتوبا عَلَیهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِإجلالاً لِلّهِ ولاِسْمِهِ عَنْ أن یُداسَّ کانَ عِندَ اللّه ِ مِنَ الصِّدِّیقینَ و خُفِّفَ عَن والِدَیهِ و إنکانا مُشرِکَینِ؛
هر کس کاغذی را که روی آن بسم اللّه الرحمن الرحیم نوشته شده است از روی زمین برداردو این کار برای بزرگداشت خداوند و جلوگیری از اهانت به نام او باشد، نزد خداوند از صدیقینبه شمار می رود و از بار گناه پدر و مادرش برداشته خواهد شد، حتی اگر مشرک باشند.

تنبیه الخواطر و نزهة النواظر، ج 1، ص32

حدیث369

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا قالَ الْعَبدُ عِندَ مَنامِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ یَقولُ اللّه ُ: مَلائِکَتی! اُکتُبُوا بِالْحَسَناتِ نَفسَهُ إلَی الصَّباحِ؛
هر گاه بنده ای هنگام خوابش، بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید، خداوند به فرشتگانمی گوید: به تعداد نفس هایش تا صبح برایش حسنه بنویسید.

جامع الأخبار، ص 42

حدیث370

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْعَبد... إِنْ قالَ فی أوَّلِّ وُضوئِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ طَهُرَتأعضاؤُهُ کُلُّها مِنَ الذُّنوبِ؛
اگـر بنـده ای... در ابتدای وضویش، بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید همه اعضایش ازگناهان پاک می شود.

تفسیر الإمام العسکری علیه السلام، ص 521

حدیث371

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
زَیـِّنوا مَوائِدَکُم بِالْبَقْلِ؛ فإِنَّها مَطرَدَةٌ لِلشَّیاطینِ مَعَ التَّسمیَةِ؛
سفره هایتان را با سبزی، زینت دهید ؛ زیرا سبزی با بسم اللّه الرحمن الرحیم،شیطان را طرد می کند.

مکارم الأخلاق، ص 176

حدیث372

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قَرَأ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ کَـتَبَ اللّهُ لَهُ بِکُلِّ حَرفٍ أربَعَةَ آلافِحَسَنَةٍ و مَحا عَنهُ أربَعَةَ آلافِ سَیِّـئَةٍ و رَفَعَ لَهُ أربَعَةَ آلافِ دَرَجَةٍ؛
هر کس بسم اللّه الرحمن الرحیم را قرائت کند خداوند به ازای هر حرفِ آن چهار هزارحسنه برایش می نویسد و چهار هزار گناه از او پاک می کند و چهار هزار درجه او رابالا می برد.

بحارالأنوار، ج 92، ص 258

حدیث373

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَّهُ إذا قالَ الْمُعَلِّمُ لِلصَّبیِّ قُل بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ فَقالَ الصَّبیُّ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ کَـتَبَ اللّه ُ بَراءَةً لِلصَّبِیِّ و بَراءَةً لأِبـَوَیهِ و بَراءَةً لِلمُعَلِّمِ؛
وقتی معلم به کودک بگوید: بگو بسم اللّه الرحمن الرحیم و کودک آن را تکرار کندخداوند برای کودک و پدر و مادرش و معلم، برائت از آتش در نظر خواهد گرفت.

مجمع البیان، ج 1، ص 50

حدیث374

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کَـتَبَ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ فَجَوَّدَهُ تَعظیما لِلّهِ غَفَرَ اللّهُ لَهُ؛
هر کس بسم اللّه الرحمن الرحیم را برای بزرگداشت خداوند زیبا بنویسد، خداوند اورا می بخشد.

بحارالأنوار، ج 92، ص 35

حدیث375

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَنِ اللّهِ جَلّ وَ عزَّ أنَّهُ قالَ: کُلُّ أمرٍ ذی بالٍ لَم یُذکَر فیهِ بِسمِ اللّهِفَهُوَ أَبْتَرُ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله از خداوند عزیز و جلیل نقل کرده است که فرمود: هر کار ارزشمندی که درآن بسم اللّه ذکر نشود ناقص است.

بحارالأنوار، ج 76، ص 305

حدیث376

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن حَزَنَهُ أَمرٌ تَعاطاهُ فَقالَ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ و هو مُخلِصٌ لِلّهِبِقَلبِهِ إلَیْهِ لَم یَنفَکَّ مِن إحدَی اثْنَتَینِ إمّا بُلُوغُ حاجَتِهِ فِی الدُّنیا و إمّا یَعدِلُهُ عِندَ رَبِّهِ ویَدَّخِرُ لَدَیهِ و أبقی لِلْمُؤمِنینَ؛
هر کس کاری او را اندوهگین و به خود مشغول کند و او با اخلاص برای خدا بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید و با قلبش به سوی او رو کند، یکی از این دو برای او خواهد بود: یادر دنیا به حاجتش می رسد و یا حاجتش نزد پروردگار بوده و برای او ذخیره می شود وآن برای مؤمنان ماندگارتر است.

التوحید، ص 232

حدیث377

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ أَنْ یُنجِیَهُ اللّه ُ مِنَ الزَّبانیَةِ التِّسعَةِ عَشَرَ فَلْیَقرَأْ بِسمِ اللّهِالرَّحمنِ الرَّحیمِ فَإنَّها تِسعَةَ عَشَرَ حَرفا لِیَجعَلَ اللّهُ کُلَّ حَرفٍ مِنها جُنَّةً مِنواحدٍ مِنهُم؛
هر کس می خواهد خداوند او را از زبانیه (فرشتگان عذاب) نوزده گانه برهاند، بسم اللّه الرحمن الرحیم را قرائت کند زیرا آن نوزده حرف است. تا خداوند هر حرف آن را سپریدر مقابل یکی از آن فرشتگان قرار دهد.

بحارالأنوار، ج 89 ، ص 258

حدیث378

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا مَرَّ الْمُؤمِنُ عَلَی الصِّراطِ فَیَقولُ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ طَفِئَتْلَهبُ النِّیرانِ وَ تَقولُ: جُز یا مُؤمِنُ فَإنَّ نورَکَ قَد أطفَأ لَهِبی؛
هنگامی که مؤمن بر صراط می گذرد، و می گوید: بسم اللّه الرحمن الرحیم. ناگاهزبانه های آتش خاموش می شود و می گوید: ای مؤمن عبور کن زیرا نور تو آتش مراخاموش کرد.

جامع الأخبار، ص 120

حدیث379

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو قَرَأتَ بِسمِ اللّهِ تَحفَظُکَ الْمَلائِکَةُ إلَی الْجَنَّةِ و هُوَ شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ؛
اگر بسم اللّه را قرائت کنی، فرشتگان، تا بهشت تو را حفظ می کنند و آن شفای هردردی است.

فقه الرضا علیه السلام، ص 342

حدیث380

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا قالَ الْعَبدُ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ قالَ اللّهُ جَلَّ جَلالُه: بَدَأَ عَبدیبِاسْمی و حَقٌّ عَلَیَّ أنْ اُتَمِّمَ لَهُ اُمُورَهُ و اُبارِکَ لَهُ فی أَحوالِهِ؛
هر گاه بنده ای بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید خداوند می فرماید: بنده ام کارش رابا نام من آغاز کرد، بر من است تا کارش را به پایان برسانم و برای او در کارهایشبرکت قرار دهم.

عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج 2، ص 269

حدیث381

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ جِبرئیلُ إذا جاءَنی بِالْوَحیِ أوَّلُ ما یُلقی عَلَیَّ بِسمِ اللّهِالرَّحمنِ الرَّحیمِ؛
وقتی جبرئیل با وحی به نزدم می آمد، نخستین چیزی که به من القا می کرد، بسماللّه الرحمن الرحیم بود.

سنن الدارقطنی، ج 1، ص 304

حدیث382

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قَرَأ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ بَنَی اللّهُ لَهُ فِی الْجَنَّةِ سَبعَةَ ألفٍ قَصرٍمِن یاقوتَةٍ حَمْراءَ؛
هر کس بسم اللّه الرحمن الرحیم را قرائت کند خداوند در بهشت هفتاد هزار قصر ازیاقوت سرخ برای او بنا کند.

مدینة المعاجز، ج 2، ص 366

حدیث383

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ مِفتاحُ کُلِّ کِتابٍ؛
بسم اللّه الرحمن الرحیم، کلید هر نوشته ای است.

الجامع الصغیر، ج 1، ص 481

حدیث384

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُمَّتی یَأتونَ یَومَ الْقیامَةِ و هُم یَقولونَ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ فَتَثقُلُحَسَناتُهُم فِی الْمیزانِ فَیُقالُ: ألا ما اُراجِحَ مَوازینَ اُمَّةِ مُحَمَّدٍ: فَـتَقولُ الأْنبیاءُ علیهم السلام إنَّابْتِداءَ کَلامِهِم ثَلاثَةَ أسماءٍ مِن أسماءِ اللّه ِ لَو وُضِعَت فی کَفَّةِ الْمِیزانِ و وُضِعَت سَیِّئاتُ الْخَلقِ فی کَفَّةٍ اُخری لَرَجَحَتْ حَسَناتُهُم؛
امت من در روز قیامت می آیند در حالی که بسم اللّه الرحمن الرحیم می گویند. آنگاهاعمال نیک آنها در ترازوی اعمال، سنگین می شود. گفته می شود: چه چیزی باعث شدهکه ترازوی اعمال امّت محمد سنگین شود. پیامبران جواب می دهند: چون سخن ایشانبه سه نام از نام های پروردگار شروع می شود که اگر در یک کفه ترازو قرار گیرد و گناهانمردم در کفه دیگر گزارده شود، حسنات آنها برتری می یابد.

تنبیه الخواطر و نزهة النواظر، ج 1، ص 32

حدیث385

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُمْ خَیْرُکُمْ لاَِهْلِهِ وَاَنَا خَیْرُکُمْ لاَِهْلی ما اَکْرَمَ النِّساءَ اِلاّ کَریمٌ وَ لااَهانَهُنَّ اِلاّ لَئیمٌ؛
بهترین شما کسی است که برای خانواده خود بهتر باشد و من از همه شما برایخانواده ام بهترم، زنان را گرامی نمی دارد، مگر انسان بزرگوار و به آنان اهانت نمی کند،مگر شخص پَست و بی مقدار.

نهج الفصاحه، ح 1520

حدیث386

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرُّ النّاسِ الضَّیِّقُ عَلی اَهْلِهِ، قالوا یا رَسُولَ اللّه ِ وَ کَیْفَ یَکُونُ ضَیِّقاعَلی اَهْلِهِ قالَ: الرَّجُلُ اِذا دَخَلَ بَیْتَهُ خَشَعَتِ امْرَأَتُهُ وَ هَرَبَ وَلَدُهُ وَ فَرَّ فَاِذا خَرَجَضَحِکَتِ امْرَأَتُهُ وَ اسْتَأْنَسَ اَهْلُ بَیْتِهِ؛
بدترین مردم کسی است که بر خانواده اش سخت گیر باشد. گفتند ای رسول خدا!سخت گیری بر خانواده چگونه است؟ فرمودند: مرد وقتی وارد خانه شود، همسرش از اوهراسان و فرزندان از او گریزان شده، فرار کنند و چون بیرون رود همسرش شاد گردد وخانواده اش با یکدیگر انس گیرند.

مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج 8، ص 25

حدیث387

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُمْ مَنْ یُرْجی خَیْرُهُ وَ یُؤْمَنُ شَرُّهُ؛
بهترین شما کسی است که به خیرش امیدوار و از شرّش در امان باشند.

نهج الفصاحه، ح1526

حدیث388

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرُّکُمْ مَنْ لا یُرجی خَیْرُهُ وَ لا یُؤْمَنُ شَرُّهُ؛
بدترین شما کسی است که به خیرش امیدی نیست و از شرش امانی نباشد.

نهج الفصاحه، ح 1526

حدیث389

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ اِخْوانِکُمْ مَنْ اَهْدی اِلَیْکُمْ عُیوبَکُمْ؛
بهترین برادران شما کسی است که عیب هایتان را به شما هدیه کند.

نهج الفصاحه، ح 1509

حدیث390

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خیارُکُمْ اَحْسَنُکُمْ قَضاءً لِلدَّیْنِ؛
بهترین شما کسانی هستند که قرض خود را بهتر ادا کنند.

نهج الفصاحه، ح 1474

حدیث391

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُمْ مَنْ لَمْ یَتْرُکْ آخِرَتَهُ لِدُنْیاهُ وَلا دُنْیاهُ لآِخِرَتِهِ وَ لَمْ یَکُنْ کَلاًّعَلَی النّاسِ؛
بهترین شما کسی است که آخرت خود را برای دنیا و دنیای خود را برای آخرت رهانکند و سربار مردم نباشد.

نهج الفصاحه، ح 1525

حدیث392

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ، شَرُّ النّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیاهُ وَ شَرٌّ مِنْ ذلِکَ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْیا غَیْرِهِ؛
ای علی، بدترین مردم کسی است که آخرت خود را به دنیای خود بفروشد و بدتر از اوکسی است که آخرت خود را به دنیای دیگری بفروشد.

بحارالأنوار، ج 77، ص 46، ح 3

حدیث393

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خیارُ اُمَّتی مَنْ دَعا اِلَی اللّه ِ تَعالی وَحَبَّبَ عِبادَهُ اِلَیْهِ؛
بهترین امت من کسانی هستند که مردم را به سوی خدا دعوت و بندگانش را محبوباو کنند (با اطاعت از امر و نهی خداوند محبت او بدست می آید).

نهج الفصاحه، ح 1471

حدیث394

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ شَرُّ النّاسِ مَنِ اتَّهَمَ اللّه َ فی قَضائِهِ؛
ای علی، بدترین مردم کسانی هستند که خداوند را در قضا و قدرش (به بی عدالتی)متهم کنند.

الفقیه، ج 4، ص 363، ح3

حدیث395

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ الرِّجالِ مِنْ اُمَّتِیَ الَّذینَ لایَتَطاوَلونَ عَلی اَهْلیهِمْ وَ یَحِنّونَ عَلَیْهِمْوَ لا یَظْلِمونَهُمْ؛
بهترین مردان امت من کسانی هستند که نسبت به خانواده خود خشن نباشند،اهانت نکنند، دلسوزشان باشند و به آنان ظلم نکنند.

مکارم الاخلاق، ص 216

حدیث396

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرُّ النّاسِ مَنْ اَکْرَمَهُ النّاسُ اتِّقاءَ شَرِّهِ؛
بدترین مردم کسی است که دیگران از ترس شرش به او احترام بگذارند.

مکارم الاخلاق، ص 433

حدیث397

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرآنَ وَ عَلَّمَهُ؛
بهترین شما کسی است که قرآن بیاموزد و آموزش دهد.

نهج الفصاحه، ح 1524

حدیث398

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ مِنْ خَیْرِ نِسائِکُمْ الْوَلودَ الْوَدودَ السَّتیرَةَ الْعَفیفَةَ الْعَزیزَةَ فی اَهْلِهَاالذَّلیلَةَ مَعَ بَعْلِهَا الْمُتَبَرِّجَةَ مَعَ زَوْجِهَا الْحَصانَ مَعَ غَیْرِهِ الَّتی تَسْمَعُ قَوْلَهُ وَ تُطیعُ اَمْرَهُوَ اِذا خَلا بِها بَذَلَتْ لَهُ ما اَرادَ مِنْها؛
بهترین زنان شما، زنی است زایا، بسیار مهربان، باحجاب، پاکدامن، در میانخویشاوندان خود عزیز و در برابر شوهرش متواضع باشد، خودش را برای شوهرشبیاراید و از دیگران حفظ کند، از شوهرش حرف شنوی داشته باشد و امر او را اطاعتنماید و در خلوت خواسته شوهرش را برآورده نماید.

من لایحضره الفقیه، ج3، ص 389،ح 4376

حدیث399

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِنْ شَرِّ نِسائِکُمْ؛ الذَّلیلَةُ فی اَهْلِهَا، العَزیزَةُ مَعَ بَعلِهَا، العَقیمُ الحَقُودُالَّتی لا تَتَوَرَّعُ عَن قَبیحٍ، المُتَبَرِّجَةُ اِذا غابَ عَنْها زَوْجُها، الحِصانُ مَعَهُ اِذا حَضَرَ، الَّتیلا تَسمَعُ قَولَهُ، وَ لا تُطیعُ اَمْرَهُ، فَاِذا خَلابِها تَمَنَّعَتْ تَمَنُّعَ الصَّعْبَةِ عِندَ رُکُوبِها، وَ لاتَقْبَلُ لَهُ عُذرا وَ لا تَغْفِرُ لَهُ ذَنْبا؛
از بدترین زنان شما، زنی است که در میان خویشاوندان خود، خوار و در برابر شوهرخود سرسخت باشد، نازا و کینه توز بوده، از زشتی ها دوری نکند، در غیاب شوهرشزینت خود را نمایش دهد ولی در حضور او از این کار خودداری کند، از شوهرشحرف شنوی نداشته باشد و امر او را اطاعت نکند، در خلوت با او چون شتری سرکشبهره ندهد و هیچ عذری را از شوهرش نپذیرد و هیچ خطایی را از او نبخشد.

من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 391،ح 4376

حدیث400

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ مِنْ خَیْرِ رِجالِکُمُ التَّقِیُّ النَّقِیُّ السَّمِحُ الْکَفَّیْنِ النَّقیُّ الطَّرَفَیْنِ البَرُّبِوالِدَیْهِ وَلا یُلْجِی ءُ عِیالَهُ اِلی غَیْرِهِ؛
به درستی که از بهترین مردان شما کسی است که با تقوا، پاک، با سخاوت، حلال زاده،حلال خور، پاکدامن، پرهیزگار از ناسزاگویی باشد و به پدر و مادر خود نیکی کند وخانواده خود را به پناه دیگری نفرستد.

کافی، ج 2، ص 57، ح 7

از401تا600

حدیث401

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرُّ النّاسِ الظّانُّونَ وَ شَرُّ الظّانِّینَ المُتَجَسِّسونَ وَ شَرُّ الْمُتَجَسِّسینَالقَوّالونَ وَ شَرُّ القَوّالینَ الهَتّاکونَ؛
بدترین مردم، بدگمانانند و بدترین بدگمانان تجسس کنندگانند و بدترین تجسسکنندگان بازگو کنندگانند و بدترین بازگو کنندگان پرده درانند.

مستدرک الوسائل، ج 9، ص 147، ح 15

حدیث402

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُکُمْ مَنْ اَطابَ الْکَلامَ وَاَطْعَمَ الطَّعامَ وَ صَلّی بِاللَّیلِ وَالنّاسُ نیامٌ؛
بهترین شما کسی است که خوش زبان باشد، به دیگران طعام بدهد و هنگامی کهمردم در خوابند نماز (شب) بخواند.

عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 71

حدیث403

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ اَهْلِ الدُّنْیا وَ اَهْلِ الآْخِرَةِ اَخْلاقا مَنْ یَعْفو عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ مَنْ یُعْطیمَنْ حَرَمَهُ وَ مَنْ یَصِلُ مَنْ قَطَعَهُ مِنْ ذَوی اَرْحامِهِ وَ اَهْلِ وِلایَتِهِ؛
بهترین اهل دنیا و آخرت از نظر اخلاق کسی است که اگر کسی به او ستم کرده،عفوش نماید و به کسی که محرومش نموده عطا کند و با خویشاوندان و دوستانش که باوی قطع رابطه کرده اند، رابطه برقرار کند.

مستدرک الوسائل، ج 9، ص 10،ح 10052

حدیث404

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ شَرَّ النّاسِ عِنْدَ اللّه ِ تَعالی یَوْمَ القیامَةِ عالِمٌ لا یَنْتَفِعُ بِعِلْمِهِ؛
بدترین مردم نزد خداوند در روز قیامت عالمی است که از علم خود بهره نگیرد.

امالی، الطوسی، ص 527

حدیث405

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ النّاسِ مَنْ نَفَعَ وَ وَصَلَ وَ اَعانَ؛
بهترین مردم کسی است که مفید باشد، رابطه برقرار کند و یاری دهد.

مستدرک الوسائل، ج 12، ص 390،ح 14376

حدیث406

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّکُمْ راعٍ وَکُلُّکُمْ مَسؤولٌ عَنْ رَعیَّتِهِ؛
همه شما سرپرست و مسئوول هستید و درباره زیردستانتان باز خواست می شوید.

جامع الاخبار، ص 119

حدیث407

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِنْفانِ مِنْ اُمَّتی اِذا صَلُحا صَلُحَتْ اُمَّتی وَ اِذا فَسَدا، فَسَدَتْ اُمَّتی، قیلَیا رَسولَ اللّه ِ وَ مَنْ هُما؟ قالَ: اَ لْـفُقَهاءُ وَ الاُْمَراءُ؛
دو گروه از امّت من اگر صالح شوند، امّتم صالح می شوند و اگر فاسد شوند، امّتم فاسدمی شوند. عرض شد ای رسول خدا آن دو گروه کدامند؟ فرمودند: عالمان و حاکمان.

خصال، ص 37

حدیث408

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عُمّالُکُمْ اَعْمالُکُمْ، کَما تَـکونونَ، یُوَلّی عَلَیْکُمْ؛
کارگزاران شما [نتیجه ]اعمال شما هستند، همان گونه که هستید، بر شما حکومتمی شود.

شرح شهاب الاخبار، ص 260

حدیث409

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَصْبَحَ لا یَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمینَ فَلَیْسَ مَنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً یُنادییا لَلْمُسْلِمینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ؛
هر کس صبح کند و به امور مسلمانان همّت نورزد، از آنان نیست و هر کس فریادکمک خواهی کسی را بشنود و به کمکش نشتابد، مسلمان نیست.

کافی، ج 2، ص 164، ح 5

حدیث410

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَنْ تُقَدَّسَ اُمَّةٌ لایُؤْخَذُ لِلضَّعیفِ فیها حَقُّهُ مِنَ الْقَویِّ غَیْرَ مُتَعْتِـعٍ؛
ملّتی که نتوان در میان آنان بدون دلهره، حقّ ضعیف را از قوی گرفت، هرگز قابلستایش نیست.

تحف العقول، ص 142

حدیث411

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنّی تارِکٌ فیکُمُ الثَّقَلَیْنِ: کِتابَ اللّه ِ وَ عِتْرَتی اَهْلَ بَیْتی لَنْ تَضِلُّوا ما اِنْتَمَسَّکْتُمْ بِهِما وَ لَنْ یَفْتَرِقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الْحَوْضَ؛
من دو چیز ارزشمند در میان شما می گذارم: کتاب خدا و عترت و اهل بیتم، اگر بهآنها چنگ بزنید، هرگز گمراه نمی شوید.

شرح احقاق الحق، ج 5، ص 28

حدیث412

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِقْبَلِ الْحَقَّ مِمَّنْ اَتاکَ بِهِ صَغیرٌ اَوْ کَبیرٌ وَ اِنْ کانَ بَغیضا وَارْدُدِ الْباطِلَعَلی مَنْ جاءَ بِهِ مِنْ صَغیرٍ اَوْ کَبیرٍ وَ اِنْ کانَ حَبیبا ؛
حق را از هر کس که برایت آورد، کوچک باشد یا بزرگ، بپذیر، هر چند دشمنت باشدو باطل را، کوچک یا بزرگ، هر کس گوید به خودش برگردان، هر چند دوستت باشد.

کنزالعمال، ح 43152

حدیث413

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرّاشی وَ الْمُرْتَشی فِی النّارِ؛
رشوه دهنده و رشوه گیرنده در آتشند.

کنزالعمال، ح 15077

حدیث414

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ لا اِلهَ اِلاّ اَنـْتَ قُلْتَ فی کِتابِکَ «ذلِکَ بِاَنَّ اللّه َ لَمْ یَکُ مُغَیِّرانِعْمَةً اَنـْعَمَها عَلی قَوْمٍ حَتّی یُغَیِّروا ما بِاَنْفُسِهِمْ» فَبِکَ آمَنْتُ وَ صَدَّقْتُ فَمَنْ ذَاالَّذییَحْفَظُ ما بِنَفْسِهِ وَ یَمْنَعُ مِنَ التَّغْییرِ بِحَوْلِهِ وَ قُوَّتِهِ اِنْ اَنـْتَ لَمْ تَعْصِمْهُ فَصِلْ حَبْلَعِصْمَتی بِکَرَمِکَ حَتّی لا اُغَیِّرَ ما بِنَفْسی مِنْ طاعَتِکَ فَتَغَیَّرَ ما بی مِنْ نِعْمَتِکَ فَلَکَالْحَمْدُ یا حَیُّ یا قَیّومُ؛
خدایا حمد و ستایش مخصوص توست، معبودی جز تو نیست. در کتابت (قرآن)فرمودی «خداوند نعمتی را که به ملتی داده است، تغییر نمی دهد مگر این که خودشانتغییر روش دهند» پس من به تو ایمان آوردم و تو را تصدیق نمودم، خدایا اگر تو کسی راحفظ نکنی، چه کسی توان آن دارد که با نیرو و توان خود نعمت های در اختیار خود را حفظ نماید و از تغییر یافتن آن جلوگیری کند. پس خداوندا به کرمت رشته در امانماندن مرا برقرار کن تا من زمینه اطاعتی را که در وجودم از تو دارم، تغییر ندهم، وگرنههر چه نعمت در پیش من داری، تغییر خواهد یافت. پس حمد و ستایش مخصوصتوست ای خدایی که همیشه زنده و پایداری.

جمال الاسبوع، ص 73

حدیث415

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الاِْخْتِلافَ وَ التَّنازُعَ وَ التَّثَـبُّطَ مِنْ أمْرِ الْعَجْزِ وَ الضَّعْفِ وَ هُوَ مِمّا لایُحِبُّهُ اللّه ُ وَ لا یُعْطی عَلَیْهِ النَّصْرَ وَ الظَّـفَرَ؛
اختلاف و کشمکش و پشت هم اندازی، از ناتوانی و سستی است و خداوند نه آن رادوست دارد و نه با آن یاری و پیروزی می دهد.

بحارالأنوار، ج 20، ص 126، ح 50

حدیث416

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَتـَرعوونَ عَنْ ذِکْرِ الْفاجِرِ حَتّی یَعْرِفَهُ النّاسُ؟! فَاذْکُرُوا الْفاجِرَ بِما فیهِیَحْذَرْهُ النّاسُ؛
آیا از بردن نام بدکار، برای این که مردم او را بشناسند، خودداری می کنید؟ بدکار را بااعمال و کردارش معرفی کنید، تا مردم از او برحذر باشند.

کنزالعمال ، ح 8070

حدیث417

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ مِنّا مَنْ غَشَّ مُسْلِما اَو ضَرَّهُ اَو ماکَرَهُ؛
از ما نیست کسی که با مسلمانی تقلّب کند، یا به او ضرر رساند و یا با وی حیله نماید.

نهج الفصاحه، ح 2414

حدیث418

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ وَ لِلصّالِحِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: یُصْلِحُ ما بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اللّه ِ تَعالی بِالْعَمَلِالصّالِحِ وَ یُصْلِحُ دینَهُ بِالْعِلْمِ وَ یَرْضی لِلنّاسِ ما یَرْضی لِنَفْسِهِ؛
ای علی! انسان صالح سه نشانه دارد: با عمل صالح، میان خود و خداوند را اصلاح می کند،با علم، دینش را اصلاح می نماید و برای مردم، همانی را می پسندد که برای خود می پسندد.

میراث حدیث شیعه، ج 2، ص 35، ح 122

حدیث419

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما اَهْلَکَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ اَنـَّهُمْ کانوا اِذا سَرَقَ فیهِمُ الشَّریفُ تَرَکوهُ وَاِذا سَرَقَ فیهِمُ الضَّعیفُ اَقاموا عَلَیْهِ الْحَدَّ؛
نابودی مردمان پیش تر از شما از آنجا بود که اگر سرشناسی دزدی می کرد، رهایشمی ساختند و چون ناتوانی دزدی می نمود، مجازاتش می کردند.

نهج الفصاحه، ح 943

حدیث420

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ تَبارَکَ وَ تَعالی اِذا اَرادَ بِقَوْمٍ بَقاءً اَوْ نَماءً رَزَقَهُمْ الْقَصْدَ وَالْعَفافَ وَ اِذا اَرادَ بِقَوْمٍ اِقْتِطاعا فَتَحَ لَهُمْ اَوْ فَتَحَ عَلَیْهِم بابَ خیانَةٍ؛
هرگاه خداوند تبارک و تعالی ماندگاری، یا رشد ملتی را بخواهد، میانه روی وپاکدامنی را روزیشان می کند و هرگاه نابودی آنان را بخواهد، دَرِ خیانتکاری را به سود ویا به ضررشان، به رویشان می گشاید.

الدررالمنثور، ج 3، ص 120

حدیث421

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ لَیْسَ لاَِحَدِ مِنَ النّاسِ فیهِنَّ رُخصَةٌ: بِرُّ الْوالِدَینِ مُسْلِما کانَ اَوکافِرا وَ الْوَفاءُ بِالْعَهْدِ لِمُسْلِمٍ کانَ اَو کافِرٍ وَ اَداءُ الاَْمانَةِ اِلی مُسْلِمٍ کانَ اَو کافِرٍ؛
سه چیز است که ترک آن برای هیچ کس جایز نیست: نیکی به پدر و مادر؛ مسلمانباشند یا کافر، وفای به عهد؛ با مسلمان یا کافر و ادای امانت؛ به مسلمان یا کافر.

جامع الصغیر، ج 2، ص 716، ح 3469

حدیث422

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَنـْصِفِ النّاسَ مِنْ نَفْسِکَ وَ انْصَحِ الأُْمَّةَ وَ اَرْحَمْهُمْ فَاِذا کُنْتَ کَذلِکَ وَغَضِبَ اللّه ُ عَلی أَهْلِ بَلْدَةٍ اَنـْتَ فیها وَ اَرادَ اَنْ یُنْزِلَ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ نَظَرَ اِلَیْکَ فَرَحِمَهُمْبِکَ یَقولُ اللّه ُ تَعالی: «وَ ما کانَ رَبُّکَ لِیُهْلِکَ الْقُری بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها مُصْلِحونَ»؛
با مردم منصفانه رفتار کن و خیرخواه و مهربان آنان باش؛ زیرا اگر چنین بودی و خداوندبر مردم آبادیی که تو در آن به سر می بری خشم گرفت و خواست بر آنان عذاب فرو فرستد،به تو نگاه می کند و به خاطر تو به آنان رحم می کند. خدای متعال می فرماید «و پروردگارتو هرگز بر آن نبوده که شهرهایی را که مردمش درستکارند، به ستمی هلاک کند».

مکارم الاخلاق، ص 457

حدیث423

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لاتَخْتَلِفوا، فَإِنَّ مَنْ کانَ قَبْلَکُمُ اخْتَلَفوا فَهَلَکوا؛
باهم اختلاف نکنید، که پیشینیان شما دچار اختلاف شدند و نابود گشتند.

کنزالعمال، ح 894

حدیث424

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِذا کَثُرَ الزِّنا بَعْدی کَثُرَ مَوْتُ الْفُجْأَةِ وَ اِذا طُـفِّفَ الْمِکْیالُ اَخَذَهُمُ اللّه ُبِالسِّنینَ وَ النَّقْصِ وَ إذا مَنَعُوا الزَّکاةَ مُنِعَتِ الاَْرْضُ بَرَکاتِها مِنَ الزَّرْعِ وَ الثَّمارِ وَالْمَعادِنِ وَ اِذا جاروا فِی الْحُکْمِ تَعاوَنوا عَلَی الظُّلْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اِذا نَقَضُوا الْعُهودَسَلَّطَ اللّه ُ عَلَیْهِمْ عَدُوَّهُمْ وَ اِذا قَطَعُوا الاَْرْحامَ جُعِلَتِ الاَْمْوالُ فی اَیْدِی الاَْشْرارِ وَ اِذا لَمْیأْمُروا بِالْمَعْروفِ وَ لَمْ یَنْهَوا عَنِ الْمُنْـکَرِ وَ لَمْ یَتَّبِعُوا الاَْخْیارَ مِنْ اَهْلِ بَیْتی سَلَّطَ اللّه ُعَلَیْهِمْ اَشْرارَهُمْ فَیَدْعُوَ عِنْدَ ذلِکَ خِیارُهُمْ فَلا یُسْتَجابُ لَهُمْ ؛
چون پس از من زنا رایج شود، مرگ ناگهانی زیاد می شود و چون کم فروشی کنند،خداوند آنان را به قحطی و کمبود مبتلا می گرداند و چون زکات ندهند، زمین برکاتخود، مانند غلات و میوه ها و معادن را از آنان دریغ می دارد و چون در قضاوت ستمنمایند، بر ظلم و تجاوز یکدیگر را یاری کنند و چون عهدها را بشکنند، خداونددشمنشان را بر آنان مسلّط کند و چون قطع رحم کنند، ثروت در دست اشرار افتد وهنگامی که امر به معروف و نهی از منکر ننمایند و از نیکان از اهل بیت من پیروی نکنند،خداوند اشرارشان را بر آنان مسلّط کند و نیکانشان دعا کنند ولی مستجاب نشوند .

تحف العقول، ص 51

حدیث425

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِیّاکُمْ وَ الشُّحَّ فَاِنَّما هَلَکَ مَنْ کانَ قَبْلَکُمْ بِالشُّحِّ اَمَرَهُمْ بِالْبُخْلِ فَبَخِلوا وَاَمَرَهُمْ بِالْقَطیعَةِ فَقَطَعوا وَ اَمَرَهُمْ بِالْفُجورِ فَفَجَروا؛
از حرص بپرهیزید، زیرا که پیشینیان شما در نتیجه حرص نابود شدند، حرص آنها رابه بخل وادار کرد پس بخل ورزیدند. به قطع رحم وادار کرد پس با خویشاوندان قطعرابطه کردند. به بدی وادارشان کرد پس بدکار شدند.

نهج الفصاحه ، ح 992

حدیث426

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِذا کانَ اُمَراؤُکُمْ خیارَکُمْ وَ اَغْنیاؤُکُمْ سُمَحاءَکُمْ وَ امرکُمْ شوریبَیْنَـکُمْ فَظَهْرُ الاَْرْضِ خَیْرٌ لَکُمْ مِنْ بَطْنِها وَ اِذا کانَ اُمَراؤُکُمْ شِرارَکُمْ وَ اَغْنیاؤُکُمْبُخَلاءَکُمْ وَ اُمورُکُمْ اِلی نِساءِکُمْ فَبَطْنُ الاَْرْضِ خَیْرٌ لَکُمْ مِنْ ظَهْرِها؛
هرگاه حاکمانتان نیکان شما باشند و ثروتمندانتان بخشندگان شما و کارها میانشما با مشورت باشد، روی زمین از درون آن برای شما بهتر است و هرگاه حاکمانتاناشرار شما و ثروتمندان شما بخیلان باشند و کارهای شما به دست زنان افتد، درونزمین برای شما بهتر از روی زمین است.

تحف العقول، ص 36

حدیث427

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَ الّذی نَفْسی بِیَدِهِ لایَدْخُلُ الْجَنَّةِ اِلاّ رَحیمٌ قالوا: کُلُّنا رَحیمٌ. قالَ: لاحَتّی تَرْحَمَ الْعامَّةَ؛
سوگند به آن کس که جانم در دست اوست، کسی جز اهل ترحم به بهشت نمی رود.عرض کردند: «همه ما دلْ رحم و مهربانیم»، فرمودند: نه، مگر آن گاه که به عموم مردمرحم کنید.

کنزالعمال، ح 5989

حدیث428

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن سَعادَةِ ابنِ آدَمَ اسْتِخارَةُ اللّه ِ و رِضاهُ بِما قَضَی اللّه ُ و مِن شِقْوَةِابن آدَمَ تَرکُهُ اسْتِخارَةَ اللّه ِ و سَخَطُهُ بِما قَضَی اللّه ُ ؛
از خوشبختی انسان درخواست خیر از خداوند و خشنودی به خواست اوستو از بدبختی انسان است که از خدا درخواست خیر نکند و به خواست او ناخشنود باشد.

تحف العقول، ص 55

حدیث429

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ السَّعیدَ کُلَّ السَّعیدِ حَقَّ السَّعیدِ مَن أحَبَّ عَلیّا فی حَیاتِهِ و بَعدَ مَوتِهِو إنَّ الشَّقِیَّ کُلَّ الشَّقیِّ حَقَّ الشَّقیِّ مَن أَبغَضَ عَلیّا فی حَیاتِهِ و بَعدَ وَفاتِهِ؛
خوشبخت کامل و واقعی کسی است که علی را در زندگی و بعد از مرگش دوست بداردو بدبخت کامل و واقعی کسی است که دشمن علی در زندگی و بعد از مرگش باشد.

الأمالی، صدوق، ص 249، ح8

حدیث430

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أربَعٌ مِنَ السَّعادَةِ و أربَعٌ مِنَ الشِّقاوَةِ، فَالأربَعُ الَّتی مِنَ السَّعادَةِ:الْمَرأَةُ الصّالِحَةُ وَالْمَسکَنُ الْواسِعُ وَالْجارُ الصّالِحُ وَ الْمَرکَبُ الْبَهیُّ وَ الأْربَعُ الَّتی مِنَالشَّقاوَةِ: اَلْجارُ السُّوءُ وَالْمَرأةُ السُّوءُ وَالْمَسکَنُ الضَّیِّقُ وَالْمَرکَبُ السُّوءُ؛
چهار چیز از خوشبختی و چهار چیز از بدبختی است: چهار چیز خوشبختی: همسرخوب، خانه بزرگ، همسایه خوب و سواری نیکو است و چهار چیز بدبختی: همسایه بد،همسر بد، خانه کوچک و سواری بد است.

مکارم الأخلاق، ص 126

حدیث431

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذَا اسْتُحِقَّتْ وَلایَةُ اللّه ِ وَالسَّعادَةُ جاءَ الأْجَلُ بَینَ الْعَینَینِ و ذَهَبَ الأْمَلُوَراءَ الظَّهرِ و إذَا اسْتُحِقَّتْ وَلایَةُ الشَّیطانِ وَالشَّقاوَةُ جاءَ الأْمَلُ بَینَ الْعَینَینِ و ذَهَبَالأْجَلُ وَراءَ الظَّهرِ؛?
هرگاه کسی مستحق دوستی خداوند و خوشبختی باشد، مرگ در برابر چشمان اومی آید و آرزو پشت سرش می رود و هرگاه مستحق دوستی شیطان و بدبختی باشد،آرزو پیش چشم او، و مرگ پشت سرش قرار می گیرد.

الکافی، ج 3، ص 258، ح 27

حدیث432

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن سَعادَةِ ابْنِ آدَمَ حُسنُ الْخُلقِ وَ مِن شَقاوَةِ ابْنِ آدَمَ سُوءُ الْخُلقِ؛
از خوشبختی انسان خوش اخلاقی و از بدبختی انسان بد اخلاقی است.

کنز العمّال، ح 5243

حدیث433

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْعِلمُ إمامُ الْعَمَلِ وَالْعَمَلُ تابِعُهُ یُلهَمُ بِهِ السُّعَداءُ وَ یُحْرَمُهُ الأْشقیاءُ؛
دانش پیشوای عمل و عمل پیرو آن است. به خوشبختان دانش الهام می شود وبدبختان از آن محرومند.

الأمالی، طوسی، ص 488، ح 38

حدیث434

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أشقَی النّاسِ الْمُلوکُ... وَ أسعَدُ النّاسِ مَن خالَطَ کِرامَ النّاسِ؛
بدبخت ترین مردم پادشاهانند و خوشبخت ترین مردم کسی است که با مردم بزرگوارمعاشرت کند.

الأمالی، صدوق، ص 73، ح 41

حدیث435

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسَّعیدُ مَنِ اخْتارَ باقِیَةً یَدومُ نَعیمُها علی فانیَةٍ لا یَنفَدُ عَذابُهاوَ قَدَّمَ لِما یَقدِمُ عَلَیهِ مِمّا هُوَ فی یَدَیهِ قَبلَ أن یُخَلِّفَهُ لِمَن یَسعَدُ بِإنفاقِهِ وَ قَد شَقیَ هُوَبِجَمعِهِ؛
خوشبخت کسی است که سرای باقی را که نعمتش پایدار است بر سرای فانی کهعذابش بی پایان است برگزیند و از آنچه در اختیار دارد برای سرایی که به آنجا می رود پیش فرستد قبل از آن که آنها را برای کسی بگذارد که او با انفاق آن خوشبخت می شودولی خودش با گردآوری آن (دارایی ها) بدبخت شده است.

اعلام الدّین، ص 345

حدیث436

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تَعالی یَعرِضُ عَلی عَبدِهِ فی کُلِّ یَومٍ نَصیحَةً فَإن هُوَ قَبِلَها سَعِدَو إن تَرَکَها شَقیَ؛
خداوند متعال، به بنده اش در هر روز نصیحتی عرضه می کند، که اگر بپذیرد،خوشبخت و اگر نپذیرد، بدبخت می شود.

کنز العمّال، ح 10250

حدیث437

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بی اُنذِرتُم وَ بِعَلیِّ بنِ أبی طالِبِ اهْتَدَیتُم... وَ بِالْحَسَنِ اُعْطیتُمُالإْحسانُ وَ بِالْحُسَینِ تَسعَدونَ وَ بِهِ تَشقونَ ألا وَ إنَّ الْحُسَینَ بابٌ مِن أبوابِ الْجَنَّةِمَن عاداهُ حَرَّمَ اللّه ُ عَلَیهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
به وسیله من هشدار داده شدید و به وسیله علی علیه السلام هدایت می یابید و به وسیلهحسن احسان می شوید و به وسیله حسین خوشبخت می گردید و بدون او بدبخت.بدانید که حسین دری از درهای بهشت است، هر کس با او دشمنی کند، خداوند بویبهشت را بر او حرام می کند.

مأة منقبة، ص 22

حدیث438

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدُّنیا دارُ بَلاءٍ وَ مَنزِلُ بُلغَةٍ وَ عَناءٍ قَد نَزَعَتْ عَنها نُفُوسُ السُّعَداءِ وَانتَزَعَت بالْکُرهِ مِن أیدِی الأْشْقیاءِ فَأَسعَدُ النّاسِ بِها أرغَبُهُم عَنها و أشقاهُم بِهاأرغَبُهُم فیها؛
دنیا سرای بلا و گرفتاری و محل گذران زندگی و زحمت است خوشبختان از آن دلکنده اند و از دست بدبختان به زور گرفته می شود پس خوشبخت ترین مردم،بی میل ترین آنان به دنیا و بدبخت ترین مردم، مایل ترین آنان به دنیاست.

اعلام الدّین، ص 342

حدیث439

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ضَمِنَ وَصیَّةَ الْمَیِّتِ مِن أمرِ الْحَجِّ فَلا یَعجُزَنَّ فیها فَإنَّ عُقُوبَتَهاشَدیدَةٌ وَ نَدامَتَها طَویلَةٌ، لا یَعجُزُ عَن وَصیَّةِ الْمَیِّتِ إلاّ شَقیٌّ وَ لا یَقومُ بِها إلاّ سَعیدٌ؛
هر کس وصیت میت را در کار حج بر عهده بگیرد، نباید در آن کوتاهی کند، زیراعقوبت آن سخت و پشیمانی اش طولانی است. از وصیت میت جز بدبخت کوتاهی نکندو به آن جز خوشبخت عمل ننماید.

جامع الأخبار، ص 159

حدیث440

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فیما رَوی عَنِ اللّه ِ تَبارَکَ و تَعالی ـ : یا عِبادی ! اِنّی حَرَّمْتُ الظُّلْمَ عَلینَفْسی وَ جَعَلْتُهُ بَیْنَـکُمْ مُحَرَّما ، فَلا تَظالَموا ؛
در آنچه از خداوند تبارک و تعالی روایت شده است: ای بندگان من! همانا ظلم را برخود حرام کردم و آن را در میان شما نیز حرام کردم. پس بر یکدیگر ظلم نکنید.

صحیح مسلم ، ج 4، ص 1994، ح 55

حدیث441

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بِالْعَدْلِ قامَتِ السَّماواتُ وَ الاَْرْضُ ؛
آسمان ها و زمین، با عدالت، پا برجا می مانند.

عوالی اللآلی ، ج 4، ص 103

حدیث442

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ تَعالی بِقِسْطِهِ وَ عَدْلِهِ جَعَلَ الرَّوحَ وَ الْفَرَحَ فِی الرِّضا وَ الْیَقینِوَ جَعَلَ الهَمَّ وَ الْحَزَنَ فِی السَّخَطِ ؛
در حقیقت، خداوند متعال، به خاطر انصاف و عدالتش، آسایش و شادیرا در خشنودی (به خواست خودش) و یقین قرار داد و نگرانی و اندوه را درخشم خودش.

المعجم الکبیر ، ج10، ص216، ح10514

حدیث443

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَلَمّا رَأی یونُسُ علیه السلام اَنَّ قَومَهُ لا یُجیبونَهُ وَ لا یُؤمِنونَ ، ضَجِرَ وَ عَرَفَ مِنْنَفْسِهِ قِلَّةَ الصَّبرِ ، فَشَکی ذلِکَ اِلی رَبِّهِ ، وَ کانَ فیما یَشْکی اَن قالَ : یا رَبِّ ! اِنَّکَ بَعَثتَنیاِلی قَومی ، و لی ثَلاثونَ سَنَةً ، فَلَبِثتُ فیهِم اَدعوهُم اِلَی الایمانِ بِکَ وَالتَّصدیقِبِرِسالاتی وَ اُخَوِّفُهُم عَذابَکَ وَ نَقِمَتَکَ ثَلاثا وَ ثَلاثینَ سَنَةً ، فَکَذَّبونی وَ لَم یُؤمِنوا بی ،وَ جَحَدوا نُبُوَّتی وَاسْتَخَفّوا بِرِسالاتی ، وَ قَد تَواعَدونی وَ خِفتُ اَن یَقتُلونی ، فَاَنزِلعَلَیهِم عَذابَکَ ، فَاِنَّهُم قَومٌ لا یُؤمنونَ . قالَ : فَاَوحَی اللّه ُ اِلی یونُسَ : اَنَّ فیهِمُ الحَملَوَ الجَنینَ وَ الطِّفلَ ، وَ الشَّیخَ الْـکَبیرَ ، وَ الْمَراَ ةَ الضَّعیفَةَ ، وَ الْمُستَضْعَفَ المَهینَ ، واَ نَاالحَـکَمُ الْعَدلُ ، سَبَقَت رَحمَتی غَضَبی ، لا اُعَذِّبُ الصِّغارَ بِذُنوبِ الکِبارِ مِن قَومِکَ ، وَ هُمیا یونُسُ عِبادی وَ خَلقی ، وَ بَریَّتی فی بِلادی ، وَ فی عَیلَتی ، اُحِبُّ اَنْ اَ تَاَنّاهُم ، وَ اَرفُقَبِهِم ، وَ اَنتَظِرُ تَوبَتَهُم ؛
یونس علیه السلام زمانی دید قومش دعوت او را نمی پذیرند و به او ایمان نمی آورند،آزرده شد و احساس بی تابی کرد.از این رو، به پروردگارش شِکوه نمود. در بخشی ازشِکوه های او چنین بود: ای پروردگار من! تو مرا در سی سالگی به سوی قومممبعوث فرمودی و من، سی و سه سال در میانشان ماندم و آنان را به ایمان آوردن به توو تصدیق رسالتم دعوت نمودم و از عذاب و محروم کردن تو بیمشان دادم؛ امّا آنان تکذیبم کردند و به من ایمان نیاوردند و نبوّتم را انکار نمودند و رسالتمرا سبک شمردند و مرا تهدید نمودند و ترسیدم که مرا بکشند. پس، عذابت را بر آنانفرود آور، زیرا آنان قومی هستند که ایمان نمی آورند. آن گاه خداوند به یونس علیه السلاموحی فرمود: «در میان آنان، زن باردار و جنین و کودک خردسال و پیر و زن ناتوانو مستضعف خوار وجود دارد، در حالی که من، داور عادل هستم که رحمتم بر خشممپیشی گرفته است. من خردسالان قوم تو را به گناهان بزرگ سالانشان کیفر نمی دهمو ـ ای یونس ـ آنان بندگان و آفریدگان و مردمان من در سرزمین های من و درزیر پوشش من اند. دوست دارم درباره آنان حوصله کنم و با ایشان مدارا نمایمو توبه شان را انتظار می کشم».

تفسیر عیّاشی ، ج 2، ص 129، ح 44

حدیث444

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْعَدْلَ میزانُ اللّه ِ تَعالی فِی الاَْرْضِ ، فَمَنْ اَخَذَهُ قادَهُ اِلَی الْجَنَّةِ وَ مَنْتَرَکَهُ ساقَهُ اِلَی النّارِ ؛
عدالت، ترازوی خدای متعال در زمین است. هر کس آن را به کار گیرد، به خاطر آن،به بهشت می رود و هرکس آن را رها کند، به جهنّم رانده می شود.

مستدرک الوسائل، ج11، ص317، ح13145

حدیث445

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَصابَ فِی الدُّنْیا ذَ نْبا فَعوقِبَ بِهِ ، فَاللّه ُ اَعْدَلُ مِنْ اَنْ یُثَـنِّیَ عُقوبَتَهُعَلی عَبْدِهِ ، وَ مَنْ اَذْ نَبَ ذَ نْبا فِی الدُّنْیا فَسَتَرَهُ اللّه ُ عَلَیْهِ ، فَاللّه ُ اَکْرَمُ مِنْ اَنْ یَعودَ فی شَی ءٍقَدْ عَفا عَنْهُ ؛
هر کس در دنیا به گناهی گرفتار شود و به خاطر آن، مجازات گردد، خداوند، عادل تراز آن است که[در قیامت] مجازات آن گناه را بر بنده اش تکرار نماید و هرکس در دنیاگناهی مرتکب شود و خداوند، آن را بپوشاند (ببخشد)، خدا بزرگوارتر از آن است که عفوخود را باز پس گیرد.

سنن ابن ماجه ، ج 2، ص 868، ح 2604

حدیث446

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الْمَعونَةَ تَأْتی مِنَ اللّه ِ عَلی قَدْرِ الْمَؤونَةِ وَ اِنَّ الصَّبْرَ یَأْتی مِنَ اللّه ِ عَلیقَدْرِ الْمُصیبَةِ؛
به راستی که کمک از جانب خداوند به اندازه هزینه می رسد و صبر از جانب خداوندبه اندازه گرفتاری می آید.

کنزالعمّال، ح 15993

حدیث447

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی التَّخویفِ مِنَ القیامَةِ وَ الحِسابِ : اُذکُروا وُقوفَکُم بَیْنَ یَدَیِ اللّه ِ جَلَّجَلالُهُ ؛ فَاِنَّهُ الْحَـکَمُ الْعَدْلُ ، وَ اسْتَعِدُّوا لِجَوابِهِ اِذا سَأَلَکُمْ ؛
درباره ترس از قیامت و حسابرسی: لحظه ایستادنتان در پیشگاه خداوند ـ جلّجلاله ـ را به یاد آورید، چراکه او حاکم عادل است و خودتان را برای پاسخگویی آمادهسازید که از شما می پرسد.

امالی صدوق ، ص 354، ح 432

حدیث448

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عن جبرئیل علیه السلام : عن اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ، قالَ: قالَ اللّه ُ تَبارَکَ وَ تَعالی : ... اِنَّمِن عِبادیَ المُؤمِنینَ لَمَن یُریدُ البابَ مِنَ العِبادَةِ فَاَ کُفُّهُ عَنهُ ، لِئَلاّ یَدخُلَهُعُجبٌ فَیُفسِدَهُ ذلِکَ ، و اِنَّ مِن عِبادیَ المُؤمِنینَ لَمَن لا یَصلُحُ ایمانُهُ اِلاّ بِالفَقرِوَ لَو اَغنَیتُهُ لاََفسَدَهُ ذلِکَ ، و اِنَّ مِن عِبادیَ المُؤمِنینَ لَمَن لا یَصلُحُ ایمانُهُ اِلاّ بِالغَناءِولَو اَفقَرتُهُ لاََفسَدَهُ ذلِکَ ، واِنَّ مِن عِبادیَ المُؤمِنینَ لَمَن لا یَصلُحُ ایمانُهُ اِلاّ بِالسُّقمِولَو صَحَّحتُ جِسمَهُ لاََفسَدَهُ ذلِکَ ، و اِنَّ مِن عِبادیَ المُؤمِنینَ لَمَن لا یَصلُحُ ایمانُهُاِلاّ بِالصِّحَّةِ ولَو اَسقَمتُهُ لاََفسَدَهُ ذلِکَ ، اِنّی اُدَبِّرُ عِبادی لِعِلمی بِقُلوبِهِم ، فَاِنّیعَلیمٌ خَبیرٌ ؛
به نقل از جبرئیل: خداوند تبارک و تعالی فرمود: ... بعضی از بندگان مؤمن من،کسانی هستند که می خواهند از راه عبادت، به درگاه من وارد شوند، ولی من مانعمی شوم، به خاطر این که غرور در آنان به وجود نیاید تا فاسدشان کند. و بعضی از بندگانمؤمن من، کسانی هستند که ایمانشان جز با فقر، درست نمی شود، که اگر بی نیازشانکنم، بی نیازی فاسدشان می کند. و بعضی از بندگان مؤمن من، کسانی هستند کهایمانشان جز با ثروت، درست نمی شود که اگر نیازمندشان کنم، نیازمندی فاسدشانمی کند. و بعضی از بندگان مؤمن من، کسانی هستند که ایمانشان جز با بیماری، درستنمی شود، که اگر به آنان تن درستی ببخشم، تن درستی فاسدشان می کند. و بعضی ازبندگان مؤمن من، کسانی هستند که ایمانشان جز با تن درستی، درست نمی شود که اگربیمارشان کنم، بیماری فاسدشان می کند. در حقیقت، من، بندگانم را با آگاهی ای که ازدل هایشان دارم اداره می کنم؛ چراکه من دانای آگاهم».

توحید ، ص 399، ح 1

حدیث449

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ جَلَّ ثَناؤُهُ یَقولُ : و عِزَّتی و جَلالی ، ما خَلَقتُ مِن خَلقی خَلقا اَحَبَّ اِلَیَّ مِن عَبدیَ المُؤمِنِ و لِذلِکَ سَمَّیتُهُ بِاسْمی مُؤمِنا ، لاَُحرِّمُهُ ما بَینَ المَشرِقِوَ المَغرِبِ وَ هِیَ خِیَرَةٌ لَهُ مِنّی و اِنّی لاَُمَلِّکُهُ ما بَینَ المَشرِقِ وَ المَغرِبِ و هِیَ خِیَرَةٌ لَهُمِنّی ، فَلیَرضَ بِقَضائی ، وَ لیَصبِر عَلی بَلائی وَ لیَشکُر نَعمائی ، اَکتُبُهُ یا مُحَمَّدُ مِنَالصِّدّیقینَ عِندی ؛
خداوند ـ که نام او بلند باد ـ می فرماید: «به عزّت و جلالم سوگند، از میان آفریدگانمآفریده ای که نزد من محبوب تر از بنده مؤمنم باشد، نیافریدم و بدین جهت، او را به اسمخودم، مؤمن، نام نهادم. البته [گاه] او را از آنچه میان مشرق و مغرب است، محروممی سازم و این انتخاب من برای اوست و [گاه ]او را از آنچه میان مشرق و مغرب است،بهره مند می سازم و آن، انتخاب من برای او است. پس باید به خواست من، خشنود باشدو بر بلای من، صبر کند و نعمت های مرا شکر نماید. ای محمّد! او را در شمار صدیقین(بندگان راستین) خود می نویسم».

مشکاة الأنوار ، ص 73، ح 136

حدیث450

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُصیبُ عَبْدا نَـکْبَةٌ فَما فَوقَها اَو دونَها اِلاّ بِذَنْبٍ ، وَ ما یَعْفُو اللّه ُعَنْهُ اَکثَرُ ؛
هیچ بنده ای به بدبختی و بالاتر و پایین تر از آن نمی رسد، مگر به خاطر گناهی. البتهآنچه خدا از آن در می گذرد، بسیار بیشتر است.

سنن الترمذی ، ج 5، ص 378، ح 3252

حدیث451

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَکی نَبیٌّ مِنَ الاَنبِیاءِ اِلی رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَقالَ : یا رَبِّ یَکونُ العَبدُمِن عَبیدِکَ یُؤمِنُ بِکَ وَ یَعمَلُ بِطاعَتِکَ ، فَـتَزوی عَنهُ الدُّنیا ، وَ تَعرِضُ لَهُالبَلاءَ ، وَ یَـکونُ العَبدُ مِن عَبیدِکَ یَکفُرُ بِکَ و یَعمَلُ بِمَعاصیکَ ، فَتَزوی عَنهُالبَلاءَ وَ تَعرِضُ لَهُ الدُّنیا . فَاَوحَی اللّه ُ عَزَّ وَ جَلَّ اِلَیهِ ؛ اَنَّ البِلادَ وَالعِبادَ لی ، و اَ نَّهُلَیسَ مِن شَی ءٍ اِلاّ یُسَبِّحُنی و یُهَلِّـلُنی و یُـکَبِّرُنی ، واَمّا عَبدیَ المُؤمِنُ فَلَهُسَیِّـئاتٌ فَاَزوی عَنهُ الدُّنیا ، و اَعرِضُ لَهُ البَلاءَ حَتّی یَأتیَنی فَاَجزِیَهُ بِحَسَناتِهِ ،و اَمّا عَبدیَ الکافِرُ فَلَهُ حَسَناتٌ فَاَزوی عَنهُ البَلاءَ ، و اَعرِضُ لَهُ الدُّنیا حَتّی یَأتیَنیفَاَجزِیَهُ بِسَیِّئاتِهِ ؛
یکی از پیامبران به پروردگارش شِکوه نمود و گفت: پروردگارا! بنده ای از بندگانت بهتو ایمان می آورد و طبق فرمان تو عمل می کند و تو، دنیا را از او باز می داری (او را از دنیامحروم می کنی) و در معرض بلا قرارش می دهی. و بنده ای از بندگانت به تو کفر می ورزدو تو را نافرمانی می کند و تو، بلا را از او باز می داری و دنیا را به او ارزانی می کنی! خداوند عزّ و جلّ به او وحی فرمود: «سرزمین ها و بندگان، از آنِ من اند و هیچ چیزی نیست، جزاین که مرا منزه و یگانه و بزرگ می داند. امّا بنده مؤمنم، گناهانی دارد و من دنیا را از او بازمی دارم و او را در معرض بلا قرار می دهم تا این که [در قیامت] نزد من بیاید و پاداشخوبی هایش را بدهم. و امّا بنده کافرم، خوبی هایی دارد، و من بلا را از او باز می دارم ودنیا را به او عَرضه می کنم تا نزد من بیاید و کیفر گناهانش را بدهم».

المعجم الکبیر ، ج12،ص117،ح12735

حدیث452

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الرَّجُلَ لَتَـکونُ لَهُ دَرَجَةٌ رفیعَةٌ مِنَ الْجَنَّةِ لا یَنالُها اِلاّ بِشَی ءٍمِنَ الْبَلایا تُصیبُهُ ، حَتّی یَنْزِلَ بِهِ الْمَوتُ وَ ما بَلَغَ تِلکَ الدَّرَجَةَ ، فَیُشَدَّدُ عَلَیْهاحَتّی یَبْلُغَها ؛
انسان، گاهی درجه عالی ای در بهشت دارد که جز در سایه برخی گرفتاری ها به آننمی رسد و چنانچه مرگش فرا رسد و او به آن درجه نرسیده باشد، هنگام مرگش، چنانبر او سخت گرفته می شود که به آن درجه دست یابد.

مسند زید ، ص 410

حدیث453

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ لِلشَّیْطانِ لَمَّةً بِابْنِ آدَمَ وَ لِلمَلَکِ لَمَّةً ، فَاَمّا لَمَّةُ الشَّیطانِ فَاِیعادٌ بِالشَّرِّوَ تَکذیبٌ بِالحَقِّ ، وَ اَمّا لَمَّةُ المَلَکِ فَاِیعادٌ بِالخَیْرِ وَ تَصدیقٌ بِالحَقِّ ، فَمَن وَجَدَ ذلِکَ فَلیَعْلَماَ نَّهُ مِنَ اللّه ِ فَلْیَحمَدِ اللّه َ ، وَ مَن وَجَدَ الاُخری فَلیَتَعَوَّذ بِاللّه ِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ ؛
شیطان القائاتی به فرزند آدم دارد و فرشته نیز الهاماتی دارد: القای شیطان، به بدی وعده دادن و حق را تکذیب نمودن و الهام فرشته، به خوبی وعده دادن و حق را تصدیقکردن است. پس هرکس الهام به خوبی را در دل خود یافت، بداند که از جانب خداونداست و بدین خاطر، خدا را ستایش نماید و هرکس چیزی غیر از این یافت، از شیطانِرانده شده، به خدا پناه ببرد.

سنن الترمذی ، ج 5، ص 219، ح 2988

حدیث454

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ : اِنّی اِذَ ا ابْتَلَیْتُ عَبْدا مِنْ عِبادی مُؤمِنا فَحَمِدَنیعَلی مَا ابْتَلَیتُهُ ، فَاِنَّهُ یَقومُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذلِکَ کَیَومَ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ مِنَ الْخَطایا . وَ یَقولُ الرَّبُّعَزَّ وَ جَلَّ : اَنَا قَیَّدْتُ عَبدی وَابْتَلَیتُهُ ، وَ اَجرُوا لَهُ کَما کُنْتُمْ تُجرُونَ لَهُ وَ هُوَ صَحیحٌ ؛
خداوند عزّ و جلّ می فرماید: «هرگاه من یکی از بندگان مؤمنم را گرفتار ساختم و بهخاطر آن گرفتاری، ستایشم نمود، بی گمان از بسترش همانند روزی که از مادر متولّدشده، بدون گناه بر می خیزد» و می فرماید: «من بنده ام را گرفتار و مبتلا ساختم. شما،پاداش او را همانند زمان سلامتش به او بدهید.

مسند ابن حنبل ، ج 6، ص 77، ح 17118

حدیث455

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما یُصیبُ الْمُسْلِمَ ، مِنْ نَصَبٍ ولا وَصَبٍ ، و لا هَمًّ وَ لا حَزَنٍ وَ لا اَذْیً وَ لاغَمًّ ، حَتَّی الشَّوکَةِ یُشاکُها ، اِلاّ کَفَّرَ اللّه ُ بِها مِنْ خَطایاهُ ؛
به مسلمان، رنج و درد طولانی و غم و اندوه و آزار و غصه ای نمی رسد، حتّی خاری بهتنش فرو نمی رود، مگر این که خداوند به خاطر آن ها، گناهان او را پاک می کند.

صحیح البخاری ، ج5،ص2137،ح5318

حدیث456

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ رَجُلاً أَتی سَیِّدَنا رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسولَ اللّه ِ عَلِّمْنی خُلْقایَجْمَعُ لی خَیْرَ الدُّنْیا وَالآْخِرَةِ فَقالَ صلی الله علیه و آله: لاتَکْذِبْ؛
مردی به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: به من اخلاقی بیاموزید که خیر دنیا و آخرت درآن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.

بحارالأنوار، ج 72، ص 262، ح 43

حدیث457

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اصْدِقْ وَإِنْ ضَرَّکَ فِی الْعاجِلِ فَإِنَّهُ یَنْفَعُکَ فِی الآجِلِ وَلاتَکْذِبْ وَإِنْ یَنْفَعْکَ فِی الْعاجِلِ فَإِنَّهُ یَضُرُّکَ فِی الآجِلِ؛
ای علی راست بگو اگر چه در حال حاضر به ضرر تو باشد ولی در آینده به نفع توستو دروغ نگو اگر چه در حال حاضر به نفع تو باشد ولی در آینده به ضرر توست.

میراث حدیث شیعه، ج2، ص27، ح65

حدیث458

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَنَا زَعیمٌ بِبَیتٍ فی رَبَضِ الْجَنَّةِ ، وَبَیْتٍ فی وَسَطِ الْجَنَّةِ ، وَبَیْتٍ فی أَعْلَیالْجَنَّةِ لِمَنْ تَرَکَ الْمِراءَ وَإنْ کانَ مُحِقّا ، وَلِمَنْ تَرَکَ الْکَذِبَ وَإِنْ کانَ هازِلاً ، وَلِمَنْحَسُنَ خُلْقُهُ؛
من بر کسی که مجادله را رها کند، هر چند حق با او باشد و کسی که دروغ نگوید، هرچند به شوخی باشد و کسی که اخلاقش را نیکو گرداند، خانه ای در حومه بهشت وخانه ای در مرکز بهشت و خانه ای در بالای بهشت ضمانت می کنم.

خصال، ص 144

حدیث459

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْکَذِبُ یَنْقُصُ الرِّزْقَ؛
دروغ، روزی را کم می کند.

الترغیب والترهیب، ج 3، ص 596، ح29

حدیث460

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِذا رَأَیْتَ مِنْ أَخیکَ ثَلاثَ خِصالٍ فَارْجُهُ: اَلْحَیاءُ وَالأَْمانَةُ وَالصِّدْقُ؛
هر گاه در برادر (دینی) خود سه صفت دیدی به او امیدوار باش: حیا، امانتداری وراستگویی.

نهج الفصاحه، ح 205

حدیث461

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَبْدُ اللّه ِ بْنِ عامِرٍ: دَعَتْنی أُمّی یَوْما وَرَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله قاعِدٌ فی بَیْتِنا ،فَقالَتْ : ها تَعالَ اُعْطِکَ ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله ما أَرَدْتِ أَنْ تُعْطیهِ ؟ قالَتْ : أَرَدْتُ أَنْاُعْطِیَهُ تَمْرا ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله أَما إِنَّکَ لَوْ لَمْ تُعْطِهِ شَیْئا کُتِبَتْ عَلَیْکَ کِذْبَةٌ؛
عبداللّه بن عامر: روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله در خانه ما نشسته بودند. مادرم مرا صدا زد وگفت: بیا به تو (چیزی) بدهم. رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرمودند: می خواهی چه به او بدهی؟ عرض کرد: می خواهم خرمایی به او بدهم. رسول خدا صلی الله علیه و آله به مادرم فرمودند: بدان که اگرچیزی به او ندهی، دروغ برایت نوشته می شود.

الترغیب والترهیب، ج 3، ص 597، ح32

حدیث462

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ أَحَبَّ الْکَذِبَ فِی الصَّلاحِ وَ أبْغَضَ الصِّدْقَ فِی الْفَسادِ؛
خداوند عزوجل، دروغی را که باعث صلح و آشتی شود دوست دارد و از راستی کهباعث فتنه شود بیزار است.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 353،ح 5762

حدیث463

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَنْظُروا اِلی کَثْرَةِ صَلاتِهِم وَ صَوْمِهِم وَ کَثْرَةِ الحَجِّ وَالْمَعروفِ وَطَنْطَنَتِهِم بِاللَّیْلِ، وَلکِنِ انْظُرُوا اِلی صِدْقِ الحَدیثِ وَ اَداءِ الاَمانَةِ؛
به زیادی نماز و روزه و حج و نیکی و وِرد و ذکر شبانه مردم نگاه نکنید، بلکه بهراستگویی و امانتداری آنان توجه نمایید.

عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج1، ص56، ح197

حدیث464

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصِّدْقُ طُمَأْنینَةٌ وَ الْکَذِبُ ریبَةٌ؛
راستگویی مایه آرامش و دروغگویی مایه تشویش است.

نهج الفصاحه، ح 1864

حدیث465

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ یَقْبَحُ فیهِنَّ الصِّدْقُ: اَلنِّمیمَةُ، وَ اِخبارُکَ الرَّجُلَ عَنْ اَهلِهِ بِمایَکْرَهُهُ، وَ تَکذیبُکَ الرَّجُلَ عَنِ الخَبَرِ؛
در سه چیز راستگویی زشت است: سخن چینی، خبر ناخوشایند دادن به مردیدرباره زن و فرزندش و تکذیب کردن خبر کسی.

خصال، ص 87 ، ح 20

حدیث466

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَصْدیقا لِلنّاسِ اَصْدَقُهُمْ حَدیثا وَ اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَکْذیبااَکْذَبُهُمْ حَدیثا؛
هر کس راستگوتر است سخن مردم را بیشتر باور می کند و هر کس دروغگوتر است مردم را بیشتر دروغگو می داند.

نهج الفصاحه، ح 591

حدیث467

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالصِّدْقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِی الْجَنَّةِ وَ اِیّاکُمْ وَالْکِذْبَ فَاِنَّهُ مَعَالْفُجورِ وَ هُما فِی النّارِ؛
شما را سفارش می کنم به راستگویی، که راستگویی با نیکی همراه است و هر دو دربهشت اند و از دروغگویی بپرهیزید که دروغگویی همراه با بدکاری است و هر دو درجهنم اند.

نهج الفصاحه، ح 1976

حدیث468

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِنْ صامَ وَ صَلّی وَحَجَّ وَاعْتَمَرَ وَقالَ«اِنّی مُسْلِمٌ» مَنْ اِذا حَدَّثَ کَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخْلَفَ وَ اِذَا ائْتُمِنَ خانَ؛
سه چیز است که در هر کس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج وعمره کند و بگوید من مسلمانم، کسی که هنگام سخن گفتن دروغ بگوید و وقتی که وعدهدهد تخلف نماید و چون امانت بگیرد، خیانت نماید.

نهج الفصاحه، ح 1280

حدیث469

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اِنَّ خَیرَ الرِّجالِ مَن کانَ بَطی ءَ الغَضَبِ سَریعَ الرِّضا؛
بدانید که بهترین انسان ها کسانی هستند که دیر به خشم آیند و زود راضی شوند.

نهج الفصاحه، ح469

حدیث470

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما تَجَرَّعَ عَبدٌ جُرعَةً اَفضَلَ عِنْدَ اللّه ِ مِنْ جُرعَةِ غَیْظٍ کَظَمَها اِبتِغاءَوَجهِ اللّه ِ؛
انسان هیچ جرعه ای ننوشید که نزد خدا از جرعه خشمی که برای رضای خدا فروخورد بهتر باشد.

نهج الفصاحه، ح2628

حدیث471

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الغَضَبَ مِنَ الشَّیطانِ وَاِنَّ الشَّیطانَ خُلِقَ مِنَ النّارِ وَاِنَّما تُطفَأُ النّارُبِالماءِ فَاِذا غَضِبَ اَحَدُکُم فَلیَتَوَضَّاْ؛
خشم از شیطان و شیطان از آتش آفریده شده است و آتش با آب خاموش می شود،پس هرگاه یکی از شما به خشم آمد، وضو بگیرد.

نهج الفصاحه، ح660

حدیث472

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کادَ الْحَلیمُ أَنْ یَکونَ نَبیّا؛
آدم بردبار به پیامبری نزدیک است.

بحارالأنوار، ج 43، ص 70، ح61

حدیث473

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کَظَمَ غَیْظا وَهُوَ قادِرٌ عَلی اَنْ یُنْفِذَهُ مَلأََهُ اللّه ُ أَمْنا وَایمانا؛
هر کس در حالی که می تواند خشم خود را عملی کند، آن را فرو برد، خداوند او راسرشار از آرامش و ایمان می کند.

نهج الفصاحه، ح 2778

حدیث474

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ بِحَلیمٍ مَنْ لَمْ یُعاشِرْ بِالْمَعْرُوفِ مَنْ لابُدَّ لَهُ مِنْ مُعاشَرَتِهِ حَتّییَجْعَلَ اللّه ُ مِنْ ذلِکَ مَخْرَجا؛
بردبار نیست آن که با کسی که چاره ای جز معاشرت با او ندارد به نیکیمعاشرت نکند تا این که خداوند برای او راه نجاتی از معاشرت با وی فراهمآورد.

کنزالعمال، ج 3، ص130، ح5815

حدیث475

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّرعَةُ کُلُّ الصَّرعَةِ الَّذی یَغْضَبُ فَیَشْتَدُّ غَضَبُهُ وَیَحْمَرُّ وَجهُهُوَیَقْشَعِرُّ شَعْرُهُ فَیَصرَعُ غَضَبَهُ؛
کمال دلیری آن است که کسی خشمگین شود و خشمش شدّت گیرد و چهره اشسرخ شود و موهایش بلرزد، امّا بر خشم خود چیره گردد.

نهج الفصاحه، ح1872

حدیث476

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کَفَّ غَضَبَهُ کَفَّ اللّه ُ عَنْهُ عَذابَهُ؛
هر کس خشم خود را نگه دارد خداوند عذابش را از او باز می دارد.

بحارالأنوار، ج 73، ص 263، ح7

حدیث477

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَأَمَّا الْحِلْمُ فَمِنْهُ رُکوبُ الْجَمیلِ، وَصُحْبَةُ الأَْبْرارِ وَرَفْعٌ مِنَ الضَّعَةِ وَرَفْعٌ مِنْ الْخَساسَةِ وَتَشَهِّی الْخَیْرِ وَتَقَرُّبُ صاحِبِهِ مِنْ مَعالِی الدَّرَجاتِ وَالْعَفْوُوَالْمَهَلُ وَالْمَعْروفُ وَالصَّمْتُ فَهذا ما یَتَشَعَّبُ لِلْعاقِلِ بِحِلْمِهِ؛
حاصل بردباری: آراسته شدن به خوبیها، هم نشینی با نیکان، ارجمند شدن، عزیزگشتن، رغبت به نیکی، نزدیک شدن بردبار به درجات عالی، گذشت، آرامش و تأنی،احسان و خاموشی. اینها ثمره بردباری عاقل است.

تحف العقول، ص16

حدیث478

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مِنْ مَکارِمِ الاَْخْلاقِ فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ اَنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَکَوَتَصِلَ مَنْ قَطَعَکَ وَ تَحْلُمَ عَمَّنْ جَهِلَ عَلَیْکَ؛
سه چیز در دنیا و آخرت از مکارم اخلاق است: از کسی که به تو ظلم کرده درگذری، باکسی که با تو قطع رابطه کرده، رابطه برقرار کنی و با کسی که با تو سبکسری می کندبردباری نمایی.

نهج الفصاحه، ح 1288

حدیث479

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَبَّذَا الْمُتَّخَلِّلُ مِنْ اُمَّتی؛
آفرین بر خلال کنندگان امت من.

مکارم الاخلاق، ص 153

حدیث480

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالبِطّیخِ، فَاِنَّ فیهِ عَشْرَ خِصالٍ: ... وَ رَیْحانٌ؛
خربزه بخورید، چرا که ده خاصیت دارد... از جمله این که خوشبو (کننده) است.

طب النّبی صلی الله علیه و آله، ص 8

حدیث481

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ حَقٌّ عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ: اَلْغُسْلُ یَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ السِّواکُوَ الطِّیبُ؛
سه چیز بر هر مسلمانی لازم است: غسل جمعه، مسواک زدن و عطر.

نهج الفصاحه، ح 1256

حدیث482

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعمَ الطَّعامُ الزَّبیبُ... وَ یُطَیِّبُ النَّـکْهَةَ؛
چه خوب خوراکی است مویز؛ ... و دهان را خوشبو می کند.

اختصاص، ص 124

حدیث483

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسِّواکُ یَزیدُ الرَّجُلَ فَصاحَةً؛
مسواک بر شیوایی سخن انسان می افزاید.

مکارم الاخلاق، ص 48

حدیث484

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
... اَنَّ فی تَمْرَتِکُمْ هذِهِ (اَلْبَرنُّی) تِسْعَ خِصالٍ ... وَ تُطَیِّبُ النَّـکْهَةَ؛
در این خرمای شما (برنی) نُه ویژگی است... از جمله آن که دهان را خوشبو می نماید.(برنی، نوعی از خرماست که گِرد و به رنگ سرخ مایل به زرد است).

محاسن، ج 1، ص 77، ح 37؛ المعجمالوسیط، ج 1، ص 52

حدیث485

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مازالَ جَبْرَئیلُ یُوَصّینی بِالسِّواکِ حَتّی خِفْتُ اَنْ اُخْفیَ اَوْ اُدْرِدَ؛
جبرئیل پیوسته مرا به مسواک سفارش می کرد تا جایی که ترسیدم در مسواک زدنزیاده روی کنم و یا دندان هایم را از بین ببرم.

وسائل الشیعه، ج 1، ص 346، ح 1

حدیث486

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما جاءَنی جَبْرَئیلُ اِلاّ أَوْصانی بِالسِّواکِ، حَتّی لَقَدْ خَشیتُ اَنْ یُفْرَضَعَلَیَّ وَ عَلی اُمَّتی؛
جبرئیل هیچ گاه نزد من نیامد، مگر آن که مرا به مسواک زدن سفارش کرد تا جاییکه نگران شدم این کار بر من و امّتم واجب گردد.

کنزالعمال، ح 26174

حدیث487

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ استاکَ کُلَّ یَومٍ مَرَّتَینِ فَقَد أدامَ سُنَّةَ الأَنْبیاءِ علیهم السلام، وَ کَـتَبَ اللّه ُلَهُ بِکُلِّ صَلاةٍ یُصَلّیها ثَوابَ مِئَةِ رَکعَةٍ، وَ استَغنی عَنِ الفَقرِ، وَ تَطیبُ نَـکهَتُهُ،وَ یَزیدُ فی حِفظِهِ، وَ یَشتَدُّ لَهُ فَهمُهُ، وَ یَمْرَأُ طَعامُهُ، وَ یَذهَبُ أوجاعُ أضراسِهِ، وَ یُدفَعُعَنهُ السُّقُمُ، وَ تُصافِحُهُ المَلائِکَـةُ لِما یَرَونَ عَلَیهِ مِنَ النّورِ، وَ یَنقی أسنانُهُ؛
هر کس هر روز دو بار مسواک بزند: سنت پیامبران را ادامه داده است و برای هرنمازی که بخواند خداوند پاداش صد رکعت برایش می نویسد و از فقر نجات می یابد ودهانش خوشبو، حافظه اش تقویت، فهمش زیاد، غذایش گوارا و درد دندان وبیماری اش برطرف می شود و فرشتگان به خاطر نوری که در او مشاهده می کنند، با اودست می دهند و دندان هایش تمیز می شود.

جامع الأخبار، ص 151، ح 340

حدیث488

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَخَلَّلوا فَإِنَّهُ لَیْسَ شَیْ ءٌ أَبْغَضَ إِلَی الْمَلائِکَةِ مِنْ أَنْ یَرَوْا فی أَسْنانِالْعَبْدِ طَعاما؛
خلال کنید که بدترین چیز نزد فرشتگان این است که لای دندان های بنده، ماندهغذا ببینند.

مکارم الاخلاق، ص 153

حدیث489

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَهِّروا اَفْواهَکُمْ فَاِنَّها مَسالِکُ التَّسْبیحِ؛
دهان های خود را پاکیزه کنید که راه های تسبیح خداوند است.

مکارم الاخلاق، ص 51

حدیث490

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالسِّواک فَنِعْمَ الشَّیْ ءُ السِّواکُ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ یَذْهَبُ بِالْبَخَرِ وَیُصْلِحُ الْمِعْدَةَ وَ یَزیدُ فی دَرَجاتِ الْجَنَّةِ وَ یُسْخِطُ الشَّیْطانَ؛
مسواک بزنید؛ چرا که مسواک چیز خوبی است؛ لثه را محکم می کند، بوی دهان رامی برد، معده را اصلاح می کند، بر درجات انسان در بهشت می افزاید و شیطان راناخرسند می نماید.

نهج الفصاحه، ح 1975

حدیث491

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
... اِنَّ فیهِ (الخِضابِ) اَرْبَعَ عَشْرَةَ خَصْلَةً:... وَ یُطَیِّبُ النَّـکْهَةَ وَ یَشُدُّاللِّثَةَ... ؛
در خضاب کردن (رنگ موی طبیعی) چهارده خاصیت است: ... از جمله این که دهانرا خوشبو و لثه را محکم می کند.

کافی، ج 6 ، ص 482، ح 12

حدیث492

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ الْمَتَخَلِّلینَ مِنْ اُمَّتی فِی الْوُضوءِ وَ الطَّعامِ؛
خداوند رحمت کند خلال کنندگان امتم را در هنگام وضو گرفتن و بعد از غذاخوردن.

مکارم الاخلاق، ص 153

حدیث493

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما عَمِلَ ابْنُ آدَمَ شَیْئا اَفْضَلَ مِنَ الصَّلاةِ وَ صَلاحِ ذاتِ الْبَیْنِ وَ خُلْقٍ حَسَنٍ ؛
انسان هیچ کاری بهتر از نماز، اصلاح میان مردم و خوش اخلاقی نکرده است.

نهج الفصاحه، ح 2651

حدیث494

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدُّعاءُ مِفْتاحُ الرَّحْمَةِ، وَ الْوُضوءُ مِفْتاحُ الصَّلاةِ، وَ الصَّلاةُ مِفْتاحُ الْجَنَّةِ؛
دعا کلید رحمت، وضو کلید نماز و نماز کلید بهشت است.

نهج الفصاحه، ح 1588

حدیث495

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَزالُ اُمَّتی بِخَیرٍ ما تَحابّوا و اَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ وَ اَقْرَوُاالضَّیْفَ، فَاِنْ لَمْ یَفْعَلُوا ابتُلُوا بِالسِّنینَ وَ الْجَدْبِ؛
امتم همواره در خیر و خوبی اند تا وقتی که یکدیگر را دوست بدارند، نماز برپا دارند،زکات بدهند و میهمان را گرامی بدارند، پس اگر چنین نکنند به قحطی و خشکسالیگرفتار می شوند.

امالی طوسی، ص 647، ح 1340

حدیث496

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحَبُّ الاَْعْمالِ اِلَی اللّه ِ الصَّلاةُ لِوَقْتِها، ثُمَّ بِرُّ الْوالِدَیْنِ، ثُمَّ الْجَهادُ فیسَبیلِ اللّه ِ؛
دوست داشتنی ترین کارها نزد خداوند: نماز اول وقت، سپس نیکی به پدر و مادر وسپس جهاد در راه خداست.

نهج الفصاحه، ح 70

حدیث497

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِسْتَوُوا تَسْتَوِ قُلوبُکُمْ وَ تَماسّوا تَراحَموا؛
[در نماز جماعت] صف ها را هماهنگ و منظم نمایید تا دل هایتان هماهنگ شود و به یکدیگر (شانه به شانه) متصل گردید تا با هم مهربان شوید.

کنزالعمال، ح 20575

حدیث498

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صَلاةُ الْجَماعَةِ اَفْضَلُ مِنْ صَلاةِ الْفَرْدِ بِخَمْسٍ وَ عِشْریْنَ دَرَجَةً؛
فضیلت نماز جماعت بیست و پنج برابر نماز فُرادا است.

خصال، ص 521 ، ح 9

حدیث499

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَوَّلُ الْوَقْتِ رِضْوانُ اللّه ِ وَ وَسَطُ الْوَقْتِ رَحْمَةُ اللّه ِ وَ آخِرُ الْوَقْتِ عَفْوُ اللّه ِ؛
[نماز] اول وقت مایه خشنودی خداوند، میان وقت دربردارنده رحمت خداوند وپایان وقت، موجب عفو خداوند است.

سنن الدار قطنی، ج 1، ص 259

حدیث500

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الرَّکْعَتانِ فی جَوْفِ اللَّیْلِ اَحَبُّ اِلَی اللّه ِ مِنَ الدُّنْیا وَ ما فیها؛
دو رکعت نماز در دل شب، نزد خدا از دنیا و آنچه در آن است، محبوب تر است.

بحارالأنوار، ج 87 ، ص 148، ح 23

حدیث501

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصّلَواتُ الْخَمْسُ وَ الْجُمُعَةُ اِلَی الجُمُعَةِ کَفّاراتٌ لِما بَیْنَهُنَّ ما لَمْ تَغْشَ الکَبائِرُ؛
نمازهای پنجگانه و نماز جمعه تا نماز جمعه بعد، کفاره گناهان میان آنهاست، تاوقتی که گناهان کبیره ای در میان نیاید.

سنن التّرمذی، ج 1، ص 138، ح 214

حدیث502

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَیُّهَا النّاسُ، اِنَّ الْمُصَلّی اِذا صَلّی فَاِنَّهُ یُناجی رَبَّهُ تَبارَکَ وَ تَعالی،فَلْیَعْلَمْ بِما یُناجیهِ؛
ای مردم! نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بلند مرتبه اش مناجات می کند، پس بایدبداند چه می گوید.

مسند احمد، ج 2، ص 129

حدیث503

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَکْعَتَیْنِ بِسِواکٍ اَحَبُّ اِلَی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَبْعینَ رَکْعَةً بِغَیْرِ سِواکٍ؛
دو رکعت نماز با مسواک، نزد خداوند عزوجل محبوب تر از هفتاد رکعت نماز بدونمسواک است.

خصال، ص 481، ح 52

حدیث504

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ یَنْبَغی اَنْ یَکونَ فِی الْبَیْتِ شَیْ ءٌ یَشْغَلُ المُصَلِّیَ؛
شایسته نیست در اطاق چیزی باشد، که نمازگزار را مشغول سازد.

سنن ابی داود، ج 1، ص 451، ح 2030

حدیث505

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو کانَ عَلی بابِ دارِ اَحَدِکُمْ نَهْرٌ فَاغْتَسَلَ فی کُلِّ یَوْمٍ مِنْهُ خَمْسَ مَرّاتٍأکانَ یَبْقی فی جَسَدِهِ مِنَ الدَّرَنِ شَیْ ءٌ؟ قُلنا: لا. قالَ: فَاِنَّ مَثَلَ الصَّلاةِ کَمَثَلِ النَّهْرِالْجاری، کُلَّما صُلِّیَ صَلاةٌ کَفَّرَتْ ما بَینَهُما مِنَ الذُّنوبِ؛
اگر بر درِ خانه یکی از شما جویی بود و هر روز پنج بار خود را در آن می شست، آیا دربدن وی چرکی باقی می ماند؟ گفتیم: نه. فرمودند: پس براستی نماز، مانند همان جویروان است که هرگاه به جا آورده شود، گناهان میان دو نماز را پاک می کند.

تهذیب الأحکام، ج 2، ص 237، ح 938

حدیث506

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَکْعَتانِ مِنْ رَجُلٍ وَرِعٍ اَفْضَلُ مِنْ اَلْفِ رَکْعَةٍ مِنْ مُخَلِّطٍ؛
دو رکعت نماز انسان با تقوا، بهتر از هزار رکعت نماز لاابالی است.

نهج الفصاحه، ح 1672

حدیث507

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اغْتابَ مُسْلِما اَو مُسْلِمَةً لَمْ یَقْبَلِ اللّه ُ تَعالی صَلاتَهُ وَ لا صیامَهُاَرْبَعینَ یَوْما وَ لَیْلَةً اِلاّ اَنْ یَغْفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛
خداوند متعال تا چهل شبانه روز نماز و روزه غیبت کننده مرد و زن مسلمان را نمی پذیرد، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.

جامع الأخبار، ص 412، ح 1141

حدیث508

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَا اتَّخَذَ اللّه ُ اِبْراهیمَ خَلیلاً اِلاّ لاِِطْعامِهِ الطَّعامَ وَ صَلاتِهِ بِاللَّیْلِوَ النّاسُ نیامٌ؛
خداوند متعال، حضرت ابراهیم را جز به خاطر غذا دادن (به مردم) ونماز شب خواندنش هنگامی که مردم در خواب بودند، خلیل و دوست خودانتخاب نکرد.

علل الشرایع، ج 1، ص 35، ح 4

حدیث509

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَرَکَ الصَّلاةَ مُتَعَمِّدا فَقَدْ کَفَرَ جِهارا؛
هر کس نماز را عمدا ترک کند، آشکارا کفر ورزیده است.

المعجم الاوسط، ج 3، ص 343

حدیث510

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا قامَ الْعَبْدُ اِلی صَلاتِهِ وَ کانَ هَواهُ وَقَلْبُهُ اِلَی اللّه ِ انْصَرَفَ کَیَوْمٍوَلَدَتْهُ اُمُّهُ؛
هرگاه بنده به نماز بایستد و گرایش و دلش به سوی خدا باشد، از نماز فارغ می شودهمانند روزی که از مادر زاده شد.

جامع السعادات، ج 3، ص 275

حدیث511

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّلاةُ تُسَوِّدُ وَجْهَ الشَّیْطانِ؛
نماز چهره شیطان را سیاه می کند.

نهج الفصاحه، ح 1877

حدیث512

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَزالُ الْعَبْدُ فی صَلاةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلاةَ؛
انسان تا وقتی که منتظر نماز است، در حال نماز است.

نهج الفصاحه، ح2538

حدیث513

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَجُلانِ کانا یَعْمَلانِ عَمَلاً واحِدا ، فَیَری اَحَدُهُما صاحِبَهُفَوْقَهُ ، فَیَقولُ : یا رَبِّ ، بِما اَعْطَیْتَهُ وَ کانَ عَمَلُنا واحِدا ؟فَیَقولُ اللّه ُ تَبارَکَ وَ تَعالی : سَاَ لَنی وَ لَمْ تَسْاَ لْنی ؛
دو نفر که هر دو یکسان عمل کرده اند ، وارد بهشت می شوند ، امّا یکی از آن دو ،دیگری را برتر از خود می بیند . می گوید : پروردگارا ! چرا او را برتری دادی ، در حالی کهعمل هر دوی ما یکسان بوده است؟ خداوند ـ تبارک و تعالی ـ می فرماید : او از مندرخواست می کرد و تو درخواست نمی کردی.

عدّة الداعی ، ص 36

حدیث514

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ اَنْ تُـکْشَفَ کُرْبَتُهُ ، فَلْیُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ ؛
هر کس می خواهد دعایش مستجاب و غمش از بین برود، باید گره از کار گرفتاری باز کند.

مسند ابن حنبل ، ج 2، ص 248، ح 4749

حدیث515

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَرادَ صاحِبُکُم اَن لا یَسْاَ لَ رَبَّهُ اِلاّ اَعْطاهُ ، فَلْیَیاَس مِنَ النّاسِ کُلِّهِمْ ، ولا یَکونَنَّ لَهُ رَجاءٌ عِنْدَ غَیْرِ اللّه ِ فَاِذا عَلِمَ اللّه ُ ذالِکَ مِنْ قَلْبِهِ لَمْ یَسْاَ لْهُ شَیْئا اِلاّ اَعْطاهُ ؛
هر گاه یکی از شما خواست که آنچه را از پروردگارش درخواست می کند ، به او بدهد ،باید از همه مردم چشم امید برکَند و به غیر خدا هرگز امیدی نداشته باشد . پس هرگاهاین از قلب او بر خدا عیان شد، هر چه را از وی بخواهد، به او می دهد.

تیسیر المطالب ، ص 235

حدیث516

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُتیَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله وَ هُوَ قاعِدٌ فِی ظِلِّ الْحَطیمِ بِمَکَّةَ ، فَقیلَ : یا رَسولَ اللّه ِاُتِیَ عَلی مالِ اَبی فُلانٍ بِسَیْفِ الْبَحرِ فَذَهَبَ . فَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله : ما تَلَفَ مالٌ فی بَرٍّوَ لا بَحرٍ اِلاّ بِمَنْعِ الزَّکاةِ فَحَرِّزوا اَمْوالَکُم بِالزَّکاةِ ، وَ داووا مَرْضاکُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ ادْفَعواعَنْکُمْ طَوارِقَ البَلاءِ بِالدُّعاءِ فَاِنَّ الدُّعاءَ یَنْفَعُ مِمّا نَزَلَ وَ مِمّا لَمْ یَنْزِلَ ما نَزَلَ یَکْشِفُهُ وَ مالَمْ یَنْزِلْ یَحْبِسُهُ ؛
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ، در سایه حَطیم در مکّه نشسته بودند که شخصی آمد و گفت : ایپیامبر خدا ! اموال فلانی در ساحل دریا ، دچار حادثه شد و از بین رفت . پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمودند : هیچ مالی در خشکی و دریا تلف نشد ، مگر به سبب ندادنزکات . پس ، اموال خود را با دادن زکات ، حفظ نمایید و بیمارانتان را با صدقه دادن درمان ومصیبت های بلا را با دعا کردن از خود رفع کنید ، که دعا برای آنچه نازل شده و نازل نشده ،سودمند است : آنچه نازل شده ، برطرف می کند و از آنچه نازل نشده ، جلوگیری می نماید.

الدعاء للطبرانی ، ص 31، ح 34

حدیث517

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَرَدْتَ اَنْ تَدعُوَ اللّه َ فَقَدِّم صَلاةً اَو صَدَقَةً اَو خَیْرا اَوْ ذِکْرا ؛
هر گاه خواستی دعا کنی ، پیش از آن ، نمازی بخوان یا صدقه ای بده یا کار خیریبکن یا ذکری بگو.

عوالی اللآلی ، ج 1، ص 110، ح 16

حدیث518

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دُعاءُ السِّرِّ یَزیدُ عَلَی الْجَهْرِ سَبْعینَ ضِعْفا وَ اَ ثْنَی اللّه ُ سُبْحانَهُ عَلیزَکَریّا علیه السلامبِقَولِهِ : «اِذْ نادی رَبَّهُ نِدَاءً خَفیًّا» ؛
دعای پنهانی ، هفتاد برابر دعای آشکار ، ارزش دارد . خداوند متعال زکریا علیه السلامراچنین ستایش کرده است : «آن گاه که پنهانی با پروردگارش سخن گفت».

ارشاد القلوب ، ص 154

حدیث519

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ لَیُمْسِکُ الْخَیْرَ الْکَثیرَ عَنْ عَبْدِهِ فَیَقولُ : لا اُعْطیهِ حَتّی یَسْاَ لَنی ؛
خداوند ، بسیاری از خوبی ها را به بنده اش نمی دهد و می فرماید : «به او نمی دهم تا ازمن بخواهد».

مستدرک الوسائل ، ج 5 ، ص 175،ح 5603

حدیث520

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا دَعا اَحَدُکُم فَلْیَعُمَّ فَاِنَّهُ اَوجَبُ لِلدُّعاءِ ؛
هر گاه یکی از شما دعا کرد ، برای همه دعا کند ؛ زیرا این، دعا را به اجابت نزدیک تر می کند.

کافی ، ج 2، ص 487، ح 1

حدیث521

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا فاطِمَةُ مَنْ تَهاوَنَ بِصَلاتِهِ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ ابْتَلاهُ اللّه ُ بِخَمْسَعَشْرَةَ خَصْلَةً : سِتٌّ مِنْها فی دارِ الدُّنْیا ... فَاَمَّا اللَّواتی تُصیبُهُ فی دارِ الدُّنْیا ... وَ لا یَرتَفِعُدُعاؤُهُ اِلَی السَّماءِ وَ السّادِسَةُ لَیْسَ لَهُ حَظٌّ فی دُعاءِ الصّالِحینَ ؛
ای فاطمه! هر کس ، از مرد و زن نمازش را سبک بشمارد ، خداوند او را به پانزده چیزمبتلا می کند : شش تای آنها در سرای دنیاست ... و آن شش چیزی که در سرای دنیا بهاو می رسد ، این است که : ... و [پنجم ]دعایش به سوی آسمان نمی رود ، و ششم ، اوسهمی از دعای نیکان ندارد .

فلاح السائل ، ص 61 ، ح 1

حدیث522

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا اَ یُّهَا النّاسُ ! اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ یَقولُ : مُروا بِالْمَعروفِ وَ انْهَوا عَنِ المُنْکَرِمِنْ قَبْلِ اَنْ تَدْعُوَنی فَلا اُجیبَکُمْ وَ تَسْاَلونی فَلا اُعْطیَکُمْ وَ تَسْتَنْصِرونی فَلا اَ نْصُرَکُم ؛
ای مردم! خداوند عزّوجلّ می فرماید : امر به معروف و نهی از منکر کنید ، پیش ازآن که مرا بخوانید و پاسختان ندهم ، یا از من بخواهید و عطایتان نکنم ، یا از من یاریطلبید و یاری تان نرسانم.

مسند ابن حنبل ، ج 9، ص 504 ،ح 25310

حدیث523

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَقْرَبُ ما یَکونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَ هُوَ ساجِدٌ فَاَکْثِرُوا الدُّعاءَ ؛
نزدیک ترین حالتِ بنده به پروردگارش زمانی است که در سجده است . پس [در اینحالت ، ]بسیار دعا کنید.

صحیح مسلم ، ج 1، ص 350، ح 215

حدیث524

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یَقولُ : ... وَ لَو اَنَّ قُلوبَ عِبادِی اجْتَمَعَت عَلی قَلْبِ اَسْعَدِ عَبْدٍ لی مازادَ ذالِکَ [ فی سُلطانی جَناحَ بَعوضَةٍ وَ لَوْ اَ نّی اَعْطَیْتُ کُلَّ عَبْدٍ ما سَاَ لَنی ما کانَ ذالِکَ ]اِلاّ مِثْلَ اِبْرَةٍ جاءَها عَبْدٌ مِنْ عِبادی فَغَمَسَها فِی البَحرِ وَ ذالِکَ اَنَّ عَطائی کَلامٌ وَ عِدَتیکَلامٌ وَ اِنَّما اَقولُ لِشَّیْ ءٍ : کُنْ فَیَکونُ ؛
خداوند می فرماید : « ... اگر دل های بندگانم ، همه یک جا در دلِ خوش بخت ترینبنده ام جمع شوند این، به مقدارِ بالِ پشه ای بر سلطنت من نمی افزاید و اگر به هر بنده ایآنچه بخواهد ، عطا کنم ، این نباشد ، مگر همانندِ سوزنی که بنده ای از بندگانم بردارد ودر دریایی فرو بَرَد ؛ زیرا عطای من به گفتاری است و وعده ام نیز به گفتاری . به چیزمی گویم : هست شو، پس هست می شود.

بحار الأنوار ، ج 77، ص 136، ح 48

حدیث525

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَتَمَنَّیَنَّ اَحَدُکُمُ المَوْتَ اِمّا مُحْسِنا فَلَعَلَّهُ اَنْ یَزْدادَ خَیرا وَ اِمّا مُسیئافَلَعَلَّهُ اَنْ یَسْتَعْتِبَ؛
هیچ یک از شما نباید آرزوی مرگ کند ؛ زیرا اگر نیکوکار است ، شاید که با ماندن،بیشتر نیکی کند و اگر بدکار است ، شاید که با ماندن، از بدی دست بشوید.

صحیح بخاری ، ج 5 ، ص 2147، ح 5349

حدیث526

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ یَومَ الجُمُعَةِ سَیِّدُ الاَیّامِ یُضاعِفُ اللّه ُ فیهِ الحَسَناتِ وَ یَمحو فیهِالسَّیِّئاتِ وَ یَرفَعُ فیهِ الدَّرَجاتِ وَ یَستَجیبُ فیهِ الدَّعَواتِ وَ یَکشِفُ فیهِ الکُرُباتِ وَ یَقضیفیهِ الحَوائِجَ العِظامَ وَ هُوَ یَومُ المَزیدِ ، للّه ِِ فیهِ عُتَقاءُ و طُـلَقاءُ مِنَ النّارِ ما دَعا بِهِ اَحَدٌ مِنَالنّاسِ وَ قَد عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرمَتَهُ اِلاّ کانَ حَقّـا عَلَی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ اَنْ یَجْعَلَهُ مِن عُتَقائِهِوَ طُلَقائِهِ مِنَ النّارِ ؛
روز جمعه ، سرور روزهاست . در این روز خداوند ، خوبی ها را چند برابر می کند وبدی ها و گناهان را پاک می کند و درجات را افزایش می دهد و دعاها را مستجاب می نماید و رنج و اندوه ها را برطرف می سازد و حاجت های بزرگ را برآورده می کند،روز افزونی و فراوانی است . در این روز ، خداوند بسیاری را از آتش می رهانَدو آزاد می کند . اَحَدی از مردم در این روز دعا نکند ، به شرط آن که حق و حرمتآن را بشناسد ، مگر آن که بر عهده خداوند عزّوجلّ است که او را از رها و آزادشدگاناز آتش ، قرار دهد.

کافی ، ج 3، ص 414، ح 5

حدیث527

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَکفی مِنَ الدُّعاءِ مَعَ البِرِّ ما یَکفِی الطَّعامَ مِنَ المِلحِ ؛
دعا همراه با کار خیر ، به اندازه نمک برای غذا کافی است.

امالی طوسی ، ص 534 ، ح 1162

حدیث528

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قَطیعَةُ الرَّحِمِ تَحجُبُ الدُّعاءَ ؛
قطع رابطه با خویشاوندان، مانع اجابت دعا می شود.

نزهة الناظر ، ص 37، ح 115

حدیث529

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ یَضْمُنْ لی بِرَّ الْوالِدَیْنِ وَ صِلَةَ الرَّحِمِ اَضْمُنْ لَهُ کَثْرَةَ الْمالِ وَ زیادَةَالْعُمْرِ وَ الْمَحَبَّةَ فِی الْعَشیرَةِ؛
هر کس نیکی به پدر و مادر و صله رحم را برایم ضمانت کند، من نیز زیادی ثروت،طول عمر و محبّت او را در دل خویشاوندان ضمانت می نمایم.

مستدرک الوسائل، ج 15، ص 176، ح 12

حدیث530

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْعِبادَةُ عَشْرَةُ اَجْزاءٍ تِسْعَةُ اَجْزاءٍ فی طَلَبِ الْحَلالِ؛
عبادت ده جزء دارد، که نُه جزء آن، طلب روزی حلال است.

بحارالأنوار، ج 103، ص 9، ح 37

حدیث531

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَلَبُ الْحَلالِ فَریضَةٌ عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ؛
کسب درآمد حلال، بر هر مرد و زن مسلمانی واجب است.

جامع الأخبار، ص 389، ح 1079

حدیث532

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَرْبَعٌ تَزیدُ الرِّزْقَ: حُسْنُ الْخُلْقِ وَ حُسْنُ الْجِوارِ وَ کَفُّ الاَْذی وَ قِلَّةُالضَّجْرِ؛
چهار چیز روزی را زیاد می کند: خوش اخلاقی، خوش رفتاری با همسایه، اذیتنکردن و کم کردن بی تابی.

معدن الجواهر، ص 39

حدیث533

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَکَلَ مِنْ کَدِّ یَدِهِ حَلالاً فُتِحَ لَهُ اَبْوابُ الْجَنَّةِ یَدْخُلَ مِنْ اَیِّها شاءَ؛
هر کس از دسترنج حلال خود روزی بخورَد، درهای بهشت به روی او باز می شود تا ازهر کدام که بخواهد، وارد شود.

جامع الأخبار، ص 390، ح 1086

حدیث534

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدقَةِ وَ الْـبُکورُ مُبارَکٌ یَزیدُ فی جَمیعِالنِّعَمِ خُصوصا فِی الرِّزْقِ وَ حُسْنُ الْخَطِّ مِنْ مَفاتیحِ الرِّزْقِ وَ طیبُ الْکَلامِ یَزیدُ فِیالرِّزْقِ؛
با صدقه دادن روزی را فرود آورید، سحرخیزی با برکت است و همه نعمت ها،مخصوصا روزی را زیاد می کند، خط زیبا از کلیدهای روزی است و خوش زبانی [هم]روزی را زیاد می کند.

بحارالأنوار، ج 76، ص 318

حدیث535

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلضَّیْفُ یَنْزِلُ بِرِزْقِهِ وَ یَرْتَحِلُ بِذُنوبِ اَهْلِ الْبَیْتِ؛
میهمان، روزی خود را می آورد و گناهان اهل خانه را می برد .

بحارالأنوار، ج 75، ص 461، ح 14

حدیث536

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَتَشاغَلُ عَمّا فُرِضَ عَلَیْکَ بِما قَدْ ضُمِنَ لَکَ فَاِنَّهُ لَیْسَ بِفائتِکَ ما قَدْقُسِّمَ لَکَ وَ لَسْتَ بِلاحِقٍ ما قد زُویَ عنکَ؛
مبادا با پرداختن به کسب روزی تضمین شده، از آنچه بر تو واجب شده است، بازمانی؛ زیرا قسمت تو از روزی می رسد و آنچه قسمت تو نباشد، به آن دست نمی یابی.

بحارالأنوار، ج 77، ص 187

حدیث537

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ رَضیَ بِما رَزَقَهُ اللّهُ قَرَّتْ عَیْنُهُ؛
هر که به آنچه خداوند روزیش کرده راضی باشد، خوش و خرّم بماند.

امالی طوسی، ص 225، ح 393

حدیث538

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَوَکَّلَ عَلَی اللّهِ کَفاهُ مُؤْنَـتَهُ وَ رِزْقَهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ؛
هر کس به خدا توکّل کند، خداوند هزینه زندگی اش را کفایت کند و از جایی که گماننمی برد، به او روزی می دهد.

کنزالعمال، ح 5693

حدیث539

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّهَ لَیَبْتَلِی الْعَبْدَ بِالرِّزْقِ لِیَنْظُرَ کَیْفَ یَعْمَلُ فَاِنْ رَضیَ بورِکَ لَهُ وَ اِنْلَمْ یَرْضَ لَمْ یُبارَکْ لَهُ؛
خداوند انسان را با روزی آزمایش می کند، تا ببیند چگونه عمل می کند؛ اگر راضیشود، برکت داده می شود و اگر راضی نشود، برکت داده نمی شود.

کنزالعمال، ح 7121

حدیث540

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا قیلَ لَهُ: اُحِبُّ اَنْ یُوَسَّعَ عَلَیَّ فِی الرِّزْقِ؟ ـ : دُمْ عَلَی الطَّهارَةِ یُوَسَّعَعَلَیْکَ فِی الرِّزْقِ؛
به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض شد: دوست دارم روزیم زیاد شود. فرمودند: پیوسته با وضوباش تا روزیت فراوان شود.

کنزالعمال، ح 44154

حدیث541

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ حَبَسَ عَنْ اَخیهِ المُسْلِمِ شَیئا مِنْ حَقٍّ حَرَّمَ اللّهُ عَلَیْهِ بَرَکَةَ الرِّزْقِ اِلاّ اَنْ یَتوبَ؛
هر کس حقّی از حقوق برادر مسلمان خود را پایمان کند، خداوند برکت روزی را بر اوحرام گرداند، مگر آن که توبه (جبران) کند.

امالی صدوق، ص 350، ح 1

حدیث542

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَکْثِروا مِنَ الصَّدَقَةِ تُرزَقُوا؛
صدقه زیاد بدهید، تا خداوند به شما روزی بدهد.

بحارالأنوار، ج 77 ، ص 176، ح 10

حدیث543

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا اَباذَرِّ اِنّی قَد دَعَوتُ اللّهَ جَلَّ ثَناؤُهُ اَنْ یَجْعَلَ رِزْقَ مَنْ یُحِبُّنی کَفافا وَاَنْ یُعْطیَ مَنْ یُبْغِضُنی کَثْرَهَ الْمالِ وَ الْوَلَدِ؛
ای اباذر! من دعا کردم که خداوند ارجمند ستوده، روزی دوستدار مرا به قدر کفافعطا کند و به دشمن من، مال و فرزند زیاد دهد.

مکارم الأخلاق، ص 463

حدیث544

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَداوی بِحَرامٍ، لم یَجْعَلِ اللّه ُ فیهِ شِفاءً؛
هر کس با حرام به مداوا بپردازد خداوند در آن شفا قرار نمی دهد.

کنزالعمال، ح 28318

حدیث545

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ طَعامٍ لا یُذْکَرُ اِسْمُ اللّه ِ عَلَیْهِ، فَاِنَّما هُوَ داءٌ وَ لا بَرَکَةَ فیهِ وَ کَفّارَةُذلِکَ إن کانَتِ المائِدَةُ مَوضوعَةً أن تُسَمِّیَ و تُعیدَ یَدَکَ و اِن کانَت قَد رُفِعَت أن تُسَمِّیَاللّه َ و تَلعَقَ أصابِعَکَ؛
هر غذایی که بر آن نام خدا برده نشود، درد است و هیچ برکتی در آن نیست و کفارهنبردن نام خدا این است که چنانچه سفره پهن است، نام خدا را ببری و به خوردن غذاادامه دهی و اگر سفره جمع شده نام خدا را ببر و انگشتان خود را بلیس.

تاریخ دمشق، ج 60، ص 325

حدیث546

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اسْتَقَلَّ بِدائِهِ فَلا یَتَداوَیَنَّ فَاِنَّهُ رُبَّ دَواءٍ یورِثُ الدّاءَ؛
هر کس می تواند با بیماری خود، سر کند، از درمان بپرهیزد، زیرا بسا دارویی کهخود، بیماری زاست.

نثر الدر، ج 1، ص 181

حدیث547

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سافِروا تَصِحُّوا وَ تُرْزَقوا؛
مسافرت بروید، تا سالم بمانید و روزی کسب کنید.

نهج الفصاحه، ح 1726

حدیث548

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تُداوِ اَحَدا حَتّی تَعْرِفَ داءَهُ؛
هیچ کس را درمان مکن، مگر آن گاه که بیماری او را بشناسی.

الاصابة، ج 3، ص 289

حدیث549

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صوموا تَصِحّوا؛
روزه بگیرید تا تن درست بمانید.

دعائم الاسلام، ج 1، ص 342

حدیث550

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ سَعی لِمَریضٍ فی حاجَةٍ قَضاها اَو لَم یَقْضِها، خَرَجَ مِنْ ذُنوبِهِکَـیَومِ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ. فَقالَ رَجُلٌ مِنَ الاَْنصارِ: بِاَبی اَنْتَ وَ اُمّی یا رَسولَ اللّه ِ، فَاِنْ کانَ الْمَریضُمِنْ اَهلِ بَیْتِهِ، اَوَ لَیْسَ ذلِکَ اَعْظَمَ اَجْرا اِذا سَعی فی حاجَةِ اَهْلِ بَیْتِهِ؟ قالَ: نَعَمْ؛
«هر کس در برآوردن نیاز بیماری بکوشد، خواه موفق بشود یا نشود گناهانش پاکمی شود، به سان آن روز که از مادر متولد شده است». مردی از انصار گفت: ای پیامبر خدا،پدر و مادرم به فدایت! اگر بیمار از خانواده شخص باشد، این کار پاداش بیشتری ندارد؟فرمودند: «چرا».

من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 16،ح 4968

حدیث551

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالاْءِهلیلَجَ الاَْسْوَدَ فَاِنَّهُ مِنْ شَجَرَةِ الْجَنَّةَ وَ طَعْمُهُ مُرٌّ و فیهِ شِفاءٌمِنْ کُلِّ داءٍ؛
هلیله سیاه بخورید، که از درختان بهشت است. مزه آن تلخ است ولی شفای هردردی است.

طب النبی، ص 31

حدیث552

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ استَعمَلَ الْخَشَبَتَینِ اَمِنَ مِنْ عَذابِ الکَلْبَتَیْنِ؛
هر کس خلال و مسواک کند، از عذاب و درد انبر دندان کشی محفوظ می ماند.

طب النبی، ص 21

حدیث553

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا دَخَلْتُمْ بَلَدا فَکُلوا مِنْ بَقلِهِ وَ بَصَلِهِ یَطْرُد عَنْکُمْ داءَهُ وَ یَذْهَبُبِالنَّصَبِ وَ یَشُدُّ الْعَصَبَ وَ یَزیدُ فِی الباهِ و یَذْهَبُ بِالْحُمّی؛
به هر جایی (شهری و روستایی) وارد شدید، از سبزی و پیاز آنجا بخورید که مرضآنجا را از شما دور می کند و خستگی را می برد، اعصاب را قوی می کند، نیروی جنسی رامی افزاید و تب را می برد.

طب النبی، ص 11

حدیث554

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عائِدُ الْمَریضِ فی مَخْرَفَةِ الْجَنَّةِ، فَاِذا جَلَسَ عِنْدَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةَ؛
عیادت کننده بیمار، در نخلستان بهشت میوه می چیند و هرگاه نزد بیمار بنشیند،رحمت خدا او را فرا می گیرد.

کنزالعمال، ح 25127

حدیث555

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِغْتَنِموا بَردَ الرَّبیعِ فَاِنَّهُ یَفعَلُ بِاَبدانِکُمْ ما یَفعَلُ بِاَشجارِکُم وَ اجْتَنِبوابَردَ الخَریفِ فَاِنَّهُ یَفعَلُ بِاَبدانِکُم ما یَفعَلُ بِاَشجارِکُم ؛
غنیمت بدانید هوای بهار را، زیرا که با بدن های شما همان می کند که با درختان می کند وخودتان را از هوای پائیز بپوشانید که با شما همان می کند که با درختان می کند.

بحارالأنوار، ج 59، ص 271، ح 69

حدیث556

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَحَبَّ اَنْ یَلْقَی اللّه َ طاهِرا مُطَهَّرا فَلْیَلقَهُ بِزَوجَةٍ ؛
هر کس دوست دارد خداوند را پاک و پاکیزه دیدار کند، باید ازدواج نماید.

وسائل الشیعه، ج 20، ص 18، ح 24912

حدیث557

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ النِّـکاحِ اَیْسَرُهُ؛
بهترین ازدواج آسان ترین آن است.

نهج الفصاحه ، ح 1507

حدیث558

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ زَوَّجَ کَریمَتَهُ مِنْ فاسِقٍ فَقَدْ قَطَعَ رَحِمَهُ؛
هر کس دختر گرامیش را به ازدواج مردی گنه کار درآورد، در حقیقت نسل خود راضایع کرده است.

مکارم الاخلاق، ص 204

حدیث559

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ایّاکُمْ وَ خَضْراءَ الدَّمَنِ، قیلَ: یا رَسولَ اللّه ِ و ما خَضْراءُ الدَّمَنِ؟ قالَ:اَلْمَرْاَةُ الحَسْناءُ فی مَنْبَتِ السّوءِ؛
از سبزه در زباله دانی دوری کنید! گفتند: ای رسول خدا سبزه در زباله دانی چیست؟فرمودند: زن زیبا در خانواده بد.

کافی، ج 5، ص 332، ح 4

حدیث560

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرَّجُلُ راعٍ عَلی اَهْلِ بَیْتِهِ وَ هُوَ مَسؤُولٌ عَنْهُمْ وَ الْمَرْاَةُ راعیَةٌ عَلی بَیْتِبَعْلِها وَ وُلْدِهِ وَ هِیَ مَسْؤُولَةٌ عَنْهُمْ ؛
مرد، سرپرست خانواده است و درباره آنان از او سئوال می شود و زن، سرپرست خانهشوهرش و فرزندان اوست و درباره آنان از وی سئوال می شود.

صحیح بخاری، ج 3، ص 125

حدیث561

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِسْتَوْصُوا بِالنِّساءِ خَیْرا؛
یکدیگر را به رفتار نیک با زنان سفارش کنید.

بحارالأنوار ، ج 33، ص 628 ، ح 744

حدیث562

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ یُّمَا امْرَاَةٍ ماتَتْ وَ زَوْجُها عَنْها راضٍ دَخَلَتِ الْجَنَّةَ؛
هر زنی، از دنیا برود و شوهرش از او راضی باشد، به بهشت می رود.

نهج الفصاحه، ح 1022

حدیث563

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ یُحِبُّ المُؤمِنَ وَ یُحِبُّ اَهْلَهُ وَوُلْدَهُ وَ اَحَبُّ شَی ءٍ اِلَی اللّه ِ تَعالی اَنیَرَی الرَّجُلَ مَعَ امَرأَتِهِ و وُلْدِهِ عَلی مائِدَةٍ یَأکُلونَ فَاِذَ ا اجتَمَعوا عَلَیْها نَظَرَ اِلَیْهِمبِالرَّحْمَةِ لَهُمْ فَیَغْفِرُ لَهُم قَبْلَ اَن یَتَفَرّقُوا مِنْ مَوْضِعِهِم ؛
خداوند، مؤمن و خانواده و فرزندانش را دوست دارد. محبوب ترین چیز نزد خداوندآن است که مرد را با زن و فرزندانش بر سفره ای ببیند که از آن غذا می خورند. پس در آنهنگام که بر سفره گرد آیند، به آنها نگاهی مهربانانه می کند و آنها را پیش از آن که از جایخود متفرق شوند، می آمرزد.

تنبیه الغافلین ، ص 343، ح 498

حدیث564

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَجِبُ عَلَی الرَّجُلِ لاِمْرَأَتِهِ ما یَجِبُ لَهُ عَلَیْها، اَن یَتَزَیَّنَ لَها کَما تَتَزَیَّنُ لَهُفی غَیرِ مَأثَمٍ ؛
همان حقوقی که لازم است مرد در رابطه با همسر خود رعایت کند، بر زن نیز لازماست این که شوهر، خود را برای همسر خویش آراسته کند؛ همان گونه که زن، خود را درغیر گناه برای همسر خویش آراسته می کند.

الفردوس ، ج 5، ص 521 ، ح 8953

حدیث565

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اُعْطِیَ لَهُ خَمْسا لَمْ یَکُن لَهُ عُذرٌ فی تَرکِ عَمَلِ الآخِرَةِ: زَوْجَةٌصالِحَةٌ تُعینُهُ عَلی اَمرِ دُنْیاهُ و آخِرَتِهِ و بَنونَ اَبرارٌ و مَعیشَةٌ فی بَلَدِهِ و حُسنُ خُلقٍیُداری بِهِ النّاسَ و حُبُ اَهل بَیتی؛
به هر کس پنج چیز داده شد، بهانه ای در ترک کار آخرت ندارد: زنی شایسته که او رادر امور دنیا و آخرتش یاری کند، فرزندانی خوب، امکاناتی در شهر خود و اخلاقی خوب که با آن، با مردم مدارا کند و دوستی خاندان من.

الدعوات ، ص 40، ح 97

حدیث566

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَحِلُّ لاِِمْرَاَةٍ اَنْ تَنامَ حَتّی تَعْرِضَ نَفْسَها عَلی زَوْجِها تَخْلَعُثیابَها وَ تَدْخُلُ مَعَهُ فی لِحافِهِ فَـتُلْزِقُ جِلْدَها بِجِلْدِهِ، فَاِذا فَعَلَتْ ذلِکَ فَقَدْعَرَضَتْ نَفْسَها؛
هیچ زنی پیش از آن که خود را در اختیار شوهرش قرار دهد، یعنی لباسش را درآوردو با او به بستر برود و خود را به او بچسباند، حق ندارد بخوابد، وقتی چنین کرد در واقعخود را در اختیار شوهرش قرار داده است.

مکارم الاخلاق، ص 238

حدیث567

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِلا اِنَّ خَیْرَ الرِّجالِ مَنْ کان بَطی ءَ الْغَضَبِ سَریعَ الرِّضا وَ شَرَّ الرِّجالِمَنْ کانَ سَریعَ الْغَضَبِ بَطی ءَ الرِّضا ؛
بدانید که بهترین انسان ها کسانی هستند که دیر به خشم آیند و زود راضی شوند وبدترین انسان ها کسانی هستند که زود به خشم آیند و دیر راضی شوند.

نهج الفصاحه ، ح 469

حدیث568

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَرادَ اللّه ُ بِاَهْلِ بَیْتٍ خَیْرا فَقَّهَهُمْ فِی الدّینِ وَ وَقَّرَ صَغیرُهُمْ کَبیرَهُمْوَ رَزَقَهُمُ الرِّفْقَ فی مَعیشَتِهِمْ وَ الْقَصْدَ فی نَفَقاتِهِم وَ بَصَّرَهُمْ عُیُوبَهُمْ فَیَتُوبُوا مِنْها وَاِذا اَرادَ بِهِمْ غَیْرَ ذلِکَ تَرَکَهُمْ هَمَلاً؛
هرگاه خداوند برای خانواده ای خیر بخواهد، آنان را در دین دانا می کند، کوچک ترهابزرگ ترهایشان را احترام می نمایند، مدارا در زندگی و میانه روی در خرج کردن راروزیشان می نماید و به عیوبشان آگاهشان می سازد، تا آنها را برطرف کنند و اگر برایآنان جز این بخواهد، به خودشان واگذارشان می نماید.

نهج الفصاحه، ح 147

حدیث569

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کانَ لَهُ امْرَاَةٌ تُؤذیهِ لَمْ یَقْبَلِ اللّه ُ صَلاتَها وَ لا حَسَنةً مِنْ عَمَلِها حَتّیتُعینَهُ وَ تُرضیَهُ وَ اِنْ صامَتِ الدَّهرَ وَ قامَتِ اللَّیْلَ وَ اَعْتَقَتِ الرِّقابَ وَ اَ نْفَقَتِ الاَْمْوالَ فیسَبیلِ اللّه ِ وَ کانَتْ اَوَّلَ مَنْ یَرِدُ النّارَ ثُمَّ قالَ و عَلَی الرَّجُلِ مِثْلُ ذلِکَ الوِزْرِ وَ الْعَذابِ اِذاکانَ لَها مُؤذیا ظالِما ؛
هر زنی، که شوهرش را آزار دهد، اگر تمام عمرش را روزه بگیرد و شب ها عبادت کندو بنده ها آزاد نماید و مال ها در راه خدا انفاق کند، خداوند هیچ نماز و کار نیکی را از اونمی پذیرد، تا آن گاه که به شوهرش کمک کند و او را از خود راضی نماید وگرنه آن زناولین کسی است که به جهنم می رود. سپس فرمودند: مرد، هم اگر همسر خود را اذیتکند یا به او ظلم نماید، چنین گناه و عذابی خواهد داشت.

ثواب الاعمال ، ص 335، ح 1

حدیث570

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ خَیْرَ نِسائِکُمُ الْوَلُودُ الْوَدُودُ الْعَفیفَةُ، الْعَزیزَةُ فی اَهْلِهَا، الذَّلیلَةُ مَعَبَعْلِهَا، الْمُتَبَرِّجَةُ مَعَ زَوْجِها، اَلْحِصانُ عَلی غَیْرِهِ الَّتی تَسْمَعُ قَوْلَهُ وَ تُطیعُ اَمْرَهُ وَ اِذاخَلابِها بَذَلَت لَهُ ما یُریدُ مِنها ؛
بهترین زنانتان، زن زایا، بسیار مهربان و پاکدامن است که نزد خویشاوندان خود عزیزباشد و در برابر شوهرش فروتن و مطیع، خود را برای شوهرش بیاراید و از غیر اوبپوشاند، سخن شوهرش را بشنود و فرمان او را اطاعت نماید و چون شوهرش با او خلوتکند، خود را در اختیار او قرار دهد.

کافی، ج 5 ، ص 324، ح 1

حدیث571

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ الزَّوْجَةُ الصّالِحَةُ وَ الْمَسْکَنُ الْواسِعُ وَ الْمَرْکَبُالْبَهیُّ وَ الْوَلَدُ الصّالِحُ؛
از خوشبختی مرد مسلمان، داشتن همسری شایسته، خانه ای بزرگ، وسیله ایراحت برای سواری و فرزند خوب است.

بحارالأنوار، ج 76، ص 155، ح 35

حدیث572

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَظَرُ الْوَلَدِ اِلی والِدَیْهِ حُبّا لَهُما عِبادَةٌ ؛
نگاه محبّت آمیز فرزند به پدر و مادرش، عبادت است.

تحف العقول ، ص 46

حدیث573

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دُعاءُ الوالِدِ لِوَلَدِهِ کَدُعاءِ النَّبیِّ لاُِمَّتِهِ ، دُعاءُ الوالِدَةِ یُفْضی اِلَی الحِجابِ؛
دعای پدر برای فرزندش، همانند دعای پیامبر برای امّتش است.دعای مادر از موانع اجابت دعا، می گذرد.

مشکاة الانوار، ص 282؛ ربیع الابرار ، ج 2،ص 225

حدیث574

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَ نِساءٌ کاسیاتٌ عاریاتٌ مُمیلاتٌ مائِلاتٌ رُؤُوسُهُنَّ کَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِالْمائِلَةِ لایَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلایَجِدْنَ ریحَها وَ اِنَّ رِیحَها لَیُوجَدُ مِنْ مَسیرَةِ کَذا وَکَذا؛
(در آینده) زنانی پیدا می شوند که در عین پوشیدگی برهنه اند (لباس های بدن نما وجوراب های نازک می پوشند) هوسباز و دلفریب می باشند، موهای خود را طوری آرایشمی کنند که مانند کوهان شتر جلوه می کند. اینان داخل بهشت نمی شوند و حتی بویآن را استشمام نمی کنند، با این که بوی بهشت از راه بسیار دور استشمام می شود.

صحیح مسلم، ج 3، ص 1680، ح 2128

حدیث575

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ یَأکُلُ بِشَهْوَةِ اَهلِهِ، اَلمُنافِقُ یَأکُلُ اَهْلُهُ بِشَهْوَتِهِ ؛
انسان با ایمان به میل و رغبت خانواده اش غذا می خورد، ولی منافق میل و رغبتخود را به خانواده اش تحمیل می کند.

کافی ، ج 4، ص 12، ح 6

حدیث576

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اَلْعَقْلُ مَا اکْتُسِبَتْ بِهِ الْجَنَّةُ وَ طُلِبَ بِهِ رِضَی الرَّحْمنِ؛
ای علی! عقل چیزی است که با آن، بهشت و خشنودی خداوند مهربان به دست می آید.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 369،ح 5762

حدیث577

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُ الْعَقْلِ فِی الْقَلْبِ کَمَثَلِ السِّراجِ فی وَسَطِ الْبَیْتِ؛
عقل در دل، همانند چراغ در میان خانه است.

علل الشرایع، ص 98، ح 1

حدیث578

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ خیارَکُمْ اُولُوا النُّهی، قیلَ: یا رَسولَ اللّه ِ، وَ مَنْ اُولُوا النُّهی؟ قالَ: هُماُولُوا الاَْخْلاقِ الحَسَنَةِ وَ الاَْحلامِ الرَّزینَةِ وَ صِلَةِ الاَْرْحامِ وَ البَرَرَةُ بِالاُْمَّهاتِ وَ الاْباءِوَ الْمُتَعاهِدینَ لِلْفُقَراءِ وَ الْجیرانِ وَ الْیَتامی وَ یُطْعِمونَ الطَّعامَ وَ یُفْشونَ السَّلامَ فِیالْعالَمِ وَ یُصَلّونَ وَ النّاسُ نیامٌ غافِلونَ ؛
«بهترین شما صاحبان عقل هستند». گفته شد: «ای رسول خدا! صاحبان عقل، چهکسانی اند؟». فرمودند: آنان که دارای اخلاق خوب اند، بردبار و باوقارند، صله رحممی نمایند، به پدران و مادران نیکی می کنند، به فقرا، همسایگان و یتیمان رسیدگیمی نمایند، اطعام می کنند، آشکارا به همه سلام می کنند و هنگامی که مردم در خواب وغافلند، نماز (نماز شب) می گذارند.

کافی، ج 2، ص 240، ح 32

حدیث579

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَرْبَعَةٌ تَلْزَمُ کُلَّ ذی حِجیً وَ عَقْلٍ مِنْ اُمَّتی، قیلَ: یا رَسولَ اللّه ِ، ما هُنَّ؟قالَ: اِسْتِماعُ الْعِلْمِ، وَ حِفْظُهُ، وَ نَشْرُهُ وَ الْعَمَلُ بِهِ؛
چهار چیز بر هر عاقل و خردمندی از امّت من واجب است. گفته شد: «ای پیامبر خدا! آنچهار چیز کدام اند؟». فرمودند: «گوش فرادادن به دانش، نگهداری، نشر و عمل به آن».

تحف العقول، ص 57

حدیث580

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَاْسُ الْعَقْلِ بَعْدَ الاْیمانِ بِاللّه ِ مُداراةُ النّاسِ فی غَیْرِ تَرْکِ حَقٍّ؛
کمال عقل پس از ایمان به خدا، مدارا کردن با مردم است به شرط آن که حق، ترک نشود.

تحف العقول، ص 42

حدیث581

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما یُدْرَکُ الْخَیْرُ کُلُّهُ بِالْعَقْلِ، وَ لا دینَ لِمَنْ لا عَقْلَ لَهُ؛
همه خوبی ها با عقل شناخته می شوند و کسی که عقل ندارد، دین ندارد.

تحف العقول، ص 54

حدیث582

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا وَ اِنَّ اَعْقَلَ النّاسِ عَبْدٌ عَرَفَ رَبَّهُ فَاَطاعَهُ وَ عَرَفَ عَدُوَّهُ فَعَصاهُ وَعَرَفَ دارَ اِقامَتِهِ فَاَصْلَحَها وَ عَرَفَ سُرْعَةَ رَحیلِهِ فَتَزَوَّدَ لَها؛
بدانید که عاقل ترین مردم کسی است که پروردگارش را بشناسد و از او پیروی کند،دشمنان خدا را بشناسد و از آنان نافرمانی کند، جایگاه ابدی خود را بشناسد و آن را آبادکند و بداند به زودی به آنجا سفر خواهد کرد و برای آن، توشه بردارد.

اعلام الدین، ص 337، ح 15

حدیث583

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلطّابَعُ مُعَلَّقٌ بِقائِمَةِ الْعَرْشِ، فَاِذَا انْتُهِکَتِ الْحُرْمَةُ وَ عُمِلَ بِالْمَعاصی وَاجْتُرئَ عَلَی اللّه ِ بَعَثَ اللّه ُ الطّابَعَ فَیَطْبَعُ اللّه ُ عَلی قَلْبِهِ فَلا یَعْقِلُ بَعْدَ ذلِکَ شَیْئا؛
مُهر بر پایه عرش آویزان است. هنگامی که حریم ها شکسته و گناه شود و بی پروایینسبت به خداوند انجام گیرد، خداوند مُهر را می فرستد و بر قلب تبهکار می زند و از آنپس، دیگر عقل او چیزی درک نمی کند.

کنزالعمّال، ح 10213

حدیث584

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَثْنی قَوْمٌ بِحَضْرَتِهِ صلی الله علیه و آله عَلی رَجُلٍ حَتّی ذَکَروا جَمیعَ خِصالِ الْخَیْرِفَقالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: کَیْفَ عَقْلُ الرَّجُلِ؟ فَقالوا: یا رَسولَ اللّه ِ نُخْبِرُکَ عَنْهُ بِاجْتِهادِهِ فِیالْعِبادَةِ وَ اَصْنافِ الْخَیْرِ تَساَلُنا عَنْ عَقْلِهِ؟! فَقالَ صلی الله علیه و آله: اِنَّ الاَْحْمَقَ یُصیبُ بِحُمْقِهِ اَعْظَمَمِنْ فُجورِ الْفاجِرِ، وَ اِنَّما یَرْتَفِعُ الْعِبادُ غَدا فِی الدَّرَجاتِ وَ یَنالونَ الزُّلْفی مِنْ رَبِّهِمْعَلی قَدْرِ عُقولِهِم؛
گروهی در حضور پیامبر اسلام، مردی را ستایش کردند و همه ویژگی های خوب رابرایش بر شمردند. رسول خدا صلی الله علیه و آلهفرمودند: «عقل او چگونه است؟». گفتند: «ای رسولخدا! ما از جدیت او در عبادت و دیگر خوبی ها سخن می گوییم و شما از عقل اومی پرسید؟». فرمودند: نادان از روی نادانی به زشتی هایی بزرگ تر از زشتی های انسانگنهکار دست می زند. همانا بندگان به میزان عقلشان در روز قیامت به درجه بالاتر نائل وبه پروردگارشان نزدیک می شوند.

تحف العقول، ص 54

حدیث585

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سُئِلَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله عَنْ قَوْلِهِ: «اَ یُّـکُمْ اَحْسَنُ عَمَلاً» فَقالَ: اَ یُّـکُمْ اَحْسَنُ عَقْلاً،ثُمَّ قالَ صلی الله علیه و آله: اَتَمُّکُمْ عَقْلاً وَ اَشَدُّکُمْ لِلّهِ خَوْفا وَ اَحْسَنُکُمْ فیما اَمَرَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ وَ نَهیعَنْهُ نَظَرا وَ اِنْ کانَ اَقَلَّکُمْ تَطَوُّعا؛
از پیامبر صلی الله علیه و آله از معنی آیه «[تا بیازماید] کدامیک عملتان بهتر است» پرسیدند.فرمودند: یعنی کدامیک عاقل ترید. سپس فرمودند: مقصود، کسی است که عقلشکامل تر، از خدا بیمناک تر و در امر و نهی خداوند دقیق تر است؛ هر چند مستحبّاتشکمتر باشد.

بحارالأنوار، ج 70، ص 233

حدیث586

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا رَسولَ اللّه ِ، اَلرَّجُلُ یَکونُ حَسَنَ الْعَقْلِ کَثیرَ الذُّنوبِ؟ قالَ:ما مِنْ آدَمیٍّ اِلاّ وَ لَهُ ذُنوبٌ وَ خَطایا یَقْتَرِفُها، فَمَنْ کانَتْ سَجیَّتُهُ الْعَقْلَ وَ غَریزَتُهُالْیَقینَ لَمْ تَضُرَّهُ ذُنوبُهُ. قیلَ: کَیْفَ ذلِکَ یا رَسُولَ اللّه ِ؟ قالَ: لاَِنَّهُ کُلَّما اَخْطَاَ لَمْ یَلْبَثْ اَنْتَدارَکَ ذلِکَ بِتَوْبَةٍ وَ نَدامَةٍ عَلی ما کانَ مِنْهُ فَیَمْحو ذُنوبَهُ وَ یَبْقی لَهُ فَضْلٌ یَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ؛
اَنس گوید: سؤال شد: «ای رسول خدا! ممکن است کسی از عقل نیکو برخوردار باشدو گناهان بسیار داشته باشد؟». پیامبر صلی الله علیه و آلهفرمودند: هیچ انسانی نیست، مگر این کهگناهان و خطاهایی مرتکب می شود، ولی هر کس سرشتش عقل و نهادش یقین باشد،گناهانش به او آسیب نمی رساند». گفته شد: «ای رسول خدا! چگونه است این؟». فرمودند: «زیرا عاقل هرگاه مرتکبخطایی گردد، بی درنگ آن را با توبه و پشیمانی جبران کند و با این کار، گناهانش را پاکمی گرداند و خوبی هایی برایش باقی می ماند که با آن، وارد بهشت می گردد».

ربیع الأبرار، ج 3، ص 137

حدیث587

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِفَةُ الْعاقِلِ اَنْ یَحْلُمَ عَمَّنْ جَهِلَ عَلَیْهِ وَ یَتَجاوَزَ عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ یَتَواضَعَلِمَنْ هُوَ دونَهُ وَ یُسابِقَ مَنْ فَوْقَهُ فی طَلَبِ البِرِّ وَ اِذا اَرادَ اَنْ یَتَکَلَّمَ تَدَبَّرَ فَاِنْ کانَ خَیْراتَکَلَّمَ فَغَنِمَ وَ اِنْ کانَ شَرًّا سَکَتَ فَسَلِمَ وَ اِذا عَرَضَتْ لَهُ فِتْنَةٌ اِسْتَعْصَمَ بِاللّه ِ وَ اَمْسَکَیَدَهُ وَ لِسانَهُ وَ اِذا رَأی فَضیلَةً اِنْتَهَزَ بِها، لا یُفارِقُهُ الْحَیاءُ وَ لا یَبْدو مِنْهُ الْحِرْصُ فَتِلْکَعَشْرُ خِصالٍ یُعْرَفُ بِها الْعاقِلُ؛
ویژگی عاقل، آن است که در برابر نادان بردباری کند، از آن کس که به او ظلم کردهبگذرد، نسبت به زیردستان متواضع باشد، با بالادستان در خوبی ها رقابت کند، هرگاهخواست سخن بگوید، بیندیشد، اگر خوب بود بگوید و بهره ببرد و اگر بد بود، سکوت کندو سالم بماند، اگر بلا و امتحانی برایش پیش آمد به خدا پناه ببرد و دست و زبان خود رانگه دارد، اگر فضیلتی دید، به سرعت از آن بهره گیرد، حیا از او جدا نگردد و حرص از اوسر نزند، اینها خصلت های دهگانه ای است که عاقل با آنها شناخته می شود.

تحف العقول، ص 28

حدیث588

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْعِلْمُ رَأسُ الْخَیْرِ کُلِّهِ، وَ الْجَهْلُ رَأسُ الشَّرِّ کُلِّهِ ؛
دانایی سرآمد همه خوبی ها و نادانی سرآمد همه بدی هاست.

بحارالأنوار، ج77، ص 175، ح 9

حدیث589

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَـکَـلَّـفُوا فِعْلَ الْخَیْرِ وَ جاهِدوا نُفوسَکُمْ عَلَیْهِ، فَاِنَّ الشَّرَّ مَطْبوعٌ عَلَیْهِ الاِنْسانُ؛
در کار خیر، خود را به زحمت اندازید و در این راه با هوا و هوس خود مبارزه کنید، زیراطبیعت انسان به بدی تمایل دارد.

تنبیه الخواطر، ج 2، ص 120

حدیث590

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا ضَرَرَ وَ لا اِضْرارَ فِی الاِْسْلامِ، فَالاِسْلامُ یَزیدُ الْمُسْلِمَ خَیْرا وَ لایَزیدُهُ شَرّا؛
در اسلام هیچ ضرری نیست و ضرر زدن به دیگران نیز ممنوع است، پس اسلام بهمسلمان خیر می رساند و شر نمی رساند.

الفقیه، ج 4، ص 334، ح 5718

حدیث591

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِفَةُ الْعاقِلِ اَنْ یَحْلُمَ عَمَّنْ جَهِلَ عَلَیْهِ وَ یَتَجاوَزَ عَمَّنْ ظَـلَـمَهُ وَ یَتواضَعَلِمَنْ هُوَ دونَهُ وَ یُسابِقَ مَنْ فَوقَهُ فی طَلَبِ البِرِّ وَ اِذا اَرادَ اَنْ یَتَـکَلَّمَ تَدَبَّرَ فَاِنْ کانَ خَیْراتَـکَلَّمَ فَغَنِمَ وَ اِنْ کانَ شرّا سَکَتَ فَسَلِمَ وَ اِذا عَرَضَتْ لَهُ فِتْنَةٌ اِستَعصَمَ بِاللّهِ وَ اَمْسَکَیَدَهُ وَ لِسانَهُ وَ اِذا رَاْی فَضیلَةً اِنتَهَزَ بِها لا یُفارِقُهُ الحَیاءُ وَ لا یَبْدو مِنْهُ الْحِرْصُ فَتِلْکَعَشْرُ خِصالٍ یُعْرَفُ بِهَا الْعاقِلُ؛
ویژگی عاقل این است که در برابر رفتار جاهلانه بردباری کند، از کسی که به او ظلمکرده درگذرد، در برابر زیر دست خود متواضع باشد، با بالا دست خود در طلب نیکی رقابت کند، هرگاه بخواهد سخن بگوید بیندیشد، اگر خوب بود بگوید و سود برد و اگر بدبود سکوت کند و سالم ماند، هرگاه با فتنه ای روبه رو شود به خدا پناه برد، دست و زبانخود را نگاه دارد، هرگاه فضیلتی ببیند آن را غنیمت شمارد، شرم و حیا از او جدا نشود وحریص نباشد، اینها ده خصلت اند که عاقل با آنها شناخته می شود.

تحف العقول، ص 28

حدیث592

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا بَلَغَ الرَّجُلُ اَرْبَعینَ سَنَةً وَ لَمْ یَغْلِبْ خَیْرُهُ شَرَّهُ قَبَّلَ الشَّیطانُ بَیْنَعَیْنَیْهِ وَ قالَ: هذا وَجْهٌ لا یُفْلِحُ؛
هرگاه انسان چهل ساله شود و خوبیش بیشتر از بدیش نشود، شیطان بر پیشانی اوبوسه می زند و می گوید: این چهره ای است که روی رستگاری را نمی بیند.

مشکاة الأنوار، ص 295

حدیث593

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْخَیْرُ عادَةٌ وَ الشَّرُّ لَجاجَةٌ؛
خوبی عادت است و بدی لجاجت.

سنن ابن ماجه، ج 1، ص 80 ، ح 221

حدیث594

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اِنَّ شَرَّ الشَّرِّ شِرارُ الْعُلَماءِ وَ اِنَّ خَیْرَ الخَیْرِ خیارُ الْعُلَماءِ؛
بدانید که بدترین بدها، علمای بدند و بهترین خوبان علمای خوبند.

منیة المرید، ص 137

حدیث595

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اَحْسَنَ الْحَدیثِ کِتابُ اللّه ِ وَ خَیْرَ الْهُدی هُدی مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آلهوَ شَرَّ الاُْمورِمُحْدَثاتُها؛
بهترین سخن، کتاب خدا و بهترین روش، روش پیامبر صلی الله علیه و آله و بدترین اموربدعت هاست (پدیده های مخالف دین).

بحارالأنوار، ج 77، ص 122، ح 23

حدیث596

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قالَ: اِنّی خَیْرُ النّاسِ فَهُوَ مِنْ شَرِّ النّاسِ وَ مَنْ قالَ: اِنّی فِی الْجَنَّةِفَهُوَ فی النّارِ؛
هر کس بگوید: من از همه مردم بهترم، او بدترین مردم است و هر کس بگوید: منبهشتی هستم، او جهنمی است.

النوادر للراوندی، ص 107

حدیث597

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا ماتَ اَحَدُکُمْ فَقَدْ قامَتْ قیامَتُهُ، یَری ما لَهُ مِنْ خَیْرٍ وَ شَرٍّ؛
هرگاه یکی از شما بمیرد، قیامتش برپا می شود و خوبی ها و بدی های خود را می بیند.

کنزالعمّال، ح 42123

حدیث598

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ القُلوبِ اَوعاها لِلخَیْرِ وَ شَرُّ القُلوبِ اَوعاها لِلشَّرِّ، فَاَعلَی القَلبِالَّذی یَعِی الخَیْرَ مَمْلُوٌّ مِنَ الْخَیْرِ اِن نَطَقَ نَطَقَ مَأجورا و اِنْ اَنْصَتَ اَنْصَتَ مَأجورا؛
بهترین قلب ها، قلبی است که ظرفیت بیشتری برای خوبی دارد و بدترین قلب ها،قلبی است که ظرفیت بیشتری برای بدی دارد، پس عالی ترین قلب، قلبی است کهخوبی را در خود دارد و لبریز از خوبی است. اگر سخن بگوید، سخنش در خور پاداشاست و اگر سکوت کند، سکوتش درخور پاداش است.

جعفریات، ص 168

حدیث599

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ ما اُعْطیَ الرَّجُلُ الْمُؤْمِنُ خُلْقٌ حَسَنٌ وَ شَرُّ ما اُعْطِیَ الرَّجُلُ قَلْبُسوءٍ فی صورَةٍ حَسَنَةٍ؛
بهترین چیزی که به مؤمن داده شده خوش اخلاقی و بدترین چیزی که به انسانداده شده دلی بد در چهره ای زیباست.

کنزالعمّال، ح 5170

حدیث600

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اِنَّ خَیْرَ عِبادِ اللّه ِ التَّقیُّ النَّقیُّ الخَفیُّ وَ اِنَّ شَرَّ عِبادِ اللّه ِ المُشارُ اِلَیْهِبِالاَصابِـعِ؛
آگاه باشید، بدرستی که بهترین بندگان خدا کسی است که با تقوا، پاک و گمنام باشد وبدترین بندگان خدا کسی است که انگشت نما باشد.

بحارالأنوار، ج 70، ص 111، ح 12

از601تا800

حدیث601

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما اَسَرَّ عَبْدٌ سَریرَةً اِلاّ اَلْبَسَهُ اللّه ُ رِداءَها اِنْ خَیْرا فَخَیْرٌ وَ اِنْشَرّا فَشَرٌّ؛
هیچ کس نیتی را در دل پنهان نمی کند، مگر اینکه خداوند آن نیت را (در رفتار وکردار او) همانند لباس ظاهر می کند، با نیت خوب ظاهر خوب و با نیت بد ظاهر بدخواهد داشت.

کنزالعمّال، ح 5275

حدیث602

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَعْ ما یُریبُکَ اِلی ما لا یُریبُکَ، فَاِنَّ الخَیْرَ طُمَأْنینَةٌ وَ الشَّرَّ ریبَةٌ؛
آنچه تو را به شک و تردید می اندازد رها کن و به سراغ آنچه تو را به شک و تردیدنمی اندازد برو؛ زیرا خوبی مایه آرامش و بدی مایه تشویش و دودلی است.

کنزالعمّال، ح 7308

حدیث603

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نیَّةُ الْمُؤمِنِ خَیْرٌ مِنْ عَمَلِهِ وَ نیَّةُ الْکافِرِ شَرُّ مِنْ عَمَلِهِ وَ کُلُّ عامِلٍ یَعْمَلُعَلی نیَّتِهِ؛
نیت مؤمن بهتر از عمل او، و نیت کافر بدتر از عمل اوست و هر کس مطابق نیت خودعمل می کند.

کافی، ج 2، ص 84 ، ح 2

حدیث604

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اَسْرَعَ الْخَیْرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسْرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغْیُ؛
پاداش نیکوکاری زودتر از هر کار خوب دیگری می رسد و کیفر ستم و تجاوز زودتر ازهر کار بد دیگری گریبان می گیرد.

خصال، ص 110، ح 81

حدیث605

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ بَیْتٍ فِی الْمُسلِمینَ بَیْتٌ فیهِ یَتیمٌ یُحْسَنُ اِلَیْهِ وَ شَرُّ بَیْتٍ فِی الْمُسْلِمینَ بَیْتٌ فیهِ یَتیمٌ یُساءُ إلَیْهِ اَنَا وَ کافِلُ الْیَتیمِ فِی الْجَنَّةِ هکَذا؛
بهترین خانه های مسلمانان، خانه ای است که در آن یتیمی باشد که به او نیکیمی شود و بدترین خانه های مسلمانان خانه ای است که در آن یتیمی باشد که با او بدیمی شود، من و سرپرست یتیم در بهشت مانند دو انگشت همراهیم.

نهج الفصاحه، ص 1510

حدیث606

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ شَبابِکُم مَنْ تَشَبَّهَ بِکُهولِکُمْ وَ شَرُّ کُهولِکُمْ مَنْ تَشَبَّهَ بِشَبابِکُمْ؛
بهترین جوانان شما، جوانی است که خود را شبیه میانسالان کند و بدترینمیانسالان شما، کسی است که خود را شبیه جوانان کند.

مشکاة الأنوار، ص 297

حدیث607

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بَیْتٌ لا صِبْیانَ فیهِ لا بَرَکَةَ فیهِ؛
خانه ای که کودک در آن نباشد ، برکت ندارد.

کنز العمّال ، ح 44425

حدیث608

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْوَلَدَ الصّالِحَ رَیْحانَةٌ مِنْ رَیاحینِ الْجَنَّةِ؛
فرزند شایسته ، گُلی از گل های بهشت است .

کافی ، ج 6، ص 3، ح 10

حدیث609

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَدِّبُوا اَوْلادَکُمْ فی بُطونِ اُمَّهاتِهِمْ. قیلَ: وَکَیْفَ ذلِکَ یا رَسُولَ اللّه ِ؟ فَقالَ:بِاِطْعامِهِمُ الْحَلالَ؛
فرزندانتان را در رحم مادرانشان تربیت کنید. سئوال شد: این چطور ممکن است،ای رسول خدا؟ فرمودند: با خوراندن غذای حلال (به مادرانشان).

جُنگ مهدوی، ص

حدیث610

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْبَناتُ هُنَّ الْمُشْفِقاتُ الْمُجَهِّزاتُ الْمُبارَکاتُ، مَنْ کانَتْ لَهُ ابْنَةٌ واحِدَةٌجَعَلَهَا اللّه ُ لَهُ سِتْرا مِنَ النّارِ، و مَنْ کانَتْ عِنْدَهُ ابْنَتانِ اُدْخِلَ الْجَنَّةَ بِهِما، وَ مَنْ کانَتْ عِنْدَهُثَلاثُ بَناتٍ أوْ مِثْلُهُنَّ مِنَ الاَْخَواتِ وُضِعَ عَنْهُ الْجِهادُ وَ الصَّدَقَةُ ؛
دختران ، دلسوز ، مددکار و بابرکت اند . هر کس یک دختر داشته باشد ، خداوند ، او راپوششی از دوزخ قرار می دهد و هر کس دو دختر داشته باشد ، به خاطر آن وارد بهشتمی شود و هر کس سه دختر یا مانند آن خواهر داشته باشد ، جهاد و صدقه از او برداشتهمی شود .

کنز العمّال ، ح 45399

حدیث611

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَتی اَحَدُکُم اَهْلَهُ فَلْیَسْتَتِرْ، فَاِنَّهُ اِذا لَمْ یَسْتَتِرْ استَحْیَتِ الْمَلائِکَةُوَ خَرَجَتْ، وَ حَضَرَتِ الشَّیاطینُ؛
هرگاه کسی از شما خواست با همسرش آمیزش کند ، باید خود را بپوشانَد ، چرا که اگرنپوشاند ، فرشتگان حیا می کنند و خارج می شوند و شیطان حاضر می شود .

کنز العمّال ، ح 44835

حدیث612

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالَّذی نَفْسی بِیَدِهِ لَوْ اَنَّ رَجُلاً غَشِیَ امْرَاَتَهُ وَ فِی الْبَیْتِ صَبیٌّ مُسْتَیْقِظٌیَراهُما وَیَسْمَعُ کَلامَهُما وَنَفَسَهُما ما اَفْلَحَ اَبَدا ؛ اِذا کانَ غُلاما کانَ زانیا اَوْ جاریَةًکانَتْ زانیَةً؛
سوگند به کسی که جانم به دست اوست ، اگر کسی با همسرش درآمیزد و در اتاق ،کودکی بیدار باشد که آنان را ببیند و سخن گفتن و صدای نَفَس آنان را بشنود ، هرگزرستگار نمی شود . اگر پسر باشد ، مردی زناکار و اگر دختر باشد ، زنی زناکار می گردد .

کافی، ج 5، ص 500، ح 2

حدیث613

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن اِمْرَاَةٍ حامِلَةٍ اَکَلَتِ الْبِطِّیخَ اِلاّ یَکونُ مَولودُها حَسَنَ الْوَجْهِ وَ الْخُلُقِ ؛
هیچ زن بارداری نیست که خربزه بخورد ، مگر این که فرزندش زیبا و خوش اخلاقمی گردد .

طب النبی صلی الله علیه و آله ، ص 10

حدیث614

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَطْعِمُوا الْمَرأَةَ فی شَهْرِها الَّذی تَلِدُ فیهِ التَّمْرَ فَاِنَّ وَلَدَها یَکونُحَلیما نَقیّا ؛
به زن، در ماهی که زایمان کرده ، خرما بدهید ، چرا که فرزند او بردبار و پاکمی شود .

مکارم الأخلاق ، ص 169

حدیث615

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ وُ لِدَ لَهُ مَولودٌ فَلْیُؤَذِّنْ فی اُذُنِهِ الْیُمْنی بِاَذانِ الصَّلاةِ وَلْیُقِمْ فِیالْیُسْری فَاِنَّها عِصْمَةٌ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ ؛
به هر کس فرزندی داده شود ، باید در گوش راست او اذان نماز و در گوش چپ اواقامه بگوید ؛ چرا که مایه ایمنی از شیطانِ رانده شده است .

کافی ، ج 6، ص 24، ح 6

حدیث616

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ لِلصَّبیِّ لَبَنٌ خَیْرٌ مِنْ لَبَنِ اُمِّهِ ؛
برای کودک ، هیچ شیری بهتر از شیر مادرش نیست .

عیون اخبار الرضا ، ج 1، ص 38، ح 69

حدیث617

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا حَمَلَتِ الْمَرأَةُ کانَتْ بِمَنْزِلَةِ الصّائِمِ القائِمِ المُجاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ فیسَبیلِ اللّه ِ ، فَاِذا وَضَعَتْ کانَ لَها مِنَ الأَجرِ ما لا تَدری ما هُوَ لِعِظَمِهِ، فَاِذا اَرْضَعَتْ کانَلَها بِکُلِّ مَصَّةٍ کَعِدْلِ عِتْقِ مُحَرَّرٍ مِنْ وُلْدِ اِسماعیلَ ، فَاِذا فَرَغَتْ مِنْ رَضاعِهِ ضَرَبَمَلَکٌ عَلی جَنْبِها وَ قالَ : اِستَأنِفِی الْعَمَلَ، فَقَدْ غُفِرَ لَکِ ؛
هنگامی که زن باردار می شود ، همانند روزه دارِ شب زنده دار و مجاهدی است که باجان و مالش در راه خدا جهاد می کند و هنگامی که فارق شود ، پاداشی دارد که نمی دانیعظمت آن چه قدر است و هنگامی که شیر بدهد ، در هر بار مکیدن ، پاداش آزاد کردن یکیاز فرزندان اسماعیل علیه السلامبرای اوست و آن گاه که شیردادن تمام شود ، فرشته ای بر پهلویاو می زند و می گوید : «عمل را از نو آغاز کن که بی تردید ، آمرزیده شدی» .

امالی صدوق ، ص 496، ح 678

حدیث618

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَهِّروا اَولادَکُمْ یَوْمَ السّابِـعِ فَاِنَّهُ اَطْیَبُ وَ اَطْهَرُ و اَسْرَعُ لِنَباتِ اللَّحْمِ،وَ اِنَّ الأَْرْضَ تَنْجُسُ مِنْ بَولِ الاَْغْلَفِ اَرْبَعینَ صَباحا ؛
روز هفتم [تولّد] ، فرزندتان را [با ختنه] پاک کنید ، چرا که مایه تمیزی و پاکیزگیبیشتر و رویِش شتابنده ترِ گوشت است و زمین ، چهل روز از بول شخص ختنه نشده ،آلوده می ماند .

کافی ، ج6، ص35، ح2

حدیث619

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کانَ عِنْدَهُ صَبِیٌّ فَلْیَتَصابَ لَهُ ؛
هر کس با کودک سروکار دارد ، با او کودکانه رفتار کند .

من لا یحضره الفقیه ، ج 3، ص 483،ح 4707

حدیث620

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَقُّ الْوَلَدِ عَلی والِدِهِ... اَنْ یَسْتَفْرِهَ اُمَّهُ ؛
حق فرزند بر پدر این است که مادر او را گرامی بدارد.

کافی ، ج 6، ص 48، ح 6

حدیث621

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ بَکی صَبیٌّ لَهُ فَاَرْضاهُ حَتّی یُسَکِّنَهُ ، اَعْطاهُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْجَنَّةِحَتّی یَرْضی ؛
هر کس کودک گریان خود را راضی کند تا آرام شود ، خداوند از بهشت آن قدر به اومی دهد تا راضی شود .

الفردوس ، ج 3، ص 549، ح 5715

حدیث622

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلی رُؤُوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
پیامبر صلی الله علیه و آله هر روز صبح بر سر فرزندان و نوه هایشان دست [نوازش ]می کشیدند.

بحارالأنوار، ج 104، ص 99، ح 75

حدیث623

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْوَلَدُ سَیِّدٌ سَبْعَ سِنینَ، وَ عَبْدٌ سَبْعَ سِنینَ، وَ وَزیرٌ سَبْعَ سِنینَ؛
فرزند هفت سال سروَر، هفت فرمانبردار، و هفت سال وزیر است .

مکارم الاخلاق، ص 222

حدیث624

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحِبُّوا الصِّبْیانَ وَ ارْحَمُوهُمْ ، وَ اِذا وَ عَدتُموهُمْ شَیْئا فَفُوا لَهُمْ ، فَاِنَّهُمْ لایَدْرونَ اِلاّ اَ نَّـکُمْ تَرْزُقونَهُمْ ؛
کودکان را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید و هرگاه به آنان وعده دادید ، به آنوفا کنید ، زیرا آنان ، روزی دهنده خود را کسی غیر از شما نمی دانند .

کافی ، ج 6، ص 49، ح 3

حدیث625

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُحِبُّ الصِّبْیانَ لِخَمْسٍ : اَلاَْوَّلُ : اَنـَّهُمْ هُمُ الْبَکّاؤونَ ، وَالثّانی : یَتَمَرَّغونَبِالتُّرابِ وَ الثّالِثُ : یَخْتَصِمونَ مِنْ غَیْرِ حِقْدٍ وَ الرّابِـعُ : لا یَدَّخِرونَ لِغَدٍ شَیئا وَ الْخامِسُ :یُعَمِّرونَ ثُمَّ یُخَرِّبونَ ؛
کودکان را به خاطر پنج چیز دوست می دارم : اول آن که بسیار می گِریند ، دوم آن که باخاک بازی می کنند، سوم آن که دعوا کردن آنان همراه با کینه نیست؛ چهارم آن کهچیزی برای فردا ذخیره نمی کنند، پنجم آن که می سازند و سپس، خراب می کنند(دل بستگی ندارند) .

مواعظ العددیّه ، ص 259

حدیث626

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ التُّرابَ رَبیعُ الصِّبْیانِ ؛
خاک، بهارِ (تفریحگاهِ) کودکان است .

معجم الکبیر ، ج 6، ص 140، ح 5775

حدیث627

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قَـبَّلَ وَلَدَهُ کَـتَبَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً وَمَنْ فَرَّحَهُ فَرَّحَهُ اللّه ُ یَوْمَالْقیامَةِ، وَمَنْ عَلَّمُهُ الْقُرآنَ دُعیَ بِالاَْبـَوَیْنِ فَیُکْسَیانِ حُلَّتَیْنِ یُضی ءُ مِنْ نورِهِما وُجوهُاَهْلِ الْجَنَّةِ ؛
هر کس فرزندش را ببوسد ، خداوند عزّوجلّ برای او ثواب می نویسد و هر کسی که اورا شاد کند ، خداوند روز قیامت او را شاد خواهد کرد و هر کس قرآن به او بیاموزد ، پدر ومادرش دعوت می شوند و دو لباس بر آنان پوشیده می شود که از نور آنها ، چهره هایبهشتیان نورانی می گردد .

کافی ، ج 6، ص 49، ح 1

حدیث628

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا بَلَغَ اَوْلادُکُمْ سَبْعَ سِنینَ فَفَرِّقوا بَیْنَ فُرُشِهِمْ؛
هرگاه کودکانتان به هفت سالگی رسیدند، رخت خواب هایشان را جدا کنید.

مستدرک علی الصحیحین ، ج 1، ص 317،ح 721

حدیث629

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَقولُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ إِذْ کانَ الْغالِبُ عَلَی الْعَبْدِ الاِشْتِغالُ بی، جَعَلْتُ بُغْیَتَهُوَلَذَّتَهُ فی ذِکْری فَإذا جَعَلْتُ بُغْیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فی ذِکْری عَشَقَنی وَعَشَقْتُهُ فَإِذا عَشَقَنیوَعَشَقْتُهُ رَفَعْتُ الْحِجابَ فیما بَیْنی وَبَیْنَهُ وَصَیَّرْتُ ذلِکَ تَغالُبا عَلَیْهِ لایَسْهو إِذا سَهَاالنّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُمْ کَلامُ الأَْنْبیاءِ اُولئِکَ الأَْبْطالُ حَقّا؛
خدای عزوجل می فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشی او رادر یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شودو من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بردارم وعشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمی شود،سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستی قهرمانند.

کنزالعمال، ح1872

حدیث630

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ مِنْ عَبْدٍ یَظُنُّ بِاللّه ِ خَیْرا إلاّ کانَ عِنْدَ ظَـنِّهِ بِهِ؛
بنده ای نیست که به خداوند خوش گمان باشد مگر آن که خداوند نیز طبق همانگمان با او رفتار کند.

بحارالأنوار، ج 70، ص 384، ح42

حدیث631

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَلا اُحَدِّثُکُمْ عَنْ أَقْوامٍ لَیْسوا بِأَنْبِیاءَ وَلاشُهَداءَ یَغْبِطُهُمْ یَوْمَ الْقیامَةِالأَْنْبیاءُ وَالشُّهَداءُ بِمَنازِلِهِمْ مِنَ اللّه ِ عَلی مَنابِرَ مِنْ نورٍ. قیلَ: مَنْ هُمْ یا رَسولَ اللّه ِ؟ قالَ:هُمُ الَّذینَ یُحَبِّبونَ عِبادَ اللّه ِ إلیَ اللّه ِ وَ یُحَبِّبونَ اللّه َ إِلی عِبادِهِ، قُلْنا: هذا حَبَّبُوا اللّه إِلیعِبادِهِ، فَکَیْفَ یُحَبِّبونَ عِبادَ اللّه ِ إِلَی اللّه ِ؟ قالَ: یَأمُرونَهُمْ بِما یُحِبُّ اللّه َ وَ یَنْهَوْنَهُمْ عَمّایَکْرَهُ اللّه ُ، فَإِذا أَطاعوهُمْ أَحَبَّهُمُ اللّه ُ؛
آیا آگاه کنم شما را از گروهی که نه از انبیا هستند و نه از شهدا، ولی انبیا و شهدا درروز قیامت به مقام و منزلت آنان غبطه می خورند، و آنها بر منبرهایی از نور نشسته اند؟سؤال شد ای رسول خدا! آنان کیانند؟ فرمودند: آنان کسانی هستند که بندگان خدا رانزد خدا و خدا را نزد بندگانش محبوب می گردانند. عرض کردیم: ایجاد محبت خدا دردلها معلوم است، ولی چگونه بندگان را نزد خدا محبوب می گردانند؟ فرمودند: آنان رافرمان می دهند به آنچه خدا دوست می دارد و باز می دارند از آنچه خدا دوستنمی دارد، پس اگر آنان را اطاعت کنند، خداوند دوستشان می دارد.

مشکاه الأنوار، ص 136

حدیث632

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ اللّه َ تَعالی یَقولُ کُلَّ یَوْمٍ: أَنَا رَبُّکُمُ الْعَزیزُ، فَمَنْ أَرادَ عِزَّ الدّارَیْنِفَلْیُطِعِ الْعَزیزَ؛
خدای تعالی هر روز می فرماید: من پروردگار عزیز شما هستم، پس هر کس خواهانعزّت دو جهان است باید که از خدای عزیز اطاعت کند.

کنزالعمال، ح 43101

حدیث633

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ حاوَلَ أَمْرا بِمَعْصیَةِ اللّه ِ کانَ أَبْعَدَ لَهُ مِمّا رَجا وَأَقْرَبَ مِمَّا اتَّقی؛
کسی که با معصیت و نافرمانی خدا به دنبال کاری باشد به آنچه امید دارد، زودتر ازدستش می رود و از آنچه می ترسد، زودتر به سرش می آید.

بحارالأنوار، ج 77، ص 178، ح10

حدیث634

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَکْثَرَ مِنَ الاِستِغْفارِ جَعَلَ اللّه ُ لَهُ مِنْ کُلِّ هَمٍّ فَرَجا وَمِنْ کُلِّ ضَیقٍمَخْرَجا وَرَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لایَحْتَسِبُ؛
هر کس بسیار استغفار کند خدا برای او از هر غمی گشایش، از هر تنگنایی رهایی و ازجایی که انتظار ندارد روزی می دهد.

نهج الفصاحه، ح2941

حدیث635

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَرَدْتَ اَمْرا فَعَلَیْکَ بِالتُّؤَدَّةِ حَتّی یُرِیَکَ اللّه ُ مِنْهُ الْمَخْرَجَ؛
هر گاه خواستی کاری را انجام دهی، تأمّل کن تا خدا راه آن را به تو نشان دهد.

نهج الفصاحه، ح169

حدیث636

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَصْلَحَ سَریرَتَهُ اَصْلَحَ اللّه ُ عَلانیَتَهُ؛
هر کس باطن خود را اصلاح نماید، خداوند ظاهر او را اصلاح می کند.

نهج الفصاحه، ح 2976

حدیث637

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَ آمُرُکُمْ اَنْ تَذْکُرُوا اللّه َ فَاِنَّ مَثَلَ ذلِکَ کَمَثَلِرَجُلٍ خَرَجَ الْعَدُوُّ فی اَثَرِهِ سِراعا حَتّی اِذا اَتی عَلی حِصْنٍ حَصینٍ فَاَحْرَزَ نَفْسَهُمِنْهُمْ، کَذلِکَ الْعَبْدُ لایُحْرِزُ نَفْسَهُ مِنَ الشَّیْطانِ اِلاّ بِذِکْرِ اللّه ِ؛
حضرت یحیی علیه السلام از جانب خداوند فرمان یافت که بگوید: شما را فرمان می دهم کهخدا را یاد کنید؛ زیرا یاد کننده خدا مانند مردی است که دشمن به سرعت در تعقیب اوست و او به قلعه نفوذناپذیری رسیده و خود را از آزار او محفوظ داشته است، بنده نیز با یاد خدا خود را از گزند شیطان نمی رهاند.

سنن ترمذی، ج 5، ص 148

حدیث638

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اِذا اَرَدْتَ اَمْرا فَاسْتَخِرْ رَبَّکَ ثُمَّ ارْضَ بِما یَخیرُ لَکَ تَسْعَدْ فِیالدُّنْیا وَالآْخِرَةِ؛
ای علی! هرگاه خواستی کاری را انجام دهی از پروردگارت خیر بخواه و آنگاه به آنچهاو خواست خشنود باش تا در دنیا و آخرت سعادتمند گردی.

میراث حدیث شیعه، ج2، ص 33، ح113

حدیث639

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْمُسْلِمَ اِذا غَلَبَهُ ضَعْفُ الْکِبَرِ اَمَرَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ الْمَلِکَ اَنْ یَکْتُبَ لَهُ فیحالِهِ تِلْکَ مِثْلَ ما کانَ یَعْمَلُ وَ هُوَ شابٌّ نَشیطٌ صَحیحٌ؛
مسلمان هنگامی که ضعف پیری بر او غلبه کند خداوند به فرشته ای دستورمی دهد که در این حال اعمال (نیکی) را که او در جوانی و شادابی و سلامت انجاممی داد، برایش بنویسد.

کافی، ج 3، ص 113

حدیث640

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أخْلَصَ لِلّهِ أرْبَعینَ صَباحا ظَهَرَتْ یَنابیعُ الْحِکْمَةِ مِنْ قَلْبِهِعَلی لِسانِهِ؛
هر کس چهل روز خود را برای خدا خالص کند چشمه های حکمت از قلب وی برزبانش جاری می شود.

نهج الفصاحه، ح 2836

حدیث641

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَوَکَّلَ عَلَی اللّه ِ کَفاهُ مَؤنَتَهُ وَ رَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لایَحْتَسِبُ؛
هر کس به خدا توکل کند، خداوند هزینه او را کفایت می کند و از جایی که گماننمی برد به او روزی می دهد.

کنزالعمال، ح 5693

حدیث642

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ سَرَّهُ أنْ یَسْتَجیبَ اللّه ُ لَهُ عِنْدَ الشَّدائِدِ وَالْکَرْبِ فَلْیُکْثِرِ الدُّعاءَ فِیالرَّخاءِ؛
هر کس دوست دارد خداوند هنگام سختی ها و گرفتاری ها دعای او را اجابت کند، درهنگام آسایش، دعا بسیار کند.

نهج الفصاحه، ح 3023

حدیث643

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ مَنْ أَنْعَمَ اللّه ُ عَلَیْهِ فَشَکَرَ وَإِذَا ابْتُلیَ فَصَبَرَ وَ إِذا أَساءَ اسْتَغْفَرَدَخَلَ الْجَنَّةَ مِنْ أَیِّ بابٍ شاءَ؛
ای علی هر کس شکرگزار نعمت خدا باشد و چون گرفتار شد صبر نماید و اگر مرتکبگناهی شد توبه کند، از هر دری که بخواهد وارد بهشت می شود.

میراث حدیث شیعه، ج2، ص 31، ح99

حدیث644

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَحَبَّ اَنْ یَکونَ اَغْنَی النّاسِ فَلْیَکُنْ بِما فی یَدِ اللّه ِ اَوْثَقَ مِنْهُ بِما فی یَدِهِ؛
هر کس دوست دارد بی نیازترین مردم باشد، باید به آنچه در دست خداستمطمئن تر باشد تا آنچه به دست خودش دارد.

نهج الفصاحه، ح 2798

حدیث645

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
... وَ ما یَمْنَعُکَ أنْ تُحِبَّ أنْ تَعیشَ حَمیدا وَ تَموتَ سَعیدا و اِنّما بُعِثْتُعَلی تَمامِ مَحاسِنَ الأخْلاقِ؛
چه چیزی مانع توست که زندگی پسندیده و مرگ با سعادت را داشته باشی، چرا کهمن برای کامل نمودن اخلاق زیبا مبعوث شده ام.

مجمع الزوائد، ج 8 ، ص 23

حدیث646

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحَبُّکُمْ اِلَی اللّه ِ اَحْسَنُکُمْ اَخْلاقا؛
محبوب ترین شما در نزد خدا، خوش اخلاق ترین شماست.

مجمع البیان، ج 10، ص 87

حدیث647

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُنَـبِّـئُـکُمْ بِخیارِکُمْ؟ قالوا: بَلی یا رَسولَ اللّه ِ. قالَ اَحاسِنُـکُم اَخْلاقااَ لْمُوَطِّـئُونَ اَکْنافا، اَ لَّذینَ یَأْلِفونَ وَ یُؤْلَفونَ ؛
آیا شما را از بهترین افرادتان خبر ندهم؟ عرض کردند: چرا، ای رسول خدا. حضرتفرمودند: خوش اخلاق ترین شما، آنان که نرمخو و بی آزارند، با دیگران انس می گیرند واز دیگران انس و الفت می پذیرند.

بحارالأنوار، ج 71، ص 396، ح 76

حدیث648

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مَنْ لَمْ تَکُنْ فیهِ فَلَیْسَ مِنّی وَ لا مِنَ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ. قیلَ: یا رَسولَ اللّه ِ، وَ ما هُنَّ؟ قالَ: حِلْمٌ یَرُدُّ بِهِ جَهْلَ الْجاهِلِ وَ حُسْنُ خُلْقٍ یَعیشُ بِهِ فِی النّاسِ وَ وَرَعٌیَحْجُزُهُ عَنْ مَعاصِی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ؛
سه چیز است که هر کس نداشته باشد نه از من است و نه از خدای عزّوجلّ. عرض شد:ای رسول خدا! آنها کدامند؟ فرمودند: بردباری که به وسیله آن جهالت نادان را دفع کند،اخلاق خوش که با آن در میان مردم زندگی کند و پارسایی که او را از نافرمانی خدا باز دارد.

خصال، ص 145، ح 172

حدیث649

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَبَی اللّه ُ لِصاحِبِ الْخُلْقِ السَّیِّی ءِ بِالتَّوبَةِ. فَقیلَ: یا رَسول اللّه ِ، وَ کَیْفَذلِکَ؟ قالَ: لاَِنـَّهُ اِذا تابَ مِنْ ذَنـْبٍ وَقَعَ فی اَعْظَمَ مِنَ الذَّنـْبِ الّذی تابَ مِنْهُ؛
خداوند از آدم بد اخلاق توبه نمی پذیرد. عرض شد: ای رسول خدا، چرا؟ فرمودند:چون هرگاه از گناهی توبه کند در ورطه گناهی بدتر از آن که توبه کرده است می افتد.

بحارالأنوار، ج 73، ص 299، ح 12

حدیث650

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَـکُنْ عَیّابا وَ لا مَدّاحا وَ لا طَعّانا وَ لا مُماریا؛
نه عیب جو باش و نه ثناگو، نه زخم زبان زن و نه مجادله گر.

مکارم الاخلاق، ص 467

حدیث651

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْعَدْلُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِی الاُْمَراءِ اَحْسَنُ، وَ السَّخاءُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِیالاَْغْنیاءِ اَحْسَنُ، اَلْوَرَعُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِی الْعُلَماءِ اَحْسَنُ، اَلصَّبْرُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِی الْفُقَراءِاَحْسَنُ، اَلتَّوبَةُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِی الشَّبابِ اَحْسَنُ، اَلْحَیاءُ حَسَنٌ وَلکِنْ فِی النِّساءِ اَحْسَنُ؛
عدالت نیکو است اما از دولتمردان نیکوتر، سخاوت نیکو است اما از ثروتمنداننیکوتر؛ تقوا نیکو است اما از علما نیکوتر؛ صبر نیکو است اما از فقرا نیکوتر، توبه نیکواست اما از جوانان نیکوتر و حیا نیکو است اما از زنان نیکوتر.

نهج الفصاحه، ح 2006

حدیث652

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما تَفْسیرُ حُسْنِ الْخُلْقِ: ما اَصابَ الدُّنْیا یَرْضی وَ اِنْ لَمْ یُصِبْهُ لَمْیَسْخَطْ؛
تفسیر خوش اخلاقی این است که اگر دنیا به انسان رو کرد، راضی و خشنود باشد واگر رو نکرد خشمگین و ناراحت نشود.

کنزالعمّال، ح 5229

حدیث653

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَوَّلُ ما یوضَعُ فی میزانِ الْعَبْدِ یَوْمَ الْقیامَةِ حُسْنُ خُلْقِهِ؛
نخستین چیزی که روز قیامت در ترازوی اعمال بنده گذاشته می شود، اخلاقخوب اوست.

قرب الإسناد، ص 46، ح 149

حدیث654

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ مَعَ العِلْمِ وَ شَرُّ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ مَعَ الْجَهْلِ ؛
خیر دنیا و آخرت با دانش و شرّ دنیا و آخرت با نادانی است.

بحارالأنوار، ج1، ص 204، ح 23

حدیث655

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ رُزِقَ تُقیً فَقَدْ رُزِقَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؛
هر کس تقوا روزی اش شود، خیر دنیا و آخرت روزی او شده است.

نهج الفصاحه، ح 3015

حدیث656

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اُعْطِیَ اَرْبَعَ خِصالٍ فِی الدُّنْیا فَقَدْ اُعْطِیَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِوَ فازَ بِحَظِّهِ مِنْهُما؛ وَرَعٌ یَعْصِمُهُ عَنْ مَحارِمِ اللّه ِ وَ حُسْنُ خُلُقٍ یَعیشُ بِهِ فِیالنّاسِ وَ حِلْمٌ یَدْفَعُ بِهِ جَهْلَ الْجاهِلِ وَزَوجَةٌ صالِحَةٌ تُعینُهُ عَلی اَمْرِ الدُّنْیاوَ الآخِرَةِ؛
به هر کس در دنیا چهار خصلت داده شود، خیر دنیا و آخرت به او داده شده و بهرهخویش را از آن دو بر گرفته است: تقوایی که او را از حرام های خدا باز دارد، اخلاق خوشیکه با آن در میان مردم زندگی کند، حلمی که با آن جهالت نادان را از خود دور سازد وزنی شایسته که در کار دنیا و آخرت او را یاری رساند.

بحارالأنوار، ج 69، ص 404، ح 106

حدیث657

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ جَمَعَ اللّه ُ لَهُ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ: اَلرِّضا بِالقَضاءِ وَالصَّبْرُ عِنْدَ الْبَلاءِ وَ الدُّعاءُ عِنْدَ الشِّدَّةِ وَ الرَّخاءِ؛
کسی که سه خصلت در او باشد، خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او فراهم می کند:خشنودی به مقدرات، صبر در بلا و دعا در سختی و راحتی.

بحارالأنوار، ج 71، ص 156، ح 71

حدیث658

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَ الَّذی لا اِلهَ اِلاّ هُوَ ما اُعْطِیَ مُؤْمِنٌ قَطُّ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ اِلاّ بِحُسْنِظَنِّهِ بِاللّه ِ وَ رَجائِهِ لَهُ وَ حُسْنِ خُلُقِهِ وَ الْکَفِّ عَنِ اغْتیابِ المُؤْمِنینَ؛
به آن که جز او خدایی نیست سوگند، خیر دنیا و آخرت به مؤمنی داده نشد، مگر بهسبب خوش گمانی و امیدواری او به خدا و خوش اخلاقی و خودداری از غیبت مؤمنان.

کافی، ج 2، ص 72

حدیث659

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما وُضِعَ الرِّفْقُ عَلی شَیْ ءٍ اِلاّ زانَهُ وَ لا وُضِعَ الخُرْقُ عَلی شَیْ ءٍاِلاّ شانَهُ؛ فَمَنْ اُعْطیَ الرِّفْقَ اُعْطیَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ، وَ مَنْ حُرِمَهُ حُرِمَ خَیْرَ الدُّنْیا وَالآْخِرَةِ؛
هر چیزی که با مدارا همراه شد، زیبا گردید و هر چیزی که با ناسازگاری همراه شد،زشت گردید. پس هر کس اهل مدارا شد، از خیر دنیا و آخرت برخوردار گردید و هر کساز مدارا محروم ماند، از خیر دنیا و آخرت بی بهره مانده است.

بحارالأنوار، ج 72، ص 55، ح 19

حدیث660

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ اللّه عَزَّوَجَلَّ اِذا اَرَدْتُ اَنْ اَجْمَعَ لِلْمُسْلِمِ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ جَعَلْتُلَهُ قَلْبا خاشِعا وَ لِسانا ذاکِرا وَ جَسَدا عَلَی الْبَلاءِ صابِرا وَ زَوْجَةً مُؤْمِنَةً تَسُرُّهُ اِذانَظَرَ اِلَیْها وَ تَحْفَظُهُ اِذا غابَ عَنْها فی نَفْسِها وَ مالِهِ؛
خداوند می فرماید: هرگاه بخواهم، خیر دنیا و آخرت را نصیب مسلمانی کنمبرای او قلبی خاشع، زبانی ذاکر و بدنی صبور در برابر بلا قرار می دهم و به او زنی مؤمنمی دهم که هرگاه به او نظر کند، شادش نماید و هرگاه غایب گردد حافظ ناموس و مال اوباشد.

کافی، ج 5، ص 327، ح 2

حدیث661

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَصْلَتانِ مَنْ رَزَقَهُما قَدْ اُعْطیَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ مَنْ اِذَا ابْتُلیَ صَبَرَوَ اِذا اُعْطیَ شَکَرَ؛
دو خصلت است که به هر کس داده شد، خیر دنیا و آخرت به او داده شده است: هرگاهگرفتار شد صبر نماید و هرگاه به او عطا شد شکرگزاری کند.

مجموعه ورام، ج 2، ص 247

حدیث662

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ جَبْرَئیلَ الرُّوحَ الاَمینَ نَزَلَ عَلَیَّ مِنْ عِنْدِ رَبِّ الْعالَمینَ فَقالَ یا مُحَمَّدُ:عَلَیْکَ بِحُسْنِ الْخُلُقِ فَاِنَّ سُوءَ الْخُلُقِ یَذْهَبُ بِخَیْرِ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ أَلا وَ اِنَّ اَشْبَهَکُمْ بیاَحْسَنُکُمْ خُلُقا؛
رسول خدا فرمود: همانا جبرائیل روح الأمین از طرف پروردگار عالمیان بر من نازلشد و گفت ای محمد: تو را به خوش اخلاقی سفارش می کنم، به درستی که بد اخلاقیخیر دنیا و آخرت را از بین می برد، آگاه باش! به راستی که شبیه ترین شما به من، خوشاخلاق ترین شماست.

امالی صدوق، ص 344، ح 415

حدیث663

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اَدُلُّکُمْ عَلی خَیْرِ اَخْلاقِ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؟ تَصِلُ مَنْ قَطَعَکَ وَ تُعْطی مَنْ حَرَمَکَ وَ تَعْفو عَمَّنْ ظَلَمَکَ؛
آیا شما را به بهترین اخلاق دنیا و آخرت راهنمایی نکنم؟ رابطه با کسی است که با توقطع رابطه کرده، بخشش به کسی که از تو دریغ نموده و عفو کسی که به تو ظلم کرده است.

کافی، ج 2، ص 107

حدیث664

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِخَیْرِ اَخْلاقِ أهْلِ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؟ قالوا: بَلی یا رَسولَ اللّه ِ.فَقالَ اِفْشاءُ السَّلامِ فِی الْعالَمِ؛
آیا شما را از بهترین اخلاق اهل دنیا و آخرت خبر ندهم؟ عرض کردند: چرا؟ ایرسول خدا! حضرت فرمودند: آشکارا سلام کردن به همگان.

بحارالأنوار، ج 76، ص 12، ح 50

حدیث665

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ لا یَخْدُمُ الْعِیالَ اِلاّ صِدِّیقٌ اَوْ شَهیدٌ اَوْ رَجُلٌ یُریدُ اللّه ُ بِهِ خَیْرَالدُّنْیا وَ الآخِرَةِ؛
ای علی! به خانواده خود خدمت نمی کند، مگر مرد بسیار راستگو یا شهید یا مردیکه خداوند خیر دنیا و آخرت را برای او می خواهد.

مستدرک الوسائل، ج 13، ص 49

حدیث666

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَطیعی زَوْجَکَ یَکْفِکَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ وَ بِرِّی والِدَیْکَ یَکْثُرْخَیْرُ بَیْتِکَ؛
شوهرت را اطاعت کن تا خیر دنیا و آخرت تو را کفایت کند و به پدر و مادرت نیکی کن تا خیر خانه ات زیاد شود.

کنزالعمال، ح 43388

حدیث667

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَکْثِروا مِنْ قَوْلِ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه ِ الْعَلیِّ الْعَظیمِ فَاِنَّها مِلْکُ الْجَنَّةِ وَمَنْ اَکْثَرَ مِنْها نَظَرَ اللّه ُ اِلَیْهِ وَ مَنْ نَظَرَ اِلَیْهِ فَقَدْ اَصابَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؛
ذکر «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه ِ الْعَلیِّ الْعَظیم» را بسیار بگویید: زیرا که آن، داراییبهشت است و هر کس آن را بسیار بگوید خداوند به او می نگرد و هر کس خدا به او بنگردبه خیر دنیا و آخرت دست یافته است.

بحارالأنوار، ج 38، ص 161، ح 83

حدیث668

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِما یَکونُ بِهِ خَیْرُ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ وَ اِذا کُرِبْتُمْ وَ اغْتَمَمْتُمْدَعَوْتُمُ اللّه َ فَفَرَّجَ عَنْکُمْ؟ قالوا بَلی یا رَسُولَ اللّه ِ، قالَ: قولوا لا اِلهَ اِلاَّ اللّه ُ رَبُّنا لا نُشْرِکُبِهِ شَیْئا ثُمَّ ادْعوا بِما بَدالَکُمْ؛
آیا شما را از چیزی با خبر سازم که در آن خیر دنیا و آخرت است و آنگاه که دچار غم واندوه شدید با آن خدا را بخوانید و او شما را نجات بخشد؟ گفتند: آری ای رسول خدا!حضرت فرمودند: بگویید «لا اله الا اللّه ربنا لا نشرک به شیئا» سپس هر چه در نظرداشتید از خدا بخواهید.

بحارالأنوار، ج 93، ص 311، ح14

حدیث669

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ فَـتَحَ بابَ مَسْأَلَةٍ فَتَحَ اللّه ُ لَهُ بابَ فَقْرٍ فِی الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ وَ مَنْ فَتَحَبابَ عَطیَّةٍ ابْتِغاءً لِوَجْهِ اللّه ِ اَعْطاهُ اللّه ُ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ؛
هر کس درِ درخواستی از مردم را به روی خود باز کند، خداوند برای او درِ فقری را در دنیا و آخرت باز می کند و هر کس درِ بخششی را برای مردم به خاطر خدا باز کند،خداوند او را خیر دنیا و آخرت عطا می فرماید.

کنزالعمال، ح 16745

حدیث670

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَوی اِلی فِراشِهِ طاهِرا یَذْکُرُ اللّه َ تَعالی حَتّی یُدْرِکَهُ النُّعاسُ لَمْیَتَقَلَّبْ ساعَةً مِنَ اللَّیْلِ یَسْأَلُ اللّه َ شَیْئا مِنْ خَیْرِ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ اِلاّ اَعْطاهُ اللّه ُ ایّاهُ؛
هر کس با وضو و با یاد خدا به رخت خواب برود و خوابش ببرد، در هر ساعتی از شب کهبیدار گردد و از خدا چیزی از خیر دنیا و آخرت بخواهد، خداوند آن را به او عطا فرماید.

کنزالعمال، ح 41274

حدیث671

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سُورَةُ یس تُدْعی فِی التَّوْراةِ المُعِمَّةَ تََعُمُّ صاحِبَها بِخَیْرِ الدُّنْیا وَالآخِرَةِ وَ تُـکابِدُ عَنْهُ بَلْوَی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ وَ تَدْفَعُ عَنْهُ اَهاویلَ الآخِرَةِ؛
سوره یس در تورات «مُعِمَّه» خوانده می شود که برای صاحب خود خیر دنیا و آخرترا جمع می کند و از او بلای دنیا و آخرت را دور می کند و وحشت های آخرت را دفع می کند.

بحارالأنوار، ج 92، ص 291، ح 6

حدیث672

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ عَبْدٍ یَخافُ زَوالَ نِعْمَةٍ اَوْ فَجاءَةِ نِقْمَةٍ اَوْ تَغَیُّرِ عافیَةٍ وَ یَقولُ:یا حَیُّ یا قَیُّومُ یا واحِدُ یا مَجیدُ یا بَرُّ یا کَریمُ یا رَحیمُ یا غَنیُّ تَمِّمْ عَلَیْنا نِعْمَتَکَ وَهَبْلَنا کَرامَتَکَ وَ اَلْبِسْنا عافیَتَکَ اِلاّ اَعْطاهُ اللّه ُ تَعالی خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ؛
قطعا هر کس به خاطر ترس از دست دادن نعمتی یا گرفتار شدن به بلایی ناگهانیو یا از دست دادن سلامتی بگوید: «ای زنده، ای پابرجا، ای یکتا، ای بزرگ،ای نیکوکار، ای بزرگوار، ای مهربان، ای بی نیاز! نعمتت را بر ما کامل کن و بخششترا ارزانی ما کن و لباس عافیت را بر تن ما بپوشان» خداوند، خیر دنیا و آخرت به اوعطا می فرماید.

بحارالأنوار، ج 95، ص 194، ح 27

حدیث673

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ رُزِقَ حُسْنَ صورَةٍ وَ حُسْنَ خُلُقٍ وَ زَوْجَةً صالِحَةً وَ سَخاءً فَقَدْاُعْطیَ مِنْ خَیْرِ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؛
به هر کس صورت زیبا، خوش اخلاقی، زنی شایسته و سخاوت روزی شود، از خیردنیا و آخرت داده شده است.

کنزالعمال، ح 30783

حدیث674

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ رَزَقَهُ اللّه ُ حُبَّ الاَئِمَّةِ مِنْ اَهْلِ بَیْتی فَقَدْ اَصابَ خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ،فَلا یَشُکَّنَّ اَحَدٌ اَنَّهُ فِی الْجَنَّةِ فَاِنَّ فی حُبِّ اَهْلِ بَیْتی عِشْرینَ خَصْلَةً عَشَرَةٌ مِنْها فِیالدُّنْیا وَ عَشَرَةٌ مِنْها فِی الآخِرَةِ؛
هر کس که خداوند محبت امامان از اهل بیت مرا نصیب او کرده بی گمان به خیر دنیا وآخرت دست یافته و بدون شک در بهشت خواهد بود، پس هیچ یک (از شیعیان) نبایددر این که اهل بهشت است شک کند؛ زیرا در دوستی اهل بیت من بیست ویژگی است کهده مورد آن در دنیا و ده مورد آن در آخرت است.

بحارالأنوار، ج 27، ص 78، ح 12

حدیث675

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقَةُ عَلی وَجْهِها وَاصْطِناعُ الْمَعْروفِ وَ بِرُّ الْوالِدَیْنِ وَصِلَةُ الرَّحِم ِتُحَوِّلُ الشِّقاءَ سَعادَةً وَتَزیدُ فِی الْعُمْرِ وَ تَقی مَصارِ عَ السُّوءِ؛
صدقه بجا، نیکوکاری، نیکی به پدر و مادر و صله رحم، بدبختی را به خوش بختیتبدیل و عمر را زیاد و از پیشامدهای بد جلوگیری می کند.

نهج الفصاحه، ح 1869

حدیث676

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کانَ یُؤْمِنُ بِاللّه ِ وَالْیَوْمِ الآْخِرِ فَلْیُکْرِمْ ضَیْفَهُ؛
هر کس به خدا و روز قیامت ایمان دارد، باید میهمانش را گرامی دارد.

کافی، ج 6، ص 285، ح1

حدیث677

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقَةُ بِعَشْرَةٍ وَ الْقَرْضُ بِثَمانِیَةَ عَشْرَ وَ صِلَةُ الاِْخْوانِ بِعِشْرینَ وَصِلَةُ الرَّحِمِ بِاَرْبَعَةٍ وَ عِشْرینَ؛
صدقه دادن، ده حسنه، قرض دادن، هجده حسنه، رابطه با برادران [دینی]، بیستحسنه و صله رحم، بیست و چهار حسنه دارد.

کافی، ج 4، ص 10، ح 3

حدیث678

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلضَّیْفُ یَنْزِلُ بِرِزْقِهِ وَیَرْتَحِلُ بِذُنوبِ اَهْلِ الْبَیْتِ؛
میهمان، روزی خود را می آورد و گناهان اهل خانه را می برد.

بحارالأنوار، ج 75، ص 461، ح 14

حدیث679

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ بَیْتٍ لایَدْخُلُ فیهِ الضَّیْفُ لاتَدْخُلُهُ الْمَلائِکَةُ؛
هر خانه ای که میهمان بر آن وارد نشود، فرشتگان واردش نمی شوند.

جامع الأخبار، ص 378

حدیث680

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لایَـتَـکَـلَّـفَنَّ أَحَدٌ لِضَیْفِهِ ما لا یَقْدِرُ؛
هیچ کس نباید بیش از توانش خود را برای میهمان به زحمت اندازد.

کنزالعمال، ح 25876

حدیث681

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَفی بِالْمَرءِ إثما اَن یَستَقِلَّ ما یُقَرِّبُ اِلی اِخوانِهِ وَ کَفی بِالْقَومِ اِثما اَنْیَستَقِلّوا ما یَقْرُبُ بِهِ اِلَیهِم اَخُوهُم؛
انسان را همین گناه بس، که آنچه را که تقدیم برادران میهمان خود می کندکم شمارد و میهمان را همین گناه بس، که آنچه را که میزبانشان برای آنها فراهم می کندکم شمارد.

محاسن، ج 2، ص 414، ح 165

حدیث682

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلضَّیْفُ یُلْطَفُ لَیْلَتَیْنِ فَاِذا کانَتْ لَیْلَـةَ الثالِثَةُ فَـهُـوَ مِنْ أَهْلِ الْبَیْتِ یَأْکُلُما أَدْرَکَ؛
میهمان تا دو شب پذیرایی می شود، از شب سوم از اهل خانه به شمار می آید و هرچه رسید بخورد.

کافی، ج 6، ص 283، ح 1

حدیث683

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَأْکُلْ طَعامَ الْفاسِقینَ؛
غذای مردم فاسق را نخور.

امالی طوسی، ص 535

حدیث684

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِلَةُ الرَّحِمِ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ وَ حُسْنُ الْجَوارِ یَعْمُرانِ الدّیارَ وَ یَزیدانَفِی الاَْعْمارِ؛
صله رحم، خوش اخلاقی و خوش همسایگی، شهرها را آباد و عمرها را زیاد می کند.

نهج الفصاحه، ح 1839

حدیث685

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ مَشی اِلی ذی قَرابَةٍ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ لِیَصِلَ رَحِمَهُ اَعْطاهُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّاَجْرَ مِأَةِ شَهیدٍ؛
هر کس با جان و مال خود در راه صله رحم کوشش کند، خداوند عزّوجلّ پاداشیکصد شهید به او می دهد.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 16

حدیث686

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَعامُ السَّخیِّ دَواءٌ وَ طَعامُ الشَّحیحِ داءٌ؛
غذای سخاوتمند، داروست و غذای بخیل، درد.

بحارالأنوار، ج 71 ، ص 357، ح 22

حدیث687

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الوَلیمَةُ اَوَّلُ یومٍ حَقٌّ وَ الثانی مَعروفٌ وَ مازادَ ریاءٌ وَ سُمْعَةٌ؛
ولیمه (سور) دادن، روز اول حق است و روز دوم احسان، از دو روز که گذشت،خودنمایی و شهرت طلبی است.

کافی، ج 5، ص 368، ح 4

حدیث688

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُوصِی الشاهِدَ مِنْ اُمَّتی وَ الغائبَ اَنْ یُجیبَ دَعْوَةَ المُسلِمِ ـ وَ لَو عَلیخَمْسَةِ اَمیالٍ ـ ، فاِنَّ ذلِکَ مِنَ الدَّینِ؛
به حاضران و غایبان امت خود سفارش می کنم که دعوت مسلمان را، گرچه از فاصلهپنج میل (حدود 10 کیلومتر)، بپذیرید، زیرا این کار جزو دین است.

محاسن، ج 2، ص 411، ح 142

حدیث689

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَحَبَّ اَنْ یُحِبّهُ اللّهُ وَ رَسولُهُ فَـلْیَاْکُلْ مَع ضَیفِهِ؛
هر کس دوست دارد که خدا و رسولش او را دوست داشته باشند، با میهمان خودغذا بخورد.

تنبیه الخواطر، ج 2، ص 116

حدیث690

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلضّیافَةُ اَوَّلُ یَوْمٍ وَ الثانی وَ الثالثُ وَ ما بَعْدَ ذلِکَ فَاِنَّها صَدَقَةٌ تُصَدّقبِها عَلَیْهِ؛
میهمانی یک روز و دو روز و سه روز است، بعد از آن هر چه به او دهی صدقه محسوبمی شود.

کافی، ج 6 ، ص 283، ح 2

حدیث691

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ رَبَّـکُمْ واحِدٌ وَ اِنَّ اَباکُمْ واحِدٌ وَ دینَـکُمْ واحِدٌ وَ نَبیَّکُمْ واحِدٌ وَ لافَضْلَ لِعَرَبیٍّ عَلی عَجَمیٍّ وَ لا عَجَمیٍّ عَلی عَرَبیٍّ وَ لا اَحْمَرَ عَلی اَسْوَدَ وَ لا اَسْوَدَ عَلیاَحْمَرَ إلاّ بِالتَّقْوی ؛
پروردگار، پدر، دین و پیامبر شما یکی است، هیچ عربی بر غیر عرب و هیچ غیر عربیبر عرب و هیچ سرخ پوستی بر سیاه پوست و هیچ سیاه پوستی بر سرخ پوست برتریندارد، جز به تقوا.

کنزالعمال، ح 5655

حدیث692

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِعْمَلْ بِفَرائِضِ اللّه ِ تَکُنْ اَتْقَی النّاسِ؛
به واجبات خدا عمل کن، تا با تقواترین مردم باشی.

کافی، ج 2، ص 82 ، ح 4

حدیث693

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جِماعُ التَّقْوی فی قولِهِ تَعالی: «اِنَّ اللّه َ یَاْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الاِْحْسانِ»؛
عصاره تقوا در این گفته خداوند آمده است: خداوند به عدالت و نیکی فرمانمی دهد.

مشکاه الأنوار، ص 95

حدیث694

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَمامُ التَّقْوی اَنْ تَتَعَلَّمَ ما جَهِلْتَ وَ تَعْمَلَ بِما عَلِمْتَ؛
تمام تقوا این است که آنچه را نمی دانی بیاموزی و بدانچه می دانی عمل کنی.

تنبیه الخواطر، ج 2، ص 120

حدیث695

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَتْقَی النّاسِ مَنْ قالَ الْحَقَّ فیما لَهُ وَ عَلَیْهِ؛
با تقواترین مردم، کسی است که حق را بگوید؛ به سودش باشد یا به ضررش.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 395،ح 5840

حدیث696

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سُئِلَ رَسولُ اللّه صلی الله علیه و آله: مَنْ اَتْقَی النّاسِ؟ قال: آمَرُهُمْ بِالْمَعْروفِ وَ اَنْهاهُمْعَنِ الْمُنْکَرِ وَ اَوْصَلُهُمْ لِلرَّحِمِ؛
از رسول خدا صلی الله علیه و آله سؤال شد:با تقواترین مردم کیست؟ فرمودند: کسی که بیشتر امر بهمعروف و نهی از منکر و صله رحم نماید.

کنزالعمال، ح 8474

حدیث697

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَحَبَّ اَنْ یَکونَ اَتْقَی النّاسِ فَلْیَتَوَکَّلْ عَلَی اللّه ِ؛
هر کس دوست دارد با تقواترین مردم باشد، باید به خدا توکل کند.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 400،ح 5858

حدیث698

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَکونُ الرَّجُلُ مِنَ الْمُتَّقینَ حَتّی یُحاسِبَ نَفْسَهُ اَشَدَّ مِنْ مُحاسَبَةِالشَّریکِ شَریکَهُ فَیَعْلَمَ مِنْ اَیْنَ مَطْعَمُهُ وَ مِنْ اَیْنَ مَشْرَبُهُ وَ مِنْ اَیْنَ مَلْبَسُهُ اَمِنْ حِلٍّ اَمْمِنْ حَرامٍ؛
از تقوا پیشگان نیست مگر کسی که از خود سخت تر از حسابرسی شریک از شریک، حسابکشی کند و بداند که خوراک، آشامیدنی و لباسش از کجا آمده، آیا از حلال است یا حرام؟

مکارم الاخلاق، ص 468

حدیث699

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَرادَ اَنْ یَکونَ اَعَزَّ النّاسِ فَلْیَتَّقِ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ؛
هر کس می خواهد عزیزترین مردم باشد، باید تقوای الهی پیشه کند.

کنزالفوائد، ص 164

حدیث700

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنّاسُ رَجُلانِ: عالِمٌ وَ مُتَعَلِّمٌ وَ لا خَیْرَ فیما سِواهُما؛
مردم، دو گروهند: دانشمند و دانش اندوز و در غیر این دو، خیری نیست.

نهج الفصاحه، ح 3145

حدیث701

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِخْتَبِرُوا النّاسَ بِاَخْدانِهِمْ فَاِنَّ الرَّجُلَ یُخادِنُ مَنْ یُعْجِبُهُ؛
مردم را از دوستانشان بشناسید، زیرا انسان با کسی رفاقت می کند که او را می پسندد.

نهج الفصاحه، ح 106

حدیث702

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنّاسُ یَعْمَلونَ بِالْخَیْرِ وَ اِنَّما یُعْطَونَ اُجورَهُمْ عَلی قَدْرِ عُقولِهِمْ؛
مردم، کارهای خیر می کنند، ولی پاداش آنان تنها به اندازه عقلشان عطا می شود.

کنزالعمال، ح 7052

حدیث703

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنّاسُ مَعادِنُ وَ الْعِرْقُ دَسّاسٌ وَ اَدَبُ السُّوءِ کَعِرْقِ السُّوءِ؛
مردم، همانند معدن ها مختلف اند و اصل و نسب در انسان بسیار مؤثر است و تربیتبد، همانند اصل و نسبِ بد است.

نهج الفصاحه، ح 3146

حدیث704

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ ابْنَ آدَمَ لَحَریصٌ عَلی ما مُنِعَ؛
آدمی زاده به آنچه که از آن منع می شود، حریص است.

کنزالعمال، ح 44095

حدیث705

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ مِنَ النّاسِ ناسا مَفاتیحُ لِلْخَیْرِ مَغالیقُ لِلشَّرِّ وَ اِنَّ مِنَ النّاسِ ناسامَفاتیحُ لِلشَّرِّ مَغالیقُ لِلْخَیْرِ فَطوبی لِمَنْ جَعَلَ اللّه ُ مَفاتیحَ الْخَیْرِ عَلی یَدَیْهِ وَ وَیْلٌ لِمَنْجَعَلَ اللّه ُ مَفاتیحَ الشَّرِ عَلی یَدَیْهِ؛
برخی از مردم کلید خیر و قفل شرند و برخی کلید شر و قفل خیرند، پس خوشا بهسعادت کسی که خداوند کلیدهای خیر را در دست او قرار داده و بدا به حال کسی کهخداوند کلیدهای شر را به دست او سپرده است.

نهج الفصاحه، ح 920

حدیث706

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَبْغونی الضُّعَفاءَ فَاِنَّما تُرْزَقونَ وَ تُنْصَرونَ بِضُعَفائِکُمْ؛
ناتوانان را برای من بیابید؛ زیرا شما به برکت ناتوانان خود روزی داده و یاری می شوید.

نهج الفصاحه، ح 20

حدیث707

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْعِلْمُ حَیاةُ الاِْسْلامِ وَ عِمادُ الاْیمانِ وَ مَنْ عَلِمَ عِلْما اَتـَمَّ اللّه ُ لَهُ اَجْرَهُ وَمَنْ تَعَلَّمَ فَعَمِلَ عَلَّمَهُ اللّه ُ ما لَمْ یَعْلَمْ ؛
علم، حیات اسلام و تکیه گاه ایمان است و هر کس علمی بیاموزد، خداوند پاداش او راتمام گرداند و هر کس بیاموزد و عمل کند، خداوند، تعلیم دهد به او آنچه را که نمی داند.

نهج الفصاحه، ح 2019

حدیث708

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قَلْبٌ لَیْسَ فیهِ شَی ءٌ مِنَ الحِکمَةِ کَبَیْتٍ خَرِبٍ ، فَتَعَلَّموا وعَلِّموا ، وتَفَقَّهواولا تَموتوا جُهّالاً ؛ فَاِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ لا یَعذِرُ عَلَی الْجَهْلِ؛
دلی که در آن حکمت نیست ، همچون خانه ای ویران است . پس بیاموزید و آموزشدهید، بفهمید و نادان نمیرید که خدای عزّ و جلّ، بهانه ای را برای نادانی نمی پذیرد .

الفردوس ، ح 4590

حدیث709

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا اَتی عَلَیَّ یَوْمٌ لا اَزْدادُ فیهِ عِلْماً ، فَلا بورِکَ فی طُلوعِ شَمْسِذلِکَ الْیَوْمِ؛
هرگاه روزی بیاید که در آن بر دانشم نیفزایم، پس طلوع خورشید آن روز بر منمبارک مباد.

المعجم الأوسط ، ج 6 ص 367 ح 6636

حدیث710

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَـلَبُ الْعِلْمِ فَریضَةٌ عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ ، فَاطْلُبُوا الْعِلْمَ مِنْ مَظانِّهِ ، وَاقْتَبِسوهُمِنْ اَهْلِهِ؛
در پی دانش بودن ، بر هر مسلمانی واجب است ، پس دانش را از جایی که احتمالبودنش هست ، بجویید و آن را از اهلش فراگیرید .

امالی طوسی، ص 569، ح 1176

حدیث711

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَمَّا الْعِلْمُ ، فَیَتَشَعَّبُ مِنْهُ الغِنی وَ اِنْ کانَ فَقیرا ، وَ الْجودُ وَ اِنْ کانَ بَخیلاًوَ الْمَهابَةُ وَ اِنْ کانَ هَیِّنا ، وَ السَّلامَةُ وَ اِنْ کانَ سَقیما ، وَ الْقُربُ وَ اِنْ کانَ قَصیّا وَ الْـحَیاءُوَ اِنْ کانَ صَلِفا ، وَ الرِّفْعَةُ وَ اِنْ کانَ وَ ضیعا وَ الشَّرَفُ وَ اِنْ کانَ رَذْلاً وَ الْحِکْمَةُ وَ الْحُظْوَةُفَهذا مایَتَشَعَّبُ لِلْعاقِلِ بِعِلْمِهِ فَطوبی لِمَنْ عَقَلَ وَ عَلِمَ؛
اما علم: اگر انسان فقیر باشد ، از آن بی نیازی حاصل می شود، اگر بخیل باشد ،سخاوت ، اگر خوار باشد ، عزّت ، اگر بیمار باشد ، سلامتی ، اگر دور باشد ، نزدیکمی شود ، اگر هرزه باشد ، حیا ، اگر پَست باشد ، والایی ، اگر حقیر باشد ، شرافت و حکمتو مَقام . پس اینها چیزهایی هستند که از دانش خردمند به دست می آید . پس خوشا بهحال آن کس که عاقل بود و دانست .

تحف العقول ، ص 16

حدیث712

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ لُقْمانَ قالَ لاِبْنِهِ: یا بُنَیَّ عَلَیْکَ بِمَجالِسِ الْعُلَماءِ وَ اسْتَمِعْ کَلامَ الْحُکَماءِفَاِنَّ اللّه َ یُحْیِی الْقَلْبَ الْمَیِّتَ بِنورِ الْحِکْمَةِ کَما یُحْیِی الاَْرْضَ الْمَیتَةَ بِوابِلِ الْمَطَرِ؛
لقمان به پسرش گفت : فرزندم! همواره در مجلس دانشمندان باش و سخنانحکیمان را بشنو، که خداوند ، دل مرده را به نور حکمت زنده می کند ؛ همان گونه کهزمین مرده را با باران سیل آسا ، زنده می گرداند .

معجم الکبیر ، ج 8 ، ص 199، ح 7810

حدیث713

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ جاءَهُ الْمَوتُ وَ هُوَ یَطْلُبُ الْعِلْمَ لِیُحْیِیَ بِهِ الاِْسلامَ کانَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَالاَْنبِیاء دَرَجَةٌ واحِدَةٌ فِی الْجَنَّةِ؛
هر کس در جستجوی دانش باشد تا با آن اسلام را زنده کند و مرگ او فرا رسد، دربهشت میان او و پیامبران تنها یک درجه فاصله است.

منیة المرید ، ص 100

حدیث714

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ تَعالی قَدْ تَکَفَّلَ لِطالِبِ الْعِلْمِ بِرِزْقِهِ خاصَّةً عَمّا ضَمِنَهُ لِغَیْرِهِ؛
بی گمان خداوند متعال روزی جویای دانش را به طور ویژه، افزون بر آنچه برایدیگران تضمین کرده، به عهده گرفته است.

منیة المرید ، ص 160

حدیث715

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِعَلیٍّ علیه السلام فی ذِکْرِ صِفاتِ الْمُؤمِنِ ـ : لا یَرُدُّ الْحَقَّ مِنْ عَدُوِّهِ، لا یَتَعَلَّمُ اِلاّلِیَعْلَمَ ، وَ لا یَعْلَمُ اِلاّ لِیَعْمَلَ؛
به علی علیه السلام درباره صفات مؤمن فرمودند: حق را از دشمنش می پذیرد، نمی آموزدمگر برای آن که بداند و نمی داند مگر برای آن که عمل کند.

التمحیص ، ص 75، ح 171

حدیث716

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَناصَحوا فِی الْعِلْمِ ، فَاِنَّ خیانَةَ اَحَدِکُمْ فی عِلْمِهِ اَشَدُّ مِنْ خیانَتِهِ فیمالِهِ وَ اِنَّ اللّه َ سائِلُـکُمْ یَوْمَ الْقیامَةِ؛
در دانش، خیرخواه یکدیگر باشید که خیانت هر یک از شما در دانشش، سخت تر ازخیانت او در مالش می باشد و خداوند روز قیامت از شما بازخواست می کند.

امالی طوسی، ص 126، ح 198

حدیث717

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَجْلِسوا مَعَ کُلِّ عالِمٍ، اِلاّ عالِماً یَدْعوکُمْ مِنْ الخَمْسِ اِلی الْخَمْسِ : مِنَالشَّکِّ اِلَی الْیَقینِ ، وَ مِنَ الْعَداوَةِ اِلَی النَّصیحَةِ وَ مِنَ الْکِبْرِ اِلَی التَّواضُعِ وَ مِنَ الرّیاءِ اِلَیالاِْخْلاصِ وَ مِنَ الرَّغْبَةِ اِلَی الزُّهْدِ؛
با هر عالمی ننشینید، مگر عالمی که شما را از پنج چیز به پنج چیز دعوت کند : ازشکّ به یقین ، از دشمنی به خیرخواهی ، از تکبّر به تواضع ، از ریا به اخلاص و از علاقهبه دنیا به بی اعتنایی به آن.

تاریخ بغداد ، ج 5، ص 70، ح 2421

حدیث718

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ عالِمٍ اَو مُتَعَلِّمٍ یَمُرُّ بِقَرْیَةٍ مِنْ قُرَی الْمُسْلِمینَ اَو بَلْدَةٍ مِنْ بِلادِالْمُسْلِمینَ وَ لَمْ یَاْکُلْ مِنْ طَعامِهِمْ وَ لَمْ یَشْرَبْ مِنْ شَرابِهِمْ وَ دَخَلَ مِنْ جانِبٍ وَ خَرَجَ مِنْجانِبٍ اِلاّ رَفَعَ اللّه ُ تَعالی عَذابَ قُبورِهِمْ اَرْبَعینَ یَوْما؛
هیچ دانشمند و یا دانش اندوزی از روستایی از روستاها و یا شهری از شهرهایمسلمانان نمی گذرد و از خوراک آنان نمی خورد و از نوشیدنی آنان نمی نوشد و از یکطرف وارد نمی شود و از طرف دیگر خارج نمی گردد، جز آن که خدای متعال عذابقبرهایشان را تا چهل روز بر می دارد.

جامع الأخبار ، ص 507، ح 1405

حدیث719

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ شَرَّ الشَّرِّ شِرارُ الْعُلَماءِ وَ اِنَّ خَیْرَ الْخَیْرِ خیارُ الْعُلَماءِ؛
بدترین بدها، دانشمندان بدند و بهترین خوب ها، دانشمندان خوب اند.

منیة المرید ، ص 137

حدیث720

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذَا الْتَبَسَتْ عَلَیْکُمُ الفِتَنُ کَقِطَعِ اللَّیْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَیْکُمْ بِالْقُرآنِ ... و لَهُ ظَهْرٌوَ بَطْنٌ فَظاهِرُهُ حُکْمٌ وَ باطِنُهُ عِلْمٌ ... فیهِ مَصابیحُ الْهُدی وَ مَنارُ الْحِکْمَةِ وَ دَلیلٌ عَلَیالْمَعْرِفَةِ لِمَنْ عَرَفَ الصِّفَةَ؛
هنگامی که فتنه ها چون پاره های شب تار بر شما مشتبه شود ، به قرآن رویبیاورید ... برای قرآن ظاهری و باطنی است . ظاهر آن حکمت و باطن آن دانش است ...در قرآن چراغ های هدایت و نشانه های حکمت و راهنمای معرفت هست، برای کسی کهویژگی اش را شناخت .

کافی ، ج 2، ص 599 ، ح 2

حدیث721

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَعَلَّمُوا الْعِلْمَ فَاِنَّ تَعَلُّمَهُ حَسَنَةٌ وَ مُدارَسَتَهُ تَسْبیحٌ وَ الْبَحْثَ عَنْهُجِهادٌ وَ تَعْلیمَهُ مَنْ لا یَعْلَمُهُ صَدَقَةٌ وَ بَذْلَهُ لاَِهْلِهِ قُرْبَةٌ لاَِنـَّهُ مَعالِمُ الْحَلالِ وَ الْحَرامِوَ سالِکٌ بِطالِبِهِ سَبیلَ الْجَنَّةِ وَ هُوَ اَنیسٌ فِی الْوَحْشَةِ وَ صاحِبٌ فِی الْوَحْدَةِ وَ دَلیلٌ عَلَیالسَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ وَ سِلاحٌ عَلَی الاَْعْداءِ وَ زَیْنٌ لِلاَْخِلاّءِ یَرْفَعُ اللّه ُ بِهِ اَقْواما یَجْعَلُهُمْ فِیالْخَیْرِ اَئِمَّةً یُقْتَدی بِهِمْ تُرْمَقُ اَعْمالُهُمْ وَ تُقْتَبَسُ آثارُهُمْ وَ تَرْغَبُ الْمَلائِکَةُ فی خِلَّتِهِمْیَمْسَحونَهُمْ فی صَلاتِهِمْ بِاَجْنِحَتِهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُ لَهُمْ کُلُّ شَیْ ءٍ حَتّی حیتانِ الْبُحورِوَ هَوامِّها وَ سِباعِ الْبَرِّ وَ اَنـْعامِها لاَِنَّ الْعِلْمَ حَیْاةُ الْقُلوبِ وَ نورُ الاَْبْصارِ مِنَ الْعَمی وَ قُوَّةُالاَْبْدانِ مِنَ الضَّعْفِ ، یُنْزِلُ اللّه ُ حامِلَهُ مَنازِلَ الاَْخْیارِ وَ یَمْنَحُهُ مَجالِسَ الاَْبْرارِ فِی الدُّنْیاوَالآْخِرَةِ . بِالْعِلْمِ یُطاعُ اللّه ُ وَ یُعْبَدُ وَ بِالْعِلْمِ یُعْرَفُ اللّه ُ وَ یُوْخَذُ وَ بِالْعِلْمِ توصَلُ الاَْرْحامُوَ بِهِ یُعْرَفُ الْحَلالُ وَ الْحَرامُ وَ الْعِلْمُ اِمامَ الْعَمَلِ وَ الْعَمَلُ تابِعُهُ یُلْهِمُهُ اللّه ُ السُّعَداءَوَ یَحْرِمُهُ الاَْشْقیاءَ؛
علم بیاموزید که آموختن آن نیکی است و خواندن و دوره کردن آن تسبیح و بحثآن جهاد و آموزشش به کسی که آن را نمی داند ، صدقه و بذل آن به اهلش ، مایه نزدیکیبه خداست؛ چرا که علم نشان دهنده حلال و حرام است و جوینده اش را به بهشتراهبری می کند و در وحشت ، مونس و در تنهایی ، همراه و در خوشی و ناخوشی،راهنما و سِلاحی علیه دشمنان و زیوری برای همدلان است . خداوند کسانی را با آنبالا می برد و آنها را پیشوایان نیکی قرار می دهد که به ایشان اقتدا می کنند و بهاعمالشان می نگرند و از آثارشان استفاده می شود و فرشتگان به دوستی آنها رغبتدارند و با بال هایشان آنها را در نماز لمس می کنند و هر چیزی ، حتّی ماهیانو جانواران دریاها و درندگان و چهار پایان خشکی برای آنها آمرزش می طلبند؛چرا که دانش ، حیات دل ها و روشنایی دیدگان از نابینایی و توانایی پیکرها از ناتوانیاست . خدا ، حاملان دانش را به جایگاه های برگزیدگان می رساند و مجالس نیکان رادر دنیا و آخرت ارزانی شان می گرداند . با علم ، خداوند اطاعت و عبادت و شناخته و بهخدایی گرفته می شود. با دانش ، صله رحم انجام و حلال و حرام شناخته می شود.دانش ، پیشوای عمل است و عمل ، پیرو آن . خدا، آن را به نیکبختان الهام می کند وتیره بختان را از آن ، محروم می دارد .

خصال ، ص 522، ح 12

حدیث722

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو خِفْتُمُ اللّه َ حَقَّ خیفَتِهِ لَعَلِمْتُمُ الْعِلْمَ الَّذی لا جَهلَ مَعَهُ ، وَ لَو عَرَفْتُمُ اللّه َحَقَّ مَعْرِفَتِهِ لَزالَتْ بِدُعائِکُمُ الْجِبالُ ؛
اگر از خدا چنانکه باید می ترسیدید، به دانشی ناب دست می یافتند و اگر خدا راچنانکه باید می شناختید، با دعایتان کوه ها از میان می رفتند.

کنز العمّال، ح 5881

حدیث723

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْعَبْدَ لِیُذْنِبُ الذَّنْبَ فَیَنْسی بِهِ الْعِلْمَ الَّذی کانَ قَدْ عَلِمَهُ؛
انسان گناه می کند، پس با آن، علمی را که پیشتر می دانسته، از یاد می برد.

عدّة الداعی، ص 197

حدیث724

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَجی ءُ الرَّجُلُ یَوْمَ الْقیامَةِ وَ لَهُ مِنَ الْحَسَناتِ کَالسَّحابِ الرُّکامِ اَوکَالْجِبالِ الرَّواسی فَیَقولُ : یا رَبِّ ، اَنـّی لی هذا وَ لَمْ اَعْمَلها؟ فَیَقولُ : هذا عِلْمُکَ الَّذیعَلَّمْتَهُ النّاسَ یُعْمَلُ بِهِ مِنْ بَعْدِکَ؛
انسان، در روز قیامت می آید و با خود کارهای نیکی چون ابرهای انبوه یا کوه های سربه فلک کشیده دارد ، پس می گوید : پروردگارا ! اینها را که من انجام نداده ام ، اینها ازکجایند؟ [خداوند ]می فرماید : این ، دانش توست که به مردم آموختی و پس از تو، به آنعمل کردند .

بصائر الدرجات ، ص 25، ح 16

حدیث725

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَابْنَ آدَمَ! اِبْرِرْ واِلدَیْکَ وَ صِلْ رَحِمَکَ، یُیَسَّر لَکَ یُسْرُکَ وَ یُمَدَّ لَکَ فیعُمْرِکَ و اَطِع رَبَّکَ تُسَّمی عاقِلاً و لا تَعصَهُ تُسَمّی جاهِلاً ؛
ای فرزند آدم! به پدر و مادرت نیکی کن و صله رحم داشته باش تا خداوند، کارت راآسان و عمرت را طولانی بگرداند. پروردگارت را فرمان ببر تا خردمند به شمار آیی و از اونافرمانی نکن که نادان شمرده می شوی.

الفردوس، ج 5، ص 282، ح 8190

حدیث726

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اُلْهِمَ الصِّدْقَ فی کَلامِهِ وَ الاِْنْصافَ مِنْ نَفْسِهِ وَ بِرَّ والِدَیْهِ وَ وَصلَرَحِمِهِ، اُنْسِی ءَ لَهُ فی اَجَلُهُ وَ وُسِّعَ عَلَیْهِ فی رِزْقِهِ وَ مُتِّعَ بِعَقْلِهِ وَ لُـقِّنَ حُجَّتَهُوَقْتَ مُساءَلَتِهِ ؛
به هر کس، راستگویی در گفتار، انصاف در رفتار، نیکی به والدین و صله رحم الهامشود، اجلش به تأخیر می افتد، روزیش زیاد می گردد، از عقلش بهره مند می شود وهنگام سئوال [مأموران الهی] پاسخ لازم به او تلقین می گردد.

اعلام الدین ، ص 265

حدیث727

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَرْبَعةٌ تَزیدُ فِی الْعُمْرِ: اَلتَّزویجُ بِالاَْبْکارِ، وَ الاِْغْتِسالُ بِالْماءِ الحارِّ وَالنَّوْمُ عَلَی الْیَسارِ وَاَکْلُ التُّفاحِ بِالاَْسْحارِ ؛
چهار چیز، بر عمر می افزایند: ازدواج با دختران، شستشو با آب گرم، خوابیدن برشانه چپ و خوردن سیب در سحرگاهان.

مواعظ العددیه ، ص 211

حدیث728

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ وَلیَ مِنْ اُمورِ الْمُسْلِمینَ شَیْئا فَحَسُنَتْ سیرَتُهُ رُزِقَ الْهَیْبَةَ فیقُلوبِهِمْ... وَ اِذا عَدَلَ فیهِمْ مُدَّ فی عُمُرِهِ ؛
هر کس اداره بخشی از امور مسلمانان را بر عهده بگیرد و رفتارش خوب باشد،در دل های آنان هیبت می یابد... و اگر در میان آنان به عدالت رفتار کند، عمرش افزونمی گردد.

ذیل تاریخ بغداد ، ج 2، ص 136، ح 419

حدیث729

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَرادَ الْـبَقاءَ و لا بَقاءَ: فَلْیُباکِرِ الْغَداءَ وَلْیُجَوِّدِ الْحِذاءَ وَلْیُخَفَّفِ الرِّداءَوَلْیُقِلَّ مُجامَعَةَ النِّساءِ. قیلَ یا رَسولَ اللّه ِ وَ ما خِفَّةُ الرِّداءِ؟ قالَ: قِلَّةُ الدَّیْنَ ؛
هر کس ماندگاری می خواهد ـ و البته ماندگاری [ابدی] وجود ندارد ـ باید صبحانهرا زودتر بخورد، کفش مناسب بپوشد، ردای (بالاپوش) خود را سبک کند و کمتربا زنان بیامیزد. پرسیدند: ای پیامبر خدا! سبک بودن رَدا به چیست؟ فرمودند: بهکم بودنِ بدهی.

من لایحضره الفقیه ، ج 3، ص 555،ح 4902

حدیث730

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ فی ما اَعْطَی اللّه ُ تَعالی مُوسی فِی الاَْلْواحِ... اُشْکُرْ لی وَ لِوالِدَیْکَاَقِکَ الْمَتالِفَ وَ اُنـْسِی ءْ لَکَ فی عُمُرِکَ وَ اُحْیِیکَ حَیاةً طَیِّـبَةً وَ اَقْلَبَکَ اِلی خَیْرٍِ مِنْها؛
در آنچه خدای متعال در «الواح» به موسی علیه السلامداد، از جمله چنین بود:... مرا و پدر ومادرت را سپاسگزاری کن، تا از نابود شدن ها حفظت کنم و اجلت را به تأخیر بیندازم وبه تو زندگی ای پاک ببخشم و تو را از این زندگی به سوی بهتر از آن، ببرم.

تاریخ دمشق ، ج 61، ص 128

حدیث731

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طوبی لِمَنْ طالَ عُمْرُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ فَحَسُنَ مُنْقَلَبُهُ اِذْ رَضیَ عَنْهُ رَبُّهُ وَوَیْلٌ لِمَنْ طالَ عُمْرُهُ وَ ساءَ عَمَلُهُ وَ ساءَ مُنْقَلَبُهُ اِذْ سَخِطَ عَلَیْهِ رَبُّهُ؛
خوشا به سعادت کسی که عمرش طولانی و کردارش خوب باشد. چنین کسیعاقبتش خوب است؛ زیرا پروردگارش از او راضی است. و وای بر کسی که عمرش طولانیو کردارش بد باشد. چنین کسی عاقبتش بد است؛ چرا که پروردگارش از او ناراضی است.

بحارالأنوار، ج 69، ص 400، ح 95

حدیث732

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا غَضِبَ اللّه ُ تَعالی عَلی اُمَّةٍ ثُمَّ لَمْ یُنزِل بِهَا العَذابَ غَلَت اَسْعارُها وقَصُرَتْ أعْمارُها و لَم یَربَح تُجّارُها و لَم تَزکُ ثِمارُها و لَم تَغْزُر اَنـْهارُها و حُبِسَعَنها اَمطارُها و سُلِّطَ عَلَیْها اَشرارُها؛
هرگاه خداوند متعال بر مردمی خشم بگیرد و بر ایشان عذاب نفرستد، اجناس آنهاگران و عمرشان کوتاه می شود، بازرگانان آنها سود نمی برند، میوه هایشان سالمنمی ماند، رودخانه های آنها پر آب نمی گردد، باران از آنها دریغ می شود و بَدان آنانبر ایشان مسلّط می گردند.

من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 524،ح 1489

حدیث733

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَوْتُ الاِْنْسانِ بِالذُّنوبِ اَکْثَرُ مِنْ مَوْتِهِ بِالاَْجَلِ وَ حَیاتُهُ بِالبِرِّ اَکْثَرُ مِنْحَیاتِهِ بِالْعُمُرِ؛
مرگ انسان ها در نتیجه گناهان، بیشتر از مرگ آنها در نتیجه فرا رسیدنِ اَجَل است وزنده ماندن انسان ها در نتیجه نیکی هایشان، بیشتر از زندگی کردنشان به خاطر باقیبودنِ عمر است.

مکارم الاخلاق، ص 362

حدیث734

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْقَوْمَ لَیَکونونَ فَجَرَةً وَ لا یَکونونَ بَرَرَةً فَیَصِلونَ اَرْحامَهُمْ فَتَنْمیاَمْوالُهُمْ وَ تَطولُ اَعْمارُهُمْ فَکَیْفَ اِذا کانوا اَبرارا بَرَرَةً!؟
مردمی که گناهکارند و نه نیکوکار، با صله رحم، اموالشان زیاد و عمرشان طولانیمی شود. حال اگر نیک و نیکوکار باشند، چه خواهد شد!؟

کافی ، ج 2، ص 155، ح 21

حدیث735

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ، مِنْ کَرامَةِ الْمُؤمِنِ عَلَی اللّه ِ اَنـَّهُ لَمْ یَجْعَلْ لاَِجلِهِ وَقتا حَتّی یَهُمَّبِبائقَةٍ فَاِذا هَمَّ بِبائقَةٍ قَبَضَهُ اِلَیْهِ ؛
ای علی! از ارجمندی مؤمن در نزد خدا این است که برایش وقت مرگ، معیّننفرموده است، تا زمانی که قصد شرّی کند. آن گاه خداوند جانش را بستاند.

عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 2، ص 40، ح 90

حدیث736

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بَشِّروا الْمَحْرورینَ بِطولِ الْعُمْرِ ؛
گرم مِزاجان را به طول عمر، مژده دهید.

بحارالأنوار، ج 62، ص 290

حدیث737

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الزِّنا سِتُّ خِصالٍ: ثَلاثٌ مِنْها فِی الدُّنْیا وَ ثلاثٌ فِی الاْخِرَةِ، فَاَمّاالَّتی فِی الدُّنْیا فَیَذْهَبُ بِالْبَهاءِ وَ یُعَجِّلُ الْفَناءَ وَ یَقْطَعُ الرِّزْقَ وَ اَمّا الَّتی فِی الاْخِرَةِفَسوءُ الْحِسابِ وَ سَخَطُ الرَّحمنِ وَ الْخُلودُ فِی النّارِ ؛
زِنا، شش پیامد دارد: سه در دنیا و سه در آخرت. سه پیامد دنیایی اش این است که:آبرو را می بَرد، مرگ را شتاب می بخشد و روزی را می بُرد و سه پیامد آخرتی اش: سختیحسابرسی، خشم خدای رحمان و ماندگاری در آتش است.

خصال ، ص 321، ح 3

حدیث738

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ سَرَّهُ اَنْ یُنْسَاَ لـَهُ فی عُمُرِهِ وَ یُوَسَّعَ لَهُ فی رِزْقِهِ فَلْیَتَّقِ اللّه َوَ لْیَصِلْ رَحِمَهُ؛
هر کس دوست دارد که عمرش طولانی و روزی اش زیاد شود، تقوای الهی پیشه کندو صله رحم نماید.

بحارالأنوار ، ج 74، ص 102، ح 56

حدیث739

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَکْثِرْ مِنْ الطَّهورِ یَزِدِ اللّه ُ فی عُمُرِکَ؛
وضو زیاد بگیر تا خداوند، عمرت را زیاد کند.

امالی مفید ، ص 60، ح 5

حدیث740

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقَةُ عَلی وَجْهِها وَ بِرُّ الْوالِدَیْنِ وَ اصْطِناعُ الْمَعْروفِ یُحَوِّلُ الشَّقاءَسَعادَةً وَ یَزیدُ فِی الْعُمْرِ؛
صدقه دادن با مراعات شرایطش و خوبی کردن به پدر و مادر و انجام دادن کارهاینیک، بدبختی را به خوشبختی تبدیل می کند و بر عمر می افزاید.

کنزالعمال ، ح 4444

حدیث741

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قَلَّمَ اَظفارَهُ یَوْمَ الجُمُعَةِ یَزیدُ فی عُمُرِهِ و مالِهِ؛
هر کس در روز جمعه ناخن هایش را کوتاه کند، عمر و مالش زیاد می شود.

جامع الأخبار ، ص 333

حدیث742

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَدَعُوا الْعَشاءَ وَ لَوْ عَلی حَشَفَةٍ اِنّی اَخْشی عَلی اُمَّتی مِنْ تَرْکِالعَشاءِ الْهَرَمَ فَاِنَّ العَشاءَ قُوَّةُ الشَیْخِ وَ الشّابِّ ؛
شام را ترک نکنید، هر چند به خوردن دانه خرمای خشکیده ای باشد. من بر امّتم ازاین بیم دارم که با ترکِ خوردن شام، پیری و شکستگی به سراغشان آید؛ چرا که خوردنِشام، مایه نیرومندی پیر و جوان است.

محاسن ، ج 2، ص 421، ح 202

حدیث743

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلظُّلْمُ ثَلاثَةٌ: فَظُلْمٌ لایَغْفِرُهُ اللّه ُ وَظُلْمٌ یَغْفِرُهُ وَظُلْمٌ لایَتْرُکُهُ، فَأَمَّا الظُّلْمَالَّذی لایَغْفِرُ اللّه ُ فَالشِّرْکُ قالَ اللّه ُ: «إنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظیمٌ» وَأَمَّا الظُّلْمَ الَّذی یَغْفِرُهُ اللّه ُفَظُلْمُ الْعِبادِ أَنْفُسَهُمْ فیما بَیْنَهُمْ وَبَیْنَ رَبِّهِمْ وَأَمَّا الظُّلْمَ الَّذی لا یَتْرُکُهُ اللّه ُ فَظُلْمُ الْعِبادِبَعْضُهُمْ بَعْضا؛
ظلم سه قسم است: ظلمی که خدا نمی آمرزد، ظلمی که می آمرزد و ظلمی که از آننمی گذرد، اما ظلمی که خدا نمی آمرزد شرک است. خداوند می فرماید: «حقا که شرکظلمی بزرگ است» و اما ظلمی که خدا می آمرزد، ظلم بندگان به خودشان میان خود وپروردگارشان است اما ظلمی که خدا از آن نمی گذرد ظلم بندگان به یکدیگر است.

نهج الفصاحه، ح 1924

حدیث744

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِتَّقوا دَعْوَةَ الْمَظْلومِ وَإنْ کانَ کافِرا فَإِنَّها لَیْسَ دونَها حِجابٌ؛
از نفرین مظلوم بترسید اگر چه کافر باشد، زیرا در برابر نفرین مظلوم پرده و مانعی نیست.

نهج الفصاحه، ح 48

حدیث745

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَخَذَ لِلْمَظْلومِ مِنَ الظّالِمِ کانَ مَعیَ فِی الْجَنَّةِ تَصاحُبا؛
هر کس داد مظلوم را از ظالم بگیرد، در بهشت با من یار و هم نشین باشد.

بحارالأنوار، ج 75، ص 359، ح 74

حدیث746

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَدْلُ ساعَةٍ خَیْرٌ مِنْ عِبادَةِ سَبْعینَ سَنَةً قِیامِ لَیْلِها وَصِیامِ نَهارِها؛
ساعتی عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب هایش به نماز و روزهایش بهروزه بگذرد.

مشکاه الأنوار، ص 544

حدیث747

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ النّاسَ إِذا رَأَوُا الظّالِمَ فَلَمْ یَأْخُذوا عَلی یَدَیْهِ أَوْشَکَ أَنْ یَعُمَّهُمُ اللّه ُبِعِقابٍ مِنْهُ؛
مردم آنگاه که ظالم را ببینند و او را باز ندارند، انتظار می رود که خداوند همه را بهعذاب خود گرفتار سازد.

نهج الفصاحه، ح 833

حدیث748

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَعدَلُ النّاسِ مَن رَضِیَ لِلنّاسِ مایَرْضی لِنَفسِهِ وَکَرِهَ لَهُمْ ما یَکْرَهُلِنَفْسِهِ؛
عادل ترین مردم کسی است که برای مردم همان را بپسندد که برای خود می پسنددو برای آنان نپسندد آنچه را برای خود نمی پسندد.

نهج الفصاحه، ح 340

حدیث749

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِیَنْصُرِ الرَّجُلُ أَخاهُ ظالِما أَوْ مَظْلُوما إِنْ کانَ ظالِما فَیَنْهاهُ فَإِنَّهُ لَهُنُصْرَةٌ وَإِنْ کانَ مَظْلوما فَیَنْصُرُهُ؛
انسان باید برادر (دینی) خویش را یاری کند چه ظالم باشد چه مظلوم اگر ظالم باشداو را باز دارد که این به منزله یاری کردن اوست و اگر مظلوم باشد یاریش کند.

نهج الفصاحه، ح 2422

حدیث750

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا حَکَموا بِغَیْرِ عَدْلٍ اِرْتَفَعَتِ الْبَرَکاتُ؛
هنگامی که به غیر عدالت حکم کنند، برکت ها از بین می روند.

معدن الجواهر، ص 73

حدیث751

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَقولُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ: وَعِزَّتی وَجَلالی لأََنْتَقِمَنَّ مِنَ الظّالِمِ فی عاجِلِهِوآجِلِهِ وَلأََنْتَقِمَنَّ مِمَّنْ رَأی مَظْلوما فَقَدَرٌ أَنْ یَنْصُرَهُ فَلَمْ یَنْصُرْهُ؛
خدای عزوجل می فرماید: به عزّت و جلالم سوگند که از ظالم در دنیا و آخرت انتقاممی گیرم و از کسی هم که مظلومی را ببیند و بتواند یاریش کند و نکند بی گمان انتقام می گیرم.

کنزالعمال، ج3، ص 505، ح 7641

حدیث752

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ عَبْدا کانَتْ لأَِخیهِ عِنْدَهُ مَظْلِمَةٌ فی عِرْضٍ أَوْ مالٍ فَجاءَهُفَاسْتَحَلَّهُ قَبْلَ أَنْ یُؤْخَذَ وَلَیْسَ ثَمَّ دینارٌ وَلادِرْهَمٌ فَإِنْ کانَتْ لَهُ حَسَناتٌ اُخِذَ مِنْحَسَناتِهِ وَإِنْ لَمْ تَکُنْ لَهُ حَسَناتٌ حَمَلوا عَلَیْهِ مِنْ سَیِّئاتِهِ؛
خدا رحمت کند بنده ای را که حلالیت بطلبد از برادری که به آبرو یا مال او تجاوزکرده، قبل از آن که (در قیامت) از او بازخواست کنند، آنجایی که دینار و درهمی نباشد،در نتیجه اگر شخص کار نیکی داشته باشد از آن بردارند و اگر نداشته باشد، از گناهانمظلوم برداشته بر گناهان او بیفزایند.

نهج الفصاحه، ح 1657

حدیث753

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِسْتَعیذوا بِاللّه ِ... مِنْ اَنْ تَظْلِموا اَوْ تُظْلَموا؛
به خدا پناه ببرید از این که ظلم کنید و یا زیر بار ظلم بروید.

نهج الفصاحه، ح 278

حدیث754

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَهْدیُّ اُمَّتِی الَّذی یَمْلاَُ الاَْرْضَ قِسْطا وَ عَدْلاً کَما مُلِئَتْ جَوْراوَ ظُلْما؛
مهدی امت من کسی است که هنگام پر شدن زمین از بیداد و ظلم، آن را پر از قسط وعدل خواهد کرد.

کتاب سلیم بن قیس، ص 429

حدیث755

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ اَحَدٍ یَکونُ عَلی شَی ءٍ مِنْ اُمورِ هذِهِ الاُْمَّةِ قَلَّتْ اَمْ کَثُرَتْ فَلایَعْدِلُ فیهِمْ اِلاّ کَبَّهُ اللّه ُ فِی النّارِ؛
هر کس کاری از کارهای کوچک و یا بزرگ این امت را در دست بگیرد و در میانشانعدالت را اجرا نکند خداوند او را به رو، در آتش خواهد افکند.

مستدرک علی الصحیحین، ج 4، ص 90

حدیث756

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ شَیْ ءٌ اُطیعَ اللّه ُ فیهِ اَعْجَلَ ثَوابا مِنْ صِلَةِ الرَّحِمِ وَ لَیْسَ شَیْ ءٌاَعْجَلَ عِقابا مِنَ الْبَغْیِ وَ قَطیعَةِ الرَّحِمِ؛
هیچ طاعتی نیست که پاداشش زودتر از صله رحم برسد و مجازاتی سریع تر ازمجازات ظلم و قطع رحم نیست.

نهج الفصاحه، ح 2398

حدیث757

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَصْبَحَ لا یَهِمُّ بِظُلْمِ اَحَدٍ غَفَرَ اللّه ُ مَا اجْتَرَمَ؛
هر کس صبح کند و قصد ظلم کردن به کسی را نداشته باشد، خداوند جُرم و گناه اورا می بخشد.

کافی، ج 2، ص 332، ح 8

حدیث758

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَیْتُ عَلی بابِها: اَلصَّدَقَةُ بِعَشَرَةٍ وَالْقَرْضُ بِثَمانیَةَ عَشَرَفَقُلْتُ یا جَبْرَئیلُ کَیْفَ صارَتِ الصَّدَقَةُ بِعَشَرَةٍ وَالْقَرْضُ بِثَمانیَةَ عَشَرَ؟ قالَ: لأَِنَّالصَّدَقَةَ تَقَعُ عَلی یَدِ الْغَنیِّ وَالْفَقیرِ وَالْقَرْضُ لایَقَعُ إِلاّ فی یَدِ مَنْ یَحْتاجُ إِلَیْهِ؛
وارد بهشت شدم، دیدم بر در آن نوشته است (ثواب) صدقه ده برابر است و قرض هجدهبرابر. گفتم: ای جبرئیل چرا صدقه ده برابر و قرض هجده برابر است؟ گفت: زیرا صدقه بهدست نیازمند و بی نیاز می رسد اما قرض جز به دست کسی که به آن نیاز دارد، نمی رسد.

کنزالعمال، ج 6، ص 210، ح 15373

حدیث759

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ لَعَنَ آکِلَ الرِّبا وَمُؤکِلَهُ وَکاتِبَهُ وَشاهِدَیْهِ؛
خدای عزوجل رباخوار و ربا دهنده و نویسنده و شاهد بر آن را لعنت کرده است.

امالی صدوق، ص 346

حدیث760

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَخَذَ أَمْوالَ النّاسِ یُریدُ أَداءَها أَدَّی اللّه ُ عَنْهُ وَمَنْ أَخَذَها یُریدُإِتْلافَها اَتْلَفَهُ اللّه ُ؛
هر کس اموال مردم را بگیرد و قصد پرداخت آن را داشته باشد خداوند آن را بپردازد(او را یاری می کند) و هر کس اموال مردم را بگیرد و قصد تلف کردن داشته باشد خداوندآن را تلف کند.

نهج الفصاحه، ح 2979

حدیث761

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ اللّه َ تَعالی مَعَ الدّائِنِ حَتّی یَقْضیَ دَیْنَهُ مالَمْ یَکُنْ دَیْنُهُ فیما یَکْرَهُ اللّه ُ؛
خداوند یار قرض دار است تا قرض خود را بپردازد به شرط آن که قرض وی بر خلافرضای خدا نباشد.

نهج الفصاحه، ح 733

حدیث762

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَقْرَضَ مَلْهوفافَأَحْسَنَ طِلْبَتَهُ اسْتَأْنَفَ الْعَمَلَ وَأَعْطاهُ اللّه ُ بِکُلِّ دِرْهَمٍأَلْفَ قِنْطارٍ مِنَ الْجَنَّةِ؛
هر کس به گرفتار و درمانده ای قرض بدهد و در پس گرفتن آن خوشرفتاری کند[گناهانش پاک شده] اعمالش را دوباره شروع می کند و خداوند در برابر هر درهم، هزارقنطار (ثروتی فراوان) در بهشت به او عطا کند.

ثواب الاعمال، ص 289

حدیث763

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ احْتاجَ إِلَیْهِ أَخوهُ الْمُسْلِمُ فی قَرْضٍ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ فَلَمْ یَفْعَلْ حَرَّمَاللّه ُ عَلَیْهِ ریحَ الْجَنَّةِ؛
کسی که برادر مسلمانش در قرضی به او نیاز پیدا کند و او بتواند قرض بدهد و چنیننکند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند.

امالی صدوق، ص 516

حدیث764

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ... لاتُصادِقْ آکِلَ الرِّبا فَإِنَّهُ یُبارِزُ اللّه َ لأَِنَّ اللّه َ تَعالی قالَ: (فَإِنْ لَمْتَفْعَلوا فَأْذَنوا بِحَرْبٍ مِنَ اللّه ِ وَرَسولِهِ)؛
ای علی: با رباخوار رفاقت نکن، زیرا او با خداوند به مبارزه برخواسته، چونخداوند متعال می فرماید: «اگر دست از رباخواری برنداشتید پس به خدا و رسولشاعلان جنگ دهید».

میراث حدیث شیعه، ج 2، ص 46، ح 189

حدیث765

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَما لا یَحِلُّ لِغَریمِکَ أَنْ یَمْطُلَکَ وَ هُوَ مُؤْسِرٌ فَکَذلِکَ لایَحِلُّ لَکَ أَنْتَعْسِرَهُ إِذا عَلِمْتَ أَنَّهُ مُعْسِرٌ؛
همانطور که برای آن کسی که از تو قرض گرفته جایز نیست که اداء آن را به تأخیربیندازد، پس برای تو هم جایز نخواهد بود که با این که می دانی او تنگدست است از اومطالبه کنی.

ثواب الاعمال، ص 138

حدیث766

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أتَیْتُ لَیْلَةً اُسْرِیَ بی عَلی قَوْمٍ بُطونُهُم کَالْبُیوتِ فیهَا الْحَیّاتُ تُری مِنْخارِجِ بُطونِهِمْ فَقُلْتُ: مَنْ هؤُلاءِ یا جَبْرَئیلُ؟ قالَ: هؤُلاءِ أَکَلَةُ الرِّبا؛
شبی که به معراج رفتم بر مردمی گذشتم که شکم هایشان چون خانه ای بود و در آنهامارهایی وجود داشت که از بیرون شکمهایشان دیده می شد. پرسیدم: ای جبرئیل اینهاکیستند؟ گفت: اینان رباخوارانند.

کنزالعمال، ج 4، ص 107، ح 9766

حدیث767

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَرادَ تُسْتَجابُ دَعْوَتُهُ وَأَنْ تُکْشَفَ کُرْبَتُهُ فَلْیُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ؛
هر کس می خواهد دعایش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد.

کنزالعمال، ج 6، ص 215، ح 15398

حدیث768

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ أَکَلَ الرِّبا مَلأََ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ بَطْنَهُ مِنْ نارِ جَهَنَّمَ بِقَدْرِ ما أَکَلَ ، وَإِنِاکْتَسَـبَ مِنْهُ مالاً لایَقْبَلُ اللّه ُ تَعالی مِنْهُ شَیْـئا مِنْ عَمَلِهِ ، وَلَمْ یَزَلْ فی لَعْنَةِ اللّه ِ وَالْمَلائِکَةِما کانَ عِنْدَهُ مِنْهُ قیراطٌ (واحِدٌ)؛
هر کس ربا بخورد خداوند عزوجل به اندازه ربایی که خورده شکمش را از آتش دوزخپر کند و اگر از طریق ربا مالی به دست آورد، خدای تعالی هیچ عمل او را نپذیرد و تازمانی که قیراطی (کمترین مقدار) از مال ربا نزدش باشد، پیوسته خداوند و فرشتگانشاو را نفرین کنند.

ثواب الاعمال، ص 285

حدیث769

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَقِلَّ مِنَ الدَّیْنِ تَعِشْ حُرّا؛
قرض کمتر گیر تا آزاد باشی.

نهج الفصاحه، ح 432

حدیث770

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حوسِبَ رَجُلٌ مِمَّنْ کانَ قَبْلَکُمْ فَلَمْ یوجَدْ لَهُ مِنَ الْخَیْرِ شَیْ ءٌ إِلاّ أَنَّهُ کانَرَجُلاً موسِرا وَکانَ یُخالِطُ النّاسَ وَکانَ یَأْمُرُ غِلْمانَهُ أَنْ یَتَجاوَزوا عَنِ الْمُعْسِرِ فَقالَاللّه ُ عَزَّوَجَلَّ لِمَلائِکَتِهِ نَحْنُ أَحَقُّ بِذلِکَ مِنْهُ تَجاوَزوا عَنْهُ؛
یکی از گذشتگان را به حساب کشیدند و کار نیکی نداشت جز آن که مرد توانگری بودو با مردم داد و ستد داشت و به غلامان خود می گفت از مطالبه واماندگان درگذریدخداوند به فرشتگان گفت: ما به گذشت از او سزاوارتریم، از او درگذرید.

نهج الفصاحه، ح 1401

حدیث771

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا ظَهَرَ الزِّنا وَ الرِّبا فی قَرْیَةٍ فَقَدْ اَحَلّوا بِاَنْفُسِهِمْ عَذابَ اللّه ِ؛
هرگاه زنا و ربا در جایی آشکار شود، مردم آنجا خود را در عذاب خدا افکنده اند.

نهج الفصاحه، ح 218

حدیث772

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ اَخْوَفَ ما اَخافُ عَلی اُمَّتی مِنْ بَعْدی هذِهِ الْمَکاسِبُ المُحَرَّمَةُ وَالشَّهْوَةُ الخَفیَّةُ وَ الرِّبا؛
آنچه بیش از هر چیز بر امتم بعد از خود می ترسم، درآمدهای حرام، هواپرستیپنهان و رباست.

بحارالانوار، ج 103، ص 54، ح 26

حدیث773

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَاْتی آکِلُ الرِّبا یَوْمَ القیامَةِ مُخْتَبِلاً یَجُرُّ شَقَّیْهِ، ثُمَّ قَرَاَ: «لا یَقومونَ اِلاّکَما یَقومُ الَّذی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیطانُ مِنَ الْمَسِّ»؛
رباخوار روز قیامت دیوانه محشور می شود و بر سر خود می زند. سپس این آیه راقرائت فرمودند: (ربا خواران) بپای نمی خیزند جز مانند آن کس که شیطان، بواسطهتماس او را آشفته حال می سازد.

الدرالمنثور، ج 1، ص 364

حدیث774

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِتَّقوا دَعْوَةَ الْمُعْسِرِ؛
بترسید، از نفرین تنگدست.

کنزالعمال، ج 6، ص 220، ح 15424

حدیث775

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرِّبا وَ اِنْ کَثُرَ فَاِنَّ عاقِبَتَهُ تَصیرُ اِلی قُلٍّ؛
سود ربا گرچه بسیار باشد ولی سرانجام به کمی (و بی برکتی) می گراید.

کنزالعمال، ج 4، ص 105، ح 9758

حدیث776

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدَّیْنُ دَیْنانِ: فَمَنْ ماتَ وَ هُوَ یَنْوی قَضاءَهُ فَاَنَا وَلیُّهُ وَمَنْ ماتَ وَلایَنْوی قَضاءَهُ فَذاکَ الَّذی یُؤْخَذُ مِنْ حَسَناتِهِ لَیْسَ یَوْمَئِذٍ دینارٌ وَ لادِرْهَمٌ؛
قرض بر دو نوع است: هر کس از دنیا برود و قصد داشته باشد که قرض خود رابپردازد من سرپرست او خواهم بود و هر کس از دنیا برود و قصد داشته باشدکه قرض خود را نپردازد، در مقابل آن از اعمال نیک او بر می دارند، زیرا در آن روز دینارو درهمی نیست.

نهج الفصاحه، ح 1609

حدیث777

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ بَیْنَنا وَ بَیْنَ اَهْلِ حَرْبِنا رِبا، نَأْخُذُ مِنْهُمْ اَلْفَ اَلْفِ دِرْهَمٍ بِدِرْهَمٍ وَنَاْخُذُ مِنْهُمْ وَ لا نُعْطیهِمْ؛
بین ما و دشمنانمان، ربا (حرام) نیست، از آنان هزاران درهم در مقابل یک درهممی گیریم ـآری، از آنان ربا می گیریم و به آنان ربا نمی دهیم.

وسائل الشیعه، ج 12، ص 436، ح 2

حدیث778

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ ساءَتْهُ سَیِّئَتُهُ وسَرَّتْهُ حَسَنَتُهُ فَهُوَ أمارَةُ الْمُسلِمِ الْمُؤمِنِ، وَأَمارَةُالْمُنافِقِ الَّذی لاتَسوؤُهُ سَیِّئَتُهُ ولا تَسُرُّهُ حَسَنَتُهُ ؛
هر کس از بدی اش ناراحت و از خوبی اش خوشحال شود، این نشانه مسلمانمؤمن است و نشانه منافق این است که بدی اش ناراحتش نمی کند و خوبی اش او راخوشحال نمی سازد.

الدرالمنثور، ج4، ص 66

حدیث779

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، وَالْمُنافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ؛
مؤمن شوخ و شنگ است، و منافق اخمو و عصبانی.

تحف العقول، ص 49

حدیث780

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُؤْمِنُ یَأْکُلُ بِشَهْوَةِ أهْلِهِ، وَالْمُنافِقُ یَأْکُلُ أَهْلُهُ بِشَهْوَتِهِ؛
مؤمن به میل و رغبت خانواده خود غذا می خورد ولی منافق میل و رغبت خود را بهخانواده اش تحمیل می کند.

بحارالأنوار، ج62، ص 291

حدیث781

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِیَّةُ الْمُؤمِنِ خَیرٌ مِنْ عَمَلِهِ و نِیَّةُ الْمُنافِقِ شَرٌّ مِنْ عَمَلِهِ؛
نیّت مؤمن بهتر از عمل او و نیت منافق بدتر از عمل اوست.

مستدرک الوسائل، ج 1، ص 91، ح4

حدیث782

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلیٌّ یَعْسوبُ الْمُؤْمِنینَ وَ الْمالُ یَعْسوبُ الْمُنافِقینَ؛
علی پیشوای مؤمنان و ثروت پیشوای منافقان است.

الأمالی طوسی، ص 355

حدیث783

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُؤمِنُ یَأْکُلُ فی مِعاءٍ واحِدَةٍ وَ الْمُنافِقُ یَأْکُلُ فی سَبعَةِ أمْعاءٍ؛
مؤمن کم خوراک است و منافق پرخور.

وسائل الشیعه، ج 24، ص 240، ح6

حدیث784

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُؤْمِنُ یَبْدَأُ بِالسَّلامِ وَ الْمُنافِقُ یَقُولُ: حَتّی یُبدَأَ بی؛
مؤمن ابتدا به سلام می کند و منافق منتظر سلام دیگران است.

کنزالعمّال، ح 778

حدیث785

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بُکاءُ الْمُؤمِنِ مِنْ قَلْبِهِ وَ بُکاءُ الْمُنافِقِ مِنْ هامَّتِهِ؛
گریه مؤمن از (درون) دل اوست و گریه منافق از (ظاهر و) سرش.

الجامع الصغیر، ح 3156

حدیث786

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُؤْمِنُ لَیِّنُ الْمِنکَبِ یُوَسِّعُ عَلی أَخیهِ وَ الْمُنافِقُ یَتَجافی یُضَیِّقُعَلی أَخیهِ؛
مؤمن نرمخوست و برای برادرش جا (ی نشستن) باز می کند و منافق درشتخوستو جا را بر برادرش تنگ می کند.

کنزالعمّال، ح 778

حدیث787

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُبْعَثُ کُلُّ عَبدٍ علی ما ماتَ عَلَیهِ، اَ لْمُؤمِنُ عَلی إیمانِهِ وَالْمُنافِقُعَلی نِفاقِهِ؛
هر بنده ای بر همان چیزی که در درون داشته و با آن از دنیا رفته، برانگیختهمی شود، مؤمن بر ایمانش و منافق بر نفاقش.

کنزالعمّال، ح 38954

حدیث788

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ الْمُؤْمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالْعِبادَةِ وَالْمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِیالطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالْبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛مانند حیوانات.

تنبیه الخواطر،ج1، ص 94

حدیث789

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُ الْمُؤْمِنِ کَمَثَلِ خامَةِ الزَّرعِ تُـکْفِئُهَا الرِّیاحُ کَذا و کَذا وکَذلِکَ الْمُؤْمِنُتُـکْفِئُهُ الأَْوْجاعُ وَالأَْمْراضُ و مَثَلُ الْمُنافِقِ کَمَثَلِ الإْرْزَبَّةِ الْمُستَقیمَةِ الَّتی لایُصِیبُهاشَیءٌ حَتّی یَأْتیهِ الْمَوتُ فَیَقصِفَهُ قَصْفا؛
مَثَل مؤمن مانند ساقه کاشته است که بادها آن را به این سو و آن سو خم می کند همچنین مؤمن را دردها و بیماریها خم می کند و مثل منافق مانند عصای آهنی است کهچیزی به او نمی رسد تا اینکه مرگ او فرا رسد و او را سخت می شکند.

الکافی، ج2، ص 258، ح25

حدیث790

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِسانَ الْمُؤْمِنَ وَراءَ قَلْبِهِ فَإِذا أَرادَ أَن یَتَکَلَّمَ بِشَیْءٍ یُدَبِّرُهُ قَلبُهُ ثُمَّأمْضاهُ بِلِسانِهِ وَ إنَّ لِسانَ الْمُنافِقِ أمامَ قَلبِهِ فَإِذا هَمَّ بِشَیءٍ أمْضاهُ بِلِسانِهِ وَلَمْیَتَدَبَّرهُ بِقَلبِهِ؛
زبان مؤمن در پس دل اوست، هرگاه بخواهد سخن بگوید درباره آن می اندیشد وسپس آن را می گوید اما زبان منافق جلوی دل اوست هرگاه قصد سخن کند آن را به زبانمی آورد و درباره آن نمی اندیشد.

تنبیه الخواطر، ج1، ص 106

حدیث791

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إِنَّ اللّه َ تَعالی جَمیلٌ یُحِبُّ الْجَمالَ، سَخیٌّ یُحِبُّ السَّخاءَ، نَظیفٌ یُحِبُّالنَّظافَةَ؛
خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد،پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 690

حدیث792

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَنَظَّفوا بِکُلِّ مَا اسْتَطَعْتُمْ فَإِنَّ اللّه َ تَعالی بَنَی الاِْسْلامَ عَلَی النَّظافَةِ وَلَنْیَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاّکُلُّ نَظیفٍ؛
خودتان را با هر وسیله ای که می توانید پاکیزه کنید، زیرا که خدای متعال اسلام رابرپایه پاکیزگی بنا کرده است و هرگز به بهشت نمی رود، مگر کسی که پاکیزه باشد.

نهج الفصاحه، ح 1182

حدیث793

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عن زید بن خالدٍ الجُهَنّی: ما کانَ رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَخْرُجْ مِنْ شَیْ ءٍ لِشَی ءٍمِنَ الصَّلَواتِ حَتّی یَسْتاکَ ؛
زید بن خالد جُهَنی: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از هیچ نمازی به نماز دیگر مشغول نمی شدند،مگر این که در این فاصله مسواک می زدند.

المعجم الکبیر، ج 5، ص 254، ح 5261

حدیث794

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَهِّروا هذِه الاَْجْسادَ طَهَّرَکُمُ اللّه ُ، فَاِنَّهُ لَیْسَ عَبْدٌ یَبیتُ طاهِرا اِلاّباتَ مَعَهُ مَلَکٌ فی شِعارِهِ وَ لا یَتَقَلَّبُ ساعَةً مِنَ اللَّیْلِ اِلاّ قالَ: اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِعَبْدِکَ فَاِنَّهُباتَ طاهِرا؛
این بدن ها را پاکیزه کنید، خداوند پاکیزه تان کند، زیرا هیچ بنده ای نیست که شب بابدنی پاکیزه بخوابد مگر این که فرشته ای در جامه او با وی می خوابد و هیچ لحظه ای ازشب از این پهلو به آن پهلو نمی شود، مگر این که آن فرشته می گوید: خدایا بنده ات رابیامرز، زیرا که با بدنی پاکیزه خوابیده است.

کنز العمال، ح 26003

حدیث795

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَخَلَّلوا، فَاِنَّهُ یُنَقِّی الْفَمَ وَ مَصْلَحَةٌ لِلِّثَةِ؛
خلال کنید، چرا که دهان را تمیز می کند و مایه سلامت لثه است.

کافی، ج 6، ص 376، ح 5

حدیث796

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی السِّواکِ اِثْنَتَی عَشَرَةَ خَصْلَةً: مَطْهَرَةٌ لِلْفَمِ، و مَرضاتٌ لِلرَّبِّ وَیُبَیِّضُ الاَْسْنانَ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفَرِ وَ یُقِلُّ الْبَلْغَمَ وَ یُشَهِّی الطَّعامَ وَ یُضاعِفُ الْحَسَناتِ وَتُصابُ بِهِ السُّنَّةُ وَ تَحْضُرُهُ الْمَلائِکَةُ وَ یَشُدُّ اللِّثَةَ وَ هُوَ یَمُرُّ بِطَریقَةِ الْقُرآنِ وَ رَکْعَتَیْنِبِسِواکٍ اَحَبُّ اِلَی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ مِنْ سَبْعینَ رَکْعَةً بِغَیْرِ سِواکٍ؛
مسواک زدن دوازده فایده دارد: دهان را پاکیزه، خداوند را خشنود، دندان هارا سفید، جرم دندان ها را پاک، بلغم را کم، غذا را مطبوع، حسنات را چندینبرابر می کند، به سنت عمل می شود، فرشتگان حضور پیدا می کنند، لثه محکم می شود،بر گذرگاه تلاوت قرآن می گذرد و دو رکعت نماز با مسواک، نزد خداوند محبوب تراست از هفتاد رکعت نماز بی مسواک.

خصال، ص 480، ح 52

حدیث797

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُطَوِّلَنَّ أَحَدُکُمْ شارِبَهُ وَلا شَعْرَ إِبْطَیْهِ وَلا عانَـتَهُ فَإِنَّ الشَّیْطانَیَتَّخِذُها مَخْبَئا یَسْتَتِرُ بِها؛
کسی از شما موهای سبیل و موهای زیر بغل و موی زیر شکم خود را بلند نکند؛ چراکه شیطان (میکروب) این نقاط را پناهگاه خود قرار داده، و زیر موها پنهان می شود.

وسائل الشیعه، ج 1، ص 422، ح 6

حدیث798

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
غَسْلُ الاِْناءِ وَ طَهارَةُ الْفِناءِ یورِثانِ الْغِنی؛
شستن ظرف ها و پاکیزگی حیاط خانه مایه غناست.

نهج الفصاحه، ح 2031

حدیث799

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ مِنْ حَقِ الضَّیْفِ اَنْ یُکْرَمَ وَ اَنْ یُعَدَّ لَهُ الْخِلالُ؛
از حقوق میهمان است که میزبان او را احترام کند و برایش خلال دندان فراهم نماید.

کافی، ج 6، ص 285، ح 3

حدیث800

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جابِرُ بْنُ عَبْدِاللّه ِ: اَتانا رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله فَرأی رَجُلاً شَعِثا قَدْ تَفَرَّقَ شَعْرُهُ،فَقال: اَما کان یَجِدُ هذا ما یُسَکِّنُ بِهِ شَعْرَهُ؟! وَ رأی رَجُلاً آخَرَ (و) عَلَیْهِ ثیابٌ وَسِخَةٌفَقال: اَما کانَ هذا یَجِدُ ماءً یَغْسِلُ بِهِ ثَوْبَهُ؟!
جابر بن عبداللّه : رسول خدا صلی الله علیه و آله نزد ما آمد و چشمش به مردی افتاد که موهایشژولیده و در هم بود. فرمودند: آیا این مرد چیزی پیدا نکرد که با آن موهای خود را مرتبکند؟ و مرد دیگری را دیدند که لباس های چرکین به تن داشت، فرمودند: آیا این مردآبی پیدا نکرده که لباسش را بشوید؟

سنن ابی داود، ح 4062

از801تا1000

حدیث801

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعْمَ السِّواکُ الزَّیْتونُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکَةٍ، یُطَیِّبُ الْفَمَ وَ یَذْهَبُ بِالْحَفَرِ،وَ هُوَ سِواکی وَ سِواکُ الاَْنْبیاءِ قَبْلی؛
چه خوب مسواکی است زیتون! از درختی پر خیر و برکت که دهان را خوشبو می کندو جِرم دندان را از میان می برد. این مسواک من و پیامبران پیش از من است.

مکارم الاخلاق، ص 49

حدیث802

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اتَّخَذَ شَعْرا فَلْیُحْسِنْ وَلایَتَهُ، اَو لِیَجُزَّهُ؛
هر کس مو می گذارد، آن را خوب نگه دارد وگرنه کوتاهش کند.

کافی، ج 6، ص 485، ح 2

حدیث803

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تُبَیَّتُوا الْقُمامَةَ فی بُیوتِکُمْ وَ اَخْرِجوها نَهارا، فَاِنَّها مَقْعَدُ الشَّیْطانِ؛
زباله را شب در خانه های خود نگه ندارید و آن را در روز به بیرون از خانه منتقلکنید، زیرا زباله نشیمنگاه شیطان است.

من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 5، ح 4968

حدیث804

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَسْاَلُ اَحَدُکُمْ عَنْ خَبَرِ السَّماءِ وَ هُوَ یَدَعُ اَظْفارَهُ کَأَظْفارِ الطَّیْرِ، یَجْتَمِعُفیهَا الْجَنابَةُ وَ الخَبَثُ وَ التَّفَثُ ؛
بعضی از شما از خبرِ آسمان می پرسند، در حالی که ناخن های خود را به مانندچنگال پرندگان، وا می گذارند که در آنها جنابت، آلودگی و چرک، جای می گیرد.

کنز العمال، ح 17260

حدیث805

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تُؤْوُوا التُّرابَ خَلْفَ الْبابِ، فَاِنَّهُ مأوَی الشَّیْطانِ؛
زباله را پشت در (حیاط) جمع نکنید، زیرا که لانه شیطان می شود.

محاسن، ج 2، ص 624، ح 9

حدیث806

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مالی اَراکُمْ تَدْخُلونَ عَلَیَّ قُلْحَا مُرغا؟ مالَکُمْ لاتَسْتاکونَ؟
شما را چه شده است وقتی بر من وارد می شوید، می بینمتان که دندان هایتان جرمگرفته و زرد و موهایتان ژولیده است. چرا مسواک نمی زنید.

محاسن، ج 2، ص 561، ح 943

حدیث807

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَنَّ الثَّوبَ یُسَبِّحُ، فَاِذا اَتَّسَخَ انْقَطَعَ تَسْبیحُهُ؛
لباس، [خدا را] تسبیح می گوید و هرگاه کثیف شود از تسبیح باز می ماند.

کنزالعمال، ح 26009

حدیث808

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْوُضوءُ قَبْلَ الطَّعامِ یَنْفِی الْفَقْرَ، وَ بَعْدَهُ یَنْفِی الهَمَّ وَ یُصَحِّحُ البَصَرَ؛
شستن دست قبل از غذا، فقر را و پس از غذا، غم و اندوه را برطرف می کند و به چشمسلامتی می بخشد.

مکارم الاخلاق، ص 139

حدیث809

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِیُبالِغْ اَحَدُکُمْ فِی الْمَضْمَضَةِ وَ ا لاِْستِنْشاقِ، فَاِنَّهُ غُفرانٌ لَکُمْ وَ مَنْفَرَةٌلِلشَّیْطانِ؛
سزاوار است هر یک از شما در دهان و بینی زیاد آب بچرخاند، چرا که این کار، مایهآمرزش شما و گریزِ شیطان است.

ثواب الاعمال، ص 19

حدیث810

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
بَیْتُ الشَّیاطینِ مِنْ بُیوتِکُمْ بَیْتُ الْعَنْکَبوتِ؛
خانه های عنکبوتی که در اتاق های شماست، لانه شیاطین است.

کافی، ج 6، ص 532، ح 11

حدیث811

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَرَّ اَخی عیسی علیه السلام بِمَدینَةٍ فَاِذا وُجُوهُهُمْ صُفْرٌ وَ عُیونُهُمْ زُرْقٌ فَشَکَوااِلَیْهِ ما بِهِم مِنَ الْعِلَلِ. فَقالَ: دَواؤُکُمْ مَعَکُمْ، اَنْتُمْ اِذا اَکَلْتُمُ اللَّحْمَ طَبَختُموهُ غَیْرَمَغْسولٍ، وَ لَیْسَ یَخْرُجُ شَیْ ءٌ مِنَ الدُّنْیا اِلاّ بِجَنابَةٍ. فَغَسَلُوا بَعْدَ ذلِکَ لُحومَهُم فَذَهَبَتْاَمْراضُهُم ؛
رسول خدا صلی الله علیه و آله: برادرم عیسی، از شهری عبور کرد و دید که مردمش رنگچهره هایشان زرد و چشم هایشان کبود است. آنان از بیماری هایی که داشتند، نزد ویاظهار ناراحتی کردند. عیسی علیه السلامگفت: درمانتان همراهتان است. شما هنگامی که گوشتمی خورید، آن را ناشسته می پزید، در حالی که هیچ چیزی بدون نوعی جنابت از دنیانمی رود. از آن پس، گوشت های مصرفی خود را شستند و در نتیجه بیماری هایشان ازمیان رفت.

قصص الانبیاء، ص 274، ح 357

حدیث812

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالسِّواکُ فِی الْفَمِ یُثَبِّتُ الاَْضْراسَ؛
مسواک، دندان ها را در دهان محکم می کند.

کنزالعمال، ح 17208

حدیث813

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَنـَا اَدیبُ اللّه ِ وَ عَلیٌّ اَدیبی ، اَمَرَنی رَبّی بِالسَّخاءِ وَ الْبِرِّ وَ نَهانی عَنِالْبُخْلِ وَ الْجَفاءِ وَ ما شَی ءٌ اَبْغَضُ اِلَی اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ مِنَ الْبُخْلِ وَ سوءِ الْخُلُقِ، وَ اِنَّهُلیُفْسِدُ العَمَلَ کَما یُفْسِدُ الخَلُّ الْعَسَلَ.
من ادب آموخته خدا هستم و علی، ادب آموخته من است . پروردگارم مرا بهسخاوت و نیکی کردن فرمان داد و از بخل و سختگیری بازَم داشت . در نزد خداوندعزّوجلّ چیزی منفورتر از بخل و بد اخلاقی نیست . بد اخلاقی ، عمل را ضایع می کند ،آن سان که سرکه عسل را.

مکارم الأخلاق، ص 17

حدیث814

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ایّاکَ اَنْ تَضْحَکَ مِنْ غَیْرِ عَجَبٍ ، اَوْ تَمْشیَ و تَتَـکَلَّمَ فی غَیْرِ اَدَبٍ؛
از خندیدنِ بی تعجّب [و بی جا] یا راه رفتن و سخن گفتنِ بی ادبانه بپرهیز.

اعلام الدین، ص 273

حدیث815

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَدِّبوا اَولادَکُمْ عَلی ثَلاثِ خِصالٍ : حُبِّ نَبیِّکُمْ و حُبِّ اَهْلِ بَیْتِهِ وَ عَلیقِراءَةِ الْقُرآنِ ؛
فرزندانتان را به سه چیز ادب کنید: عشق به پیامبرتان، عشق به خاندان او، وقرآن خواندن.

کنز العمّال ، ح 45409

حدیث816

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ الْبَلاءَ لِلظّالِمِ اَدَبٌ وَ لِلْمُؤمِنِ اِمتحانٌ وَ لِلاَْنبیاءِ دَرَجَةٌ وَ لِلاْولیاءِکَرامَةٌ ؛
بلا برای ظالم مایه ادب، برای مؤمن آزمایش و برای پیامبران مایه ترفیع درجه وبرای اولیا بزرگواری است.

جامع الأخبار، ص 310، ح 852

حدیث817

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اوصیکُمْ بِالشُّبّانِ خَیْرا فَاِنَّهُمْ اَرَقُّ اَفـْئِدَةً اِنَّ اللّه َ بَعَثَنی بَشیرا وَ نَذیرافَحالَـفَنِی الشُّبّانُ وَ خالَفَنِی الشُّیوخُ، ثُمَّ قَرَاَ «فَطالَ عَلَیْهِمُ الاَْمَدُ فَقَسَتْ قُلوبُهُمْ»؛
شما را به نیکی با جوانان سفارش می کنم، چرا که آنان، دل های رقیق تری دارند، بهراستی که خداوند، مرا بشارت دهنده و هشدار دهنده برانگیخت، جوانان با من همپیمان شدند و پیران با من به مخالفت برخاستند. آن گاه این آیه را خواندند: «و عمر آنانبه درازا کشید و دل هایشان سخت گردید».

سفینة البحار، ج 2، ص 176

حدیث818

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَعَلَّمَ فی شَبابِهِ کانَ بِمَنْزِلَةِ الْوَشْمِ فِی الْحَجَرِ وَ مَن تَعَلَّمَ وَ هُوَ کَبیرٌکانَ بِمَنْزِلَةِ الْکِتابِ عَلی وَجْهِ الْماءِ ؛
هر کس در جوانی اش بیاموزد ، آموخته اش مانند نقش بر سنگ است و هر کس دربزرگ سالی بیاموزد، مانند نوشتن بر روی آب است .

نوادر راوندی ، ص 132، ح 169

حدیث819

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ بادِر بِاَرْبَعٍ قَبْلَ اَرْبَعٍ : شَبابِکَ قَبْلَ هَرَمِکَ وَ صِحَّتِکَ قَبْلَ سُقْمِکَوَ غِناکَ قَبْلَ فَقْرِکَ ، وَ حَیاتِکَ قَبْلَ مَوْتِکَ ؛
ای علی! چهار چیز را پیش از چهار چیز دریاب : جوانی ات را پیش از پیری؛ وسلامتی ات را پیش از بیماری؛ و ثروتت را پیش از فقر و زندگی ات را پیش از مرگ .

من لا یحضره الفقیه ، ج 4، ص 357،ح5762

حدیث820

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْمؤمِنُ الْقَویُّ خَیْرٌ وَ اَحَبُّ اِلَی اللّه ِ مِنَ الْمُؤمِنِ الضَّعیفِ ؛
انسان با ایمان نیرومند، نزد خداوند بهتر و محبوب تر است از انسان با ایمان ناتوان.

صحیح مسلم ، ج 8، ص 56

حدیث821

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَرادَ اللّه ُ بِهِ خَیْرا رَزَقَهُ اللّه ُ خَلیلاً صالِحا؛
هر کس که خداوند برای او خیر بخواهد، دوستی شایسته نصیب وی خواهد نمود.

نهج الفصاحه، ح 3064

حدیث822

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ رَجُلٌ: یا رَسولَ اللّه ِ! ما حَقُّ ابْنی هذا؟ قالَ: تُحْسِنُ اسْمَهُ وَ اَدَبَهُوَ تَضَعُهُ مَوْضِعا حَسَنا؛
مردی به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: حق این فرزند بر من چیست؟ پیامبر فرمودند: اسمخوب برایش انتخاب کنی، به خوبی او را تربیت نمایی و به کاری مناسب و پسندیده بگماری.

عدّة الداعی، ص 76

حدیث823

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَقولُ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ : اَلشّابُّ الْمُؤمِنُ بِقَدَری الرّاضی بِکِتابی ، اَ لْقانِعُبِرِزْقی ، اَلتّارِکُ لِشَهْوَتِهِ مِنْ اَجلی هُوَ عِنْدی کَـبَعْضِ مَلائِکَتی ؛
خداوند عزّوجلّ می فرماید : جوان معتقد به قضا و قدرم، خشنود به آنچه برایشمقدر کرده ام ، قانع به روزی ام و رهاکننده هوا و هوس به خاطر من ، در نزد من مانندیکی از فرشتگان من است.

کنز العمّال ، ح 43107

حدیث824

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ شابٍ تَزَوَّجَ فی حَداثَةِ سِنِّهِ اِلاّ عَجَّ شَیْطانُهُ : یا وَیْلَهُ ، یا وَیْلَهُ!عَصَمَ مِنّی ثُلُـثَی دینِهِ ، فَلْیَتَّقِ اللّه َ الْعَبدُ فِی الثُّـلُثِ الْباقی ؛
هر جوانی که در سن کم ازدواج کند ، شیطان فریاد بر می آورد که : وای برمن ، وای برمن! دو سوم دینش را از دستبرد من ، مصون نگه داشت . پس بنده باید برای حفظ یکسومِ باقی مانده دینش ، تقوای الهی پیشه سازد .

نوادر راوندی ، ص 112

حدیث825

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا مَعْشَرَ الشَّبابِ عَلَیْکُم بِالْباهِ فَاِنْ لَمْ تَسْتَطیعوهُ فَعَلَیْـکُمْ بِالصّیامِفَاِنَّهُ وِجاؤُهُ ؛
ای گروه جوانان! ازدواج کنید . اگر نمی توانید ، روزه بگیرید ، که روزه مهارِ شهوت است .

کافی ، ج 4، ص 180، ح 2

حدیث826

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله جالِساً مَعَ اَصْحابِهِ ذاتَ یَوْمٍ فَنَظَر اِلی شابٍّ ذیجَلَدٍ وَ قُوَّةٍ قَدْ بَکَّرَ یَسْعی فَقالوا : وَیْحَ هذا لَوْ کانَ شَبابُهُ وَ جَلَدُهُ فی سَبیلِ اللّه ِ تَعالی؟فَقالَ صلی الله علیه و آله لا تَقولوا هذا ، فَاِنَّهُ اِنْ کانَ یَسْعی عَلی نَفْسِهِ لِیَکُفَّها عَنِ الْمَسْاَ لَة وَ یُغْنیَها عَنِالنّاسِ فَهُوَ سَبیلِ اللّه ِ ، وَ اِنْ کانَ یَسْعی عَلی اَبَوَیْنِ ضَعیفَیْنِ اَوْ ذُرّیَّةٍ ضِعافٍ لِیُغْنیَهُمْوَ یَـکْفیَهُمْ فَهُوَ فی سَبیلِ اللّه ِ و اِنْ کانَ یَسْعی تَفاخُرا وَتَـکاثُرا فَهُوَ فی سَبیلِ الشَّیطانِ ؛
روزی پیامبر صلی الله علیه و آله ، در میان یاران خود نشسته بودند . چشمشان به جوانی چالاک ونیرومند افتاد که از صبحگاهان ، تلاش می کرد . یاران گفتند : وای بر او! چه می شد اگرجوانی و چالاکی اش در راه خدا بود؟ پیامبر صلی الله علیه و آلهفرمودند : چنین نگویید . اگر او برای خودتلاش می کند تا از مردم بی نیاز شود و نزد آنان دست دراز نکند ، در راه خدا کار می کند . اگر برای پدر و مادر ناتوان و یا فرزندان ناتوان خویش تلاش می کند، تا آنان را بی نیازو زندگی شان را اداره کند ، کار او در راه خداست، ولی اگر برای ثروت اندوزی وفخر فروشی تلاش می کند ، کار او در راه شیطان است .

المحجّة البیضاء ، ج 3، ص 140

حدیث827

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَلّی رَسولُ اللّه صلی الله علیه و آله عَتّابَ بْنَ اَسیدٍ وَ عُمُرُهُ اِحدی وَ عِشْرونَ سَنَةً اَمْرَمَکَّةَ وَ اَمَرَهُ صلی الله علیه و آله اَنْ یُصَلّی بِالنّاسِ وَ هُوَ اَوَّلُ اَمیرٍ صَلّی بِمَکَّةَ بَعْدَ الْفَتْحِ جَماعَةً .1ثَمّ اِلْتَفَتْ صلی الله علیه و آله لَهُ قائلاً:یا عَتّابُ! تَدْری عَلی مَنْ اِسْتَعَمَلْتُکَ؟! اِسْتَعْمَلْتُکَ عَلی اَهْلِ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ ، ولَو اَعْلَمُلَهُمْ خَیْرا مِنْکَ اِسْتَعْمَلْتُهُ عَلَیْهِم .2وَ کَـتَبَ اِلی اَهْلِ مَکَّةَ: لا یَحْتَجَّ مُحْتَجُّ مِنْکُمْ فی مُخالَـفَتِهِ بِصِغَرِ سِنِّهِ فَلَیْسَ الاَْکبَرُهُوَ الاَْفْضَلَ ، بَلِ الاَْفْضَلُ هُوَ الاَْکْبَرُ ؛3
رسول خدا صلی الله علیه و آله ، عتّاب بن اَسید را ـ که جوانی 21 ساله بود، به فرمانداری مکّه منصوبکردند و به او فرمان دادند که امامتِ جماعت [و جمعه] مردم را نیز به عهده بگیرد و اونخستین فرماندار بعد از فتح مکه بود که در این شهر، نماز جماعت [و جمعه ]برگزار کرد.رسول خدا صلی الله علیه و آله ، سپس به او رو کردند و فرمودند: ای عَتّاب! می دانی تو را بر چهکسانی فرماندار کرده ام؟ تو را بر مردم شهر خدای عزّوجلّ فرماندار کرده ام و البته اگرکسی بهتر از تو سراغ داشتم، او را فرماندار آنان قرار می دادم. آن حضرت، سپس به اهلمکّه نوشتند: مبادا کسی در نافرمانی از او، به کم سِن بودنش استدلال کند، چرا کهبزرگ تر، شایسته تر نیست ، بلکه شایسته تر ، بزرگ تر است .

السیرة الحلبیة ، ج 3، ص 59 ؛ اسد الغابة ، ج 3، ص 549 ؛ بحار الأنوار ، ج 21، ص 123، ح 20

حدیث828

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ شَبابِکُمْ مَنْ تَزَیّا بِزِیِّ کُهولِکُمْ وَ شَرُّ کُهولِکُمْ مَنْ تَزَیّا بِزِیِّ شَبابِکُمْ ؛
بهترین جوانانِ شما آنان اند که خود را به سبک بزرگسالان بیارایند و بدترینبزرگسالان ، کسانی اند که خود را شبیه جوانان کنند .

اِرشاد القلوب ، ص 41

حدیث829

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَحْسَنَ عِبادَةَ اللّه ِ فی شَبیبَتِهِ ، لَقّاهُ اللّه ُ الْحِکمَةَ عِنْدَ شَیْبَتِهِ ، قالَ اللّه ُتَعالی : «وَ لَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهُ وَاسْتَوی ءَآتَیْناهُ حُکْما وَ عِلْما» ثُمَّ قالَ تَعالی : «وَ کَذالِکَ نَجْزِیالْمُحْسِنینَ» ؛
هر کس که در جوانی خوب بندگی خدا کند ، خداوند در پیری به او حکمت می آموزد .خدای متعال می فرماید : «و چون به رشد و کمال خویش رسید ، به او حکمت و دانشعطا کردیم» و در ادامه آیه می فرماید : «و نیکوکاران را چنین پاداش می دهیم» .

قصص، آیه 14؛ أعلام الدین ، ص 296

حدیث830

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِیَتَزَوَّدِ الْعَبْدُ مِنْ دُنْیاهُ لآِخِرَتِهِ ، وَ مِنْ حَیاتِهِ لِمَوْتِهِ وَ مِنْ شَبابِهِ لِهَرَمِهِ ،فَاِنَّ الدُّنْیا خُلِقَتْ لَکُمْ وَ اَ نْتُمْ خُلِقْتُمْ لِلآْخِرَةِ ؛
انسان باید برای آخرتش از دنیا ، برای مرگش از زندگی و برای پیری اش از جوانی ،توشه برگیرد ، چرا که دنیا برای شما آفریده شده و شما برای آخرت آفریده شده اید .

تنبیه الخواطر ، ج 1، ص 131

حدیث831

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَوْسِعوا لِلشَّبابِ فِی الْمَجْلِسِ وَ اَفْهِموهُمُ الْحَدیثَ فَاِنَّهُمُ الْخُلوفُ وَ اَهْلُالْحَدیثِ؛
برای جوانان در مجالس جای باز کنید، و امور نو و جدید را به آنان تفهیم کنید، چراکه این گروه جایگزین شما و درگیر مسائل جدید خواهند شد.

الفردوس ، ج 1، ص 98، ح 320

حدیث832

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتَّوبَةُ حَسَنٌ وَ لکِنْ فِی الشَّبابِ اَحْسَنُ ؛
توبه زیباست، ولی از جوان زیباتر .

کنز العمّال ، ح 43542

حدیث833

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا مَعْشَرَ شَبابِ قُرَیشٍ اِحْفَظوا فُروجَـکُم ، اَلا مَنْ حَفِظَ فَرْجَهُ فَلَهُ الْجَنَّةُ؛
ای جوانان قریش! پاک دامنی پیشه کنید . بدانید هر کس خود را در برابر شهوتحفظ کند ، بهشت از آنِ اوست .

المعجم الأوسط ، ج 7، ص 61

حدیث834

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَزولُ قَدَما عَبْدٍ یَوْمَ الْقیامَةِ حَتّی یُسْاَ لَ عَنْ اَرْبَعٍ عَنْ عُمُرِهِ فیما اَفْناهُوَ عَنْ شَبابِهِ فیما اَبْلاهُ وَ عَنْ مالِهِ مِنْ اَیْنَ اَ کْتَسَبَهُ وَ فیما اَ نْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنا اَهْلَ الْبَیْتِ ؛
انسان ، در روز قیامت ، قدم از قدم برنمی دارد ، مگر آن که از چهار چیز پرسیدهمی شود : از عمرش که چگونه گذرانده است ، از جوانی اش که چگونه سپری کرده ، از ثروتشکه از کجا به دست آورده و چگونه خرج کرده است و از دوستی ما اهل بیت [پیامبر صلی الله علیه و آله] .

خصال ، ص 253، ح 125

حدیث835

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَمَنَّوا هَلاکَ شَبابِکُمْ وَ اِنْ کانَ فیهِمْ غَرامٌ ، فَاِنَّهُمْ عَلی ما کانَ فیهِمْعَلی خِلالٍ ، اِمّا اَنْ یَتوبوا فَیَـتوبَ اللّه ُ عَلَیْهِم ، وَ اِمّا اَنْ تُردیَهُمُ الآْفاتُ ، اِمّا عَدُوّافَیُقاتِلوهُ ، وَ اِمّا حَریقا فَیُطْفِئوهُ وَ اِمّا ماءً فَیَسُدُّوهُ ؛
نابودی جوانانتان را آرزو نکنید ، گرچه بدی های بسیار در آنان باشد، زیرا آنان با آنبدی ها چند دسته اند : یا توبه می کنند و خداوند هم توبه آنان را می پذیرد و یا این کهآفت ها ، آنان را از پای درمی آورد و یا با دشمنی می جنگند، یا آتش سوزی را، خاموشمی نمایند و یا سیلی را سد می کنند.

حلیة الأولیاء ، ج 5، ص 119

حدیث836

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ... اِذا قالَ الْعَبْدُ: «بِسمِ اللّه ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ»قالَ اللّه ُ ـ جَلَّ جَلالُهُ ـ : بَدَاَ عَبْدی بِاسمی، وَ حَقٌّ عَلَیَّ اَنْ اُتـَمِّمَ لَهُ اُمورَهُ و اُبارِکَ لَهُ فیاَحْوالِهِ؛
خداوند فرمود: «... هرگاه بنده بگوید: بسم اللّه الرحمن الرحیم، خدای متعالمی گوید: بنده من با نام من آغاز کرد. بر من است که کارهایش را به انجام رسانم و او را درهمه حال، برکت دهم».

عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 269، ح 59

حدیث837

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَحِبُّو الْمَعْروفَ وَ اَهْلَهُ فَوَالَّذی نَفْسی بِیَدِهِ اِنَّ الْبَرَکَةَ وَ الْعافیَةَمَعَهُما؛
نیکی و نیکوکاران را دوست بدارید. سوگند به آن که جانم به دست اوست، برکت وتندرستی، با نیکی و نیکوکاران است.

کنز العمّال، ح 15974

حدیث838

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا دَخَلَ اَحَدُکُمْ بَیْتَهُ فَلْیُسَلِّمْ، فَاِنَّهُ یُنْزِلُهُ الْبَرَکَةَ وَ تُؤنِسُهُ الْمَلائِکَةُ؛
هرگاه یکی از شما به خانه خود وارد می شود، سلام کند، چرا که سلام برکت می آوردو فرشتگان با سلام دهنده انس می گیرند.

علل الشرایع، ج 2، ص 583، ح 23

حدیث839

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
باکِروا طَـلَبَ الرِّزْقِ وَ الْحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَکَةٌ وَ نَجاحٌ؛
در پی روزی و نیازها، سحر خیز باشید؛ چرا که حرکت در آغاز روز، [مایه ]برکت وپیروزی است.

المعجم الاوسط، ج 7، ص 194، ح 7250

حدیث840

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ لِکُلِّ امْرِیٍ ء رِزْقا هُوَ یَاْتیهِ لا مَحالَةَ فَمَنْ رَضیَ بِهِ بورِکَ لَهُ فیهِ وَوَسِعَهُ وَ مَنْ لَمْ یَرْضَ بِهِ لَمْ یُبارَکَ لَهُ فیهِ وَ لَمْ یَسَعْهُ اِنَّ الرِّزْقَ لَیَطْلُبُ الرَّجُلَ کَمایَطْلُبُهُ اَجَلُهُ؛ه
ر کس روزی ای دارد که حتما به او خواهد رسید. پس هر کس به آن راضی شود، برایشپُر برکت خواهد شد و او را بس خواهد بود و هر کس به آن راضی نباشد، نه برکت خواهدیافت و نه او را بس خواهد بود. روزی در پی انسان است، آن گونه که اجلش در پی اوست.

اعلام الدین، ص 342

حدیث841

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّلاةُ مِنْ شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنْهاجُالاَْنْبیاءِ وَ لِلْمُصَلّی حُبُّ الْمَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ الْمَعْرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزْقِ؛
نماز، از آیین های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است.برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.

خصال، ص 522، ح 11

حدیث842

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلوا جَمیعا وَ لا تَفَرَّقوا فَاِنَّ الْبَرَکَةَ مَعَ الْجَماعَةِ؛
با هم غذا بخورید و پراکنده نباشید، که برکت با جماعت است.

بحارالأنوار، ج 66، ص 349

حدیث843

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا وُضِعَتِ الْمائِدَةُ حَفَّتها اَرْبَعَةُ آلاْفِ مَلَکٍ، فَاِذا قالَ الْعَبْدُ: بِسمِ اللّه ِقالَتِ الْمَلائِکَةُ: بارَکَ اللّه ُ عَلَیْکُم فی طَعامِکُم ثُمَّ یَقولونَ لِلشَّیْطانِ اُخْرُجْ یا فاسِقُ، لاسُلطانَ لَکَ عَلَیْهِمْ؛
هرگاه سفره پهن می شود، چهار هزار فرشته در اطراف آن گرد می آیند. چون بندهبگوید: «بسم اللّه » فرشتگان می گویند: «خداوند، به غذایتان برکت دهد!» سپس بهشیطان می گویند: «ای فاسق! بیرون شو. تو بر آنان، راه تسلّط نداری».

کافی، ج 6، ص 292، ح 1

حدیث844

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَعْظَمُ النِّساءِ بَرَکَةً اَیْسَرُهُنَّ صَداقا ؛
با برکت ترین زنان، کم مهریّه ترین آنان است.

السنن الکبری، ج 7، ص 235

حدیث845

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ اَبَا الْبَناتِ، اَلْبَناتُ مُبارَکاتٌ مُحَبِّباتٌ وَ الْبَنونَ مُبَشِّراتٌ وَ هُنَّالْباقیاتُ الصّالِحاتُ؛
رحمت خدا بر پدری که دارای دخترانی است! دختران، با برکت و دوست داشتنی اندو پسران، مژده آورند. دختران باقیات الصالحات (بازماندگان شایسته)اند.

مستدرک الوسائل، ج 15، ص 115،ح 17700

حدیث846

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَسَمّی بِاسمی یَرجو بَرَکَتی وَ یُمْنی، غَدَتْ عَلَیْهِ الْبَرَکَةُ وَ راحتَاِلی یَوْمِ القیامَةِ؛
هر کس به نام من نامگذاری کند و برکت و خجستگی مرا امید داشته باشد، برکت بهسوی او خواهد آمد و تا قیامت (باقی) خواهد بود.

کنزالعمّال، ح 45221

حدیث847

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِعْلَمْ اَنَّ الصِّدقَ مُبارَکٌ وَ الْکِذْبَ مَشْؤومٌ؛
بدان که راستگویی، پر برکت است و دروغگویی، شوم.

تحف العقول، ص 14

حدیث848

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّ فِی الرِّفْقِ الزّیادَةَ وَ الْبَرَکَةَ وَ مَنْ یُحْرَمِ الرِّفْقُ یُحْرَمِ الْخَیْرَ؛
در مدارا، فزونی و برکت است، و هر کس از مدارا محروم باشد، از خیر، محروم شده است.

کافی، ج 2، ص 119، ح 7

حدیث849

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عائِدُ الْمَریضِ یَخوضُ فِی الْبَرَکَةِ فَاِذا جَلَسَ انْغَمَسَ فیها؛
عیادت کننده بیمار، در برکت فرو می رود و چون نزد بیمار بنشیند، در آن غوطه ورمی شود.

کنزالفوائد، ج 1، ص 178

حدیث850

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرّوحُ وَ الرّاحَةُ وَ الْفَلَجُ وَ الْفَلاحُ وَ النَّجاحُ وَ الْبَرَکَةُ وَ الْعَفْوُ وَ الْعافیَةُ وَالْمُعافاةُ وَ الْبُشْری وَ النَّصْرَةُ وَ الرِّضا وَ الْقُرْبُ وَ الْقَرابَةُ وَ النَّصْر وَ الظَّـفَرُ وَالْتَّمْکینُ وَ السُّروُر وَ الْمَحَبَّةُ مِنَ اللّه ِ تَبارَکَ وَ تَعالی عَلی مَنْ اَحَبَّ عَلیَّ بْنَ اَبیطالِبٍ علیه السلام وَ والاهُ وَ ائْتَمَّ بِهِ وَ اَقَرَّ بِفَضْلِهِ وَ تَوَلَّی الأَوصیاءَ مِنْ بَعْدِهِ وَ حَقٌ عَلَیَّ اَنْاُدْخِلَهُمْ فی شَفاعَتی وَ حَقٌ عَلی رَبّی اَنْ یَسْتَجیبَ لی فیهِم وَ هُمْ اَتْباعی وَ مَنْ تَبِعَنیفَاِنَّهُ مِنّی؛
آسایش و راحتی، کامیابی و رستگاری و پیروزی، برکت و گذشت و تندرستیو عافیت، بشارت و خرّمی و رضایتمندی، قرب و خویشاوندی، یاری و پیروزیو توانمندی، شادی و محبّت، از سوی خدای متعال، بر کسی باد که علی بن ابی طالبرا دوست بدارد، ولایت او را بپذیرد، به او اقتدا کند، به برتری او اقرار نماید، و امامانِپس از او را به ولایت بپذیرد. بر من است که آنان را در شفاعتم وارد کنم. بر پروردگارمن است که خواسته مرا درباره آنان اجابت کند. آنان پیروان من هستند و هر که ازمن پیروی کند، از من است.

بحارالأنوار، ج 27، ص 92

حدیث851

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْبَرَکَةُ مَعَ اَکابِرِکُمْ؛
برکت، با بزرگان شماست.

جامع الأخبار، ص 242، ح 617

حدیث852

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِنْ مائِدَةٍ اَعْظَمُ بَرَکَةً مِنْ مائِدَةٍ جَلَسَ عَلَیْها یَتیمٌ؛
هیچ سفره ای با برکت تر از سفره ای نیست که یتیم بر سر آن بنشیند.

کنزالعمّال، ح 6040

حدیث853

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا خَلَقَ اللّه ُ الْمَعیشَةَ جَعَلَ الْبَرَکاتِ فِی الْحَرثِ وَ الْغَنَمِ؛
چون خداوند، وسایل زندگی مردم را آفرید، برکت ها را در کشاورزی و گوسفندداریقرار داد.

کنزالعمّال، ح 9354

حدیث854

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَهْرُ رَمَضانَ شَهْرُ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ شَهْرٌ یُضاعِفُ اللّه ُ فیهِ الْحَسَناتِوَ یَمحو فیهِ السَّیِّئاتِ وَ هُوَ شَهْرُ الْبَرَکَةِ؛
ماه رمضان، ماه خداست و آن ماهی است که خداوند در آن حسنات را می افزاید وگناهان را پاک می کند و آن ماه برکت است.

بحارالأنوار، ج 96، ص 340، ح 5

حدیث855

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْبَیِّعانِ بِالخیارِ ما لَمْ یَتَفَرَّقا ـ او قال: حَتّی یَتَفَرَّقا ـ فَاِنْ صَدَقا وَ بَیَّنابورِکَ لَهُما فی بَیْعِهِما وَ اِنْ کَـتَما وَ کَذِبا مُحِقَت بَرَکَةُ بَیْعِهِما؛
خریدار و فروشنده، تا از یکدیگر جدا نشده اند، اختیار [فسخ معامله را ]دارند. اگرراست بگویند و [عیب را] آشکار بگویند، داد و ستد برای هر دو، برکت خواهد داشت، واگر [عیب را ]بپوشانند و دروغ بگویند برکت دادوستدشان خواهد رفت.

صحیح بخاری، ج 3، ص 10

حدیث856

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ لَو یَعْلَمُ النّاسُ ما فیهِنَّ ما اُخِذْنَ اِلاّ بِسَهْمَةٍ حِرصا عَلی ما فیهِنَّمِنْ الْخَیْرِ وَ الْبَرَکَةِ: اَلتَّـأْذینُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجیُر بِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فی اَوَّلِالصُّفوفِ؛
سه چیز است که اگر مردم آثار آن را می دانستند، به جهت حریص بودن به خیر وبرکتی که در آنها هست، به قرعه متوسل می شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت ونماز در صف اول.

کنزالعمّال، ح 43235

حدیث857

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ حَبَسَ عَنْ اَخیهِ الْمُسْلِمِ شَیْئا مِنْ حَقِّهِ حَرَّمَ اللّه ُ عَلَیْهِ بَرَکَةَ الرِّزْقِ اِلاّاَنْ یَتوبَ؛
هر کس چیزی از حقّ برادر مسلمان خود را نگه دارد [و به او ندهد]، خداوند، برکتروزی را بر او حرام می کند، مگر آن که توبه کند [و جبران نماید].

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 15،ح 4968

حدیث858

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْجَماعَةُ بَرَکَةٌ وَ السَّحوُر بَرَکَةٌ وَ اِطْعامٌ مِنَ اللَّیْلِ بَرَکَةٌ. تَسَحَّرواتَزْدادوا قُوَّةً، تَسَحَّروا تُصیبُوا السُّنَّةَ، تَسَحَّروا وَ لَوْ بِجُرْعَةٍ مِنْ ماءٍ ؛
جماعت، غذای سحر و غذا دادن در شب، برکت است. سحری بخورید تا نیرویتانزیاد شود. سحری بخورید تا به سنّت عمل کرده باشید؛ سحری بخورید هر چند یکجرعه آب باشد.

تیسیر المطالب، ص 282

حدیث859

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَزالُ النّاسُ بِخَیْرٍ ما اَمَروا بِالْمَعْروفِ وَ نَهَوا عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تَعاوَنواعَلَی البِرِّ وَ التَّقْوی فَاِذا لَمْ یَفْعَلوا ذلِکَ نُزِعَتْ مِنْهُمْ الْبَرَکاتُ وَ سُلِّطَ بَعْضُهُم عَلیبَعْضٍ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ ناصِرٌ فِی الاَْرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ؛
تا وقتی مردم امر به معروف و نهی از منکر می کنند و یکدیگر را در نیکی و تقوا،یاری می رسانند، در خیر و نیکی اند، آن گاه که چنین نکنند، برکت ها از آنانگرفته می شود و بعضی بر بعض دیگر مسلّط می گردند و در زمین و در آسمان،هیچ یاوری نخواهند داشت.

تهذیب الأحکام، ج 6، ص 181، ح 373

حدیث860

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صَلاةُ اللّیلِ مَرضاةٌ لِلرَّبِّ وَ حُبُّ المَلائِکَةِ وَ سُنَّةُ الاَْنْبیاءِ وَ نورُالْمَعْرفَةِ وَ اَصْلُ الاْیمانِ وَ راحَةُ الاَْبْدانِ وَ کَراهیَةٌ لِلشَّیْطانِ وَ سِلاحٌ عَلَی الاَْعْداءِ وَاِجابَةٌ لِلدُّعاءِ وَ قَبولُ الاَْعْمالِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزْقِ؛
نماز شب، موجب رضایت پروردگار، دوستی فرشتگان، سنت پیامبران، نور معرفت،ریشه ایمان، آسایش بدن ها، مایه ناراحتی شیطان، سلاحی بر ضدّ دشمنان، مایه اجابتدعا، قبولی اعمال و برکت در روزی است.

ارشاد القلوب، ج 1، ص 191

حدیث861

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَ لْمُفْتونَ سادَةُ الْعُلَماءِ وَ الْفُقَهاءُ قادَةٌ اُخِذَ عَلَیْهِمْ اَداءُ مَواثیقِ الْعِلْمِ وَالْجُلوسُ اِلَیْهِمْ بَرَکَةٌ وَ النَّظَرُ اِلَیْهِم نورٌ؛
فتوا دهندگان بزرگانِ دانشمندان اند و فقیهان پیشوایانی که از آنان بر ادای پیمانعلم تعهد گرفته شده است، نشستن نزد آنان برکت است و نگاه به آنان روشنی است.

تاریخ بغداد، ج 4، ص 159

حدیث862

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِعْلَموا اَنَّ اللّه َ تعالی قَدْ فَرَضَ عَلَیْکُمْ الْجُمُعَةَ فَمَنْ تَرَکَها فی حَیاتی وَبَعْدَ مَماتی وَ لَهُمْ اِمامٌ عادِلٌ اِسْتِخْفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه ُ شَمْلَهُ وَ لا بارَکَلَهُ فی اَمْرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَکاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَوْمَ لَهُ اَلا وَ لابَرَکَةَ لَهُ حَتّی یَتوبَ؛
بدانید که خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان که درزندگی و پس از مرگ من، از روی سبک شمردن و یا انکار، آن را ترک کنند، با وجود این کهپیشوای عادلی دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در کارشان برکت ندهد، آگاه باشید نهزکات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذیرفته است. بدانید که زندگی آنان برکتی نخواهدداشت، مگر توبه کنند.

عوالی اللالی، ج 2، ص 54، ح 146

حدیث863

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ عَلَیْکَ بِالْعَدَسِ فَإِنَّهُ مُبارَکٌ مُقَدَّسٌ وَ هُوَ یُرِقُّ الْقَلْبَ وَ یُکْثِرُالدَّمْعَةَ وَ إِنَّهُ بارَکَ عَلَیْهِ سَبْعونَ نَبیّا؛
ای علی تو را به خوردن عدس سفارش می کنم، زیرا مبارک و پاک است، و باعثدل نازکی و فراوانی اشک می شود و هفتاد پیامبر برای آن برکت طلب کردند.

وسائل الشیعه، ج 17، ص 100، ح 93

حدیث864

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالدُّبّاءِ فَاِنَّهُ یُذَکِّی الْعَقْلَ وَ یَزیدُ فِی الدِّماغِ؛
کدو بخورید، چرا که عقل را تیز و (کارآیی) مغز را زیاد می کند.

بحارالأنوار، ج 63، ص 229، ح 18

حدیث865

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِلاِمامِ الحُسَیْنِ علیه السلام: یا بُنَیَّ کُلِ الکَرَفْسَ، فَاِنَّها بَقْلَةُ الاَنْبیاءِ مَغفولٌ عَنْهاوَ هُوَ طَعامُ الخَضِرِ وَ اِلْیاسَ وَ الْکَرَفْسُ یَفْتَحُ السُّدَدَ وَ یُذَکِّی الْقَلْبَ وَ یَرِثُ الْحِفْظَ وَیَطْرُدُ الْجُنونَ وَ الْجُذامَ وَ البَرَصَ وَ الْجُبْنَ؛
فرزندم: کرفس بخور، چرا که کرفس سبزی پیامبران است، از آن غفلت شده، خوراکخضر و الیاس علیهماالسلام است. کرفس گرفتگی رگ ها را باز می کند، دل را طراوت می بخشد،حافظه را زیاد می کند و دیوانگی، جذام، پیسی و ترس را دور می کند.

الفردوس، ج 5، ص 370، ح 8468

حدیث866

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالزَّبیبِ فَإِنَّهُ یَکْشِفُ الْمِرَّةَ وَیَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَیَشُدُّ الْعَصَبَوَیَذْهَبَ بِالإِْعْیاءِ وَیُحَسِّنُ الْخُلْقَ وَیُطَیِّبُ النَّفْسَ وَیَذْهَبُ بِالْغَمِّ؛
مویز بخورید، زیرا صفرا را برطرف می کند، بلغم را از بین می برد، اعصاب را قوی،خستگی را برطرف و اخلاق را خوب می کند، به روح آرامش می بخشد و غم را می برد.

خصال، ص 344

حدیث867

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ تَرَکَ اللَّحْمَ اَرْبَعینَ صَباحا ساءَ خُلُقُهُ. مَنْ اَکَلَ اللَّحْمَ اَرْبَعینَصَباحا، قَسا قَلْبُهُ؛
هر کس چهل روز گذشت نخورد، بد اخلاق می شود. هر کس چهل روز گوشت بخورد،سنگ دل می شود.

طب النبی، ص 5

حدیث868

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلِ الخَسَّ، فَاِنَّهُ یورِثُ النُّعاسَ وَ یَهْضِمُ الطَّعامَ؛
کاهو بخورید، چرا که خواب آور است و غذا را هضم می کند.

مکارم الاخلاق، ص 183

حدیث869

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اِفْتَتِحْ طَعامَکَ بِالْمِلْحِ، فَاِنَّ فیهِ شِفاءً مِنْ سَبْعینَ داءً مِنهَا:الجُنونُ وَ الْجُذامُ وَ الْبَرَصُ وَ وَجَعُ الْحَلْقِ وَ الاَْضراسِ وَ وَجَعُ الْبَطْنِ ؛
ای علی! غذای خود را با نمک آغاز کن، چرا که در نمک درمان هفتاد درد است؛دیوانگی، خوره، پیسی، گلودرد، دندان درد و دل درد، از جمله این دردهاست.

وسائل الشیعة، ج 24، ص 406، ح 12

حدیث870

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُوا الثُّومَ وَ تَداوَوْا بِهِ، فَاِنَّ فیهِ شِفاءً مِنْ سَبْعینَ داءً؛
سیر بخورید و با آن درمان کنید، چرا که سیر هفتاد بیماری را شفا می دهد.

مکارم الاخلاق، ص 182

حدیث871

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِاللُّبانِ فَاِنَّهُ یَمْسَحُ الحَرَّ عَنِ الْقَلْبِ کَما یَمْسَحُ الإْصْبَعُ الْعَرَقَعَنِ الْجَبینِ وَ یَشُدُّ الظَّهْرَ وَ یَزیدُ فِی الْعَقْلِ وَ یُذَکِّی الذِّهْنَ وَ یَجْلُو الْبَصَرَ وَیُذْهِبُ النِّسیانَ؛
کندر بخورید؛ زیرا همان طور که انگشت، عرق را از پیشانی پاک می کند، کندر همسوزش قلب را می برد و کمر را محکم و عقل را زیاد می کند و ذهن را ذکاوت و چشم راجلا می بخشد و فراموشی را از میان می برد.

طب النبی صلی الله علیه و آله، ص 6

حدیث872

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالبِطّیخِ، فَاِنَّ فیهِ عَشْرَ خِصالٍ: هُوَ طَعامٌ وَ شَرابٌ وَ اُشْنانٌ وَرَیحانٌ وَ یَغْسِلُ الْمَثانَةَ وَ یَغْسِلُ الْبَطْنَ وَ یَکْثِرُ ماءَ الظَّهْرِ وَ یَزیدُ فِی الْجِماعِ وَ یَقْطَعُالبُرودَةَ وَ یُنَقِّی الْبَشَرَةَ ؛
خربزه بخورید، چرا که ده خاصیت دارد: غذاست، آب است، شستشو دهنده وخوش بو کننده است، مثانه را می شوید، آب کمر را زیاد می کند، بر نیروی هم بستریمی افزاید، سردی مزاج را می بَرَد و پوست را شاداب می کند.

طب النبی صلی الله علیه و آله، ص 8

حدیث873

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُوا التّینَ الرَّطْبَ وَ الْیابِسَ فَاِنَّهُ یَزیدُ فِی الجِماعِ وَ یَقْطَعُ الْبَواسیرَ وَیَنْفَعُ مِنَ النِّقْرِسِ والاِْبرِدَةِ؛
انجیر تازه و خشک بخورید، چرا که قدرت هم بستری را زیاد، بواسیر را ریشه کنمی کند و برای نِقرِس و سردی مزاج مفید است.

مکارم الاخلاق، ص 174

حدیث874

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ عامَلَ النّاسَ فَلَمْ یَظْلِمْهُمْ وَحَدَّثَهُم فَلَمْ یَکْذِبْهُم وَ وَعَدَهُم فَلَمْ یَخْلِفْهُمفَهُوَ مِمَّنْ کَمُلَتْ مُرُوءتُهُ وَ ظَهَرَتْ عَدالَـتُهُ وَ وَجَبَتْ اُخُوَّتُهُ وَحَرُمَتْ غیبَتُهُ؛
هر کس در معاشرت با مردم به آنان ظلم نکند، دروغ نگوید و خلف وعده ننماید،جوانمردیش کامل، عدالتش آشکار، برادری با او واجب و غیبتش حرام است.

خصال، ص 208، ح 28

حدیث875

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالّذی نَفْسی بِیَدِهِ لاتَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتّی تُؤمِنوا وَ لا تُؤْمِنوا حَتّی تَحابّواأولا أدُلُّـکُم عَلی شَئیٍ اِذا فَعَلْتُموهُ تَحابَبْتُمْ؟ اَفْشُوا السَّلامَ بَیْنَـکُمْ؛
به خدایی که جانم در اختیار اوست، وارد بهشت نمی شوید مگر مؤمن شویدو مؤمن نمی شوید، مگر این که یکدیگر را دوست بدارید. آیا می خواهید شما را به چیزیراهنمایی کنم که با انجام آن، یکدیگر را دوست بدارید؟ سلام کردن بین یکدیگر را رواجدهید.

مشکاة الانوار، ص 157

حدیث876

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنّی لَمْ اُبْعَثْ لَعّانا وَ اِنّما بُعِثْتُ رَحْمَةً؛
من پیامبر نشده ام که لعن و نفرین کنم، بلکه مبعوث شده ام تا مایه رحمت باشم.

کنزالعمال ، ح 8176

حدیث877

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلذَّنْبُ شومٌ عَلی غَیْرِ فاعِلِهِ اِنْ عَیَّرَهُ ابْتُلِیَ بِهِ وَ اِنْ اَغْتابَهُ أَثِمَ وَ اِنْرَضیَ بِهِ شارَکَهُ؛
گناه برای غیر گناهکار نیز شوم است، اگر گنهکار را سرزنش کند به آن مبتلا می شود،اگر از او غیبت کند گنهکار شود و اگر به گناه او راضی باشد، شریک وی است.

نهج الفصاحه، ح 1623

حدیث878

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَنا زَعیمٌ بِبَیْتٍ فی رَبَضِ الْجَنَّةِ وَ بَیْتٍ فی وَسَطِ الجَنَّةِ وَ بَیْتٍ فَی اَعْلَیالْجَنَّةِ، لِمَنْ تَرَکَ الْمِراءَ وَ اِنْ کانَ مُحِقّـا وَ لِمَنْ تَرَکَ الْکِذْبَ وَ اِنْ کانَ هازِلاً وَ لِمَنْحَسَّنَ خُلْقَهُ؛
من برای کسی که بگومگو را رها کند، هر چند حق با او باشد و برای کسی که دروغگفتن را اگر چه به شوخی باشد، ترک گوید و برای کسی که اخلاقش را نیکو گرداند، خانه ایدر حومه بهشت و خانه ای در مرکز بهشت و خانه ای در بالای بهشت ضمانت می کنم.

خصال، ص 144، ح 170

حدیث879

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِاَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصّیامِ وَ الصَّلاةِ وَ الصَّدَقَةِ؟ صَلاحُ ذاتِالْبَیْنِ، فَاِنَّ فَسادَ ذاتِ الْبَیْنِ هِیَ الْحالِقَةُ؛
آیا به چیزی با فضیلت تر از نماز و روزه و صدقه (زکات) آگاهتان نکنم؟ و آن اصلاحمیان مردم است، زیرا تیره شدن رابطه بین مردم ریشه کن کننده دین است.

نهج الفصاحه، ح 458

حدیث880

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أَیُّما مُسْلِمَیْنِ تَهاجَرا فَمَکَثا ثَلاثا لایَصْطَلِحانِ اِلاّ کانا خارِجَیْنِ مِنَ الاِْسْلامِ،وَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَهُما وَلایَةٌ فَاَیُّهُما سَبَقَ اِلی کَلامِ اَخیهِ کانَ السّابِقَ اِلَی الْجَنَّةِ یَوْمَ الْحِسابِ؛
دو مسلمانی که سه روز با هم قهر کنند و آشتی ننمایند، هر دو از اسلام بیرونمی روند و میان آنان هیچ پیوند دینی نیست و هر کدام از آنها پیش از دیگری با برادرشحرف بزند، در روز قیامت زودتر به بهشت می رود.

کافی، ج 2، ص 345، ح 5

حدیث881

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَزالُ النّاسُ بِخَیْرٍ ما اَمـَروا بِالْمَعروفِ وَ نَهَوا عَنِ الْمُنْـکَرِ وَ تَعاوَنواعَلَی البِرِّ وَ التَّقْوی فَاِذا لَمْ یَفْعَلوا ذلِکَ نُزِعَتْ مِنْهُمُ الْبَرَکاتُ وَ سُلِّطَ بَعْضُهُم عَلی بَعْضٍوَ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ ناصِرٌ فِی الأْرضِ وَ لا فِی السَّماءِ؛
تا زمانی که مردم، امر به معروف و نهی از منکر نمایند و در کارهای نیک و تقوابه یاری یکدیگر بشتابند، در خیر و سعادت خواهند بود، اما اگر چنین نکنند، برکت ها ازآنان گرفته شود و گروهی بر گروه دیگر سلطه پیدا کنند. نه در زمین یاوری دارند و نه درآسمان.

تهذیب الاحکام، ج 6، ص 181، ح 22

حدیث882

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُعَذِّبُ اللّه ُ اللِّسانَ بِعَذابٍ لا یُعَذِّبُ بِهِ شَیْئا مِنَ الْجَوارِ حِ، فَیَقولُ: اَی رَبِّ،عَذَّبْتَنی بِعَذابٍ لَمْ تُعَذِّبْ بِهِ شَیْئا؟! فَیُقالُ لَهُ: خَرَجَتْ مِنْکَ کَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشارِقَ الاَْرضِوَ مَغارِبَها، فَسُفِکَ بِها الدَّمُ الْحَرامُ وَ انْتُهِبَ بِها الْمالُ الْحَرامُ وَ انْتُهِکَ بِها الفَرْجُالْحَرامُ؛
خداوند! زبان را عذابی دهد که هیچ یک از اعضای دیگر را چنان عذابی ندهد. زبانگوید: ای پروردگار! مرا عذابی دادی که هیچ چیز را چنان عذاب ندادی! در پاسخش گفتهشود: سخنی از تو بیرون آمد و به شرق و غرب زمین رسید و به واسطه آن خونی بناحقّریخته شد و مالی به غارت رفت و ناموسی هتک شد.

کافی، ج 2 ص 115، ح 16

حدیث883

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ دَعا اِلی هُدیً کانَ لَهُ مِنَ الاَْجْرِ مِثْلُ اُجورِ مَنْ تَبِعَهُ لا یَنْقُصُ ذلِکَمِنْ اُجورِهِم شَیئا و مَن دَعا اِلی ضَلالَةٍ کان عَلَیْهِ مِنَ الاِثْمِ مِثلُ آثامِ مَن تَبِعَهُ لایَنقُصُ مِنْ آثامِهِم شَیْئا؛
هر کسی، به هدایتی راهنمایی کند، پاداشی را که برای پیروان هدایت وجود دارد،برای او نیز خواهد بود؛ بی آن که از پاداش پیروان کاسته شود، و هر کس به گمراهی ایراهنمایی کند گناهی که برای پیروان آن وجود دارد، برای او نیز خواهد بود؛ بی آن که ازگناه آنها کاسته شود.

منیة المرید، ص 102

حدیث884

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُؤْتی بِاَحَدٍ یَوْمَ الْقیامَةِ یوقَفُ بَیْنَ یَدَیِ اللّه ِ وَ یُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتابُهُ فَلایَریحَسَناتِهِ فَیَقولُ: اِلهی لَیْسَ هذا کِتابی فَاِنّی لا اَری فیها طاعَتی! فَیُقالُ لَهُ: اِنَّ رَبَّکَلا یَضِلُّ وَ لایَنْسی ذَهَبَ عَمَلُکَ بِاغْتیابِ النّاسِ ثُمَّ یُؤْتی بِآخَرَ وَ یُدْفَعُ اِلَیْهِ کِتابُهُ فَیَریفیهِ طاعاتٍ کَثیرَةً فَیَقولُ: اِلهی ما هذا کِتابی فَاِنّی ما عَمِلْتُ هذِهِ الطّاعاتِ فَیُقالُ: لاَِنَّفُلانا اغْتابَکَ فَدُفِعَتْ حَسَناتُهُ اِلَیْکَ؛
روز قیامت فردی را می آورند و او را در پیشگاه خداوند نگه می دارند و کارنامه اشرا به او می دهند، اما حسنات خود را در آن نمی بیند. عرض می کند: الهی! اینکارنامه من نیست! زیرا من در آن طاعات خود را نمی بینم! به او گفته می شود:پروردگار تو نه خطا می کند و نه فراموش. عمل تو به سبب غیبت کردن از مردمبر باد رفت. سپس مرد دیگری را می آورند و کارنامه اش را به او می دهند. در آنطاعت بسیاری را مشاهده می کند. عرض می کند: الهی! این کارنامه من نیست! زیرامن این طاعات را بجا نیاورده ام! گفته می شود: فلانی از تو غیبت کرد، حسنات اوبه تو داده شد.

جامع الاخبار، ص 412

حدیث885

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیْرُ الکَلامِ مَا دَلَّ وَ جَلَّ وَ قَلَّ وَ لَمْ یُمِلَّ؛
بهترین سخن، آن است که قابل فهم و روشن و کوتاه باشد و خستگی نیاورد.

انوار العلویه، ص 489

حدیث886

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسّابِقونَ اِلی ظِلِّ الْعَرشِ طوبی لَهُمْ قیلَ: یا رَسولَ اللّه ِ وَ مَنْ هُمْ؟فَقالَ: اَلَّذینَ یَقْبَلونَ الْحَقَّ اِذا سَمِعُوهُ وَ یَبْذُلونَهُ اِذا سُئِلوهُ وَ یَحْکُمونَ لِلنّاسِ کَحُکْمِهِمْلاَِنْفُسِهِمْ؛
خوشا به سعادت سبقت جویان به سایه عرش. گفتند: ای رسول خدا! آنان کیانند؟فرمودند: آنان که چون حق را بشنوند، بپذیرند و هرگاه حق از آنان خواسته شود، دریغنکنند و برای مردم همان گونه قضاوت کنند که برای خود می کنند.

بحارالأنوار، ج 75، ص 29، ح 19

حدیث887

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَ مَنْ شَهِدَ شَهادَةَ حَقٍّ لِیُحْیِیَ بِها حَقَّ امْرِی ءٍ مُسْلِمٍ اَتی یَوْمَ الْقیامَةِ وَلِوَجْهِهِ نورٌ مَدَّ الْبَصَرِ تَعْرِفُهُ الْخَلایِقُ بِاسْمِهِ وَ نَسَبِهِ ؛
کسی که برای زنده کردن حق یک مسلمان، شهادت حقّ بدهد، روز قیامت در حالیآورده می شود که پرتو نور چهره اش، تا چشم کار می کند دیده می شود و خلایق او را بهنام و نسب می شناسند.

کافی، ج 7، ص 381، ح 1

حدیث888

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَیْکُمْ بِالصِّدْقِ فَاِنَّهُ مَعَ الْبِرِّ وَ هُما فِی الْجَنَّةِ وَ ایّاکُمْ وَ الْکِذْبِ فَاِنَّهُ مَعَالْفُجورِ وَ هُما فِی النّارِ ؛
شما را سفارش می کنم به راستگویی، که راستگویی با نیکوکاری همراه است و هر دودر بهشت اند و از دروغگویی بپرهیزید که دروغگویی همراه با بدکاری است و هر دو درجهنم اند.

نهج الفصاحه، ح 1976

حدیث889

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَسُبُّوا الناسَ فَـتَـکْتَسِبُوا الْعَداوَةَ بَیْنَهُمْ ؛
به مردم ناسزا نگویید، که با این کار در میان آنها دشمن پیدا می کنید.

کافی ، ج 2، ص 360 ح 3

حدیث890

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ کَشَفَ عَوْرَةَ اَخیهِ الْمُسْلِمِ کَشَفَ اللّه ُ عَوْرَتَهُ حَتّی یَفْضَحَهُ بِهافی بَیْتِهِ؛
هر کس عیب و زشتی برادر مسلمان خود را فاش کند، خداوند زشتی او را آشکارسازد، تاجایی که او را در درون خانه اش رسوا سازد.

الترغیب والترهیب، ج 2، ص 239، ح 9

حدیث891

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَطْعَمَ مُسْلِما جائِعا اَطْعَمَهُ اللّه ُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ؛
هر کس مسلمان گرسنه ای را غذا بدهد، خداوند از میوه های بهشت به او بخوراند.

نهج الفصاحه، ح 2951

حدیث892

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ عَیَّرَ اَخاهُ بِذَنْبٍ لَمْ یَمُتْ حَتّی یَعْمَلَهُ؛
هر کس برادر [دینی] خود را به گناهی سرزنش کند، نمیرد، مگر آن که مرتکب آن شود.

نهج الفصاحه، ح 2920

حدیث893

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ نَفَّسَ مِنْ مُسْلِمٍ کُرْبَةً مِنْ کُرَبِ الدُّنْیا نَفَّسَ اللّه ُ عَنْهُ کُرْبَةً مِنْ کُرَبِیَوْمِ الْقیامَةِ وَ مَنْ یَسَّرَ عَلی مُعْسِرٍ یَسَّرَ اللّه ُ عَلَیْهِ فِی الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ وَ مَنْ سَتَرَ عَلیمُسْلِمٍ سَتَرَ اللّه ُ عَلَیْهِ فِی الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ؛
هر کس غمی از غم های دنیا را از مسلمانی برطرف نماید، خداوند غمی از غم هایروز قیامت را از او برطرف کند و هر کس بر شخص تنگدستی آسان بگیرد، خداوند دردنیا و آخرت بر او آسان گیرد و هر کس راز مسلمانی را بپوشاند، خداوند در دنیا و آخرتراز پوش وی شود.

نهج الفصاحه، ح 2756

حدیث894

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اَصْدُقْ وَ اِنْ ضَرَّک فِی الْعاجِلِ فَاِنَّهُ یَنْفَعُکَ فِی الآْجِلِ وَ لا تَـکْذِبْوَ اِنْ یَنْفَعُکَ فِی الْعاجِلِ فَاِنَّهُ یَضُرُّک فِی الآْجِلِ ؛
ای علی! راست بگو اگر چه اکنون به ضررت باشد، ولی در آینده به نفع توست و دروغنگو، اگر چه در حال حاضر به نفعت باشد ولی در آینده به ضرر توست.

میراث حدیث شیعه، ج 2 ، ص 27، ح 65

حدیث895

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فی تَفْسیر آیَةِ «مَنْ عَمِلَ صالِحا مِنْ ذَکَرٍ اَوْ اُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌفلَنُحیَینَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً وَ لَنَجْزیَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ ما کانوا یَعْمَلونَ» اَلْقَناعَةُ وَ الرِّضابِما قَسَمَ اللّه ُ؛
در تفسیر آیه «هر مؤمنی مرد یا زن کار نیکی انجام دهد، قطعا او را با زندگیپاکیزه ای، حیات می بخشیم و مسلما به آنان بهتر از آنچه انجام داده اند پاداش خواهیمداد» زندگی پاک، یعنی قناعت و رضایت به آنچه خداوند مقدّر نموده است.

مجمع البیان، ج 6 ، ص 198

حدیث896

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ انْقَطَعَ اِلَی اللّه ِ کَفاهُ اللّه ُ کُلِّ مَؤُنَةٍ وَ رَزَقَهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنِانْقَطَعَ اِلَی الدُّنْیا وَکَلَهُ اللّه ُ اِلَیْها؛
هر کس از غیر خدا بِبُرد، خداوند، هزینه زندگی او را تأمین می کند و از جایی کهانتظار ندارد، روزی اش می دهد؛ امّا هر کس چشم امیدش به دنیا باشد، خداوند، او را بهدنیا وا می گذارد.

نهج الفصاحه، ح 2796

حدیث897

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ دَفَعَ غَضَبَهُ دَفَعَ اللّه ُ عَنْهُ عَذابَهُ وَ مَنْ حَفِظَ لِسانَهُ سَتَرَ اللّه ُ عَوْرَتَهُ؛
هر کس خشمش را برطرف سازد، خداوند کیفرش را از او بردارد و هر کس زبانش رانگه دارد، خداوند عیبش را بپوشاند.

نهج الفصاحه، ح 3004

حدیث898

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما مَثَلُ اَهْلِ بَیْتی فیکُمْ کَمَثَل سَفینَةِ نوحٍ علیه السلاممَنْ دَخَلَها نَجا وَ مَنْتَخَلَّفَ عَنْها غَرِقَ؛
مَثَلِ اهل بیت من، همانند کشتی نوح است که هر کس سوار آن شد، نجات یافت و هرکس رهایش کرد، غرق گردید.

امالی طوسی ، ص 349، ح 721

حدیث899

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ فَهِیَ راجِعَةٌ عَلی صاحِبِها: اَلْبَغْیُ وَ الْمَکْرُ وَ النَّـکْتُ؛
سه چیز است که در هر کس باشد [آثارش] به خود او بر می گردد: ستم کردن، فریبدادن و پیمان شکنی.

نهج الفصاحه، ح 1281

حدیث900

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ حُرِمَ الرِّفْقَ فَقَدْ حُرِمَ الْخَیْرَ کُلَّهُ ؛
هر کس از مدارا بی بهره باشد، از همه خوبی ها بی بهره مانده است.

نهج الفصاحه، ح 3057

حدیث901

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ یَغْفِرْ یَغْفِرِ اللّه ُ لَهُ وَ مَنْ یَعْفُ یَعْفُ اللّه ُ عَنْهُ؛
هر کس از خطاها درگذرد، خدایش از او درگذرد و هر کس گذشت کند خدا نیز از اوگذشت کند.

نهج الفصاحه، ح 2809

حدیث902

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اشْتاقَ اِلَی الْجَنَّةِ سارَعَ اِلَی الْخَیْراتِ وَ مَنْ اَشْفَقَ مِنَ النّارِ لَهی عَنِالشَّهَواتِ؛
هر کس مشتاق بهشت است، به سوی نیکی ها می شتابد و هر کس از جهنم بترسد، ازهوا و هوس روی می گرداند.

نهج الفصاحه، ح 2768

حدیث903

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ الْتَمَسَ رِضَی اللّه ِ بِسَخَطِ النّاسِ رَضیَ اللّه ُ عَنْهُ وَ اَرْضی عَنْهُ النّاسَوَ مَنِ الْتَمَسَ رِضَی النّاسِ بِسَخَطِ اللّه ِ سَخِطَ اللّه ُ عَلَیْهِ وَ اَسْخَطَ عَلَیْهِ النّاسَ؛
هر کس رضای خدا به خشم مردم جوید، خداوند از او خشنود شود و مردم را از اوخشنود کند و هر کس رضای مردم را به خشم خدا جوید، خداوند بر او خشم گیرد و مردمرا از او خشمگین کند.

نهج الفصاحه، ح 2783

حدیث904

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اقْتَصَدَ اَغْناهُ اللّه ُ وَ مَنْ بَذَّرَ اَفْقَرَهُ اللّه ُ وَ مَنْ تَواضَعَ رَفَعَهُ اللّه ُ وَ مَنْتَجَبَّرَ قَصَمَهُ اللّه ُ؛
هر کس میانه روی کند، خداوند بی نیازش سازد و هر کس ریخت و پاش نماید،خداوند نادارش کند، هر کس فروتنی پیشه کند، خداوند بلندش نماید و هر کس بزرگیکند، خداوند خُردش نماید.

نهج الفصاحه، ح 2939

حدیث905

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلی رِزْقِکَ اَفْطَرنا فَتَقَـبَّلْهُ مِنّا ذَهَبَ الظَّماءُ وَ ابْتَلَّتِالْعُروقُ وَ بَقیَ الاَْجْرُ؛
بار خدایا! برای تو روزه گرفتیم و با روزی تو افطار می کنیم، پس آن را از ما بپذیر،تشنگی رفت، رگ ها شاداب شد و پاداش ماند.

کافی، ج 4 ، ص 95، ح 1

حدیث906

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قَلْبٌ لَیْسَ فیهِ شَیْ ءٌ مِنَ الْحِکْمَةِ کَبَیْتٍ خَرِبَ فَتَعَلَّموا وَ عَلِّموا وَ تَفَقَّهواوَ لا تَموتوا جُهّالاً فَاِنَّ اللّه َ لا یَعْذِرُ عَلَی الْجَهْلِ؛
دلی که در آن حکمتی نیست، مانند خانه ویران است، پس بیاموزید و آموزش دهید،بفهمید و نادان نمیرید. براستی که خداوند، بهانه ای را برای نادانی نمی پذیرد.

کنزالعمال، ح 28750

حدیث907

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ قَلَّ طَعْمُهُ صَحَّ بَدَنُهُ وَ مَنْ کَثُرَ طَعْمُهُ سَقُمَ بَدَنُهُ وَ قَسا قَلْبُهُ؛
هر کس کم بخورد، سالم می ماند و هر کس زیاد بخورد تنش بیمار می شود و قساوتقلب پیدا می کند.

نهج الفصاحه، ح 2779

حدیث908

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَنْ یَشْبَعَ الْمُؤْمِنُ مِنْ خَیْرٍ یَسْمَعُهُ حَتّی یَکونَ مُنْتَهاهُ الْجَنَّةَ ؛
هرگز مؤمن از شنیدن خیر و خوبی سیر نمی شود، تا آن که سرانجامش بهشت گردد.

نهج الفصاحه، ح 2292

حدیث909

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَرادَ اَنْ تُسْتَجابَ دَعْوَتُهُ وَ اَنْ تُـکْشَفَ کُرْبَتُهُ فَلْیُفَرِّجْ عَنْ مُعْسِرٍ ؛
هر کس می خواهد دعایش مستجاب شود و غمش از بین برود، باید گره از کارتنگدستی باز کند.

نهج الفصاحه، ح 2961

حدیث910

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ ضارَّ ضارَّ اللّه ُ بِهِ وَ مَنْ شاقَّ شاقَّ اللّه ُ عَلَیْهِ؛
هر کس به دیگران ضرر برساند، خداوند به او ضرر می زند و هر کس سخت گیری کند،خداوند به او سخت می گیرد.

نهج الفصاحه، ح 3030

حدیث911

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا اُخْبِرُکُمْ بِشَیْ ءٍ اِنْ اَنـْتُمْ فَعَلْتُموهُ تَباعَدَ الشَّیْطانُ مِنْـکُمْ کَما تَباعَدَالْمَشْرِقُ مِنَ الْمَغْرِبِ؟ قالوا: بَلی، قالَ: اَلصَّوْمُ یُسَوِّدُ وَجْهَهُ وَ الصَّدَقَةُ تَـکْسِرُ ظَهْرَهُ وَالْحُبُّ فِی اللّه ِ وَ الْمُوازَرَةُ عَلَی الْعَمَلِ الصّالِحِ یَقْطَعانِ دابِرَهُ وَ الاِْسْتِغْفارُ یَقْطَعُ وَتینَهُ ؛
آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید، شیطان از شما دور شود،چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه روی شیطان راسیاه می کند، صدقه پشت او را می شکند، دوست داشتن برای خدا و هم یاری در کارنیک، ریشه او را می کند و استغفار شاهرگش را می زند.

امالی صدوق، ص 117

حدیث912

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ اِذا حَضَرَ وَقْتُ صَلاتِکَ فَتَهَیَّأْ لَها وَ اِلاّ شَغَلَکَ الشَّیْطانُ وَ اِذانَوَیْتَ خَیْرا فَعَجِّلْ وَ اِلاّ مَنَعَکَ الشَّیْطانُ عَنْ ذلِکَ ؛
ای علی! هرگاه وقت نمازت رسید، آماده آن شو وگرنه شیطان تو را سرگرم می کند وهرگاه قصد [کار] خیری کردی شتاب کن وگرنه شیطان تو را از آن باز می دارد.

میراث حدیث شیعه ، ج 2، ص 20، ح 18

حدیث913

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیْسَ مِنْ نَفْسٍ بَرَّةٍ وَ لا فاجِرَةٍ اِلاّ وَ تَلومُ نَفْسَها یَوْمَ الْقیامَةِ اِنْ عَمِلَتخَیرا کَیفَ لَم اَزِد و اِنْ عَمِلَت شَرّا قالَت: لَیتَنی کُنتُ قَصَّرْتُ؛
هیچ نیکوکار و بدکاری نیست، مگر این که در روز قیامت، خودش را سرزنش می کند.اگر خیری انجام داده باشد، می گوید: چرا به آن نیفزودم و اگر شرّی مرتکب شده باشد،می گوید: ای کاش مرتکب نمی شدم.

بحارالأنوار، ج 7، ص 29

حدیث914

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ ساءَ خُلْقُهُ عَذَّبَ نَفْسَهُ وَ مَنْ کَبُرَ هَمُّهُ سَقُمَ بَدَنُهُ؛
هر کس بد اخلاق باشد، خودش را عذاب می دهد و هر کس غم و غصه اش زیاد شود،تنش رنجور می گردد.

نهج الفصاحه، ح 3002

حدیث915

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنَّما اَهْلَکَ النّاسَ الْعَجَلَةْ وَ لَوْ اَنَّ النّاسَ تَثَـبَّتوا لَمْ یَهْلِکْ اَحَدٌ؛
مردم را، در حقیقت، شتابزدگی به هلاکت انداخته است، اگر مردم، از شتابزدگیبه دور بودند، هیچ کس هلاک نمی شد.

محاسن، ج 1، ص 340، ح 697

حدیث916

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصِّدقُ طُمَأْنینَةٌ وَ الْکَذِبُ ریبَةٌ ؛
راستگویی [مایه] آرامش و دروغگویی [مایه ]تشویش است.

نهج الفصاحه، ح 1864

حدیث917

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَعامُ السَّخیِّ دَواءٌ وَ طَعامُ الشَّحیحِ داءٌ؛
غذای سخاوتمند، دارو و غذای بخیل، درد است.

بحارالأنوار ، ج 68، ص 357، ح 22

حدیث918

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقَةُ تَدْفَعُ الْبَلاءَ وَ هِیَ اَنـْجَحُ دَواءٍ وَ تَدْفَعُ الْقَضاءَ وَ قَدْ اُبْرِمَ اِبراماوَ لا یَذْهَبُ بِالاَْدواءِ اِلاَّ الدُّعاءُ وَ الصَّدَقَةُ؛
صدقه بلا را برطرف می کند و مؤثرترینِ داروست. همچنین، قضای حتمی رابرمی گرداند و درد و بیماری ها را چیزی جز دعا و صدقه از بین نمی برد.

بحارالأنوار، ج 93، ص 137، ح 71

حدیث919

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلا وَ اِنَّ الْغَضَبَ جَمْرَةٌ فی قَلْبِ ابْنِ آدَمَ، اَما رَأیْتُمْ اِلی حَمْرَةِ عَیْنَیْهِ وَانْتِفاخِ اَوْ داجِهِ؟! فَمَنْ اَحَسَّ بِشَیْ ءٍ مِنْ ذلِکَ فَلْیَلْصَقْ بِالاَْرْضِ ؛
بدانید که خشم پاره آتشی در دل انسان است. مگر چشمان سرخش و رگ هایگردنش را [هنگام خشم] ندیده اند. هر کس چنین احساسی پیدا کرد، رویزمین بنشیند.

سنن الترمذی، ج 3، ص 328، ح 2286

حدیث920

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنْ اَکَلَ وَ ذو عَیْنَیْنِ یَنْظُرُ اِلَیْهِ وَ لَمْ یُواسِهِ ابْتُلی بِداءٍ لا دَواءَ لَهُ ؛
هر کس غذا بخورد و دیگری به او نگاه کند، و به او ندهد، به دردی بی درمانمبتلا می شود.

تنبیه الخواطر، ج 1 ، ص 47

حدیث921

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِذا رَآی اَحَدُکُمْ مِنْ نَفْسِهِ اَوْ مالِهِ اَوْ مِنْ اَخیهِ ما یُعْجِبُهُ فَلْیَدْعُ لَهُبِالْبَرَکَةِ فَاِنَّ الْعَیْنَ حَقٌ؛
هرگاه یکی از شما در خودش، یا مالش، یا برادرش، چیز جالب توجهی دید، برایبرکت یافتن آن دعا کند؛ زیرا چشم زخم، واقعیت دارد.

نهج الفصاحه ، ح 206

حدیث922

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الاِْنْسانِ مُضْغَةٌ اِذا هیَ سَلِمَتْ وَ صَحَّتْ سَلِمَ بِها سائرُ الْجَسَدِ،فَاذا سَقِمَتْ سَقِمَ بِها سائرُ الْجَسَدِ وَ فَسَدَ، وَ هِیَ الْقَلْبُ؛
در انسان پاره گوشتی است که اگر آن سالم و درست باشد، دیگر اعضای بدنش هم باآن سالم می شوند و هرگاه آن بیمار شود، دیگر اعضای بدنش بیمار و فاسد می گردند. آنپاره گوشت، قلب است.

خصال، ص 31، ح 109

حدیث923

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا اَیُّهَا النّاسُ اِنَّما هُوَ اللّه ُ وَ الشَّیْطانُ وَ الْحَقُّ وَ الْباطِلُ وَالْهُدی وَالضَّلالَةُ وَ الرُّشْدُ وَ الْغَیُّ وَ الْعاجِلَةُ وَ الآجِلَةُ وَ الْعاقِبَةُ وَ الْحَسَناتُ وَ السَّیِّئاتُ فَما کانَمِنْ حَسَناتٍ فَلِلّهِ وَ ما کانَ مِنْ سَیِّئاتٍ فَلِلشَّیْطانِ لَعَنَهُ اللّه ُ؛
ای مردم! جز این نیست که خداست و شیطان، حق است و باطل، هدایت است وضلالت، رشد است و گمراهی، دنیاست و آخرت، خوبی هاست و بدی ها. هر چه خوبیاست از آنِ خداست و هر چه بدی است از آنِ شیطان ملعون است.

کافی، ج 2، ص 16، ح 2

حدیث924

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَمّا عَلامَةُ التّائِبِ فَاَرْبَعَةٌ: اَلنَّصیحَةُ لِلّهِ فی عَمَلِهِ وَ تَرْکُ الْباطِلِ وَ لُزومُالْحَقِّ وَ الْحِرْصُ عَلَی الْخَیْرِ ؛
نشانه توبه کننده چهار است: عمل خالصانه برای خدا، رها کردن باطل، پایبندی بهحق و حریص بودن بر کار خیر.

تحف العقول، ص 20

حدیث925

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلْـحَقُّ ثَقیلٌ مُرٌّ وَ الْباطِلُ خَفیفٌ حُلْوٌ وَ رُبَّ شَهْوَةِ ساعَةٍ تورِثُحُزْنا طَویلاً؛
حق، سنگین و تلخ است و باطل، سبک و شیرین و بسا خواهش و هوا و هوسی کهلحظه ای بیش نمی ماند، اما غم و اندوهی طولانی به دنبال می آورد.

مکارم الاخلاق، ص 465

حدیث926

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ایّاکُمْ وَ التَّلَوُّنَ فی دینِ اللّه ِ فَاِنَّ جَماعَةً فیما تَـکْرَهونَ مِنَ الْحَقِّ خَیْرٌمِنْ فُرْقَةٍ فیما تُحِبّونَ مِنَ الْباطِلِ وَ اِنَّ اللّه َ سُبْحانَهُ لَمْ یُعْطِ اَحَدا بِفُرْقَةٍ خَیْرا مِمَّنْمَضی وَ لا مِمَّنْ بَقیَ ؛
از چند رنگی و اختلاف در دین خدا بپرهیزید، زیرا یکپارچگی در آنچه حق استولی شما آن را ناخوش می دارید، از پراکندگی در آنچه باطل است اما خوشایند شمامی باشد، بهتر است. خدای سبحان به هیچ یک از گذشتگان و باقی ماندگان بر اثر تفرقهو جدایی خیر و خوبی عطا نکرده است.

نهج البلاغه، از خطبه 176

حدیث927

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثُ خِصالٍ مَنْ کُنَّ فیهِ فَقَدِ اسْتَـکْمَلَ خِصالَ الاْیمانِ: اَلَّذی إذا رَضیَلَمْ یُدْخِلْهُ رِضاهُ فی باطِلٍ وَ اِنْ غَضِبَ لَم یُخرِجْهُ مِنَ الحَقِّ وَ لَو قَدَرَ لَمْ یَتَعاطَ مالَیْسَ لَهُ؛
سه ویژگی است که در هر کس یافت شود، ویژگی های ایمان کامل می گردد: آن کهوقتی خشنود گردد، خشنودی اش او را به باطل نکشاند و خشمش او را به هنگام خشم،از حق برون نبرد و هر گاه توان یافت، به آنچه از او نیست، دست درازی نکند.

الاصول الستة عشر، ص 35

حدیث928

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُکْمِلُ الْمُؤمِنُ ایمانَهُ حَتّی یَحتَویَ عَلی مِائَةٍ وَ ثَلاثِ خِصالٍ:... لایَقْبَلُ الْباطِلَ مِن صَدیقِهِ وَ لا یَرُدُّ الْحَقَّ مِنْ عَدُوِّهِ...؛
ایمان مؤمن کامل نمی شود، مگر آن که 103 صفت در او باشد:... باطل را از دوستشنمی پذیرد و در مقابله با دشمن، حق را پایمال نمی کند.

بحارالأنوار، ج 67، ص 310

حدیث929

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
آفَةُ السَّماحَةِ المَنُّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : آفت بخشش ، منّت گذاری است .
معدن الجواهر ، ص 59 .

حدیث930

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
آفَةُ العِبادَةِ الفَترَةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : آفت عبادت ، سستی است .
المحاسن ، ج 1 ، ص 17 .

حدیث931

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
آفَةُ العِلمِ النِّسیانُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : آفت دانش ، فراموشی است .
الخصال ، ص 416 .

حدیث932

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِتَّقوا فِراسَةَ المُؤمِنِ فَإِنَّهُ یَنظُرُ بِنُورِ اللّه ِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : از هوشیاری مؤمن پروا کنید ، که مؤمن با نور خدا نظر می کند .
بصائر الدرجات ، ص 375 .

حدیث933

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُحثوا فی وُجوهِ المَدّاحینَ التُّرابَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : به روی ستایشگران خاک بپاشید .
کتاب من لایحضره الفقیه ،ج 4 ، ص 381 .

حدیث934

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا أتاکُم کَریمُ قَومٍ فَأَکرِموهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هرگاه بزرگ قومی بر شما وارد شد ، گرامی اش بدارید .
الکافی ، ج 2 ، ص 659 .

حدیث935

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا أحَبَّ أحَدُکُم أخاهُ فَلیُعلِمهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : اگر یکی از شما برادرش را دوست دارد ، باید او را [از دوستی خود ]آگاه کند .
المحاسن ، ج 1 ، ص 266 .

حدیث936

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا أرادَ اللّه ُ تَعالی بِعَبدٍ خَیرا عَسَلَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هرگاه خداوند خیرخواه کسی باشد ، او را نزد مردم ، محبوب می گرداند .
المجازات النبویّة ، ص 37 .

حدیث937

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذَا اشتکی المُؤمِنُ أخلَصَهُ اللّه ُ مِنَ الذّنوبِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هر گاه مؤمن بیمار شود ، خداوند ، او را از گناهان پاک می سازد .
المعجم الأوسط ، ج 5 ، ص 292 .

حدیث938

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
. إذا جاءَکُمُ الزّائِرُ فَأکرِموهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هر گاه کسی به دیدار شما آمد ، گرامی اش بدارید .
الأمالی ، صدوق ، ص 600 .

حدیث939

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إذا لَم تَستَحیِ فَاصنَع ماشِئتَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : اگر شرم نداری ، هر آنچه می خواهی بکن .
عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 61 .

حدیث940

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِستَشیروا ذَوِی العُقولِ تَرشُدوا و لاتَعصُوهُم فَتَندَموا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : با خردمندان مشورت کنید تا به راستی راه ببرید ، و از [راهنمایی] آنان سرپیچی نکنید که پشیمان می شوید .
کنز الفوائد ، ص 194 .

حدیث941

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِستَعیذوا بِاللّه ِ مِن طَمَعٍ یَهدی إلی طَبَعٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : از طمعی که به پستی راه می نماید ، به خدا پناه ببرید .
المجازات النبویّة ، ص 226 .

حدیث942

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِستَعینوا عَلی اُمورِکُم بِالکِتمانِ ، اِستَعینوا عَلی إنجاحِ الحَوائِجِ بِالکِتمانِ لَها ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : استواری کارها و برآورده شدن نیازهای خود را در نهان داشتن آنها بجویید .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 412 .

حدیث943

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِغتَنِمُوا الدُّعاءَ عِندَ الرِّقَّةِ فَإِنَّها رَحمَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هنگام نرمی و رقّت دل ، دعا را غنیمت شمارید ، که نرمی دل ، رحمت است .
همان ، ص 402 .

حدیث944

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَعمالُ بِالنِّیّاتِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : عمل ، در گرو نیّت است .
دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 4 .

حدیث945

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلأمانَةُ تَجُرُّ الرِّزقَ وَ الخِیانَةُ تَجُرُّ الفَقرَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :امانتداری روزی می آورد ، و خیانت ، فقر .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 72 . در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : تحف العقول ، ص 221 .

حدیث946

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلإیمانُ نِصفانِ : نِصفٌ شُکرٌ و نِصفٌ صَبرٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :ایمان ، دو نیمه است : نیمی از آن شکرگزاری و نیمِ دیگر شکیبایی است .
تحف العقول ، ص 48 (با اندکی تفاوت) .

حدیث947

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُمَّتِی الغُرُّ المُحَجَّلونَ یَومَ القِیامَةِ مِن آثارِ الوُضوءِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :امّت من در روز قیامت ، از آثار وضو ، پیشانی هایی نورانی دارند .
مسند أبی یعلی ، ج 11 ، ص 295 .

حدیث948

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الرَّجُلَ لَیُحرَمُ الرِّزقَ بِالذَّنبِ یُصیبُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمی ، با گناهی که می کند ، از روزی محروم می شود .
الأمالی ، طوسی ، ص 528 .

حدیث949

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ العَبدَ لَیُدرِکُ بِحُسنِ الخُلقِ دَرَجَةَ الصّائِمِ القائِمِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده با نیک خویی به مقام روزه دارِ شب زنده دار می رسد .
مسند زید بن علی ، ص 474 (با اندکی تفاوت) .

حدیث950

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ الفِتنَةَ تَجِی ءُ فَتَنسِفُ العِبادَ نَسفا یَنجُو العالِمُ مِنها بِعِلمِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :فتنه می آید و بندگان را تارومار می کند ، مگر عالم که به علم خویش از آن می رهد .
مسند ابراهیم بن أدهم ، ص 28 .

حدیث951

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ إذا أنعَمَ عَلی عَبدٍ نِعمَةً أَحَبَّ أن یَری عَلَیهِ أَثَرَها ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

خداوند ، دوست دارد که هرگاه نعمتی به بنده ای می دهد، اثر آن را در او ببیند .
الأمالی ، طوسی ، ص 275 .

حدیث952

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تَعالی یُحِبُّ الرِّفقَ فِی الأَمرِ کُلِّهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، مدارا کردن در هر کار را دوست دارد .
مسند أحمد ، ج 6 ، ص 37 .

حدیث953

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ جَمیلٌ و یُحِبُّ الجَمالَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، زیباست و زیبایی را دوست دارد .
دعائم الإسلام ، ج 2 ، ص 155 .

حدیث954

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ لا یَقبَلُ عَمَلَ عَبدٍ حَتّی یَرضی قَولَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، عمل بنده را نمی پذیرد ، مگر آن که از گفتارش خشنود باشد .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 17 .

حدیث955

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ المُؤمِنَ المُحتَرِفَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، مؤمنِ پیشه ور را دوست دارد .
الکافی ، ج 5 ، ص 113 .

حدیث956

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ کُلَّ قَلبٍ حَزینٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، هر دل اندوهگینی را دوست دارد .
المستدرک علی الصحیحین ، ج 4 ، ص 315 . در منابع شیعی از امام سجّاد علیه السلام : الکافی ، ج2 ، ص 99 .

حدیث957

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ مَعالِیَ الاُمورِ و أشرافَها و یَکرَهُ سَفسافَها ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، کارهای بزرگ و شریف را دوست دارد ، و کارهای خُرد و کم ارزش را ناخوش می دارد .
المعجم الکبیر ، ج 3 ، ص 131 .

حدیث958

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ المُصَلّی لَیَقرَعُ بابَ المَلِکِ و إنَّهُ مَن یُدِم قَرعَ البابِ یُوشِکُ أن یُفتَحَ لَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نمازگزار ، درِ خانه فرمانروا[ی جهان] را می کوبد ، و هر که درِ خانه ای را پیوسته بکوبد ، امید است که به رویش گشوده شود .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 188 .

حدیث959

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أحسَنَ الحَسَنِ الخُلُقُ الحَسَنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیکوترین نیکویی ، خوی نیکوست .
همان ، ص 108 . در منابع شیعی از امام حسن علیه السلام : الخصال ، ص 29 .

حدیث960

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أشَدَّ النّاسِ عَذابا یَومَ القِیامَةِ عالِمٌ لَم یَنفَعهُ اللّه ُ بِعِلمِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سخت ترین عذاب در روز قیامت ، از آنِ عالمی است که خداوند ، او را از علمش بهره مند نساخته است.
همان ، ج 2 ، ص 171 .

حدیث961

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أعجَلَ الطّاعَةِ ثَوابا صِلَةُ الرَّحِمِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :صله رحم ، طاعتی است که پاداش آن زودتر [از دیگر طاعات] به بنده می رسد .
الکافی ، ج 2 ، ص 152 .

حدیث962

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِنتِظارُ الفَرَجِ بِالصَّبرِ عِبادَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :صبورانه در انتظار گشایش بودن ، عبادت است .
الدعوات ، ص 41 ، ح 101 .

حدیث963

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ حُسنَ الظَّنِّ مِن حُسنِ العِبادَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
حُسن ظن داشتن [به خدا و بندگانش] از جمله عبادات نیک است .
سنن الترمذی ، ج 5 ، ص 241 .

حدیث964

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ دینَ اللّه ِ الحَنیفِیَّةُ السَّمحَةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دین خدا ، راست و آسان است .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 104 . در منابع شیعی مانند : دعائم الإسلام (ج 1 ، ص 131) ، با لفظ «أحبّ الأدیان إلی اللّه » آمده است .

حدیث965

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ شَرَّ النّاسِ عِندَ اللّه ِ یَومَ القِیامَةِ عَبدٌ أذهَبَ آخِرَتَهُ بِدُنیا غَیرِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بدترینِ مردم در روز قیامت نزد خداوند ، بنده ای است که آخرت خود را به خاطر دنیای دیگران از بین ببرد .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 1312 .

حدیث966

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ شَرَّ النّاسِ عِندَ اللّه ِ یَومَ القِیامَةِ مَن فَرِقَهُ النّاسُ اتِّقاءَ فُحشِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بدترینِ مردم در روز قیامت نزد خدا ، کسی است که مردم از ناسزاگویی او بیمناک باشند .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 171 .

حدیث967

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُنصُر أخاکَ ظالِما أو مَظلوما ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برادر خود را یاری کن، ظالم باشد یا مظلوم .
مسند أحمد ، ج 3 ، ص 201 .

حدیث968

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُنظُروا إلی مَن هُوَ أسفَلُ مِنکُم و لاتَنظُروا إلی مَن هُوَ فَوقَکُم فَإِنَّهُ أجدَرُ أن لا تَزدَروا نِعمَةَ اللّه ِ عَلَیکُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :به فرودست خود بنگرید ، نه به فرا دست خود ؛ چه ، سزاوار نیست که

نعمت خدا را بر خود ، کوچک شمارید .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 1387 .

حدیث969

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِجَوابِ الکِتابِ حَقَّا کَرَدِّ السَّلامِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دادن جواب نامه ، حقّی است مانند جواب سلام .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 119 .

حدیث970

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِنَ السُّنَّةِ أن یَخرُجَ الرَّجُلُ مَعَ ضَیفِهِ إلی بابِ الدّارِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از جمله سنّت ، این است که آدمی ، میهمانش را هنگام خروج ، تا درِ خانه همراهی کند .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 1114 .

حدیث971

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ مِن موجِباتِ المَغفِرَةِ إدخالُ السُّرورِ عَلی أخیکَ المؤمِنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از جمله اسباب مغفرت ، شاد کردن برادر مؤمن است .
المعجم الکبیر ، ج 3 ، ص 83 .

حدیث972

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ هذاَ الدِّینَ مَتینٌ فَأَوغِل فیهِ بِرِفقٍ ؛ و لا تُبَغِّض إلی نَفسِکَ عِبادَةَ اللّه ِ فَإِنِّ المُنبَتَّ لا أرضا قَطَعَ و لا ظَهرا أبقی ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :این دین ، استوار است . از این رو ، با نرمی و مدارا در آن وارد شو ( به احکام آن عمل کن) ، و کاری نکن که عبادت خدا پیش تو منفور شود ، که در راه مانده ، نه به مقصد رسیده ، و نه مَرکبی برایش مانده است .
المجازات النبویّة ، ص 244 .

حدیث973

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ هذِهِ القُلُوبَ تَصدَأُ کَما یَصدَأُ الحَدیدُ ؛ قیلَ : فَما جِلاءُها قالَ : ذِکرُ المَوتِ و تِلاوَةُ القُرآنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :«دل همچون آهن ، زنگار می گیرد» . سؤال شد : صیقل یافتن آن به چیست؟ فرمود : «یاد مرگ و تلاوت قرآن» .
تاریخ بغداد ، ج 11 ، ص 86 .

حدیث974

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إیّاکُم وَ الدَّینَ فَإِنَّهُ هَمٌّ بِاللَّیلِ و مَذَّلَةٌ بِالنَّهارِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از قرض گرفتن بپرهیزید ، که اندوه شب است و خواری روز .
علل الشرائع ، ج 2 ، ص 527 .

حدیث975

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إیّاکَ و ما یُعتَذَرُ مِنهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از کاری که باید از انجام دادن آن عذر خواست ، بپرهیز !
المعجم الکبیر ، ج 1 ، ص 142 . در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : نهج البلاغة ، نامه 33 .

حدیث976

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحَبُّ الأَعمالِ إلَی اللّه ِ أدوَمُها و إن قَلَّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :محبوب ترین کار نزد خداوند ، با دوام ترین کار است ، اگر چه اندک باشد .
الأمالی ، سیّد مرتضی ، ج 1 ، ص 41 .

حدیث977

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحَبُّ العِبادِ إلَی اللّه ِ الأَتقِیاءُ الأَخفِیاءُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :محبوب ترینِ بندگان نزد خداوند ، پرهیزگاران گمنام اند .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 252 .

حدیث978

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحسِن جِوارَ مَن جاوَرَکَ تَکُن مُسلِما ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :با همسایه خود ، نیکو همسایگی کن ، تا مسلمان باشی .
المعجم الصغیر ، ج 2 ، ص 104 .

حدیث979

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أدِّ الأَمانَةَ إلی مَنِ ائتَمَنَکَ و لاتَخُن مَن خانَکَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :با کسی که تو را امین شمرده ، امانتداری کن ، و به کسی که به تو خیانت کرده ، خیانت نکن .
الاستبصار ، ج 3 ، ص 53 .

حدیث980

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أسبِغِ الوُضوءَ یُزَد فی عُمرِکَ و سَلِّم عَلی أهلِ بَیتِکَ یَکثُر خَیرُ بَیتِکَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
کامل وضو گیر (آب را به تمام اعضای وضو برسان) تا بر عمرت افزوده شود ، و بر خانواده ات سلام کن تا خیر در خانه ات افزون شود .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 376 .

حدیث981

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أسرَعُ الدُّعاءِ إجابَةً دَعوَةُ غائِبٍ لِغائِبٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نزدیک ترین دعا به اجابت ، دعا برای فرد غایب است .
الکافی ، ج 2 ، ص 510 (با اندکی تفاوت) .

حدیث982

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أعطُوا الأَجیرَ أجرَهُ قَبلَ أن یَجِفَّ عَرَقُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دستْ مزد کارگر را ، پیش از آن که عرقش خشک شود ، بپردازید .
المعجم الصغیر ، ج 1 ، ص 21 .

حدیث983

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أعظَمُ النِّساءِ بَرَکَةً أقَلُّهُنَّ مَؤونَةً ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :با برکت ترینِ زنان ، کم خرج ترینِ آنان است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 105 .

حدیث984

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ الحَسَناتِ تَکرِمَةُ الجُلَساءِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برترین نیکی، گرامی داشتن همنشین است .
کنز العمّال ، ح 25402 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث985

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ الصَّدَقَةِ إصلاحُ ذاتِ البَینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برترین صدقه ، سازش دادن میان دو نفر ( یا دو گروه) است .
منتخب مسند عبد بن حمید ، ص 135 .

حدیث986

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ العِبادَةِ انتِظارُ الفَرَجِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برترین عبادت ، چشمداشتِ گشایش است .
کمال الدّین و تمام النعمة ، ص 287 .

حدیث987

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ الفَضائِلِ أن تَصِلَ مَن قَطَعَکَ و تُعطِیَ مَن حَرَمَکَ و تَصفَحَ عَن

مَن ظَلَمَکَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برترین فضیلت ، آن است که به کسی که از تو بریده ، بپیوندی ، و به کسی که از تو دریغ کرده ، ببخشی ، و از کسی که به تو ستم کرده است ، درگذری .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 248 .

حدیث988

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أقلِل مِنَ الدَّینِ تَعِش حُرّا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از بدهی خود بکاه ، تا آزاده زندگی کنی .
همان ، ج 1 ، ص 370 .

حدیث989

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أکرِموا أولادَکُم و أحسِنوا آدابَهُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :فرزندانتان را گرامی بدارید و نکو تربیتشان کنید .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 1211 .

حدیث990

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألارُبَّ شَهوَةِ ساعَةٍ أورَثَت حُزنا طَویلاً ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بسا لحظه ای هوس که اندوهی دراز در پی دارد .
الأمالی ، طوسی ، ص 533 .

حدیث991

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أمیطُوا الأذی عَن طَریقِ المُسلِمینَ تَکثُر حَسَناتُکُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر چیز آزار دهنده را از سَرِ راه مسلمانان دور کنید تا کارهای نیک شما فزونی یابد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 430 .

حدیث992

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حدیث قدسی : أنَا عِندَ ظَنِّ عَبدی بی و أنَا مَعَ عَبدی إذا ذَکَرَنی ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :من در گروِ گمان بنده ام به خود هستم . من با بنده ام هستم ، هرگاه مرا یاد کند .
همان ، ج 2 ، ص 322 .

حدیث993

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أوَّلُ ما یُحاسَبُ بِهِ العَبدُ الصَّلاةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نخستین چیزی که بنده را درباره آن به حساب می کِشند ، نماز است .
فقه الرضا علیه السلام ، ص 100 .

حدیث994

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أوَّلُ ما یوضَعُ فِی المیزانِ الخُلُقُ الحَسَنُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نخستین چیزی که در ترازو [ی اعمال] نهاده می شود ، خوش خویی است .
المصنف ، ابن ابی شیبة ، ج 6 ، ص 90 .

حدیث995

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّ داءٍ أدوی مِنَ البُخلِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کدامین درد ، دردناک تر از تنگْ چشمی است؟!
فقه الرضا علیه السلام ، ص 277 .

حدیث996

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلبَذاءُ مِنَ الجَفاءِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دشنام گفتن ، نشانه درشت خویی است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 50 . در منابع شیعی از امام صادق علیه السلام : الکافی ، ج 2 ، ص 325 .

حدیث997

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلبِرُّ حُسنُ الخُلقِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیکوکاری [همان] خوش اخلاقی است .
مسند أحمد ، ج 4 ، ص 182 .

حدیث998

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلبَرَکَةُ مَعَ أکابِرِکُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برکت با پیران شماست .
المعجم الأوسط ، ج 9 ، ص 16 .

حدیث999

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلبِطالَةُ تُقِسی القَلبَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بیکاری ، دل را سخت می کند .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 188 .

حدیث1000

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتّائِبُ مِنَ الذَّنبِ کَمَن لاذَنبَ لَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :توبه کننده از گناه ، همچون کسی است که گناهی نکرده است .
عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 79 .

از1001تا1200

حدیث1001

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتَّحَدُّثُ بِالنِّعَمِ شُکرٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بازگویی نعمت ها ، سپاسگزاری [از آنها] است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 61 .

حدیث1002

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتَّدبیرُ نِصفُ العَیشِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :عاقبت اندیشی ، نیمی از آسایش زندگی است .
کنز العمّال ، ح 5435 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1003

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَعَرَّف إلَی اللّه ِ فِی الرَّخاءِ یَعرِفکَ فِی الشِّدَّةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هنگام آسایش ، با خدا آشنا باش ، تا در سختی با تو آشنایی کند .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 413 .

حدیث1004

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَفَرَّغوا مِن هُمومِ الدُّنیا مَا استَطَعتُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :چندان که می توانید ، دل از غم های دنیا تهی دارید .
المعجم الأوسط ، ج 5 ، ص 186 .

حدیث1005

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِلتَمِسُوا الجارَ قَبلَ شِراءِ الدّارِ وَ الرَّفیقَ قَبلَ الطَّریقِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پیش از خرید خانه، از همسایه ، و پیش از راهی شدن، از همراه پرس و جو کنید .
مستدرک الوسائل ، ج 8 ، ص 431 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1006

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِلتَمِسُوا الرِّزقَ فی خَبایَا الأَرضِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :روزی خود را از آنچه در زمین پنهان است ، بجویید .
مسند أبی یعلی ، ج 7 ، ص 347 .

حدیث1007

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلتَّوَدُّدُ نِصفُ العَقلِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

دوستی کردن ، نیمی از خردمندی است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 54 ؛ در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : خصائص الأئمة ، ص 104 ، و در الکافی (ج 2 ، ص 643) با لفظ «التودّد إلی النّاس» از پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است .

حدیث1008

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَهادَوا تَزدادوا حُبّا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :به یکدیگر هدیه دهید تا دوستی تان افزون شود .
المعجم الأوسط ، ج 6 ، ص 54 .

حدیث1009

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثُ دَعَواتٍ مُستَجاباتٌ لاشَکَّ فیهِنَّ : دَعوَةُ المَظلومِ و دَعوَةُ المُسافِرِ و دَعوَةُ الوالِدِ عَلی وَلَدِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دعای سه کس ، بی تردید ، مستجاب است : دعای ستمدیده ، دعای مسافر و دعای پدر برای فرزند .
الجعفریات ، ص 186 .

حدیث1010

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلجَماعَةُ رَحمَةٌ وَ الفُرقَةُ عَذابٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :همبستگی ، مایه رحمت است و پراکندگی ، مایه عذاب .
نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ، ص 27 .

حدیث1011

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلجُمُعَةُ حَجُّ المَساکینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نماز جمعه ، حجّ مستمندان است .
نثر الدر ، ج 1 ، ص 250 .

حدیث1012

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلجَنَّةُ تَحتَ أقدامِ الاُمَّهاتِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهشت ، زیر گام های مادران است .
کنز العمّال ، ح 45439 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1013

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جِهادُ المَرأةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :جهاد زن ، خوب شوهرداری کردن است .
الخصال ، ص 620 .

حدیث1014

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُبُّکَ الشَّی ءَ یُعمی و یُصِمُّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

دلبستگی تو به چیزی ، کور و کرت می کند .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 380 .

حدیث1015

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُسنُ السُّؤالِ نِصفُ العِلمِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیکو پرسیدن ، [نشانه بهره مندی از] نیمی از دانش است .
کنزالفوائد ، ص 287 .

حدیث1016

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُسنُ المَلَکَةِ نَماءٌ و سُوءُ المَلَکَةِ شُؤمٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیک رفتاری با زیردستان ، مایه فزونی است و بدرفتاری با آنان ، سبب شوربختی .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 511 .

حدیث1017

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَصِّنوا أموالَکُم بِالزِّکاةِ و داوُوا مَرضاکُم بِالصَّدَقَةِ و أعِدُّوا لِلبَلاءِ الدُّعاءَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :اموال خود را با [پرداخت] زکات ، محفوظ نگاه دارید ، و بیمارانتان را با صدقه دادن درمان کنید ، و به هنگام سختی و گرفتاری به دعا روی آورید .
قرب الإسناد ، ص 117 .

حدیث1018

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُفَّتِ الجَنَّةُ بِالمَکارِهِ و حُفَّتِ النّارُ بِالشَّهَواتِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهشت را ناگواری ها و دوزخ را شهوت ها در میان گرفته اند .
المجازات النبویّة ، ص 349 .

حدیث1019

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلحَیاءُ لایَأتی إلاّبِخَیرٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :حیا ، جز نیکی به بار نمی آورد .
صحیح البخاری ، ج 7 ، ص 100 .

حدیث1020

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَشیَةُ اللّه ِ رَأسُ کُلِّ حِکمَةٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خشیت از خدا ، سرآمدِ هر حکمتی است .
الورع ، ابن ابی الدنیا ، ص 43 .

حدیث1021

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الخَلقُ کُلُّهُم عِیالُ اللّه ِ ، فَأَحَبُّهُم إلَیهِ أنفَعُهُم لِعِیالِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مردم ، همگی خانواده خدایند ، و محبوب ترینِ آنان نزد او کسانی اند که سود بیشتری به خانواده او می رسانند .
قرب الإسناد ، ص 120 .

حدیث1022

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلخَمرُ اُمُّ الخَبائِثِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :شراب ، ریشه پلیدی هاست .
المجازات النبویّة ، ص 229 .

حدیث1023

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ الذِّکرِ الخَفیُّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهترین ذکر ، ذکر پنهان است .
المصنف ، ابن ابی شیبة ، ج 7 ، ص 108 .

حدیث1024

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ العَمَلِ ما نَفَعَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهترین عمل ، آن است که سودی رسانَد .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 223 .

حدیث1025

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ النّاسِ أنفَعُهُم لِلنّاسِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهترینِ مردم ، کسانی اند که بیشتر به مردم سود برسانند .
المعجم الأوسط ، ج 6 ، ص 58 .

حدیث1026

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ النِّکاحِ أیسَرُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

بهترین ازدواج ، آسان ترین آن است .
سنن أبی داوود ، ج 1 ، ص 470 .

حدیث1027

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُکُم مَن تَعَلَّمَ القُرآنَ و عَلَّمَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهترینِ شما کسی است که قرآن بیاموزد و به دیگران بیاموزانَد .
سنن الدارمی ، ج 2 ، ص 437 .

حدیث1028

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُکُم مَن یُرجی خَیرُهُ و یُؤمَنُ شَرُّهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهترینِ شما کسی است که به خیرش امید می رود و از شرّش ایمنی هست .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 368 .

حدیث1029

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدّالُّ عَلَی الخَیرِ کَفاعِلِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که به نیکی رهنمون شود ، مانند کسی است که نیکی می کند .
ثواب الأعمال ، ص 1 .

حدیث1030

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدُّعاءُ بَینَ الأذانِ وَ الإقامَةِ لایُرَدُّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دعای میان اذان و اقامه رد نمی شود .
مسند أبی داوود ، ص 282 .

حدیث1031

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدُّعاءُ سِلاحُ المُؤمِنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دعا ، سلاح مؤمن است .
الإمامة و التبصرة ، ص 179 .

حدیث1032

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَعوَةُ المَظلُومِ مُستَجابَةٌ و إن کانَ فاجِرا فَفُجورُهُ عَلی نَفسِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دعای ستمدیده ، مستجاب است ، و اگر بدکار باشد ، بدکاری اش به زیان خود اوست .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 367 .

حدیث1033

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدُّنیا سِجنُ المُؤمِنِ و جَنَّةُ الکافِرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است .
التمحیص ، ص 48 .

حدیث1034

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلدّینُ النَّصیحَةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دین ، اخلاص ورزی و خیرخواهی است .
دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 134 .

حدیث1035

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَأسُ الحِکمَةِ مَخافَةُ اللّه ِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بیم از خداوند ، بنیان حکمت است .
الاختصاص ، ص 343 .

حدیث1036

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رُبَّ قائِمٍ لَیسَ لَهُ مِن قِیامِهِ إلاَّالسَّهَرُ و رُبَّ صائِمٍ لَیسَ لَهُ مِن صِیامِهِ إلاَّ الجُوعُ وَ العَطَشُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بسا شب زنده داری که شب زنده داری اش جز بیداری نیست ، و بسا روزه داری که روزه داری اش جز گرسنگی و تشنگی نیست.
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 470 .

حدیث1037

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ امرَءا أصلَحَ مِن لِسانِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :رحمت خدا بر آن که زبان خود رااصلاح کند .
الأمالی، طوسی ، ص 398 (با اندکی تفاوت) .

حدیث1038

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ عَبدا قالَ خَیرا فَغَنِمَ أو سَکَتَ فَسَلِمَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :رحمت خدا بر بنده ای که سخنی نیک گفت و سود بُرد یا زبان در کام کشید و سلامت ماند .
تحف العقول ، ص 43 .

حدیث1039

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرِّفقُ رَأسُ الحِکمَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مدارا کردن ، بنیان حکمت است .
المصنَّف ، ابن ابی شیبه ، ج 6 ، ص 86 .

حدیث1040

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلرِّفقُ فِی المَعیشَةِ خَیرٌ مِن بَعضِ التِّجارَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مدارا کردن در معیشت ، از برخی تجارت ها بهتر است .
المعجم الأوسط ، ج 8 ، ص 318 .

حدیث1041

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
زُرغِبّا تَزدَد حُبّا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :یک روز در میان ، [برادر دینی خود را] دیدار کن ، تا دوستی ات افزون شود .
المعجم الکبیر ، ج 4 ، ص 21 .

حدیث1042

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلزُّهدُ فِی الدُّنیا یُریحُ القَلبَ وَ البَدَنَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پارسایی در دنیا ، مایه آسایش دل و تن است .
المعجم الأوسط ، ج 6 ، ص 177 .

حدیث1043

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سافِروا تَصِحّوا و تَغنَمُوا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سفر کنید تا تن درست باشید و غنیمت به دست آورید .
السنن الکبری ، بیهقی ، ج 7 ، ص 102 .

حدیث1044

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسَّعیدُ مَن وُعِظَ بِغَیرِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیک بخت ، آن است که از [سرنوشت] دیگران پند بگیرد .
تحف العقول ، ص 89 .

حدیث1045

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلسَّماحُ رَباحٌ وَ العُسرُ شُؤمٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آسان گرفتن ، مایه سودمندی است و سخت گرفتن ، سبب شوربختی .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 48 .

حدیث1046

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلشِّتاءُ رَبیعُ المُؤمِنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :زمستان ، بهار مؤمن است .
مسند أحمد ، ج 3 ، ص 75 . در منابع شیعی از امام صادق علیه السلام : فضائل الأشهر الثلاثة ، ص 111 .

حدیث1047

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرُّ العَمی عَمَی القَلبِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بدترین کوری ، کوری دل است .
الزهد ، ص 14 .

حدیث1048

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَرَفُ المُؤمِنِ قِیامُهُ بِاللَّیلِ و عِزُّهُ استِغناؤُهُ عَنِ النّاسِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :شرافت مؤمن به شب زنده داری اش ، و عزّت او به اظهار بی نیازی کردن از مردم است .
الخصال ، ص 7 .

حدیث1049

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصّائِمُ لاتُرَدُّ دَعوَتُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دعای روزه دار ، رد نمی شود .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 477 .

حدیث1050

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصُّبحَةُ تَمنَعُ الرِّزقَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خواب صبح دم ، بازدارنده روزی است .
مسند أحمد ، ج 1 ، ص 73 .

حدیث1051

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صَدَقَةُ السِّرِّ تُطفِی ءُ غَضَبَ الرَّبِّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :صدقه دادن نهانی، خشم پروردگار را فرو می نشانَد .
الکافی ، ج 4 ، ص 7 .

حدیث1052

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقةُ تَمنَعُ مِیتَةَ السَّوءِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :صدقه دادن ، از مرگِ بد باز می دارد .
ثواب الأعمال ، ص 140 .

حدیث1053

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّدَقَةُ عَلَی القَرابَةِ صَدَقَةٌ وصِلَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :صدقه دادن به خویشاوندان ، هم صدقه است و هم صله رحم .
المعجم الکبیر ، ج 6 ، ص 275 .

حدیث1054

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلصَّلاةُ قُربانُ کُلِّ تَقِیٍّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نماز ، سبب تقرّب هر پرهیزگاری است .
دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 133 .

حدیث1055

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِلَةُ الرَّحِمِ تَزیدُ فِی العُمرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پیوند با خویشاوندان ، بر عمر می افزاید .
قرب الإسناد، ص 76 .

حدیث1056

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صَنائِعُ المَعروفِ تَقی مَصارِعَ السَّوءِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :انجام دادن کار نیک ، [آدمی را] از مرگ بد ، نگاه می دارد .
الکافی ، ج 4 ، ص 28 .

حدیث1057

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صُوموا تَصِحّوا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :روزه بگیرید تا تن درست باشید .
الدعوات ، ص 76 .

حدیث1058

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلطّاعِمُ الشّاکِرُ لَهُ مِثلُ أجرِ الصّائِمِ الصّابِرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پاداش آن که می خورَد و شکر می گزارَد ، مانند پاداش روزه دارِ صبور است .
المحاسن ، ج 2 ، ص 445 (با اندکی تفاوت) .

حدیث1059

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طَلَبُ الحَلالِ جِهادٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :در جستجوی روزیِ حلال بودن ، جهاد است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 83 .

حدیث1060

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طوبی لِمَن شَغَلَهُ عَیبُهُ عن عُیوبِ النّاسِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خوشا آن که پرداختن به عیب خویش ، او را از عیب های مردم ، باز دارد !
نزهة الناظر و تنبیه الخاطر ، ص 36 .

حدیث1061

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طوبی لِمَن طابَ کَسبُهُ و صَلُحَت سَریرَتُهُ و کَرُمَت عَلانِیَتُهُ و عَزَلَ عَن النّاسِ شَرَّهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خوشا آن که کسبش پاک ، نهانش بسامان و آشکارش نیک باشد و شرّ

خود را از مردم ، باز دارد !
المعجم الکبیر ، ج 5 ، ص 72 .

حدیث1062

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طوبی لِمَن عَمِلَ بِعِلمِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خوشا آن که به علم خود ، عمل کند !
الأمالی ، طوسی ، ص 539 .

حدیث1063

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلعائِدُ فی هِبَتِهِ کَالکَلبِ یَعودُ فی قَیئِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که هدیه خود را پس بگیرد ، همچون سگی است که به استفراغ خود بر می گردد .
صحیح البخاری ، ج 3 ، ص 134 .

حدیث1064

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلَمُ الإیمانِ الصَّلاةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نشان ایمان، نماز است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 131 .

حدیث1065

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلعُلَماءُ اُمَناءُ اللّه ِ عَلی خَلقِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :عالمان ، امینان خدا در میان آفریدگان اویند .
همان ، ص 100 .

حدیث1066

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عُودُوا المَریضَ وَ اتَّبِعُوا الجَنائِزَ تُذَکِّرکُمُ الآخِرَةَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از بیماران عیادت کنید و در تشییع جنازه شرکت کنید تا شما را به یاد آخرت بیندازد .
مسند أبی یعلی ، ج 2 ، ص 364 .

حدیث1067

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَینانِ لاتَمَسُّهُمَا النّارُ : عَینٌ بَکَت مِن خَشیَةِ اللّه ِ فی جَوفِ اللَّیلِ و عَینٌ باتَت تَحرُسُ فی سَبیل اللّه ِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دو چشم اند که آتش به آنها نمی رسد : چشمی که در دلِ شب از بیم خدا بگِرید ، و چشمی که شبانه در راه خدا پاسبانی می کند .
سنن الترمذی ، ج 3 ، ص 96 .

حدیث1068

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلغِنی الیَأسُ مِمّا فی أیدِی النّاسِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :توانگری ، یعنی دل نبستن به آنچه در دست مردمان است .
المعجم الکبیر ، ج 10 ، ص 139 .

حدیث1069

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فُضوحُ الدُّنیا أهوَنُ مِن فُضُوحِ الآخِرَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :[تحمّل] رسوایی دنیا ، از رسوایی آخرت ، آسان تر است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 170 .

حدیث1070

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قُلِ الحَقَّ و إن کانَ مُرّا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :حق را بگو ، اگر چه تلخ باشد .
الخصال ، ص 526 .

حدیث1071

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قِلَّةُ العِیالِ أَحَدُ الیَسارَینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کمیِ نانخور ، نیمی از توانگری است .
دعائم الإسلام ، ج 2 ، ص 255 .

حدیث1072

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلقَناعَةُ مالٌ لایَنفَدُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :قناعت ، ثروتی پایان ناپذیر است .
المعجم الأوسط ، ج 7 ، ص 84 . در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : نهج البلاغة ، حکمت 57 .

حدیث1073

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قُولوا خَیرا تَغنَموا وَ اسکُتوا عَن شَرٍّ تَسلَموا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سخن خیر بگویید تا سود ببرید و از گفتن شرّ ، دَم فرو ببندید تا سلامت بمانید .
المستدرک علی الصحیحین ، ج 4 ، ص 487 .

حدیث1074

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَثرَةُ الضِّحکِ تُمیتُ القَلبَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خنده بسیار ، دل را می میرانَد .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 1403 . در منابع شیعی از امام صادق علیه السلام : الکافی ، ج 2 ، ص 664 .

حدیث1075

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَرَمُ المَرءِ دینُهُ و مُروءَتُهُ عَقلُهُ و حَسَبُهُ خُلُقُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کرامت آدمی به دین اوست ، و مردانگی اش به خِرَدش ، و شرافت خانوادگی اش به اخلاقش .
مکارم الأخلاق ، ابن أبی الدنیا ، ص 17 .

حدیث1076

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَفّارَةُ الذَّنبِ النَّدامَةُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کفّاره گناه ، پشیمانی [از آن] است .
مسند أحمد ، ج 1 ، ص 289 .

حدیث1077

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَفی بِالمَرءِ إثما أن یُحَدِّثَ بِکُلِّ ما یَسمَعُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمی را همین گناه بس که هر آنچه را می شنود ، باز گوید .
معانی الأخبار ، ص 159 (با اندک تفاوت) .

حدیث1078

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَفی بِالمَرءِ سَعادَةً أن یوثَقَ بِهِ فی دینِهِ و دُنیاهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمی را همین سعادت بس که در کار دین و دنیا به او اعتماد کنند .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 305 .

حدیث1079

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَفی بِالمَوتِ واعِظا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :[آدمی را پند] دادنِ مرگ ، بسنده است .
تحف العقول ، ص 34 .

حدیث1080

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ امرِءٍ حَسیبُ نَفسِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر کس حسابگر نفس خویش است .
مسند أبی یعلی ، ج 11 ، ص 286 .

حدیث1081

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَّتِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :همه شما مسئولید و همه شما از سوی مردم خود ، بازخواست می شوید .
صحیح البخاری ، ج 1 ، ص 215 .

حدیث1082

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُلُّ مَعروفٍ صَدَقَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر کار نیکی صدقه است .
الکافی ، ج 4 ، ص 26 .

حدیث1083

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کَلِمَةُ الحِکمَةِ ضالَّةُ کُلِّ حَکیمٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سخن حکمت آمیز ، گمشده هر حکیمی است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 65 .

حدیث1084

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلکَلِمَةُ الطَّیِّبَةُ صَدَقَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سخن پاک ، صدقه است .
صحیح البخاری ، ج 7 ، ص 79 .

حدیث1085

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُن فِی الدُّنیا کَأَنَّکَ غَریبٌ أو کَأَنَّکَ عابِرُ سَبیلٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :در دنیا چنان باش که گویی بیگانه ای یا رهگذری هستی .
الأمالی ، طوسی ، ص 381 .

حدیث1086

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلکَیِّسُ مَن دانَ نَفسَهُ و عَمِلَ لِما بَعدَ المَوتِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هوشمند ، کسی است که نفْس خویش را رام سازد و برای پس از مرگ ، درکار باشد .
الأمالی ، طوسی ، ص 530 .

حدیث1087

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا إیمانَ لِمَن لا أمانَةَ لَهُ ؛ و لا دینَ لِمَن لا عَهدَ لَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :قضا را برنمی گرداند ، مگر دعا ، و دین ندارد آن که پایبند پیمان نیست .
الجعفریات ، ص 36 .

حدیث1088

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَحاسَدوا و لا تَناجَشوا و لا تَباغَضوا و لا تَدابَروا و کونوا عِبادَ اللّه ِ إخوانا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :به یکدیگر حسد نبرید و در خرید و فروش برای فریب دادن خریدار ، به دورغ ، بر بهای کالا نیفزایید ، به یکدیگر کینه نورزید و پشت نکنید ، و از آن گروه بندگان خدا باشید که با یکدیگر برادرند .
صحیح مسلم ، ج 8 ، ص 10 .

حدیث1089

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تُحَقِّرَنَّ مِنَ المَعروفِ شَیئا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هیچ کار نیکی را کوچک نشمار .
کنز الفوائد ، ص 95 .

حدیث1090

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَخرِقَنَّ عَلی أحَدٍ سِترا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پرده هیچ کس را مَدَر .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 84 .

حدیث1091

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَسُبُّوا الأَمواتَ فَتُؤذوا بِهِ الأَحیاءَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :به مردگان دشنام ندهید ، که با این کار ، زندگان را می آزارید .
الدعوات ، ص 278 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1092

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَغتابُوا المُسلِمینَ و لاتَتَّبِعوا عَوراتِهِم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :غیبت مسلمانان را نکنید و در پی عیبجویی از آنان نباشید .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 451 .

حدیث1093

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَکونوا عَیّابینَ و لا مَدّاحینَ و لا طَعّانینَ و لا مُتَماوِتینَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :عیبجو ، ستایشگر، طعنه زن و مُرده گونه (بی روح) نباشید .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 87 .

حدیث1094

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تُواعِد أخاکَ مَوعِدا فَتُخلِفَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :به برادرت وعده ای نده که به آن وفا نکنی .
همان ، ص 85 .

حدیث1095

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا خَیرَ فی صُحبَةِ مَن لا یَری لَکَ مِنَ الحَقَّ مِثلَ الَّذی تَری لَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :در دوستی کسی که برای تو چنان حقّی را نمی بیند که تو برای او می بینی ، خیری نیست .
همان ، ص 73 .

حدیث1096

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا طاعَةَ لِمَخلوقٍ فی مَعصِیَةِ الخالِقِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هیچ مخلوقی نباید با معصیت خالق ، فرمان برده شود .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 381 .

حدیث1097

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَحِلُّ لِمسلِمٍ أن یَهجُرَ أخاهُ فَوقَ ثَلاثٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بر مسلمان روا نیست که بیش از سه روز از برادر خود ، دوری جوید .
الأمالی ، طوسی ، ص 391 .

حدیث1098

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَخلُوَنَّ رَجُلٌ بِامرَأَةٍ فَإِنَّ ثالِثَهُمَا الشَّیطانُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مبادا مردی با زنی خلوت کند ، که سومین آنها شیطان است .
مسند أحمد ، ج 1 ، ص 26 .

حدیث1099

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَدخُلُ الجَنَّةَ عَبدٌ لا یَأمَنُ جارُهُ بَوائِقَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده ای که همسایه اش از شرّ او در امان نباشد ، وارد بهشت نمی شود .
صحیح مسلم ، ج 1 ، ص 49 .

حدیث1100

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَدخُلُ الجَنَّةَ قَتّاتٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سخن چین ، وارد بهشت نمی شود .
الأمالی ، صدوق ، ص 511 .

حدیث1101

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَرحَمُ اللّه ُ مَن لا یَرحَمُ الناسَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، رحمت نمی آوَرَد بر کسی که به مردم ، رحم نمی کند .
صحیح البخاری ، ج 8 ، ص 165 .

حدیث1102

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لایَرُدُّ القَضاءَ إلاَّ الدُّعاءُ ؛ و لا یَزیدُ فِی العُمرِ إلاّ البِرُّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :قضا را برنمی گردانَد ، مگر دعا ، و برعمر نمی افزاید ، مگر نیکی .
الدعاء ، ص 30 .

حدیث1103

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَزالُ العَبدُ فِی الصَّلاةِ مَا انتَظَرَ الصَّلاةَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده ، تا آن گاه که در انتظار نماز است ، پیوسته در نماز است .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 415 .

حدیث1104

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَستَقیمُ إیمانُ عَبدٍ حَتّی یَستَقیمَ قَلبُهُ و لا یَستَقیمُ قَلبُهُ حَتّی یَستَقیمَ لِسانُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :ایمان بنده راست نشود ، مگر آن که دلش راست شود ، و دلش راست نشود ، مگر آن که زبانش راست شود .
نهج البلاغة ، خطبه 176 .

حدیث1105

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَستَکمِلُ أحَدُکُم حَقیقَةَ الإیمانِ حَتّی یَخزُنَ لِسانَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هیچ یک از شما حقیقت ایمان را به تمامی در نیابد ، مگر آن که زبان در کام کشد .
الکافی ، ج 2 ، ص 114 (با اندکی تفاوت) .

حدیث1106

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لایَشکُرُ اللّه َ مَن لا یَشکُرُ النّاسَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خدا را سپاس نمی گزارد ، آن که سپاسگزار مردم نباشد .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 380 .

حدیث1107

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُعجِبَنَّکُم إسلامُ رَجُلٍ حَتّی تَعلَموا کُنهَ عَقلِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مسلمانیِ کسی شما را به شگفت نیاورَد تا آن گاه که حقیقت خِرَدش را در یابید .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 88 .

حدیث1108

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُعجِبَنَّکُم عَمَلُ عامِلٍ حَتّی تَنظُروا بِمَ یُختَمُ لَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :عمل کسی شما را به شگفت نیاورَد تا آن گاه که سرانجام آن را ببینید .
همان ، ص 87 .

حدیث1109

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُلدَغُ المُؤمِنُ مِن جُحرٍ مَرَّتَینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن از یک سوراخ ، دوبار گزیده نمی شود .
صحیح البخاری ، ج 7 ، ص 103 .

حدیث1110

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَنبَغی لِمُؤمِنٍ أن یُذِلَّ نَفسَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :شایسته مؤمن نیست که خود را خوار کند .
المصنف ، عبد الرزاق ، ج 11 ، ص 348 .

حدیث1111

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُؤمِنُ عَبدٌ حَتّی یُحِبَّ لأِخیهِ ما یُحِبُّ لِنَفسِهِ مِن خَیرٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده ایمان نمی آورَد ، مگر آن که نیکی ای را که برای خود دوست دارد ، برای برادرش نیز دوست داشته باشد .
مسند أحمد ، ج 3 ، ص 306 .

حدیث1112

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حدیث قدسی : لَم یَتَعَبَّدلی المُتَعَبِّدونَ بِمِثلِ البُکاءِ مِن خَشیَتی ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :عبادت کنندگان با چیزی مانند گریستن از بیم من ، مرا عبادت نمی کنند .
المعجم الکبیر ، ج 12 ، ص 94 .

حدیث1113

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حدیث قدسی : لَم یَتَقَرَّب إلَیَّ المُتَقَرِّبونَ بِمثِلِ الوَرَعِ عَمّا حَرَّمتُ عَلَیهِم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بندگان مقرّب با چیزی مانند پرهیز از آنچه بر ایشان حرام کرده ام ، به من تقرّب نمی جویند .
المعجم الأوسط ، ج 4 ، ص 188 .

حدیث1114

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو تَعلَمونَ ما أعلَمُ لَضَحِکتُم قَلیلاً و لَبَکَیتُم کَثیرا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : اگر آنچه را که من می دانم ، می دانستید ، اندک می خندیدید و بسیار می گریستید .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 432 .

حدیث1115

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِیَأخُذِ العَبدُ مِن نَفسِهِ لِنَفسِهِ و مِن دُنیاهُ لآِخِرَتِهِ و مِنَ الشَّبیبَةِ قَبلَ الِکبَرِ و مِنَ الحَیاةِ قَبلَ المَماةِ ، فَما بَعدَ الدُّنیا مِن دارٍ إلاَّ الجَنَّةُ أوِ النّارُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده باید که از خویش برای خویش ، و از دنیایش برای آخرت ، و از جوانی اش پیش از پیری ، و از زندگی اش پیش از مرگ توشه برگیرد ، که پس از دنیا سرایی جز بهشت یا دوزخ نیست .
نثر الدر ، ج 1 ، ص 151 .

حدیث1116

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ الشَّدیدُ بِالصُّرعَةِ ، إنَّمَا الشَّدیدُ الَّذی یَملِکُ نَفسَهُ عِندَ الغَضَبِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیرومند ، آن نیست که حریف را به زمین می افکند . نیرومند ، کسی است که به هنگام خشم بر خویشتن چیره باشد .
تحف العقول ، ص 47 .

حدیث1117

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ بِکَذّابٍ مَن أصلَحَ بَینَ اثنَینِ فَقالَ خَیرا أو نَمی خَیرا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دروغگو نیست آن که [مصلحت جویانه] میان دو نفر آشتی می دهد . او خیر می گوید یا بر خیری می افزاید .
المعجم الصغیر ، ج 1 ، ص 102 .

حدیث1118

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ مِنّا مَن لَم یُؤَقِّرِ الکَبیرَ و یَرحَمِ الصَّغیرَ و یَأمُر بِالمَعروفِ و یَنهَ عَنِ المُنکَرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از ما نیست آن که پیران را حرمت نمی نهد و با کودکان مهربان نیست و امر به معروف و نهی از منکر نمی کند .
مسند أحمد ، ج 1 ، ص 275 .

حدیث1119

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ مِنّا مَن وَسَّعَ اللّه ُ عَلَیهِ ثُمَّ قَتَّرَ عَلی عِیالِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از ما نیست آن که خدا میدان روزی اش را فراخ کرده باشد و او بر خانواده اش تنگ گیرد .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 205 .

حدیث1120

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ مِن خُلُقِ المُؤمِنِ المَلَقُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :چاپلوسی ، خوی مؤمن نیست .
همان ، ص 203 .

حدیث1121

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما آمَنَ بِالقُرآنِ مَنِ استَحَلَّ مَحارِمَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که حرام قرآن را حلال شمارد ، به آن ایمان نیاورده است .
کنز الفوائد ، ج 1 ، ص 350 .

حدیث1122

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما تَقَرَّبَ العَبدُ إلَی اللّه ِ تَعالی أفضَلُ مِن سُجُودٍ خَفِیٍّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بنده با چیزی برتر از سجده نهانی به خداوند ، تقرّب نمی جوید .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 250 .

حدیث1123

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما خابَ مَنِ استَخارَ ؛ و لانَدِمَ مَنِ استَشارَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که خواهان خیر باشد ، زیان نمی بیند ، و آن که مشورت کند ، پشیمان نمی شود .
المعجم الصغیر ، ج 2 ، ص 78 .

حدیث1124

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما زانَ اللّه ُ تَعالی عَبدا بِزینَةٍ أفضَلَ مِن عَفافٍ فی دینِهِ و فَرجِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند ، بنده ای را به زینتی زیبنده تر از پاکی در دین و پاک دامنی نیاراست .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 18 .

حدیث1125

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما عالَ مَنِ اقتَصَدَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که میانه روی پیشه کند ، گرفتار فقر نمی شود .
مسند أحمد ، ج 1 ، ص 447 .

حدیث1126

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما عُبِدَ اللّه ُ بِشَیءٍ أفضَلَ مِن فِقهٍ فِی الدّینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :خداوند به چیزی برتر از شناخت عالمانه دین ، عبادت نشد .
الأمالی ، طوسی ، ص 474 .

حدیث1127

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما فَتَحَ رَجُلٌ عَلی نَفسِهِ بابَ مَسأَلَةٍ إلاّفَتَحَ اللّه ُ عَلَیهِ بابَ فَقرٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هیچ کس درِ حاجتخواهی را به روی خویش نگشود ، مگر آن که
خداوند ، درِ ناداری را به رویش گشود .
مسند أحمد ، ج 6 ، ص 206 .

حدیث1128

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما کانَ الرِّفقُ فی شَی ءٍ[ قَطُّ ] إلاّزانَهُ و ما کانَ الخُرقُ فی شَی ءٍ إلاّ شانَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :در هیچ کاری مدارا نشود ، مگر آن که زینت بخش آن شود ، و در هیچ کاری شتاب نشود ، مگر آن که سبب عیبناکی آن شود .
مسند الشهاب ، ج 2 ، ص 27 .

حدیث1129

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن عَمَلٍ یُعصَی اللّه ُ فیهِ بِأعجَلَ عُقوبَةً مِن بَغیٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کیفر هیچ کاری که خدا را بدان نافرمانی کنند ، زودتر از ظلم ، به بنده نمی رسد .
همان ، ص 205 .

حدیث1130

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما نَحَلَ والِدٌ وَلَدَهُ أفضَلَ مِن أدَبٍ حَسَنٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هیچ پدری به فرزند خویش ، هدیه ای گران بهاتر از تربیت نکو نبخشیده است .
سنن الترمذی ، ج 3 ، ص 227 .

حدیث1131

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما وَقی بِهِ المَرءُ عِرضَهُ کُتِبَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بهره مندی از آنچه آدمی با آن آبروی خود را نگاه می دارد ، [مانند] صدقه ای است که [در نامه عملش] نوشته می شود .
المستدرک الصحیحین ، ج 2 ، ص 50 .

حدیث1132

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُ أهلِ بَیتی مَثَلُ سَفینَةِ نوحٍ علیه السلام مَن رَکِبَ فیها نَجا و مَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مثَل اهل بیت من ، مثَل کشتی نوح است : هر که بر آن سوار شود ، نجات می یابد و هر که از آن روی برگردانَد ، غرق می شود .
مناقب أمیر المؤمنین علیه السلام ، ج 1 ، ص 296 .

حدیث1133

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمَجالِسُ بِالأمانَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نشست و برخاست [با دیگران] در گرو امانتداری است .
الکافی ، ج 2 ، ص 660 .

حدیث1134

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُجاهِدُ مَن جاهَدَ نَفسَهُ فی طاعَةِ اللّه ِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مجاهد ، کسی است که در راه فرمانبرداری از خدا ، جهاد با نفس کند .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 139 .

حدیث1135

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُدارةُ النّاسِ صَدَقَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مدارا کردن با مردم ، [مانند] صدقه دادن است .
روضة الواعظین ، ص 380 .

حدیث1136

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمَرءُ عَلی دینِ خَلیلِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمی ، پیرو مرام دوست خویش است .
الکافی ، ج 2 ، ص 375 .

حدیث1137

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمَسجِدُ بَیتُ کُلِّ تَقِیٍّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مسجد ، خانه هر پرهیزگاری است .
المعجم الکبیر ، ج 6 ، ص 255 .

حدیث1138

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُسلِمُ أخُو المُسلِمِ لایَظلِمُهُ و لا یُسلِمُهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مسلمان ، برادر مسلمان است ؛ نه بر او ستم می کند و نه به دست [ستم ]دیگرانش می سپارد .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 454 .

حدیث1139

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُسلِمُ مَن سَلِمَ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و یَدِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مسلمان ، کسی است که مسلمانان از دست و زبان او آسوده باشند .
الکافی ، ج 2 ، ص 234 .

حدیث1140

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِلاکُ الدّینِ الوَرَعُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نشانه دینداری ، پارسایی است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 59 .

حدیث1141

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن آتاهُ اللّه ُ خَیرا فَلیُرَ عَلَیهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که خداوند به او نعمتی داده است ، باید [نشانه های آن] در او نمایان باشد .
همان ، ص 235 .

حدیث1142

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اشتاقَ إلَی الجَنَّةِ سارَعَ إلَی الخَیراتِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که مشتاق بهشت است ، به سوی نیکی ها می شتابد .
همان ، ص 226 .

حدیث1143

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ التَمَسَ رِضَی النّاسِ بِسَخَطِ اللّه ِ سَخِطَ اللّه ُ عَلَیهِ و أسخَطَ عَلَیهِ النّاسَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه با خشم خدا خواهان خشنودی مردم باشد ، خداوند بر او خشم می گیرد و مردم را از او خشمگین می کند .
همان ، ص 300 .

حدیث1144

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ انقَطَعَ إلَی اللّه ِ کَفاهُ اللّه ُ کُلَّ مَؤونَةٍ و رَزَقَهُ مِن حَیثُ لایَحتَسِبُ و مَنِ انقَطَعَ إلَی الدُّنیا وَکَلَهُ اللّه ُ إلَیها ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

هرکه به خدا روی آورَد ، خداوند ، عهده دار همه مخارجش می شود و هرکه به دنیا روی آورد ، خداوند به دنیا واگذارش می کند .
المعجم الصغیر ، ج 1 ، ص 116 .

حدیث1145

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَکونَ أکَرَمَ النّاسِ فَلیَتَّقِ اللّه َ و مَن أحَبَّ أن یَکونَ أقوَی النّاسِ فَلیَتَوَکَّل عَلَی اللّه ِ و مَن أحَبَّ أن یَکونَ أغنَی النّاسِ فَلیَکُن بِما فی یَدِ اللّه ِ أوثَقَ مِنهُ فی یَدِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه دوست دارد گرامی ترینِ مردمان باشد ، باید از خدا پروا کند ؛ و هرکه دوست دارد توانمندترینِ مردمان باشد ، باید بر خدا توکّل کند ؛ و هرکه دوست دارد بی نیازترینِ مردمان باشد ، باید به آنچه نزد خداست بیشتر از آنچه در دست خود اوست ، اعتماد داشته باشد .
الأمالی ، صدوق ، ص 381 .

حدیث1146

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ عَمَلَ قَومٍ خَیرا کانَ أو شَرَّا کانَ کَمَن عَمِلَهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که کردار گروهی را ، چه نیک و چه بد ، دوست داشته باشد ، چونان کسی است که آن را به جای آورده است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 259 .

حدیث1147

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحسَنَ صَلاتَهُ حینَ یَراهُ النّاسُ ثُمَّ أساءَها حینَ یَخلو فَتِلکَ استِهانَةٌ استَهانَ بِها رَبَّهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکس ، آن گاه که مردم او را می بینند ، نیکو نماز بگزارد و چون به خلوت می رود ، آن را سبُک شمارد ، با این کار ، پروردگارش را کوچک شمرده است .
همان ، ج 1 ، ص 304 .

حدیث1148

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أصابَ مالاً مِن مَهاوِشَ أذهَبَهُ اللّه ُ فی نَهابِرَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

هر که مال آمیخته به حرام به دست آورَد ، خداوند ، او را به نابودی می کشانَد .
همان ، ص 271 .

حدیث1149

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أنظَرَ مُعسِرا أو وَضَعَ لَهُ أظَلَّهُ اللّه ُ تَعالی تَحتَ ظِلِّ عَرشِهِ یَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که وامدارِ تنگ دستی را مهلت دهد یا بار وام را از وی فرو نهد ، خداوند ، در آن روز که سایه ای جز سایه عرش نیست ، زیر سایه عرش جایش می دهد .
سنن الترمذی ، ج 2 ، ص 385 .

حدیث1150

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أیقَنَ بِالخَلَفِ جادَ بِالعَطِیَّةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که به پاداش باور دارد ، در بخشش ، گشاده دستی می کند .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 233 ؛ در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : تحف العقول ، ص 111 .

حدیث1151

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تأنَّی أصابَ أو کادَ و مَن عَجِلَ أخطَأ أو کادَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که با درنگ (و اندیشه) دست به کاری بزند ، به هدف خود می رسد یا به آن نزدیک می شود ؛ و هر که با شتاب [و بی اندیشه ]دست به کاری بزند ، به خطا می افتد یا دور نیست که به خطا بیفتد .
المعجم الکبیر ، ج 17 ، ص 310 .

حدیث1152

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ فَهُوَ مِنهُم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که خود را به قومی مانند سازد ، از جمله آنان باشد .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 255 .

حدیث1153

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَواضَعَ لِلّهِ رَفَعَهُ اللّه ُ و مَن تَکَبَّرَ وَضَعَهُ اللّه ُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که برای خدا فروتنی کند ، خداوند بر فرازش می برد ، و هرکه کبر ورزد ، خداوند او را فرو می کوبد .
تحف العقول ، ص 46 .

حدیث1154

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن حُسنِ إسلامِ المَرءِ تَرکُهُ مالایَعنیهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :از نیکوییِ مسلمانیِ آدمی این است که از آنچه به کارش نمی آید ، دست بدارد .
المعجم الکبیر ، ج 3 ، ص 128 . در منابع شیعی از امام سجّاد علیه السلام : قرب الإسناد ، ص 67 .

حدیث1155

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن حَمَلَ سِلعَتَهُ فَقَد بَرِی ءَ مِنَ الکِبرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه بار خود را برگیرد ، از تکبّر به دور باشد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 247 .

حدیث1156

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن خَافَ اللّه َ خَوَّفَ اللّه ُ مِنهُ کُلَّ شَی ءٍ و مَن لَم یَخَفِ اللّه َ خَوَّفَهُ اللّه ُ مِن کُلِّ شَیءٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که از خدا بهراسد ، خداوند ، همه چیز را از وی بیمناک کند و هر که از خدا نهراسد، خداوند او را از همه چیز بیمناک کند .
همان ، ص 265 .

حدیث1157

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن رَأیَ عَورَةً فَسَتَرَها کانَ کَمَن أحیا مَوؤُدَةً مِن قَبرِها ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه زشتکاری پنهانی را [از برادر دینی خود] ببیند و آن را آشکار نکند، مانند کسی است که زنده به گوری را از گور رهانیده باشد .
مسند أحمد ، ج 4 ، ص 147 .

حدیث1158

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سُئِلَ عَن عِلمٍ یَعلَمُهُ فَکَتَمَهُ اُلجِمَ بِلِجامٍ مِنَ النّارِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که را از دانشی بپرسند که از آن آگاه است و او [دانش خود را] پنهان

کند و پاسخ نگوید ، [روز قیامت] لجامی آتشین بر دهانش زده می شود .
سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 97 .

حدیث1159

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَرَّتهُ حَسَنَتُهُ و ساءَتهُ سَیِّئَتُهُ فَهُوَ مُؤمِنٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که از کار نیک خود ، شادمان و از کار بد خود ، اندوهناک شود ، مؤمنی راستین باشد .
عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 2 ، ص 125 .

حدیث1160

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَرَّهُ أن یَسکُنَ بُحبوحَةَ الجَنَّةِ فَلیَلزِمِ الجَماعَةَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
هرکه خوش دارد که در میانه بهشت جای گیرد ، باید با جماعت همراه شود .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 277 .

حدیث1161

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن سعادَةِ المَرءِ حُسنُ الخُلقِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نیک خویی ، نشانه سعادت آدمی است .
همان ، ص 199 .

حدیث1162

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن صَمَتَ نَجا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آن که خموشی پیشه سازد ، نجات می یابد .
الأمالی ، طوسی ، ص 537 .

حدیث1163

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن طَلَبَ الدُّنیا بِعَمَلِ الآخِرَةِ فَما لَهُ فِی الآخِرَةِ مِن نَصیبٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه با کار اخروی در پیِ رسیدن به دنیا باشد ، در آخرت ، او را [از آن کار ]بهره ای نباشد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 293 .

حدیث1164

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن طَلَبَ العِلمَ تَکَفَّلَ اللّه ُ بِرِزقِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه در پی کسب دانش باشد ، خداوند ، عهده دار روزی اش می شود .
همان ، ص 245 .

حدیث1165

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن طَلَبَ مَحامِدَ النّاسِ بِمَعاصِی اللّه ِ عادَ حامِدُهُ مِنَ النّاسِ ذامّا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم : هرکه با معصیت خدا جویای ستایش مردم باشد ، مردم به جای ستایش ، نکوهشش می کنند .
الکامل فی ضعفاء الرجال ، ج 6 ، ص 53 .

حدیث1166

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن فُتِحَ لَهُ بابُ خَیرٍ فَلیَنتَهِزهُ فَإِنَّهُ لایَدری مَتی یُغلَقُ عَنهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه درِ خیری به رویش گشوده شد ، باید آن را مغتنم شمارد ؛ زیرا نمی داند آن در ، کی به رویش بسته می شود .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 268 .

حدیث1167

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن فَرَّجَ عَن أخیهِ کُربَةً مِن کُرَبِ الدُّنیا فَرَّجَ اللّه ُ عَنهُ کُربَةً مِن کُرَبِ یَومِ القِیامَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه غمی از غم های دنیایی برادر دینی خود را بزداید ، خداوند ، غمی از غم های قیامت را از او می زداید .
السنن الکبری ، نسایی ، ج 4 ، ص 309 .

حدیث1168

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن فَطَّرَ صائِما کانَ لَهُ مِثلُ أجرِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که روزه داری را افطاری دهد ، او را پاداشی همچون روزه دار است .
الکافی ، ج 4 ، ص 48 .

حدیث1169

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن قُتِلَ دونَ مالِهِ فَهُوَ شَهیدٌ و مَن قُتِلَ دونَ أهلِهِ فَهُوَ شَهیدٌ و مَن قُتِلَ دونَ دینِهِ فَهُوَ شَهیدٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که در راه حفظ مالش ، پاسداری از خانواده اش و در راه دینش کشته شود ، شهید است .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 430 .

حدیث1170

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کانَ آمِرا بِمَعروفٍ فَلیَکُن أمرُهُ ذلِکَ بِمَعروفٍ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه مردم را به نیکی ها دعوت می کند ، باید روش دعوتش نیکو باشد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 285 .

حدیث1171

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کانَ فی حاجَةِ أخیهِ کانَ اللّه ُ فی حاجَتِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

هرکه در کارِ برآوردن حاجت برادرش باشد ، خداوند در کارِ برآوردن حاجت او خواهد بود .
صحیح مسلم ، ج 8 ، ص 18 .

حدیث1172

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کَثُرَت صَلاتُهُ بِاللَّیلِ حَسُنَ وَجهُهُ بِالنَّهارِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه در دل شب ، بسیار نماز بگزارد ، در روز ، خوش سیما خواهد بود .
سنن ابن ماجة ، ج 1 ، ص 422 .

حدیث1173

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کَظِمَ غَیظا و هُوَ یَقدِرُ عَلی إنفاذِهِ مَلأََ اللّه ُ قَلبَهُ أمنا و إیمانا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه خشم خود را فرو خورَد ، در حالی که می تواند خشمگینانه رفتار کند ، خداوند ، دلش را از آسایش و ایمان ، آکنده سازد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 279 .

حدیث1174

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کَفَّ لِسانَهُ عَن أعراضِ النّاسِ أقالَهُ اللّه ُ تَعالی عَثرَتَهُ یَومَ القِیامَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه زبان خود را از ریختن آبروی مردم باز دارد ، خداوند در روز قیامت از لغزش هایش در می گذرد .
همان جا .

حدیث1175

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مِن کُنوزِ البِرِّ کِتمانُ المَصائِبِ وَ الأمراضِ و الصَّدَقَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :[سه چیز] گنجینه نیکی است : پنهان کردن گرفتاری و بیماری و صدقه دادن .
بحار الأنوار ، ج 79 ، ص 103 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1176

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن لَم تَنهَهُ صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ و المُنکَرِ لَم تَزِدهُ مِنَ اللّه ِ إلاّبُعدا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نماز هر کس که او را از کار زشت و منکر باز ندارد ، چیزی جز دوری از خدا نصیب او نمی کند .
المعجم الکبیر ، ج 11 ، ص 46 .

حدیث1177

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن مَشی إلی طَعامٍ لَم یُدعَ إلَیهِ فَقَد دَخَلَ سارِقا و خَرَجَ مُغیرا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر کس بر سفره ای بنشیند که به آن دعوت نشده است ، مانند راهزنان بر آن می نشیند و مانند غارتگران از آن بر می خیزد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 314 .

حدیث1178

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن نَصَرَ أخاهُ بِظَهرِ الغَیبِ نَصَرَهُ اللّه ُ فِی الدُّنیا و الآخِرَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه برادر دینی خود را در غیبت او یاری دهد ، خداوند در دنیا و آخرت ، او را یاری می دهد .
السنن الکبری ، بیهقی ، ج 8 ، ص 168 .

حدیث1179

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن هَمَّ بِذَنبٍ ثُمَّ تَرَکَهُ کانَت لَهُ حَسَنَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که آهنگ گناهی کند ، سپس آن را واگذارد ، برای او پاداشی است .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 235 .

حدیث1180

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنهومانِ لایَشبَعانِ : طالِبُ عِلمٍ و طالِبُ دُنیا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دو آزمندند که سیری نمی پذیرند : جوینده دانش و جوینده دنیا .
الکافی ، ج 1 ، ص 46 .

حدیث1181

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن یُرِدِ اللّه ُ بِهِ خَیرا یُفَقِّههُ فِی الدّینِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرگاه خداوند ، خواستار خیر برای کسی باشد ، او را عالم دین می کند .
دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 81 .

حدیث1182

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن یَسَّرَ عَلی مُعسِرٍ یَسَّرَ اللّه ُ عَلَیهِ فِی الدُّنیا و الآخِرَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هرکه سختی و پریشانْ حالیِ تنگ دستی را بر او آسان گردانَد، خداوند در دنیا و آخرت بر او آسان می گیرد .
سنن ابن ماجة ، ج 2 ، ص 808 .

حدیث1183

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن یَشتَهِ کَرامَةَ الآخِرَةِ یَدَع زینَةَ الدُّنیا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که کرامت آخرت را می خواهد ، زینت دنیا را وا می نهد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 251 .

حدیث1184

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن یَغفِر یَغفِرِ اللّه ُ لَهُ و مَن یَعفُ یَعفُ اللّه ُ عَنهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هر که لغزش دیگران را ببخشاید ، خداوند ، گناهش را می بخشاید ، و هر که از خطای دیگران درگذرد ، خداوند از گناهش در می گذرد .
المصنف ، ابن ابی شیبه ، ج 8 ، ص 163 .

حدیث1185

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُهاجِرُ مَن هَجَرَ مانَهاهُ اللّه ُ عَنهُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مهاجر ، کسی است که از آنچه خدا نهی کرده است ، دوری کند .
مسند أحمد ، ج 2 ، ص 192 .

حدیث1186

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤَذِّنونَ أطوَلُ النّاسِ أعناقا یَومَ القِیامَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤذّنان ، گردنْ فرازترینِ مردمان در روز قیامت اند .
عیون أخبار الرضا علیه السلام ، ج 1 ، ص 67 .

حدیث1187

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ آلِفٌ مَألوفٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن ، انس می گیرد و دیگران نیز با او انس می گیرند .
مستدرک الوسائل ، ج 8 ، ص 45 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1188

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ کَیِّسٌ فَطِنٌ حَذِرٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن زیرک ، هوشیار و بیمناک و پرهیزکننده است .
بحار الأنوار ، ج 64 ، ص 307 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1189

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ لِلمُؤمِنِ کَالبُنیانِ یَشُدُّ بَعضُهُ بَعضا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن برای مؤمن ، چونان بنایی است که بخشی از آن ، تکیه گاه بخش دیگر است .
المجازات النبویّة ، ص 262 (با اندکی تفاوت) .

حدیث1190

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ مِرآةُ المُؤمِنِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن ، آینه مؤمن است .
سنن أبی داوود ، ج 2 ، ص 460 . در منابع شیعی از امام علی علیه السلام : تحف العقول ، ص 173 .

حدیث1191

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ مَن آمَنَهُ النّاسُ عَلی أنفُسِهِم و أموالِهِم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن ، کسی است که مردم او را بر جان و مال خویش امین شمارند .
بحارالأنوار ، ج 64 ، ص 309 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1192

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلمُؤمِنُ یَسیرُ المَؤونَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :مؤمن ، کم خرج است .
همان ، ص 307 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1193

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنَّدَمُ تَوبَةٌ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :پشیمانی [از گناه] توبه است .
کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 380 .

حدیث1194

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنَّظَرُ فِی الخُضرَةِ یَزیدُ فِی البَصَرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نگریستن به سبزه ، بر بینایی می افزاید .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 193 .

حدیث1195

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلنَّظرَةُ سَهمٌ مَسمومٌ مِن سِهامِ إبلیسَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :نگاه بد ، تیری زهرآگین از تیرهای شیطان است .
همان ، ص 196 . در منابع شیعی از امام صادق علیه السلام : کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 4 ، ص 18 .

حدیث1196

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعمَتانِ مَغبونٌ فیهِما کَثیرٌ مِنَ النّاسِ : اَلصِّحَّةُ وَ الفَراغُ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دو نعمت است که بیشتر مردم در آنها زیانکارند : سلامت و فراغت .
الأمالی ، طوسی ، ص 526 .

حدیث1197

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حدیث قدسی : وَجَبَت مَحَبَّتی لِلمُتَحابّینَ فِیَّ وَ المُتَجالِسینَ فِیَّ وَ المُتَباذِلینَ فِیَّ و المُتَزاوِرینَ فِیَّ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :محبّت من بر آنان که در راه من به یکدیگر محبّت می ورزند و در راه من با یکدیگر همنشینی می کنند و در راه من به یکدیگر می بخشند و در راه من به دیدار یکدیگر می روند ، واجب است .
المستدرک علی الصحیحین ، ج 4 ، ص 169

حدیث1198

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَجَبَت مَحَبَّةُ اللّه ِ عَلی مَن اُغضِبَ فَحَلُمَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :محبّت خدا بر کسی که به خشمش آورند و او بردباری کند ، واجب می شود .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 333 .

حدیث1199

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلوَحدَةُ خَیرٌ مِن جَلیسِ السَّوءِ وَ الجَلیسُ الصّالِحُ خَیرٌ مِنَ الوَحدَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :تنهایی ، بهتر از همنشین بد است و همنشین نیک ، بهتر از تنهایی است .
الأمالی ، طوسی ، ص 535 .

حدیث1200

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
هَدِیَّةُ اللّه ِ إلَی المُؤمِنِ السّائِلُ عَلی بابِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :هدیه خدا به مؤمن ، درخواست کننده ای است که بر درِ خانه اوست .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 120 .

از1201تا1400

حدیث1201

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَجَبا کُلَّ العَجَبِ لِلمُصَدِّقِ بِدارِ الخُلودِ و هُوَ یَسعی لِدار الغُرورِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :بس شگفتا از کسی که سرای جاودان را باور دارد و برای سرای فریب (دنیا) می کوشد .
مسند الشهاب ، ج 1 ، ص 348 .

حدیث1202

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُبصِرُ أحَدُکُم القَذی فی عَینِ أخیهِ و یَدَعُ الجِذعَ فی عَینِهِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :برخی از شما خاشاک را در چشم برادرش می بیند و تنه درخت را در چشم خود ، وا می گذارد .
همان ، ص 356 .

حدیث1203

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُبعَثُ النّاسُ یَومَ القِیامَةِ عَلی نِیّاتِهِم ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمیان در قیامت بر آن نیّتی که دارند ، برانگیخته می شوند .
کنز العمّال ، ح 5826 (به نقل از قُضاعی) .

حدیث1204

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَدُ اللّه ِ عَلَی الجَماعَةِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :دست خدا بر سرِ جماعت است .
الأمالی ، الطوسی ، ص 237 .

حدیث1205

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَسِّروا و لاتُعَسِّروا ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :کارها را [برای مردم] آسان کنید و دشوار نکنید .
مسند أحمد ، ج 4 ، ص 417 .

حدیث1206

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الیَمینُ الکاذِبَةُ تَدَعُ الدِّیارَ بَلاقِعَ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

سوگند دروغ ، خانه ها را [از نعمت و برکت] تهی می گذارد .
المجازات النبویة ، ص 90 (با اندکی تفاوت) . در دیگر متون حدیثی از امام صادق علیه السلام : کتاب من لایحضره الفقیه ، ج 3 ، ص 367 .

حدیث1207

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلیَمینُ الکاذِبَةُ مَنفَقَةٌ لِلسِّلعَةِ مَمحَقَةٌ لِلکَسبِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :سوگند دروغ ، سبب رونق و رواج کالا می شود ؛ [ولی برکت] کسب را از بین می برد .
السنن الکبری ، بیهقی ، ج 5 ، ص 265 .

حدیث1208

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَهرَمُ ابنُ آدَمَ تَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ الحِرصُ عَلَی المالِ وَ الحِرصُ عَلَی العُمرِ ؛
رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :آدمی زاده پیر می شود ، در حالی که دو خوی او جوان می شوند : حرص بر مال و حرص بر عمر .
الخصال ، ص 73 .

حدیث1209

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لامُظاهَرَةَ أحسَنُ مِنَ المُشاوَرَةِ؛
هیچ پشتیبانی نیکوتر از رایزنی نیست.

حدیث1210

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! عَلَیکَ بِالصِّدقِ ولاتَخرُج مِن فیکَ کِذبَةٌ أبَدا ولاتَجتَرِئَنَّ عَلی خِیانَةٍ أبَدا؛
ای علی! هماره راستی پیشه کن ، و مبادا دروغی بر زبانت رانده شود ، و هرگز بر خیانتی دلیری مکن.

حدیث1211

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ ! ثَلاثٌ مِن مَکارِمِ الأخلاقِ : تَصِلُ مَن قَطَعَکَ وتُعطِی مَن حَرَمَکَ وتَعفُو عَمَّن ظَلَمَکَ؛
ای علی! سه چیز از جمله کرامت های اخلاقی است : با کسی که از تو گسسته ، بپیوندی ، و به کسی که از تو دریغ ورزیده ، بخشش کنی ، و کسی را که به تو ستم کرده ، ببخشایی.

حدیث1212

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! ثَلاثٌ مَن لَم یَکُن فیهِ لَم یَقُم لَهُ عَمَلٌ : وَرَعٌ یَحجُزُهُ عَن مَعاصِی اللّه ِوعِلمٌ یَردُّ بِهِ جَهلَ السَّفیهِ وعَقلٌ یُداری بِهِ النّاسَ؛
ای علی! سه چیز است که تا در کسی نباشد ، کرداری از او راست نیاید : پرهیزگاری ای که او را از نافرمانی خدا باز دارد ، دانشی که او را از[ گزند ]نادانیِ نادان برَهاند ، و خِردی که با آن با مردم سازگاری کند.

حدیث1213

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أتی غَنِیّاً فَتَضَعضَعَ لَهُ ذَهَبَ ثُلُثا دینِهِ؛
کسی که نزد توانگری رود و پیش او زبونی کند ، دو سومِ دینش بر باد رفته است.

حدیث1214

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! کُلُّ عَینٍ باکِیَةٌ یَومَ القِیامَةِ إلاّ ثلاثَ أعیُنٍ : عَینٌ سَهَرَت فی سَبیلِ اللّه ِوعَینٌ غُضَّت عَن مَحارِمِ اللّه ِ وعَینٌ فاضَت مِن خَشَیةِ اللّه ِ؛
ای علی! در روز رستاخیز ، همه دیدگان جز سه دیده ، گریان است :دیده ای که در راه خدا بیدار خوابی کشیده ، دیده ای که از محرّمات الهی فرو نهاده شده ، و دیده ای که از بیم خدا گریسته است.

حدیث1215

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! طوبی لِصورَةٍ نَظَرَ اللّه ُ إلَیها تَبکی عَلی ذَنبٍ لَم یَطَّلِع عَلی ذلِکَ الذَّنبِ أحَدٌ غَیرُ اللّه ِ؛
ای علی! خوشا چهره ای که خدا به آن نظر دارد : چهره ای که بر گناهی می گِرید که کسی جز خدا از آن آگاه نیست.

حدیث1216

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِلمُرائی ثَلاثُ عَلاماتٍ : یَنشَطُ إذا کانَ عِنَد النّاسِ ویَکسَلُ إذا کانَ وَحدَهُ ویُحِبُّ أن یُحمَدَ فی جَمیعِ الاُمورِ؛
ریاکار را سه نشان است : چون پیش مردم باشد ، [در کار دین] چالاکی نماید ، و چون تنها شود ، سستی و کاهلی کند ، و خوش دارد که او را در همه کارها بستایند.

حدیث1217

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ یَنبَغی لِلعاقِلِ أن یَکونَ شاخِصاً إلاّ فی ثَلاثٍ : مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ أو خُطوَهٍ لِمَعادٍ أو لَذَّةٍ فی غَیرِ مُحَرَّمٍ؛
خردمند را نشاید که جز در سه کار بکوشد : نیکو ساختن زندگانی ، گام سپاری برای رستاخیز ، و کامیابی از غیرِ حرام.

حدیث1218

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! إیّاکَ وَالکِذبَ ؛ فَإنَّ الکِذبَ یُسَوِّدُ الوَجهَ؛
ای علی! از دروغ بپرهیز که دروغ ، رو سیاهی می آورد.

حدیث1219

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! لاتَحلِف بِاللّه ِ کاذِباً ولا صادِقاً مِن غَیرِ ضَرورَةٍ ولا تَجعَل اللّه َ عُرضَهً لِیَمینِکَ فإنَّ اللّه َ لایَرحَمُ ولا یَرعی مَن حَلَفَ بِاسمِهِ کاذِباً؛
ای علی! سوگند دروغ به خدا مخور و در غیر ضرورت ، سوگند راست نیز یاد مکن و خداوند را دستْ مایه سوگندت مساز ؛ زیرا خداوند به کسی که به نام او سوگند دروغ بخورد ، رحم نمی کند و رعایتش را نمی نماید.

حدیث1220

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلیُّ! إیّاکَ واللَّجاجَةَ ؛ فَإنَّ أَوَّلَها جَهلٌ وآخِرَها نَدامَةٌ؛
ای علی! از لجبازی بپرهیز ، که آغازش نادانی و انجامش پشیمانی است.

حدیث1221

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَأمّا عَلامَةُ النّاصِحِ فَأربَعَةٌ : یَقضی بِالحَقِّ ویُعطی الحَقَّ مِن نَفسِهِ ویَرضی لِلنّاسَ ما یَرضاهُ لِنَفسِهِ ولایَعتَدی عَلی أحَدٍ؛
نشانه خیرخواه چهار چیز است : به حق داوری کند ، و از خود به دیگران حق دهد ، و آنچه بر خود پسندد ، بر مردم روا دارد ، و از حریم هیچ کس درنگذرد.

حدیث1222

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طُوبی لِمَن أنفَقَ الفَضلَ مِن مالِهِ وأمسَکَ الفَضلَ مِن قَولِهِ؛
خوشا بر آن کس که افزونیِ دارایی اش را انفاق کند و از افزون گوییِ زبانش جلوگیری کند !

حدیث1223

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طُوبی لِمَن حَسَّنَ مَعَ النّاسِ خُلقَهُ وبَذَلَ لَهُم مَعونَتَهُ وعَدلَ عَنهُم شَرَّهُ؛
خوشا بر آن کس که با مردم نیک خویی کند و به آنان مدد رساند وگزندش را از آنان بگردانَد !

حدیث1224

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَلعونٌ مَن ألقی کَلَّهُ عَلَی النّاسِ؛


ملعون (از رحمت خدا به دور) است کسی که بارِ خود را بر مردم افکند .

حدیث1225

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلعِبادَةُ سَبعَةُ أجزاءٍ أفضَلُها طَلَبُ الحَلالِ؛
پرستش ، هفت بخش است و برترین بخش آن ، طلب روزیِ حلال است.

حدیث1226

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أفضَلُ جِهادِ اُمَّتی انتِظارُ الفَرَجِ؛
برترین جهاد امّت من ، چشمداشتِ گشایش است.

حدیث1227

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سائِلوا العُلَماءَ وخاطِبُوا الحُکَماءَ وجالِسُوا الفُقَراءَ؛
از دانشمندان بپرسید و با حکیمان گفتگو کنید و با نیازمندان ، همنشین شوید.

حدیث1228

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَضلُ العِلمِ أحَبُّ إلَیَّ مِن فَضلِ العِبادَةِ ، وأفضَلُ دینِکُم الوَرَعُ؛
فضیلت دانش نزد من ، از فضیلت پرستش خوش تر است ، و برترینِ آیین شما پرهیزگاری است.

حدیث1229

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَفاقَرَ افتَقَرَ؛
هرکه درویش نمایی کند ، درویش شود.

حدیث1230

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُداراةُ النّاسِ نِصفُ الإیمانِ والرِّفقُ بِهِم نِصفُ العَیشِ؛
سازگاری با مردم ؛ نیمی از ایمان و نرم رفتاری با آنان ، نیمی از زندگانی است.

حدیث1231

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ مِنّا مَن غَشَّ مُسلِماً أو ضَرَّهُ أو ماکَرَهُ؛
هر که به مسلمانی خیانت کند یا بدو زیان رساند و یا بدو نیرنگ زند ، از ما

نیست.

حدیث1232

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
رَحِمَ اللّه ُ عَبدا قالَ خَیرا فَغَنِمَ أو سَکَتَ عَن سُوءٍ فَسَلِمَ؛
خدا رحمت کند بنده ای را که خوش گوید و بهره بَرد یا خاموشی گزیند و سالم مانَد !

حدیث1233

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خِیارُکُم أحسَنُکُم أخلاقاً الَّذینَ یألِفونَ ویُؤلَفونَ؛
نیکوترینِ شما ، نیک خوترین شمایند ؛ همانان که الفت جویند و الفت پذیرند.

حدیث1234

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ألقی جِلبابَ الحَیاءِ لاغِیبَةَ لَهُ؛
هر که جامه شرم از خود بیفکند ، غیبت ندارد (نکوهش او غیبت شمرده نمی شود).

حدیث1235

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن کانَ یُؤمِنُ بِاللّه ِ وَالیَومِ الآخِرِ فَلیَفِ إذا وَعَدَ؛
هرکه به خدا و روز پاداش ایمان دارد ، باید چون وعده ای دهد ، به آن وفا می کند.

حدیث1236

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اَلأمانَةُ تَجلِبُ الرِّزقَ والخیانَةُ تَجلِبُ الفَقرَ؛
امانتداری روزی آورَد و خیانت ، درویشی .

حدیث1237

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَظَرُ الوَلَدِ إلی والِدَیهِ حُبَّاً لَهُما عِبادَةٌ؛
نگاه مهرآمیز فرزند به پدر و مادر ، عبادت است.

حدیث1238

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَنِ اقتَصَدَ فی مَعیشَتِهِ رَزَقَهُ اللّه ُ ومَن بَذَّرَ حَرَمَهُ اللّه ُ؛
هرکه در زندگی خویش میانه روی کند ، خدایش روزی رسانَد و هر که زیاده روی کند ، خدایش بی نصیب سازد.

حدیث1239

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أقرَبُکُم مِنّی غَدا فِی المَوقِفِ أصدَقُکُم لِلحَدیثِ وآداکُم لِلأَمانَةِ وأوفاکُم بِالعَهدِ

وأحسَنُکُم خُلقاً وأقربُکُم مِنَ النّاسِ؛
فردا در قرارگاه رستاخیز ، نزدیک ترینِ شما به من ، راستگوترین وامانت پردازترین و با وفاترین شما به پیمان و نیک خوترین ونزدیک ترینِ شما به مردمان است.

حدیث1240

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن عَمِلَ عَلی غَیرِ عِلمٍ کانَ ما یُفسِدُ أکثَرَ مِمّا یُصلِحُ؛
هرکه جاهلانه به کاری پردازد ، آنچه تباه سازد ، بیش از آن چیزی است که درست کند

حدیث1241

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أذاعَ فاحِشَةً کانَ کَمُبدِیها ومَن عَیَّرَ مُؤمِناً بِشَی ءٍ لَم یَمُت حَتّی یَرتَکِبَهُ؛
هرکه زشتی ای را منتشر کند ، همانند آغاز کننده آن است ، و هر که ننگی را به مؤمنی نسبت دهد ، نمیرد تا خود مرتکب همان شود.

حدیث1242

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أربَعٌ مِن عَلاماتِ الشَّقاءِ : جُمُودُ العَینِ وقَسوَةُ القَلبِ وشِدَّةُ الحِرصِ فیطَلَبِ الدُّنیا والإصرارُ عَلَی الذَّنبِ؛
چهار چیز از نشانه های بدبختی است : چشم خشکی ، دل سنگی ، بسیاریِ آز در دنیاجویی و پافشاری بر گناه.

حدیث1243

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِستَعینُوا عَلی اُمورِکُم بِالکِتمانِ ؛ فَإنَّ کُلَّ ذِی نِعمَةٍ مَحسودٌ؛
در کارهای خود از نهانداری مدد گیرید ؛ چه ، بر هر صاحب نعمتی حسد می برند .

حدیث1244

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نِعمَ العَونُ عَلی تَقوَی اللّه ِ الغِنی؛


توانگری ، یاوری نیکو برای تقواست.

حدیث1245

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طُوبی لِمَن تَرَکَ شَهوَةً حاضِرَةً لِمَوعودٍ لَم یَرَهُ؛
خوشا آن که شهوتِ آماده ای را به خاطر پاداش وعده داده شده ای که آن را ندیده است ، رها کند !

حدیث1246

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أقَلُّ ما یَکونُ فی آخِرِ الزَّمانِ أخٌ یُوثَقُ بِهِ أو دِرهَمٌ حَلالٌ؛
کمترین چیزی که در آخرالزمان باشد ، برادری مورد اطمینان یا درهمی پول حلال است.

حدیث1247

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُحِبُّ إذا أنعَمَ عَلی عَبدٍ أن یَری أثَرَ نِعمَتِهِ عَلَیهِ؛
خدا چون به بنده ای نعمت بخشد ، دوست دارد اثر نعمت خود را در او ببیند .

حدیث1248

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إیّاکُم وتَخَشُّعَ النِّفاقِ وهُوَ أن یُری الجَسَدُ خاشِعاً والقَلبُ لَیسَ بِخاشِعٍ؛
زنهار از خشوع منافقانه ، و آن ، چنان باشد که تن درحالِ خشوع به نظر آید ، ولی دل ، خاشع نباشد.

حدیث1249

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَزَلَت هذِهِ الآیَةُ فی بَیتِها : «إنَّما یُرِیدُ اللّه ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» أمَرَنی رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله أن اُرسِلَ إلی عَلِیٍّ وفاطِمَةَ والحَسَنِ والحُسینِ علیهم السلام ، فَلَمّا أتَوهُ اعتَنَقَ عَلِیًّا بِیَمینِهِ ، والحَسَنَ بِشِمالِهِ ، والحُسَینَ عَلی بَطنِهِ ، وفاطِمَةَ عِندَ رِجلِهِ فَقالَ : اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلی وعِترَتی فَأَذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهیرًا ، قالَها ثَلاثَ مَرّاتٍ . قُلتُ : فَأَنَا یا رَسولَ اللّه ِ ؟ فَقالَ : إنَّکِ عَلی خَیرٍ إن شاءَ اللّه ُ
عبداللّه بن مغیره غلام امّ سلمه (همسر پیامبر) به نقل از امّ سلمه: این آیه: «إنّما یریدُاللّه ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمْ الرِّجْسَ أهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطْهیراً» در خانه او نازل شده است. او می گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله به من دستور داد کسی را در پی علی، فاطمه، حسن و حسین بفرستم. چون بیامدند پیامبر علی را با دست راست در آغوش گرفت و حسن را با دست چپ و حسین را روی زانویش نهاد و فاطمه را جلو پای خود نشاند و فرمود: بار خدایا! اینان خانواده و خاندان من هستند، پس هرگونه پلیدی را از آنها دورکن وکاملاً پاکشان گردان. پیامبر این سخن را سه بار تکرار کرد. گفتم: پس من چه یا رسول اللّه ؟ فرمود: تو به خواست خدا بر نیکی هستی.
أمالی الطوسیّ : 263 / 482 ، تاریخ دمشق «ترجمة الإمام الحسین علیه السلام» : 67 / 97 عن عبد اللّه بن معین مولی اُمّ سلمة ، وهو موافق لما فی بعض نسخ الأمالی .

حدیث1250

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
«إنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» ـ قالَ : جَمَعَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله عَلِیًّا وفاطِمَةَ والحَسَنَ والحُسَینَ علیهم السلامثُمَّ أدارَ عَلَیهِمُ الکِساءَ ، فَقالَ : هؤُلاءِ أهلُ بَیتی ، اللّهُمَّ أذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهیرًا ، واُمُّ سَلَمَةَ عَلَی البابِ ، فَقالَت: یا رَسولَ اللّه ِ ، ألَستُ مِنهُم ؟ فَقالَ : إنَّکِ لَعَلی خَیرٍ ـ أو إلی خَیرٍـ
عطیّه عوفی به نقل از ابو سعید خدری و او به نقل از پیامبر در باره این سخن پروردگار: «انّما یریدُ اللّه ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» آورده است که: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله علی، فاطمه، حسن و حسین را گرد آورد و سپس کساء را بر روی ایشان کشید و فرمود: اینان اهل بیت من هستند، خدایا! هر گونه پلیدی را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان. امّ سلمه که بر در خانه بود عرض کرد: یا رسول اللّه ! آیا من از ایشان نیستم؟ فرمود: تو بر خیر و نیکی هستی، یا فرمود: تو به سوی خیر و نیکی روانی.
تاریخ بغداد : 10 / 278 ، شواهد التنزیل : 2 / 38 / 657 إلی قوله «وطهّرهم تطهیرًا» و ح : 658 ، وذکر أیضًا فی : 2 / 139 / 774 نحوه ، تنبیه الخواطر : 1 / 23 .

حدیث1251

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا أوَّلُ مَن یَدخُلُ الجَنَّةَ وأنتَ بَعدی تَدخُلُها والحَسَنُ والحُسَینُ وفاطِمَةُ ... اللّهُمَّ إنَّهُم أهلی فَأَذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ و طَهِّرهُم تَطهیرًا ، اللّهُمَّ اکلَأْهُم وارعَهُم وکُن
لَهُم ، وانصُرهُم وأعِنهُم، وأعِزَّهُم ولاتُذِلَّهُم، واخلُفنی فیهِم، إنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ
عبدالرحمن بن ابی لیلی به نقل از پدرش به نقل از پیامبر آورده است که به علی علیه السلام فرمود: من نخستین کسی هستم که به بهشت در می آید و تو و حسن و حسین و فاطمه پس از من به بهشت در می آیید، خدایا! آنها خاندان من
هستند پس هر گونه پلیدی را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان. خدایا! از آنان محافظت و نگهبانی کن و برای آنها باش و یاری و مددشان رسان و ارجمندشان گردان و خوارشان مساز و جانشین من در میان آنان باش که تو بر همه چیز توانایی.
أمالی الطوسیّ : 351 / 726 ، المناقب للخوارزمیّ : 62 / 31 .

حدیث1252

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله إذا سافَرَ کانَ آخِرُ عَهدِهِ بِإِنسانٍ مِن أهلِهِ فاطِمَةَ ، وأوَّلُ مَن یَدخُلُ عَلَیها إذا قَدِمَ فاطِمَةَ ، فَقَدِمَ مِن غَزاةٍ لَهُ وقد عَلَّقَت مِسحًا أو سِترًا عَلی بابِها ، وحَلَّتِ الحَسَنَ والحُسَینَ قُلبَینِ
سلیمان منبّهی به نقل از ثوبان غلام رسول خدا صلی الله علیه و آله : پیامبر صلی الله علیه و آله هر گاه به مسافرت می رفت فاطمه، آخرین شخص از خاندانش بود که او را می دید و نخستین کسی بود که هر گاه از سفر می آمد به دیدن او می رفت.

یک بار پیامبر از جنگ بازگشت و این در حالی بود که فاطمه، پلاس یا پرده ای بر در اتاقش آویخته بود و حسن و حسین را با دو دستبند سیمین آراسته بود. پیامبر به هنگام برگشتن به خانه فاطمه نیامد و فاطمه گمان کرد آن چه مانع از آمدن حضرت به خانه او شده چیزهایی است که دیده است، لذا
پرده را پاره کرد و دو دستبند را از دو کودک گرفت و آنها را میان آنها شکست. آن دو گریه کنان نزد پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رفتند، پیامبر دستبندها را از آنها گرفت و گفت: ای ثوبان! اینها را به فلان خانواده ـ که خانواری در مدینه بودند ـ برسان، من ناخوش می دارم که اهل بیت من داراییهای نیکوی خود را در زندگی دنیوی بخورند. ای ثوبان! برای فاطمه گردنبندی از عَصْب و دو دستبند از عاج بخر.
القُلْب : السوار (لسان العرب : 1 / 688) .

حدیث1253

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَزَلَت هذِهِ الآیَةُ عَلَی النَّبِیِّ صلی الله علیه و آله : «إِنَّمَا یُریدُ اللّه ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا» فی بَیتِ اُمِّ سَلَمَةَ ، فَدَعَا النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله فاطِمَةَ وحَسَنًا وحُسَینًا ، فَجَلَّلَهُم
بِکِساءٍ ، وعَلِیٌّ خَلفَ ظَهرِهِ فَجَلَّلَهُ بِکِساءٍ ، ثُمَّ قالَ : اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَیتی ، فَأَذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهیرًا . قالَت اُمُّ سَلَمَةَ : وأنَا مَعَهُم یا نَبِیَّ اللّه ِ ؟ قالَ : أنتِ عَلی مَکانِکِ ، وأنتِ إلی خَیرٍ
عطاء بن ابی رباح از عمر بن ابی سلمه ـ ناپسری پیامبر صلی الله علیه و آله : این آیه: «اِنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تطهیراً» در خانه امّ سلمه
نازل شد و پیامبر صلی الله علیه و آله ، فاطمه، حسن و حسین را فرا خواند و آنها را با عبایی پوشاند و علی را هم که پشت سر او بود زیر عبایی قرار داد و سپس فرمود: خدایا! اینان اهل بیت من هستند، پس هر گونه پلیدی را از آنها دور کن و کاملاً پاکشان گردان. امّ سلمه گفت: ای پیامبر خدا! آیا من هم با آنها هستم. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: تو در جایگاه خود قرار داری و به سوی خیر و نیکی هستی.
سنن الترمذیّ : 5 / 663 / 3787 ، وراجع : 5 / 351 / 3205 ، اُسد الغابة : 2 / 17 ، تاریخ دمشق «ترجمة الإمام الحسین علیه السلام» : 71 / 104 ، تفسیر الطبریّ : 12 / الجزء 22 / 8 ، إحقاق الحقّ : 3 / 528 ، 2 / 510 .

حدیث1254

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ النَّبِیَّ صلی الله علیه و آله کانَ إذا طَلَعَ الفَجرُ یَمُرُّ بِبَیتِ عَلِیٍّ وفاطِمَةَ علیهماالسلام ، فَیَقولُ : السَّلامُ عَلَیکُم أهلَ البَیتِ ، الصَّلاةَ الصَّلاةَ «إنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تَطهیرًا
ابو الحمراء خدمتکار پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هنگامی که سپیده می دمید پیامبر صلی الله علیه و آله از کنار خانه علی و فاطمه عبور می کرد و می فرمود: سلام بر شما ای اهل بیت، نماز، نماز: «اِنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» .
اُسد الغابة : 6 / 74 / 5827 ، وذکر أیضًا فی : ص 66 وفیه «أقمتُ بالمدینة شهرًا فکان رسول اللّه یأتی منزل فاطمة وعلیّ علیهماالسلام کلّ غداة فیقول ...» .

حدیث1255

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَجیءُ عِندَ کُلِّ صَلاةِ فَجرٍ فَیَأخُذُ بِعِضادَةِ هذَا البابِ ، ثُمَّ یَقولُ : السَّلامُ عَلَیکُم یا أهلَ البَیتِ ورَحمَةُ اللّه ِ وبَرَکاتُهُ . فَیَرُدّونَ عَلَیهِ مِنَ البَیتِ : وعَلَیکُمُ السَّلامُ ورَحمَةُ اللّه ِ وبَرَکاتُهُ ، فَیَقولُ : الصَّلاةَ رَحِمَکُمُ اللّه ُ «إنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ أهلَ البَیتِ ویُطَهِّرَکُم تطهیرًا» . فَقُلتُ: یا أبَاالحَمراءِ، مَن کانَ فِی البَیتِ ؟ قالَ : عَلِیٌّ وفاطِمَةُ والحَسَنُ والحُسَینُ علیهم السلام
نفیع بن حارث به نقل از ابو الحمراء خدمتکار پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پیامبر خدا صلی الله علیه و آله هنگام هر نماز صبح می آمد و بازوی در را می گرفت و می فرمود: سلام بر شما ای اهل البیت و رحمت و برکات خدا بر شما باد. و از درون خانه به ایشان پاسخ می دادند: و بر شما درود و رحمت و برکات الهی. پیامبر صلی الله علیه و آله می فرمود: رحمت خدا بر شما باد، هنگام نماز است: «اِنَّما یُریدُ اللّه ُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ البیتِ ویُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» . گفتم: ای ابا الحمراء! چه کسی درون خانه بود؟ گفت: علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام.
شواهد التنزیل : 2 / 74 / 694 .

حدیث1256

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَمِعتُ النَّبِیَّ صلی الله علیه و آله یَقولُ : یَکونُ اثنا عَشَرَ أمیرًا . فَقالَ کَلِمَةً لَم أسمَعها ، فَقالَ أبی : إنَّهُ قالَ : کُلُّهم مِن قُرَیشٍ
از پیامبر صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: دوازده امیر خواهد بود. بعد پیامبر صلی الله علیه و آله کلمه ای گفت که من نشنیدم، پدرم گفت که ایشان فرمود: همه آنها از قریش هستند.
صحیح البخاریّ : 6 / 2640 / 6796 .

حدیث1257

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَمِعتُ النَّبِیَّ صلی الله علیه و آله یَقولُ : لا یَزالُ أمرُ النّاسِ ماضِیًا ما وَلِیَهُمُ اثنا عَشَرَ رَجُلاً . ثُمَّ تَکَلَّمَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله بِکَلِمَةٍ خَفِیَت عَلَیَّ ، فَسَأَلتُ أبی : ماذا قالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله ؟ فَقالَ : کُلُّهُم مِن قُرَیشٍ
از پیامبر صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: امور مردم مادامی که دوازده مرد بر ایشان ولایت داشته باشند جریان می یابد. سپس پیامبر صلی الله علیه و آله کلمه ای گفت که بر من پنهان ماند. از پدرم پرسیدم پیامبر صلی الله علیه و آله چه فرمود: پدرم گفت: فرمود: همه آنها از قریش اند.
صحیح مسلم : 3 / 1452 / 6 ، الخصال : 473 / 27 .

حدیث1258

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله : یَکونُ مِن بَعدِی اثنا عَشَرَ أمیرًا . قالَ : ثُمَّ تَکَلَّمَ بِشَیءٍ لَم أفهَمهُ ، فَسَأَلتُ الَّذی یَلینی فَقالَ : قالَ : کُلُّهُم مِن قُرَیشٍ
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: پس از من دوازده امیر خواهد بود. جابر می گوید: پیامبر صلی الله علیه و آله سپس چیزی فرمود که من نفهمیدم. از نفر پهلوییِ خود پرسیدم. او گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: همه آنها از قریش اند.
سنن الترمذیّ : 4 / 501 / 2223 ، مسند ابن حنبل : 7 / 430 / 20995 .

حدیث1259

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سَمِعتُ رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَقولُ : لا یَزالُ الإِسلامُ عَزیزًا إلَی اثنَی عَشَرَ خَلیفَةً . ثُمَّ قالَ کَلِمَةً لَم أفهَمها ، فَقُلتُ لِأَبی : ما قالَ ؟ فَقالَ : کُلُّهُم مِن
قُرَیشٍ
از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: اسلام تا دوازده جانشین همچنان عزیز
خواهد بود. سپس کلمه ای فرمود که من نفهمیدم. به پدرم گفتم. پیامبر صلی الله علیه و آله چه فرمود؟ او گفت: همه آنها از قریش اند.
صحیح مسلم : 3 / 1453 / 7 ، وأیضًا فی : ح 8 وفیه «هذا الأمر» بدل «الإسلام» ، و ح 9 وفیه «هذا الدین عزیزًا منیعًا ...» و «صمّنیها الناس» بدل «لم أفهمها» ، مسند ابن حنبل : 7 / 412 / 20882 ، سنن أبی داود : 4 / 106 / 4280 ، تاریخ بغداد : 2 / 126 وفیهما «فکبّر الناس وضجّوا ثمّ قال ...» .

حدیث1260

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُنتُ مَعَ أبی عِندَ النَّبِیِّ صلی الله علیه و آله فَسَمِعتُهُ یَقولُ : بَعدِی اثنا عَشَرَ خَلیفَةً . ثُمَّ أخفی صَوتَهُ ، فَقُلتُ لِأَبی : مَا الَّذی أخفی صَوتَهُ ؟ قالَ : قالَ : کُلُّهُم مِن بَنی هاشِم
با پدرم خدمت پیامبر صلی الله علیه و آله بودیم. شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: پس از من دوازده جانشین خواهند بود. سپس حضرت صلی الله علیه و آله صدایش را آهسته کرد. من به پدرم گفتم: آن چه آهسته فرمود چه بود؟ گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: همه آنها از بنی هاشم هستند.
ینابیع المودّة : 3 / 290 / 4 ، إحقاق الحقّ : 13 / 30 کلاهما عن مودّة القربی .

حدیث1261

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
دَخَلَ جَندَلُ بنُ جُنادَةَ بنِ جُبَیرٍ الیَهودِیُّ عَلی رَسولِ اللّه ِ صلی الله علیه و آله فَقالَ ـ فی حدیث طویل ـ : أخبِرنی یا رَسولَ اللّه ِ عَن أوصِیائِکَ مِن بَعدِک لِأَتَمَسَّکَ بِهِم . قالَ : أوصِیائِیَ الاِثنا عَشَرَ . قالَ جَندَلٌ : هکَذا وَجَدناهُم فِی التَّوراةِ ، وقالَ : یا رَسولَ اللّه ِ ، سَمِّهِم لی .
فَقالَ : أوَّلُهُم سَیِّدُ الأَوصِیاءِ أبُو الأَئِمَّةِ عَلِیٌّ ، ثُمَّ ابناهُ الحَسَنُ والحُسَینُ، فَاستَمسِک بِهِم ولایَغُرَّنَّکَ جَهلُ الجاهِلینَ ، فَإِذا وُلِدَ عَلِیٌّ بنُ الحُسَینِ زَینُ العابِدینَ یَقضِی اللّه ُ عَلَیکَ ، ویَکونُ آخِرُ زادِکَ مِنَ الدُّنیا شَربَةَ لَبَنٍ تَشرَبُهُ .
فَقالَ جَندَلٌ : وَجَدنا فِی التَّوراةِ وفی کُتُبِ الأَنبِیاءِ : إیلیا وشَبَّرًا وشَبیرًا ، فَهذِهِ أسماءُ عَلِیٍّ والحَسَنِ والحُسَینِ ، فَمَن بَعدَ الحُسَینِ ، وما أسامیهِم ؟
قالَ صلی الله علیه و آله : إذَا انقَضَت مُدَّةُ الحُسَینِ فَالإِمامُ ابنُهُ عَلِیٌّ ویُلَقَّبُ بِزَینِ العابِدینَ، فَبَعدَهُ ابنُهُ مُحَمَّدٌ یُلَقَّبُ بِالباقِرِ ، فَبَعدَهُ ابنُهُ جَعفَرٌ یُدعی بِالصّادِقِ ، فَبَعدَهُ ابنُهُ موسی یُدعی بِالکاظِمِ ، فَبَعدَهُ ابنُهُ عَلِیٌّ یُدعی بِالرِّضا ، فَبَعدَهُ ابنُهُ مُحَمَّدٌ یُدعی بِالتَّقِیِّ والزَّکِیِّ ، فَبَعدَهُ ابنُهُ عَلِیٌّ یُدعی بِالنَّقِیِّ والهادی ، فَبَعدَهُ ابنُهُ الحَسَنُ یُدعی بِالعَسکَرِیِّ ، فَبَعدَهُ ابنُهُ مُحَمَّدٌ یُدعی بِالمَهدِیِّ والقائِمِ والحُجَّةِ ، فَیَغیبُ ثُمَّ یَخرُجُ، فَإِذا خَرَجَ یَملَأُ الأَرضَ قِسطًا وعَدلاً کَما مُلِئَت جَورًا وظُلمًا ، طوبی لِلصّابِرینَ فی غَیبَتِهِ ، طوبی لِلمُقیمینَ عَلی
مَحَبَّتِهِم ، اُولئِکَ الَّذین وَصَفَهُمُ اللّه ُ فی کِتابِهِ وقالَ : «هُدًی لِلمُتَّقینَ * الَّذینَ یُؤمِنونَ بِالغَیبِ
جندل بن جنادة بن جبیر یهودی بر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وارد شد و ـ در حدیثی طولانی ـ گفت: یا رسول اللّه ! از جانشینان پس از خود مرا آگاه کن تا بدیشان توسّل جویم. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: جانشینان من دوازده تن هستند. جندل گفت: در تورات این گونه آنها را یافته ایم. او گفت: یا رسول اللّه ! آنها را برای من نام ببر. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نخستین آنها سرور اوصیا پدر امامان علی است، سپس دو فرزند او حسن و حسین، پس بدیشان توسّل جوی و نادانیِ نادانان تو را نفریبد، پس هر گاه علی بن الحسین زین العابدین زاده شود خداوند عمر تو بگیرد و آخرین توشه تو از دنیا جرعه ای شیر است که آن را می آشامی. جندل گفت: ما در تورات و کتب انبیا ایلیا و شبر و شبیر دیده ایم، پس اینها اسامی علی، حسن و حسین هستند. پس از حسین چه کسانی هستند و نام آنها چیست؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: چون دوران حسین سپری شود فرزند او علی امام است که به زین العابدین ملقّب است، پس از او پسرش محمّد می آید که به باقر ملقّب است و پس از او پسرش جعفر که صادق خوانده می شود، پس از او پسرش موسی است که کاظم خوانده می شود، پس از او پسرش علی است که رضا خوانده می شود، پس از او پسرش محمّد است که تقی و زکیّ خوانده می شود و پس از او پسرش علی است که نقی و هادی خوانده می شود و پس از او پسرش حسن است که عسکری خوانده می شود و پس از او پسرش محمّد است که مهدی خوانده می شود و قائم و حجّت است و غایب می شود و سپس خروج می کند، پس هر گاه خروج کند زمین را از عدل و داد بیاکند چنان که از
ظلم و ستم آکنده است، خوشا به حال صابران در دوران غیبت او و خوشا به حال کسانی که دل به محبّت آنها بسته اند، اینها همان کسانی هستند که خداوند آنها را در کتابش توصیف کرده و فرموده است: «هدایت است برای پرهیزگاران، کسانی که به غیب ایمان دارند»، سپس فرموده است: «ایشان حزب خدایند، هان، حزب خدا، همان رستگارانند».
البقرة : 2 و 3 .

حدیث1262

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن مَنَّ اللّه ُ عَلَیهِ بِمَعرِفَةِ أهلِ بَیتی ووَلایَتِهِم فَقَد جَمَعَ اللّه ُ لَهُ الخَیرَ کُلَّهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که خداوند با شناخت اهل بیت من و ولایت ایشان بر او منّت نهاده باشد خداوند همه خیر را برای او گرد آورده است.
أمالی الصدوق : 383 / 9 عن أبی قدامة الفدانیّ ، بشارة المصطفی : 176 .

حدیث1263

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَعرِفَةُ آلِ مُحَمَّدٍ بَراءَةٌ مِنَ النّارِ ، وحُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ جَوازٌ عَلَی الصِّراطِ، والوَلایَةُ لاِلِ مُحَمَّدٍ أمانٌ مِنَ العَذابِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شناخت آل محمّد، برات رهایی از آتش است و دوست داشتن خاندان محمّد، پروانه عبور از صراط است و ولایت آل محمّد (موجب) امان از عذاب است.
ینابیع المودّة : 1 / 78 / 16 ، فرائد السمطین : 2 / 257 کلاهما عن المقداد بن الأسود ، وراجع إحقاق الحقّ : 18 / 496 ، 9 / 494 .

حدیث1264

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما مَثَلُ أهلِ بَیتی کَسَفینَةِ نوحٍ ، مَن رَکِبَها نَجا ، ومَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت من چونان کشتی نوح است که هر کس بر آن درآمد نجات یافت و هر که از آن بازماند غرق شد.
تاریخ بغداد : 12 / 91 عن أنس بن مالک ، فرائد السمطین : 2 / 242 / 516 عن أبی سعید الخدریّ ، العمدة : 359 / 693 عن أبی ذر ، کنزالعمّال : 12 / 95 / 34151 ، .

حدیث1265

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُ أهلِ بَیتی فیکُم مَثَلُ سَفینَةِ نوحٍ مَن رَکِبَها نَجا ومَن تَخَلَّفَ عَنها هَلَکَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت من در میان شما چونان کشتی نوح است که هر کس بر آن درآمد نجات یافت و هر که از آن بازماند نابود گشت.
المناقب لابن المغازلی : 132 / 173 عن ابن عباس ، عوالی اللآلی : 4 / 85 / 59 وفیه «هوی» بدل «هلک» .

حدیث1266

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ سَفینَةُ النَّجاةِ ، مَن تَعَلَّقَ بِها نَجا ، ومَن حادَ عَنها هَلَکَ ، فَمَن کانَ لَهُ إلَی اللّه ِ حاجَةٌ فَلیَسأَل بِنا أهلَ البَیتِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما کشتی نجات هستیم، هر که بدان در آویخت رهایی یافت و هر که از آن کناره گرفت نابود شد، هر که از خدا حاجتی دارد باید به وسیله ما اهل بیت بخواهد.
فرائد السمطین : 1 / 37 عن أبی هریرة ، إحقاق الحقّ : 9 / 203 نقلاً عن أرجح المطالب .

حدیث1267

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُ أهلِ بَیتی فیکُم کَمَثَلِ سَفینةِ نوحٍ مَن رَکِبَها نَجا، ومَن تَخَلَّفَ عَنها زُجَّ فِی النّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت من در میان شما همچون کشتی نوح هستند که هر که بدان درآمد نجات یافت و هر که از آن بازماند به آتش افکنده شد.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 27 / 10 ، صحیفة الإمام الرضا علیه السلام : 57 / 76 .

حدیث1268

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّما مَثَلُ أهلِ بَیتی فیکُم مَثَلُ بابِ حِطَّةٍ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مَثَل اهل بیت من در میان شما همچون «باب حطّة» است در میان بنی اسرائیل. هر کس از آن درآید آمرزیده شود.
هی فِعلة من حَطَّ الشیء یَحُطّه إذا أنزله وألقاه . ومنه الحدیث فی ذکر حطّة بنی إسرائیل ، وهو قوله تعالی : «وقولوا حِطَّةٌ نَغفِر لَکُم خَطایاکُم» البقرة : 58 ، أی قولوا : حُطَّ عَنّا ذنوبنا ، وارتَفَعت علی معنی : مَسأَلتُنا حِطَّة ، أو أمرُنا حِطَّة ، (النهایة : 1 / 402) .
أقول : قوله صلی الله علیه و آله : «مَثَل أهل بیتی فیکم مَثَل بابِ حِطّة فی بنی إسرائیل» إشارة إلی قوله تعالی خطابًا لبنی إسرائیل : «ادخُلوا البَابَ سُجَّدًا وقولوا حِطَّةٌ نَغفِر لَکُم خَطایاکُم» البقرة : 58 .
توضیح ذلک أنّ «باب حطّة» من أبواب بیت المقدس کما عن أبی حیّان الأندلسیّ ، أو باب بلدة «أریحا» أو أوّل البلد کما احتملهما فی تفسیر المیزان . وتشبیه أهل البیت فی الاُمّة الإسلامیّة بباب حطّة فی بنی إسرائیل وتعریفهم بأنّهم أبواب مغفرة اللّه ، دلیل علی أنّ التمسّک بهم له دور أساسیّ فی إزالة الأدناس الفردیّة والاجتماعیّة فی المجتمع الإسلامیّ .

حدیث1269

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن دانَ بِدینی وسَلَکَ مِنهاجی واتَّبَعَ سُنَّتی ، فَلیَدِن بِتَفضیلِ الأَئِمَّةِ مِن أهلِ بَیتی عَلی جَمیعِ اُمَّتی ، فَإِنَّ مَثَلَهُم فی هذِهِ الاُمَّةِ مَثَلُ بابِ حِطَّةٍ فی بَنی إسرائیلَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که دین مرا در پیش گرفت و روش مرا پیمود و از سنّت من پیروی کرد باید برتری امامان اهل بیت مرا بر همه امّت، باور داشته باشد. مَثَل آنها در میان این امّت همچون «باب حطّة» در میان بنی اسرائیل است.
أمالی الصدوق : 69 / 6 ، تنبیه الخواطر : 2 / 156 کلاهما عن ابن عبّاس .

حدیث1270

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَئِمَّةُ بَعدِی اثنا عَشَرَ ، تِسعَةٌ مِن صُلبِ الحُسَینِ علیه السلام ، تاسِعُهُم قائِمُهُم، ألا إنَّ مَثَلَهُم فیکُم مَثَلُ سَفینَةِ نوحٍ ، مَن رَکِبَها نَجا ومَن تَخَلَّفَ عَنها هَلَکَ، ومَثَلُ بابِ حِطَّةٍ فی بَنی إسرائیلَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : امامان پس از من دوازده تن هستند، نُه تن از پشت حسین علیه السلامکه نهمین ایشان قائم آنهاست. هان، مَثَل آنها در میان شما همچون کشتی نوح است که هر کس بدان درآید نجات یابد و هر که از آن بازمانَد نابود شود، آنها همچون «باب حطّة» در میان بنی اسرائیل هستند.
المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 295 ، کفایة الأثر : 38 کلاهما عن أبی ذرّ .

حدیث1271

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ علیه السلام ـ : مَثَلُکُم یا عَلِیُّ مَثَلُ بَیتِ اللّه ِ الحَرامِ ، مَن دَخَلَهُِ کانَ آمِناً ، فَمَن أحَبَّکُم ووالاکُم کانَ آمِنًا مِن عَذابِ النّارِ ، ومَن أبغَضَکُم اُلقِیَ فِی النّارِ . یا عَلِیُّ «وللّه ِِ عَلَی النّاسِ حِجُّ البَیتِ مَنِ استَطاعَ إلَیهِ سَبیلاً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی بن ابی طالب علیه السلام ـ : ای علی! شما همانند بیت اللّه الحرام هستید که هر کس بر آن درآید ایمن شود، پس هر که شما را دوست بدارد و از شما طرفداری کند از عذاب آتش در امان خواهد بود و هر که به شما کینه ورزد به آتش افکنده می شود. ای علی! «وَللّه ِِ عَلَی النّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطاعَ اِلَیْهِ سبیلاً» ، پس هر که عذری دارد که دارد و هر که کم توشه
است عذر او کم توشگی است و هر که مریض است عذرش بیماری اوست، ولی خداوند در کوتاهی نسبت به طرفداری و دوستی اتان نه عذر توانگر را می پذیرد نه عذر فقیر را و نه بیمار و تندرست و نه کور و بینا را.
آل عمران : 97 .

حدیث1272

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ مِنَ الغَرَقِ ، وأهلُ بَیتی أمانٌ لاُِمَّتی مِنَ الاِختِلافِ ، فَإِذا خالَفَتها قَبیلَةٌ مِنَ العَرَبِ ، اختَلَفوا فَصاروا حِزبَ إبلیسَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ستارگان موجب امنیت ساکنان زمین از غرق شدن هستند و اهل بیت من موجب ایمنی امّت من هستند از اختلاف، پس هر گاه قبیله ای از عرب با آنها به مخالفت برخاستند و امّت اختلاف یافتند دیگر حزب شیطان گشته اند.
المستدرک علی الصحیحین : 3 / 162 / 4715 عن ابن عبّاس .

حدیث1273

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلِیُّ ... مَثَلُکَ ومَثَلُ الأَئِمَّةِ مِن وُلدِکَ بَعدی مَثَلُ سَفینةِ نوحٍ ، مَن رَکِبَها نَجا ، ومَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ ، ومَثَلُکُم مَثَلُ النُّجومِ ، کُلَّما غابَ نَجمٌ طَلَعَ نَجمٌ ، إلی یَومِ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای علی! مَثَل تو و امامان از نسل تو پس از من همچون کشتی نوح است که هر کس بر آن درآید رهایی یابد و هر که از آن بازمانَد غرق شود و مَثَل شما همچون اختران است که هر گاه یکی ناپدید شود دیگری پیدا گردد تا به روز رستاخیز.
أمالی الصدوق : 222 / 18 ، کمال الدین : 241 / 65 ، بشارة المصطفی : 32 ، جامع الأخبار : 52 / 59 ، مائة منقبة : 65 ، فرائد السمطین : 2 / 243 / 517 کلّها عن ابن عبّاس .

حدیث1274

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَثَلُهُم [أهلِ بَیتی] فی اُمَّتی کَمَثَلِ نُجومِ السَّماءِ، کُلَّما غابَ نَجمٌ طَلَعَ نَجمٌ ، إنَّهُم أئِمَّةٌ هُداةٌ مَهدِیّونَ ، لا یَضُرُّهُم کَیدُ مَن کادَهُم ، ولا خِذلانُ مَن خَذَلَهُم ، بَل یَضُرُّ اللّه ُ بِذلِکَ مَن کادَهُم وخَذَلَهُم ، هُم حُجَجُ اللّه ِ فی أرضِهِ ، وشُهَداؤُهُ عَلی خَلقِهِ ، مَن أطاعَهُم أطاعَ اللّه َ ، ومَن عَصاهُم عَصَی اللّه َ . هُم مَعَ القُرآنِ والقُرآنُ مَعَهُم ، لا یُفارِقُهُم ولا یُفارِقونَهُ حَتّی یَرِدوا عَلَیَّ حَوضی . وأوَّلُ الأَئِمَّةِ أخی عَلِیٌّ خَیرُهُم ، ثُمَّ ابنی حَسَنٌ ، ثُمَّ ابنی حُسَینٌ، ثُمَّ تِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَینِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مَثَل ایشان (اهل بیت من) در میان امّتم همچون ستارگان سپهر است که هر گاه یکی از آنها ناپدید شود دیگری پیدا آید. آنها امامانی رهنما و رهیافته اند، نه کینه کسی که بدیشان کینه ورزد و نه ترک یاری کسانی که از یاری ایشان دریغ ورزند به آنها زیان رساند، بل خداوند به کسانی که کینه آنها را در دل دارند و از یاری به ایشان دریغ می ورزند زیان می رساند. آنها حجّتهای خدا بر زمین و گواهان اویند بر خلقش، هر کس از آنها فرمان بَرد از خدا فرمان برده است و هر که از ایشان سر پیچد از خدا سر پیچیده است. آنها با قرآن و قرآن با آنهاست، نه قرآن از آنها جدایی پذیرد و نه آنان از قرآن، تا آن که در کنار حوض کوثر بر من وارد آیند. نخستین امام برادر من علی است که بهترین آنهاست، سپس فرزندم حسن و پس از او فرزندم حسین و در پی ایشان نُه تن از فرزندان حسین.
الغیبة للنعمانیّ : 84 / 12 عن سُلیم بن قیس عن الإمام علیّ علیه السلام ، کتاب سُلیم بن قیس : 2 / 686 / 14 عن الإمام علیّ علیه السلام ، الفضائل لشاذان بن جبرئیل : 114 عن سُلیم بن قیس عن أبی ذرّ والمقداد وسلمان عن الإمام علیّ علیه السلام ، مشارق أنوار الیقین : 192 عن سُلیم بن قیس .

حدیث1275

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِجعَلوا أهلَ بَیتی مِنکُم مَکانَ الرَّأسِ مِنَ الجَسَدِ ومَکانَ العَینَینِ مِنَ الرَّأسِ ، فَإِنَّ الجَسَدَ لا یَهتَدی إلاّ بِالرَّأسِ ولا یَهتَدِی الرَّأسُ إلاّ بِالعَینَینِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت مرا نسبت به خود همچون سر بدانید برای پیکر و دو چشم برای سر، چه، پیکر جز به سر ره نمی یابد و سر جز به چشم هدایت نمی شود.
أمالی الطوسیّ : 482 / 1053 ، کشف الغمّة : 2 / 35 کلاهما عن أبی ذرّ ، وراجع شرح الأخبار : 2 / 269 / 574 ، کفایة الأثر :111 عن واثلة بن الأسقع .

حدیث1276

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ بِغَیرِ إمامٍ ماتَ میتَةً جاهِلِیَّةً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که بدون امام بمیرد مرده است چونان در جاهلیت.
مسند ابن حنبل : 6 / 22 / 16876 ، المعجم الکبیر : 19 / 388 / 910 ، الملاحم والفتن : 153 کلّها عن معاویة ، مسند أبی داود الطیالسیّ : 259 عن ابن عمر ، تفسیر العیّاشیّ : 2 / 303 / 119 عن عمّار الساباطیّ عن الإمام الصادق علیه السلام ، الاختصاص : 268 عن عمر بن یزید عن الإمام الکاظم علیه السلام .

حدیث1277

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ ولَیسَ عَلَیهِ إمامٌ ماتَ میتَةً جاهِلِیَّةً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که بمیرد و امامی نداشته باشد مرده است چونان در جاهلیت.
الکافی : 1 / 397 / 1 عن سالم بن أبی حفصة عن الإمام الباقر علیه السلام ، وأیضًا : 8 / 146 / 123 عن بشیر الکُناسیّ عن الإمام الصادق علیه السلام ، المعجم الأوسط : 6 / 70 / 5820 ، مسند أبی یعلی : 13 / 366 / 7375 کلاهما عن معاویة ، المعجم الکبیر : 10 / 289 / 1687 عن ابن عبّاس .

حدیث1278

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
من ماتَ لا یَعرِفُ إمامَهُ ماتَ میتَةً جاهِلِیَّةً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که بمیرد و امامش را نشناسد مرده است چونان در جاهلیت.
الکافی : 2 / 20 / 6، ثواب الأعمال : 244 / 1، المحاسن : 1 / 252 / 475 کلّها عن عیسی بن السریّ عن الإمام الصادق علیه السلام .

حدیث1279

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ ولَیسَ فی عُنُقِهِ بَیعَةٌ ماتَ میتَةً جاهِلِیَّةً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که بمیرد بی آن که بیعتی بر گردنش باشد مرده است چونان در جاهلیت.
صحیح مسلم : 3 / 1478 / 1851 ، السنن الکبری : 8 / 270 / 16612 کلاهما عن عبداللّه بن عمر ، المعجم الکبیر : 19 / 334 / 769 عن معاویة .

حدیث1280

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ ولَیسَ لَهُ إمامٌ مِن وُلدی ماتَ میتَةً جاهِلِیَّةً ، ویُؤخَذُ بِما عَمِلَ فِی الجاهِلِیَّةِ والإِسلام
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که بمیرد و امامی از فرزندان من نداشته باشد مرده است چونان در جاهلیت و نسبت به عملکردش در جاهلیت واسلام مؤاخده می شود.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 58 / 214 عن أبی محمّد الحسن بن عبداللّه الرازیّ التمیمیّ عن الإمام الرضا علیه السلامعن آبائه علیهم السلام ، کنزالفوائد : 1 / 327 .

حدیث1281

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أوَّلُ مَن یَرِدَ عَلَیَّ الحَوضَ أهلُ بَیتی ومَن أحَبَّنی مِن اُمَّتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : نخستین کسی که در کنار حوض کوثر بر من وارد می شود اهل بیت من و کسانی از امّت من هستند که مرا دوست دارند.
السنّة لابن أبی عاصم : 334 / 748 عن سفیان بن اللیل عن الحسن عن الإمام علیّ علیه السلام ، کنزالعمّال : 12 / 100 / 34178 أخرجه الدیلمیّ عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1282

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أوَّلُکُم وارِدًا عَلَیَّ الحَوضَ ، أوَّلُکُم إسلامًا : عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : نخستین کسی از شما که در کنار حوض کوثر بر من وارد می شود، نخستین کسی از شماست که اسلام آورده است: علی بن ابی طالب.
المستدرک علی الصحیحین : 3 / 147 / 4662 ، تاریخ بغداد : 2 / 81 ، المناقب لابن المغازلیّ : 16 / 22 ، المناقب للخوارزمیّ : 52 / 15 کلّها عن سلمان .

حدیث1283

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا وعَلِیٌّ وفاطِمَةُ والحَسَنُ والحُسَینُ یَومَ القِیامَةِ فی قُبَّةٍ تَحتَ العَرشِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من، علی، فاطمه، حسن و حسین روز رستاخیز در خانه ای
گنبدی زیر عرش قرار داریم.
کنزالعمّال : 12 / 100 / 34177 نقلاً عن الطبرانیّ فی معجمه ، مجمع الزوائد : 9 / 276 / 15022 ؛ شرح الأخبار : 3 / 4 / 914 کلّها عن أبی موسی الأشعریّ ، وراجع المناقب للخوارزمیّ : 303 / 298؛ بشارة المصطفی : 48 ، کنزالعمّال : 12 / 98 / 34167 .

حدیث1284

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الوَسیلَةُ دَرَجَةٌ عِندَ اللّه ِ لَیسَ فَوقَها دَرَجَةٌ ، فَسَلُوا اللّه َ أن یُؤتِیَنِی الوَسیلَةَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : «وسیله»، درجه ای است نزد خدا که بالاتر از آن درجه ای نیست، پس از خدا بخواهید که به من «وسیله» دهد.
مسند ابن حنبل : 4/165/11783 عن أبی سعید الخدریّ ، و ج 3/86/7601 ، و ص 292 / 8778 کلاهما عن أبی هریرة نحوه ، و ج 2 / 571 / 6579 عن عبداللّه بن عمرو بن العاصی نحوه ، وراجع صحیح البخاریّ : 1 / 222 / 589 ، صحیح مسلم : 1 / 289 / 384 ، سنن أبی داود : 1 / 144 / 523 و ص 146 / 529 ، سنن الترمذیّ : 5 / 586 / 3612 و ح 3614 ، سنن النسائیّ : 2 / 25 / 671 و ص 27 / 673 ، سنن ابن ماجة : 1 / 239 / 722 .

حدیث1285

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الجَنَّةِ دَرَجَةٌ تُدعَی «الوَسیلَةَ» فَإِذا سَأَلتُمُ اللّه َ فَسَلوا لِیَ الوَسیلَةَ ، قالوا : یا رَسولَ اللّه ِ ، مَن یَسکُنُ مَعَکَ فیها ؟ قالَ : عَلِیٌّ وفاطِمَةُ والحَسَنُ والحُسَینُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : در بهشت جایگاهی است که «وسیله» خوانده می شود، پس هر گاه از خدا چیزی خواستید برای من هم «وسیله» بخواهید. گفتند: یا رسول اللّه ! چه کسی با تو در آن جا خواهد بود؟ فرمود: علی، فاطمه، حسن وحسین.
کنزالعمّال : 12 / 103 / 34195 و ج 13 / 639 / 37616 کلاهما عن ابن مردویه عن الإمام علیّ علیه السلام ، تفسیر ابن کثیر : 2 / 68 ؛ بشارة المصطفی : 270 نحوه کلاهما عن الحارث عن الإمام علیّ علیه السلام ، وراجع معانی الأخبار : 116 / 1 ، تفسیر القمّیّ : 2 / 324 ، علل الشرایع : 164 / 6 ، بصائر الدرجات : 416 / 11 ، روضة الواعظین : 127 .

حدیث1286

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَسَطُ الجَنَّةِ لی ولِأَهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مرکز بهشت از آن من و اهل بیت من است.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 68 / 314 عن الحسن بن عبداللّه التمیمیّ عن أبیه عن الإمام الرضا عن آبائه عن الإمام علیّ علیهم السلام .

حدیث1287

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا الشَّجَرَةُ ، وفاطِمَةُ فَرعُها ، وعَلِیٌّ لَقاحُها ، والحَسَنُ والحُسَینُ ثَمَرَتُها ، وشیعَتُنا وَرَقُها ، وأصلُ الشَّجَرَةِ فی جَنَّةِ عَدنٍ ، وسائِرُ ذلِکَ فی سائِرِ الجَنَّةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من آن درخت هستم و فاطمه شاخه آن و علی لقاح [مایه باروری] آن و حسن و حسین میوه آن و شیعیان ما برگهای آن هستند و ریشه این درخت در فردوس برین قرار دارد و دیگر قسمتهای آن در دیگر قسمتهای بهشت است.
المستدرک علی الصحیحین : 3 / 174 / 4755 عن عبدالرحمن بن عوف .

حدیث1288

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّا أهلُ بَیتٍ قَد أذهَبَ اللّه ُ عَنَّا الفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنها وما بَطَنَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند هر گونه تبهکاری پنهان و پیدا را از ما اهل بیت دور کرده است.
الفردوس : 1 / 54 / 144 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1289

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ عَزَّوجَلَّ قَسَّمَ الخَلقَ قِسمَینِ ، فَجَعَلَنِی فی خَیرِهِما قِسمًا ، وذلِکَ قَولُهُ : «وأصحابُ الیَمینِ» و «أصحابُ الشِّمالِ» فَأَنَا مِن أصحابِ الیَمینِ ، وأنَا خَیرُ أصحابِ الیَمینِ . ثُمَّ جَعَلَ القِسمَینِ أثلاثًا ، فَجَعَلَنی فی خَیرِها ثُلُثاً ، فَذلِکَ قَولُهُ تَعالی : «فَأَصحَابُ المَیمَنَةِ» «والسّابِقونَ السّابِقونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند عز و جل، خلایق را به دو گروه تقسیم کرده است و ما را بهترین آن دو گروه قرار داده است، چون که فرموده: «و اصحاب الیمین» و «اصحاب الشّمال» . من از اصحاب یمین و از بهترین اصحاب یمین هستم. سپس خداوند این دو گروه را به سه گروه تقسیم کرده و مرا بهترین آن سه گروه قرار داده و این است همان سخن پروردگار که: پس اصحاب میمنه، «آنها که سبقت جسته اند و اینک پیش افتاده اند» . من جزء «سابقون» و بهترین ایشان هستم.
خداوند سپس این سه گروه را قبیله ها ساخته مرا در بهترین قبیله نهاده است و این است مفهوم سخن پروردگار که: «و شما را جماعتها و قبیله ها کردیم تا یکدیگر را بشناسید. هر آینه گرامیترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست، همانا خدا دانا وکاردان است» و من پرهیزگارترین فرزند و گرامیترین ایشانم نزد خدا بدون آن که بدان ببالم. سپس خداوند قبائل را خانه خانه گرداند و مرا در بهترین خانه نهاد، واین است سخن پروردگار که: «انّما یُرید اللّه لِیُذْهِبَ عنکمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ ویُطَهِّرَکم تَطْهیراً» . پس، من و اهل بیتم از گناهان پاک هستیم.
الواقعة : 27 و 41 و 8 و 10 .

حدیث1290

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا وعَلِیٌّ والحَسَنُ والحُسَینُ وتِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَینِ مُطَهَّرونَ مَعصومونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من و علی و حسن و حسین و نُه تن از فرزندان حسین، پاک و معصوم هستیم.
کمال الدین : 280 / 28 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1 / 64 / 30 ، المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 295، کفایة الأثر : 19 ، الصراط المستقیم : 2 / 110 ، ینابیع المودّة : 3 / 291 / 9 ، فرائد السمطین : 2 / 133 / 430 کلّها عن ابن عبّاس .

حدیث1291

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَئِمَّةُ بَعدِی اثنا عَشَرَ عَدَدُ نُقَباءِ بَنی إسرائیلَ ، کُلُّهمُ اُمَناءُ أتقِیاءُ مَعصومونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : امامان پس از من دوازده تن هستند به شمار نقیبان بنی اسرائیل که همه آنها امین و پرهیزگار و معصوم هستند.
جامع الأخبار : 62 / 80 .

حدیث1292

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ أهلُ بَیتٍ طَهَّرَهُمُ اللّه ُ ، مِن شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ ، ومَوضِعِ الرِّسالَةِ ، ومُختَلَفِ المَلائِکَةِ ، وبَیتِ الرَّحمَةِ ، ومَعدِنِ العِلم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما خاندانی هستیم که خداوند پاکشان گردانیده است، این خاندان از شجره نبوّت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شد فرشتگان و خانه رحمت و کان دانش است.
الدرّ المنثور : 6 / 606 عن الضحّاک بن مزاحم .

حدیث1293

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَرَّهُ أن یَنظُرَ إلَی القَضیبِ الأَحمَرِ الَّذی غَرَسَهُ اللّه ُ بِیَدِهِ ویَکونَ مُتَمَسِّکًا بِهِ فَلیَتَوَلَّ عَلِیًّا والأَئِمَّةَ مِن وُلدِهِ ، فَإِنَّهُم خِیَرَةُ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ وصَفوَتُهُ ، وهُمُ المَعصومونَ مِن کُلِّ ذَنبٍ وخَطیئَةٍ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر کس نگریستن به شاخه سرخی که خداوند با دست خود آن را نشانده شادش می کند و می خواهد بدان چنگ در زند، باید علی و امامان از نسل او را دوست بدارد که آنها منتخب و برگزیدگان خداوند عزّوجل هستند و از هر گونه گناه و خطایی مصون می باشند.
أمالی الصدوق : 467 / 26 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 57 / 211 کلاهما عن محمّد بن علیّ التمیمیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1294

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّی تارِکٌ فیکُم ما إن تَمَسَّکتُم بِهِ لَن تَضِلّوا بَعدی ، أحدُهُما أعظَمُ مِنَ الآخَرِ : کتابُ اللّه ِ حَبلٌ مَمدودٌ مِنَ السَّماءِ إلَی الأَرضِ ، وعِترَتی أهلُ بَیتی ، ولَن یَتَفَرَّقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ ، فَانظُروا کَیفَ تَخلُفونی فیهِما
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من در میان شما چیزی به یادگار نهاده ام که مادامی که بدان چنگ در زنید هرگز پس از من گمراه نگردید؛ یکی از آن دو بزرگتر از دیگری است: کتاب خدا که ریسمانی است کشیده شده از آسمان به زمین و عترتم، اهل بیتم، واین دو هرگز از هم جدانشوند تا در کنار حوض کوثر بر من واردآیند، پس بنگرید درنبودنِ من حقم را درباره این دو چگونه ادا می کنید.
سنن الترمذیّ : 5 / 663 / 3788 عن زید بن أرقم .

حدیث1295

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا أیُّهَا النّاسُ ، إنّی فَرَطٌ لَکُم ، وأنتُم وارِدونَ عَلَیَّ الحَوضَ ، وإنّی سائِلُکُم حینَ تَرِدونَ عَلَیَّ عَنِ الثَّقَلَینِ ، فَانظُروا کَیفَ تخلُفونّی فیهِما: الثَّقَلُ الأَکبَرُ کِتابُ اللّه ِ ، سَبَبٌ طَرَفُهُ بِیَدِ اللّه ِ وطَرَفُهُ بِأَیدیکُم ، فَاستَمسِکوا بِهِ ، ولا تَضِلّوا ولا تَبَدَّلوا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! من جلودار شما هستم و شما کنار حوض کوثر بر من وارد می آیید. هنگامی که شما بر من وارد آیید من درباره دو «ثقل» از شما خواهم پرسید، پس بنگرید در نبودن من حقم را درباره این دو چگونه ادا می کنید: ثقل اکبر، کتاب خدا، ریسمانی است که یک سوی آن در دست خدا و سوی دیگر آن در دست شما است، پس بدان چنگ در زنید که نه گمراه شوید و نه دگرگونی در شما راه یابد.
تاریخ بغداد : 8 / 442 عن حذیفة بن أسید .
أقول : کذا فی تاریخ بغداد من دون ذکر الثقل الأصغر ، وقد رواه کاملاً غیر واحدٍ من الحفّاظ والمؤرّخین عن الراوی نفسه ، وراجع مجمع الزوائد : 9 / 259 / 14966 و : 10 / 658 / 18460 ، المعجم الکبیر : 3 / 67 / 2683 ، و ص 180 / 3052 وغیرها ، وراجع أیضًا الغدیر : 1 / 25 / 31 حیث ذکر جملة من مصادر أهل السنّة .

حدیث1296

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّی خَلَّفتُ فیکُمُ اثنَینِ لَن تَضِلّوا بَعدَهُما أبَدًا : کِتابَ اللّه ِ ونَسَبی ، ولَن یَتَفَرَّقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من در میان شما دو چیز به یادگار می نهم که پس از آن دو هرگز گمراه نشوید: کتاب خدا و نَسَب (ونسل) من. این دو از یکدیگر جدایی نپذیرند تا کنار حوض کوثر بر من وارد آیند.
مجمع الزوائد : 9 / 256 / 14958 عن أبی هریرة ، وراجع کمال الدین : 235 / 47 عن أبی هریرة وفیه «کتاب اللّه وسنّتی» .

حدیث1297

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّی قَد تَرَکتُ فیکُمُ الثَّقَلَینِ ، أحَدُهُما أکبَرُ مِنَ الآخَرِ : کِتابَ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ حَبلٌ مَمدودٌ مِنَ السَّماءِ إلَی الأَرضِ ، وعِترَتی أهلَ بَیتی ، ألا إنَّهُما لَن یَفتَرِقا حَتّی یَرِدا عَلَیَّ الحَوضَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من در میان شما دو ثقل به یادگار می نهم که یکی از آن دو بزرگتر از دیگری است: کتاب خداوند عزّوجل که ریسمانی است کشیده شده از آسمان به زمین و عترت من که همان اهل بیت من است. آگاه باشید که این دو هرگز از هم جدایی نپذیرند تا کنار حوض کوثر بر من وارد آیند.
مسند ابن حنبل : 4 / 54 / 1121 عن أبی سعید الخدریّ .

حدیث1298

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ خُلَفائی وأوصِیائی وحُجَجَ اللّه ِ عَلَی الخَلقِ بَعدِی اثنا عَشَرَ ، أوَّلُهُم أخی وآخِرُهُم وَلَدی ، قیلَ : یا رَسولَ اللّه ِ ، ومَن أخوکَ ؟ قالَ : عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ . قیلَ : فَمَن وَلَدُکَ ؟ قالَ : المَهدِیُّ الَّذی یَملَؤُها قِسطًا وعَدلاً کَما مُلِئَت جَورًا وظُلمًا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : جانشینان و اوصیای من و حجّتهای خدا بر خلق، پس از من دوازده تن هستند که نخستین آنها برادر من است و آخرین ایشان، فرزند من. گفته شد: یارسول اللّه ! برادر تو کیست؟ فرمود: علی بن ابی طالب. گفتند: فرزندنت کیست؟ فرمود: مهدی که زمین را همان گونه که از جور و ستم آکنده شده است از داد و عدل بیاکند.
کمال الدین : 280 / 27 ، فرائد السمطین : 2 / 312 / 562 کلاهما عن عبداللّه بن عبّاس .

حدیث1299

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا سَیِّدُ الأَنبِیاءِ والمُرسَلینَ وأفضَلُ مِنَ المَلائِکَةِ المُقَرَّبینَ ، وأوصِیائی سادَةُ أوصِیاءِ النَّبِیّینَ والمُرسَلینَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من سرور پیامبران و رسولان و برتر از فرشتگان مقرّب هستم و اوصیای من نیز سرور اوصیای پیامبران و رسولان هستند.
أمالی الصدوق : 245 / 12 ، بشارة المصطفی : 34 کلاهما عن ابن عبّاس .

حدیث1300

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا سَیِّدُ النَّبِیّینَ ، وعَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ سَیِّدُ الوَصِیّینَ ، وإنَّ أوصِیائی بَعدِی اثنا عَشَرَ ، أوَّلُهُم عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ وآخِرُهُمُ القائِم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من سرور انبیاء هستم و علی بن ابی طالب سرور اوصیاء است . اوصیای پس از من دوازده تن هستند که نخستین آنها علی بن ابی طالب و آخرین ایشان قائم است.
کمال الدین : 280 / 29 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1 / 64 / 31 ، فرائد السمطین : 2 / 313 / 564 کلّها عن ابن عبّاس .

حدیث1301

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لِکُلِّ نَبِیٍّ وَصِیٌّ ووارِثٌ ، وإنَّ عَلِیًّا وَصِیّی ووارِثی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر پیامبری وصیّی، دارد و وارثی. و علی، وصیّ و وارث من است.
الفردوس : 3 / 336 / 5009 ، تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 3 / 5 / 1021 و 1022 ، المناقب للخوارزمیّ : 84 / 74 کلّها عن ابن بریدة عن أبیه ، المناقب لابن المغازلیّ : 200 / 238 عن عبداللّه بن بریدة .

حدیث1302

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی حَدیثِ المِعراجِ ـ : یا رَبِّ ، ومَن أوصِیائی ؟ فَنودیتُ : یا مُحَمَّدُ ، أوصِیاؤُکَ المَکتوبونَ عَلی ساقِ عَرشی ، فَنَظَرتُ وأنَا بَینَ یَدَی رَبّی جَلَّ جَلالُهُ إلی ساقِ العَرشِ ، فَرَأَیتُ اثنَی عَشَرَ نورًا ، فی کُلِّ نورٍ سَطرٌ أخضَرُ مَکتوبٌ عَلَیهِ اسمُ وَصِیٍّ مِن أوصِیائی ، أوَّلُهُم عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ ،
وآخِرُهُم مَهدِیُّ اُمَّتی .
فَقُلتُ : یا رَبِّ ، هؤُلاءِ أوصِیائی مِن بَعدی ؟ فَنودیتُ : یا مُحَمَّدُ ، هؤُلاءِ أولِیائی وأحِبّائی وأصفِیائی وحُجَجی بَعدَکَ عَلی بَرِیَّتی ، وهُم أوصِیاؤُکَ وخُلَفاؤُکَ وخَیرُ خَلقی بَعدَکَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ در حدیث معراج ـ : بار خدایا! اوصیای من کیانند؟ ندا در رسید که: ای محمّد! نام اوصیای تو بر پایه عرش من نوشته شده است. من در حالی که در برابر پروردگار جلّ جلاله قرار داشتم به پایه عرش نگریستم و دوازده نور دیدم که در هر نور، سطری سبز رنگ بود که نام وصیّی از اوصیای من بر آن نوشته شده بود نخستین آنها علی بن ابی طالب و آخرین ایشان مهدی
امّتم بود. من عرض کردم: بار خدایا! اینان اوصیای پس از من هستند؟ ندا در رسید که: ای محمّد! اینان اولیاء، دوستان، برگزیدگان و حجّتهای من بر مردم پس از تو هستند و ایشانند اوصیاء و جانشینان تو و بهترین خلقم پس از تو.
علل الشرائع : 6 / 1 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1 / 264 / 22 ، کمال الدین : 256 / 4 کلّها عن عبدالسلام بن صالح الهرویّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1303

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لاِبنَتِهِ فاطِمَةَ علیهاالسلام وقَد بَکَت لَمّا رَأتهُ فی مَرَضِهِ الَّذی قُبِضَ فیهِ وشَکَت إلَیهِ خَوفَها عَلی نَفسِها ووَلَدَیها الضَّیعَةَ بَعدَهُ ـ : یا فاطِمَةُ ، أما عَلِمتِ أنّا أهلُ بَیتٍ اختارَ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ لَنَا الآخِرَةَ عَلَی الدُّنیا ، وأنَّهُ حَتَمَ الفَناءَ عَلی جَمیعِ خَلقِهِ ، وأنَّ اللّه َ تَبارَکَ وتَعالَی اطَّلَعَ إلَی الأَرضِ اطِّلاعَةً فَاختارَنی مِن خَلقِهِ فَجَعَلَنی نَبِیًّا . ثُمَّ اطَّلَعَ إلَی الأَرضِ اطِّلاعَةً ثانِیَةً فَاختارَ مِنها زَوجَکِ ، وأوحی إلَیَّ أن اُزَوِّجَکِ إیّاهُ ، وأتَّخِذَهُ وَلِیًّا ووَزیرًا ، وأن أجعَلَهُ خَلیفَتی فی اُمَّتی ، فَأَبوکِ خَیرُ أنبِیاءِ اللّه ِ ورُسُلِهِ ، وبَعلُکِ خَیرُ الأَوصِیاءِ ، وأنتِ أوَّلُ مَن یَلحَقُ بی مِن أهلی . ثُمَّ اطَّلَعَ إلَی الأَرضِ اطِّلاعَةً ثالِثَةً فَاختارَکِ ووَلَدَیکِ ، فَأَنتِ سَیِّدَةُ نِساءِ أهلِ الجَنَّةِ ، وابناکِ حَسَنٌ وحُسَینٌ سَیِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ، وأبناءُ بَعلِکِ أوصِیائی إلی یَومِ القِیامَةِ، کُلُّهُم هادونَ مَهدِیّونَ، وأوَّلُ الأَوصِیاءِ بَعدی أخی عَلِیٌّ ، ثُمَّ حَسَنٌ، ثُمَّ حُسَینٌ ، ثُمَّ تِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَینِ فی دَرَجَتی ، ولَیسَ فِی الجَنَّةِ دَرَجَةٌ أقرَبُ إلَی اللّه ِ مِن دَرَجَتی ودَرَجَةِ أبی إبراهیم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خطاب به دُخت خود فاطمه علیهاالسلام که از دیدن بیماری پیامبر که منجر به رحلت ایشان شد گریسته بود و نزد پیامبر صلی الله علیه و آله از هراس بر خود و نابودی دو فرزندش پس از وفات پیامبر شکوه می کرد ـ : ای فاطمه، آیا هنوز ندانسته ای ما از خاندانی هستیم که خداوند عزّوجل آخرت را بر دنیای ما برگزیده است و مرگ را بر همه خلایقش محتوم ساخته است و این که خداوند تبارک و تعالی به زمین نگریسته و از میان خلقش مرا برگزیده و پیامبرم گردانیده است و پس از نگریستن برای دومین بار همسر تو را برگزیده است و به من وحی کرده که تو را به ازدواج او در آورم و او را یاور و وزیر خود بگیرم و او را جانشین خود در میان امّتم قرار دهم. پدر تو بهترین پیامبر و رسول خداست و شوی تو بهترین اوصیاء است و تو نخستین کس از خاندان من هستی که به من می پیوندی و این که خداوند برای سومین بار به زمین نگریسته و تو و دو فرزندنت را برگزیده است. تو بانوی زنان بهشتی هستی و دو فرزند تو حسن و حسین سرور جوانان بهشتی اند و فرزندان شوهر تو اوصیای من هستند تا روز رستاخیز، وهمه آنها هدایتگر رهیافته اند. نخستین اوصیای پس از من، برادرم علی و سپس حسن و در پی او حسین و به دنبال او نُه تن از فرزندان حسین هستند که منزلتی چون من دارند و در بهشت جایگاهی نزدیک تر به خدا از جایگاه من و پدرم ابراهیم نیست.
کمال الدین: 263/10 عن سُلیم بن قیس الهلالیّ عن سلمان الفارسیّ، کتاب سُلیم بن قیس: 2/565.

حدیث1304

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَیرُ رِجالِکُم عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ ، وخَیرُ شَبابِکُمُ الحَسَنُ والحُسَینُ ، وخَیرُ نِسائِکُم فاطِمَةُ بِنتُ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللّه ُ عَلَیهِما
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بهترین مردان شما علی بن ابی طالب و بهترین جوانانتان حسن و حسین و بهترین زنانتان فاطمه دختر محمّد صلی اللّه علیهماست.
تاریخ بغداد : 4 / 392 / 2280 عن عبداللّه .

حدیث1305

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا وأهلُ بَیتی صَفوَةُ اللّه ِ وخِیَرَتُهُ مِن خَلقِهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من و خاندانم، برگزیدگان خدا و منتخبین او از میان خلایقش هستیم.
إحقاق الحقّ : 9 / 483 نقلاً عن رسالة الاعتقاد عن أنس .

حدیث1306

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا فاطِمَةُ ، ونَحنُ أهلُ بَیتٍ قَد أعطانَا اللّه ُ سَبعَ خِصالٍ لَم یُعطَ أحَدٌ قَبلَنا ولا یُعطی أحَدٌ بَعدَنا : أنَا خاتِمَةُ النَّبِیّینَ وأکرَمُ النَّبِیّینَ عَلَی اللّه ِ وأحَبُّ المَخلوقینَ إلَی اللّه ِ عَزَّوجَلَّ ، وأنَا أبُوکِ ووَصِیّی خَیرُ الأَوصِیاءِ وأحَبُّهُم إلَی
اللّه ِ وهُوَ بَعلُکِ ، وشَهیدُنا خَیرُ الشُّهَداءِ وأحَبُّهُم إلَی اللّه ِ ، وهُوَ عَمُّکِ حَمزَةُ بنُ عَبدِ المُطَّلِبِ وهُوَ عَمُّ أبیکِ وعَمُّ بَعلِکِ ، ومِنّا مَن لَهُ جَناحانِ أخضَرانِ یَطیرُ فِی الجَنَّةِ مَعَ المَلائِکَةِ حَیثُ یَشاءُ وهُوَ ابنُ عَمِّ أبیکِ وأخو بَعلِکِ ، ومِنّا سِبطا هذِهِ الاُمَّةِ وهُمَا ابناکِ الحَسَنُ والحُسَینُ وهُما سَیِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ، وأبوهُما ـ والَّذی بَعَثَنی بِالحَقِّ ـ خَیرٌ مِنهُما . یا فاطِمَةُ ـ والَّذی بَعَثَنی بِالحَقِّ ـ إنَّ مِنهُما مَهدِیُّ هذِهِ الاُمَّةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای فاطمه! ما خاندانی هستیم که خداوند به ما هفت خصلت بخشیده که به هیچ کس، خواه پیش یا پس از ما عطا نفرموده است: من خاتم پیامبران وگرامی ترین ایشان نزد خدا و محبوبترین خلق نزد خداوند عزّوجل
هستم، من پدر تو هستم و وصیّ من بهترین اوصیاء و محبوبترین ایشان نزد پروردگار است که همان شوی توست، شهید ما بهترین شهداء و محبوبترین آنها نزد خداست که همان عموی تو حمزة بن عبدالمطّلب است و عموی پدر تو و عموی شوی تو نیز هست، از ماست کسی که با دو بال سبز در بهشت به همراه فرشتگان به هر سو که بخواهد پرواز می کند که همان پسر عموی پدر تو و برادر شوی توست، از ماست دو نوه این امّت که دو فرزند تو حسن و حسین هستند که سرور جوانان بهشتیان می باشند و پدر آن دو ـ سوگند به آن که مرا به حقّ برانگیخت ـ از آن دو بهتر است. ای فاطمه! سوگند به کسی که مرا به حقّ برانگیخت ـ مهدی این امّت از همین دو تن است.
المعجم الکبیر : 3 / 57 / 2675 عن علیّ المکّی الهلالیّ ، وراجع أمالی الطوسیّ : 154 / 256 ، الخصال : 412 / 16 کلاهما عن أبی أیّوب الأنصاری ، الغیبة للطوسیّ : 191 / 154 ، کشف الغمّة : 1 / 154 کلاهما عن أبی سعید الخدریّ ، کفایة الأثر : 63 عن جابر بن عبداللّه الأنصاریّ .

حدیث1307

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا سَیِّدُ النَّبِیّینَ ، وعَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ سَیِّدُ الوَصِیِّینَ ، والحَسَنُ والحُسَینُ سَیِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ، والأَئِمَّةُ بَعدَهُما ساداتُ المُتَّقینَ ، وَلِیُّنا وَلِیُّ اللّه ِ ، وعَدُوُّنا عَدُوُّ اللّه ِ ، وطاعَتُنا طاعَةُ اللّه ِ ، ومَعصِیَتُنا مَعصِیَةُ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ ، وحَسبُنَا اللّه ُ ونِعمَ الوَکیلُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من سرور پیامبران و علی بن ابی طالب سرور اوصیاء و حسن و حسین دو سالار جوانان بهشتی اند و امامان پس از آن دو، سروران پرهیزگارانند. دوستدار ما دوستدار خداست و دشمن ما دشمن خدا و فرمانبری از ما فرمانبری از خدا و سرکشی از ما سرکشی از خداوند عزّوجل است، خدا ما را بس و نیکو کارگزاری است.
أمالی الصدوق : 448 / 16 عن أبی الطفیل عن الإمام الحسن علیه السلام .

حدیث1308

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ والأَئِمَّةُ مِن وُلدِهِ بَعدی سادَةُ أهلِ الأَرضِ وقادَةُ الغُرِّ المُحَجَّلینَ یَومَ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : علی بن ابی طالب و امامان از نسل او پس از من، سروران زمینیان و جلوداران رو و دست و پا سپیدان به روز رستاخیز هستند .
أمالی الصدوق : 466 / 24 عن عمر بن أبی سلمة عن اُمّه سلمی .

حدیث1309

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلِیُّ أنَا وأنتَ والأَئِمَّةُ مِن وُلدِکَ سادَةٌ فِی الدُّنیا ومُلوکٌ فِیالآخِرَةِ ، مَن عَرَفَنا فَقَد عَرَفَ اللّه َ ، ومَن أنکَرَنا فَقَد أنکَرَ اللّه َ عَزَّوجَلَّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای علی! من و تو و امامان از نسل تو سروران دنیا و شهریاران سرای دیگرند، هر که ما را بشناسد خدا را شناخته است و هر که ما را نشناسد خداوند عزّوجل را نشناخته است.
أمالی الصدوق : 523 / 6 عن سلیمان بن مهران عن الإمام الصادق عن آبائه عن الإمام علیّ علیهم السلام، وراجع أمالی الصدوق : 448 عن حسن بن علیّ بن فضّال عن الإمام الرضا علیه السلاموفیه «قال : نحن سادات فی الدنیا وملوک فی الآخرة» ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 57 / 210 وفیه «ملوک فی الأرض» .

حدیث1310

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی قَولِ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ : «فَاسأَلوا أهلَ الذِّکرِ إن کُنتُم لا تَعلَمونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ درباره این سخن پروردگار «اگر خودنمی دانید از اهل کتاب بپرسید» ـ : مقصود از «ذکر» من هستم و مراد از «اهل ذکر» امامان هستند.
النحل : 43 .

حدیث1311

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلیِّ بنِ أبی طالِبٍ علیه السلام ـ : یا عَلِیُّ ، أنا وأنتَ وابناکَ الحَسَنُ والحُسَینُ وتِسعَةٌ مِن وُلدِ الحُسَینِ أرکانُ الدّینِ ودَعائِمُ الإِسلامِ ، مَن تَبِعَنا نَجا ، ومَن تَخَلَّفَ عَنّا فَإِلَی النّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی بن ابی طالب علیه السلام ـ : ای علی! من و تو و دو فرزندت حسن و حسین و نُه فرزند حسین، بنیانها و پایه های اسلام هستیم، هر که از ما پیروی کند رهایی یابد و هر که از ما باز ماند رو به سوی آتش دارد.
أمالی المفید : 217 / 4 ، بشارة المصطفی : 49 وفیه «فإلی النار هوی» وکلاهما عن جابر بن یزید عن الإمام الباقر عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1312

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ فی کُلِّ خَلَفٍ مِن اُمَّتی عَدلاً مِن أهلِ بَیتی ، یَنفی عَن هذَا الدّینِ تَحریفَ الغالینَ وانتِحالَ المُبطِلینَ وتَأویلَ الجاهِلینَ . وإنَّ أئِمَّتَکُم قادَتُکُم إلَی اللّه ِ عَزَّوجَلَّ ، فَانظُروا بِمَن تَقتَدونَ فی دینِکُم وصَلاتِکُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : در هر نسلی از امّت من دادگری از اهل بیت من حضور دارد که تحریف زیاده روان و در لباس دین درآمدن مبطلان و تأویل جاهلان را از این دین دور می کند و امامان شما همان راهبران شما هستند به سوی خداوند عزّوجل، پس بنگرید که در دین و نماز خود به چه کسانی اقتداء می کنید؟
کمال الدین : 221 / 7 عن أبی الحسن اللیثیّ عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، وراجع قرب الإسناد : 77 / 250 عن مسعدة بن صدقة عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 245 ، کنز الفوائد : 1 / 330 .

حدیث1313

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ بابُ اللّه ِ الَّذی یُؤتی مِنهُ بِنا یَهتَدِی المُهتَدونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما، درِ خدا هستیم که از آن وارد می شوند، در پرتو وجود ما هدایت جویان، ره می یابند.
فضائل الشیعة : 50 / 7 ، تأویل الآیات الظاهرة : 498 کلاهما عن أبی سعید الخدریّ .

حدیث1314

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیٍّ علیه السلام ـ : ثَلاثٌ اُقسِمُ أنَّهُنَّ حَقٌّ : إنَّکَ والأَوصِیاءَ مِن بَعدِکَ عُرفاءُ لا یُعرَفُ اللّه ُ إلاّ بِسَبیلِ مَعرِفَتِکُم ، وعُرفاءُ لا یَدخُلُ الجَنَّةَ إلاّ مَن عَرَفَکُم وعَرَفتُموهُ ، وعُرفاءُ لا یَدخُلُ النّارَ إلاّ مَن أنکَرَکُم وأنکَرتُموهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی علیه السلام ـ : سه چیز است که سوگند به حقّ بودنشان می خورم: این که تو و اوصیای پس از تو کدخدایانی هستید که جز از راه شناخت شما خداوند شناخته نگردد وکدخدایانی که کسی به بهشت در نیاید مگر کسی که شما را بشناسد و شما هم او را بشناسید و کدخدایانی که کسی به آتش در نیاید مگر کسی که شما را نشناسد و شما هم او را نشناسید.
الخصال : 150 / 183 عن نصر العطّار عمّن رفعه .

حدیث1315

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیٍّ علیه السلام ـ : یا عَلِیُّ ، أنتَ والأَوصِیاءُ مِن وُلدِکَ أعرافٌ بَینَ الجَنَّةِ والنّارِ ، لا یَدخُلُها إلاّ مَن عَرَفَکُم وعَرَفتُموهُ ، ولا یَدخُلُ النّارَ إلاّ مَن أنکَرَکُم وأنکَرتُموهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی علیه السلام ـ : ای علی! تو و اوصیای از نسل تو، اعرافِ میان بهشت و دوزخ هستید که کسی بدان در نیاید مگر کسی که شما را بشناسد و شما هم او را بشناسید و به آتش در نیاید مگر کسی که شما را (بر حقّ) نشناسد و شما هم او را (بر صراط حقّ) نشناسید.
دعائم الإسلام : 1 / 25 ، إرشاد القلوب : 298 عن سُلیم بن قیس ، المناقب لابن شهرآشوب : 3 / 233 ، تفسیر العیّاشیّ : 2 / 18 / 44 وفیه «بعدک» بدل «ولدک» ، ینابیع المودّة : 1 / 304 / 3 کلاهما عن سلمان الفارسیّ .

حدیث1316

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی صِفَةِ الأَئِمَّةِ مِن وُلدِ عَلِیٍّ علیهم السلام ـ : خُلَفائی وأوصِیائی وأولادی وعِترَتی ... بِهِم یُمسِکُ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ السَّماءَ أن تَقَعَ عَلَی الأَرضِ إلاّ بِإِذنِهِ ، وبِهِم یَحفَظُ اللّه ُ الأَرضَ أن تَمیدَ بِأَهلِها
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ در توصیف امامان فرزند علی علیه السلام ـ : آنها، خلفا، اوصیاء، فرزندان و خاندان من هستند... خداوند عزّوجل با آنها آسمان را نگاه داشته، تا جز به اذن او، بر زمین فرو نیفتد و خداوند با آنها زمین را از این که اهلش را بلرزاند حفظ کرده است.
کمال الدین : 258 / 3 ، الاحتجاج : 1 / 168 / 34 ، کفایة الأثر : 145 ، کلّها عن علیّ بن أبی حمزة عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1317

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ السَّماءِ ، إذا ذَهَبَتِ النُّجومُ ذَهَبَ أهلُ السَّماءِ، وأهلُ بَیتی أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ ، فَإِذا ذَهَبَ أهلُ بَیتی ذَهَبَ أهلُ الأَرضِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ستارگان، موجب امان آسمانیان هستند و هر گاه ستارگان ناپدید شوند، آسمانیان نیز بروند و اهل بیت من، موجب امان زمینیان هستند و هر گاه اهل بیت من بروند زمینیان نیز خواهند رفت.
فضائل الصحابة لابن حنبل : 2 / 671 / 1145 ، الفردوس : 4 / 311 / 6913 ، ینابیع المودّة : 1 / 71 / 1 کلّها عن الإمام علیّ علیه السلام ، أمالی الطوسیّ : 379 / 812 ، جامع الأحادیث للقمّیّ : 259 کلاهما عن ابن عبّاس وفیهما «لاُمّتی» بدل «لأهل الأرض» .

حدیث1318

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ السَّماءِ ، وأهلُ بَیتی أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ ، فَإِذا ذَهَبَ أهلُ بَیتی جاءَ أهلَ الأَرضِ مِنَ الآیاتِ ما کانوا یوعَدونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ستارگان، موجب امان آسمانیان و اهل بیت من موجب امان زمینیان هستند. پس هر گاه اهل بیت من بروند نشانه های تهدید بر زمینیان ظاهر شود.
ینابیع المودّة : 1 / 71 / 2 عن أنس ، وراجع المستدرک علی الصحیحین : 2 / 486 / 3676 ، مناقب الإمام أمیر المؤمنین للکوفیّ : 2 / 142 / 623 ، علل الشرائع : 123 / 2 .

حدیث1319

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ أهلُ بَیتِ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ ، ومَعدِنُ الرِّسالَةِ ، لَیسَ أحَدٌ مِنَ الخَلائِقِ یَفضُلُ أهلَ بَیتی غَیری
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما خاندان شجره نبوّت و کان رسالت هستیم و هیچ کس جز من بر اهل بیتم برتری نیابد.
أمالی الشجریّ : 1 / 154 عن الإمام علیّ علیه السلام ، إحقاق الحقّ : 9 / 378 نقلاً عن مناقب ابن المغازلیّ .

حدیث1320

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی صِفَةِ الأَئِمَّةِ علیهم السلام ـ : أئِمَّةٌ أبرارٌ ، هُم مَعَ الحَقِّ والحَقُّ مَعَهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ در توصیف امامان علیهم السلام ـ : امامانی هستند نیکوکار، آنها با حقّ هستند و حقّ با آنهاست.
کفایة الأثر : 177 عن عطاء عن الإمام الحسین علیه السلام .

حدیث1321

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا مَعاشِرَ المُسلِمینَ ، أنَا سِلمٌ لِمَن سالَمَ أهلَ الخَیمَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای گروه مسلمانان! من با هر که با اهل خیمه (علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام در خیمه بودند) آشتی در پیش گیرد آشتی در پیش می گیرم و با هر که با ایشان سرِ جنگ داشته باشد سر جنگ دارم و دوستدار کسی هستم که دوستدار آنهاست، آنها را دوست ندارد مگر انسان نیک بخت حلال زاده و آنها را دشمن نمی دارد مگر نگون بختِ ناپاکزاده.
وفی الخیمة : علیّ وفاطمة والحسن والحسین علیهم السلام .

حدیث1322

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیٍّ علیه السلام ـ : یا عَلِیُّ ، إنَّ بِنا خَتَمَ اللّه ُ الدّینَ کَما بِنا فَتَحَهُ ، وبِنا یُؤَلِّفُ اللّه ُ بَینَ قُلوبِکُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی علیه السلام ـ : ای علی! خداوند، دین را با ما به پایان برده چنان که آن را با ما آغاز کرده است و در پرتو ما، خداوند دلهای شما را پس از دشمنی و نفرت، الفت بخشیده است.
کذا فی المصدر ، ولعلّها «قلوبهم» واللّه تعالی هو العالم .

حدیث1323

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ أهلُ بَیتٍ لا یُقاسُ بِنا أحَدٌ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما خاندانی هستیم که هیچ کس با ما سنجیده نمی شود.
الفردوس : 4 / 283 / 6838 ، فرائد السمطین : 1 / 45 ، ذخائر العقبی : 17 کلّها عن أنس ، ینابیع المودّة : 2 / 114 / 322 عن ابن عبّاس .

حدیث1324

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ أهلَ البَیتِ لا یُقابَلُ بِنا أحَدٌ ، مَن عادانا فَقَد عادَی اللّه َ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما خاندانی هستیم که هیچ کس با ما برابر نهاده نمی شود و هر که به دشمنی با ما برخیزد به دشمنی با خدا برخاسته است.
إرشاد القلوب : 404 .

حدیث1325

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تَعالی جَمَعَ فِیَّ وفی أهلِ بَیتِیَ الفَضلَ والشَّرَفَ والسَّخاءَ والشَّجاعَةَ والعِلمَ والحِلمَ ، وإنَّ لَنَا الآخِرَةَ ولَکُمُ الدُّنیا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند متعال، فضیلت، بزرگواری، بخشش، دلیری، دانش و بردباری را در من و خاندانم گرد آورده است و آخرت از آنِ ما و دنیا از آنِ شماست.
ینابیع المودّة : 2 / 302 / 863 عن ابن عمر رفعه ، إحقاق الحقّ : 18 / 532 عن مودّة القربی .

حدیث1326

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُعطینا أهلَ البَیتِ سَبعَةً لَم یُعطَهُنَّ أحَدٌ قَبلَنا ولا یُعطاها أحَدٌ بَعدَنا : الصَّباحَةَ ، والفَصاحَةَ ، والسَّماحَةَ ، والشَّجاعَةَ ، والحِلمَ ، والعِلمَ ، والمَحَبَّةَ مِنَ النِّساءِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : به ما اهل بیت، هفت ویژگی داده شده است که به هیچ کس پیش از ما یا پس از ما داده نشده و نخواهد شد: زیبایی، گشاده زبانی، بخشش، دلیری، بردباری، دانش، دوست داشتن زنان.
الجعفریّات : 182 ، نوادر الراوندیّ : 15 ، المناقب لابن المغازلیّ : 295 / 337 کلّها عن إسماعیل بن موسی عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1327

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَقَد دَعَوتُ اللّه َ تَبارَکَ وتَعالی أن یَجعَلَ العِلمَ والحِکمَةَ فی عَقِبی وعَقِبِ عَقِبی ، وفی زَرعی وزَرعِ زَرعی إلی یَومِ القِیامَةِ ، فَاستُجیبَ لی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من از خداوند تبارک و تعالی خواسته ام که علم و حکمت را در فرزندان و نوادگان من و در کِشته های من و کِشته های ایشان تا روز رستاخیز قرار دهد و خداوند هم دعای مرا مستجاب کرده است.
ینابیع المودّة : 1 / 74 / 9 ، کفایة الأثر : 165 إلی قوله «زرعی» کلاهما عن عبد اللّه بن الحسن عن أبیه عن جدّه الإمام الحسن علیه السلام .

حدیث1328

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جَمَعَ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ لَنا عَشرَ خِصالٍ لَم یَجمَعها لِأَحَدٍ قَبلَنا ولا تَکونُ فی أحَدٍ غَیرِنا : فینَا الحُکمُ ، والحِلمُ ، والعِلمُ ، والنُّبُوَّةُ ، والسَّماحَةُ ، والشَّجاعَةُ ، والقَصدُ ، والصِّدقُ ، والطَّهورُ ، والعَفافُ . ونَحنُ کَلِمَةُ التَّقوی ، وسَبیلُ الهُدی ، والمَثَلُ الأَعلی ، والحُجَّةُ العُظمی ، والعُروَةُ الوُثقی ، والحَبلُ
المَتینُ ، ونَحنُ الَّذینَ أمَرَ اللّه ُ لَنا بِالمَوَدَّةِ «فَماذا بَعدَ الحَقِّ إلاَّ الضَّلالُ فَأَنّی تُصرَفونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند عزّوجل ده سرشت را در ما گرد آورده که نه برای پیشینیان و نه برای دیگران گرد نیاورده است: در ماست حکم، حکمت، بردباری، دانش، نبوّت، بخشش، دلیری، میانه روی، راستی، پاکی و پاکدامنی.
ماییم کلمه تقوا و راه هدایت و الگوهای والا و برترین حجّت و دستگیره استوار و ریسمان سخت وماییم که خداوند به دوستی ما فرمان داده است: «پس از حقّ، جز گمراهی چه خواهد بود، پس به کجا روی می آورید» .
یونس : 32 .

حدیث1329

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی صِفَةِ عَلِیٍّ علیه السلام ـ : هُوَ سَیِّدُ الأَوصِیاءِ ، اللُّحوقُ بِهِ سَعادَةٌ ، والمَوتُ فی طاعَتِهِ شَهادَةٌ ، وَاسمُهُ فِی التَّوراةِ مَقرونٌ إلَی اسمِی ، وزَوجَتُهُ الصِّدّیقَةُ الکُبری ابنَتی ، وابناهُ سَیِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ابنایَ ، وهُوَ وهُما والأَئِمَّةُ بَعدَهُم حُجَجُ اللّه ِ عَلی خَلقِهِ بَعدَ النَّبِیّینَ ، وهُم أبوابُ العِلمِ فی اُمَّتی ، مَن تَبِعَهُم نَجا مِنَ النّارِ ، ومَنِ اقتَدی بِهِم هُدِیَ إلی صِراطٍ مُستَقیمٍ ، لَم یَهَبِ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ مَحَبَّتَهُم لِعَبدٍ إلاّ أدخَلَهُ اللّه ُ الجَنَّةَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ در توصیف علی علیه السلام ـ : او سرور اوصیاست، نیک بختی به او پیوند خورده است و مرگ در راه فرمانبری از او شهادت است، نام او در تورات کنار نام من است، همسر او صدّیقه کبرا دختر من است، دو پسر او سروران جوانان بهشتی دو پسر من هستند، او با آن دو و امامان پس از ایشان حجّتهای خدا هستند بر خلق او پس از پیامبران و آنها درهای دانش هستند در میان امّت من، هر که از ایشان پیروی کند از آتش رهایی یابد و هر که به آنها اقتدا کند به راه راست هدایت شود، خداوند عزّوجل محبّت آنها را به بنده ای نبخشیده مگر آن که او را در بهشت وارد کرده است.
أمالیالصدوق : 28 / 5 ، مشارق أنوار الیقین : 56 نحوه ، حلیة الأبرار : 1 / 235 ، وذکره أیضًا فی : 483 کلّها عن جابر بن عبداللّه الأنصاریّ .

حدیث1330

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ قالَ اللّه ُ تَبارَکَ وتَعالی فی صِفَةِ أهلِ البَیتِ علیهم السلام ـ : هُم خُزّانی عَلی عِلمی مِن بَعدِکَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند تبارک و تعالی در توصیف اهل بیت علیهم السلاممی فرماید: آنها پس از تو گنجوران علم من هستند.
الکافی : 1 / 193 / 4 ، وذکره أیضًا فی : 209 / 4 ، بصائر الدرجات : 105 / 12 کلّها عن أبی حمزة الثمالیّ عن الإمام الباقر علیه السلام .

حدیث1331

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّی تارِکٌ فیکُم أمرَینِ إن أخَذتُم بِهِما لَن تَضِلّوا : کِتابَ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ ، وأهلَ بَیتی عِترَتی . أیُّهَا النّاسُ ، اِسمَعوا وقَد بَلَّغتُ أنَّکُم سَتَرِدونَ عَلَیَّ الحَوضَ ، فَأَسأَلُکُم عَمّا فَعَلتُم فِی الثَّقَلَینِ ، والثَّقَلانِ کِتابُ اللّه ِ جَلَّ ذِکرُهُ وأهلُ بَیتی ، فَلا تَسبِقوهُم فَتَهلِکوا ، ولا تُعَلِّموهُم فَإِنَّهُم أعلَمُ مِنکُم
پیامبرخدا صلی الله علیه و آله : من دو چیز در میان شما می نهم که اگر به آن دو چنگ زنید هرگز گمراه نشوید: کتاب خداوند عزّوجل و اهل بیت من که همان عترت من است. ای مردم! گوش کنید، به من خبر رسیده است که در کنار حوض کوثر بر من وارد خواهید شد و من پیرامون این که با این دو امر سترگ چه کردید از شما پرسش خواهم کرد. این دو امر سترگ، کتاب خداوند والانام و اهل بیت من است، پس از آنها پیشی نگیرید که نابود می شوید و به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند.
الکافی : 1 / 294 / 3 عن عبد الحمید بن أبی الدیلم عن الإمام الصادق علیه السلام ، وراجع تفسیر العیّاشیّ : 1 / 250 / 169 عن أبی بصیر عن الإمام الباقر علیه السلام .

حدیث1332

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا إنَّ أبرارَ عِترَتی وأطائِبَ أرومَتی أحلَمُ النّاسِ صِغارًا وأعلَمُ النّاسِ کِبارًا ، فَلا تُعَلِّموهُم فَإِنَّهُم أعلَمُ مِنکُم، لا یُخرِجونَکُم مِن بابِ هُدًی ولا یُدخِلونَکُم فی بابِ ضَلالَةٍ
پیامبرخدا صلی الله علیه و آله : آگاه باشید که نیکان خاندان من و پاک ترین های تبار من، در کوچکی خردمندترین مردم و در بزرگی داناترین ایشان هستند، پس به آنها نیاموزید که داناتر از شمایند. آنها شما را از درِ هدایت بیرون نمی برند و به درِ گمراهی واردتان نمی سازند.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1 / 204 / 1 ، الاحتجاج : 2 / 436 / 308 ، وراجع ص 564 / 841 من کتابنا هذا .

حدیث1333

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
نَحنُ أهلَ البَیتِ مَفاتیحُ الرَّحمَةِ ، ومَوضِعُ الرِّسالَةِ ، ومُختَلَفُ المَلائِکَةِ، وَمعدِنُ العِلم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما اهل بیت، کلیدهای رحمت و جایگاه رسالت و محلّ آمد و شد فرشتگان و کان دانش هستیم.
فرائد السمطین : 1 / 44 / 9 عن ابن عبّاس .

حدیث1334

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عَلِیٌّ یُعَلِّمُ النّاسَ بَعدی مِن تَأویلِ القُرآنِ ما لا یَعلَمون ـ أو (قالَ :) یُخبِرُهُم ـ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : علی، پس از من، تأویل آن چه را مردم از قرآن نمی دانند به آنها می آموزد یا (فرمود) آگاهشان می کند.
شواهد التنزیل : 1 / 39 / 28 عن أنس .

حدیث1335

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما یَنقَلِبُ جَناحُ طائِرٍ فِی الهَواءِ إلاّ وعِندَنا فیهِ عِلم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بال پرنده ای در آسمان به هم نمی خورد مگر این که ما از آن آگاهیم.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 32 / 54 عن داود بن سلیمان الفرّاء عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، صحیفة الرضا علیه السلام : 62 / 100 عن أحمد بن عامر الطائیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1336

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَقَد هَبَطَ عَلَیَّ مَلَکٌ مِنَ السَّماءِ ما هَبَطَ عَلی نَبِیٍّ قَبلی ، ولا یَهبِطُ عَلی أحَدٍ مِن بَعدی ، وهُوَ إسرافیلُ وعِندَهُ جِبریلُ ، فَقالَ : السَّلامُ عَلَیکَ یا مُحَمَّدُ ، ثُمَّ قالَ : أنَا رَسولُ رَبِّکَ إلَیکَ ، أمَرَنی أن اُخبِرَکَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : فرشته ای از آسمان بر من نازل شد که نه پیش از من بر پیامبری نازل شده است و نه پس از من بر کسی نازل خواهد شد. او، اسرافیل بود که جبرئیل را همراه خود داشت. او گفت: درود بر تو ای محمّد! و سپس ادامه داد: من فرستاده پروردگارت هستم به سوی تو، او به من دستور داده که تو را اگر می خواهی به عنوان پیامبری بنده و اگر مایلی به عنوان پیامبری پادشاه، برگزینم. من به جبرئیل نگریستم جبرئیل به من اشاره کرد که فروتنی کن و من گفتم: ترجیح می دهم پیامبری بنده باشم.
کذا فی المتن ، والأنسب : اُخیِّرک .

حدیث1337

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُروءَتُنا أهلَ البَیتِ العَفوُ عَمَّن ظَلَمَنا وإعطاءُ مَن حَرَمَنا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مردانگی ما اهل بیت، گذشت است از کسی که به ما ستم کرده و عطاست به کسی که از ما دریغ ورزیده است.
تحف العقول : 38 .

حدیث1338

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
جُعِلَت قُرَّةُ عَینی فِی الصَّلاةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : آرام دیده من، در نماز نهاده شده است.
تاریخ بغداد : 12 / 372 عن أنس بن مالک ، المعجم الکبیر : 20 / 420 / 1012 عن المغیرة .

حدیث1339

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أمَّا ابنَتی فاطِمَةُ ... مَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اما دخترم فاطمه... در محرابش در برابر خداوند جلیل خود می ایستاد، در حالی که نور او برای فرشتگان آسمان، چنان پیدا بود که درخشش اختران برای زمینیان و خداوند، به فرشتگانش می فرمود: ای فرشتگان من! به کنیز من، فاطمه، سرور کنیزان من، بنگرید که چگونه در برابر من گوشت تنش از بیم من، به لرزه افتاده و از صمیم دل، به عبادت من روی آورده است.
فی الطبعة المعتمدة «مِنّی» والصحیح ما أثبتناه من طبعة اُخری .

حدیث1340

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنّا لَنُعطی غَیرَ المُستَحِقِّ حَذَرًا مِن رَدِّ المُستَحِقِّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما از بیم آن که مستحقّ را ردّ نکرده باشیم، به غیر مستحقّ هم می بخشیم.
عدّة الداعی : 91 .

حدیث1341

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کانَ [النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله ]مِمّا یَقولُ لِلخادِمِ : ألَکَ حاجَةٌ ؟
زیاد بن ابی زیاد به نقل از خادم پیامبر صلی الله علیه و آله : از جمله هایی که [پیامبر صلی الله علیه و آله ]به خدمتگزار خود می فرمود، این بود: آیا نیازی داری؟
مسند ابن حنبل : 5 / 439 / 16076 ، مجمع الزوائد : 2 / 515 / 3503 .

حدیث1342

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ
رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله کانَ یَعودُ مَرضی مَساکینِ المُسلِمینَ وضُعَفائِهِم ، ویَتَّبِعُ جَنائِزَهُم، ولا یُصَلّی عَلَیهِم أحَدٌ غَیرُهُ ، وإنَّ امرَأَةً مِسکینَةً مِن أهلِ العَوالی طالَ سُقمُها فَکانَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَسأَلُ عَنها مَن حَضَرَها مِن جیرانِها ، وأمَرَهُم أن لایَدفِنوها إن حَدَثَ بِها حَدَثٌ فَیُصَلِّیَ عَلَیها ، فَتُوُفِّیَت تِلکَ المَرأَةُ لَیلاً وَاحتَمَلوها فَأَتَوا بِها مَعَ الجَنائِزِ ـ أو قالَ : موضِعَ الجَنائِزِ ـ عِندَ مَسجِدِ رَسولِ اللّه ِ صلی الله علیه و آله لِیُصَلِّیَ عَلَیها رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله کَما أمَرَهُم ، فَوَجَدوهُ قَد نامَ بَعدَ صَلاةِ العِشاءِ فَکَرِهوا أن یُهَجِّدوا
ابو اُمامه، سهل بن حنیف انصاری به نقل از یکی از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله : پیامبر خدا صلی الله علیه و آله
مسلمانان مسکین و ضعیف را که بیمار بودند، عیادت می فرمود و جنازه شان را تشییع می کرد و هیچ کس جز او، بر آنها نماز نمی خواند. زنی درمانده از اهالی عوالی، بیماریش طولانی شد و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از همسایگانی که به دیدار او می رفتند حال آن زن را جویا می شد و به آنان فرمان داد، اگر آن زن از دنیا رفت به خاکش نسپرند، تا این که حضرت صلی الله علیه و آله بر او نماز بگزارد. شبی این زن درگذشت و او را با جنازه ها ـ یا گفت به مکان جنازه ها ـ به مسجد رسول اللّه صلی الله علیه و آله آوردند تا پیامبر صلی الله علیه و آله آن گونه که از ایشان خواسته بود، بر او نماز بگزارد، اما دیدند پیامبر صلی الله علیه و آله پس از نماز عشا خوابیده است و خوش نداشتند پیامبر را از خواب بیدار کنند، لذا خود بر او نماز گزاردند و او را بردند. چون صبح شد پیامبر صلی الله علیه و آله از همسایگان آن زن که نزد پیامبر بودند، حال آن زن را جویا شد و آنها خبر مرگ او را به پیامبر صلی الله علیه و آله دادند و گفتند که نخواستند پیامبر صلی الله علیه و آله را، برای او بیدار کنند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به آنها فرمود: چرا چنین کردید؟ راه بیفتید، آنها با پیامبر صلی الله علیه و آله به راه افتادند تا به گور او رسیدند و چنان که برای نماز میّت می ایستند، پشت سر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به صف ایستادند و پیامبر صلی الله علیه و آله بر آن زن نماز گزارد.
هجّد : أیقظ . (لسان العرب : 3 / 432) .

حدیث1343

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحسِن مُصاحَبَةَ مَن صاحَبَکَ تَکُن مُسلِمًا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : با آن کس که همنشین تو است، نیکو همنشینی کن تا مسلمان باشی.
أمالی الصدوق : 168 / 13 ، أمالی المفید : 350 / 1 ، مناقب الإمام أمیر المؤمنین علیه السلام للکوفیّ : 2 / 276 / 744 کلّها عن إسماعیل بن أبی زیاد عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، روضة الواعظین : 474 ، مشکاة الأنوار : 86 .

حدیث1344

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالَّذی نَفسی بِیَدِهِ لا یَنفَعُ عَبدًا عَمَلُهُ إلاّ بِمَعرِفَةِ حَقِّنا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : سوگند به آن که جانم در دست اوست، هیچ بنده ای را کردارش سود نرساند مگر در پرتو شناخت حقّ ما.
المعجم الأوسط : 2 / 360 / 2230 عن ابن أبی لیلی عن الإمام الحسن بن علیّ علیهماالسلام ، ینابیع المودّة : 2 / 272 / 775 عن جابر ، مجمع الزوائد : 9 / 272 / 15007 ، أمالی المفید : 44 / 2 ، وذکره أیضًا فی : 13 / 1 وفیه «بمعرفتنا» بدل «بمعرفة حقّنا» ، المحاسن : 1 / 134 / 169 والثلاثة الأخیرة عن عبدالرحمن ابن أبی لیلی عن الإمام الحسین علیه السلام وفیها «لا ینتفع عبد بعمله» ، وراجع الغدیر : 2 / 301 ، و : 10 / 280 ، إحقاق الحقّ : 9 / 428 .

حدیث1345

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سِراجُ المُؤمِنِ مَعرِفَةُ حَقِّنا ، وأشَدُّ العَمی مَن عَمِیَ عَن فَضلِنا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : چراغ مؤمن شناخت حقّ ماست و بدترین کوری، [کوری ]کسی است که برتری ما را نبیند.
جامع الأخبار : 505 / 1399 ، الخصال : 633 / 10 عن أبی بصیر ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عن الإمام علیّ علیهم السلام ، تفسیر فرات الکوفیّ : 368 / 499 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1346

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُذَکِّرُکُمُ اللّه َ فی أهلِ بَیتی، اُذَکِّرُکُمُ اللّه َ فی أهلِ بَیتی، اُذَکِّرُکُمُ اللّه َ فی أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : درباره خاندانم خدا را به یاد شما می آورم، درباره خاندانم خدا را به یاد شما می آورم، درباره خاندانم خدا را به یاد شما می آورم.
صحیح مسلم : 4 / 1873 / 2408 ، سنن الدارمیّ : 2 / 890 / 3198 ، مسند ابن حنبل : 7 / 75 / 19285 ، السنن الکبری : 10 / 194 / 20335 ، تهذیب تاریخ دمشق : 5 / 439 ، الدرّ المنثور : 7 / 349 نقلاً عن الترمذیّ والنسائیّ ، فرائد السمطین : 2 / 234 کلّها عن زید بن أرقم ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 /391 .

حدیث1347

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنشُدُکُمُ اللّه َ فی أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شما را به خدا درباره اهل بیتم [حقّ و حرمتشان را پاس دارید].
المعجم الکبیر : 5 / 183 / 5027 ، کنز العمّال : 13 / 640 / 37619 نقلاً عن ابن جریر ، کلاهما عن زید بن أرقم ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 434 .

حدیث1348

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُوصیکُم بِعِترَتی خَیرًا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شما را درباره عترتم سفارش به نیکی می کنم.
المستدرک علی الصحیحین : 2 / 131 / 2559 ، مجمع الزوائد : 9 / 257 / 14960 کلاهما عن عبد الرحمن بن عوف ، کفایة الأثر : 41 عن سلمان الفارسیّ ، وذکر أیضًا فی : 129 عن حذیفة بن أسید ، و : 132 عن عمران بن حصین ، و : 104 عن زید بن أرقم وفیه «معاشر الناس ، اُوصیکم اللّه فی عترتی وأهل بیتی خیرًا» ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 432 .

حدیث1349

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا أوَّلُ وافِدٍ عَلَی العَزیزِ الجَبّارِ یَومَ القِیامَةِ وکِتابُهُ وأهلُ بَیتی ثُمَّ اُمَّتی ، ثُمَّ أسأَلُهُم : ما فَعَلتُم بِکِتابِ اللّه ِ وبِأَهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من و کتاب خدا و اهل بیتم نخستین کسانی هستیم که در روز قیامت بر خدای عزیز جبّار وارد می شویم و سپس امّتم وارد می شوند. آن گاه از ایشان می پرسم که با کتاب خدا و اهل بیت من چه کردید؟
الکافی : 2 / 600 / 4 عن أبی الجارود عن الإمام الباقر علیه السلام ، مختصر بصائر الدرجات : 89 نحوه عن شعیب الحدّاد عن الإمام الصادق علیه السلام .

حدیث1350

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، اللّه َ اللّه َ فی أهلِ بَیتی ، فَإِنَّهُم أرکانُ الدّینِ ومَصابیحُ الظُّلَمِ ومَعدِنُ العِلم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! خدا را، خدا را درباره اهل بیتم؛ چرا که آنان پایه های دین و چراغهای تاریکیها و کان دانشند.
خصائص الأئمّة علیهم السلام : 75 عن عیسی الضریر عن الإمام الکاظم عن أبیه علیهماالسلام ، والمتن موافق لما فی البحار : 22 / 487 / 31 نقلاً عن خصائص الأئمّة .

حدیث1351

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اللّهُمَّ أهلُ بَیتی وأنَا مُستَودِعُهُم کُلَّ مُؤمِنٍ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خدایا! اهل بیتم، من آنان را نزد هر مؤمنی به امانت می سپارم.
تهذیب تاریخ دمشق : 4 / 322 عن أنس ، ینابیع المودّة : 2 / 71 / 11 وفیه «اللّهمّ هؤلاء أهلی . . .» ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 435 .

حدیث1352

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن حَفِظَنی فی أهلِ بَیتی فَقَدِ اتَّخَذَ عِندَ اللّه ِ عَهدًا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس وجود مرا در میان اهل بیتم حفظ کند [وجود مرا در میان آنها جستجو کند] در درگاه الهی به امانی دست یافته است.
ذخائر العقبی : 18 عن عبد العزیز بإسناده ، ینابیع المودّة : 2 / 114 / 323 عن عبد العزیز مرسلاً ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 418 .

حدیث1353

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِحفَظونی فی عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مرا در میان اهل بیتم حفظ کنید.
مسند الشهاب : 1 / 419 / 474 عن أنس ، إحقاق الحقّ : 9 / 434 نقلاً عن تاریخ حضرموت .

حدیث1354

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اُخلُفونی فی أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : در میان اهل بیتم جانشین من باشید.
الصواعق المحرقة : 150 ، الجامع الصغیر : 1 / 50 / 302 ، مجمع الزوائد : 9 / 257 / 14961 ، ینابیع المودّة : 1 / 126 / 62 وزاد فی آخره «خیرًا» کلّها عن ابن عمر ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 448 .

حدیث1355

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مُؤمِنو اُمَّتی یَحفَظونَ وَدیعَتی فی أهلِ بَیتی إلی یَومِ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : مؤمنان امّت من اهل بیت مرا که امانت من [در میان ایشان ]هستند تا روز قیامت پاس می دارند.
الکافی : 2 / 46 / 3 عن عبد العظیم بن عبد اللّه الحسنیّ عن الإمام الجواد عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1356

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یُبارَکَ لَهُ فی أجَلِهِ ، وأن یُمَتِّعَهُ اللّه ُ بِما خَوَّلَهُ فَلیَخلُفنی فی أهلی خِلافَةً حَسَنَةً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکه دوست دارد به عمرش برکت داده شود و خداوند او را از آن چه عطایش فرموده است بهره مند سازد، پس نسبت به خانواده ام جانشین خوبی برای من باشد.
کنز العمّال : 12 / 99 / 34171 عن عبد اللّه بن بدر الخطمیّ عن أبیه .

حدیث1357

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّکُم سَتُبتَلَونَ فی أهلِ بَیتی مِن بَعدی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پس از من شما در باب اهل بیتم آزموده خواهید شد.
المعجم الکبیر : 4 / 192 / 4111 عن خالد بن عرفطة .

حدیث1358

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ وذکر الحدیث إلی أن قال : ـ أیُّهَا النّاسُ ،اللّه َ اللّه َ فی عِترَتی وأهلِ بَیتی ، فَإِنَّ فاطِمَةَ بَضعَةٌ مِنّی ، ووَلَدَیها عَضُدایَ ، وأنَا وبَعلُها کَالضَّوءِ ، اللّهُمَّ ارحَم مَن رَحِمَهُم ، ولا تَغفِر لِمَن ظَلَمَهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : چون از حجة الوداع برگشتیم با رسول خدا صلی الله علیه و آله در مسجد آن حضرت نشستیم. حضرت فرمود: ... ای مردم! خدا را، خدا را درباره عترت و اهل بیت من؛ زیرا که فاطمه پاره تن من است و دو پسر او دو بازوی منند، ومن و شوهرش همچون نوریم؛ خدایا! رحم کن بر کسی که به آنان رحم کند و نیامرز کسی را که بر ایشان ستم کند.
البحار : 23 / 143 / 97 نقلاً عن الفضائل وکتاب الروضة ، إحقاق الحقّ : 9 / 198 .

حدیث1359

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَتَمَسَّکَ بِالعُروَةِ الوُثقی فَلیَتَمَسَّک بِحُبِّ عَلِیٍّ وأهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که دوست دارد به دستگیره محکم چنگ زند، به دوستی علی و اهل بیت من چنگ در زند.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 58 / 216 عن أبی محمّد التمیمیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، ینابیع المودّة : 2 / 268 / 761 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1360

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ أن یَتَمَسَّکَ بِعُروَةِ اللّه ِ الوُثقَی الَّتی قالَ اللّه ُ تَعالی فی کِتابِهِ ، فَلیُوالِ عَلِیَّ بنَ أبی طالِبٍ وَالحَسَنَ وَالحُسَینَ علیهماالسلام ، فَإِنَّ اللّه َ یُحِبُّهُما
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که می خواهد به دستگیره محکم خداوند که خدای متعال در کتاب خود فرموده است، چنگ در زند، پس علی بن ابی طالب و حسن و
حسین: را دوست بدارد؛ زیرا که خداوند عرش نشین آنان را دوست می دارد.
هکذا فی المصدر ، والصواب «یحبّهم» .

حدیث1361

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أنَا وأهلُ بَیتی شَجَرَةٌ فِی الجَنَّةِ وأغصانُها فِی الدُّنیا ، فَمَن تَمَسَّکَ بِنَا اتَّخَذَ إلی رَبِّهِ سَبیلاً
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : من و اهل بیتم درختی هستیم که در بهشت است و شاخه های آن در دنیاست؛ پس هرکه به ما چنگ آویزد راهی به سوی پروردگارش در پیش گرفته است.
ذخائر العقبی : 16 عن عبد العزیز بإسناده ، وراجع ینابیع المودّة : 2 / 113 / 317 ، و : 439 / 209 .

حدیث1362

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن تَمَسَّکَ بِعِترَتی مِن بَعدی کانَ مِنَ الفائِزینَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکه پس از من به عترتم تمسّک جوید از رستگاران است.
کفایة الأثر : 22 عن ابن عبّاس .

حدیث1363

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَئِمَّةُ علیهم السلام بَعدِی اثنا عَشَرَ ، تِسعَةٌ مِن صُلبِ الحُسَینِ ، ومِنّا مَهدِیُّ هذِهِ الاُمَّةِ . مَن تَمَسَّکَ مِن بَعدی بِهِم فَقَدِ استَمسَکَ بِحَبلِ اللّه ِ ، ومَن تَخَلّی مِنهُم فَقَد تَخَلّی مِنَ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : امامان پس از من دوازده نفرند که نه نفر آنان از پشت حسین هستند و مهدی این امّت از ماست. هرکه پس از من به ایشان تمسک جوید هر آینه به ریسمان خدا چنگ زده است و هرکه آنان را ترک گوید خدا را ترک گفته است.
کفایة الأثر : 94 عن عثمان بن عفّان عن أبیه .

حدیث1364

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَمَسَّکوا بِطاعَةِ أئِمَّتِکُم ولا تُخالِفوهُم ، فَإِنَّ طاعَتَهُم طاعَةُ اللّه ِ ، وإنَّ مَعصِیَتَهُم مَعصِیَةُ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : به (رشته) فرمانبرداری از امامانتان چنگ زنید و از فرمانشان سرپیچی نکنید؛ زیرا که اطاعت از آنان اطاعت از خداست و نافرمانی کردن از آنها نافرمانی از خدا می باشد.
المعجم الکبیر : 22 / 374 / 935 ، 936 ، تهذیب تاریخ دمشق : 7 / 197 ، السنّة لابن أبی عاصم : 499 / 1080 ، الدرّ المنثور : 5 / 178 نقلاً عن ابن مردویه کلّها عن أبی لیلی الأشعری ، إحقاق الحقّ : 18 / 522 / 112 نقلاً عن مودّة القربی .

حدیث1365

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَرکَبَ سَفینَةَ النَّجاةِ ویَستَمسِکَ بِالعُروَةِ الوُثقی ویَعتَصِمَ بِحَبلِ اللّه ِ المَتینِ فَلیُوالِ عَلِیًّا بَعدی ، وَلیُعادِ عَدُوَّهُ ، وَلیَأتَمَّ بِالأَئِمَّةِ الهُداةِ مِن وُلدِهِ ، فَإِنَّهُم خُلَفائی وأوصِیائی وحُجَجُ اللّه ِ عَلَی الخَلقِ بَعدی وسادَةُ اُمَّتی وقادَةُ الأَتقِیاءِ إلَی الجَنَّةِ ، حِزبُهُم حِزبی وحِزبی حِزبُ اللّه ِ ، وحِزبُ أعدائِهِم حِزبُ الشَّیطانِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکه دوست دارد که بر کشتی نجات بنشیند و به دستگیره محکم چنگ آویزد و ریسمان استوار خدا را بگیرد باید پس از من علی را دوست بدارد و با دشمن او دشمنی کند و امامان هدایتگر از نسل او را به پیشوایی بپذیرد ؛ زیرا که آنان پس از من جانشینان و اوصیای من و حجّت خدا بر خلقند و سروران امّت هستند و پرهیزگاران را به سوی بهشت می برند. حزب آنان حزب من است و حزب من حزب خداست و حزب دشمنان آنان حزب شیطان است.
أمالی الصدوق : 26 / 5 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 292 / 43 کلاهما عن الحسین بن خالد عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، بشارة المصطفی : 15 عن داود بن سلیمان عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، روضة الواعظین : 174 ، إرشاد القلوب : 2 / 424 ، ینابیع المودّة : 2 / 316 / 912 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1366

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَحیا حَیاتی ویَموتَ میتَتی ویَدخُلَ الجَنَّةَ الَّتی وَعَدَنی رَبّی فَلیَتَوَلَّ عَلِیَّ بنَ أبی طالِبٍ ووَرَثَتَهُ الطّاهِرینَ ، أئِمَّةَ الهُدی ومَصابیحَ الدُّجی مِن بَعدی ، فَإِنَّهُم لَن یُخرِجوکُم مِن بابِ الهُدی إلی بابِ الضَّلالَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکه دوست دارد که مثل من زندگی کند و مانند من بمیرد و به بهشتی که پروردگارم مرا وعده داده است وارد شود پس باید ولایت علی بن ابی طالب و وارثان پاک او را که پس از من امامان هدایتگر و چراغهای تاریکیها هستند بپذیرد؛ چه آنان هرگز شما را از راه راست به کجراهه گمراهی نمی کشانند.
أمالی الشجریّ : 1 / 136 عن محمّد بن عبداللّه عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، کنز العمّال : 11/611/32960 وفیه «وذرّیّته من بعده» بدل «ورثته الطاهرین ، أئمّة الهدی ومصابیح الدجی من بعدی» ، المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 291 نقلاً عن کتاب الأربعین بإسناده عن الإمام الحسین علیه السلامعنه صلی الله علیه و آله .

حدیث1367

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ أن یَحیا حَیاتی ویَموتَ میتَتی ویَدخُلَ جَنَّةَ عَدنٍ الَّتی غَرَسَهَا اللّه ُ رَبّی بِیَدِهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکه می خواهد چون من زندگی کند و مانند من بمیرد و به بهشت برینی که پروردگارم خدا با دست [قدرت] خود آن را نشانده است درآید باید ولایت علی بن ابی طالب را بپذیرد و با دوست او دوستی کند و با دشمنش دشمنی و در برابر اوصیای پس از او گردن نهد؛ زیرا که آنان عترت من و از گوشت و خون من هستند، خداوند فهم و دانش مرا به آنان عطا فرموده است. به خدا شکوه می کنم از دست آن امتم که فضیلت ایشان را منکر شوند و حرمت خویشاوندی من با آنان را نگه ندارند، به خدا سوگند که اینان فرزند مرا می کشند، خدا شفاعتم را شامل حال آنان نکناد.
أی بقوّته وقدرته .

حدیث1368

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیٍّ علیه السلام ـ : مَن سَرَّهُ أن یَلقَی اللّه َ عَزَّوجَلَّ آمِنًا مُطَهَّرًا لا یَحزُنُهُ الفَزَعُ الأَکبَرُ فَلیَتَوَلَّکَ ، وَلیَتَوَلَّ بَنیکَ الحَسَنَ وَالحُسَینَ ، وعَلِیَّ بنَ الحُسَینِ ، ومُحَمَّدَ بنَ عَلِیٍّ ، وجَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ ، وموسَی بنَ جَعفَرٍ ، وعَلِیَّ بنَ موسی ، ومُحَمَّدًا ، وعَلِیًّا ، وَالحَسَنَ ، ثُمَّ المَهدِیَّ وهُوَ خاتَمُهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی علیه السلام ـ : هر که خوشحال می شود که ایمن و پاک خدای عز و جلرا دیدار کند و از آن وحشت بزرگ [قیامت ]اندوهی به دل راه ندهد باید ولایت تو و ولایت دو فرزندت حسن و حسین و علی بن الحسین و محمّدبن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد و علی و
حسن و سرانجام مهدی را که آخرین آنهاست بپذیرد.
الغیبة للطوسیّ : 136 / 100 عن عیسی بن أحمد بن عیسی بن المنصور عن الإمام العسکریّ عن آبائه علیهم السلام ، المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 293 ، الصراط المستقیم : 2 / 151 وفیهما «قائمهم» بدل «خاتمهم» .

حدیث1369

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فِی الأَئِمَّةِ علیهم السلام ـ : یَا بنَ عَبّاسٍ ، وَلایَتُهُم وَلایتی ووَلایَتی وَلایَةُ اللّه ِ ، وحَربُهُم حَربی وحَربی حَربُ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ درباره ائمّه علیهم السلام ـ : ای پسر عباس، ولایت آنان ولایت من است و ولایت من ولایت خداست، جنگ با آنان جنگ با من است وجنگ بامن جنگ با خدا، آشتی با آنان آشتی با من است و آشتی با من آشتی بودن با خداست.
وفی نسخة «حزبهم حزبی وحزبی حزب اللّه » .

حدیث1370

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَلایَتی ووَلایَةُ أهلِ بَیتی أمانٌ مِنَ النّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ولایت من و ولایت اهل بیت من مایه ایمنی از آتش دوزخ است.
أمالی الصدوق : 383 / 8 ، بشارة المصطفی : 176 کلاهما عن عبد اللّه بن عبّاس .

حدیث1371

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما بالُ أقوامٍ إذا ذُکِرَ عِندَهُم آلُ إبراهیمَ فَرِحوا وَاستَبشَروا ، وإذا ذُکِرَ عِندَهُم آلُ مُحَمَّدٍ علیه السلام اِشمَأَزَّت قُلوبُهُم ؟! وَالَّذی نَفسُ مُحَمَّدٍ بِیَدِهِ ، لَو أنَّ عَبدًا جاءَ یَومَ القِیامَةِ بِعَمَلِ سَبعینَ نَبِیًّا ما قَبِلَ اللّه ُ ذلِکَ مِنهُ حَتّی یَلقاهُ بِوَلایَتی ووَلایَةِ أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : عده ای را چه می شود که هرگاه در حضور آنان از خاندان ابراهیم یاد می شود خوشحال و شادمان می شوند، اما هر زمان که نزد آنان از خاندان محمّد صلی الله علیه و آله نام برده می شود ناراحت می شوند؟! سوگند به آن که جان محمّد در دست اوست اگر در روز قیامت بنده ای با عمل هفتاد پیامبر حاضر شود خداوند آنها را از او نپذیرد مگر این که باولایت من و ولایت اهل بیتم خدا را دیدار کند.
أمالی الطوسیّ : 140 / 229 ، بشارة المصطفی : 81 ، وذکره أیضًا فی : 133 کلّها عن یونس بن الحبّاب عن الإمام علیّ بن الحسین علیهماالسلام ، کشف الغمّة : 2 / 10 عن الإمام السجّاد علیه السلام ، وراجع أمالی المفید : 115 / 8 عن مرازم عن الإمام الصادق علیه السلام .

حدیث1372

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، إنّی فَرَطُکُم وأنتُم وارِدونَ عَلَیَّ الحَوضَ . ألا وإنّی سائِلُکُم عَنِ الثَّقَلَینِ ، فَانظُروا کَیفَ تَخلُفونی فیهِما ، فَإِنَّ اللَّطیفَ الخَبیرَ نَبَّأَنی أنَّهُما لَن یَفتَرِقا حَتّی یَلقَیانی ، وسَأَلتُ رَبّی ذلک فَأَعطانیهِ ، ألا وإنّی قَد تَرَکتُهُما فیکُم : کِتابَ اللّه ِ وعِترَتی أهلَ بَیتی ، فَلا تَسبِقوهُم فَتَفَرَّقوا ، ولا تُقَصِّروا عَنهُم فَتَهلِکوا ، ولا تُعَلِّموهُم فَإِنَّهُم أعلَمُ مِنکُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! من جلوتر از شما می روم و شما در کنار حوض [کوثر ]بر من وارد می شوید ؛ آگاه باشید که من درباره ثقلین از شما خواهم پرسید؛ پس بنگرید که پس از من با آن دو چه می کنید؛ چه خداوند لطیف خبیر مرا خبر داد که: این دو هرگز از یکدیگر جدا نخواهند شد تا این که به دیدار من بیایند و من این امر را از پروردگارم خواستم و او خواهش مرا برآورد. آگاه باشید که من در میان شما این دو را بر جای گذاشته ام: کتاب خدا و عترت، یعنی اهل بیتم را. پس از آنان پیشی نگیرید که دچار تفرقه و پراکندگی می شوید و از آنان عقب نمانید که نابود می شوید و به آنان چیز یاد ندهید زیرا که ایشان از شما داناترند.
الإرشاد : 1 / 180 ، وراجع تفسیر العیّاشیّ : 1 / 4 / 3 .

حدیث1373

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، قَد بَیَّنتُ لَکُم مَفزَعَکُم بَعدی وإمامَکُم ودَلیلَکُم وهادِیَکُم ، وهُوَ أخی عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ ، وهُوَ فیکُم بِمَنزِلَتی فیکُم ، فَقَلِّدوهُ دینَکُم وأطیعوهُ فی جَمیعِ اُمورِکُم ، فَإِنَّ عِندَهُ جَمیعَ ماعَلَّمَنِیَ اللّه ُ تَبارَکَ وتَعالی وحِکمَتَهُ ، فَسَلوهُ وتَعَلَّموا مِنهُ ومِن أوصِیائِهِ بَعدَهُ، ولا تُعَلِّموهُم ولا تَتَقَدَّموهُم ولا تَخَلَّفوا عَنهُم ، فَإِنَّهُم مَعَ الحَقِّ وَالحَقَّ مَعَهُم ، لا یُزایِلونَهُ ولا یُزایِلُهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! من هشدار دهنده و پیشوا و راهنما و رهبر پس از خود را برای شما مشخص کردم و او برادرم علی بن ابی طالب است. او در میان شما به منزله من در میان شماست؛ پس دین خود را از او تقلید کنید و در همه کارهایتان از وی فرمان برید؛ زیرا تمام آن چه را که خداوند تبارک و تعالی به من تعلیم داده و حکمت الهی در نزد اوست. بنابراین، از او و از اوصیای پس از او بپرسید و تعلیم گیرید و به آنان چیز یاد ندهید و بر ایشان پیشی نگیرید و از آنان عقب نمانید؛ چرا که آنان با حقّ هستند و حقّ با آنان است، نه آنان از حقّ جدا می شوند و نه حقّ از آنان.
کمال الدین : 277 / 25 عن سُلیم بن قیس الهلالیّ عن الإمام علیّ علیه السلام ، کتاب سُلیم بن قیس : 2 / 646 وفیه «ولیّکم» بدل «دلیلکم» .

حدیث1374

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ تَعالی جَعَلَ ذُرِّیَّةَ کُلِّ نَبِیٍّ مِن صُلبِهِ وجَعَلَ ذُرِّیَّتی مِن صُلبِ عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ علیه السلام . . . فَقَدِّموهُم ولا تَتَقَدَّموا عَلَیهِم ، فَإِنَّهُم أحلَمُکُم صِغارًا وأعلَمُکُم کِبارًا ، فَاتَّبِعوهُم فَإِنَّهُم لا یُدخِلونَکُم فی ضَلالٍ ولا یُخرِجونَکُم مِن هُدًی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خدای متعال ذریّه هر پیامبری را از پشت خود او قرار داده اما ذریّه مرا از پشت علی بن ابی طالب علیه السلام... پس آنان را پیشرو قرار دهید و از ایشان جلو نیفتید ؛ چه آنان در خردسالی بردبارترین شما هستند و در بزرگی داناترینتان. بنابراین، از آنان پیروی کنید؛ چرا که ایشان شما را به گمراهی نمی کشانند و از راه راست بیرونتان نمی برند.
الفضائل لشاذان بن جبرئیل : 130 عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1375

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَرَّهُ أن یَحیا حَیاتی ویَموتَ مَماتی ویَسکُنَ جَنَّةَ عَدنٍ غَرَسَها رَبّی فَلیُوالِ عَلِیًّا مِن بَعدی وَلیُوالِ وَلِیَّهُ ، وَلیَقتَدِ بِالأَئِمَّةِ مِن بَعدی ، فَإِنَّهُم عِترَتی ، خُلِقوا مِن طینَتی ، رُزِقُوا فَهمًا وعِلمًا ، ووَیلٌ لِلمُکَذِّبینَ بِفَضلِهِم مِن اُمَّتی ، القاطِعینَ فیهِم صِلَتی ، لا أنالَهُمُ اللّه ُ شَفاعَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس خوشحال می شود که مانند من زندگی کند و مانند من از دنیا برود و در بهشت برینی که پروردگارم آن را کاشته است ساکن شود، پس باید پس از من علی را دوست بدارد و دوست او را نیز دوست دارد و به امامان پس از من اقتدا کند؛ زیرا آنان عترت منند، از طینت من آفریده شده اند، فهم و دانش روزی شده اند، وای بر آن دسته از امّت من که فضل و برتری ایشان را انکار کنند و حرمت خویشاوندی من با آنان رانگه ندارند؛ خدا شفاعتم را نصیب ایشان نکناد.
حلیة الأولیاء : 1 / 86 ، تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 2 / 95 / 596 ، فرائد السمطین : 1 / 53 / 18 ، کنز العمّال : 12 / 103 / 34198 وفیه «بأهل بیتی» بدل «بالأئمّة» کلّها عن ابن عبّاس ، أمالی الطوسیّ : 578 / 1195 نحوه عن أبی ذرّ ، المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 292 ، وراجع بصائر الدرجات : 48 ـ 52 ، ینابیع المودّة : 1 / 379 / 2 .

حدیث1376

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّ أن یَحیا حَیاةً تُشبِهُ حَیاةَ الأَنبِیاءِ ویَموتَ میتَةً تُشبِهُ میتَةَ الشُّهَداءِ ویَسکُنَ الجِنانَ الَّتی غَرَسَهَا الرَّحمنُ فَلیَتَوَلَّ عَلِیًّا وَلیُوالِ وَلِیَّهُ وَلیَقتَدِ بِالأَئِمَّةِ مِن بَعدِهِ ، فَإِنَّهُم عِترَتی خُلِقوا مِن طینَتی . اللّهُمَّ ارزُقهُم فَهمی وعِلمی ، ووَیلٌ لِلمُخالِفینَ لَهُم مِن اُمَّتی ، اللّهُمَّ لا تُنِلهُم شَفاعَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که دوست دارد که مانند پیامبران زندگی کند و مرگی چون مرگ شهیدان داشته باشد و در بهشتی که خدای رحمان کاشته است ساکن شود باید از علی پیروی کند و با دوست او دوستی کند و به امامانِ پس از او اقتدا نماید؛ زیرا که ایشان عترت منند و از طینت من آفریده شده اند. بار خدایا! فهم و دانش مرا روزی ایشان فرما. وای بر آن دسته از امّت من که مخالفت آنان کنند؛ بار خدایا! شفاعت مرا شامل حال این مردمان مگردان.
الکافی : 1 / 208 / 3 عن سعد بن طریف عن الإمام الباقر علیه السلام .

حدیث1377

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أهلُ بَیتی یُفَرِّقونَ بَینَ الحَقِّ وَالباطِلِ ، وهُمُ الأَئِمَّةُ الَّذینَ یُقتَدی بِهِم .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت من حقّ را از باطل جدا می کنند و هم ایشانند آن امامانی که باید به آنها اقتدا کرد.
الخصال : 464 / 4 ، الاحتجاج : 1 / 197 / 8 کلاهما عن خزیمة بن ثابت ذی الشهادتین ، الیقین : 341 ، إثبات الهداة : 1 / 730 / 247 کلاهما عن اُبیّ بن کعب .

حدیث1378

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الرَّوحُ وَالرّاحَةُ وَالرَّحمَةُ وَالنُّصرَةُ وَالیُسرُ وَالیَسارُ وَالرِّضا وَالرِّضوانُ وَالمَخرَجُ وَالفَلجُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : آسایش و آسودگی و رحمت و یاری و توانگری و آسانی و خشنودی و رضوان و گشایش و پیروزی و تقرب و دوستی خدا و رسول او برای کسی است که علی را دوست بدارد و به جانشینان او اقتدا کند.
الفَلجْ : الفوز والظفر (لسان العرب : 2 / 347) .

حدیث1379

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
طوبی لِمَن أدرَکَ قائِمَ أهلِ بَیتی وهُوَ مُقتَدٍ بِهِ قَبلَ قِیامِهِ ، یَأتَمُّ بِهِ وبِأَئِمَّهِ الهُدی مِن قَبلِهِ ، ویَبرَأُ إلَی اللّه ِ عَزَّوجَلَّ مِن عَدُوِّهِم ، اُولئِکَ رُفَقائی وأکرَمُ اُمَّتی عَلَیَّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خوشا به حال کسی که قائم اهل بیت را درک کند و پیش از قیامش به او اقتدا نماید، از او و از امامان هدایتگر پیش از او پیروی کند و از دشمنان آنان به خدای عز و جلپناه و بیزاری جوید، اینان رفیقان من و گرامیترین افراد امّت من در نزد منند.
کمال الدین : 286 / 3 عن سدیر عن الإمام الصادق علیه السلام ، وذکره أیضًا فی : 2 نحوه عن أبی حمزة عن الإمام الباقر علیه السلام ، الغیبة للطوسیّ : 456 / 466 نحوه عن رفاعة بن موسی ومعاویة بن وهب عن الإمام الصادق علیه السلام ، وراجع الخرائج والجرائح : 3 / 1148 / 57 .

حدیث1380

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أربَعَةٌ أنَا لَهُم شَفیعٌ یَومَ القِیامَةِ : المُکرِمُ لِذُرِّیَّتی مِن بَعدی ، وَالقاضِی لَهُم حَوائِجَهُم ، وَالسّاعِی لَهُم فی اُمورِهِم عِندَ اضطِرارِهِم إلَیهِ ، وَالمُحِبُّ لَهُم بِقَلبِهِ ولِسانِهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : چهار نفرند که روز قیامت من شفیع آنها خواهم بود: کسی که پس از من فرزندانم را گرامی و محترم بدارد، کسی که نیازهای آنان را بر آورده سازد، کسی که وقتی آنان به او محتاج شدند در رفع گرفتاری هایشان بکوشد و کسی که با دل و زبان خویش آنان را دوست بدارد.
کنزالعمّال : 12 / 100 / 34180 نقلاً عن الدیلمیّ ، أمالی الطوسیّ : 366 / 779 عن علیّ بن علیّ بن رزین أخی دعبل عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1 / 254 / 2 عن دعبل بن علیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام وذکره أیضًا فی : 2 / 25 / 4 عن داود بن سلیمان وأحمد بن عبداللّه الهرویّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، بشارة المصطفی : 36 ، فرائد السمطین : 2 / 277 / 541 کلاهما عن أحمد بن عامر الطائیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1381

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، عَظِّموا أهلَ بَیتی فی حَیاتی ومِن بَعدی ، وأکرِموهُم وفَضِّلوهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! اهل بیت مرا در زمان حیاتم و پس از من بزرگ دارید و
به آنان احترام گذارید و برتریشان دهید.
کتاب سُلیم بن قیس : 2 / 687 ، إحقاق الحقّ : 5 / 42 نقلاً عن درّ بحر المناقب ، کلاهما عن أبی ذرّ والمقداد وسلمان عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1382

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما تَقَدَمُ عَلَی اللّه ِ اُمَّةٌ یَومَ القِیامَةِ أکرَمُ عَلَیهِ مِن اُمَّتی ، ولا أهلُ بَیتٍ أکرَمُ عَلَیهِ مِن أهلِ بَیتی ، ألا فَاتَّقُوا اللّه َ فیهِم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : روز قیامت هیچ امتی به پیشگاه خدا وارد نشود که نزد او گرامی تر از امّت من باشد و نه هیچ خانواده ای که نزد او گرامی تر از خانواده من باشد؛ هان! پس درباره ایشان از خدا بترسید.
جامع الأحادیث للقمّی : 261 عن ابن عبّاس .

حدیث1383

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ للّه ِِ تَعالی حُرُماتٍ ثَلاثاً مَن حَفِظَهُنَّ حَفِظَ اللّه ُ لَهُ أمرَ دینِهِ ودُنیاهُ ، ومَن لَم یَحفَظهُنَّ لَم یَحفَظِ اللّه ُ لَهُ شَیئًا : حُرمَةَ الإِسلامِ ، وحُرمَتی ، وحُرمَةَ عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خدای متعال را سه حرمت است که هرکس آنها را نگهدارد خداوند کار دین و دنیای او را حفظ کند و هر که آنها را نگه ندارد، خداوند هیچ چیز او را حفظ نکند: حرمت اسلام، حرمت من و حرمت عترتم.
الخصال : 146 / 173 عن أبی سعید الخدریّ ، روضة الواعظین : 297 مرسلاً ، المعجم الکبیر : 3 / 126 / 2881 ، المعجم الأوسط : 1 / 72 / 203 ، مقتل الحسین للخوارزمیّ : 2 / 97 کلّها عن أبی سعید الخدریّ ، وفیها «حرمة رحمی» بدل «حرمة عترتی» ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 511 ، وأیضًا : 18 / 442 .

حدیث1384

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن صَنَعَ إلی أحَدٍ مِن أهلِ بَیتی یَدًا کافَیتُهُ یَومَ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس به یکی از افراد خاندان من احسانی کند در روز قیامت آن را جبران می کنم.
الکافی : 4 / 60 / 8 ، التهذیب : 4 / 110 / 312 کلاهما عن عیسی بن عبد اللّه عن الإمام الصادق علیه السلام ، الفقیه : 2 / 65 / 1725 مرسلاً ، ذخائر العقبی : 19 عن الإمام علیّ علیه السلام ، کنز العمّال : 12 / 95 / 34152 ، الجامع الصغیر : 2 / 619 / 8821 کلاهما عن ابن عساکر عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1385

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ التَّوَسُّلَ إلَیَّ وأن تَکونَ لَهُ عِندی یَدٌ أشفَعُ لَهُ بِها یَومَ القِیامَةِ فَلیَصِل أهلَ بَیتی ویُدخِلِ السُّرورَ عَلَیهِم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که می خواهد به من توسّل جوید و او را بر من منّتی باشد که به واسطه آن روز قیامت شفاعتش کنم به خاندانم صله دهد وآنان را شاد سازد.
أمالی الطوسیّ : 424 / 947 ، أمالی الصدوق : 310 / 5 کلاهما عن أبان بن تغلب عن الإمام الباقر عن آبائه علیهم السلام ، کشف الغمّة : 2 / 25 عن الإمام الباقر عن أبیه عن جدّه علیهم السلام ، روضه الواعظین : 300 مرسلاً ، ینابیع المودّة: 2/379/75 نقلاً عن الدیلمیّ فیالفردوس ، إحقاق الحقّ: 9/424/31 ، و 18/475/ 52 .

حدیث1386

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن جَفا واحِدًا مِنکُم فَقَد جَفانی ، ومَن وَصَلَکُم فَقَد وَصَلَنی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : در وصف امامان از نسل امام علی علیه السلام ـ : هرکس به یکی از شما جفا کند به من جفا کرده و هرکس به شما صله ای دهد به من صله داده است.
کمال الدین : 413 / 13 عن محمّد بن الفضیل عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1387

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن لَم یَقدِر عَلی صِلَتِنا فَلیَصِل صالِحی مُوالینا یُکتَب لَهُ ثَوابُ صِلَتِنا ، ومَن لَم یَقدِر عَلی زِیارَتِنا فلَیَزُر صالِحی مُوالینا یُکتَب لَهُ ثَوابُ زِیارَتِنا.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که قادر نباشد به ما صله دهد به دوستان نیک ما صله دهد که همان ثواب صله دادن به ما برایش نوشته می شود و هر که قادر نباشد به زیارت ما بیاید به زیارت دوستان نیک ما برود که همان ثواب زیارت ما برایش نوشته می شود.
ثواب الأعمال : 124 / 1 عن أحمد بن محمّد بن عیسی بإسناده ، الفقیه : 2 / 73 / 1765 مرسلاً ، کامل الزیارات : 319 عن عمرو بن عثمان عن الإمام الرضا علیه السلام .

حدیث1388

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن صَلّی صَلاةً لَم یُصَلِّ فیها عَلَیَّ ولا عَلی أهلِ بَیتی لَم تُقبَل مِنهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که نمازی بخواند و در آن بر من و اهل بیتم صلوات نفرستد نمازش پذیرفته نمی شود.
سنن الدارقطنیّ : 1 / 355 / 6 ؛ عوالی اللآلی : 2 / 40 / 101 ، إحقاق الحقّ : 18 / 310 ، مستدرک الوسائل : 5 / 15 / 5256 کلّها عن أبی مسعود الأنصاریّ .

حدیث1389

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما مِن قَومٍ اِجتَمَعوا یَذکُرونَ فَضائِلَ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ إلاّ هَبَطَتِ المَلائِکَةُ مِنَ السَّماءِ حَتّی اُلحِقوا بِهِم بِحَدیثِهِم ، فَإِذا تَفَرَّقوا عَرَجَتِ المَلائِکَةُ إلَی السَّماءِ ، فَیَقولُ لَهُمُ المَلائِکَةُ الاُخَرُ : إنّا نَشُمُّ رائِحَةً مِنکُم ما شَمَمنا رائِحَةً أطیَبَ مِنها ، فَیَقولونَ : إنّا کُنّا عِندَ قَومٍ یَذکُرونَ فَضلَ مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ فَعَطَّرونا مِن ریحِهِم ، فَیَقولونَ : اِهبِطوا بِنا إلَیهِم ، فَیَقولونَ : إنَّهُم قَد تَفَرَّقوا ، فَیَقولونَ : اِهبِطوا بِنا إلَی المَکانِ الَّذی کانوا فیهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هیچ مردمی نیستند که گرد هم آیند و از فضایل محمّد و آل محمّد یاد کنند مگر این که فرشتگان از آسمان فرود آیند و به انجمن آنان ملحق شوند و با ایشان همسخن گردند و چون پراکنده شوند فرشتگان به آسمان عروج کنند. پس فرشتگانِ دیگر به آنها گویند: ما از شما رایحه ای استشمام می کنیم که تاکنون خوشبوتر از آن نبوییده ایم. آن فرشتگان گویند: ما نزد جماعتی بودیم که از فضایل محمّد و آل محمّد سخن می گفتند و ما را از رایحه خود عطرآگین ساختند. آن فرشتگان دیگر گویند: ما را نیز نزد ایشان فرود برید. آن فرشتگان گویند: آنان متفرق گشتند. آن فرشتگان دیگر گویند: ما را به آن جایی که اجتماع کرده بودند فرود برید.
إحقاق الحقّ : 18 / 522 ، ینابیع المودّة : 2 / 271 / 773 کلاهما عن مودّة القربی عن اُمّ سلمة ، البحار : 38 / 199 / 38 نقلاً عن الفضائل والروضة نحوه .

حدیث1390

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الإِسلامُ عُریانٌ ، فَلِباسُهُ الحَیاءُ وزینَتُهُ الوَقارُ ومُروءَتُهُ العَمَلُ الصّالِحُ وعِمادُهُ الوَرَعُ . ولِکُلِّ شَیءٍ أساسٌ ، وأساسُ الإِسلامِ حُبُّنا أهلَ البَیتِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اسلام برهنه است وجامه آن حیاست وزیورش، وقارومردانگی اش، کردار نیک و ستونش، پارسایی. هر چیزی بنیادی دارد و بنیاد اسلام، دوست داشتن ما اهل بیت است.
الکافی : 2/46/2 ، المحاسن : 1/445/1031 کلاهما عن مدرک بن عبدالرحمن عن الإمام الصادق علیه السلامعنه صلی الله علیه و آله ، أمالی الصدوق : 221 / 16 عن مبارک بن عبدالرحمن عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، شرح الأخبار : 3 / 8 / 927 عن مدرک بن عبد الرحمن عن الإمام الصادق علیه السلامکما فی الکافی بطریق آخر .

حدیث1391

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أحِبُوا اللّه َ لِما یَغذوکُم مِن نِعَمِهِ ، وأحِبّونی بِحُبِّ اللّه ِ ، وأحِبّوا أهلَ بَیتی لِحُبّی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خدا را به خاطر نعمتهایش که به شما می دهد دوست بدارید و مرا به خاطر خدا دوست بدارید و اهل بیتم را به خاطر من دوست بدارید.
سنن الترمذیّ : 5 / 622 / 3789 ، تاریخ بغداد : 4 / 160 ، المستدرک علی الصحیحین : 3 / 163 / 4716 ، المعجم الکبیر : 3 / 46 / 2639 ، وذکره أیضًا فی : 10/281/10664 ، شعب الإیمان : 1 / 366 / 408 ، وذکره أیضًا فی : 2 / 130 / 1378 ، اُسد الغابة : 2/18 ، أمالی الصدوق : 298 / 6 ، علل الشرائع : 139 / 1 ، بشارة المصطفی : 61 ، وذکره أیضًا فی : 237 کلّها عن ابن عبّاس و : 132 ، أمالی الطوسیّ : 278 / 531 کلاهما عن عیسی بن أحمدبن عیسی عن الإمام الهادی عن آبائه علیهم السلام ، الصواعق المحرقة : 230 وفی بعضها «یغدوکم» بالدال المهملة .

حدیث1392

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ خَلَقَ الإِسلامَ فَجَعَلَ لَهُ عَرصَةً وجَعَلَ لَهُ نورًا وجَعَلَ لَهُ حِصنًا وجَعَلَ لَهُ ناصِرًا ، فَأَمّا عَرصَتُهُ فَالقُرآنُ ، وأمّا نورُهُ فَالحِکمَةُ ، وأمّا حِصنُهُ فَالمَعروفُ ، وأمّا أنصارُهُ فَأَنَا وأهلُ بَیتی وشیعَتُنا ، فَأَحِبّوا أهلَ بَیتی وشیعَتَهُم وأنصارَهُم ، فَإِنَّهُ لَمّا اُسرِیَ بی إلَی السَّماءِ الدُّنیا فَنَسَبَنی جَبرَئیلُ علیه السلاملِأَهلِ السَّماءِ استَودَعَ اللّه ُ حُبّی وحُبَّ أهلِ بَیتی وشیعَتِهِم فی
قُلوبِ المَلائِکَةِ ، فَهُوَ عِندَهُم وَدیعَةٌ إلی یَومِ القِیامَةِ ، ثُمَّ هَبَطَ بی إلی أهلِ الأَرضِ ، فَنَسَبَنی إلی أهلِ الأَرضِ فَاستَودَعَ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ حُبّی وحُبَّ أهلِ بَیتی وشیعَتِهِم فی قُلوبِ مُؤمِنی اُمَّتی ، فَمُؤمِنو اُمّتی یَحفَظونَ وَدیعَتی فی أهلِ بَیتی إلی یَومِ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند اسلام را آفرید و برای آن عرصه ای و نوری و حصاری و یاوری قرار داد. عرصه آن قرآن است و نورش، حکمت و حصارش، نیکی و یاورانش، من و اهل بیت من و شیعیان ما هستیم. پس اهل بیت من و شیعیان و یاوران آنان را دوست بدارید؛ زیرا شبی که مرا به آسمان دنیا بالا بردند و جبرئیل مرا به اهل آسمان معرفی کرد، خداوند محبّت مرا و محبّت اهل بیت من و شیعیان آنها را در دلهای فرشتگان به ودیعت نهاد و این
محبّت تا روز قیامت در دل های آنان سپرده است. سپس [جبرئیل] مرا به
سوی زمینیان فرود آورد و مرا به اهل زمین معرفی کرد و خداوند عز و جل محبّت من و محبّت اهل بیت من و شیعیان آنها را در دلهای مؤمنان امّتم به ودیعت نهاد. بنابراین، مؤمنان امّتم این ودیعه مرا درباره اهل بیتم تا روز قیامت حفظ می کنند.
الکافی : 2 / 46 / 3 ، بشارة المصطفی : 157 وفیه «فی قلوب أهل الأرض فمؤمن» کلاهما عن عبد العظیم بن عبد اللّه الحسنیّ عن الإمام الجواد عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1393

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ یَومًا خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَنَةٍ ، ومَن ماتَ عَلَیهِ دَخَلَ الجَنَّةَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : یک روز محبّت ورزیدن به آل محمّد، بهتر از یک سال عبادت است و هرکه با این محبّت از دنیا رود، وارد بهشت شود.
الفردوس : 2 / 142 / 2721 ، ینابیع المودّة : 3 / 191 کلاهما عن ابن مسعود .

حدیث1394

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی وَصِیَّتِهِ لِأَبی ذَرٍّ ـ : اِعلَم أنَّ أوَّلَ عِبادَتِهِ المَعرِفَةُ بِهِ . . . ثُمَّ الإیمانُ بی وَالإِقرارُ بِأَنَّ اللّه َ عَزَّوجَلَّ أرسَلَنی إلی کافَّةِ النّاسِ بَشیرًا ونَذیرًا وداعِیًا إلَی اللّه ِ بِإِذنِهِ وسِراجًا مُنیرًا ، ثُمَّ حُبُّ أهلِ بَیتِیَ الَّذینَ أذهَبَ اللّه ُ عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهَّرَهُم تَطهیرًا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : در سفارش خود به ابوذر ـ : بدان که نخستین گام عبادت خدا، شناخت اوست... سپس ایمان داشتن به من و اقرار به این که خداوند عز و جلمرا به سوی همه مردم فرستاد تا آنان را به امر خدا نوید و هشدار دهم و به سوی خدا فرا خوانم وچراغی فروزان هستم؛ سپس دوست داشتن اهل بیت من، که
خداوند ناپاکی را از ایشان زدود و پاک و پاکیزه شان گردانید.
أمالی الطوسیّ : 526 / 1162 ، مکارم الأخلاق : 2 / 363 / 2661 ، تنبیه الخواطر : 2 / 51 ، أعلام الدین : 189 .

حدیث1395

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی صِفَةِ عَلِیٍّ علیه السلام ـ : یا أیُّهَا النّاسُ ، امتَحِنوا أولادَکُم بِحُبِّهِ ، فَإِنَّ عَلِیًّا لا یَدعو إلی ضَلالَةٍ ولا یُبعِدُ عَن هُدًی ، فَمَن أحَبَّهُ فَهُوَ مِنکُم ، ومَن أبغَضَهُ فَلَیسَ مِنکُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! فرزندان خود را با محک محبّت علی بیازمایید؛ زیرا علی هرگز به گمراهی فرا نمی خواند و از راه راست دور نمی شود. پس، هریک از فرزندان شما علی را دوست داشت از شماست وهر کدام او را دشمن داشت، از شما نیست.
تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 2 / 225 / 730 .

حدیث1396

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلِیُّ ، مَن أحَبَّنی وأحَبَّکَ وأحَبَّ الأَئِمَّةَ مِن وُلدِکَ فَلیَحمَدِ اللّه َ عَلی طیبِ مَولِدِهِ ، فَإِنَّهُ لا یُحِبُّنا إلاّ مَن طابَت وِلادَتُهُ ، ولا یُبغِضُنا إلاّ مَن
خَبُثَت وِلادَتُهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای علی! هر که مرا و تو را و امامان از نسل تو را دوست دارد پس خدا را برحلال زادگی خود سپاس گوید؛ زیرا ما را دوست ندارد، مگر حلال زاده و ما را دشمن ندارد، مگر حرام زاده.
أمالی الصدوق : 384 / 14 ، معانی الأخبار : 161 / 3 ، بشارة المصطفی : 150 کلّها عن زید بن علیّ عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1397

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِعَلِیٍّ علیه السلام ـ : لا یُبغِضُکَ مِنَ العَرَبِ إلاّ دَعِیٌّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به علی علیه السلام ـ : کسی از عرب تو را دشمن ندارد، مگر حرام زاده.
المناقب للخوارزمیّ : 323 / 330 عن ابن عبّاس ، وراجع فرائد السمطین : 1 / 135 / 97 ؛ الخصال : 577 / 1 ، علل الشرایع : 143 / 7 ، المناقب لابن شهر آشوب : 2 / 267 .

حدیث1398

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِ «لا إلهَ إلاَّ اللّه ُ» شُروطًا ، وإنّی وذُرِّیَّتی مِن شُروطِها
امام علی علیه السلام: «لا اله الا اللّه » شروطی دارد که من و فرزندانم از جمله شروط آن هستیم.
غرر الحکم : 3479 .

حدیث1399

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا وافی أبُو الحَسَنِ الرِّضا علیه السلام بِنَیسابورَ وأرادَ أن یَخرُجَ مِنها إلَی المَأمونِ اجتَمَعَ إلَیهِ أصحابُ الحَدیثِ ، فَقالوا لَهُ : یَابنَ رَسولِ اللّه ِ ، تَرحَلُ عَنّا ولا تُحَدِّثُنابِحَدیثٍ فَنَستَفیدَهُ مِنکَ ؟! وکانَ قَد قَعَدَ فِی العُمارِیةِ ، فَأَطلَعَ رَأسَهُ وقالَ : سَمِعتُ أبی موسَی بنَ جَعفَرٍ یَقولُ : سَمِعتُ أبی جَعفَرَ ابنَ مُحَمَّدٍ یَقولُ : سَمِعتُ أبی مُحَمَّدَ بنَ عَلِیٍّ یَقولُ : سَمِعتُ أبی عَلِیَّ بنَ الحُسَینِ یَقولُ : سَمِعتُ أبِیَ الحُسَینَ بنَ عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ یَقولُ : سَمِعتُ أبی أمیرَ المُؤمِنینَ عَلِیَّ بنَ أبی طالِبٍ یَقولُ : سَمِعتُ رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَقولُ : سَمِعتُ جَبرَئیلَ یَقولُ : سَمِعتُ اللّه َ جَلَّ جَلالُهُ یَقولُ : لا إلهَ إلاَّ اللّه ُ حِصنی ، فَمَن دَخَلَ حِصنی أمِنَ مِن عَذابی . قالَ : فَلَمّا مَرَّتِ الرّاحِلَةُ نادانا : بِشُروطِها ، وأنَا مِن شُروطِها
اسحق بن راهوَیه: هنگامی که ابوالحسن الرضا علیه السلام به نیشابور رسید و خواست که آن جا را به قصد رفتن نزد مأمون ترک گوید، راویان حدیث، گردش را گرفتند و عرض کردند: ای پسر پیامبر خدا، از پیش ما می روی و برایمان حدیثی که از محضرتان فیضی بریم، نمی گویی؟! حضرت که در کجاوه نشسته بود سرش
را بیرون آورد و فرمود: از پدرم، موسی بن جعفر شنیدم که می فرماید: از پدرم، جعفر بن محمّد شنیدم که می فرماید: از پدرم، محمّد بن علی شنیدم که می فرماید: از پدرم، علی بن الحسین شنیدم که می فرماید: از پدرم، حسین بن علی بن ابی طالب شنیدم که می فرماید: از پدرم، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب شنیدم که می فرماید: از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرماید: از جبرئیل شنیدم که می فرماید: از خداوند جلّ جلاله شنیدم که می فرماید: (کلمه) لا اله الا اللّه حصار من است و هرکس وارد حصار من شود از عذابم در امان است. اسحاق می گوید: چون شتر به راه افتاد حضرت با صدای بلند به ما فرمود: اما این شرط هایی دارد و من از شرط های آن هستم.
التوحید : 25 / 23 ، أمالی الصدوق : 195 / 8 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 135 / 4 ، معانی الأخبار : 371 / 1 ، ثواب الأعمال : 21 / 1 ، بشارة المصطفی : 269 ، روضة الواعظین : 51 .

حدیث1400

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
عاهَدَنی رَبّی أن لا یَقبَلَ إیمانَ عَبدٍ إلاّ بِمَحَبَّةِ أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پروردگارم با من عهد بست که ایمان هیچ بنده ای را نپذیرد، مگر آن که با محبّت اهل بیت من همراه باشد.
إحقاق الحقّ : 9 / 454 نقلاً عن المناقب المرتضویّة و خلاصة الأخبار .

از1401تا1600

حدیث1401

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَتِمُّ الإِیمانُ إلاّ بِمَحَبَّتِنا أهلَ البَیتِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ایمان کامل نشود مگر با دوست داشتن ما اهل بیت.
کفایة الأثر : 110 عن واثلة بن الأسقع .

حدیث1402

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ أن یَعلَمَ أنَّهُ مِن أهلِ الجَنَّةِ فَیَعرِضُ حُبَّنا عَلی قَلبِهِ ، فَإِن قَبِلَهُ فَهُوَ مُؤمِنٌ
امام باقر علیه السلام: هر که می خواهد بداند که اهل بهشت است [یا نه]، دوستی و محبّت ما را به قلبش عرضه کند، اگر آن را پذیرفت، مؤمن است.
کامل الزیارات : 193 عن أبی بکر الحضرمیّ .

حدیث1403

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُنتُ عِندَ مُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ جالِسًا إذ جاءَ راکِبٌ أناخَ بَعیرَهُ ، ثُمَّ أقبَلَ حَتّی دَفَعَ إلَیهِ کِتابًا ، فَلَمّا قَرَأَهُ قالَ : ما یُریدُ مِنّا المُهَلَّبُ ؟! فَوَاللّه ِ ، ما عِندَنا الیَومَ مِن دُنیا ، ولا لَنا مِن سُلطانٍ . فَقالَ : جَعَلَنِی اللّه ُ فِداکَ ،
إنَّهُ مَن أرادَ الدُّنیا وَالآخِرَةَ فَهُوَ عِندَکُم أهلَ البَیتِ . قالَ : ما شاءَ اللّه ُ ، أما إنَّهُ مَن أحَبَّنا فِی اللّه ِ نَفَعَهُ اللّه ُ بِحُبِّنا ، ومَن أحَبَّنا لِغَیرِ اللّه ِ فَإِنَّ اللّه َ یَقضی فِی الاُمورِ مایَشاءُ . إنَّما حُبُّنا أهلَ البَیتِ شَیءٌ یَکتُبُهُ اللّه ُ فی قَلبِ العَبدِ ، فَمَن کَتَبَهُ اللّه ُ فی قَلبِهِ لَم یَستَطِع أحَدٌ (أن) یَمحُوَهُ ، أما سَمِعتَ اللّه َ یَقولُ : «اُولئِکَ کَتَبَ فی قُلوبِهِمُ الإِیمانَ وأیَّدَهُم بِروحٍ مِنهُ
علی بن محمّد بن بشر: در خدمت محمّد بن علی نشسته بودم که سواره ای از راه رسید و شترش را خواباند و سپس جلو آمد و نامه ای به آن حضرت داد. چون حضرت نامه را خواند، فرمود: مهلّب از ما چه می خواهد؟! به خدا سوگند که امروز نه دنیایی در دست ماست و نه قدرتی داریم. او گفت: خدا مرا فدای شما کند، هر که دنیا و آخرت را بخواهد، نزد شما خاندان است. حضرت
فرمود: هر چه خدا بخواهد. بدانید که هرکس به خاطر خدا، ما را دوست بدارد خداوند به واسطه این محبّت به ما، او را سود بخشد و هر که ما را برای غیر خدا دوست بدارد، خداوند هر طور بخواهد، عمل خواهد کرد. دوست داشتن ما اهل بیت چیزی است که خداوند آن را در (صفحه) دل بنده رقم می زند، پس هرکس که خداوند این محبّت را در دل او رقم زند، کسی نمی تواند آن را پاک کند. نشنیده ای که خداوند می فرماید: «در دل اینهاست که خدا ایمان را نوشته و آن را با روحی از جانب خود تأیید کرده است» تا آخر آیه. بنابراین، دوست داشتن ما اهل بیت [از بُن] ایمان است.
المجادلة : 22 .

حدیث1404

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ رَسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ حَتّی یُسأَلَ عَن أربَعَةٍ : عَن جَسَدِهِ فیما أبلاهُ ، وعُمُرِهِ فیما أفناهُ ، ومالِهِ مِن أینَ اکتَسَبَهُ وفیما أنفَقَهُ ، وعَن حُبِّ أهلِ البَیتِ . فَقیلَ : یا رَسولَ اللّه ِ ، فَما عَلامَةُ حُبِّکُم ؟ فَضَرَبَ صلی الله علیه و آله بِیَدِهِ عَلی مَنکِبِ عَلِیٍّ
ابو برزه: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: [در روز قیامت] هیچ بنده ای قدم از جای خود بر ندارد تا این که درباره چهار چیز از او سؤال شود: از جسمش که در چه راه آن را فرسوده است، از عمرش که در چه راه صرف کرده است، از مالش که از کجا آورده و در چه راه خرج کرده است و از محبّت نسبت به ما خاندان، عرض شد: ای رسول خدا! نشانه دوست داشتن شما چیست؟ حضرت دست خود را بر شانه علی زد.
المعجم الأوسط : 2 / 348 / 2191 ، وراجع المناقب للخوارزمیّ : 77 / 59 .

حدیث1405

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حَدَّثَنی أبی قالَ : کُنتُ عِندَ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ علیهماالسلام فَقَدَّمَ إلَینا طَعامًا ما أکَلتُ طَعامًا مِثلَهُ قَطُّ ، فَقالَ لی : یا سَدیرُ ، کَیفَ رَأَیتَ طَعامَنا هذا ؟
قُلتُ : بِأَبی أنتَ واُمّی یَابنَ رَسولِ اللّه ِ ، ماأکَلتُ مِثلَهُ قَطُّ ، ولا أظُنُّ آکُلُ
أبَدًا مِثلَهُ . ثُمَّ إنَّ عَینی تَغَرغَرَت فَبَکَیتُ ، فَقالَ : یا سَدیرُ ، ما یُبکیکَ ؟ قُلتُ : یَابنَ رَسولِ اللّه ِ ، ذَکَرتُ آیَةً فی کِتابِ اللّه ِ تَعالی . قالَ : وما هِیَ ؟ قُلتُ : قَولُ اللّه ِ فی کِتابِهِ : «ثُمَّ لَتُسأَلُنَّ یَومَئِذٍ عَنِ النَّعیمِ
حنان بن سدیر: پدرم به من گفت: نزد جعفر بن محمّد علیهماالسلامبودم. آن حضرت غذایی در برابرم نهاد که هرگز غذایی مانند آن نخورده بودم. پس به من فرمود: ای سدیر! غذای ما را چگونه یافتی؟ عرض کردم: پدر و مادرم
فدایت ای پسر پیامبر خدا، تاکنون چنین غذایی نخورده ام و گمان هم نمی کنم که دیگر غذایی مانند آن بخورم. آن گاه چشمانم پر از اشک شد و گریستم. فرمود: ای سدیر! چرا گریه می کنی؟ عرض کردم: یابن رسول اللّه ، آیه ای از کتاب خدا را به یاد آوردم. فرمود: کدام آیه؟ عرض کردم: این آیه «سپس در آن روز از نعمت بازخواست می شوید». می ترسم این غذا جزو همان نعمتی باشد که خداوند درباره آن بازخواست می کند. حضرت خنده ای کرد به طوری که دندانهای عقلش نمایان شد، سپس فرمود: ای سدیر، از تو، نه درباره خوراک لذیذ سؤال خواهد شد و نه درباره جامه نرم و نه درباره بوی خوش، بلکه اینها برای ما آفریده شده و ما برای استفاده از آنها خلق شده ایم و ما باید در آنها به طاعت خدا عمل کنیم. عرض کردم: پدر و مادرم فدایت ای پسر پیامبر خدا، پس آن نعمت کدام است؟ فرمود: دوستی علی و عترت او؛ در روز قیامت خداوند می پرسد: در برابر نعمت دوستی علی و عترت او که آن را به شما عطا کردم چگونه شکر مرا به جا آوردید.
التکاثر : 8 .

حدیث1406

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی قَولِهِ تَعالی : «ما جَعَلَ اللّه ُ لِرَجُلٍ مِن قَلبَینِ فی جَوفِهِ» ـ : قالَ عَلِیُّ بنُ أبی طالِبٍ علیه السلام : لا یَجتَمِعُ حُبُّنا وحُبُّ عَدُوِّنا فی جَوفِ إنسانٍ ، إنَّ اللّه َ لَم یَجعَل لِرَجُلٍ مِن قَلبَینِ فی جَوفِهِ فَیُحِبَّ هذا ویُبغِضَ هذا ، فَأَمّا مُحِبُّنا فَیُخلِصُ الحُبَّ لَنا کَما یَخلُصُ الذَّهَبُ بِالنّارِ لا کَدَرَ فیهِ ، فَمَن أرادَ أن یَعلَمَ حُبَّنا فَلیَمتَحِن قَلبَهُ ، فَإِن شارَکَهُ فی حُبِّنا حُبُّ عَدُوِّنا فَلَیسَ مِنّا ولَسنا مِنهُ ، وَاللّه ُ عَدُوُّهُم وجَبرَئیلُ ومیکائیلُ ، وَاللّه ُ عَدُوٌّ لِلکافِرینَ
ابوجارود از امام باقر علیه السلام ـ درباره آیه «خدا برای هیچ مردی در درونش دو دل ننهاده است» ـ : علی بن ابی طالب علیه السلامفرمود: دوست داشتن ما و دوست داشتن دشمن ما، در دل یک انسان با هم جمع نمی شوند [زیرا ]خداوند برای هیچ مردی در درونش، دو دل ننهاده است که با این یکی دوست بدارد و با آن یکی دشمن بدارد. دوستدار ما دوستیش را نسبت به ما خالص می گرداند همان گونه که طلا با آتش خالص می گردد و ناخالصیش گرفته می شود. پس، هرکه می خواهد محبتش را نسبت به ما بداند دل خود را بیازماید، اگر در کنار محبّت ما دشمن ما را نیز دوست داشت بداند که نه او از ماست و نه ما از اوییم و خدا و جبرئیل و میکائیل دشمن اوست و خداوند دشمن کافران می باشد.
تفسیر القمّیّ : 2 / 171 .

حدیث1407

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِمَن قالَ لَهُ : إنَّ فُلانًا یُوالیکُم إلاّ أنَّهُ یَضعُفُ عَنِ البَراءَةِ مِن عَدُوِّکُم ـ : هَیهاتَ ، کَذَبَ مَنِ ادَّعی مَحَبَّتَنا ولَم یَتَبَرَّأ مِن عَدُوِّنا
امام صادق علیه السلام ـ در جواب کسی که عرض کرد: فلانی شما را دوست می دارد منتهی در برائت از دشمن شما ضعیف است ـ : هیهات؛ دروغ می گوید کسی که دم از محبّت ما می زند، ولی از دشمن ما بیزاری نمی جوید.
مستطرفات السرائر : 149 / 2 .

حدیث1408

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
کُنتُ جالِسًا عِندَ أمیرِ المُؤمِنینَ علیه السلام فَأَتاهُ رَجُلٌ فَقالَ : یا أمیرَ المُؤمِنینَ إنّی لاَُحِبُّکَ فِی السِّرِّ کَما اُحِبُّکَ فِی العَلانِیَةِ ، قالَ : فَنَکَتَ أمیرُ المُؤمِنینَ علیه السلامالأَرضَ بِعودٍ کانَ فی یَدِهِ ساعَةً ، ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ فَقالَ : کَذَبتَ وَاللّه ِ ، ما أعرِفُ وَجهَکَ فِی الوُجوهِ ، ولاَ اسمَکَ فِی الأَسماءِ .
فَعَجِبتُ مِن ذلِکَ عَجَبًا شَدیدًا ، فَلَم أبرَح حَتّی أتاهُ رَجُلٌ آخَرُ فَقالَ : وَاللّه ِ یا أمیرَ المُؤمِنینَ ، إنّی لاَُحِبُّکَ فِی السِّرِّ کَما اُحِبُّکَ فِی العَلانِیَةِ ، فَنَکَتَ بِعودِهِ ذلِکَ فِی الأَرضِ طَویلاً ثُمَّ رَفَعَ رَأسَهُ فَقالَ : صَدَقتَ ، إنّ طینَتَنا طینَةٌ مَرحومَةٌ ، أخَذَ اللّه ُ میثاقَها یَومَ أخَذَ المیثاقَ ، فَلا یَشُذُّ مِنها شاذٌّ ، ولا یَدخُلُ
فیها داخِلٌ إلی یَومِ القِیامَةِ . أما إنَّهُ فَاتَّخِذ لِلفاقَةِ جِلبابًا ، فَإِنّی سَمِعتُ رَسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یَقولُ : الفاقَةُ إلی مُحِبّیکَ أسرَعُ مِنَ السَّیلِ المُنحَدِرِ مِن أعلَی الوادی إلی أسفَلِهِ
اصبغ بن نباته: در خدمت امیرالمؤمنین علیه السلام نشسته بودم که مردی آمد و عرض کرد: ای امیرالمؤمنین! من تو را در باطن همان قدر دوست دارم که در ظاهر دوستت می دارم. اصبغ می گوید: امیرالمؤمنین علیه السلام با نوک چوبی که در دست داشت مدتی متفکرانه به زمین زد و آن گاه سر برداشت و فرمود: به خدا که دروغ می گویی، من نه چهره تو را در میان چهره ها (ی دوستدارانم) می بینم و نه نامت را در میان نامها.
من از این سخن سخت تعجب کردم. چندی نگذشت که مرد دیگری آمد و عرض کرد: به خدا قسم ای امیرالمؤمنین من تو را در باطن همان گونه دوست دارم که در ظاهر دوستت می دارم. حضرت این بار نیز با نوک همان چوبش مدت طولانی به زمین زد و سپس سرش را بلند کرد و فرمود: راست
می گویی، به راستی که طینت ما طینتی رحمت شده است، خداوند در روز پیمان گیری پیمانش را گرفت، بنابراین، تا روز قیامت نه عضوی از آن جدا شود و نه بیگانه ای وارد آن گردد. هان! پس، بالاپوشی برای فقر برگیر؛ زیرا که شنیدم رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: حرکت فقر به سوی دوستداران تو، شتابنده تر است از حرکت سیل از بالای دره به پایین آن.
أمالی الطوسیّ : 409 / 921 ، وراجع بصائر الدرجات : 390 و391 ، الاختصاص : 311 و 312 .

حدیث1409

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُبُّ أهلِ بَیتی وذُرِّیَّتِی استِکمالُ الدّینِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : دوست داشتن اهل بیت من و فرزندانم، کمال دین است.
أمالی الصدوق : 161 / 1 عن الحسن بن عبد اللّه عن أبیه عن جدّه الإمام الحسن علیه السلام .

حدیث1410

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فَضلُ عَشیرَتی وأهلِ بَیتی وذُرِّیَّتی کَفَضلِ الماءِ عَلی کُلِّ شَیءٍ ، بِالماءِ یَبقی کُلٌّ ویَحیی کَما قالَ رَبّی تبارَکَ وتَعالی : «وجَعَلنا مِنَ المَاءِ کُلَّ شَیءٍ حَیٍّ أفَلا یُؤمِنونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : برتری خاندان و اهل بیت و ذریّه من، مانند برتری آب بر
چیزهای دیگر است. با آب است که همه چیز باقی و زنده می ماند، چنان که خدای تبارک و تعالی فرموده: «و هر چیز زنده ای را از آب پدید آوردیم. آیا ایمان نمی آورند؟» . با محبّت اهل بیت و خاندان و ذریّه من است که دین کامل می شود.
الأنبیاء : 30 .

حدیث1411

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
شَفاعَتی لاُِمَّتی مَن أحَبَّ أهلَ بَیتی ، وهُم شیعَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شفاعت من از امتم شامل کسانی می شود که اهل بیت مرا دوست داشته باشند و آنان شیعیان من هستند.
تاریخ بغداد : 2 / 146 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1412

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِلزَموا مَوَدَّتَنا أهلَ البَیتِ ، فَإِنَّهُ مَن لَقِیَ اللّه َ یَومَ القِیامَةِ وهُوَ یَوُدُّنا دَخَلَ الجَنَّةَ بِشَفاعَتِنا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : به دوستی ما اهل بیت چنگ زنید؛ زیرا هر کس در روز قیامت
خدا را دیدار کند در حالی که ما را دوست داشته باشد، با شفاعت ما به بهشت رود.
المعجم الأوسط : 2 / 360 / 2230 عن ابن أبی لیلی عن الإمام الحسن علیه السلام ، أمالی المفید : 13 / 1 ، أمالی الطوسیّ : 187 / 314 ، المحاسن : 1 / 134 / 169 ، بشارة المصطفی : 100 کلّها عن ابن أبی لیلی عن الإمام الحسین علیه السلام ، إرشاد القلوب : 254 عن الإمام الحسن علیه السلام .

حدیث1413

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أکثَرُکُم نورًا یَومَ القِیامَةِ أکثَرُکُم حُبًّا لاِلِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پرنورترین شما در روز قیامت کسی است که آل محمّد صلی الله علیه و آله را بیشتر دوست بدارد.
شواهد التنزیل : 2 / 310 / 948 عن سالم عن أبیه .

حدیث1414

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أما وَاللّه ِ لا یُحِبُّ أهلَ بَیتی عَبدٌ إلاّ أعطاهُ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ نورًا حَتّی یَرِدَ عَلَیَّ الحَوضَ ، ولا یُبغِضُ أهلَ بَیتی عَبدٌ إلاَّ احتَجَبَ اللّه ُ عَنهُ یَومَ القِیامَةِ .

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هان، به خدا قسم، هیچ بنده ای اهل بیت مرا دوست ندارد، مگر این که خداوند عزوجل به او نوری عطا فرماید تا این که در کنار حوض بر من در آید و هیچ بنده ای اهل بیت مرا دشمن ندارد، مگر این که در روز قیامت، خداوند از او محجوب شود.
شواهد التنزیل : 2 / 310 / 947 عن أبی سعید الخدریّ وراجع ص 168 / 179 من کتابنا هذا .

حدیث1415

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّنا أهلَ البَیتِ حَشَرَهُ اللّه ُ تَعالی آمِنًا یَومَ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که ما اهل بیت را دوست بدارد، خداوند متعال روز قیامت، او را در امن و امان محشور فرماید.
عیون أخبارالرضا علیه السلام : 2 / 58 / 220 عن أبی محمّدالحسن بن عبد اللّه بن محمّدبن العبّاس الرازیالتمیمیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1416

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا ومَن أحَبَّ آلَ مُحَمَّدٍ أمِنَ مِنَ الحِسابِ وَالمیزانِ وَالصِّراطِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بدانید که هرکس آل محمّد را دوست داشته باشد، از حساب و میزان و صراط در امان خواهد بود.
فضائل الشیعة : 47 / 1 ، بشارة المصطفی : 37 ، مائة منقبة : 149 ، أعلام الدین : 464 وفیه «من أحبّ علیًّا وآل محمّد» ، إرشاد القلوب : 235 ، المناقب للخوارزمیّ : 73 / 51 ، مقتل الحسین للخوارزمیّ : 1 / 40 ، فرائد السمطین : 2 / 258 / 526 کلّها عن ابن عمر .

حدیث1417

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُبّی وحُبُّ أهلِ بَیتی نافِعٌ فی سَبعَةِ مَواطِنَ أهوالُهُنَّ عَظیمَةٌ : عِندَ الوَفاةِ ، وفِی القَبرِ ، وعِندَ النُّشورِ ، وعِندَ الکِتابِ ، وعِندَ الحِسابِ ، وعِندَ المیزانِ ، وعِندَ الصِّراطِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : دوست داشتن من و دوست داشتن اهل بیت من، در هفت جای بسیار وحشتناک سود می بخشد: هنگام مردن، در قبر، روز محشر، هنگام دادن نامه اعمال ، هنگام حساب، نزد میزان و در عبور از صراط.
الخصال : 360 / 49 ، أمالی الصدوق : 18 / 3 ، بشارة المصطفی : 17 کلّها عن جابر عن الإمام الباقر عن آبائه علیهم السلام ، روضة الواعظین : 297 ، جامع الأخبار : 513 / 1441 عن جابر بن عبد اللّه الأنصاریّ ولیس فیه «حبّی» ، کفایة الأثر : 108 عن واثلة بن الأسقع .

حدیث1418

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أثبَتُکُم عَلَی الصِّراطِ أشَدُّکُم حُبًّا لی ولِأَهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : استوارترین شما بر صراط، کسی است که علاقه اش نسبت به من و اهل بیتم بیشتر باشد.
جامع الأحادیث للقمّی : 231 عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1419

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أثبَتُکُم قَدَمًا عَلَی الصِّراطِ أشَدُّکُم حُبًّا لِأَهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پابرجاترین شما بر صراط، کسی است که محبتش به اهل بیت من بیشتر باشد.
فضائل الشیعة : 48 / 3 عن إسماعیل بن مسلم الشعیریّ عن الإمام الصادق عن أبیه علیهماالسلام ، الجعفریّات : 182 ، نوادر الراوندیّ : 15 کلاهما عن موسی بن إسماعیل بإسناده ، کنز العمّال : 12 / 97 / 34163 ، الصواعق المحرقة : 187 کلاهما عن الدیلمیّ عن الإمام علیّ علیه السلام وزاد فی الأربعة الأخیرة «ولأصحابی» ، إحقاق الحقّ : 18 / 459 نقلاً عن وسیلة النجاة قال : روی أبی یعلی فی مسنده عن سلمة بن الأکوع .

حدیث1420

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ما أحَبَّنا أهلَ البَیتِ أحَدٌ فَزَلَّت بِهِ قَدَمٌ إلاّ ثَبَّتَتهُ قَدَمٌ اُخری حَتّی یُنجِیَهُ اللّه ُ یَومَ القِیامَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هیچ کس نیست که ما اهل بیت را دوست داشته باشد مگر این که هرگاه یک گامش بلغزد، گام دیگرش او را استوار گرداند، تا این که خداوند در روز قیامت نجاتش بخشد.
درر الأحادیث النبویة : 51 .

حدیث1421

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ فی بَیانِ فَضلِ فاطِمَةَ علیهاالسلامیَومَ القِیامَةِ ـ : یوحِی اللّه ُ عَزَّوجَلَّ إلَیها : یا فاطِمَةُ ، سَلینی اُعطِکِ ، وتَمَنَّی عَلَیَّ اُرضِکِ . فَتَقولُ : إلهی أنتَ المُنی وفَوقَ المُنی ، أسأَلُکَ أن لا تُعَذِّبَ مُحِبّی ومُحِبَّ عِترَتی بِالنّارِ . فَیوحِی اللّه ُ إلَیها : یا فاطِمَةُ ، وعِزَّتی وجَلالی وَارتِفاعِ مَکانی ، لَقَد آلَیتُ عَلی نَفسی ، مِن قَبلِ أن أخلُقَ السَّماواتِ وَالأَرضَ بِأَلفَی عامٍ، أن لا اُعَذِّبَ مُحِبّیکِ ومُحِبّی عِترَتِکِ بِالنّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ در بیان فضیلت و مقام فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت ـ : خداوند عز و جلبه او وحی می فرماید که: ای فاطمه! از من بخواه تا به تو عطا کنم و از من تمنّا کن تا راضیت گردانم. پس، فاطمه گوید: خدای من، تو خود آرزویی و فوق آرزو هستی، از تو می خواهم که دوستدار من و دوستدار عترتم را به آتش، عذاب نکنی. خداوند به او وحی می فرماید که: ای فاطمه! به عزت و جلال و عظمت مقامم سوگند که من دو هزار سال پیش از آن که آسمانها و زمین را بیافرینم، به خود سوگند خورده ام که دوستداران تو و دوستداران عترتت را به آتش، عذاب نکنم.
تأویل الآیات الظاهرة : 474 عن أبی ذرّ .

حدیث1422

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَرِدُ عَلَیَّ الحَوضَ أهلُ بَیتی ومَن أحَبَّهُم مِن اُمَّتی کَهاتَینِ ـ یَعنِی السَّبّابَتَینِ ـ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اهل بیت من و کسانی از امّت من که آنان را دوست دارند مانند این دو ـ یعنی دو انگشت اشاره که در پهلوی هم قرار گرفته باشند ـ در کنار حوض کوثر بر من وارد می شوند.
مقاتل الطالبیّین : 76 ، شرح نهج البلاغة لابن أبی الحدید : 16 / 45 کلاهما عن سفیان عن الإمام الحسن علیه السلام ، ذخائر العقبی : 18 ، کتاب الغارات : 2 / 586 عن الإمام الحسن علیه السلام ، وراجع مناقب الإمام أمیرالمؤمنین علیه السلامللکوفیّ : 2 / 129 / 614 .

حدیث1423

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّنی وأهَلَ بَیتی کُنّا نَحنُ وهُوَ کَهاتَینِ ـ وأشارَ بِالسَّبّابَةِ وَالوُسطی ـ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که من و اهل بیتم را دوست داشته باشد، ما و او مانند این دو ـ حضرت انگشت اشاره و میانه خود را نشان داد ـ خواهیم بود.
کفایة الأثر : 35 عن أبی ذرّ .

حدیث1424

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّنا أهلَ البَیتِ فِی اللّه ِ حُشِرَ مَعَنا وأدخَلناهُ مَعَنَا الجَنَّةَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که ما اهل بیت را به خاطر خدا دوست داشته باشد، با ما محشور شود و او را با خود به بهشت بریم.
کفایة الأثر : 296 عن زید بن علیّ عن آبائه علیهم السلام ، وراجع : 74 .

حدیث1425

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّنا کانَ مَعَنا یَومَ القِیامَةِ ، ولَو أنَّ رَجُلاً أحَبَّ حَجَرًا لَحَشَرَهُ اللّه ُ مَعَهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که ما را دوست بدارد، روز قیامت با ما خواهد بود. انسان حتی اگر سنگی را دوست بدارد، خداوند او را با همان سنگ محشور می کند.
أمالی الصدوق : 174 / 9 عن نوف عن الإمام علیّ علیه السلام ، روضة الواعظین : 457 ، مشکاة الأنوار : 84 .

حدیث1426

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یاعَلِیُّ ، مَن أحَبَّ وُلدَکَ فَقَد أحَبَّکَ ، ومَن أحَبَّکَ فَقَد أحَبَّنی ، ومَن أحَبَّنی فَقَد أحَبَّ اللّه َ ، ومَن أحَبَّ اللّه َ أدخَلَهُ الجَنَّةَ . ومَن أبغَضَهُم فَقَد أبغَضَکَ ، ومَن أبغَضَکَ فَقَد أبغَضَنی ، ومَن أبغَضَنی فَقَد أبغَضَ اللّه َ ، ومَن أبغَضَ اللّه َ کانَ حَقیقًا عَلَی اللّه ِ أن یُدخِلَهُ النّارَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای علی، هرکس فرزندان تو را دوست بدارد، تو را دوست داشته است وهرکس تو را دوست بدارد، مرا دوست داشته است و هرکس مرا دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هرکس خدا را دوست بدارد، خداوند او را به بهشت برد. و هرکس فرزندان تو را دشمن بدارد، تو را دشمن داشته است و هرکس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است وهرکس مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است و هرکس خدا را دشمن بدارد، بر خداوند سزاوار است که او را به دوزخ برد.
درر الأحادیث النبویّة : 51 .

حدیث1427

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ وأعانَنا بِیَدِهِ ولِسانِهِ کُنتُ أنَا وهُوَ فی عِلِّیّینَ ، ومَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ وأعانَنا بِلِسانِهِ وکَفَّ یَدَهُ فَهُوَ فِی الدَّرَجَةِ الَّتی تَلیها ، ومَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ وکَفَّ عَنّا لِسانَهُ ویَدَهُ فَهُوَ فِی الدَّرَجَةِ الَّتی تَلیها
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس ما را در دل دوست بدارد و با دست و زبانش یاریمان رساند، من و او در علیّین خواهیم بود وهرکس ما را در دل دوست بدارد وبا زبانش یاریمان رساند، اما با دست خود ما را یاری نرساند در درجه پایین تر آن خواهدبود وهرکس ما را در دل دوست بدارد، اما دست و زبانش را از ما دریغ کند، در درجه فروتر قرار خواهد گرفت.
إحقاق الحقّ : 9 / 484 نقلاً عن وسیلة المآل قال : رواه أبو نعیم بن حمّاد عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1428

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الجَنَّةِ ثَلاثُ دَرَجاتٍ وفِی النّارِ ثَلاثُ دَرَکاتٍ ، فَأَعلی دَرَجاتِ الجَنَّةِ لِمَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ویَدِهِ ، وفِی الدَّرَجَةِ الثّانِیَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ ونَصَرَنا بِلِسانِهِ ، وفِی الدَّرَجَةِ الثّالِثَةِ مَن أحَبَّنا بِقَلبِهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بهشت، سه درجه دارد و دوزخ سه دَرَک [درجه نزولی یا طبقه زیرین]، بالاترین درجه بهشت برای کسی است که در دل ما را دوست بدارد و با زبان و دستش یاریمان کند؛ در درجه دوم کسی جای می گیرد که در دل ما را دوست بدارد و با زبانش یاریمان رساند و در درجه سوم کسی قرار می گیرد که در دل ما را دوست بدارد.
المحاسن : 1 / 251 / 472 عن أبی حمزة الثمالیّ عن الإمام زین العابدین علیه السلام .

حدیث1429

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أرادَ التَّوَکُّلَ عَلَی اللّه ِ فَلیُحِبَّ أهلَ بَیتی ، ومَن أرادَ أن یَنجُوَ مِن عَذابِ القَبرِ فَلیُحِبَّ أهلَ بَیتی ، ومَن أرادَ الحِکمَةَ فَلیُحِبَّ أهلَ بَیتی ، ومَن أرادَ دُخولَ الجَنَّةِ بِغَیرِ حِسابٍ فَلیُحِبَّ أهلَ بَیتی ، فَوَاللّه ِ ما أحَبَّهُم أحَدٌ إلاّ رَبِحَ الدُّنیا وَالآخِرَةَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که خواهان توکل کردن به خداست، اهل بیت مرا دوست بدارد و هرکه خواهان رستن از عذاب قبر است، اهل بیت مرا دوست بدارد و هرکه خواهان حکمت است، اهل بیت مرا دوست بدارد و هر که می خواهد بی حساب به بهشت رود، اهل بیت مرا دوست بدارد؛ زیرا به خدا سوگند، هیچ کس دوستدار آنان نشد مگر این که دنیا و آخرت را بُرد.
مقتل الحسین للخوارزمیّ : 1 / 59 ، مائة منقبة : 106 نحوه ، فرائد السمطین : 2 / 294 / 551 ، ینابیع المودّة : 2 / 332 / 969 ، جامع الأخبار : 62 / 77 کلّها عن ابن عمر .

حدیث1430

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن رَزَقَهُ اللّه ُ حُبَّ الأَئِمَّةِ مِن أهلِ بَیتی فَقَد أصابَ خَیرَ الدُّنیا وَالآخِرَةِ ، فَلا یَشُکَّنَّ أحَدٌ أنَّهُ فِی الجَنَّةِ ، فَإِنَّ فی حُبِّ أهلِ بَیتی عِشرینَ خَصلَةً ، عَشرٌ مِنها فِی الدُّنیا ، وعَشرٌ مِنها فِی الآخِرَةِ .
أمَّا الَّتی فِی الدُّنیا : فَالزُّهدُ ، وَالحِرصُ عَلَی العَمَلِ ، وَالوَرَعُ فِی الدّینِ ، وَالرَّغبَةُ فِی العِبادَةِ ، وَالتَّوبَةُ قَبلَ المَوتِ ، وَالنَّشاطُ فی قِیامِ اللَّیلِ ، وَالیَأسُ مِمّا فی أیدِی النّاسِ، وَالحِفظُ لِأَمرِ اللّه ِ ونَهیِهِ عَزَّوجَلَّ، وَالتّاسِعَةُ بُغضُ الدُّنیا، وَالعاشِرَةُ السَّخاءُ .
وأمَّا الَّتی فِی الآخِرَةِ : فَلا یُنشَرُ لَهُ دیوانٌ ، ولا یُنصَبُ لَهُ میزانٌ ، ویُعطی کِتابَهُ بِیَمینِهِ ، وتُکتَبُ لَهُ بَراءَةٌ مِنَ النّارِ ، ویَبیَضُّ وَجهُهُ ، ویُکسی مِن حُلَلِ الجَنَّةِ ، ویُشَفَّعُ فی مِائَةٍ مِن أهلِ بَیتِهِ ، ویَنظُرُ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ إلَیهِ بِالرَّحمَةِ ، ویُتَوَّجُ مِن تیجانِ الجَنَّةِ، وَالعاشِرَةُ یَدخُلُ الجَنَّةَ بِغَیرِ حِسابٍ، فَطوبی لِمُحِبّی أهلِ بَیتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که خداوند، محبّت اهل بیت مرا روزیش کند، بی گمان به خیر دنیا و آخرت رسیده است و در این که او اهل بهشت است، احدی نباید شکّ کند؛ زیرا دوست داشتن اهل بیت من، بیست نتیجه به بار می آورد: ده تا در دنیا و ده تا در آخرت:

اما نتایج آن در دنیا عبارتند از: زهد، شوق به کار و عمل، پارسایی در دین، رغبت به عبادت، توبه پیش از مرگ، نشاط در شب زنده داری، چشم برکندن از آن چه مردم دارند، حفظ اوامر و نواهی خداوند عز و جل، نهم: دشمن داشتن دنیا و دهم: سخاوت و بخشندگی .

و اما نتایج آن در آخرت: نامه اعمالی برایش گشوده نمی شود، میزانی برایش برپا نمی شود، نامه اعمالش به دست راست او داده می شود، برات آزادی از آتش دوزخ برایش نوشته می شود، رو سفید می شود، از جامه های بهشت بر قامت او پوشیده می شود، شفاعت او درباره صدنفر از خانواده اش پذیرفته می گردد، خداوند عز و جل به او با مهر و رحمت می نگرد، از تاجهای بهشت بر سرش می نهند و دهم این که بدون حساب رسی به بهشت می رود.
پس خوشا به حال دوستداران اهل بیت من.
الخصال : 515 / 1 عن أبی سعید الخدریّ ، روضة الواعظین : 298 وفیه «الحرص علی العلم» .

حدیث1431

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ شَهیدًا .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ مَغفورًا لَهُ .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ تائِبًا .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ مُؤمِنًا مُستَکمِلَ الإِیمانِ .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ بَشَّرَهُ مَلَکُ المَوتِ بِالجَنَّةِ ثُمَّ مُنکَرٌ ونَکیرٌ .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ یُزَفُّ إلَی الجَنَّةِ کَما تُزَفُّ العَروسُ إلی بَیتِ زَوجِها .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ فُتِحَ لَهُ فی قَبرِهِ بابانِ إلَی الجَنَّةِ .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ جَعَلَ اللّه ُ قَبرَهُ مَزارَ مَلائِکَةِ الرَّحمَةِ .
ألا ومَن ماتَ عَلی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله ماتَ عَلَی السُّنَّةِ وَالجَماعَةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که با دوستی آل محمّد بمیرد، شهید از دنیا رفته است.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، آمرزیده از دنیا رفته است.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، توبه گر از دنیا رفته است.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، مؤمن و با ایمان کامل از دنیا رفته است.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، ابتدا فرشته مرگ و سپس منکر و نکیر، مژده بهشت به او دهند.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، همان گونه که عروس را به خانه شوهرش می فرستند،او را به سوی بهشت روانه کنند.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، دو در در قبر وی به سوی بهشت برایش باز شود.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، خداوند، گور وی را مزار فرشتگان رحمت قرار دهد.

بدانید که هرکس با دوستی آل محمّد بمیرد، بر طریق سنت و جماعت از دنیا رفته است.
الکشّاف : 3 / 403 مرسلاً ، فرائد السمطین : 2 / 255 / 524 ، ینابیع المودّة : 2 / 333 / 972 ، العمدة : 54 / 52 نقلاً عن تفسیر الثعلبیّ ، بشارة المصطفی : 197 کلّها عن جریر بن عبداللّه ، جامع الأخبار : 473 / 1335 مرسلاً ، إحقاق الحقّ : 9 / 487 نقلاً عن تفسیر الثعلبیّ عن جریر بن عبید اللّه البجلیّ .

حدیث1432

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَئِمَّةُ بَعدِی اثنا عَشَرَ ، تِسعَةٌ مِن صُلبِ الحُسَینِ ، وَالتّاسِعُ قائِمُهُم ، فَطوبی لِمَن أحَبَّهُم ، وَالوَیلُ لِمَن أبغَضَهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : امامانِ پس از من، دوازده نفرند که نُه تن آنان از صلب حسین می باشند و نهمین آنان قائمشان است. پس خوشا به حال کسی که آنان را دوست بدارد و بدا به حال کسی که ایشان را دشمن بدارد.
کفایة الأثر : 30 عن أبی سعید الخدری .

حدیث1433

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الأَئِمَّةُ بَعدی بِعَدَدِ نُقَباءِ بَنی إسرائیلَ کانُوا اثنَی عَشَرَ ـ ثُمَّ وَضَعَ یَدَهُ عَلی صُلبِ الحُسَینِ علیه السلام وقالَ: ـ مِن صُلبِهِ تِسعَةٌ أئِمَّةٌ أبرارٌ، وَالتّاسِعُ مَهدِیُّهُم، یَملَأُ الأَرضَ قِسطًا وعَدلاً کَما مُلِئَت جَورًا وظُلمًا، فَالوَیلُ لِمُبغِضیهِم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : امامانِ پس از من، به تعداد نقیبان بنی اسرائیلند که دوازده نفر بودند ـ حضرت سپس دست خود را بر پشت حسین علیه السلام نهاد و فرمود: ـ از پشت این، نُه امام پاک پا به عرصه هستی می گذارند که نهمین نفر، مهدی آنان است، او زمین را از عدل و داد پر می کند همان گونه که از جور و ستم پر شده است. پس، وای بر کسانی که آنان را دشمن بدارند.
المناقب لابن شهرآشوب : 1 / 295 عن سلمان الفارسیّ .

حدیث1434

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّه َ بَینَ الصَّفا وَالمَروَةِ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ لَم یُدرِک مَحَبَّتَنا لَأَکَبَّهُ اللّه ُ عَلی مِنخَرَیهِ فِی النّارِ ، ثُمَّ تَلا : «قُل لا أسأَلُکُم عَلَیهِ أجرًا إلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اگر بنده ای هزار سال در میان صفا و مروه، خدا را عبادت کند و هزار سال دیگر و هزار سال دیگر، اما محبّت ما را نداشته باشد، خداوند او را در آتش دوزخ سرنگون سازد. حضرت سپس این آیه را تلاوت کرد: «بگو: من برای آن (رسالت) از شما مزدی نمی خواهم، مگر دوست داشتن خویشاوندان را».
تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 1 / 132 / 182 عن أبی أمامة الباهلیّ ، وراجع المناقب لابن شهرآشوب : 3 / 198 ، والآیة 23 من سورة الشوری .

حدیث1435

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَو أنَّ عَبدًا عَبَدَ اللّه َ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ ذُبِحَ کَما یُذبَحُ الکَبشُ ، ثُمَّ أتَی اللّه َ بِبُغضِنا أهلَ البَیتِ لَرَدَّ اللّه ُ عَلَیهِ عَمَلَهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : اگر بنده ای هزار سال خدا را عبادت کند وسپس چون قوچ قربانی شود، اما با بغض نسبت به ما اهل بیت، نزد خداوند آید، خدا عملش را به خودش برمی گرداند.
المحاسن : 1 / 271 / 527 عن جابر عن الإمام الباقر علیه السلام .

حدیث1436

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ یُبغِضُ الآکِلَ فَوقَ شِبَعِهِ ، وَالغافِلَ عَن طاعَةِ رَبِّهِ ، وَالتّارِکَ
لِسُنَّةِ نَبِیِّهِ ، وَالمُخفِرَ ذِمَّتَهُ ، وَالمُبغِضَ عِترَةَ نَبِیِّهِ ، وَالمُؤذِیَ جیرانَهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند نفرت دارد از کسی که از روی سیری چیزی بخورد و از
کسی که از طاعت پروردگارش غافل گردد و از کسی که سنّت پیامبر او را فرو گذارد و از کسی که پیمان او را بشکند و از کسی که عترت پیامبر او را دشمن دارد و از کسی که همسایگانش را بیازارد.
کنز العمّال : 16 / 87 / 44029 ، إحقاق الحقّ : 9 / 521 نقلاً عن إحیاء المیت مطبوع بهامش الاتحاف ، کلاهما عن الدیلمیّ عن أبی هریرة .

حدیث1437

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُبغِضُنا إلاّ مَن خَبُثَت وِلادَتُهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما را دشمن ندارد مگر کسی که ناپاکزاده باشد.
أمالی الصدوق : 384 / 14 ، علل الشرائع : 141 / 3 عن زید بن علیّ بن الحسین عن أبیه عن آبائه علیهم السلام ، الفقیه : 1 / 96 / 203 عن الإمام الصادق علیه السلام وزاد «أو حملت به اُمّه فی حیضها» .

حدیث1438

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیلَةَ عُرِجَ بی إلَی السَّماءِ رَأَیتُ عَلی بابِ الجَنَّةِ مَکتوبًا : لا إلهَ إلاَّ اللّه ُ ، مُحَمَّدٌ رَسولُ اللّه ِ ، عَلِیٌّ حَبیبُ اللّه ِ ، وَالحَسَنُ وَالحُسَینُ صَفوَةُ اللّه ِ ، فاطِمَةُ خِیَرَةُ اللّه ِ ، عَلی باغِضِهِم لَعنَةُ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شبی که مرا به معراج بردند، دیدم که بر در بهشت نوشته شده است: معبودی جز اللّه نیست، محمّد رسول خداست، علی حبیب خداست، حسن وحسین برگزیده خدایند، فاطمه منتخب خداست، لعنت خدا بر دشمن آنان باد.
تاریخ بغداد : 1 / 259 وفیه «حبّ اللّه » والصحیح ما أثبتناه کما فی سائر المصادر ، تهذیب تاریخ دمشق : 4 / 322 ، المناقب للخوارزمیّ : 302 / 297 ، فرائد السمطین : 2 / 74 / 396 ، أمالی الطوسیّ : 355 / 737 ، کشف الغمّة : 1 / 94 ، کشف الیقین : 449 / 551 کلّها عن ابن عبّاس ، وراجع الفضائل لشاذان بن جبرئیل : 71 .

حدیث1439

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا اُسرِیَ بی إلَی السَّماءِ رَأَیتُ عَلی بابِ الجَنَّةِ مَکتوبًا بِالذَّهَبِ : لا إلهَ إلاَّ اللّه ُ ، مُحَمَّدٌ حَبیبُ اللّه ِ ، عَلِیٌّ وَلِیُّ اللّه ِ ، فاطِمَةُ أمَةُ اللّه ِ ، الحَسَنُ وَالحُسَینُ صَفوَةُ اللّه ِ ، عَلی مُبغِضیهِم لَعنَةُ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شبی که مرا به آسمان بردند دیدم که بر در بهشت با زر نوشته شده است: معبودی جز اللّه نیست، محمّد حبیب خداست، علی ولیّ خداست، فاطمه کنیز خداست، حسن و حسین برگزیده خدایند؛ لعنت خدا بر دشمنان آنان باد.
مقتل الحسین للخوارزمیّ : 1 / 108 ، الخصال : 324 / 10 ، مائة منقبة : 109 / 54 کلّها عن إسماعیل ابن موسی عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1440

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ لِکُلِّ بَنی أبٍ عَصَبَةً یَنتَمونَ إلَیها إلاّ وُلدَ فاطِمَةَ ، فَأَنَا وَلِیُّهُم وأنَا عَصَبَتُهُم ، وهُم عِترَتی خُلِقوا مِن طینَتی ، وَیلٌ لِلمُکَذِّبینَ بِفَضلِهِم ، مَن أحَبَّهُم أحَبَّهُ اللّه ُ ، ومَن أبغَضَهُم أبغَضَهُ اللّه ُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : فرزندان هر پدری برای خود، قوم و طایفه ای دارند که خود را به او نسبت می دهند، مگر فرزندان فاطمه که من ولّی و قوم آنها هستم و آنان عترت منند و از طینت من آفریده شده اند. وای بر کسانی که فضیلت آنان را تکذیب کنند؛ هر که آنها را دوست بدارد، خداوند دوستش بدارد و هرکه
ایشان را دشمن بدارد خداوند او را دشمن بدارد.
کنزالعمّال : 12 / 98 / 34168 عن ابن عساکر عن جابر ؛ بشارة المصطفی : 40 عن جابر .

حدیث1441

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا ومَن أبغَضَ آلَ مُحَمَّدٍ جاءَ یَومَ القِیامَةِ مَکتوبًا بَینَ عَینَیهِ : آئِسٌ مِن رَحمَةِ اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بدانید که هر کس آل محمّد را دشمن بدارد، روز قیامت در حالی بیاید که بر پیشانیش نوشته شده است: محروم از رحمت خدا.
المناقب للخوارزمیّ : 73 / 51 ، مقتل الحسین للخوارزمیّ : 1 / 40 ، مائة منقبة : 150 / 95 کلّها عن ابن عمر ، الکشّاف : 3 / 403 مرسلاً ، فرائد السمطین : 2 / 256 / 524 ، بشارة المصطفی : 197 ، العمدة : 54 / 52 کلّها عن جریر بن عبد اللّه ، إحقاق الحقّ : 9 / 487 وفی بعضها «ألا ومن مات علی بغض آل محمّد . . .» .

حدیث1442

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أبغَضَنا أهلَ البَیتِ فَهُوَ مُنافِقٌ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که ما اهل بیت را دشمن بدارد، او منافق است.
فضائل الصحابة لابن حنبل : 2 / 661 / 1126 ، الدرّ المنثور : 7 / 349 نقلاً عن ابن عدیّ ، المناقب لابن شهرآشوب : 3 / 205 ، کشف الغمّة : 1 / 47 کلّها عن أبی سعید .

حدیث1443

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُحِبُّنا أهلَ البَیتِ إلاّ مُؤمِنٌ تَقِیٌّ ، ولا یُبغِضُنا إلاّ مُنافِقٌ شَقِیٌّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ما اهل بیت را، جز مؤمن پرهیزگار دوست ندارد و کسی جز منافق بدبخت دشمنمان نمی دارد.
ذخائر العقبی : 18 عن جابر بن عبد اللّه ، کفایة الأثر : 110 عن واثلة بن الأسقع .

حدیث1444

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالَّذی نَفسی بِیَدِهِ ، لا تُفارِقُ روحٌ جَسَدَ صاحِبِها حَتّی یَأکُلَ مِن ثَمَرِ الجَنَّةِ أو مِن شَجَرِ الزَّقّومِ ، وحَتّی یَری مَلَکَ المَوتِ ، ویَرانی ویَری عَلِیًّا وفاطِمَةَ وَالحَسَنَ وَالحُسَینَ ، فَإِن کانَ یُحِبُّنا قُلتُ : یا مَلَکَ المَوتِ ، اِرفَق بِهِ فَإِنَّهُ کانَ یُحِبُّنی وأهلَ بَیتی ، وإن کانَ یُبغِضُنی ویُبغِضُ أهلَ بَیتی قُلتُ : یا مَلَکَ المَوتِ ، شَدِّد عَلَیهِ فَإِنَّهُ کانَ یُبغِضُنی ویُبغِضُ أهلَ بَیتی . لا یُحِبُّنا إلاّ مُؤمِنٌ ، ولا یُبغِضُنا إلاّ مُنافِقٌ شَقِیٌّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : سوگند به آن که جانم در دست اوست، هر روحی از پیکر خود جدا شود بی گمان از میوه بهشت یا از درخت زقوم خواهد خورد و ملک الموت را خواهد دید و من و علی و فاطمه و حسن و حسین را مشاهده خواهد کرد. اگر دوستدار ما باشد، من خواهم گفت: ای ملک الموت! با او مدارا کن؛ زیرا که وی دوستدار من و اهل بیت من بوده است و اگر با من و اهل بیتم دشمنی می ورزیده است، خواهم گفت: ای ملک الموت! بر او سخت گیر؛ زیرا که وی من و اهل بیتم را دشمن می داشته است. ما را جز مؤمن دوست نمی دارد و کسی جز منافق شوربخت، با ما بغض نمی ورزد.
مقتل الحسین للخوارزمیّ : 1 / 109 عن زید بن علیّ عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1445

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أبغَضَ عِترَتی فَهُوَ مَلعونٌ ومُنافِقٌ خاسِرٌ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که عترت مرا دشمن بدارد، او ملعون و منافقی زیانکار است.
جامع الأخبار : 214 / 527 .

حدیث1446

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا فَلَو أنَّ الرَّجُلَ مِن اُمَّتی عَبَدَ اللّه َ عَزَّوجَلَّ عُمُرَهُ أیّامَ الدُّنیا ، ثُمَّ لَقِیَ اللّه َ عَزَّوجَلَّ مُبغِضًا لِأَهلِ بَیتی وشیعَتی ما فَرَجَ اللّه ُ صَدرَهُ إلاّ عَنِ النِّفاقِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : آگاه باشید که اگر مردی از امّت من در همه روزهای عمرش، خدای عز و جل را عبادت کند، ولی با بغض و دشمنی نسبت به اهل بیت من وشیعیانم، خدای عز و جل را دیدار کند، خداوند سینه او را جز با نفاق نگشاید [یعنی چون خداوند باطنش را آشکار سازد مردم دریابند که او منافق بوده است].
الکافی : 2 / 46 / 3 ، وراجع بشارة المصطفی : 157 وکلاهما عن عبد العظیم بن عبد اللّه الحسنیّ عن الإمام الجواد عن آبائه علیهم السلام .

حدیث1447

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ألا ومَن ماتَ عَلی بُغضِ آلِ مُحَمَّدٍ ماتَ کافِرًا ، ألا ومَن ماتَ عَلی بُغضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَم یَشُمَّ رائِحَةَ الجَنَّةِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بدانید که هرکس با بغض و دشمنی نسبت به آل محمّد بمیرد، کافر مرده است؛ بدانید که هرکس با بغض و دشمنی نسبت به آل محمّد بمیرد، بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.
الکشّاف : 3 / 403 مرسلاً ، مائة منقبة : 90 / 37 عن ابن عمر ،بشارة المصطفی : 197 ، فرائد السمطین : 2 / 256 / 254 کلاهما عن جریر بن عبد اللّه ، جامع الأخبار : 474 / 1335 مرسلاً ، وراجع إحقاق الحقّ : 9 / 487 .

حدیث1448

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ثَلاثٌ مَن کُنَّ فیهِ فَلَیسَ مِنّی ولا أنَا مِنهُ : بُغضُ عَلِیِّ بنِ أبی طالِبٍ ، ونَصبُ أهلِ بَیتی ، ومَن قالَ: الإِیمانُ کَلام
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : سه چیز است که در هرکس باشد نه او از من است و نه من از اویم: دشمن داشتن علی بن ابی طالب، کینه توزی با اهل بیت من و هرکه بگوید ایمان در گفتار خلاصه می شود.
تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 2 / 218 / 712 ، الفردوس : 2 / 85 / 2459 ، مقتل الحسین للخوارزمیّ : 2 / 97 ولیس فیه «ولا أنا منه» ، مناقب الإمام أمیرالمؤمنین علیه السلام للکوفیّ : 2 / 473 / 969 ، کلّها عن جابر .

حدیث1449

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، مَن أبغَضَنا أهلَ البَیتِ حَشَرَهُ اللّه ُ یَومَ القِیامَةِ یَهودِیًّا ، فَقُلتُ : یا رَسولَ اللّه ِ ، وإن صامَ وصَلّی ؟ قالَ : وإن صامَ وصَلّی وزَعَمَ أنَّهُ مُسلِم
جابربن عبداللّه از رسول خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم! هر که ما اهل بیت را دشمن بدارد خداوند در روز قیامت او را یهودی محشور می کند. عرض کردم: ای رسول خدا، هر چند روزه بگیرد و نماز بخواند؟ فرمود: هر چند روزه بگیرد و نماز بخواند و خود را مسلمان بداند.
المعجم الأوسط : 4 / 212 / 4002 ، أمالی الصدوق : 273 / 2 کلاهما عن سدیف المکّیّ عن الإمام الباقر علیه السلامعن جابر ، روضة الواعظین : 297 .

حدیث1450

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا یُبغِضُنا أهلَ البَیتِ أحَدٌ إلاّ بَعَثَهُ اللّه ُ یَومَ القِیامَةِ أجذَم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هیچ کس ما اهل بیت را دشمن ندارد مگر این که خداوند در روز قیامت او را دست بریده برانگیزد.
أجذم : أی مقطوع الید ، من الجذم . (النهایة : 1 / 251) .

حدیث1451

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالَّذی نَفسی بِیَدِهِ ، لا یُبغِضُنا أهلَ البَیتِ أحَدٌ إلاّ أدخَلَهُ اللّه ُ النّارَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : سوگند به آن که جانم در دست اوست، هیچ کس ما اهل بیت را دشمن ندارد، مگر این که خداوند او را به دوزخ برد.
المستدرک علی الصحیحین : 3 / 162 / 4717 ، موارد الظمآن : 555 / 2246 ، مناقب الإمام أمیرالمؤمنین علیه السلامللکوفیّ : 2 / 120 / 607 ، الدرّ المنثور : 7 / 349 نقلاً عن أحمد وابن حبّان ، کلّها عن أبی سعید الخدریّ .

حدیث1452

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَالَّذی نَفسی بِیَدِه ِ، لا یُبغِضُنا أهلَ البَیتِ أحَدٌ إلاّ أکَبَّهُ اللّه ُ فِی النّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : سوگند به آن که جانم در دست اوست، هیچ کس ما اهل بیت را دشمن ندارد، مگر این که خداوند او را در آتش سرنگون کند.
المستدرک علی الصحیحین : 4 / 392 / 8036 ، مجمع الزوائد : 7 / 580 / 12300 نقلاً عن البزّار ، شرح الأخبار : 1 / 161 / 110 ، أمالی المفید : 217 / 3 وفیه «أکبّه اللّه علی وجهه فی نار جهنّم» کلّها عن أبی سعید الخدریّ .

حدیث1453

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا بَنی عَبدِ المُطَّلبِ ، إنّی سَأَلتُ اللّه َ لَکُم ثَلاثًا : أن یُثَبِّتَ قائِمَکُم ، وأن یَهدِیَ ضالَّکُم ، وأن یُعَلِّمَ جاهِلَکُم ، وسَأَلتُ اللّه َ أن یَجعَلَکُم جُوَداءَ نُجَداءَ رُحَماءَ ، فَلَو أنَّ رَجُلاً صَفَنَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای پسران عبدالمطلب! من از خداوند سه چیز برای شما خواسته ام: این که ایستاده شما را ثابت قدم بدارد، این که گمراه شما را هدایت کند و این که نادان شما را دانا گرداند و نیز از خدا مسألت کرده ام که شما را بخشنده و دلیر و مهربان قرار دهد. پس اگر مردی از شما در میان رکن و مقام راست بایستد و نماز بخواند و روزه بگیرد، اما با بغض و کینه نسبت به اهل بیت محمّد، خدا را دیدار کند، به دوزخ خواهد رفت.
کلُّ صافٍّ قدمیه قائمًا فهو صافن . (النهایة : 3 / 39) .

حدیث1454

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَیلٌ لِأَعداءِ أهلِ بَیتِیَ المُستَأثِرینَ عَلَیهِم ، لا نالَتهُم شَفاعَتی ، ولا رَأَوا جَنَّةَ رَبّی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : وای بر دشمنان و اختصاص دهندگان حقوق اهل بیت من به خود ؛ شفاعتم نصیب آنان مباد و بهشت پروردگارم را نبینند.
أمالی الشجریّ : 1 / 154 عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1455

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِشتَدَّ غَضَبُ اللّه ِ عَلی مَن آذانی فی عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خشم خداوند، بر کسی که با آزردن عترت من مرا بیازارد سخت است.
کنزالعمّال : 12 / 93 / 34143 ، الجامع الصغیر : 1 / 158 / 1045 کلاهما عن الدیلمیّ عن أبی سعید .

حدیث1456

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
اِشتَدَّ غَضَبُ اللّه ِ وغَضَبی عَلی مَن أهرَقَ دَمی وآذانی فی عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خشم خدا و خشم من، بر کسی که با ریختن خون عترت من و [یا] آزردن آنان خون مرا بریزد و مرا بیازارد، سخت است.
أمالی الصدوق : 377 / 7 ، الجعفریّات : 183 کلاهما عن إسماعیل بن موسی عن أبیه عن آبائه علیهم السلام ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2/27/11 ، مقتل الحسین للخوارزمیّ : 2 / 84 ، صحیفة الرضا علیه السلام : 155/99 کلّها عن أحمد بن عامر الطائیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، مسند زید : 465 بإسناده عن آبائه وفیهما «دم ذرّیّتی» ، وراجع ذخائر العقبی : 39 عن الإمام الرضا عن الإمام علیّ علیهماالسلام .

حدیث1457

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أیُّهَا النّاسُ ، لا تَأتونی غَدًا بِالدُّنیا تَزِفّونَها زَفًّا ، ویَأتی أهلُ بَیتی شُعثًا غُبرًا مَقهورینَ مَظلومینَ تَسیلُ دِماؤُهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای مردم، نکند فردای قیامت با دنیایی آراسته نزد من بیایید، در حالی که اهل بیت من، آشفته و خاک آلودگان و ستم کشیدگانی باشند که خونشان روان است.
خصائص الأئمّة علیهم السلام : 74 .

حدیث1458

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن سَبَّ أهلَ بَیتی فَأَنَا بَریءٌ مِنهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس اهل بیت مرا ناسزا گوید، من از او بیزارم.
ینابیع المودّة : 2 / 378 / 74 نقلاً عن الجعابی فی الطالبیّین عن فاطمة الصغری عن أبیها الحسین علیه السلام .

حدیث1459

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن آذانی فی أهلی فَقَد آذَی اللّه َ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر که با آزردن اهل بیتم مرا بیازارد، هر آینه خدا را آزرده است.
کنزالعمّال : 12 / 103 / 34197 عن أبی نعیم عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1460

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
سِتَّةٌ لَعَنتُهُم ولَعَنَهُمُ اللّه ُ وکُلُّ نَبِیٍّ مُجابٍ : الزّائِدُ فی کِتابِ اللّه ِ ، وَالمُکَذِّبُ بِقَدَرِ اللّه ِ ، وَالمُتَسَلِّطُ بِالجَبَروتِ لِیَذِلَّ مَن أعَزَّ اللّه ُ ویَعِزَّ مَن أذَلَّ اللّه ُ ، وَالتّارِکُ لِسُنَّتی ، وَالمُستَحِلُّ مِن عِترَتی ما حَرَّمَ اللّه ُ ، وَالمُستَحِلُّ لِحَرَمِ
اللّه ِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : شش نفرند که من و خداوند و هر پیامبر مستجاب الدعوه ای آنان را لعنت کرده ایم: کسی که به کتاب خدا چیزی بیفزاید، کسی که تقدیر خدا را دروغ شمارد، کسی که با قهر و زور مسلط شود برای این که کسی را که خدا عزت بخشیده ذلیل گرداند وکسی را که خدا ذلیل کرده است، بر سریر
عزّت(وقدرت) نشاند، کسی که سنّت مرا فرو گذارد، کسی که آن چه را خداوند درباره عترتم
حرام کرده است، حلال شمارد و کسی که حرامهای خدا را روا گرداند.
المستدرک علی الصحیحین : 2 / 572 / 3940 عن عبیداللّه بن عبد الرحمن بن عبد اللّه بن موهب عن علیّ بن الحسین عن أبیه عن جدّه علیهم السلام ، وراجع المعجم الکبیر : 3 / 126 / 2883 ، المعجم الأوسط : 2 / 186 / 1667 عن عائشة ، شرح الأخبار : 2 / 494 / 878 عن سفیان الثوریّ بإسناده عن رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، الخصال : 338 / 41 عن عبد اللّه بن میمون عن جعفر بن محمّد عن أبیه عن الإمام علیّ بن الحسین علیهم السلام .

حدیث1461

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
خَمسَةٌ لَعَنتُهُم وکُلُّ نَبِیٍّ مُجابٍ : الزّائِدُ فی کِتابِ اللّه ِ ، وَالتّارِکُ لِسُنَّتی ، وَالمُکَذِّبُ بِقَدَرِ اللّه ِ ، وَالمُستَحِلُّ مِن عِترَتی ما حَرَّمَ اللّه ُ ، وَالمُستَأثِرُ بِالفَیءِ (و) المُستَحِلُّ لَهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پنج نفرند که من و هر پیامبر مستجاب الدعوه ای آنان را لعنت کرده ایم: کسی که به کتاب خدا چیزی بیفزاید، کسی که سنّت مرا فروگذارد، کسی که تقدیر خدا را باور نداشته باشد، کسی که آن چه را خدا درباره عترتم حرام کرده، حلال شمارد و کسی که غنایم را [که حقّ همه مسلمانان است] به خود اختصاص دهد و آن را برای خود روا شمارد.
الکافی : 2 / 293 / 14 عن میسّر عن أبیه عن أبی جعفر علیه السلام .

حدیث1462

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ عَزَّوجَلَّ اشتَدَّ غَضَبُهُ عَلَی الیَهودِ أن قالوا : عُزَیرٌ اِبنُ اللّه ِ ، وَاشتَدَّ غَضَبُهُ عَلَی النَّصاری أن قالُوا : المَسیحُ ابنُ اللّه ِ ، و إنَّ اللّه َ اشتَدَّ غَضَبُهُ عَلی مَن أراق دَمی و آذانی فی عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند عز و جل بر یهود به شدت خشم گرفت، چون گفتند: عزیر پسر خداست و بر نصاری به شدت خشم گرفت، چون گفتند: مسیح پسر خداست. و خشم خدا سخت باشد بر کسی که با ریختن خون و آزردن عترت من، [در واقع] خون مرا بریزد و مرا بیازارد.
کنزالعمّال : 1 / 267 / 1343 نقلاً عن ابن النجّار عن أبی سعید الخدریّ .

حدیث1463

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ حَرَّمَ الجَنَّةَ عَلی مَن ظَلَمَ أهلَ بَیتی أو قاتَلَهم أو أغارَ عَلَیهِم أو سَبَّهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند بهشت را بر کسی که به اهل بیت من ستم کند یا با آنان بجنگد، یا ایشان را مورد تاخت و تاز قرار دهد، یا ناسزایشان گوید، حرام کرده است.
ذخائر العقبی : 20 ، ینابیع المودّة : 2 / 119 / 344 وفیهما «أخرجه الإمام علیّ بن موسی الرضا علیه السلامعن الإمام علیّ علیه السلام» .

حدیث1464

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُرِّمَتِ الجَنَّةُ عَلی مَن ظَلَمَ أهلَ بَیتی وآذانی فی عِترَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بهشت بر کسی که به اهل بیت من ستم کند و با آزردن عترتم مرا بیازارد، حرام گردیده است.
تفسیر القرطبیّ : 16 / 22 ، الکشّاف : 3 / 402 ، سعد السعود : 141 ، کشف الغمّة : 1 / 106 وفیه «عشیرتی» بدل «عترتی» ، لباب الأنساب : 1 / 215 ، العمدة : 53 ، فرائد السمطین : 2 / 278 / 542 .

حدیث1465

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
حُرِّمَتِ الجَنَّةُ عَلی مَن ظَلَمَ أهلَ بَیتی ، وعَلی مَن قاتَلَهُم ، وعَلَی المُعینِ عَلَیهِم ، وعَلی مَن سَبَّهُم «اُولئِکَ لا خَلاقَ لَهُم فِی الآخِرَةِ ولا یُکَلِّمُهُمُ اللّه ُ ولا یَنظُرُ إلَیهِم یَومَ القِیامَةِ ولا یُزَکّیهِم ولَهُم عَذابٌ ألیمٌ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بهشت بر کسی که به اهل بیت من ستم کند و بر کسی که با آنان بجنگد و بر کسی که علیه آنان یاری و کمک رساند و بر کسی که ناسزایشان گوید، حرام شده است «اینان را در آخرت بهره ای نیست و خدا روز قیامت با آنان سخن نمی گوید و به ایشان نمی نگرد و پاکشان نمی گرداند و عذابی دردناک خواهند داشت» .
آل عمران : 77 .

حدیث1466

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الوَیلُ لِظالِمی أهلِ بَیتی ، عَذابُهُم مَعَ المُنافِقینَ فِی الدَّرَکِ الأَسفَلِ مِنَ النّارِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : وای بر ستمگرانِ به اهل بیت من؛ آنان به همراه منافقان، در پایین ترین طبقه دوزخ عذاب می شوند.
صحیفة الرضا علیه السلام : 122 / 80 ، عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 47 / 177 وفیه «کأنّی بهم غدًا» بدل «عذابهم» ، مقتل الحسین علیه السلامللخوارزمیّ : 2 / 83 ، المناقب لابن المغازلیّ : 66 / 94 کلّها عن أحمد بن عامر الطائیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، جامع الأحادیث للقمّیّ : 128 عن موسی بن إبراهیم عن الإمام الکاظم عن آبائه علیهم السلام ، ینابیع المودّة : 2 / 326 / 950 ، ربیع الأبرار : 2 / 828 کلاهما عن الإمام علیّ علیه السلام مرفوعًا ، تأویل الآیات الظاهرة : 743 .

حدیث1467

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
فِی الجَنَّةِ ثَلاثُ دَرَجاتٍ ، وفِی النّارِ ثَلاثُ دَرَکاتٍ . . . وفی أسفَلِ دَرَکٍ مِنَ النّارِ مَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَینا بِلِسانِهِ ویَدِهِ . وفِی الدَّرَکِ الثّانِیَةِ مِنَ النّارِ مَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَینا بِلِسانِهِ . وفِیالدَّرَکِ الثّالِثَةِ مِنَ النّارِ مَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بهشت سه درجه دارد و دوزخ سه درک... در پایین ترین دَرَک دوزخ، کسی جای می گیرد که ما را در دلش دشمن بدارد و با زبان و دستش علیه ما یاری رساند؛ در درک دوم دوزخ کسی جای می گیرد که ما را در دلش دشمن بدارد و با زبانش به زیان ما کار کند؛ و در درک سوم دوزخ کسی جای می گیرد که در دلش ما را دشمن بدارد.
المحاسن : 1 / 251 / 472 عن أبی حمزة الثمالیّ عن الإمام زین العابدین علیه السلام .

حدیث1468

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
وَیحَ الفِراخِ فِراخِ آلِ مُحَمَّدٍ مِن خَلیفَةٍ مُستَخلِفٍ مُترَفٍ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : آه و اندوه ها از ستمهایی که از جانب خلیفه ای مسلط و عیّاش به جوجه های آل محمّد می رسد.
الفردوس : 4 / 307 / 7147 ، الجامع الصغیر : 2 / 718 / 6939 نقلاً عن ابن عساکر کلاهما عن سلمة بن الأکوع ، وراجع کنزالعمّال : 14 / 593 / 39679 عن الأصبغ بن نباتة عن الإمام علیّ علیه السلام ، بشارة المصطفی : 202 عن أبی طاهر عن أبیه عن جدّه عن الإمام علیّ علیه السلام .

حدیث1469

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَجیءُ یَومَ القِیامَةِ الُمصحَفُ وَالمَسجِدُ وَالعِترَةُ ، فَیَقولُ المُصحَفُ : یا رَبِّ حَرَّقونی ومَزّقونی ، ویَقولُ المَسجِدُ : یا رَبِّ خَرَّبونی وعَطَّلونی وضَیَّعونی ، وتَقولُ العِترَةُ : یا رَبِّ طَرَدونا وقَتَّلونا وشَرَّدونا . وأجثو بِرُکبَتَیَّ لِلخُصومَةِ ، فَیَقولُ اللّه ُ : ذلِکَ إلَیَّ وأنَا أولی بِذلِکَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : روز قیامت، قرآن و مسجد و عترت می آیند و قرآن می گوید: پروردگارا! مرا سوزاندند و تکه پاره کردند. مسجد می گوید: پروردگارا! مرا ویران کردند و خالیم گذاشتند و تباهم ساختند. عترت می گویند: پروردگارا: ما را راندند و کشتند و آواره ساختند. و من برای دادخواهی زانو می زنم، ولی خداوند می فرماید: اینها به من مربوط می شود و من به آنها سزاوارترم.
کنز العمّال : 11 / 193 / 31190 نقلاً عن الطبرانیّ وابن حنبل وسعید بن منصور عن أبی أمامة والدیلمیّ عن جابر ، الخصال : 175 / 232 نحوه عن جابر .

حدیث1470

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ أهلَ بَیتی سَیَلقَونَ مِن بَعدی مِن اُمَّتی قَتلاً وتَشریدًا ، وإنَّ أشَدَّ قَومِنا لَنا بُغضًا بَنو اُمَیَّةَ وبَنُو المُغیرَةِ وبَنو مَخزوم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : به زودی پس از من، اهل بیتم توسط امّتم با کشتار وآوارگی مواجه خواهند شد؛ همانا کینه توزترین قوم ما نسبت به ما، بنی امیّه وبنی مغیره وبنی مخزوم اند.
المستدرک علی الصحیحین : 4 / 534 / 8500 ، الملاحم والفتن : 28 کلاهما عن أبی سعید الخدریّ ، إثبات الهداة : 2 / 363 / 177 .

حدیث1471

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
الحَسَنُ وَالحُسَینُ إماما اُمَّتی بَعدَ أبیهِما وسَیِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ ، واُمُّهُما سَیِّدَةُ نِساءِ العالَمینَ ، وأبوهُما سَیِّدُ الوَصِیّینَ . ومِن وُلدِ الحُسَینِ تِسعَةُ أئِمَّةٍ ، تاسِعُهُمُ القائِمُ مِن وُلدی ، طاعَتُهُم طاعَتی ، ومَعصِیَتُهُم مَعصِیَتی ، إلَی اللّه ِ أشکُو المُنکِرینَ لِفَضلِهِم ، وَالمُضَیِّعینَ لِحُرمَتِهِم بَعدی ، وکَفی بِاللّه ِ وَلیًّا وناصِرًا لِعِترَتی وأئِمَّةِ اُمَّتی ، ومُنتَقِمًا مِنَ الجاحِدینَ لِحَقِّهم «وسَیَعلَمُ الَّذینَ ظَلَموا أیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبونَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : حسن و حسین بعد از پدرشان، امامان امّت من و سرور جوانان اهل بهشت اند و مادر آن دو، بانوی زنان جهان است و پدرشان، سرور اوصیاء است. از نسل حسین، نُه امام پدید آید که نهمین ایشان، قائم از نسل من است، اطاعت از ایشان اطاعت از من است و نافرمانی آنان، نافرمانی من است. به خدا شکایت می برم از کسانی که فضل ایشان را انکار کنند و پس از من، حرمت آنان را بشکنند و کافی است که خدا، پشتیبان و یاور عترت و امامان امّت من باشد و انتقام گیرنده از منکران حقّ آنان «و کسانی که ستم کرده اند به زودی خواهند دانست که چه فرجامی در انتظار آنان است» .
کمال الدین : 260 / 6 ، فرائد السمطین : 1 / 54 / 19 کلاهما عن الحسین بن خالد عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، والآیة 227 من سورة الشعراء .

حدیث1472

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
ـ لِبَنی هاشِمٍ ـ : أنتُمُ المُستَضعَفونَ بَعدی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ـ به بنی هاشم ـ : بعد از من شما به استضعاف کشانده می شوید.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 61 / 244 عن الحسن بن عبد اللّه عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، وراجع کفایة الأثر : 118 عن أبی أیّوب .

حدیث1473

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یُقتَلُ ابنِیَ الحَسَنُ علیه السلامبِالسَّم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : فرزندم حسن علیه السلام، با زهر کشته خواهد شد.
کتاب سُلیم بن قیس : 2 / 838 عن عبداللّه بن جعفر ، الخرائج والجرائح : 3 / 1143 / 55 عن النبیّ صلی الله علیه و آله فی الحسن علیه السلام أنّه مقتول بالسمّ ، عوالی اللآلی : 1 / 199 / 14 فی حدیث قال النبیّ صلی الله علیه و آله لعلیّ فیما أخبره به جبرئیل «یقتل ولدک الحسن بالسمّ» .

حدیث1474

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَقومُ السّاعَةُ حَتّی یَلِیَ رَجُلٌ مِن أهلِ بَیتی یُواطِئُ اسمُهُ اسمی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : قیامت برپا نشود تا آن که مردی از اهل بیتم که همنام من است، حکومت یابد.
مسند ابن حنبل : 2 / 10 / 3571 عن عبداللّه بن مسعود .

حدیث1475

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَذهَبُ الدُّنیا حَتّی یَملِکَ العَرَبَ رَجُلٌ مِن أهلِ بَیتی یُواطِئُ اسمُهُ اسمی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : دنیا به آخر نرسد تا آن که مردی از اهل بیتم که همنام من است، بر عربها فرمانروایی یابد.
سنن الترمذیّ : 4/505/2230 ، سنن أبی داود : 4/107/4282 ، مسند ابن حنبل : 2/11/3573 ، المعجم الکبیر : 10 / 131 / 10208 ، الملاحم والفتن : 148 ، بشارة المصطفی : 281 عن عبداللّه بن مسعود وفی بعضها عن عبداللّه .

حدیث1476

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
أبشِروا ثُمَّ أبشِروا ـ ثَلاثَ مَرّاتٍ ـ إنَّما مَثَلُ اُمَّتی کَمَثَلِ غَیثٍ لا یُدری أوَّلُهُ خَیرٌ أم آخِرُهُ . إنَّما مَثَلُ اُمَّتی کَمَثَلِ حَدیقَةٍ اُطعِمَ مِنها فَوجٌ عامًا ، ثُمَّ اُطِعمَ مِنها فَوجٌ عامًا ، لَعَلَّ آخِرَها فَوجٌ یَکونُ أعرَضَها بَحرًا وأعمَقَها طولاً وفَرعًا وأحسَنَها حُبًّا (جَناءً ـ خ ل) . وکَیفَ تَهلِکُ اُمَّةٌ أنَا
أوَّلُها وَاثنا عَشَرَ مِن بَعدی مِنَ السُّعَداءِ واُولُو الأَلبابِ وَالمَسیحُ عیسَی بنُ مَریَمَ آخِرُها ؟! ولکِن یَهلِکُ مَن بَینَ ذلِکَ نَتجَ الهَرجِ ، لَیسوا مِنّی ولَستُ مِنهُم
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : بشارت، بشارت ـ سه بار فرمود ـ حکایت امّت من، در حقیقت، حکایت بارانی است که معلوم نیست آغازش بهتر است یا فرجامش. حکایت امّت من، در حقیقت، حکایت باغی است که یک سال گروهی را میوه می دهد و سال بعد گروهی دیگر را. و شاید در آخر آن باغ، عدّه ای باشند که
آن جا دارای نهری گسترده تر وطول وعرضی پهناورتر ومیوه هایی [دوستی] نیکوترباشد.
چگونه هلاک شود امّتی که آغازش من هستم و بعد از من، دوازده نفر انسان سعادتمند و خردمند هستند و مسیح، عیسی بن مریم در آخر آن قرار دارد؟! اما از بین این امّت کسانی که دست به فتنه و کشتار زنند، نابود می شوند. اینان از من نیستند و من از آنان نمی باشم.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 1/52/18 ، الخصال : 476/39 ، کمال الدین : 269 / 14 کلّها عن الحسین بن زید عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، کفایة الأثر : 231 عن یحیی بن جعدة بن هُبیرة عن الحسین بن علیّ ، وراجع العمدة : 432/906 عن مسعدة عن الإمام الصادق عن أبیه عن جدّه علیهم السلام .

حدیث1477

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لا تَقومُ السّاعَةُ حَتّی یَقومَ قائِمٌ لِلَحقِّ مِنّا ، وذلِکَ حینَ یَأذَنُ اللّه ُ عَزَّوجَلَّ لَهُ ، ومَن تَبِعَهُ نَجا ومَن تَخَلَّفَ عَنهُ هَلَکَ . اللّه َ اللّه َ عِبادَ اللّه ِ ، فَأتوهُ ولَو عَلَی الثَّلجِ ، فَإِنَّهُ خَلیفَةُ اللّه ِ عَزَّوجَلَّ وخَلیفَتی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : قیامت برپا نشود تا این که قائم بر حقّ ما، قیام کند و این قیام زمانی رخ دهد که خداوند عز و جل به او اجازه دهد. هرکه از او پیروی کند، نجات یابد و هرکه از وی تخلّف نماید، نابود شود. خدا را، خدا را، ای بندگان خدا، نزد او روید، اگر چه ناچار شوید از روی یخ عبور کنید؛ زیرا که او، جانشین خدای عز و جل و جانشین من است.
عیون أخبار الرضا علیه السلام : 2 / 59 / 230 ، دلائل الإمامة : 452 / 428 کلاهما عن الحسن بن عبداللّه بن محمّد الرازیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، کفایة الأثر : 106 عن أبی اُمامة .

حدیث1478

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
قالَ اللّه ُ تَعالی : «أنَّ الأَرضَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خدای متعال فرمود: «همانا زمین را بندگان شایسته من به ارث می برند». آن شایستگان، ما هستیم.
ثلاثة آراء فی معنی الأرض ، الأوّل : المقصود أرض الدنیا ، بقرینة قوله تعالی : «لَیستخلِفَنّهم فی الأرضِ» النور : 55 ، والروایات الواردة فی النصّ . الثانی : أرض الجنّة ، بقرینة قوله تعالی : «وقالوا الحمدُ للّه ِ الذی صَدَقنا وعدَهُ وأورثَنا الأرضَ نتبوّأُ مِن الجَنّةِ حیثُ نَشاء» الزمر : 74 ، والأحادیث المرویّة فی الدرّ المنثور : 5 / 685 ، 686 ، و تفسیر الطبریّ : 17 / 104 ، ومجمع البیان : 7 / 106 ، وغیرها . الثالث : مطلق الأرض ، وتشمل أرض الدنیا وأرض الجنّة . وهو ما اختاره ابن کثیر فی تفسیره المعروف ، والعلاّمة الطباطبائیّ فی المیزان ، وهو الأقرب .

حدیث1479

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
إنَّ اللّه َ زَوی لِیَ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : خداوند، زمین را برای من فشرد و درهم پیچاند و من شرق و غرب آن را دیدم وبه زودی حاکمیت امّت من، به سراسر جهان خواهد رسید.
زویتُ الشیء : جمعته وقبضته (لسان العرب: 14 / 363) .

حدیث1480

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَمّا عُرِجَ بی إلَی السَّماءِ السّابِعَةِ ومِنها إلی سِدَرةِ المُنتَهی ومِنَ السِّدرَةِ إلی حُجُبِ النّورِ نادانی رَبّی جَلَّ جَلالُهُ : یا مُحَمَّدُ بِالقائِمِ مِنکُم . . . اُطَهِّرُ الأَرضَ مِن أعدائی واُورِثُها أولِیائی
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هنگامی که به آسمان هفتم و از آن جا به سدرة المنتهی و از سدره به حجابهای نور برده شدم، پروردگارم عز و جل مرا ندا فرمود که: ای محمّد، به وسیله قائم شما... زمین را از دشمنان خود پاک می کنم و دوستانم را وارث آن می گردانم.
أمالی الصدوق : 731 / 1002 عن ابن عبّاس .

حدیث1481

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیُوَطِّئونَ لِلمَهدِیِّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : از مشرق زمین مردمی قیام می کنند و زمینه را برای (ظهور) مهدی آماده می سازند.
سنن ابن ماجة : 2/1368/4088 ، المعجم الأوسط : 1/94/285 ، مجمع الزوائد : 7/617/12414 ، عقد الدرر : 125 ، کشف الغمّة : 3 / 267 کلّها عن عبداللّه بن الحارث بن جزء الزبیدیّ .

حدیث1482

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
تَجیءُ الرّایاتُ السّودُ مِن قِبَلِ المَشرِقِ ، کَأَنَّ قُلوبَهُم زُبَرُ الحَدیدِ ، فَمَن سَمِعَ بِهِم فَلیَأتِهِم فَیُبایِعهُم ، ولَو حَبوًا عَلَی الثَّلجِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : پرچمهایی سیاه از جانب مشرق زمین خواهد آمد که دلهای صاحبان آنها به استواری تکه های آهن است، پس هرکس ندای آنان را شنید، به ایشان بپیوندد و با آنها بیعت کند حتی اگر ناچار باشد از روی یخ، سینه خیز بگذرد.
عقد الدرر : 129 عن ثوبان .

حدیث1483

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
صِنفانِ مِن اُمَّتی لا نَصیبَ لَهُما فِی الإِسلامِ : النّاصِبُ لِأَهلِ بَیتی حَربًا ، وغالٍ فِی الدّینِ مارِقٌ مِنهُ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : دو گروه از امّت من هستند که بهره ای از اسلام ندارند: کسانی که در برابر اهل بیتم پرچم دشمنی برافرازند و کسانی که در دین غلوّ کنند و پا از مرز آن بیرون گذارند.
الفقیه : 3 / 408 / 4425 .

حدیث1484

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
یا عَلِیُّ ، إنَّ فیکَ مَثَلاً مِن عیسَی بنِ مَریَمَ : أحَبَّهُ قَومٌ فَأَفرَطوا فی حُبِّهِ فَهَلَکوا فیهِ ، وأبغَضَهُ قَومٌ فَأَفرَطوا فی بُغضِهِ فَهَلَکوا فیهِ ، وَاقتَصَدَ فیهِ قَومٌ فَنَجَوا
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : ای علی، تو در یک مورد همانند عیسی بن مریم خواهی شد: عده ای دوستدار او شدند و در این دوستی چندان زیاده روی کردند که تباه شدند و گروهی با او دشمنی کردند و در این دشمنی، راه افراط پیمودند و در نتیجه تباه گشتند وجماعتی هم درباره او راه اعتدال در پیش گرفتند ورَستند.
أمالی الطوسیّ : 345 عن عبیداللّه بن علیّ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم السلام ، وراجع تفسیر فرات الکوفیّ : 404 ، کشف الغمّة : 1 / 321 .

حدیث1485

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
آلُ مُحَمَّدٍ کُلُّ تَقِیٍّ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هر پرهیزگاری از خاندان محمّد است.
الفردوس : 1 / 418 / 1691 عن أنس بن مالک .

حدیث1486

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
مَن أقَرَّ بِالذُّلِّ طائِعًا فَلَیسَ مِنّا أهلَ البَیتِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : هرکس با میل و اختیار تن به ذلّت دهد، از ما اهل بیت نیست.
تحف العقول : 58 .

حدیث1487

رسول خدا صلی الله علیه و آله :
لَیسَ مِنّا مَن لَم یُوَقِّر کَبیرَنا ، ولَم یَرحَم صَغیرَنا ، ولَم یَعرِف فَضلَنا أهلَ البَیتِ
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله : از ما نیست کسی که به سالخوردگان ما، احترام نگذارد و با خردسالانمان، مهربانی نکند وفضل وبرتری ما اهل بیت را (به رسمیت) نشناسد.
جامع الأحادیث للقمّیّ : 112 عن طلحة بن زید عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام ، الجعفریّات : 183 بطریقه عنه صلی الله علیه و آله ، أمالی المفید : 18 / 6 عن أبی القاسم محمّد بن علیّ بن الحنفیة ، وفیه «ولم یعرف حقّنا» بدل «ولم یعرف فضلنا أهل البیت» ، الکافی : 2 / 165 / 2 عن أحمد ب