بانک احادیث اهل بیت (ع) جلد 4 - (عبادت و فروع دین)

مشخصات کتاب

سرشناسه:مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان،1390
عنوان و نام پدیدآور:بانک احادیث اهل بیت (ع) جلد 4 - (عبادت و فروع دین)/ واحد تحقیقات مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان.
مشخصات نشر:اصفهان:مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان، ۱۳90.
مشخصات ظاهری:نرم افزار تلفن همراه و رایانه
موضوع : احادیث شیعه
موضوع : اهل بیت (ع)
موضوع : عبادت و فروع دین

عبادت و فروع دین

وضو ، اذان و نماز

حدیث1

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اثافی الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها.
سنگهای زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنهابدون دیگری درست نمی شود.
کافی: 2، ص 18.

حدیث2

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
انه تستحب الصلوة فی مسجد الغدیرلان النبی(صلی الله علیه و آله و سلم) اقام فیه امیر المؤمنین(علیه السلام) و هو موضع اظهرالله عزوجل فیه الحق.
نماز خواندن در مسجد غدیر مستحب است، چون پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در آنجا امیرمؤمنان(علیه السلام) را معرفی و منصوب کرد. و آنجایی است که خدای بزرگ، حق را آشکار کرد.
وسائل الشیعه 3: 549.

حدیث3

امام باقر علیه السلام :
مَن صَلّی فِی المَسجِدِ الحَرامِ صَلاةً مَکتوبَةً ، قَبِلَ اللّه‌ُ بِها مِنهُ کُلَّ صَلاةٍ صَلّاهَا مُنذُ یَومَ وَجَبَت عَلَیهِ الصَّلاةُ ، وکُلَّ صَلاةٍ یُصَلّیها إلی أن یَموتَ .
هر کس نماز واجبی را در مسجد الحرام به جا آورد ، خداوند ، همه نمازهای پیشین او را از زمانی که نماز بر او واجب شده است و هر نمازی را که تا پایان حیاتش خواهد خواند ، می‌پذیرد .
وسائل الشیعة : ج 3 ص 536 ح 1 .

حدیث4

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم می فرمایند:
الوُضوءُ شَطرُ الإیمانِ ، والسِّواکُ شَطرُ الوُضوءِ .
وضو ، بخشی از ایمان است و مسواک زدن بخشی از وضو .
کنزالعمّال : 26200

حدیث5

رسولُ اللّه صلی الله علیه و آله و سلّم فی وصیَّتِهِ لعلیٍّ علیه‌السلام:
یا علیُّ ، علَیکَ بالسِّواکِ ، وإن استَطَعتَ أن لا تُقِلَّ مِنهُ فافعَلْ ، فإنَّ کُلَّ صلاةٍ تُصَلِّیها بالسِّواکِ تَفضُلُ علی التی تُصَلِّیها بغَیرِ سِواکٍ أربَعینَ یَوما .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم در سفارش به علی علیه‌السلام ، می‌فرمایند :
ای علی ! بر تو باد به مسواک زدن ؛ اگر توانستی که از این کار کم نکنی چنین کن ؛ زیرا هر نمازی که با مسواک زدن بخوانی از چهل روز نمازی که بی‌مسواک زدن بگزاری برتر است .
البحار : 76 / 137 / 48

حدیث6

امام علی (علیه‌السلام) فرمودند:
غَسلُ الثِّیابِ ؛ یُذهِبُ الهَمَّ وَالحُزنَ ، و هُوَ طَهورٌ لِلصَّلاةِ ؛
شستن جامه ، اندوه و غم را می‌بَرَد و مایه طهارت برای نماز است .
الخصال ، صفحه 612 ، حدیث 10

حدیث7

رسولُ اللّه صلی الله علیه و آله و سلّم :
ثَمانیةٌ لا تُقبَلُ مِنهُمُ‌الصَّلاةُ : العَبدُ الآبِقُ حتّی یَرجِعَ إلی مَولاهُ ، والناشِزُ وزَوجُها علَیها ساخِطٌ ، ومانِعُ الزَّکاةِ ، وتارِکُ الوُضوءِ ، والجاریَةُ المُدرِکَةُ تُصَلِّی بغَیرِ خِمارٍ ، وإمامُ قَومٍ یُصَلِّی بهِم وهُم لَهُ کارِهُونَ ، والسَّکرانُ ، والزَّبِینُ ؛ وهُو الذی یُدافِعُ البَولَ والغائطَ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
هشت نفرند که نمازشان پذیرفته نمی‌شود : بنده فراری ، تا زمانی که به سوی مولایش برگردد . زن نافرمان ، که شوهرش از او ناراضی است . کسی که زکات نمی‌دهد . کسی که وضو نمی‌گیرد . دختر بالغی‌که بدون‌روسری نماز بخواند . پیشوای قومی که با آنان نماز بخواند در حالی که از او ناراضی هستند . آدم مست و زَبین ، یعنی کسی که بول و غائط خود را به زور نگه داشته است .
مکارم الأخلاق : 2 / 324 / 2656 ، منتخب میزان الحکمه : 326

حدیث8

سئل عن الامام الصّادق - علیه السّلام - أی الاعمال أفضَلُ؟ قال: الصّلاةُ لِوَقتِها و برّ الوالدین و الجِهادُ فی سبیل اللهِ.
از امام صادق - علیه السّلام - پرسیدند: برترین اعمال کدامند؟ امام فرمودند: نماز اوّل وقت، نیکی به پدر و مادر و جهاد در راه خدا.
«بحار الانوار، ج 74، ص 85»

حدیث9

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : مَنْ نَظَر الی أبَویه نَظَرَ ماقتٍ و هُما ظالمانِ لَهُ، لم یَقبَلِ اللهُ لَهُ صلاةً.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: هر کس به پدر و مادرش از روی غضب نگاه کند حتی در حالی که آنها در حق او ظلم می کنند، خدا هیچ نمازی را از او قبول نمی نماید.
«اصول کافی، ج 4، ص 50»

حدیث10

قال الامام السجاد - علیه السلام - : مَنْ صَلّی فی مَسْجِدِ السَّهْلَةِ رَکْعَتَیْنِ زادَ اللّه عَزَّوَجَلَّ فی عُمُرِهِ سَنَتَیْنِ.
امام سجّاد - علیه السلام - : هر کس در مسجد سهله دو رکعت نماز بخواند، خداوند، دو سال بر عمر او می افزاید.
«المزار للمفید، ص 14»

حدیث11

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اَکْثِرْ مِنْ الطَّهورِ یَزِدِ اللّه فی عُمُرِکَ.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - : وضو زیاد بگیر تا خداوند، عمرت را زیاد کند.
«امالی مفید، ص 60، ح 5»

حدیث12

قال النَّبی - صلی الله علیه و آله - : رَکْعَتانِ مَعَ الْعِمامَةِ خَیْرٌ مِنْ اَرْبَعَ رَکَعاتٍ بِغَیْرِ عِمامَةٍ.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: دو رکعت نماز با عمّامه خواندن بهتر از چهار رکعتی است که بدون عمّامه خوانده شود.
«وسائل الشیعة، ج3، ص378»

حدیث13

عَنْ مُعاوِیَةَ بْنَ وَهَبٍ قالَ: سَألتُ اَباعَبْدِاللهِ - عَلَیْهِ السَّلامُ - فی کَمْ یُؤْخَذُ الصَّبیُّ بالصَّلوةِ؟ فَقالَ بَیْنَ سَبْعِ سِنینَ وسِتُ سِنینَ.
معاویة بن هب از امام صادق - علیه السلام - پرسید، در چه سنی کودک به نماز امر شود؟ حضرت فرمودند: بین شش و هفت سالگی.
«وسائل الشیعه، ج 2، ص 3»

حدیث14

قال الامام علی - علیه السلام - : اِنَّ زکاةَ جُعِلتُ مَعَ الصَّلاةِ قُرباناً لِأهْلِ الإسلامِ ... .
امام علی - علیه السلام - فرمودند: همانا پرداخت زکات و اقامه نماز، باعث تقرب مسلمانان به خداوند می شود، سپس آن که زکات را با رضایت خاطر بپردازد، کفاره گناهان او می شود و بازدارنده و نگاه دارنده انسان، از آتش جهنم است، پس نباید به آن چه پرداخته شده با نظر حسرت نگاه کرد و برای پرداخت زکات افسوس خورد، زیرا کسی که زکات را از روی رغبت نپردازد، پاداش او اندک و عمل او تباه و همیشه پشیمان خواهد بود.
«نهج البلاغه، خطبه 199»

حدیث15

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ اَقامَ الصلوة و لم یؤتِ الزَّکاةَ فَکَانَّهُ لَمُ یُقیم الصَّلاةَ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که نماز می خواند ولی زکات نمی دهد، گویا نمازی نخوانده است.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 22»

حدیث16

قال الامام الرضا - علیه السلام - : اِنّ الله ... امر بالصلاة و الزکاة فَمَنْ صَلَّی و لم یزّک لم تُقْبل منه صلواتُه.
امام رضا - علیه السلام - فرمودند: خداوند به نماز و زکات با هم دستور داده است، پس کسی که نماز بخواند ولی زکات نپردازد، نماز او پذیرفته نخواهد شد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 12»

حدیث17

قال الله عزّوجلّ:
آن‌گاه که در برابر من به نماز می‌ایستی، شتاب نکن.
(کافی8/46)

حدیث18

قال النبی - صلّی الله علیه و آله - : شرارکم الذین لا یقرءون القرآن الا هجرا و لا یأتون الصلوة الا دُبراً و لا یعتقون محرَرَهم.
پیامبر اکرم - صلّی الله علیه و آله - فرمود: بدترین شما کسی است که قرآن نمی خواند مگر در سختی ها و نماز را به جا نمی آورد مگر در حوادث و آزاد نمی شوند آزاد شدگان آنها.
«مستدرک الوسائل، ج 15، ص 483»

حدیث19

عَن الامام الصادق - عَلَیْهِ السَّلامُ - قالَ: ثَلاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ و زِینه فِی الدُّنْیا و الْآخِرَةِ الصَّلاةُ فِی آخِرِ الَّیْلِ وَ یَأسُهُ مِمّا فِی أیْدِی النّاسِ وَ وَلایَةُ الإمامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ - عَلَیْهِم السَّلامُ -.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: سه چیز مایه افتخار و برتری انسان مؤمن و نیز زینت دنیا و آخرت او است: نماز شب، مأیوس بودن از آن چه در دستان مردم است و پذیرفتن ولایت و رهبری آل محمد - صلی الله علیه و آله -.
«أمالی صدوق، ص 544»

حدیث20

الإمام الباقر علیه السلام :
إذا قُمتَ إلی صَلاتِکَ فَقُل : ... اللّهُمَّ اجعَلنی مِن زُوّارِ بَیتِکَ ، وعُمّارِ مَساجِدِکَ .
امام باقر علیه السلام :
هر گاه برای نمازت ره‌سپار شدی ، بگو : « . . . خداوندا! مرا از زیارت کنندگان خانه‌ات و آبادگران مسجدهایت قرار ده » .
الکافی: ج 3 ص 445 ح 12

حدیث21

رسول اللّه صلی الله علیه و آله :
ما مِنکُم مِن رَجُلٍ یَخرُجُ مِن بَیتِهِ مُتَطَهِّرا فَیُصَلّی مَعَ المُسلِمینَ الصَّلاةَ ، ثُمَّ یَجلِسُ فِی المَجلِسِ یَنتَظِرُ الصَّلاةَ الاُخری ، إنَّ المَلائِکَةَ تَقولُ : اللّهُمَّ اغفِرلَهُ ، اللّهُمَّ ارحَمهُ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
مردی از شما نیست که پاکیزه از خانه‌اش بیرون رود و آن گاه با مسلمانان نماز بگزارد و سپس در جایگاه خود به انتظار نماز دیگر بنشیند ، مگر آن که فرشتگان می‌گویند : خدایا! او را ببخشا . خداوندا! او را رحمت فرما .
بحار الأنوار: ج 80 ص 301 ح 2 .

حدیث22

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
لا یَزالُ العَبدُ فی صَلاةٍ ، ما کانَ فِی المَسجِدِ یَنتَظِرُ الصَّلاةَ .
بنده ، تا زمانی که در مسجد انتظار نماز را می‌کشد ، پیوسته در نماز است .
کنز العمّال: ج 7 ص 650 ح 20735 .

حدیث23

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
القاعِدُ فِی المَسجِدِ یَنتَظِرُ الصَّلاةَ کَالقانِتِ ، ویُکتَبُ مِنَ المُصَلّینَ حَتّی یَرجِعَ إلی بَیتِهِ .
آن که در مسجد به انتظار نماز نشسته ، گویی در فرمان‌بُرداری است و تا زمانی که به خانه‌اش باز گردد ، در شمارِ نمازگزاران نوشته می‌شود .
کنز العمّال: ج 7 ص 568 ح 20295 .

حدیث24

رسول اللّه صلی الله علیه و آله :
اللّهُمَّ هذا شَهرُ رَمَضانَ الَّذی أنزَلتَ فیهِ القُرآنَ ، هُدیً لِلنّاسِ وبَیِّناتٍ مِنَ الهُدی وَالفُرقانِ ، أمَرتَنا فیهِ بِعِمارَةِ المَساجِدِ وَالدُّعاءِ وَالصِّیامِ وَالقِیامِ ، وضَمِنتَ لَنا فیهِ الإِجابَةَ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
پروردگارا! این ، ماه رمضان است که در آن ، قرآن را برای هدایت مردم همراه با نشانه‌های روشنِ هدایت و وسیله تشخیص حق از باطل ، فرو فرستادی . در آن ، ما را به آباد کردن مسجدها و دعا و روزه و نماز ، فرمان دادی و اجابت را برایمان تضمین فرمودی .
البلد الأمین: ص 198 ، بحار الأنوار: ج 98 ص 78 ح 2 .

حدیث25

الکافی عن عمرو بن جُمَیع :
سَأَلتُ أبا جَعفَرٍ علیه السلام عَنِ الصَّلاةِ فِی المَساجِدِ المُصَوَّرَةِ ، فَقالَ :
أکرَهُ ذلِکَ ، ولکِن لا یَضُرُّکُم ذلِکَ الیَومَ ، ولَو قَد قامَ العَدلُ رَأَیتُم کَیفَ یَصنَعُ فی ذلِکَ .
الکافی ـ به نقل از عمرو بن جُمَیع ـ :
از امام باقر علیه السلام در باره نماز خواندن در مسجدهای نقّاشی شده پرسیدم . فرمود : «آن را نمی‌پسندم ؛ لیکن امروزه ، شما را زیان نمی‌رساند . اگر عدل بر پا شود ، خواهید دید در این باره چه خواهد کرد» .
الکافی : ج 3 ص 369 ح 6 ، تهذیب الأحکام: ج 3 ص 259 ح 726 وفیه «أبا عبد اللّه» بدل «أبا جعفر» ، بحار الأنوار : ج 52 ص 374 ح 171 .

حدیث26

رسول اللّه صلی الله علیه و آله :
ضَعُوا المَطاهِرَ عَلی أبوابِ المَساجِدِ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
وضوخانه‌ها را کنار درهای ورودی مسجد ، قرار دهید .
بحار الأنوار : ج 83 ص 383 ح 54 نقلاً عن أصل من اُصول أصحابنا عن السکونی عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام .

حدیث27

رسول اللّه (صلی الله علیه و آله وسلم) :
إنَّ عیسَی بنَ مَریَمَ قالَ : خُلِقَ النَّهارُ لِتُؤَدِّیَ فیهِ الصَّلاةَ المَفروضَةَ الَّتی عَنها تُسأَلُ وبِها تُحاسَبُ ، وبِرَّ والِدَیکَ ، وأن تَضرِبَ فِی الأَرضِ تَبتَغِی المَعیشَةَ ؛ مَعیشَةَ یَومِکَ ؛
هر آینه عیسی بن مریم علیه السلام فرمود: «روز آفریده شد تا در آن نماز واجب را ادا کنی که از آن بازخواست و با آن حسابرسی خواهی شد ؛ و تا به پدر و مادرت نیکی کنی ؛ و تا در زمین گام زنی و در پی گذران زندگی روزانه خود برآیی» .
بحار الأنوار: 58/208 /38.

حدیث28

امام علی علیه‌السلام :
مَن شَرِبَ المُسْکِرَ لَم تُقْبَلْ صَلاتُهُ أربَعینَ یَوما ولَیلَةً .
کسی که مست کننده بنوشد تا چهل شبانه‌روز نمازش پذیرفته نشود .
الخصال : 632 / 10 منتخب میزان الحکمة : 186

حدیث29

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
لا سَهَرَ بعدَ العِشاءِ الآخِرَةِ إلاّ لأِحَدِ رَجُلَینِ : مُصَلٍّ أو مُسافِرٍ .
بیدار ماندن بعد از نماز خفتن روا نباشد ، مگر برای دو کس : نماز گزار یا مسافر .
بحار الأنوار : 76 / 179 / 5

حدیث30

امام علی علیه‌السلام :
عَلِّموا صِبیانَکُمُ الصَّلاةَ ، وخُذوهُم بها إذا بَلَغوا الحُلم؛
به کودکان خود نماز یاد دهید و چون به سنّ بلوغ رسیدند ، برای (ترک) نماز ، بر آنان سخت بگیرید .
غرر الحکم : 6305 منتخب میزان الحکمة : 616

حدیث31

امام صادق علیه‌السلام :
هر کس بخواهد زنش بچّه‌دار شود ، پس از نماز جمعه ، دو رکعت نماز بگزارد و در آنها رکوع و سجده را طولانی سازد و سپس بگوید : «خداوندا! به حرمت آنچه زَکَریّا بدان از تو مسئلت داشت ، از تو می‌خواهم. پروردگارا! مرا تنها مگذار که تو خود ، برترینِ وارثانی . خداوندا! از نزد خویش ، مرا فرزندانی پاک ببخش که تو شنوای دعایی . خداوندا! به نام تو او را بر خویش حلال ساختم و به امانت تو ، او را در اختیار گرفتم . اکنون ، اگر در رَحِم او برایم فرزندی تقدیر کرده‌ای ، او را فرزندی خجسته و پیراسته قرار ده و در او برای شیطان ، بهره و سهمی قرار مده» .
بحار الأنوار ، جلد 90 ، صفحه 71 ، حدیث 14 دانش نامه احادیث پزشکی : 1 / 616

حدیث32

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
لا یَقبَلُ اللَّهُ صَلاةَ عَبدٍ لا یَحضُرُ قَلبُهُ مَعَ بَدَنِهِ؛
خداوند نماز بنده‌ای را که دلش با بدنش همراه نیست، نمی‌پذیرد.
المحاسن، ج 1، ص 406

حدیث33

امام صادق(سلام الله علیه):
عَلَیکُم بِالصَّلاةِ فی الْمَساجِدِ؛
بر شما باد به نمازگزاردن در مساجد.
الکافی، ج 2، ص 635

حدیث34

امام صادق علیه السلام می فرمایند:
«من صلی اربع رکعات فقرا فی کل رکعة بخمسین مرة «قل هو الله احد» کانت صلوة فاطمة علیهاالسلام ... ؛
هر کس چهار رکعت نماز بخواند [هر دو رکعت به یک سلام] و در هر رکعت [پس از سوره حمد] پنجاه مرتبه سوره «قل هو الله احد» را بخواند، این نماز، نماز فاطمه علیها السلام است .»
من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 564 .

حدیث35

قال رسولُ اللّه(صلی الله علیه و آله وسلم):
لَولا أن أشُقَّ علی اُمَّتی لأَمَرتُهُم بِالسِّواکِ مَع کُلِّ صلاةٍ ؛
اگر ترس از سختگیری بر امّتم نبود ، دستور می دادم که با هر نمازی مسواک زنند .
الکافی : 3/22/1 .

حدیث36

پیامبراکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) فرمودند:
اِعلَموا اَنَّ اللّه‌َ تعالی قَد فَرَضَ عَلَیکُم الجُمُعَةَ فَمَن تَرَکَها فی حَیاتی وَ بَعدَ مَماتی وَ لَهُم اِمامٌ عادِلٌ اِستِخفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه‌ُ شَملَهُ وَ لا بارَکَ لَهُ فی اَمرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَکاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَومَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَکَةَ لَهُ حَتّی یَتوبَ؛
بدانید که خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان که در زندگی و پس از مرگ من، از روی سبک شمردن و یا انکار، آن را ترک کنند، با وجود این‌که پیشوای عادلی دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در کارشان برکت ندهد، آگاه باشید نه زکات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذیرفته است. بدانید که زندگی آنان برکتی نخواهد داشت، مگر توبه کنند.
عوالی اللالی، ج 2، ص 54، ح 146

حدیث37

امام علی (علیه‌السلام) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّه‌ِ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله لا یُؤْثِرُ عَلَی الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَیْرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها کَاَنـَّهُ لا یَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَمیما؛
رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله چیزی مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمی‌داشتند و هنگامی که وقت نماز می‌رسید، گویی که هیچ یک از اهل خانه و دوستان را نمی‌شناختند.
مجموعه ورام، ج 2، ص 78

حدیث38

رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) فرمودند :
اَلصَّلاةُ مِن شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنهاجُ النبیاءِ وَ لِلمُصَلّی حُبُّ المَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز، از آیین‌های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
خصال، ص 522، ح 11

حدیث39

رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) فرمودند :
صَلاةُ اللّیلِ مَرضاةٌ لِلرَّبِّ وَ حُبُّ المَلائِکَةِ وَ سُنَّةُ النبیاءِ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ اَصلُ الیمانِ وَ راحَةُ البدانِ وَ کَراهیَةٌ لِلشَّیطانِ وَ سِلاحٌ عَلَی العداءِ وَ اِجابَةٌ لِلدُّعاءِ وَ قَبولُ العمالِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز شب، موجب رضایت پروردگار، دوستی فرشتگان، سنت پیامبران، نور معرفت، ریشه ایمان، آسایش بدن‌ها، مایه ناراحتی شیطان، سلاحی بر ضدّ دشمنان، مایه اجابت دعا، قبولی اعمال و برکت در روزی است.
ارشاد القلوب، ج 1، ص 191

حدیث40

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَةِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج1، ص 94

حدیث41

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
صَلاةُ اللَّیْلِ تُحَسِّنُ الْوَجْهَ وَ تُحَسِّنُ الْخُلْقَ وَ تُطَیِّبُ الرِّیحَ وَ تَدُرُّ الرِّزْقَ وَ تَقْضِی الدَّیْنَ وَ تَذْهَبُ بِالْهَمِّ وَ تَجْلُو الْبَصَرَ؛
نماز شب، انسان را خوش سیما، خوش اخلاق و خوشبو می کند و روزی را زیاد و قرض را ادا می نماید و غم و اندوه را از بین می برد و چشم را نورانی می کند.
(ثواب الأعمال، ص 42)

حدیث42

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من صلی و لم یذکر الصلوة علی وعلی الی سلک به غیر طریق الجنة و کذلک من ذکرت عنده و لم یصل علی؛
هر کس نماز بخواند وصلوات برمن وآل من نفرستد نمازش او را به سویی جز بهشت خواهد برد و همچنین است کسی که اسم من را بشنود و بر من صلوات نفرستد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 281 و 288، و 305).

حدیث43

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اطولکم قنوتا فی الوتر اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقوف؛
هرقدر که قنوت شما در نماز وتر طولانی تر باشد، آسایش شما در موقف قیامت بیشتر است .
(بحارالانوار، ج 87، ص 287).

حدیث44

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اطولکم قنوتا فی دار الدنیا اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقف؛
راحت ترین شما در قیامت کسی است که قنوت طولای تری داشته باشد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 199).

حدیث45

انما الصلوة تمسکن و تواضع و تضرع و تباءس و تندم و تقنع بمدیدیک فتقول اللهم اللهم فمن لم یفعل فهی خداج؛
حقیقت نماز اظهار مسکنت تواضع ، تضرع ، بی نوایی و ندامت است که باید دستها را در قنوت دراز کنی و با گفتن ((خدایا خدایا)) نماز راکامل نمایی و هرکس که این کار را انجام ندهد، نمازش ناقص است (هرچند که قبول می باشد).
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 349).

حدیث46

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ان العبد اذا قام یصلی اتی بذنوبه کلها، فوضعت علی راءسه و عاتقه فکلما رکع او سجد تساقطعت عنه؛
هرگاه بنده ای به نماز می ایستد، گناهانش بر سر و گردنش نهاده می شوند و هر بار که او رکوع و سجود کند به همان اندازه از گناهانش کاسته می شود.
(کنز العمال ، ج 7، ص 287، ح 18908).

حدیث47

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اکثروا من السجود فانه لیس من مسلم یسجد لله تعالی سجدة الا رفعه الله بها درجة فی الجنة ، و حط عنه بها خطیئة؛
بسیار سجده کن که هرگاه مسلمانی خدای بزرگ را سجده کند، خداوند به پاداش ان سجده مقامش را در بهشت بالا می برد و یک گناهش را می آمرزد.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 286، ص 18903).

حدیث48

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذاقام العبد فی صلاته ذر البر علی راءسه ، حتی یرکع ، فاذا رکع علته رحمة الله حتی یسجد و الساجد یسجد علی قدمی الله فلیساءل و لیرغب ؛
آنگاه که بنده در نمازش برخیزد، نیکی بر سرش افشانده می شود تا به رکوع برود و چون به رکوع رفت ، رحمت خدا او را احاطه می کند تا به سجده برود و سجده کننده بر روی پاهای خداوند افتاده است از این رو، باید از او بخواهد و به آنچه نزد او است ، دل نبندد.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 289، ح 18924).

حدیث49

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
فما من مؤ من یوافق تلک الساعة ان یکون ساجدا او راکعا او قائما الا حرم الله جسده علی النار؛
هر مؤ منی در حال رکوع یا سجود یا قیام مشغول باشد، خداوند سبحان جسدش را بر آتش جهنم حرام می گرداند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 8).

حدیث50

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اتانی جبرئیل من عندالله - تبارک و تعالی - فقال : یا محمد ان الله - عزوجل - یقول : انی افترضت علی امتک خمس صلوات من اوفی بهن علی وضوئهن و موافیهن و رکوعهن و سجودهن کان له بهن عند ان ادخله بهن الجنة ، و من لقینی قد انتقص من ذلک شیئا فلیس له عنی عهد، ان شئت عذبته ، وان شئت رحمته ؛
جبرئیل از سوی خدای بزرگ ، بر من فرود آمد و گفت : ای محمد! خداوند - تبارک و تعالی - می فرماید: من بر امت تو پنج نماز واجب گردانیدم ، که اگر کسی آن ها را با وضو و وقت رکوع و سجود درست ادا نماید، او را بر من پیمانی (حق )است که او را به بهشت برم و کسی که مرا ملاقات کند، در حالی که از این شرایط (نماز) چیزی کم باشد، مرا بااو پیمانی نیست و اگر خواستم ، او راعذابش می کنم ، و اگر خواستم ، او را مورد مهر خویش قرار می دهم .
(کنز العمال ، ج 7، ص 281، ج 18880).

حدیث51

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
بنیت الصلاة علی اربعة اسهم ، سهم منها اسباغ الوصوء و سهم منها الرکوع و سهم منها السجود و سهم منها الخشوع ، و اذا لم یتم سهامها صعدت و لها ظلمة و غلقت ابواب السماء دونها، و تقول ضیعتنی ضیعک الله ، و یضرب الله بها وجهه ؛
نماز دارای چهار سهم است (و بدون اینها کامل نمی شود:)
- وضوی کامل ساختن
- رکوع (با طماءنینه )
- سجود(با طماءنینه )
- و خشوع ...
و چون یکی از این شرایط پنج گانه در نماز رعایت نشود، این نماز، تاریک و بی فروع به آسمان برده می شود و فرشتگان درهای آسمان را بر آن می بندند و نماز را به زمین باز می گردانند، در این هنگام خطاب به صاحب خود می گوید: مرا ضایع و تباه کردی ، خدای تو را تباه کند و سپس آن فرشته نماز را به صورت صاحبش می زند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 264).

حدیث52

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ولاصلاة لمن لایتم رکوعها و سجودها؛
نمازگزاری که رکوع و سجودش را ناقص انجام دهد، آن نمازش ، نماز نیست .
(بحارالانوار، ج 29، ص 198).

حدیث53

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
فاما الرکوع فعظموا الله فیه ، و اما السجود فاءکثروا فیها الدعاء و انه قمن ان یستجاب لکم؛
من از خواندن قرآن در رکوع و سجود نهی شده ام ، پس در رکوع خدا را با عظمت ذکر کنید، اما در سجده بسیار دعا کنید، زیرا سزاوار است که دعایتان مستجاب شود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 106).

حدیث54

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
خمس صلوات افتر ضهن الله - عزوجل - من احسن وضوء هن و صلاهن لوقتهن و اتم رکوعهن و خشوعهن کان له علی الله عهد ان یغفر له ، و من له فلیس له علی الله عهد، ان شاء فقرله ، وان شاء عذبه؛
خداوند پنج نماز رابر مردم واجب گرداند، هرگاه کسی وضوی آنها را در دست به جای آورد ودر وقت بخواند و رکوع و خشوعشان را کامل کند، خداوند متعال ضامن است که گناهانش را بیامرزد و کسی که این گونه (و در دست ) انجام ندهد، خداوند نسبت به او عهدی ندارد، اگر خواست او را می آمرزد، واگر بخواهد، او را عذاب می کند.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 276، ح 18860).

حدیث55

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من لم یتم وضوئه و رکوعه و خشوعه فصلاته خداج یعنی ناقصة غیر تامة؛
کسی که وضو و رکوع و خشوعش در نماز کامل نیست ، نمازش ((خداج )) است ، یعنی ناقص است و تمام نیست .
(جامع الحدیث الشیعه ، ج 4، ص 44).

حدیث56

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ولکل شی ء انف و انف الصلاة التکبیر؛
برای هر چیزی مقدمه ای است و مقدمه نماز تکبیر است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 16).

حدیث57

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذا قام العبد الی الصلاة و قال : الله اکبر خرج من ذنوبه کیوم و لدته امه؛
هرگاه بنده مؤ منی به نماز بایستد و بگویدن ((الله اکبر)) ازهمه گناهانش پاک می شود؛ همچون روزی که ازمادر متولد شده است .
(مجموعة الاخبار، ص 220).

حدیث58

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذا لم یستطع الرجل ان یصلی قائما فلیصل مستلقیا ناصبا رجلیه حیال القبلة یومی ایماء؛
هرگه شخصی قادر نیست ایستاده نماز بخواند، بایدنشسته بخواند و اگر نشسته هم قادر نیست ، به پشت بخوابد و پاهایش را به سمت قبله بکشد و برای رکوع و سجودش اشاره کند (با سر یا چشم و ابرو).
(بحارالانوار، ج 84، ص 334).

حدیث59

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
لیست الصلاة قیامک وقعودک انما الصلاة اخلاصک و ان ترید بهاالله وحده ؛
نماز برخاستن و نشستن تو نیست ، بلکه باید آن را خالصانه انجام دهی و تنها خشنودی خداوند را بخواهی .
(اصول وافی ، ج 2، ص 109، شرح نهج البلاغه ج 1، ص 325).

حدیث60

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
قم فصل فان فی الصلوة شفاء ؛
برخیز نماز به جای آورد ! پس همانا در نماز شفا است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 28).

حدیث61

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ترک الغیبة احب الی الله من عشرة الاف رکعة تطوعا؛
ترک غیبت نزدخداوند ازده هزار رکعت نماز مستحبی محبوبتر است .
(قصار الجمل ، 2، ص 107).

حدیث62

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
نوم علی علم خیر من صلاة علی جهل؛
خواب باعلم و آگاهی بهتر از نماز باجهل و نادانی است .
(نهج الفصاحه ، حدیث 3140).

حدیث63

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من صلی صلوة یرائی بها فقد اشرک؛
هر که نمازی برای خودنمایی ، بخواند، شرک ورزیده است .
(تفسیر قرطبی ج 10، ص 71).

حدیث64

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هرکس مرد یا زن مسلمانی را غیبت کند، چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258).

حدیث65

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من احسن صلاته حین یراه الناس ثم اساء ماحین یخلو، فتلک استهانة استهان بها ربه؛
هرکه در حضور مردم نماز خویش نیکو کند و چون به خلوت رود، آن را بد به جا آورد به پروردگار خویش اهانت کرده است .
(نهج الفصاحه ، ص 584).

حدیث66

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
رکعتان من عالم افضل من سبعین رکعة من غیر عالم ؛
دو رکعت نماز دانشمند بهتر از به جای آوردن هفتاد رکعت نماز دیگران است .
(نهج الفصاحه ، ص 350).

حدیث67

رکعتان من رجل ورع افضل من الف رکعة من مخلط؛
دو رکعت نماز انسان با تقوا، برتر از هزار رکعت نماز فرد لاابالی است .
(نهج الفصاحه ، حدیث 1672).

حدیث68

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
و من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر، لم تزده من الله الا بعدا؛
هرکس که نمازش او را از فحشا و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای جز دوری از خدا نبرده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 198، شهاب الاخبار، ص 215).

حدیث69

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
لاترفع یدیک بالدعاء فی المکتوبة حتی تجاوز بهما راءسک ولا باءس بذلک فی النافلة و الوتر؛
در قنوت نماز واجب دستهایت از سر تجاوز نکند، اما در نماز نافله و وتر مانعی نیست .
(بحارالانوار، ج 84، ص 204).

حدیث70

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
فان قال : فلم جعل التسبیح فی الرکوع و السجود قیل : لعلل منها ان یکون العبد مع خضوعه و خشوعه و تعبده و تورعه و استکانته و تذله و تواضعه و تقربه الی ربه مقدسا له ممجدا مسبحا معظما شاکرا لخالقه و رازقه ، فلا یذهب به الفکر و الامانی الی غیر الله؛
اگر کسی بگوید: چرا دستور تسبیح در رکوع و سجود داده شده ؟ در پاسخ گفته می شود علتهایی دارد، از جمله این که بنده در برابر خدا، خضوع و خشوع و تعبد و ورع و آرامش و خواری و فروتنی نماید و تقربش به سوی خدا باشد، و او را تقدیس و تسبیح و تمجید و تعظیم نماید، وسپاسگزار آفریننده و روزی دهنده خود باشد و اندیشه و فکر و آرزوهایش وی را به سوی غیر خدا نکشاند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 101).

حدیث71

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
وعلیکم بطول الرکوع و السجود فان احدکم اذا طال الرکوع و السجود یهتف ابلیس من خلفه فقال یا ویلتاه ! اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت؛
بر شما باد به طول رکوع و سجده ، که هرگاه یکی از شما رکوع و سجودش طول بکشد شیطان به دنبال او فریاد می زند: وای بر من ! او اطاعت کرد و من معصیت کردم او سجده کرد و من سرباز زدم .
(بحارالانوار، ج 87، ص 199، مواعظ العددیه ، ص 242).

حدیث72

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
بینا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) جالس فی المسجد اذ دخل رجل فقام یصلی فلم یتم رکوعه ولاسجوده ، فقال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): : نقر کنقر الغراب ، لئن مات هذا و هکذا صلاته لیموتن علی غیر دینی؛
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در مسجد نشسته بود مردی وارد گردید و به نماز و رکوع و سجود را به طور کامل انجام نداد پیامبر فرمودند: رکوع و سجود او به نوک زدن کلاغ شبیه است اگر این مرد بمیرد و نمازش بدین شکل باشد، به چیزی غیر از دین من مرده است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 101).

حدیث73

قال الامام العسکری (علیه السلام) فی تفسیره :
فاذا رفع راءسه من الرکوع قال الله - تبارک و تعالی - لملائکته : اما ترون یا ملائکتی کیف یقول : ارتفع عن اعدائک لما اتواضع لاولیائک و انتصب لخدمتک اشهدکم یا ملائکتی ! لاجعلن ، جمیل العاقبة له و لاصبرنه الی جنانی ؛
پس هنگامی که (نمازگزار) سرش را از رکوع بلند کرد، خداوند خطاب به ملائکه خود می کندو می گوید: آیا نمی بینید ای ملائکه من ! چگونه این بنده ام می گوید (خدایا) سرم را در مقابل دشمنان تو بلند کردم ، همچنان که در مقابل دوستان تو تواضع نمودم و خود را برای خدمت تو آماده ساختم ؟ شما را گواه می گیرم ای ملائکه من ! هرآینه عاقبت زیبا و خویب برای او قرار خواهم داد و بهشت را برای او قرار خواهم داد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 221).

حدیث74

قال الامام العسکری (علیه السلام) فی تفسیره:
فاذا رکع قال الله تعالی لملائکته : یا ملائکتی ! اما ترون کیف تواضع لجلال عظمتی ؟ اشهدکم لاعظمته فی دار کبریایی و جلالی؛
پس هنگامی که (نمازگزار) به رکوع رفت ، خداوند - تبارک و تعالی - خطاب به ملائکه می کند و می گوید: ((ای ملائکه من ! آیا نمی بیند (بنده نمازگزار) چگونه برای بزرگی و عظمت من تواضع می کند؟ شما را گواه می گیرم ، که هرآینه او را در دار کبریایی و جلال خودم بزرگ سازم .
(بحارالانوار، ج 82، ص 221).

حدیث75

من اتم رکوعه لم یدخله وحشة القبر؛
هرکس که رکوعش تمام وکامل باشد، دچار وحشت قبر نمی شود.
(مواعظ العددیه ، ص 243).

حدیث76

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
انما یکره ان یجمع بین السورتین فی الفریضة فاءما فی النافلة فلاباءس؛
کراهت دارد در نماز واجب (پس از حمد) دو سوره خوانده شود، ولی در نافله ها اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 53).

حدیث77

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
اسمع القراءة و التسبیح اذنیک فیما لا تجهر فیه من الصلوات بالقراءة و هی الظهر و العصر، و ارفع فوق ذلک فیما تجهر فیه بالقراءة؛
در نمازهایی که با صدای آهسته خوانده می شود، مثل ظهر و عصر، صدای خواندن ، حمد و تسبیح را به گوش خود برسان و در نمازهایی که با صدای بلند خوانده می وشد، بلندتر از آن بخوان .
(بحارالانوار، ج 85، ص 76).

حدیث78

سئل الامام الکاظم (علیه السلام) عمن ترک القراءة ما حاله ؟ فقال (علیه السلام):
ان کان متعمدا فلا صلاة له ، و ان کان نسی فلا باءس؛
امام کاظم (علیه السلام) در پاسخ این که اگر کسی (در نماز) قرائت را ترک کند حکمش چیست ؟ فرمودند: اگر به عمد باشد، نازش درست نیست و اگر از روی فراموشی باشد، اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 44).

حدیث79

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
من قراء آیة من الکتاب - عزوجل - فی صلاته قائما یکتب له بکل حرف مائة حسنة ؛
کسی که آیه ای از قرآن را ایستاده در نماز خویش بخواند به هر حرفی صد حسنه برای او نوشته می شود.
(الکافی ، ج 2، ص 447).

حدیث80

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
فان قال فلم جعل القراءة فی الرکعتین الاولتین و التسبیح فی الاخیرتین ؟ قیل : للفرق بین ما فرضه الله من عنده و بین ما فرضه من عند رسول الله؛
چنانچه سوال شود که چرا در دو رکعت اول نماز، حمد و سوره ، و در دو رکعت آخر تسبیحات اربعه واجب شده ، گفته می شود:تافرق باشد بین دو رکعتی که خدا خودش واجب کرده (که فرض الله است ) و دو رکعتی که با خواست پیغمبرش واجب کرده (که فرض النبی است ).
(بحارالانوار، ج 85، ص 88).

حدیث81

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
فان قال فلم امروا بالقرائة فی الصلوة لئلا یکون القرآن مهجورا مضیعا و لیکون محفوظا مدروسا فلا یضمحل و لایجهل؛
اگر کسی بپرسد: چرا واجب شده که در نماز قرآن خوانده شود، جواب این است که تا قرآن ترک نشود و ضایع نگردد بلکه محفوظ مانده و درس داده شود و بدین وسیله از نابودی و نخواندنش جلوگیری شود و سوره حمد واجب شده در هر نماز، زیرا در سوره حمد خیر و حکمت دنیا وآخرت جمع شده است . (بحارالانوار، ج 85، ص 54).

حدیث82

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
امر الناس بالقراءة فی الصلوة لئلا یکون القرآن مهجورا مضیعا ؛
مردم به خواندن حمد و سوره در نماز به این جهت موظف شده اند که قرآن مجید متروک و ضایع نشود.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 84).

حدیث83

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا احرم العبد المسلم فی صلوته ، اقبل الله الیه بوجهه و وکل به ملکا یلتقط القرآن من فیه التقاطا فاذا اعرض اعرض الله عنه و وکله الی الملک؛
هنگامی که بنده ای مسلمان تکبیرة الاحرام نماز را می گوید، خداوند به طرف وی توجه می کند، و موکل می کند بر او ملکی را تا آنچه که قرائت می نماید از او دریافت می کند پس اگر اعراض کرد، خداوند از او روی می گرداند و او و نمازش رابه فرشته وا می گذارد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173).

حدیث84

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا قمت فی الصلوة فکبرت فارفع یدیک و لاتجاوز بکفیک اذنیک ای حیال خدیک؛
وقتیکه که به نماز ایستادی و خواستی تکبیرة الاحرام بگویی ، دو دوستت رابلند کن ونباید دستها از گوش ها، یعنی از کنار گونه هایت بالاتر می رود.
(اصول وافی ، ج 8، ص 43).

حدیث85

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
فاذا اردت ان تقوم الی الصلوة فلا تقم الیها متکاسلا و لا متناعسا ولا مستعجلا و لا متاهیا ولکن تاءتیها علی السکون و الوقار و التؤ ده؛
چون خواستی به نماز بایستی ، با حال کسالت ، خواب آلودگی ، شتاب و لهو و بازی مایست ، بلکه با آرامش و وقار نماز را به جای آور.
مستدرک الوسائل ، ج 4، ص 87، باب افعال الصلاة ، ح 7)

حدیث86

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
انما مثل الصلاة لصاحبها، کمثل رجل دخل علی ذی سلطان فانصت له حتی فرغ من حاجته ، و کذلک المرء المسلم باءذن الله - عزوجل - مادام فی الصلاة لم یزل الله - عزوجل - ینظر الیه حتی یفرغ من صلاته ؛
همانا مثل نماز برای نمازگزار، مثل مردی است که بر ذی سلطانی وارد گردد و اظهار حاجت کند؛ پس آن شخص توانمند، ساکت و آماده استماع صاحب حاجت گردد، تا این که از درخواستش فارغ شود، همچنین است نمازگزار مسلمان تا هنگامی که به نماز ایستاده ، خداوند نظر مرحمتش را از او قطع نخواهد کرد و انوار الهی شامل اوست تاوقتی که از نمازش فارغ گردد. (بحارالانوار، ج 82، ص 231).

حدیث87

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
من قال فی رکوعه وسجوده و قیامه اللهم صلی علی محمد و آله محد کتب الله له ذلک بمثل الرکوع و السجود و القیام؛
هرکسی در رکوع وسجود وقیام خود بگوید: (( اللهم صل علی محمد و آل محمد)) خدا ثواب آن را مانند ثواب در رکوع و سجود و قیام برای او می نویسد.
(ثواب الاعمال ، ص 61).

حدیث88

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
فما من مؤ من یوافق تلک الساعة ان یکون ساجدا او راکعا او قائما الا حرم الله جسده علی النار؛
هیچ مؤ منی نیست که در وقت نماز در حال سجود و یا رکوع یا قیام باشد، مگر این که خدا جسمش را بر آتش حرام کرده است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 27).

حدیث89

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
المرء المسلم باذن الله - عزوجل - مادام فی الصلوة لم یزل الله - عزوجل - ینظر الیه حتی یفرغ من صلاته؛
فرد مسلمان تا هنگامی که به نماز ایستاده ، خداوند نظر مرحمتش را از او قطع نخواهد کرد و انوارالهی شامل اوست تا وقتی که انسان از نمازش فارغ گردد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 227).

حدیث90

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
عن الفرض فی الصلاة ، الوقت و الطهور و القبلة و التوجة و الرکوع و السجود و الدعاء؛
آنچه که در نماز واجب می شود، عبارت است از: 1 - وقت نماز2 - طهارت ، 3 - قبله ، 4 - توجه داشتن 5 - رکوع ، 6 - سجود، 7 – دعا.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 80).

حدیث91

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
اذا استقبل المصلی القبلة استقبل الرحمان بوجهه لااله غیره؛
آن گه که نمازگزار روی به قبله می ایستد، روی به آن خدایی ایستاده است که جز او خدایی نیست .
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 376)

حدیث92

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
لاینبغی للرجل ان یدخل فی صلاة حتی ینویها و من صلی فکانت نیته الصلاة لم یدخل فیها غیرها قبلت منه اذا کانت ظاهرة و باطنة ؛
سزاوار نیست که شخصی وارد نماز شود، مگر با نیت ، و کسی که همراه با نیت مشغول نماز شده و نیتی جز نماز ندارد، نماز او قبول است ، در صورتی که ظاهر و باطن نمازش برای خدا باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 377).

حدیث93

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
ان الصلوة افضل العبادة لله؛
همانا نماز، بهترین وسیله بندگی برای خدا است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50).

حدیث94

عن الحسن بن علی (علیه السلام):
ان من طلب العبادة تزکی له و اذا اضرت النوال بالفریضة فارفضوها؛
هرکس اشتیاق عبادت دارد، دل را برای آن پاک می کند و هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رساند. (در صورتی که نماز شب ، به قضا شدن نماز صبح انجامند. آنها راترک کنید.
(تحف العقول ، ص 267).

حدیث95

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ذکر الله لاهل الصلاة اکبر من ذکرهم ایاه ؛ الاتری انه یقول : اذکرونی اذکرکم ؛
یاخدا برای نمازگزاران بالاتر از یاد آنها از خدا است . آیا نمی بینی که خدا می فرماید: مرا یاد کنیدتا شما رایاد کنم .
(بحارالانوار، ج 82، ص 199).

حدیث96

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
الصلاة بیت الاخلاص و تنزیه عن الکبر؛
نماز (حقیقی و کامل ) جایگاه و خانه اخلاص و باعث دوری از کبر و خودپسندی است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 375، بحارالانوار، ج 78، ص 183).

حدیث97

سئل علی بن الحسین (علیهما السلام):
ما افتتاح الصلاة ؟ قال : التکبیر، قال : ما تحریمها؟ قال : التکبیر، قال : ما تحلیلها؟ قال : التسلیم ؛
از علی بن الحسین (علیهماالسلام) سؤ ال شد: افتتاح نماز چیست ؟ فرمودند: تکیبر، سوال شد: تحریم آن چیست ؟ فرمودند: تکبیر، سوال شد: تحلیل آن چیست ؟ فرمودند: سلام .
(بحارالانوار، ج 85، ص 303).

حدیث98

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
وتاءویل تشهدک تجدید الایمان و معاودة الاسلام و الاقرار بالعبث بعد الموت و تاءویل قولک السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته ترحم عن الله سبحانه فمعنهاها هذه امان لکم من عذاب یوم القیامة ؛
معنای تشهد تجدید و تکرار شهادتین است که تجدید ایمان و اسلام است واعتراف به مبعوث شدن بعد از مرگ ، و معنای ((السلام علیکم و رحمة الله و برکاته ))ازخدا ترحم خواستن برای خود و همه بندگان است ؛ که این خود سبب ایمن شدن از عذاب قیامت خواهد شد.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 395).

حدیث99

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
طول القنوت و لسجود ینجی من عذاب النار؛
قنوت و سجده طولانی در نماز، نمازگزار را از عذاب آتش نجات می دهد.
(تصنیف غررالحکم ، ص 175، حدیث 3335).

حدیث100

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
و لما فی ذلک من تغیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق کرائم الجوارح بالارض تصاغرا ؛
هنگامی که انسان نماز می خواند، ساییدن گونه ها به خاک نشانه تواضع و گذراندن اعضاء شریف بر زمین دلیل کوچک و حقارت است .
(نهج البلاغه ، خطبه 192).

حدیث101

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لو یعلم المصلی ما یغشاه من الرحمة لما رفع راءسه من السجود؛
اگر نمازگزار بداند که چقدر از رحمت (خداوند تعالی ) او را فراگرفته است ، سرش را از سجده برنمیدارد.
(غررالحکم ، ص 261).

حدیث102

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اطیلوا السجود فما من عمل اشد علی ابلی من ان یری ابن ادم ساجدا لانه امر بالسجود فعصی؛
سجده را طولانی کنید که هیچ عملی بر ابلیس گرانتر از این نیست که انسان را در حال سجده ببینید، زیرا خداوند او را امر به سجده کرد و او سر برتافت .
(بحارالانوار، ج 85، ص 161).

حدیث103

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لما سئل عن عنی مد العنق فی الرکوع تاءویله امنت بک ولو ضربت عنقی؛
علی (علیه السلام) در جواب این سوال که چرا در رکوع گردن باید کشیده و راست نگاه داشته شود فرمود: معنی آن این است که خدایا! به تو ایمان دارم ، اگر چه در این راه گردنم زده شود.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 390).

حدیث104

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ثم تاءویل مد عنقک فی الرکوع تخطر فی نفسک امنت بک و لو ضربت عنقی ثم تاءویل رفع راءسک من الرکوع اذا قلت ، ((سمع الله لمن حمده )) الذی اخرجنی من العدم الی الوجود؛
معنای کشیدن گردن در رکوع این است که در ایمان به خدا استوارم ، اگر چه گردنم زده شود، و معنای سر برداشتن از رکوع و گفتن ((سمع الله )) این است که حمد وثنای ما را می شنود، آن خدایی که مرا از نیستی و عدم به وجود آورده است .
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 395).

حدیث105

اذ صلیت فاسمع نفسک القراءة و التکبیر و التسبیح؛
هنگامی که نماز می خوانی ، قرائت و تکبیر و تسبیح را چنان به جای آور که خود بشنوی .
(بحارالانوار، ج 85، ص 76).

حدیث106

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من صلی باذان واقامة صلی خلفه من الملائکه لایری طرفاه و من صلی باقامة صلی خلفه ملک؛
هرکس نمازش را با اذان واقامه بخواند، صفی از فرشتگان پشت سر او به نماز می ایستند که دو طرف آن صف دیده نمی شوند و هرکس که نمازخود را با اقامه تنها بخواند یک فرشته پشت سر او نماز می گزارد.
(ثواب الاعمال ، ص 58).

حدیث107

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اذا قام الرجل الی الصلاة الیه ابلیس ینظر الیه حسدا لما یری من رحمة الله التی تغشاه ؛
هنگامی که کسی به نماز برمی خیزد، شیطان می آید و به نظرحسادت به او نگاه می کندزیرا می بیند که رحمت خدا او را فراگرفته است.
(بحارالانوار، ج 82، ص 207).

حدیث108

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
نوم علی یقین خیر من صلوة فی شک ؛
خوابی که از روی یقین باشد، بهتر از نمازی است که باشک (نسبت به خداوند) خوانده شود.
(بحارالانوار، ج 33، ص 357).

حدیث109

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من لم یاءخذ اهبة الصلوة وقتها فما و قرها ؛
کسی که پیش از نماز، خود را برای نماز آماده نکند، به نماز احترام نکرده است .
(شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 20، باب 768، ص 329).

حدیث110

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لو صمت الدهر کله و قعدت اللیل کله و قتلت بین الرکن و المقام ، بعثک الله مع هواک بالغا ما بلغ ، ان فی جنة ففی جنة و ان نار ففی نار؛
اگر همه روزگار خود را روزه وشب ها را در نماز شب به سر بری و در میان رکن و مقام کشته شوی ، خداوند تو را (در قیامت ) با هوای نفس محشور می کند پس اگر هوای دل تو الهی بود، به بهشت خواهی رفت و اگر جهنمی بود، به جهنم داخل می شوی .
(سفینة البحار، ج 2، ص 827).

حدیث111

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لیست الصلوة قیامک و قعودک انما الصلوة اخلاصک و ان ترید بها الله وحده؛
نماز، قیام و قعود (نشستن و برخاستن ) تو نیست ، بلکه نماز، اخلاص و خداخواهی تو است .
(شرح نهج البلاغه ، ابن ابی الحدید، ج 1، ص 325).

حدیث112

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
تحریم الصلاة التکبیر، و تحلیلها التسلیم؛
تحریم نماز، تکبیر و تحلیل آن سلام است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 310).

حدیث113

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
استغفرالله ربی و اتوب الیه فی الوتر سبعین مرة تنصب یدیک الیسری ، و تعد بالیمنی الاستغفار؛
در قنوت نماز وتر، هفتاد بار استغفار، بگویید برای اینکار دست چپ را مقابل صورت قرار دهید و با دست راست استغفار را بشمارید.
(بحارالانوار، ج 87، ص 287).

حدیث114

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
وکان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) یستغفر الله فی الوتر سبعین مرة و یقول : ((هذا مقام العائذ بک من النار)) سبع مرات؛
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در قنوت نماز وتر هفتاد بار ((استغفرالله )) و هفت بار ((هذل مقام العائذ بک من النار)) (یعنی این جایگاه کسی است که از آتش به تو پناه آورده است ) می گفت .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 610).

حدیث115

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا صلی احدکم و لم یصل علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) فی صلاته یسلک بصلاته غیر سبیل الجنة؛
هرگاه یکی از شما نماز بخواند و در نمازش بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) درود نفرستد، با نماز خود به راهی غیر از راه بهشت می رود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 280).

حدیث116

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فرائض الصلاة سبع : الوقت ، والطهور، و التوجه و القلبه و الرکوع و السجود، و الدعاء؛
فرایض نماز، هفت تاست : وقت ، طهارت ، نیت ، قبله ، رکوع ، سجود، و دعا (درقنوت ).
(بحارالانوار، ج 85، ص 197).

حدیث117

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
وفرض علی الوجه السجود له باللیل و النهار فی مواقیت الصلوة فقال : ((یا ایهاالذین امنوا ارکعوا و اسجدوا و اعبدوا ربکم و افعلوا الخیر لعلکم تفلحون )) و هذه فریضة جامعة علی الوجه والیدین والرجلین ؛
خداوند بر صورت سجده را واجب کردکه شبانه روز در وقت نمازها به سجده بیفتد؛ پس فرمود: ((ای کسانی که ایمان آورده اید! رکوع و سجود نمایید و پروردگارتان را پرستش کنید و افعال خیر به جای آورید، شاید که رستگار شوید)). آنگاه امام فرمود: سجده ، واجب جامع است که مشتمل بر صورت و دستها و پاها می باشد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 128).

حدیث118

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
السجود علی تربة الحسین (علیه السلام) یخرق الحجب السبع؛
سجده بر تربت امام حسین (علیه السلام) هفت پرده و مانع را می شکافد. (بحارالانوار، ج 101، ص 135).

حدیث119

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
انما یسجد المصلی سجدة بعد الفریضة لیشکر الله تعایل فیها علی ما من به علیه من اداء فرضه و ادنی ما یجزی ء فیها شکرالله مرات ؛
سزاوار است که نمازگزاز به پاس توفیق خدایی در به جای آوردن نماز واجب ، سجده شکر به جای آورد و حداقل ذکر سجده ، گفتن سه بار ((شکرالله )) است .
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 348).

حدیث120

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
من قراء السجدة او سمعها من قاری ء یقرؤ ها و کان یستمع قراءته فلیسجد، فان سمعها و هو فی صلاة فریضة من غیر امام او ما براءسه و انا قراها و هو فی الصلاد سجد و سجد معه من خلفه ان کان اماما و لا ینبغی للامام ان یتعمد قراءة سورة فیها سجدة فی صلاة فریضة ؛
کسی که آیه سجده بخواند و یا از قاری بشنود که به او گوش فرا می داد باید سجده کند، و اگر آن در حالی بشنود که نماز واجب را ادا می کند با سر اشاره (به سجد) کند و اگر خودش در نماز واجب آن را خوانده باید خود و ماءمومین سجده نمایند و سزاوار نیست که امام در نماز واجب سوره ای بخواند که سجده دارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 175).

حدیث121

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا تصویت للسجود فقدم یدیک الی الارض قبل رکبتیک بشی ء ؛
هنگامی که برای سجده خم شدی ، کمی پیش از این که زانوهایت به زمین برسد، دستها را بر زمین بگذار.
(بحارالانوار، ج 85، ص 138).

حدیث122

عن الصادق عن ابیه - علیهما السلام - قال :
یسجد ابن ادم علی سبعة اعظم : یدیه و رجلیه و رکبتیه و جبهته ؛
امام صادق (علیه السلام) از پدرشان نقل می فرمایند: فرزند آدم ، با هفت استخوان (موضع ) سجده می کند: دو دست ، دو پا، دو زانو، پیشانی اش .
(بحارالانوار، ج 85، ص 134).

حدیث123

عن الصادق - عن ابیه - علیهما السلام - قال :
اذا سجد احدکم فلیباشر بکفیه الارض لعل الله یصرف عنه الغل یوم القیامة؛
امام صادق (علیه السلام) از پدرشان فرمودند: هنگامی که یکی از شما سجده می کند، دو کف دست را بر زمین قرار دهد، شاید خدا در قیامت غل و زنجیر را از او باز دارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 132).

حدیث124

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اتقواالله واحسنوا الرکوع و السجود وکونوا اطوع عبادالله فانکم لن تنالو ولایتنا الا بالورع؛
از خدا پروا کنید و رکوع و سجود را نیکو به جای آورید، و مطیع ترین بندگان خدا باشید، زیرا شما ولایت ما را درنمی یابید، مگر با ورع .
(بحارالانوارت ج 85، ص 104).

حدیث125

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
و من کان یقوی علی ان یطول الرکوع و السجود فلیطول ما استطاع یکون ذلک فی تسبیح الله و تحمیده و تمجیده و الدعاء و التضرع فان اقرب ما یکون العبد الی ربه هو مساجد؛
کسی که توانایی آن را دارد که رکوع و سجودش را در نماز طولانی کند، باید به مقدار توانایی اش طول دهد و باید در رکوع و سجود به تسبیح و حمد و ستایس و دعا و تضرع به درگاه خداوند اشتغال داشته باشد، زیرا نزدیک ترین حالت بنده به خدا همان لحظاتی است که در سجده با خدا خلوت می کند.
(اصول وافی ، ج 8، ص 707).

حدیث126

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
و اذا رفعت راءسک من الرکوع فقل : ((سمع الله لمن حمده )) ؛
وقتی سر از رکوع برداشتی بگو: ((سمع الله لمن حمده )).
بحارالانوار، ج 85، ص 115.

حدیث127

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کان رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) اذا رکع لو صب علی ظهره ماء لاستقر و قال : فرج اصابعک علی رکبتیک فی االرکوع ، و ابلغ اطراف اطابعک عیون الرکبتین؛
پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هنگامی که به رکوع می رفت ، اگر آب بر پشتش ریخته می شد، استقرار می یافت سپس فرمود: انگشتان را بر روی زانوهایت در رکوع باز کن و انگشتان را به گودیهای زیر زانو برسان . (بحارالانوار، ج 85، ص 115).

حدیث128

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا رکعت فضع کفیک علی رکبتیک و ابسط ظهرک ولاتقنع راءسک و لاتصوبه؛
هرگاه به رکوع رفتی ، کف دستها را بر زانو بگذار و پشت بدنت را درست باز و پهن کن و سرت را بالاو پایین مبر.
(بحارالانوار، ج 85، ص 115).

حدیث129

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لاصلاة لمن لم یقم صلبه فی رکوعه و سجوده؛
نمازش درست نیست کسی که در رکوع و سجودش پشت خود را مستقیم و راست قرار ندهد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 107).

حدیث130

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لایرکع عبدالله رکوعا علی الحقیقة ، الازنیة الله تعالی بنور بهائه و اظله فی ضلال کبریائه و کساه کسوة اصفیائه؛
هیچ بنده ای برای خدا به حقیقت رکوع نکند مگر آن خداوند تعالی او را به نورجمال خود بیاراید و در سایه کبریایی اش جای دهد و جامه برگزیدگانش بپوشاند.
(مصباح الشریعه ، ص 14).

حدیث131

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
من قراء مائة ایة یصلی بها فی لیلة کتب الله - عزولج - له بها قنوت لیلة؛
هرکس دریک شب یکصد آیه از قرآن را در نمازی بخواند، خدا به این وسیله برای او عبادت سراسر شب بنویسد.
(الکافی ، ج 2، ص 445).

حدیث132

قلت لابی عبدالله - الرجل یدخل فی الصلوة فیجود صلاته و یحسنها رجاء ان یستجر بعض من یراه الی هواه ؟ قال : لیس هو من الریاء؟ ؛
از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم اگر کسی نمازش را با قرائت زیبا و نیکو به جا آورد، به امید آنکه حاضران که او را می بینند مجذوب شده و راه او را در پیش گیرند (آیا به نمازش اشکالی وارد می شود؟) فرمودند: این از مصادیق ریا نیست .
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 56).

حدیث133

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
و لاتقراء فی المکتوبة سورة ناقصة ولاباءس به فی النوافل؛
در نماز واجب ، کمتر از یک سوره کامل ، بعد از حمد نخوان ، اما در نمازهای نافله اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 42).

حدیث134

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لاتقرن بین السورتین فی الفریضة فاما فی النافلة فلا باءس؛
هیچگاه در نماز واجب ، بعد از حمد، دو سوره از قرآن را با هم نخوان ، ولی در نماز نافله اشکال ندارد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 45).

حدیث135

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا قراءت الفاتحة و قد فرغت من قرائتها و انت فی الصلاة فقل : الحمد لله رب العالمین؛
هنگامی که فاتحه را خواندی و قرائتش را به اتمام رساندی و در حال نماز بودی بگو: ((الحمدلله رب العالمین )).
بحارالانوار، ج 85، ص 60

حدیث136

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
الاجهار ببسم الله الرحمن الرحیم فی الصلاة واجب؛
آشکار خواندن ((بسم الله الرحمن الرحیم )) در نماز واجب است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 75).

حدیث137

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا ام الرجل القوم جاء شیطان الی الشیطان الذی هو قرین الامام فیقول هل ذکر الله ؟ یعنی هل قراء بسم الله الرحن الرحیم ؟ فان قال : نعم هرب منه و ان قال : لا، رکب عنق الامام و دلی رجلیه فی صدره فلم یزل الشیطان امام القوم حتی یفرغوا من صلاتهم؛
هنگامی که کسی به امامت گروهی می ایستد، شیطان نزد شیطانی دیگر که نزدیک امام ایستاده ، می آید و می پرسد: آیا نام خدا را ذکر کرد؟ یعنی آیا ((بسم الله الرحمن الرحیم )) خوانده شد؟ پس اگر بگوید: آری از امام دور می شود و اگر بگوید: نه ، بر گردن امام سوار می شود و پاهایش را بر سینه اش می آویزد و بدین سان شیطان پیشاپیش آن گروه به امامت می ایستد تا از نمازشان فارغ گردند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 20).

حدیث138

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فاذا کبرت فاستصغر مابین السموات العلی و الثری دون کبریائه؛
هرگاه تکبیرة الاحرام گفتی ، همه چیز را از آنچه در آسمان و زمین است در مقابل خدای کبیر و متعال ، کوچک و ناچیز بشمار، مگر کبریایی وبزرگی خداوند متعال را.
(مصباح الشریعه ، ص 91).

حدیث139

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا افتتحت الصلوة فکبر ان شئت واحدة و ان شئت ثلاثا و ان شئت خمسا و ان شئت سبعا فکل ذلک مجز عنک غیر انک اذا کنت اماما لم تجهر الا بتکبیرة؛
وقتی خواستی وارد نماز شوی ، اگر خواستی یک تکبیر و اگر خواستی سه یاپنج یاهفت تکبیر بگو که به هر قسم عمل نمایی ، کافی است ، ولی اگر امام جماعت هستی جز یک تکبیر را بلند بگو.
(اصول وافی ، ج 8، ص 641).

حدیث140

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
تحریم الصلوة التکبیر و تحلیلها التسلیم؛
به وسیله تکبیرة الاحرام ، منافیات نماز حرام می گردد، و به وسیله سلام ، حلال می شود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 310).

حدیث141

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا افتتحت الصلوة فکبر ان شئت واحدة و ان شئت ثلاثا و ان شئت خمسا و ان شئت سبعا فکل ذلک مجز عنک غیر انک اذا کنت اماما لم تجهر الا بتکبیرة؛
وقتی خواستی وارد نماز شوی ، اگر خواستی یک تکبیر و اگر خواستی سه یاپنج یاهفت تکبیر بگو که به هر قسم عمل نمایی ، کافی است ، ولی اگر امام جماعت هستی جز یک تکبیر را بلند بگو.
(اصول وافی ، ج 8، ص 641).

حدیث142

سؤ ل ابوعبدالله (علیه السلام):
لای علة توضع الیدان الی الارض فی السجود قبل الرکعتین ؟ قال : لان الیدین بهما مفتاح الصلاة؛
از امام صادق (علیه السلام) سوال شد: چرادستها (پس از تشهد)پیش از دو رکعت (دوم ) بر زمین گذاشته می شود؟ فرمودند: چون مفتاح و کلیدنماز دستها هستند (و درتکبیرة الاحرام بالا می روند).
(بحارالانوار، ج 85، ص 184).

حدیث143

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا قمت من الرکعة فاعتمد علی کفیک ، و قل : بحول الله و قوته اقوم و اقعد فان علیا (علیه السلام) کان یفعل ذلک؛
هنگامی که پس از انجام رکعتی از نماز برمی خیزی ، بر دو دست تکیه کن و بگو: (( بحول الله وقوته اقوم و اقعد)) زیرا علی (علیه السلام) چنین می کرد. (بحارالانوار، ج 85، ص 183).

حدیث144

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا قمت من السجود قلت : اللهم بحولک و قوتک اقوم و اقعد و ارکع و اسجد
هنگامی که از سجده برخاستی (و خواستی قیام کنی ) بگو: (( اللهم بحولک و قوتک اقوم و اقعد و ارکع و اسجد))
بحارالانوار، ج 85، ص 183

حدیث145

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا قمت الی الصلوة فقل اللهم انی اقدم الیک محمدا (صلی الله علیه و آله و سلم) بین یدی حاجتی و اتوجه به الیک فاجعلنی به وجیها عندک فی الدنیا و الاخرة و من المقربین و اجعل صلوتی به مقبولة و ذنبی به مغفورا و دعائی به مستجابا انک انت الغفور الرحیم؛
هرگاه به نماز ایستادی بگو: خدایا! محمد - پیامبرت - را نزد تو شفیع قرار می دهم به واسطه او روی به تو می آورم ، حاجت خود می طلبم پس مرا به حرمت او در دنیا و آخرت وگناهم راببخشای و دعایم را مستجاب فرما؛ زیرا تو آمرزنده و مهربانی .
(اصول وافی ، ج 8، ص 635).

حدیث146

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اذا قام المصلی الی الصلاة ، نزلت علیه الرحمة من اعنان السماء الی اعنان الارض و حفت به الملائکة و ناداه ملک لو یعلم هذا المصلی مافی الصلاة ما انفتل؛
هنگامی که انسان به نماز ایستاد، رحمت خداوند از آسمان بر او نازل می شود و ملائکه اطرافش را احاطه می کنندو فرشته ای گوید: اگر این نمازگزار ارزش نماز را می دانست هیچ گاه از نماز منصرف نمی شد.
(اصول کافی ، ج 3، ص 265).

حدیث147

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فرائض الصلاة سبع : الوثت ، الطهور، و التوجه ، و القبله ، و الرکوع و السجود، و الدعاء ؛
فرایض نماز بر هفت قسم است : وقت ، طهارت ، نیت ، قبله ، رکوع ، سجود و دعا (در قنوت )
(بحارالانوار، ج 85، ص 197).

حدیث148

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ان العبد لینوی من نهاره ان یصلی باللیل فتغلبه عینه فیثبت الله له صلاته و یکتب نفسه تسبیحا و یجعل نومه علیه صدقة ؛
گاهی مؤ منی در روز تصمیم می گیرد که در شب نماز شب بخواند، ولی خوابش می برد و موفق به خواندن نماز شب نمی شود خداوند به دلیل همان نیت و قصدش برای او اجر نماز شب را ثبت می فرماید و برای نفس هایش ثواب تسبیح و برای خوابش ثواب صدقه می دهد.
(میزان الحکمة ، ج 10، ص 280).

حدیث149

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لیست العبادة کثرة الصلوة والصوم انما العبادة التفکر فی امر الله ؛
زیاد نماز خواندن و روزه گرفتن عبادت نیست ، بلکه اندیشیدن در امر خداوند عبادت است .
(میزان الحکمة ، ج 7، ص 543).

حدیث150

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
نماز به کمال نرسد، مگر برای کسی که طهارتی همه جانبه داشته باشد و کاملا حق آن را ادا کند و از وسوسه و انحراف به دور باشد، خدای را بشناسد و برای او خشنود نمایدو ثبات ورزد و چنان امیدوار باشد و برعبادت پایداری کند که گویی بهشت پاداش او است و چنان بیم ناک وبی تاب باشدکه گویی در آتش خشم خدا می سوزد و دارایی خود بذل کرده و مقصودخویش در نظر آورده و جان در راه خدا نهاده و طریق او را برگزیند در بینی برخاک نهادن (در سجده ) کم ترین کراهتی به دل راه ندهد و پیوند علایق را از هر که جز او بریده و تنها متوجه او گردیده وبه حضور او آمده و عطای او را بخواهد پس اگر چنین نمازی به جای آورد، همان نمازی خواهد بود که به آن امر شده و از آن خبر داده شده و این همان نمازی است که از فحشاء ومنکر باز می دارد.
(فلاح السائل ، ص 23).

حدیث151

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
یجاء بعبد قوم القیامة قدصلی فیقول : یا رب صلیت ابتغاء وجهک فیقال له : بل صلیت لیقال ما احسن صلاة فلان ؟ اذهبوا به الی النار؛
چون روز قیامت فرا رسد، نمازگزای را می آورند. وی می گوید: خداوندا!من برای خشنودی تونماز گزاردم به او می گویند: تو بدان جهت نماز گزاردی که نماز تو را ستایش کنند، آن گاه به ملائکه دستور می دهد که او را به سوی آتش ببرید.
(بحارالانوار، ج 62، ص 301).

حدیث152

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لاتنظروا الی طول رکوع الرجل و سجوده ، فان ذلک شی ء اعتاده فلو ترکه استوحش لذلک ولکن انظروا الی صدق حدیثه ، و اداء امانته؛
به طول رکوع و سجود شخص ننگرید (فریفته نگردید) زیرا ممکن است به آن دعوت کرده باشد و اگر ترک کند و حشتش گیرد، لیکن به راستی گفتار و ادای امانتش بنگرید.
(اصول کافی ، ج 3، ص 165).

حدیث153

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
قال الله - تبارک و تعالی - انما اقبل الصلاة لمن تواضع لعظمتی و یکف نفسه عن الشهوات من اجلی ، و یقطع نهاره بذکری ولایتعاظم علی خلقی و یطعم الجائع و یکسوالعاری ، ویرحم المصاب و یؤ وی الغریب فذلک یشرق نوره مثل الشمس؛
خداوند تبارک و تعالی می فرماید: همانا نماز کسی را قبول می کنم که :
1.دربرابر عظمتم تواضع کندو برایم خاکسار باشد.
2.برای رضای من از شهوت ها دوری جوید؛
3.روزهایش را با ذکر من به شب رساند؛
4.بر بندگانم فخری نفروشد؛
5.گرسنگان را سیر کند؛
6.برهنگان را بپوشاند؛
7.بر مصیبت دیدگان رحم کند؛
8.بی پناهان راپناه دهد؛
اوست که نور (بندگی اش ) مانند خورشید می درخشد.
(بحارالانوار، ج 69، ص 391).

حدیث154

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
یعرف من یصف الحق بثلاث خصال : ینظر الی اصحابه من هم ، و الی صلوته کیف هی و فی انی وقت یصلیها فان کان ذامال نظر این یصنع ماله؛
کسی که متصف و متصل به حق است ، به سه خصلت شناخته می شود:
1.به دوستانش نگاه کنید(چگونه دوستی دارد) .
2.و نمازش را ببینید چگونه است و در چه وقتی نماز می خواند.
3.و اگر مالی به دستش آمد چگونه از آن مال استفاده می کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184).

حدیث155

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
شیعتنا اهل الورع و الاجتهاد و اهل الوفاء و الامانة و اهل الزهد و العبادة و اصحاب الاحدی و خمسین رکعة فی الیوم و اللیة؛
شیعیان ما اهل تقوا و پاکدامنی و جدیت اند و مردمی باوفا و امین اند و اهل زهد و عبادت اند و کسانی هستند که در شبانه روز پنجاه و یک رکعت نماز می خوانند.
(بحارالانوار، ج 68، ص 167)

حدیث156

امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:
صَلاةُ اللَّیْلِ تُحَسِّنُ الْوَجْهَ وَ تُحَسِّنُ الْخُلْقَ وَ تُطَیِّبُ الرِّیحَ وَ تَدُرُّ الرِّزْقَ وَ تَقْضِی الدَّیْنَ وَ تَذْهَبُ بِالْهَمِّ وَ تَجْلُو الْبَصَرَ؛
نماز شب، انسان را خوش‌سیما، خوش‌اخلاق و خوشبو می‌کند و روزی را زیاد و قرض را ادا می‌نماید و غم و اندوه را از بین می‌برد و چشم را نورانی می‌کند.
ثواب الأعمال، ص 42

حدیث157

پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) فرمودند:
صَلاةُ اللّیلِ مَرضاةٌ لِلرَّبِّ وَ حُبُّ المَلائِکَةِ وَ سُنَّةُ النبیاءِ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ اَصلُ الیمانِ وَ راحَةُ البدانِ وَ کَراهیَةٌ لِلشَّیطانِ وَ سِلاحٌ عَلَی العداءِ وَ اِجابَةٌ لِلدُّعاءِ وَ قَبولُ العمالِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز شب، موجب رضایت پروردگار، دوستی فرشتگان، سنت پیامبران، نور معرفت، ریشه ایمان، آسایش بدن‌ها، مایه ناراحتی شیطان، سلاحی بر ضدّ دشمنان، مایه اجابت دعا، قبولی اعمال و برکت در روزی است.
ارشاد القلوب، ج 1، ص 191

حدیث158

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
و لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق کرائم الجوارح بالارض تضاغرا ؛
ساییدن گونه به خاک نشانه تواضع و گذاردن اعضای شریف بر زمین دلیل کوچکی و حقارت (در برابر خدا) است .
نهج البلاغه ، خطبه 192

حدیث159

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
احب العباد الی الله - عزوجل - رجل صدوق فی حدیثه ، محافظ علی صلواته و ماافترض الله علیه مع ادائه الامانة ؛
محبوب ترین بندگان نزد خدا، مردی است که در سخنش راستگو باشد، از نماز و هرآنچه که خداوند بر او واجب کرده است ، محافظت کند و ادای امانت نماید.
بحارالانوار، ج 82، ص 11

حدیث160

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ؛
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.
غررالحکم، ص 56

حدیث161

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّه صلی الله علیه و آله لا یُؤثِرُ عَلَی الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَیرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقتُها کَاَنـَّهُ لا یَعرِفُ اَهلاً وَ لا حَمیما؛
رسول اکرم صلی الله علیه و آله چیزی مثل شام و غیر آن را بر نماز مقدم نمی داشتند و هنگامی که وقت نماز می رسید، گویی که هیچ یک از اهل خانه و دوستان را نمی شناختند.
مجموعه ورام، ج 2، ص 78

حدیث162

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اَلنَّظیفُ مِنَ الثِّیابِ یُذهِبُ الهَمَّ وَالحُزنَ وَهُوَ طَهورٌ لِلصَّلاةِ؛
لباس پاکیزه غم و اندوه را می برد و موجب پاکیزگی نماز است.
کافی، ج6 ، ص 444، ح 14

حدیث163

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
مَن صَلّی رَکعَتَینِ یَعلَمُ مایَقولُ فِیهما اِنصَرَفَ وَ لَیسَ بَینَه وَ بَینَ اللهِ - عَزَّ وَ جَلَّ - ذَنبٌ؛
هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می گوید، از نماز فارغ می شود، درحالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.
اصول وافی، ج2، ص100

حدیث164

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لِکُلِّ شَیءٍ وَجهٌ وَ وَجهُ دینِکم الصَّلاةُ؛
هر چیز دارای سیماست، سیمای دین شما نماز است.
بحار الانوار، ج82، ص227

حدیث165

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اَلنَّظیفُ مِنَ الثِّیابِ یُذهِبُ الهَمَّ وَالحُزنَ وَهُوَ طَهورٌ لِلصَّلاةِ؛
لباس پاکیزه غم و اندوه را برطرف می کند و باعث پاکیزگی نماز است.
کافی، ج 6، ص 444، ح 14

حدیث166

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اُنظُر فیما تُصَلّی وَعَلی ما تُصَلّی اِن لَم یَکُن مِن وَجهِهِ وَحِلِّهِ فَلا قَبولَ؛
بنگر در چه (لباسی) و بر چه (چیزی) نماز می گزاری، اگر از راه صحیح و حلالش نباشد، قبول نخواهد بود.
تحف العقول، ص 174

حدیث167

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لَو یَعلَمُ المُصَلّی ما یَغشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجودِ؛
اگر نمازگزار بداند تا چه حد مشمول رحمت الهی است هرگز سر خود را از سجده بر نخواهد داشت.
غررالحکم، ج 5، ص 116، ح 7592

حدیث168

امام محمدباقر(علیه السلام) فرمودند:
مَن تَرَکَ الجَماعَةَ رَغبَةً عَنها وَ عَن جَماعَةِ المُسلِمینَ مِن غَیرِ عِلَّةٍِ فَلا صَلاةَ لَه ؛
کسی که از روی بی میلی،بدون عذر و علت نمازجماعت را که اجتماع مسلمانان است ترک کند، نمازی برای او نیست.
امالی شیخ صدوق،ص290

حدیث169

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتی مَن اَخَّرَ الصَّلوةَ بَعدَ وَقتِها؛
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید.
بحارالانوار، ج83، ص20

حدیث170

امام کاظم(علیه السلام) فرمودند:
اَفضَلُ ما یَتَقَرَّبُ به العَبدُ اِلی اللهِ بَعدِ المَعرِفَةِ به، الصَلوةُ؛
بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می کند، نماز است.
تحف العقول،ص455

حدیث171

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
أَقرَبُ ما یَکُونُ العَبدُ إلَی اللهِ وَ هُوَ ساجِدٌ؛
نزدیکترین حالات بنده به پروردگارت حالت سجده است.
ثواب الاعمال و عقاب الاعمال

حدیث172

امام حسن عسکری (علیه السلام) فرمودند:
لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛
عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
تحف العقول، ص448

حدیث173

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
لَمّا قالَ لَهُ رَجُلٌ إِنّی ضَعیفُ العَمَلِ قَلیلُ الصَّلاةِ قَلیلُ الصَّومِ وَلکِن أَرجو أَن لا آکُلَ إِلاّ حَلالاً وَلا أَنکَحَ إِلاّ حَلالاً: وَأَیُّ جِهادٍ أَفضَلُ مِن عِفَّةِ بَطنٍ وَفَرجٍ؟!؛
در پاسخ به کسی که عرض کرد: من در عمل ناتوانم و نماز و روزه کم به جا می آورم اما سعی می کنم جز حلال نخورم و جز با حلال نزدیکی نکنم فرمودند: چه جهادی برتر از پاک نگهداشتن شکم و شرمگاه؟!
محاسن، ج 1، ص 292، ح 448

حدیث174

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَن قَبِلَ اللّه مِنهُ صَلاةً واحِدَةً لَم یُعَذِّبهُ وَمَن قَبِلَ مِنهُ حَسَنَهً لَم یُعَذِّبهُ؛
خداوند از هر کس یک نماز و یا یک کار نیک را قبول کند، عذابش نمی نماید.
کافی، ج 3، ص 166، ح 11

حدیث175

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
تَسبیحُ فاطِمَةَ علیهاالسلام فی کُلِّ یَومٍ فی دُبُرِ کُلِّ صَلاةٍ اَحَبُّ اِلَیَّ مِن صَلاةِ اَلفِ رَکعَةٍ فی کُلِّ یَومٍ؛
تسبیحات فاطمه زهرا علیهاالسلام در هر روز پس از هر نماز نزد من محبوب تر از هزار رکعت نماز در هر روز است.
کافی، ج 3، ص 343، ح 15

حدیث176

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
سَجدةُ الشُکرِ واجِبَةٌ عَلی کُلِّ مُسلِمٍ تُتِمُّ بِها صَلاتَکَ وَتُرضی بِها رَبَّکَ وَتُعجِبُ المَلائِکَةَ مِنکَ... ؛
سجده شکر برهرمسلمانی واجب است،با آن نمازت را کامل و پروردگارت را خشنود می سازی و فرشتگان را به شگفتی می آوری.
التهذیب، ج 2، ص 110، ح 183

حدیث177

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
یُعرَفُ مَن یَصِفُ الحَقَّ بِثَلاثِ خِصالٍ: یُنظَرُ اِلی اَصحابِهِ مَن هُم؟ وَاِلی صَلاتِهِ کَیفَ هیَ؟ وَفی اَیِّ وَقتٍ یُصَلّیها؟؛
کسی که از حق دَم می زند با سه ویژگی شناخته می شود: ببینید دوستانش چه کسانی هستند؟ نمازش چگونه است؟ و در چه وقت آن را می خواند؟
محاسن، ج 1، ص 396، ح 885

حدیث178

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کونوا دُعاةً لِلنّاسِ بِغَیرِ اَ لسِنَتِکُم، لِیَرَوا مِنکُم الوَرَعَ وَ الجتِهادَ وَ الصَّلاةَ وَ الخَیرَ، فَاِنَّ ذلِکَ داعیَةٌ؛
مردم را به غیر از زبان خود، دعوت کنید، تا پرهیزکاری و کوشش در عبادت و نماز و خوبی را از شما ببینند، زیرا اینها خود دعوت کننده است.
کافی، ج 2، ص 78، ح 14

حدیث179

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لا تَغتَرّوا بِصَلاتِهِم وَلا بِصیامِهِم، فَإِنَّ الرَّجُلَ رُبَما لَهِجَ بِالصَّلاةِ وَالصَّومِ حَتّی لَو تَرَکَهُ استَوحَشَ، وَلکِنِ اختَبِروهُم عِندَ صِدقِ الحَدیثِ وأداءُ الأمانَةِ؛
فریب نماز و روزه مردم را نخورید، زیرا آدمی گاه چنان به نماز و روزه خو می کند که اگر آنها را ترک گوید، احساس ترس می کند، بلکه آنها را به راستگویی و امانتداری بیازمایید.
کافی، ج 2، ص 104، ح 2

حدیث180

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَلصَّلاةُ مِن شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنهاجُ النبیاءِ وَ لِلمُصَلّی حُبُّ المَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز، از آیین های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
خصال، ص 522، ح 11

حدیث181

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَیُّهَا النّاسُ اِنَّ المُصَلّی اِذا صَلّی فَاِنَّهُ یُناجی رَبَّهُ تَبارَک وَتَعالی فَلیَعلَم بِما یُناجیهِ؛
ای مردم همانا نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بزرگ و بلند مرتبه اش مناجات می کند، پس باید بداند چه می گوید.
مسند ابن حنبل، ج 2، ص 129

حدیث182

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَوَّلُ الوَقتِ رِضوانُ اللّه وَوَسَطُ الوَقتِ رَحمَةُ اللّه وَآخِرُ الوَقتِ عَفوُ اللّه ؛
نماز در اول وقت خشنودی خداوند، میان وقت رحمت خداوند و پایان وقت عفو خداوند است.
سنن الدار قطنی، ج 1، ص 201، ح 974

حدیث183

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَلصَّلاةُ مِفتاحُ کُلِّ خَیرٍ؛
نماز کلید همه خوبی هاست.
الفردوس، ج 2، ص 404، ح 3796

حدیث184

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا تَزالُ اُمَّتی بِخَیرٍ ما تَحابّوا وَاَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَکاةَ وَقَروا الضَّیفَ... ؛
امّتم همواره در خیر و خوبی اند تا وقتی که یکدیگر را دوست بدارند، نماز را برپا دارند، زکات بدهند و میهمان را گرامی بدارند...
امالی طوسی، ص 647، ح 1340

حدیث185

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
یا عَلیُّ اِذا حَضَرَ وَقتُ صَلاتِکَ فَتَهَیَّ لَها وَ اِلاّ شَغَلَکَ الشَّیطانُ وَ اِذا نَوَیتَ خَیرا فَعَجِّل وَ اِلاّ مَنَعَکَ الشَّیطانُ عَن ذلِکَ ؛
ای علی! هرگاه وقت نمازت رسید، آماده آن شو وگرنه شیطان تو را سرگرم می کند و هرگاه قصد [کار] خیری کردی شتاب کن وگرنه شیطان تو را از آن باز می دارد.
بحارالأنوار، ج 7، ص 29

حدیث186

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لایَزالُ الشَّیطانُ یَرعَبُ مِن بَنی آدَمَ ما حافَظَ عَلَی الصَّلَواتِ الخَمسِ فَإِذا ضَیَّعَهُنَّ تَجَرَّءَ عَلَیهِ وَ أوقَعَهُ فِی العَظائِمِ؛
شیطان تا آنگاه که انسان مراقب نمازهای پنجگانه‌اش می‌باشد از او می‌ترسد و چون نمازهایش را تباه کرد بر او جرأت پیدا می‌کند و او را در گناهان بزرگ فرو می‌برد.
بحارالأنوار ??/???/?

حدیث187

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لَو یَعلَمُ المُصَلّی ما یَغشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجُودِ ؛
اگر نمازگزار می‌دانست چه رحمتی او را فراگرفته ، سر از سجده بر نمی‌داشت .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث7592

حدیث188

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
عَلِّمُوا صِبیانَکُم الصَّلاةَ وَ خُذُوهُم بِها إذا بَلَغُوا الحُلُمَ ؛
به کودکان خود نماز بیاموزید و چون به سنّ بلوغ رسیدند ، آنان را برای نماز بازخواست کنید .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6305

حدیث189

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إذا قامَ أحَدُکُم إِلَی الصَّلوةِ فَلیُصَلِّ صَلوةَ مُوَدِّعٍ ؛
هرگاه یکی از شما به نماز می‌ایستد، باید مانند کسی نماز بگزارد که گویی آخرین نماز اوست .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث4050

حدیث190

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إیّاکُم وَ البِطنَةَ فَإنَّها مَقساةٌ لِلقَلبِ مَکسَلَةٌ عَنِ الصَّلاةِ وَ مَفسَدَةٌ لِلجَسَدِ ؛
زنهار از پُریِ شکم ؛ زیرا موجب سختْ‌دلی ، کاهلی در نماز و تباهی بدن می‌شود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2742

حدیث191

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلصَّلاةُ حِصنٌ مِن سَطَواتِ الشَّیطانِ ؛
نماز، پناهگاهی است در برابر حمله‌های شیطان .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2212

حدیث192

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند:
لا تستغنی شیعتنا عن أربع: خمرة یصلی علیها و خاتم یتختم به و سواک یستاک به و سبحة من طین قبر أبی عبدالله علیه السلام؛
پیروان ما از چهار چیز بی‌نیاز نیستند:
? ـ سجاده‌ای که بر روی آن نماز خوانده شود.
? ـ انگشتری که در انگشت باشد.
? ـ مسواکی که با آن دندانها را مسواک کنند.
? ـ تسبیحی از خاک مرقد امام حسین (علیه السلام)
تهذیب الاحکام، ج ?، ص ??

حدیث193

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
السجود علی طین قبرالحسین (علیه السلام) ینور الی الارض السابعة و من کان معه سبحة من طینقبرالحسین (علیه السلام) کتب مسبحا و ان لم یسبح بها…؛
سجده بر تربت قبر حسین (علیه السلام) تا زمین هفتم را نور باران می‌کند و کسی که تسبیحی از خاک مرقد حسین (علیه السلام) را با خود داشته باشد، تسبیح گوی حق محسوب می‌شود، اگر چه با آن تسبیح هم نگوید.
من لایحضره الفقیه، ج ?، ص ???/ وسائل الشیعه، ج ? ص ???

حدیث194

قال الصادق علیه السلام:
السجود علی تربة الحسین علیه السلام یخرق الحجب السبع؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
سجده بر تربت حسین علیه السلام حجابهای هفتگانه را پاره می‌کند.
مصباح التمهجد، ص ???/ بحارالانوار، ج ??، ص ???

حدیث195

قال ابو محمدالحسن العسکری علیه السلام:
علامات المؤمن خمس: صلاة الخمسین، و زیارة الاربعین، والتختم فی الیمین، و تعفیر الجبین والجهر ببسم الله الرحمن الرحیم؛
امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:
نشانه‌های مؤمن پنج چیز است:
? ـ پنجاه رکعت نماز( نماز یومیه و نمازهای نافله)
? ـ زیارت اربعین
? ـ انگشتر به دست راست کردن
? ـ بر خاک سجده کردن
? ـ بسم الله الرحمن الرحیم را در نماز بلند گفتن.
وسائل الشیعه، ج ??، ص ??? / التهذیب، ج ?، ص ?? .

حدیث196

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم می فرمایند:
مَن أقرَضَ مُؤمنا قَرضا یَنتَظِرُ بهِ مَیسورَهُ کانَ مالُهُ فی زَکاةٍ ، وکانَ هو فی صَلاةٍ مِن المَلائکةِ حتّی یُؤَدِّیَهُ إلَیهِ ؛
هر کس به مؤمنی وامی بدهد و (برای پس گرفتن آن) صبر کند تا دستش باز شود ، مال او زکات محسوب شود و در نماز ، با فرشتگان باشد تا این که وامش به او برگردانده شود .
ثواب الأعمال : 166 / 1

حدیث197

امام رضا (علیه السلام) می فرمایند:
إذا کُـنتَ فـی تِجـارَتِکَ وحَضَرَتِ الصّلاةُ فلا یَشغَلْکَ عنها مَتْجَرُکَ ، فإنَّ اللّه‌َوَصفَ قَوما ومدَحَهُم فقالَ : رِجالٌ لا تُلهیهم ... وکـانَ هؤلاءِ القَـومُ یَتَّجِـرونَ ، فإذا حَضَرَتِ الصّلاةُ تَرَکوا تِجارَتَهُم وقاموا إلی صَلاتِهِم ، وکانوا أعظَمَ أجْرا مِمَّن لا یَتَّجِرُ فیُصَلّی؛
هرگاه در حال کسب و کار بودی و وقت نماز رسید کسب تو را از نماز باز ندارد؛ زیرا خداوند مردمی را چنین توصیف کرده و ستوده‌است : مردانی که هیچ تجارت ... این مردم کاسب بودند امّا چون گاه نماز می‌رسید دست از کسب و کار می‌شستند و به نماز بر می‌خاستند . مزد و پاداش اینان بیش از کسانی بود که کاسبی نمی‌کردند و نماز می‌خواندند .
بحار الأنوار : 103 / 100 / 40

حدیث198

قال الباقر - علیه السلام -:
من صلی فی المسجد الحرام صلاة مکتوبة قبل الله منه کل صلاة صلاها منذیوم و جبت علیه الصلاة و کل صلاة یصلیها الی ان یموت ؛
کسی که نمازواجبی را در مسجدالحرام به جای آورد، خداوند تمامی نمازهایی راکه از آغاز تکلیف بر او واجب شده و نیز نمازهایی را که تا پایان عمر به جای می آورد، قبول می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 536).

حدیث199

قال الصادق - علیه السلام -:
صلاة فی مسجدالنبی -صلی الله علیه وآله - تعدل بعشرة الاف صلاة ؛
یک نماز در مسجد پیامبر (صلی الله علیه وآله) با ده هزار نماز برابر خواهد بود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 536).

حدیث200

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
الغرباء فی الدنیا: قرآن فی جوف ظالم ، و مسجد فی نادی قوم لایصلی فیه ، و مصحف فی بیت لایقرء فیه و رجل صالح مع قوم سوء ؛
در جهان چهار چیز غریب است :
1 - قرآن در سینه ستمگر
2 - مسجد در جمع گروهی که در آن نماز نخوانند.
3 - قرآنی در خانه ای که آن را نخوانند.
4 - مرد پارسا در میان مردم بد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2038).

حدیث201

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
لاتجعلوا المساجد طرقا حتی تصلوا فیها رکعتین ؛
مساجد را گذرگاه قرار ندهید، مگر آنکه هنگام عبور دو رکعت نماز در آن بخوانید.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 553).

حدیث202

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا خطب الایام یوم الجمعة فلا ینبغی لاحد ان یتکلم حتی یفرغ الامام من خطبته؛
هنگامی که امام(جمعه) در روز جمعه خطبه می خواند شایسته نیست کسی حرف بزند تا آن گاه که امام از خطبه فارغ شود.
(اصول کافی ، ج 3، ص 421).

حدیث203

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
الغسل یوم الجمعة کفارة و المشی ء الی الجمعة کل قدم منها کعمل عشرین سنة فاذا فرغ من صلوة الجمعة اجیز بعمل ماءتی سنة؛
غسل روز جمعه کفاره گناه است ، و هر گامی که به سوی نمازجمعه برداشته می شود، برابر عمل بیست سال است ، و چون از نماز جمعه فارغ شود به پاداش عبادت دویست سال نایل گردد.
(کنزالعمال ، حدیث 2109).

حدیث204

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
الجمعة کفارة لمابینها و بین الجمعة التی قبلها، و زیادة ثلاثة ایام ؛
نماز جمعه کفاره گناهان میان این جمعه و جمعه قبل و سه روز پیش از آن می باشد.
(کنزالعمال ، حدیث 21088).

حدیث205

عن الصادق جعفر بن محمد عن ابیه علیهم السلام :
ایما مسافر صلی الجمعة رغبة فیها وحبا لها اعطاه الله - عزوجل - اجر مائة جمعة للمقیم ؛
هر مسافری که از روی اشتیاق نماز جمعه بخواند، خدا به او اجر صد نماز جمعه مقیم را بدهد.
(امالی شیخ صدوق ، ص 11، وسائل الشیعه ، ج 5، ص 36).

حدیث206

قال الصادق - علیه السلام -:
ما من قدم سعت الی الجمعة الا حرم الله جسدها علی النار ؛
هرگامی که به سوی نماز جمعه برداشته شود، خداوند آتش دوزخ را بر صاحب آن گام حرام می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 3).

حدیث207

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ان لکم فی کل جمعة حجة و عمرد فالحجة الهجیرة للجمعة و العمرة انتظار العصر بعد الجمعة ؛
هر روز جمعه برای شما ثواب یک حج و یک عمره است ، حج شما شتاب و مبادرت به نماز جمعه و عمره شما انتظار اقامه نماز عصر پس از نماز جمعه است .
(کنزالعمال ، ج 7، ص 737، حدیث 21173).

حدیث208

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
لایزال العبد متهاونا بالجمعة حتی یغضب الله علیه ؛
بنده ای که نماز جمعه را سبک بشمارد، خداوند بر او خشم گیرد.
(کنزالعمال ، حدیث 21155).

حدیث209

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ثلث تعلم امتی ما لهم فیهن لضربوا علیهن بالسهام : الاذان و الغدو الی الجمعة و الصف الاول؛
سه چیز است که اگر امت من فضیلت آنها را می دانستند، برای (سبقت در) انجام آن به قرعه متوسل می شدند و آن عبارتند از:
1 - اذان گفتن
2 - بیرون رفتن به سوی نماز جمعه
3 - صف اول نماز جماعت.
(مستدرک الوسائل ، ج 1 ص 490، بحارالانوار، ج 89، ص 197).

حدیث210

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اثافی الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها؛
سنگهای زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنها بدون دیگری درست نمی شود.
کافی جلد2، ص 18

حدیث211

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ مِن تَمامِ الصَّومِ اِعطاءُ الزَّکاةِ یَعنی الفِطرَة کَما اَنَّ الصَّلوةَ عَلَی النَّبِی (ص) مِن تَمامِ الصَّلوةِ؛
تکمیل روزه به پرداخت زکاة یعنی فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (ص) کمال نماز است.
وسائل الشیعه، ج 6 ص 221

حدیث212

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لا تَغتَرّوا بِصَلاتِهِم وَلا بِصیامِهِم، فَإِنَّ الرَّجُلَ رُبَما لَهِجَ بِالصَّلاةِ وَالصَّومِ حَتّی لَو تَرَکَهُ استَوحَشَ ، وَلکِنِ اختَبِروهُم عِندَ صِدقِ الحَدیثِ وَأداءُ الأمانَةِ؛
فریب نماز و روزه مردم را نخورید، زیرا آدمی گاه چنان به نماز و روزه خو می کند که اگر آنها را ترک گوید، احساس ترس می کند، بلکه آنها را به راستگویی و امانتداری بیازمایید.
کافی، ج2، ص 104، ح2

حدیث213

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما یَمنَعُ اَحَدَکُم اِذا دَخَل عَلَیهِ غَمٌّ مِن غُمُومِ الدُّنیا اَن یَتَوَضَّاَ ثُمَّ یَدخُلَ مَسجِدَهُ وَ یَرکَعَ رَکعَتَینِ فَیَدعُوَ اللّه فیهِما؟ اَما سَمِعتَ اللّه یَقُولُ: «وَاستَعینوا بِالصَّبرِ وَ الصَّلاةِ»؟
چه چیز مانع می شود که هر گاه بر یکی از شما غم و اندوه دنیایی رسید، وضو بگیرد و به سجده گاه خود رود و دو رکعت نماز گزارد و در آن دعا کند؟ مگر نشنیده ای که خداوند می فرماید: «از صبر و نماز مدد بگیرید»؟
تفسیر عیاشی، ج 1، ص 59، ح 39

حدیث214

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما خَسِرَ وَ اللّه مَن اَتی بِحَقیقَةِ السُّجودِ ... وَلا بَعُدَ عَنِ اللّه اَبَدا مَن اَحسَنَ تَقَرُّبَهُ فِی السُّجودِ وَ لا قَرُبَ اِلَیهِ اَبَدا مَن اَساءَ اَدَبَهُ وَضَیَّعَ حُرمَتَهُ وَیَتَعَلَّقُ قَلبُهُ بِسِواهُ؛
سوگند به خدا ، هر کس که حقیقت سجده را به جای آورد ، زیان نکرد و کسی که در سجده، به خوبی به خداوند نزدیک شد، هرگز از خداوند دور نیست. و آن که به {ساحت مقدس} او بی ادبی کرد و حرمتش را زیر پا گذاشت ، و به غیر او دل بست، هرگز به او نزدیک نشد.
بحار الأنوار ، ج 75، ص 71، ح 34

حدیث215

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فَضلُ الوَقتِ الاوّلِ عَلَی الأخیر کَفَضل الاخرةِ عَلَی الدُّنیا.
فضیلت خواندن نماز در اول وقت نسبت به تأ خیر انداختن آن، مثل فضیلت آخرت بر دنیاست.
بحارالأنوار، ج 82، ص 359

حدیث216

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لا یَنالُ شَفاعَتَنا مَن استَخَفَّ بِالصَّلاةِ؛
هرکس نماز را سبک بشمارد ، بشفاعت ما دست نخواهد یافت.
فروع کافی، ج3، ص270

حدیث217

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَةِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج1، ص 94

حدیث218

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَنِ اغتابَ مُسلِما أَو مُسلِمَةً لَم یَقبَلِ اللّه صَلاتَهُ وَلاصیامَهُ أَربَعینَ یَوما وَلَیلَةً إِلاّ أَن یَغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛
هر کس از مرد یا زن مسلمانی غیبت کند، خداوند تا چهل شبانه روز نماز و روزه او را نپذیرد مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
بحارالأنوار، ج 75، ص 258، ح 53

حدیث219

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ثَلاثٌ لَو یَعلَمُ النّاسُ ما فیهِنَّ ما اُخِذنَ اِلاّ بِسَهمَةٍ حِرصا عَلی ما فیهِنَّ مِن الخَیرِ وَ البَرَکَةِ: اَلتَّذینُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجیُر بِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فی اَوَّلِ الصُّفوفِ؛
سه چیز است که اگر مردم آثار آن را می دانستند، به جهت حریص بودن به خیر و برکتی که در آنها هست، به قرعه متوسل می شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول.
کنزالعمّال، ح 43235

حدیث220

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لاتَنظُروا إِلی کَثرَةِ صَلاتِهِم وَصَومِهِم وَ کَثرَةِ الحَجِّ وَالمَعروفِ وَطَنطَنَتِهِم بِاللَّیلِ، وَلکِنِ انظُروا إِلی صِدقِ الحَدیثِ وَأَداءِ المانَةِ؛
به زیادی نماز و روزه و حج و احسان و مناجات شبانه مردم نگاه نکنید، بلکه به راستگویی و امانتداری آنها توجه کنید.
بحارالأنوار، ج 75، ص 114، ح 5

حدیث221

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَلا اُخبِرُکُم بِاَفضَلَ مِن دَرَجَةِ الصّیامِ وَ الصَّلاةِ وَ الصَّدَقَةِ؟ صَلاحُ ذاتِ البَینِ، فَاِنَّ فَسادَ ذاتِ البَینِ هِیَ الحالِقَةُ؛
آیا به چیزی با فضیلت تر از نماز و روزه و صدقه (زکات) آگاهتان نکنم؟ و آن اصلاح میان مردم است، زیرا تیره شدن رابطه بین مردم ریشه کن کننده دین است.
نهج الفصاحه، ح 458

حدیث222

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
عن زید بن خالدٍ الجُهَنّی: ما کانَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله یَخرُج مِن شَی ءٍ لِشَی ءٍ مِنَ الصَّلَواتِ حَتّی یَستاکَ ؛
زید بن خالد جُهَنی: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از هیچ نمازی به نماز دیگر مشغول نمی شدند، مگر این که در این فاصله مسواک می زدند.
المعجم الکبیر، ج 5، ص 254، ح 5261

حدیث223

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اِعلَموا اَنَّ اللّه تعالی قَد فَرَضَ عَلَیکُم الجُمُعَةَ فَمَن تَرَکَها فی حَیاتی وَ بَعدَ مَماتی وَ لَهُم اِمامٌ عادِلٌ اِستِخفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه شَملَهُ وَ لا بارَکَ لَهُ فی اَمرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَکاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَومَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَکَةَ لَهُ حَتّی یَتوبَ؛
بدانید که خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان که در زندگی و پس از مرگ من، از روی سبک شمردن و یا انکار، آن را ترک کنند، با وجود این که پیشوای عادلی دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در کارشان برکت ندهد، آگاه باشید نه زکات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذیرفته است. بدانید که زندگی آنان برکتی نخواهد داشت، مگر توبه کنند.
عوالی اللالی، ج 2، ص 54، ح 146

حدیث224

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ثَلاثٌ لَو یَعلَمُ النّاسُ ما فیهِنَّ ما اُخِذنَ اِلاّ بِسَهمَةٍ حِرصا عَلی ما فیهِنَّ مِن الخَیرِ وَ البَرَکَةِ: اَلتَّذینُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجیُر بِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فی اَوَّلِ الصُّفوفِ؛
سه چیز است که اگر مردم آثار آن را می دانستند، به جهت حریص بودن به خیر و برکتی که در آنها هست، به قرعه متوسل می شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول.
کنزالعمّال، ح 43235

حدیث225

قال الصادق - علیه السلام -:
الساعة التی یستجاب فیها الدعاء یوم الجمعة مابین فراغ الامام من الخطبة الی ان یستوی الناس فی الصفوف ؛
ساعتی که دعا در آن مستجاب است روز جمعه و فاصله میان پایان خطبه(نماز جمعه) تا به صف ایستادن مردم می باشد.
(مستدرک الوسائل ، ج 6، ص 41).

حدیث226

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
من کان یؤ من بالله و الیوم الاخر فعلیه الجمعة یوم الجمعة الاعیل مریض او مسافر او امراءة او مملوک ، و من استغنی عنها بلهو او تجارة استغنی الله عنه و الله غنی حمید؛
برهر کس که به خداوند و روز قیامت ایمان دارد در روز جمعه ، نماز جمعه بر او واجب می باشد، جز بر بیمار یا مسافر یا زن ، یا برده و هر کس از نماز جمعه به وسیله پرداختن به لهو یا تجارت بی نیازی جوید، خداوند هم از او بی نیازی جوید(و عبادت او را نپذیرد) و خدا بی نیاز و ستوده است .
(کنز العمال ، ج 7 ص 726، ح 21120).

حدیث227

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله اکرم المؤ منین بالجمعة ؛
همانا خداوند - تبارک و تعالی- مؤ منان را به وسیله نماز جمعه گرامی می داشت .
(مستدرک الوسائل ، ج 6، ص 5).

حدیث228

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
اذا کان یوم الجمعة کان علی کل باب من ابواب المسجد ملئکة یکتبون الاول فالاول فاذا جلس الامام طوار الصحف و جاءوا یستمعون الذکر ؛
چون روز جمعه فرا رسد، بر درب هر مسجدی ملائکه می نشینند و نام مردم را به ترتیب ورود اول و دوم و سوم می نویسند تا وقتی که امام جمعه در جایگاه خود قرار می گرفت پرونده ها را جمع می کند و به ذکر (خطبه ها) گوش فرا می دهند.
(بحارالانوار، ج 89، ص 12، مستدرک الوسائل ، ج 6، ص 38).

حدیث229

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
رکعتان فی یوم الجمعة افضل من الف رکعة فی غیر یوم الجمعة ؛
دو رکعت نماز در روز جمعه ، بهتر از هزار رکعت نماز در غیر روز جمعه است .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 21057).

حدیث230

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
رواح الجمعة واجب علی کل محتلم ؛
برهر مکلف رفتن به نماز جمعه واجب است .
(کنز العمال ، ج 7، ص 725، ح 21119).

حدیث231

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
الجمعة حج المساکین؛
نماز جمعه حج فقرا است .
(کنزالعمال ج 7، ص 707، ح 21031).

حدیث232

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الرجل یذنب الذنب فیحرم صلاة اللیل و ان العمل السیی ء اسرع فی صاحبه من السکین فی اللحم؛
شخصی که به عصیان روی می آورد، از خواندن نماز شب محروم می شود، زیرا اثر کار بد در انسان ، از اثر کارد تیز بر گوشت ، سریع تر است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ح 110467).

حدیث233

قال علی - علیه السلام -:
عبادالله ان تقوی الله حمت اولیاء محارمه و الزمت قلوبهم مخافته حتی اسهرت لیالیهم ؛
ای بندگان خدا پرهیزکاری دوستان خدا را از انجام کارهای حرام باز می دارد و ترس از خدا آنچنان در دل آنان جای می گیرد که شب ها را (برای نماز) بیدار می مانند.
(نهج البلاغه ، خطبه 113).

حدیث234

عن ابی جعفر - علیه السلام - قال :
ثلاث درجات : افشاء السلام ، و اطعام الطعام و الصلاة باللیل والناس نیام ؛
از امام باقر (ع ) نقل شده که فرمودند: سه چیز منزلت و مقام را می افزاید: سلام دادن ، غذا دادن و شب نماز خواندن ، آن زمان که مردم در خوابند.
(بحارالانوار، ج 87، ص 141).

حدیث235

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
صل رکعتین فی سواد اللیل لوحشة القبور ؛
برای نجات از وحشت قبر، دو رکعت نماز در دل شب بخوان .
(بحارالانوار، ج 87، ص 160).

حدیث236

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قمت باللیل فاستک فان الملک تاءتیک فیضع فاه علی فیک ، فلیس من حرف تتلوه و تنطق به الا صعد به الی السماء فلیکن فوک طیب الریح ؛
شبانگاه که برای نماز بلند می شوی مسواک بزن ، چرا که فرشته نزد تو می آید و دهانش را بر دهانت می گذارد و هر حرفی از قرآن و نماز و دعا می خوانی ، به آسمان می برد از این رو باید که دهانت خوشبو باشد.
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 357، بحارالانوار، ج 87، ص 207).

حدیث237

قال الصادق - علیه السلام -:
ثلاثة هن فخر المؤ من وزینة فی الدنیا و الاخرة : الصلاة فی اخر اللیل و یاءسه مما فی ایدی ، الناس ، و ولایة الامام من ال محمد -صلی الله علیه وآله - ؛
سه چیز مایه افتخار مومن و زینت اودر دنیا و آخرت است :
1 - نماز در آخر شب ؛
2 - دل کندن از آنچه دردست مردم است ؛
3 - پذیرش ولایت امام از اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه وآله)
(بحارالانوار، ج 87، ص 140).

حدیث238

قال الصادق - علیه السلام -:
استغفر الله ربی و اتوب الیه فی الوتر سبعین مرة تنصب یدک الیسری و تعد بالیمنی الاستغفار ؛
در قنوت نماز، وتر، هفتاد بار استغفار بگویید، برای این کار دست چپ را مقابل صورت قرار دهید، و با دست راست استغفار را بشمارید.
(بحارالانوار، ج 87، ص 287).

حدیث239

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
اطولکم قنوتا فی الوتر اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقف ؛
هرقدر قنوت شما در نماز وتر طولانی تر باشد، آسایش شما در موقف قیامت بیشتر است.
(بحارالانوار، ج 87، ص 287).

حدیث240

علیکم بصلاة اللیل سنة نبیکم و داءب الصالحین؛
بر شما باد به خواندن نماز شب ، زیرا این عمل سنت پیامبر و سیره صالحان است .
(بحارالانوار، ج 87، ص 123).

حدیث241

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
افشوا السلام ، وصلوا الارحام ، و اطعموا الطعام ، و صلوا باللیل ، و الناس نیام ، تدخلوا الجنة بسلام؛
(باسلام کرن) سلام را میان مردم شایع کنید صله رحم به جای آورید اطعام کنید و در شب که همگان درخوابند به نماز برخیزید تا به سلامتی داخل بهشت گردید.
(بحارالانوار، ج 87، ص 159).

حدیث242

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
من رزق صلاة اللیل من عبد او امة ؛قام لله - عزوجل - مخلصا فتوضاء وضوء سابغا وصلی الله - عزوجل - بنیة صادقة وقلب سلیم و بدن خاشع و عین داعمة ، جعل الله - تبارک و تعالی - خلفه تسعة صفوف من الملائکة فی کل صف ما لا یحصی عددهم الا الله تعالی احد طرفی کل صف فی المشرق و الاخر بالمغرب قال : فاذا فرغ کتب له بعددهم درجات ؛
هرگاه بنده ای موفق به نماز شب شود وبرای خدا بیدار شود و وضوی کامل بگیرد و با نیت خالص و قلب سلیم و بدن خاشع وچشم گریان برای خدا نماز بخواند، خداوند نه صف از فرشتگان را پشت سر او می گمارد که جز خدا کسی نمی تواند آنها را شمارش کند، زیرا یک طرف هر صف در مشرق و طرف دیگر آن در مغرب است هنگامی که او نماز را تمام کند، خدا به تعداد آن فرشتگان برای او درجه و ثواب می نویسد.
(بحارالانوار، ج 87، ص 137)

حدیث243

قال الرضا - علیه السلام -:
علیکم بصلاة اللیل فما من عبد یقوم اخر اللیل فیصلی ثمان رکعات و رکعتی الشفع و رکعة الوتر و استغفر الله فی قنوته سبعین مرة ، الا اجیر من عذاب القبر و من عذاب النار و مذله فی عمره ، و وسع علیه فی معیشته ؛
بر شما باد به نماز شب ، زیرا هر بنده ای که در آخر شب بیدار شود و هشت رکعت نماز شب ، و دو رکعت نماز شفع ، و یک رکعت نماز وتر بخواند و در قنوت آن ، هفتاد بار استغفار کند خداوند اورا از عذاب قبر و آتش در امان دارد وعمر او را طولانی کرده و به زندگی اوگشایش خواهد داد.
(بحارالانوار، ج 87، ص 161).

حدیث244

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ما من عبد یحدث نفسه بقیام ساعة من اللیل فینام عنها الا کان نومه صدقة تصدق الله بها علیه و کتب له اجر ما نوی ؛
کسی که به نیت بیدار شدن برای نماز شب بخوابد، ولی خواب بماند، خواب او عطیه ای است الهی و خداوند متعال به او پاداش نماز شب را عطا می کند.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 423 کنزالعمال ، حدیث 21475).

حدیث245

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
خیرکم من اطاب الکلام و اطعم الطعام و صلی باللیل و الناس نیام ؛
بهترین شما کسی است که سخن زیبا بگوید و طعام بدهد و هنگامی که مردم در خوابند نماز شب بخواند. (بحارالانوار، ج 87، ص 142).

حدیث246

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
صلاة اللیل مرضاة الرب ، و حب الملائکة و سنة لاانبیاء و نور المعرفة واصل الایمان و راحة الابدان ، و کراهة الشیطان و سلاح علی الاعداء و اجابة للدعاء و قبول الاعمال وبرکة فی الرزق ، و شفیع بین صاحبها و بین ملک الموت و سراج فی قبره و فراش تحت جنبه و جواب مع منکر و نکیر و مونس و زائر فی قبره الی یوم القیامة ؛
نماز شب مایه خشنودی پروردگار و دوستی فرشتگان و روش پیامبران و نور معرفت و ریشه ایمان و موجب آرامش بدن و نفرت شیطان و سلاحی در مقابل دشمنان و باعث مستجاب شدن دعا و پذیرش اعمال و برکت روزی است نماز شب بین نمازگزاران و ملک الموت واسطه می شود و چراغ قبر و فرش زیر او در قبر و پاسخ نکیر و منکر و مونس انسان در قبر و زیارت کننده او در قبر تا روز قیامت خواهد بود. (بحارالانوار، ج 87، ص 162).

حدیث247

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله - عزوجل - قال المال و البنوان زینة الحیاة الدنیا، و ان الثمان رکعات التی یصلیها العبد اخراللیل زینة الاخرة ؛
خداوند متعال ثروت و فرزندان را زینت دنیا دانسته است هشت رکعت نماز که انسان در آخر شب می خواند، زینت آخرت است .
(بحارالانوار ج 83، ص 126 ثواب الاعمال ، ص 69).

حدیث248

عن رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
علیکم بصلاة اللیل ولو رکعة واحدة ، فان الصلاة اللیل منهاة عن الاثم و تطفی ء غضب الرب - تبارک و تعالی - و تدفع عن اهلها حرالنار، یوم القیامة؛
بر شما باد به نماز شب ، اگر چه یک رکعت باشد، زیرا نماز شب انسان را از گناه باز می دارد و خشم پروردگار را خاموش کرده وصاحبش را از آتش قیامت درامان می دارد.
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 21431).

حدیث249

عن النبی -صلی الله علیه وآله -:
قال : یا علی ! خمسة تنور القلب : کثرة قرائة قل هو الله احد و قلة الکلام و مجالسة العلماء والصلاة فی اللیل و المشی ء الی المساجد؛
یا علی ! پنج چیز دل را نورانی می کند: کثرت تلاوت سوره ((قل هو الله احد))،کم گویی ، مجالست با علما، نماز شب و گام برداشتن به سوی مسجد.
(المواعظ العددیه ، ص 258).

حدیث250

عن النبی -صلی الله علیه وآله -:
یاعلی ! علیک بصلاة اللیل و من استخف بصلاة اللیل فلیس منا ؛
یا علی ! بر تو باد به خواندن نماز شب و از ما نیست کسی که به نماز شب اهمیت ندهد و آن را سبک بشمارد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 280).

حدیث251

عن الصادق - علیه السلام -:
ان البیوت التی یصلی فیها باللیل بتلاوه القرآن تضی ء لاهل المساء کما تضی ء نجوم السماء لاهل الارض؛
خانه ای که در آن نماز شب خوانده می شود و تلاوت قرآن می گردد، برای افلاکیان آن گونه می درخشد که ستارگان برای زمینیان می درخشد.
(ثواب الاعمال ، ص 70).

حدیث252

عن الصادق - علیه السلام -:
صلاة اللیل تحسن الوجه و تحسن الخلق ، و تطیب الریح ، و تدر الرزق و تقضی الدین ، و تذهب بالهم و تجلوا البصر ؛
نمازشب باعث زیبایی سیما ونیکویی اخلاق و خوشبویی بدن و فراوانی رزق و مایه ادای قرض ها و از بین رفتن و تقویت نور چشم است .
(ثواب الاعمال ، ص 70).

حدیث253

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
صلوة اللیل سراج لصاحبها، فی ظلمة القبر ؛
نماز شب چراغی است در تاریکی قبر.
(بحارالانوار، ج 87، ص 161).

حدیث254

قال الصادق - علیه السلام -:
صلوة اللیل تبیض الوجه و صلوة اللیل تطیب الریح و صلوة اللیل تجلب الرزق ؛
نماز شب چهره را سفید، بوی را خوش و روزی را جلب می کند(گسترش می دهد).
(علل الشرایع ، ص 363، میزان الحکمه ، ج ، ص 421)

حدیث255

اذا ایقظ الرجل اهله من اللیل توضیا و صلیا کتبا من الذاکرین الله کثیرا و الذاکرات ؛
هرگاه مردی همسر خویش را در نیمه های شب بیدار کند و با هم وضو بسازند و به نماز بایستند، آنان از ذاکرانی ، که خداوند - تبارک و تعالی - بسیار یاد می کنند، محسوب می گردند.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 418).

حدیث256

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
مازال جبرئیل یوصینی بقیام اللیل حتی ظننت ان اخیار امتی لن یناموا من اللیل الا قلیلا ؛
جبرئیل (ع ) همچنان مرا به قیام شب و نماز در آن سفارش می نمود که من گمان کردم خوبان و برگزیدگان امت من شب را نمی خوابند، مگر اندکی .
(بحارالانوار، ج 76، ص 333).

حدیث257

عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال :
من قدم اربعین رجلا من اخوانه فدعا لهم ثم دعا لنفسه ، استجیب له فیهم و فی نفسه؛
امام صادق (علیه السلام) فرمودند: کسی که در قنوت نماز وتر برای چهل مؤ من وسپس برای خود دعا کند، خداوند دعاهای وی را مستجاب گرداند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، باب 45).

حدیث258

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
علیکم بصلاة اللیل فانها سنة نبیکم و داءب الصالحین قبلکم و مطردة الداء عن اجسادکم ؛
نماز شب را به پا دارید، زیرا نماز شب سنتی است از پیامبرتان رسول الله (صلی الله علیه وآله) و رسم صالحان و پاکانی است که قبل از شما بودند نماز شب موجب طرد و دفع بلا و دردها و بیماری ها از بدن شما می باشد.
(تفسیر صافی ، ص 265، ثواب الاعمال ، ص 96).

حدیث259

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الرجل لیکذب الکذبة فیحرم بها عن صلوة اللیل؛
چه بسا مردی با گفتن دروغی ، از فیض نماز محروم می شود.
(بحارالانوار، ج 87، ص 146).

حدیث260

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ما اتخذ الله ابراهیم خلیلا - علیه السلام - الا لاءطعامه الطعام و صلوته باللیل و الناس نیام؛
خداوند ابراهیم (ع ) را به مقام خلیلی خود برنگزید، مگر به دو چیز: اول این که مردم را اطعام می کرد و دیگر این که هنگامی که مردم در خواب بودند، نماز می خواند.
(بحارالانوار، ج 74 ص 282، میزان الحکمه ، ج 5 ص 417).

حدیث261

قال الباقر - علیه السلام -:
جاء الرجل الی امیرالمؤ منین - علیه السلام - فقال : یاامیرالمؤ منین انی قد حرمت الصلوة باللیل فقال امیرالمؤ منین : انت رجل قد قیدتک ذنوبک؛
مردی نزد امیرالمؤ منین (علیه السلام) آمد و گفت: من از نماز شب محروم شده ام، امام علی (علیه السلام) فرمودند: گناهانت تو را گرفتار نموده است .
(بحارالانوار، ج 83، ص 127).

حدیث262

قال علی - علیه السلام -:
قیام اللیل مصححة للبدن و تمسک باخلاق و رضی رب العالمین؛
برخاستن برای نماز شب موجب تندرستی و پایبندی به اخلاق پیغمبران است وخدا را خشنود می کند.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 421).

حدیث263

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الرجل یذنب فیحرم صلوة اللیل؛
هرآینه انسان مرتکب گناهی می شود و در نتیجه را، از نماز شب محروم می گردد.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 422).

حدیث264

عن الرضا - علیه السلام -:
رضوان الله الصلوة باللیل؛
نماز شب ، رضوان (خشنودی ) خدا را به همراه دارد.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1 ص 412)

حدیث265

قال الصادق - علیه السلام -:
شرف المؤ من صلاته باللیل؛
شرف مومن به نماز شب او است .
(بحارالانوار، ج 87، ص 141).

حدیث266

عن النبی -صلی الله علیه وآله -:
الرکعتان فی جوف اللیل احب الی من الدنیا و مافیها ؛
دو رکعت نماز در دل شب نزد من ، از دنیا وآنچه که در آن است ، محبوبتر است .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 276).

حدیث267

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
صلاة الرجل تطوعا حیث لایراه الناس تعدل صلاته علی اعین الناس خمسا و عشرین ؛
نماز مستحبی که در مکانی دور از دید مردم خوانده شود، از نظر ثواب و ارزش معنوی معادل با بیست و پنج نماز است که در معرض دید مردم به جا آورده شود.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1847).

حدیث268

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله - عزوجل - فرض علیکم الصلوات فی احب الاوقات الیه ، فاسئلوا الله حوائجکم عقیب فرائضکم ؛
به درستی که خداوند نمازهای واجب را در محبوب ترین اوقات واجب کرد، پس بعد از نمازهایتان حاجات خود را از خدا بخواهید.
(بحارالانوار، ج 85، ص 324).

حدیث269

قال الباقر - علیه السلام -:
انما شیعة علی کثیرة صلاتهم کثیرة تلاوتهم للقرآن ؛
شیعیان و پیروان خط علی زیاد نماز می گزارند، و زیاد تلاوت قرآن می کنند.
(صفات الشیعه ، ص 436).

حدیث270

مادمت فی الصلاة فانک تقرع باب الملک الجبار، و من یکثر قرع باب الملک یفتح له ؛
مادامی که تو در نمازهستی ، درب خانه پادشاه توانا را می کوبی ، هر کس که در کوبیدن درب خانه پادشاه پافشاری کند، آن درب روی او باز می شود.
(بحارالانوار، ج 77، ص 80).

حدیث271

قال الباقر - علیه السلام -:
انما جعلت النافلة لیتم بها ما افسده من الفریضة ؛
همانا (نماز) نافله را به این جهت قرار دادند که کاستی های نماز واجب را جبران کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20).

حدیث272

قال الباقر - علیه السلام -:
واذا لم یؤ د الرجل الفریضه لم تقبل منه النافله ؛
اگر کسی نماز واجب به جا نیاورد، نافله او مقبول نیست .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20).

حدیث273

قال علی - علیه السلام -:
قال الله تعالی لنبیه -صلی الله علیه وآله -و کانت الامم السالفة لقد فرضت علیهم خمسین صلوة فی خمسین وقتا، وهی من الاصار التی کانت علیهم فرفعتها عن امتک وجعلتها خمسا فی خمسه اوقات و هی احد و خمسون رکعة ، و جعلت لهم اجر خمسین صلوة ؛
از امیرالمؤ منین (علیه السلام) روایت شده ، که خداوند به رسولش فرمود: برای پیشینیان پنجاه نماز در وقت واجب کرده بودم و این یکی از مشکلاتی بود که امم سابقه داشتند ولی این بار را از دوش تو برداشتم ، و به جای آن ، پنج نماز، در پنج وقت برای شما قرار دادم که این پنج نماز در پنج نوبت (مجموعا واجب و مستحب آن ) پنجاه و یک رکعت است و ثواب پنجاه نماز را دارد.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 40).

حدیث274

عن الصادق - علیه السلام - قال :
ما یمنع احدکم اذا دخل علیه غم من غموم الدنیا ان یتوضاء ثم یدخل المسجد فیرکع رکعتین ، یدعواالله فیهما اما سمعت الله یقول : و استعینوا بالصبر و الصلاة ؛
وقتی در اثر فشار زندگی و حوادث روزگار مشکلاتی برای کسی پیش آمد، وضو بگیرد و به مسجد برود و دو رکعت نماز به جای آورد، و خدا را بخواند. آیا شنیده ای که خداوند می فرماید: از شکیبایی و نماز یاری جویید.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 263).

حدیث275

قال الصادق - علیه السلام - :
ان القلب یحیی و یموت فاذا حی فادبه بالتطوع ، و اذا مات فاقصره علی الفرائض؛
همانا، قلب انسان می میرد و زنده می شود، پس وقتی که قلب زنده (و با نشاط) است او را به اعمال (نماز) مستحبی وادار کن و زمانی که قلب مرده است ، به واجبات اکتفا کن .
(مستدرک الوسائل ، ج 1 ص 177).

حدیث276

قال الصادق - علیه السلام -:
ایاکم و الکسل و ان ربکم رحیم یشکر القلیل ان الرجل لیصلی الرکعتین تطوعا یرید بهما وجه الله فیدخله الله بهما الجنة ؛
ازسستی دوری کنید، زیرا پروردگار شما مهربان است و اندک را می پذیرد هرآینه مرد دو رکعت نماز مستحبی برای خدا می خواند و خداوند به سبب این دو رکعت ، او را وارد بهشت می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 30، اصول وافی ، ج 2، ص 61).

حدیث277

قال الحسن بن علی - علیه السلام -:
اذا اضرت النوافل بالفریضة فارفضوها ؛
هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رسانید، آنها را ترک کنید.
(تحف العقول ، ص 267).

حدیث278

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر! ایما رجل تطوع فی کل یوم و لیلة اثنتی عشرة رکعة سوی المکتوبة کان له حقا واجبا بیت فی الجنة ؛
ای ابوذر! هر مردی که در شبانه روز - غیر از نمازهای واجب - دوازده رکعت نماز بگزارد خداوند خانه ای در بهشت به او خواهد داد.
(مکارم الاخلاق ، ص 461).

حدیث279

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا اردت حاجة فصل رکعتین وصل علی محمد و آل محمد وسل تعطه ؛
هنگام حاجت ، دو رکعت نماز بخوان و بر پیغمبر و آل او درود فرست و حاجتت را بخواه که به تو داده می شود.
(فروع کافی ، ج 3، ص 479).

حدیث280

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
الصلوة میزان فمن اوفی استوفی؛
نماز ترازوی (اعمال ) است هر کسی بیشتر به جا آورد بیشتر بهره می برد.
(فروع کافی ، ج 3، ص 267).

حدیث281

قال الباقر - علیه السلام -:
ان العبد لیرفع له من صلاته نصفها و ثلثها و ربعها و خمسها فما یرفع له الا ما قبل علیها بقلبه و انما امروا بالنوافل لیتم لهم مانقصوا من الفریضة ؛
نمازی که بنده به جا می آورد، گاهی نصف و گاهی یک سوم و گاهی یک چهارم و گاهی یک پنجم آن بالا برده می شود، زیرا بالا برده نمی شود مگر آن نمازی که با توجه و حضور قلب باشد، مردم ماءمور به انجام نمازهای مستحب شده اند تا نقص نمازهای واجب آنان توسط مستحباب جبران شود.
(بحارالانوار، ج 87، ص 28).

حدیث282

قال الباقر - علیه السلام -:
یا باغی العلم ! اصل قبل لاتقدر، علی لیل ولانهار تصلی فیه ؛
ای طالب علم ! نماز را به پادار، قبل از آن که پیری وسستی فرا رسد، که آن وقت قدرت نمازگزاردن را نداری و برای تو میسر نیست (و شاید اشاره به پس از مرگ باشد).
(بحارالانوار، ج 82، ص 227).

حدیث283

قال الباقر - علیه السلام -:
فاذا اتم له ست سنین علم الرکوع و السجود حتی یتم له سبع سنین فاذا تم له سبع سنین قیل له اغسل وجهک و کفیک، فاذا غسلهما قیل له صل؛
هنگامی که فرزندان شما شش ساله شدند، رکوع و سجده (صحیح ) را به آن ها بیاموزید و در هفت سالگی به طفل بگویید: دست و رویت را بشوی و نماز بگذار.
(بحارالانوار، ج 88، ص 132)

حدیث284

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
اطرفوا اهالیکم فی کل یوم جمعة بشی ء من الفاکهة ، حتی یفرحوا بالجمعة ؛
روز جمعه برای خانواده خود میوه تازه بخرید، تا برای آمدن نماز خرسند گردند.
(مستدرک الوسائل ، ج 6 ص 61).

حدیث285

و کان علی- علیه السلام- اذا قام الی الصلوة فقال : وجهت وجهی للذی فطرالسموات والارض ، تغیر لونه حتی یعرف ذلک فی وجهه ؛
وقتی علی (علیه السلام) به نماز می ایستاد و آیه شریفه: ((رو می آورم با تمام وجودم به کسی که آسمانها وزمین را آفرید))را می خواند، رنگ و چهره مبارک او متغیر می شد، به طوری که تغییر حالت و دگرگونی از صورت مبارکش به خوبی مشاهده می گشت.
(میزان الحکمه ، ج 5 ص381).

حدیث286

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
کانوا (یعنی الانبیاء) یفزعون اذا فزعوا الی الصلاة ؛
پیامبران خدا (صلی الله علیه وآله ) چنان بودند که چون دچار نگرانی می شدند،به نماز پناه می بردند.
(تفسیر درالمنثور، ج 1، ص 67)

حدیث287

قال السجاد - علیه السلام -:
کان یبکی حتی یبتل مصلاه خشیة من الله - عزوجل - من غیر جرم ؛
رسول خدا -صلی الله علیه وآله - با این که بی گناه بود اما از خوف خداوند چنان در نماز می گریست که جانمازش خیس می شد.
(سنن النبی ، ص 32)

حدیث288

قال علی - علیه السلام -:
کان رسول الله -صلی الله علیه وآله - لایؤ ثر علی الصلوة عشاة ولاغیره و کان اذا دخل وقتها کانه لایعرف اهلا ولا جمیعا؛
رسول خدا -صلی الله علیه وآله - نه شام و نه چیز دیگری را بر نماز مقدم نمی داشت و چون وقت نماز فرا می رسید، دیگر نه خانواده می شناخت ونه دوست .
(سنن نبوی ، ص 14).

حدیث289

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ان الله جعل قرة عینی فی الصلاة وحببهاالی؛
همانا خداوند روشنی چشم مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من نمود.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 367، امالی شیخ صدوق ، ج 2، ص 141).

حدیث290

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
انا لااشبع من الصلاة ؛
من هرگز از نماز سیر نمی شوم .
(امالی صدوق ، ج 2 ص 141).

حدیث291

قال الصادق - علیه السلام -:
وکان رسول الله -صلی الله علیه وآله - یستغفر الله فی الوتر سبعین مرة و یقول: هذا مقام العائذ بک من النار سبع مرات ؛
رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در قنوت نماز وتر هفتاد بار ((استغفرالله )) و هفت بار هذا ماقم العائذ بک من النار))(یعنی این جایگاه کسی است که از آتش به تو پناه آورده است) می گفت .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 610).

حدیث292

قال الصادق - علیه السلام -:
یا اباهارون ! انا ناءمر صبیاننا بتسبیح فاطمة - علیهاالسلام - کما ناءمرهم بالصلاة ، فالزمه ، فانه لم یلزمه عبد فشقی؛
ای اباهارون! ما بچه های خود را همان طور که به نماز امر می کنیم ، به تسبیح حضرت فاطمه (علیهاالسلام) نیز امر می کنیم تو نیز بر آن مداومت کن ، زیرا بنده شقی (و بدبخت معنوی ) بدان پای بند نمی شود.
(فروع کافی ، کتاب الصلاة ص 343، ح 13).

حدیث293

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح الله فی دبر الفریضة تسبیح فاطمة الزهراء - علیهاالسلام - مائة مرة و اتبعها بلااله الاالله غفر الله له ؛
هرکس بعد از نماز واجب با تسبیح حضرت فاطمه زهرا (س ) صدبار به تسبیح خدای متعال بپردازد و به دنبال آن ((لااله الاالله ))بگوید، خداوند او رامشمول مغفرت خود می کند.
(فروع کافی ، ج 3، کتاب الصلاة ، باب دعا، نماز 70 - ص 342).

حدیث294

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
یافاطمة ! اعطیک ما هو خیر لک من خادم و من الدنیا بما فیها، تکبرین الله بعد کل صلاة اربعا و ثلاثین تکبیرة ، وتحمدین الله ثلاثا و ثلاثین تحمیدة ، و تسبحین الله ثلاثا و ثلاثین تسبیحة ، ثم تخمین ذلک بلااله الا الله ، وذلک خیر لک من الذین اردت و من الدنیا و ما فیها فلزمت - صلوات الله علیها - هذاالتسبیح بعد کل صلاة ، و نسب الیها ؛
ای فاطمه ! به تو چیزی را عطا کنم که از خدمتکار و دنیا با آنچه در آن است بهتر باشد بعد از نماز سی و چهار مرتبه ((الله اکبر))سی و سه مرتبه ((الحمدلله ))و سی و سه مرتبه ((سبحان الله ))بگو و پس از آن را به ((لااله الاالله ))ختم کن این کار برای تو بهتر است از آنچه می خواهی و از دنیا وآنچه در آن است پس حضرت زهرا (س ) پس از هر نماز به این تسبیح مداومت کرد و منسوب به او گردید.
(بحارالانوار، ج 85، ص 336).

حدیث295

قال الصادق - علیه السلام -:
الجلوس بعد صلاة الغداة فی التعقیب و الدعاء حتی تطلع الشمس ابلغ فی طلب الرزق من الضرب فی الارض ؛
هرکس بعد از نماز صبح برای تعقیب و دعا تا طلوع خورشید بنشیند، بهتر از در نوردیدن زمین ، روزی راجلب می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 10 35).

حدیث296

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
من اکل لمقة حرام لم تقبل له صلوة اربعین لیلة و لم یستجب له دعوة اربعین صباحا ؛
کسی که لقمه حرام بخورد، نماز چهل شب او قبول نمی شود، ودعای چهل روز او به اجابت نمی رسد.
(دارالسلام ، نوری ، ج 4 ص 213)

حدیث297

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ان المصلی لیقرع باب الملک و انه من یدم قرع الباب یوشک ان یفتح له؛
به درستی که نمازگزار در خانه خداوند را میزند و کسی که پیوسته دری را بکوبد، عاقبت آن درب به روی او باز خواهد شد.
(نهج الفصاحه ، ص 827)

حدیث298

قال الصادق - علیه السلام -:
الدعا بعد الفریضة ایاک ان تدعه ، فان فضله بعد الفریضة کفضل الفریضة علی النافلة ؛
مبادا دعای بعد از فریضه را ترک کنی ، زیرا فضیلت و امتیاز دعای بعد از فریضه همچون برتری فریضه و نماز واجب برنافله است .(بحارالانوار، 85، ص 325)

حدیث299

قال الصادق - علیه السلام -:
الدعاء بعد الفریضة افضل من الصلوة تنفلا ؛
دعای بعد از نماز واجب ، از به جا آوردن نماز نافله برتر است.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1 ص 962)

حدیث300

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
و ارفعوا الیه ایدیکم بالدعاء فی اوقات صلاتکم فانها افضل الساعات ینظرالله - عزوجل - فیها بالرحمة الی عباده و یجیبهم اذا ناجوه و یلبیهم اذا نادوه و یستجب لهم اذا دعوه؛
و در اوقات نمازهایتان دستهای خود را به دعا به سوی خدا بردارید، زیرا آن اوقات بهترین ساعات است و خداوند به سوی بندگانش با نظر رحمت نگاه می کند وهنگامی که با او مناجات کنند جواب می دهد زمانی که او را بخوانند، لبیک می گوید و وقتی که به درگاه او دعا کنند، اجابت می فرماید.
(بحارالانوار، ج 96، ص 356)

حدیث301

قال الباقر - علیه السلام -:
فاذا فرغت من الصلاة المکتوبة فانصب الی ربک فی الدعاء او ارعب الیه فی المساءلة؛
هرگاه از نماز واجب فارغ شدی ، به دعا به سوی پروردگارت بپرداز و رغبت کن به سوی پروردگارت به سوال و درخواست .
(مجمع البیان ، ج 10 ص 509)

حدیث302

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
کاءنه قداستغنی غنی خذوا صلاته فاضربوا بها وجهه ؛
بنده مران بنگریدکه نماز به جای آورد، ولی درخواست حاجت نکرد و گویا از من بی نیاز است نمازش رابرگردانید و برچهره اش بکوبید.(بحارالانوار، ج 82 ص 325)

حدیث303

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله - عزوجل - فرض علیکم الصلوات فی احب الاوقات الیه فاسئلوا الله حوائجکم عقیب فرائضکم ؛
به درستی که خداوند نمازهای واجب را در محبوبترین اوقات واجب کرد، پس حاجات خود را بعد از نمازهایتان بخواهید.
(بحارالانوار، ج 85 ص 324)

حدیث304

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ان الله یستجبی من عبده اذا صلی فی جماعة ثم ساءله حاجة ان ینصرف حتی یقضیها ؛
وقتی بنده نمازش را به جماعت بخواند وحاجتی از خدا بخواهد، خداوند او را حاجت روا خواهد کرد، زیرا شرم دارد خواسته او را برنیاورد.
(بحارالانوار، ج 88 ص 4)

حدیث305

قال علی - علیه السلام -:
من جلس فی مصلاة ثانیا رجلیه یذکر الله - تبارک الله و تعالی - وکل الله - عزوجل - به ملکا یقول : ازدد شرفا تکتب لک الحسنات و تمحی عنک السیئات و تبنی لک الدرجات حتی ینصرف؛
کسی که درجایگاه نمازش بنشیند، و به ذکر خدای تعالی و به تعقیبات بپردازد خداوند فرشته ای را بر او ماءمور و موکل می گرداند که به وی می گوید: ای نمازگزاری که مشغول به دعا هستی ، به شرف و کرامت و فضیلت خود بیفزا (یعنی بیشتر و زیادتر دعا کن ) که از برای تو حسنات ثبت می گردد و سیئات و بدیهایت محو و نابود می شود و درجات برای تو افزون می گردد و این گفتگو ادامه دارد تا وقتی که او از دعا و تعقیباتش فارغ شود.
(دعائم الاسلام ، ج 1 ص 165)

حدیث306

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
ثلاثه مواطن لاترد فیها دعوة عبد: رجل یکون فی بریة حیث لایراه احد الاالله فیقوم فیصلی و رجل یکون معه فئة فیقر عنه اصحابه فبثبت و رجل یقوم من آخر اللیل ؛
سه مورد است که دعای کسی در آن رد نمی شود: یکی آن مردی که در بیابان باشد و کسی جز خدا او را نمی بیند برخیزید و نماز گزارد. دیگر آن مردی که با گروهی در جنگ باشد و یاران وی بگریزند و او استوار ماند. سوم آن که مرد در آخر شب برای عبادت برخیزد.(کنزالعمال ، ج 2 - ص 102، ص 3336)

حدیث307

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
من ادی فریضة فله عندالله دعوة مستجابه ؛
هرکس نماز واجبی را به جای آورد یک دعای مستحب نزد خدا خواهد داشت .
(بحارالانوار، ج 85، ص 321).

حدیث308

قال الصادق - علیه السلام -:
یستجاب الدعاء فی اربعة مواطن : فی الوتر و بعد الفجر و بعد الظهر و بعدالمغرب؛
دعا در چهار وقت به اجابت می رسد:
1 - در نماز وتر
2 - پس از نماز صبح
3 - بعد از نماز ظهر
4 - پس از مغرب.
(بحارالانوار، 85، ص 324 روضة المتقین ، ج 12 ص 38).

حدیث309

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی صلوة و عقب الی اخری فهو ضیف الله و حق علی الله ان یکرم ضیفه ؛
هر که نماز فریضه کند و بعد از آن تعقیب بخواند تا نماز دیگر (یعنی به خواندن دعاهایی که بعد از نماز باید خواند و قرائت قرآن و غیره مشغول گردد تا وقت نماز دیگر) پس آن بنده مهمان خدا می باشد و حق است بر خدای - عزوجل - اینکه اکرام کند مهمان خود را. (بحارالانوار، ج 85 ص 322).

حدیث310

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح تسبیح فاطمة - علیها السلام - قبل ان یثنی رجله من صلوة الفریضة غفرله ؛
کسی که در نمازهای فریضه ، پس از سلام نماز و قبل از حرکت از مصلی ، خداوند را به تسبیح فاطمه زهرا - علیها السلام - تسبیح کند، آمرزیده می شود.
(دعائم الاسلام ، ج 1 ص 168)

حدیث311

عن علی - علیه السلام - قال :
مروة الحضر قراءة القران و مجالسة العلماء و النظر فی الفقه و المحافظة علی الصلاة فی الجماعات ؛
از حضرت علی(علیه السلام ) نقل شده که فرمودند: جوانمردی در حضور در وطن ، قرآن خواندن ، هم نشینی با علماء، و نگریستن در احکام دین ، و مواظبت بر نماز خواندن در جماعتهاست .
(بحارالانوار، ج 88، ص 10)

حدیث312

قال النبی - صلی الله علیه وآله - :
من ام قوما باذنهم و هم به راضون فاقتصد بهم فی حضوره ، و احسن صلاته بقیامه و قراءته و رکوعه و سجوده و قعوده ، فله مثل اجر القوم ، و لاینقص من اجورهم شیء؛
هرکس به اجازه و رضایت جماعتی به آنان پیشنماز باشد، و آنان به او راضی باشند، در حاضر شدنش با آنان استقامت ورزد، و نماز خود را با قیام و قرائت و رکوع و سجود و قعود آن نیکو انجام دهد، برای او مثل ثواب آن جماعت است ، و از ثواب آنها هم چیزی کم نمی شود.
(بحارالانوار، ج 88، ص 8)

حدیث313

قال علی - علیه السلام -:
و اذا قمت فی صلاتک للناس فلاتکونن منفرا و لامضیعا، فان فی الناس من به العلة و له الحاجة ، و قد سالت رسول الله - صلی الله علیه وآله - حین وجهنی الی الیمن کیف اصلی بهم ؟ فقال : صل بهم کصلاة اضعفهم ، و کن بالمؤ منین رحیما؛
هنگامی که برخاستی و خودت را مهیا ساختی تا با مردم نماز گزاری ، نماز را چندان طولانی مخوان که مردم را پراکنده سازی ، و سریع و تند هم مخوان که آن را تباه کنی ، زیرا در میان مردمی که با تو نماز می گزارند، کسانی هستند که علیل و بیمار و ناتوانند، یا گرفتاری و کار دارند. من از رسول خدا (ص ) هنگامی که مرا برای تبلیغ اسلام به یمن می فرستاد پرسیدم : چگونه با مردم نماز بگزارم ؟ حضرت فرمودند: با آنها مانند ناتوانترین آنان نمازگزار، و بر حال مؤ منین ترحم کن .
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1023)

حدیث314

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
ثلاثة یضحک الله الیهم : الرجل اذا قام باللیل و القوم اذا صفوا فی الصلاة ، و القوم اذا صفوا فی قتال العدو؛
سه گروهند که خداوند از آنان خشنود است :
1 - کسی که نماز شب می خواند.
2 - جمعی که نماز جماعت تشکیل می دهند.
3 - دسته ای که در برابر دشمن در راه خدا صف آرایی کرده اند.
(ثواب الاعمال ، ص 96)

حدیث315

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
رحم الله رجلا قام من اللیل فصلی و ایقظ امراءته فصلت ، فان ابت نضح فی وجهها الماء، رحم الله امراءة قامت من اللیل فصلت و ایقظت زوجها، فان ابی نضحت فی وجهه الماء؛
خدا رحمت کند، مردی را که شب از خواب برخیزد و نماز شب بخواند و همسرش را نیز براین عمل تشویق نماید، و اگر بیدار نشد (با اجازه قبلی او) به صورت وی آب بپاشد و او را بیدار کند و همچنین خدا بیامرزد زنی که در شب برخیزد و نماز شب بخواند وشوهرش را نیز بدین عمل وادار کند و اگر از جای برنخواست (با اذن قبلی او) آب به صورتش بپاشد، تا او را بیدار کند.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 418).

حدیث316

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
رکعتان من المتاءهل خیر من اثنتین و ثمانین رکعة من العزب ؛
دو رکعت نماز کسی که همسر دارد، بهتر از هشتاد و دو رکعت نماز انسان مجرد است .
(نهج الفصاحه ، ص 350).

حدیث317

قال الصادق - علیه السلام -:
حتی یتم له تسع سنین ، فاذا تمت له علم الوضو وضرب علیه وامر بالصلوة و ضرب علیها، فاذا، تعلم ، الوضوء و الصلاة غفرالله لوالدیه ؛
وقتی (فرزندتان ) به سن نه سالگی برسد، پس وقتی که نه سالش تمام شد، وضو را به او یاد بدهید واگر کوتاهی کرد او را ادب کنید، و او را امر به نماز کنید و اگر کوتاهی کرد او را ادب کنید پس زمانیکه فرزند وضو و نماز را یاد گرفتید، خدا پدر و مادرش را می آمرزد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 13).

حدیث318

قال علی - علیه السلام -:
ان الله - عزوجل - لیهم بعذاب اهل الارض جمیعا حتی لایتحاشی منهم احدا اذا عملوا بالمعاصی و اجترحوا السیئات فاذا الی الشیب ناقلی اقدامهم الی الصلوة و الولدان یتعلمون القرآن رحمهم الله فاخر ذلک عنهم ؛
آنگاه که اهل زمین در گناه و بدیها غوطه ور می شوند خداوند متعال قصد می کند تمامی آنان را بدون استثناء دچار عذاب نماید، ولی با توجه به پیرمردان ریش سفیدی که برای نماز (به سوی مسجد) گام برمی دارند و نیز نونهالانی که در حال یادگرفتن قرآن هستند، به تمامی اهل زمین رحم نموده و عذاب آنان را به تاءخیر می اندازد.
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 360، باب 3، روایت 12).

حدیث319

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
مرو صبیانکم بالصلوة اذا کانو ابناء ست سنین و اضربوهم اذا کانوا ابناء سبع سنین و فرقوا بینهم فی المضاجع کانوا ابناء عشر سنین؛
فرزندان خود را در سن شش سالگی به نماز وادار کنید، و در هفت سالگی آنا را (در صورت نخواندن ) تنبیه کنید، ودر سن ده سالگی رختخواب آنان را جدا کنید.
(مستدرک الوسائل ، ج 1 ص 171).

حدیث320

قال الصادق - علیه السلام -:
فاذا تعلم الوضوء و الصلاة غفرالله لوالدیه ؛
چون فرزندی وضو و نماز را یاد گیرد، خداوند (به پاداش آن ) پدر و مادر او را می آمرزد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 13).

حدیث321

قال علی - علیه السلام -:
اوصیک یا بنی بالصلاة عند وقتها ؛
فرزندم! تو را به نماز در اول وقت سفارش می کنم .
(بحارالانوار، ج 83 ص 14).

حدیث322

قال علی - علیه السلام -:
علموا صبیانکم الصلاة ؛
نماز را به فرزندانتان بیاموزید.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4 ص 46).

حدیث323

قال الصادق - علیه السلام -:
یابنی ! انه لاینال شفاعتنا من استخف بالصلوة ؛
ای فرزندم هرکس نماز را سبک بشمارد به شفاعت ما دست نخواهد یافت.
(وسائل الشیعه ج 3، ص 16).

حدیث324

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
مروا صبیانکم بالصلوة اذا بلغوا سبع سنین و اضربوهم علی ترکها اذا بلغوا تسعا ؛
فرزندان هفت ساله تان را به نماز وادار کنید و نه سالگان را اگر ترک نماز نمودند تاءدیب کنید.
(سفینة البحار، ج 2 ص 25).

حدیث325

قال الباقر - علیه السلام -:
انا ناءمر صبیننا بالصلاة اذا کانوا بنی خمس سنین فمروا صبیانکم بالصلاة اذا کانوا بنی سبع سنین ؛
فرزندان ما وقتی پنج ساله می شوند، امر می کنیم که نماز بخوانند، پس شما هم هنگامی که فرزندانتان به هفت سالگی رسیدند، آنها را نماز خواندن امر کنید.
(وسائل الشیعه ، ج 3 ص 12).

حدیث326

قال علی - علیه السلام -:
علموا صبیانکم الصلاة وخدوهم بها اذا بلغوا ثمانی سنین ؛
نماز را به فرزندان خویش تعلیم دهید، و چون به هشت سالگی رسیدند، آنان را وادار به خواندن این فریضه الهی نمایند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 12).

حدیث327

قال الصادق - علیه السلام -:
کان (السجاد) - علیه السلام - اذا حضرت الصلاة اقشعر جلده و اصفر لونه و ارتعد کالسعفة ؛
چون وقت نماز فرا می رسید بدن امام زین العابدین (علیه السلام) می لرزید و رنگ چهره اش زرد می شد و مانند شاخه نخل خرما و مرتعش می شد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 247).

حدیث328

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الحسن بن علی - علیه السلام - کان اذا قام فی صلاته ترتعد فرائصه بین یدی ربه - عزوجل - و کان اذا ذکر الجنة و النار اضطرب اضطراب السلیم ؛
هنگامی که امام حسن مجتبی (علیه السلام ) به نماز می ایستاد، تن مبارکش می لرزید و هرگاه که یاد بهشت و جهنم می نمود، چون مار گزیده به خود می پیچید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 258، میزان الحکمه ، ج 5 ص 382).

حدیث329

قال علی - علیه السلام -:
ما ترکت صلاة اللیل منذ سمعت قول النبی -صلی الله علیه وآله - صلاة اللیل نور، فقال ابن الکواء و لیلة الهریر؟ قال : و لیلة الهریر؛
از روزی که رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمودند: ((نماز شب نور است ))، نماز شب را ترک نکردم. ابن کواء از حضرت پرسید حتی در لیلة الهریر (شب عملیات جنگ صفین ) امام فرمودند: حتی در آن شب .
(بحارالانوار، ج 41، ص 17).

حدیث330

عن الصادق - علیه السلام - عن ابائه علیهم السلام قال :
اشترط رسول الله - صلی الله علیه وآله - علی جیران المسجد شهود الصلاة ، و قال : لینتهین اقوام لایشهدون الصلاة او لامرن موذنا یوذن ثم یقیم ثم امر رجلا من اهل بیتی ، و هو علی فلیحرقن علی اقوام بیوتهم بحزم الحطب لانهم لایاتون الصلاة ؛
امام صادق (ع ) از پدرانش علیهم السلام نقل کرده : پیامبر خدا (ص ) بر همسایه های مسجد شرط کرد در مسجد حاضر شوند. فرمود: جماعتی که به نماز حاضر نمی شوند باز گردند، و یا دستور می دهم موذن اذان و اقامه گوید، سپس به مردی از اهل بیتم دستور می دهم و او علی است ، خانه جماعتی را با مجموعه هیزم می سوزاند برای اینکه آن ها به نماز نمی آیند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 8)

حدیث331

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لینتهین اقوام لایشهدون الصلاة او لامرن مؤ ذنا یوذن ثم یقیم ثم امر رجلا من اهل بیتی و هو علی - علیه السلام - فیحرقن علی اقوام بیوتهم بحزم الحطب لانهم لایاتون الصلاة ؛
آنان که در نماز جماعت حاضر نمی شوند لازم است از این کار خودداری کنند، و گرنه دستور خواهم داد موذن اذان و اقامه بگوید، آن گاه پس از اقامه جماعت ، یکی از اهل بیت خود را (که علی باشد) فرمان می دهم تا خانه های کسانی را که در جماعت حاضر نشده اند با بسته های هیزم به آتش کشد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 376)

حدیث332

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الله یستحیی من عبده اذا صلی فی جماعة ثم ساله حاجة ان ینصرف حتی یقضیها؛
همانا خداوند از بنده اش هنگامی که به نماز جماعت مشغول است و سپس از او حاجتی بخواهد که برآورده نشود، حیا می کند تا زمانی که آن را اجابت کند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 4)

حدیث333

قال الرضا - علیه السلام -:
انما جعلت الجماعة لئلا تکون الاخلاص و التوحید و الاسلام و العبادة لله الا ظاهرا مکشوفا لان فی اظهاره حجة علی اهل الشرق و الغرب لله وحده و لیکون المنافق و المستخف مودیا لما اقربه یظهر الاسلام و المراقبة و لیکون شهادات الناس بالاسلام بعضهم ببعض جائزة ممکنة مع مافیه من المساعدة علی البر و التقوی و الزجر عن کثیر من معاصی الله ؛
علت تشریع نماز جماعت آن است که اسلام و توحید و بندگی و اخلاص به خداوند متعال در معرض دید عموم و ظاهر و مشهور در میان مردم باشد، زیرا در این صورت است که حجت در زمینه وحدانیت خداوند بر مردم شرق و غرب تمام می شود، و مردمان منافق و بی اعتنا به نماز مطابق اقرار زبانی وادار به عمل می شوند، و مراقبت صورت می گیرد و گواهیهای مردم که علیه یکدیگر در زمینه اسلام امکان پیدا می کند علاوه آن که در چنین اجتماعاتی بر توسعه و گسترش نیکوکاری و تقوی مساعدت می شود، عملا جلوی بسیاری از گناهان گرفته می شود.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372)

حدیث334

قال الباقر - علیه السلام -:
ثلاث کفارات : اسباغ الوضوء فی السبرات و المشی باللیل و النهار الی الصلوات و المحافظة علی الجماعات ؛
سه چیز موجب کفاره و پوشاندن (گناه ) است :
1 - وضوی کامل در هوای سرد.
2 - در شب و روز برای نمازها، قدم برداشتن .
3 - محافظت و ملامت بر نماز جماعتها.
(بحارالانوار، ج 88، ص 10)

حدیث335

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لو یعلمون ما فی العشاء و الفجر لاتوهما و لو حبوا؛
اگر بدانند آن چه را که در خواندن نماز عشاء و صبح با جماعت هست به آن می آیند، هرچند با زانوها و دستها باشد، مانند راه رفتن کودک با نشستنگاه خود.
(اصول وافی ، ج 2، ص 149)

حدیث336

قال علی - علیه السلام -:
و صلوا بهم صلاة اضعفهم و لاتکونوا فتانین ؛
و با مردم همانند نماز گزاردن ناتوان ترین آنان نماز گزارید و (با طول داد آن موجبات زحمات آنان را فراهم نیاورید) و سبب فتنه و فساد نباشید.
(نهج البلاغه ، ص 52)

حدیث337

قال الصادق - علیه السلام -:
صلی رسول الله - صلی الله علیه وآله - الظهر و العصر فخفف الصلاة فی الرکعتین فلما انصرف ... قالوا: خففت فی الرکعتین الاخیرتین ؟فقال لهم : او ما سمعتم صراخ الصبی ؛
روزی رسول خدا (ص ) نماز ظهر و عصر را به جامی آورد، ناگهان دو رکعت آخر نماز را تخفیف (تسریع ) دادند، اصحاب پس از نماز از حضرت سوال کردند، که آیا دستور جدید آمده ؟ فرمودند: برای چه؟ گفتند: چرا دو رکعت آخر نماز را سبکتر خواندید ؟ فرمودند: مگر صدای فریاد گریه کودک را نمی شنوید.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 369)

حدیث338

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
استووا تستوی قلوبکم و تماسوا تراحموا؛
صفهای نماز جماعت را هماهنگ و تنظیم نمایید تا دلهایتان متعادل شود، و با هم در تماس باشید تا مهربانی افزوده شود.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 623)

حدیث339

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و من حافظ علی الجماعة حیثما کان مر علی الصراط کالبرق الخاطف اللامع فی اول زمرة مع السابقین ؛
کسی که محافظت و مداومت بر نماز جماعت کند، مانند برق سریع و درخشان همراه نخستین گروه بهشتیان از روی صراط می گذرد.
(ثواب الاعمال ، ص 343)

حدیث340

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و اما یوم القیامة یجمع الله فیه الاولین و الاخرین للحساب فما من مومن مشی الی الجماعة الا خلف الله - عز و جل - علیه اهوال یوم القیامة ثم یامر به الی الجنة ؛
خداوند در روز قیامت همه انسانها را برای حساب جمع می کند، و هیچ مومنی که در نماز جماعت شرکت نموده نمی ماند، مگر آن که خداوند روز قیامت سختیها و دشواریها را برایش آسان می کند، و سپس دستور میدهد که او را وارد بهشت کنند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 6)

حدیث341

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا سئلت عمن لایشهد الجماعة فقل : لا اعرفه ؛
هنگامی که از شما راجع به کسی که در نماز جماعت شرکت نمی کند بپرسند، بگویید او را نمی شناسم .
(بحارالانوار، ج 88، ص 5)

حدیث342

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی اربعین یوما الصلوات فی جماعة لایغوته تکبیرة الاحرام کتب له برائتان برائة من النفاق و برائة من النار ؛
کسی که چهل روز نمازهای خود را با جماعت به جا آورد، به طوری که یک تکبیرة الاحرام از او فوت نشود، برای او آزادی از آتش جهنم و آزادی از نفاق نوشته می شود.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 244)

حدیث343

قال علی - علیه السلام -:
من صلی الفجر جماعة رفعت صلاته فی صلاة الابرار و کتب یومئذ فی وفد المتقین ؛
کسی که نماز صبح را به جماعت بخواند، نمازش در میان نیکان بالا برده می شود، و آن روز در جرگه پارسایان نوشته شود.
(دعائم الاسلام ، ج 1، ص 153)

حدیث344

قال الباقر - علیه السلام -:
فضل صلاة الجماعة علی صلاة الرجل فردا خمس و عشرون درجة فی الجنة ؛
نماز جماعت بر نماز فرادی بیست و پنج درجه بهشتی فضیلت و برتری دارد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 371)

حدیث345

ان الله وعد ان یدخل الجنة ثلاثة نفور بغیر حساب و یشفع کل واحد منهم فی ثمانین الفا، المؤ ذن و الامام ، و رجل یتوضا ثم یدخل المسجد فیصلی فی الجماعة ؛
همانا خداوند به سه گروه وعده داد، بدون حساب وارد بهشت شوند، و هر یک از این سه گروه (روز قیامت ) می توانند هشتاد هزار نفر را شفاعت کنند و آن ها عبارتند از:
1 - موذن .
2 - امام جماعت .
3 - کسی که وضو بگیرد، سپس داخل مسجد شود و نماز را به جماعت به جا آورد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 488)

حدیث346

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان امامک شفیعک الی الله - عز و جل - فلا تجعل شفیعک سفیها و لا فاسقا؛
همانا امام و پیشنماز تو، شفیع و واسطه تو به درگاه با عظمت الهی است ، پس هرگز کسی را که فاسد و بی خرد است وسیله و شفیع خود به درگاه الهی قرار مده .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 492)

حدیث347

قال الرضا - علیه السلام -:
و ان کنت خلف الامام فلا تقوم فی الثانی ان وجدت فی الاول موضعا؛
اگر می خواهی در پشت امام جماعت قرار بگیری ، تا زمانی که در صف اول جای خالی برای تو هست در صف دوم قرار نگیر.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 490)

حدیث348

قال علی - علیه السلام -:
و اذا قمت فی صلاتک للناس ، فلا تکونن منفرا و لامضیعا فان فی الناس من به العلة و له الحاجة ؛
و هنگامی که به نماز جماعت برای مردم می ایستی باید نمازت نه نفرت آور و نه تضییع کننده باشد (نه آن قدر آن را طول بده که موجب تنفر مامومین شود و نه آن قدر سریع که نماز را ضایع کنی ) چرا که در بین مردمی که با تو به نماز ایستاده اند، هم بیمار وجود دارد و هم افراد حاجتمند هست .
(نهج البلاغه ، نامه 52)

حدیث349

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی الخمس فی الجماعة و حافظ علی الجمعة فقد اکتال الاجر بالمکیال الاوفی و قال تعالی : ((ثم یجزیه الجزاء الاوفی )) ؛
کسی که نماز پنج وقت خود را به جماعت بخواند و به نماز جمعه حاضر شود، پس به تحقیق اجر خود را به حد کافی دریافت کرده است . سپس رسول خدا (ص ) این آیه کریمه را تلاوت فرمودند: ((پس جزا داده شود بر آن ، جزای کاملتر)).
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 386)

حدیث350

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من سمع النداء فی المسجد فخرج منه من غیر علة فهو منافق الا ان یرید الرجوع الیه ؛
کسی که بانگ نماز را در مسجد بشنود و بدون علت از آن جا خارج شود، منافق است ،مگر آن که قصد بازگشت به آن جا را داشته باشد.
(بحارالانوار، ج 88، ص 9)

حدیث351

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
التکبیرة الاولی مع الامام خیر من الدنیا و ما فیها؛
تکبیر اول نماز را با امام جماعت گفتن بهتر است از دنیا و آن چه در آن است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 488. بحارالانوار، ج 88، ص 15)

حدیث352

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اقیموا صفوفکم ، فانی اریکم من خلفی کما اریکم من قدامی و من بین یدی و لاتخالفوا فیخالف الله بین قلوبکم ؛
صفهای نماز را مرتب کنید، پس همانا من شما را از پشت سر می بینم ، همان طور شما را از جلو می بینم ، و بین صفهای خود جدایی و فاصله نیندازید، که خدا بین قلبهای شما جدایی می اندازد.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 468)

حدیث353

قال الصادق - علیه السلام -:
من قال بالجسم فلا تعطوه شیئا من الزکاة و لاتصلوا خلفه ؛
هرکس قائل به جسمانیت خدا باشد از زکات چیزی به او ندهید و در پشت سرش نماز نخوانید.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 379)

حدیث354

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ادرک التکبیرة الاولی اربعین یوما فی خمس صلوات کتب له براءة من النار و برائة من النفاق ؛
کسی تکبیر اول نماز پنجگانه را در نماز جماعت چهل روز درک کند، برای او آزادی از آتش جهنم و آزادی از نفاق نوشته می شود.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 488)

حدیث355

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
فضل الصف الاول علی الثانی کفضلی علی امتی ؛
فضیلت صف اول بر صف دوم (نماز جماعت ) مثل فضیلت من است بر امتم .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 465)

حدیث356

قال الباقر - علیه السلام -:
ینبغی للصفوف ان تکون تامة متواصلة بعضها الی بعض ، و یکون بین کل صفین قدر مسقط جسد الانسان اذا سجد؛
سزاوار است که (در نماز جماعت) صفها کامل و به هم پیوسته باشند، و میان دو صف فاصله به اندازه ای باشد که یک انسان بتواند سجده کند و اگر در نماز جماعت فاصله دو صف جلو و عقب کمتر از این باشد، چنین نمازی ، نماز کامل و درستی نیست .
(دعائم الاسلام ، ج 1، ص 155)

حدیث357

قال الصادق - علیه السلام -:
ثلاثة لایصلی خلفهم : المجهول ، و الغالی و ان کان یقول بقولک ، و المجاهر بالفسق و ان کان مقتصدا؛
پشت سر سه گروه نماز نخوان (اقتداء نکن ):
1 - پشت سر شخص ناشناخته .
2 - مرد غلو کننده ، هرچند که امامی و هم عقیده تو باشد.
3 - شخص متظاهر به فسق و گناه ، اگر چه مردی میانه رو و معقول باشد.
(خصال صدوق ، ص 154)

حدیث358

قال علی - علیه السلام -:
سدوا فرج الصفوف و من استطاع ان یتم الصف الاول او الذی یلیه فلیفعل ذلک فان ذلک احب الی نبیکم و اتموا الصفوف فان الله و ملائکته یصلون علی الذین یتمون الصفوف ؛
صفوف نماز جماعت ، که خالی است آن را پرکنید، و هرکس که قدرت دارد بر این که صف اول را تمام کند یا پهلوی صف اول را پر کند این کار را انجام دهد پس به درستی که این کار نزد پیامبر اسلام محبوب است و تمام کنید صفهای (نماز جماعت ) را ناقص نگذارید، پس به درستی که خدا و ملائکه درود می فرستند بر آنان که صفوف را تکمیل کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 474)

حدیث359

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
و من حافظ علی الصف الاول و التکبیره الاولی لایوذی مسلما اعطاه الله من الاجر ما یعطی الموذنون فی الدنیا و الاخرة ؛
کسی که محافظت و مداومت بر صف اول و تکبیر اول نماید، و مسلمانی را اذیت نکند، خداوند به او اجری معادل اجری که موذن در دنیا و آخرت دریافت می کند عطا خواهد کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 387)

حدیث360

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا کان العبد خلف الامام کتب الله له مائة الف الف و عشرین درجة ؛
هرگاه بنده خدا پشت امام عادل به نماز بایستد برای او صد هزار هزار و بیست درجه خداوند ثواب منظور می کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 386)

حدیث361

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الله یستحیی من عبده اذا صلی فی جماعة ثم ساله حاجة ان ینصرف حتی یقضیها؛
زمانی بنده ای نمازش را به جماعت بخواند، خداوند از او حیاء می کند، و هنگامی که از او طلب حاجت کرد، منصرف نشود ؛ مگر اینکه حاجتش را برآورد.
(بحارالانوار، ج 88، ص 4)

حدیث362

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
خیر صفوف الصلاة المقدم ، و لو یعلم الناس ما فی الصف الاول لم یصل الیه احد الا باستهام ؛
بهترین صفوف نماز جماعت صف اول است ، اگر مردم می فهمیدند صف اول چقدر فضیلت دارد، (همه مردم در صف اول شرکت می کردند) و در نتیجه با قید قرعه در صف اول نماز می خواندند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 18)

حدیث363

قال الرضا - علیه السلام -:
و لاتصلی خلف فاجر و لایقتدی الا باهل الولایة ؛
پشت سرآدم فاجر نماز نخوان ، اقتدافقط بر شخص اهل ولایت اهل بیت عصمت و طهارت جایز است .
(تحف العقول ، ص 308)

حدیث364

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
فما من مؤ من مشی الی الجماعة الا خلف الله علیه اهوال یوم القیامة ، ثم یامر به الی الجنة ؛
پس مؤ منی نیست که در راه نماز جماعت قدم بردارد مگر این که خداوند تبارک و تعالی ترس و هراس روز قیامت را برای او سبک می گیرد، سپس او را امر می کندبه ورود به بهشت .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372)

حدیث365

قال الرضا - علیه السلام -:
فضل الجماعة علی الفرد بکل رکعة الفا رکعة ؛
فضیلت نماز جماعت بر نماز فرادی هریک رکعت برابر با دو هزار رکعت است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 4)

حدیث366

قال علی - علیه السلام -:
افضل الصفوف اولها و هو صف الملائکة و افضل المقدم میا من الامام ؛
بهترین صفهای نماز جماعت ، صف اول است ، و آن صف ملائکه است و بهترین جای صف اول سمت راست امام است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 18)

حدیث367

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اما الجماعة صفوف امتی کصفوف الملائکة و الرکعة فی الجماعة اربع و عشرون رکعة ، کل رکعة احب الی الله - عز و جل - من عبادة اربعین سنة ؛
اما نماز جماعت، به درستی که صفوف امت من ، مثل صفوف ملائکه است و یک رکعت نماز در جماعت بیست و چهار رکعت به حساب می آید، که هر رکعتی محبوبتر است نزد خدا از عبادت چهل سال .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372)

حدیث368

عن رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و ما منکم من احد یخرج من بیته متطهرا فیصلی الصلوة فی الجماعة مع المسلمین ثم یقعد ینتظر صلوة الاخری الا و الملائکة تقول : اللهم اغفر له ، اللهم ارحمه ؛
وقتی شما از خانه خارج می شوید، با طهارت باشید، و شرکت در جماعت با مسلمین بکنید، و انتظار نماز باشید، در این صورت ملائکه برای شما دعا می کنند، خدایا او را بیامرز، خدایا بر او رحم کن .
(جامع احادیث ، ج 6، ص 387)

حدیث369

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی عن یمین الامام اربعین یوما دخل الجنة ؛
کسی که سمت راست امام جماعت چهل روز نماز بخواند وارد بهشت می شود.
(جامع احادیث ، ج 6، ص 465)

حدیث370

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اتی الجماعة ایمانا و احتسابا استانف العمل ؛
کسی که در نماز جماعت با ایمان و قصد پاک و خشنودی خدا داخل شود، اعمال خود را از سر گیرد. (کنایه از این است که گناهان گذشته اش بخشیده می شود.)
(ثواب الاعمال ، ص 87)

حدیث371

قال الباقر - علیه السلام -:
لاصلاة لمن لایشهد الصلاة من جیران المسجد الامریض او مشغول ؛
کسی که همسایه مسجد است و به نماز (جماعت ) حاضر نمی شود نمازش کامل نیست ، مگر مریض باشد یا عذر موجهی داشته باشد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 375)

حدیث372

قال الصادق - علیه السلام -:
رفع الی امیرالمؤ منین - علیه السلام - بالکوفة ان قوما من جیران المسجد لایشهدون الصلاة جماعة فی المسجد فقال : لیحضرن معنا صلاتنا جماعة او لیتحولن و لایجاورونا و لانجاورهم ؛
به حضرت علی (ع ) خبر دادند که در کوفه قومی هستند در همسایگی مسجد، که به جماعت مسلمین در مسجد حاضر نمی گردند امام فرمودند: باید به جماعت ما و نماز با ما در مسجد حاضر شوند، و گرنه باید کوچ کنند و از همسایگی مسجد دور شوند و با ما همسایه نباشند و ما نیز با آنان مجاور نباشیم .
(بحارالانوار، ج 88، ص 13)

حدیث373

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
سووا صفوفکم فان تسویة الصف تمام الصلاة ؛
صفهای نماز جماعت ، را مساوی کنید، پس همانا که مساوی کردن صفها، کامل کننده نماز است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 20)

حدیث374

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و من مشی الی مسجد یطلب فیه الجماعة کان له بکل خطوة سبعون الف حسنة ، و یرفع له من الدرجات مثل ذلک ، فان مات و هو علی ذلک و کل الله به سبعین الف ملک یعودونه فی قبره و یبشرونه و یونسونه فی وحدته و یستغفرون له حتی یبعث ؛
کسی که به قصد شرکت در نماز جماعت به سوی مسجد گام بر می دارد، خداوند متعال در مقابل هرگامی که بر می دارد، هفتاد هزار حسنه به او پاداش می دهد و به همین میزان نیز درجات وی بالا خواهد رفت و اگر در چنین حالی بمیرد، خداوند متعال هفتاد هزار فرشته را مامور می نماید تا در قبر به دیدار او رفته ، وی را بشارت دهند و در تنهایی قبر انیس او باشند و تا روز قیامت برایش طلب آمرزش کنند.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372)

حدیث375

عن جعفر بن محمد عن ابائه - علیهم السلام -:
وفی وصیة النبی - صلی الله علیه وآله - لعلی - علیه السلام - قال ثلاث درجات منها المشی باللیل و النهار الی الجماعات ؛
رسول خدا (ص ) در وصیتی به علی(ع ) فرمودند: سه چیز موجب درجه و قرب به خداست یکی از آن سه چیز، روز و شب به طرف نماز جماعت قدم برداشتن است .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372)

حدیث376

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
فضل میامن الصفوف علی میاسرها کفضل صلوة الجماعة علی صلوة الفرد؛
فضیلت سمت راست بر سمت چپ ، صفهای جماعت همانند فضیلت نماز جماعت است بر نماز فرادی .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 465)

حدیث377

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الصلاة فی الجماعة تفضل علی صلاة الفرد ثلاث و عشرین درجة تکون خمسا و عشرین صلاة ؛
(دو رکعت ) نماز جماعت فضیلت دارد بر نماز فرادی به بیست و سه درجه و بیست و پنج نماز محسوب می شود.
(ثواب الاعمال ، ص 87)

حدیث378

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة جماعة و لو علی راس زج اذا سئلت عمن لایشهد الجماعة فقل : لا اعرفه ؛
نماز باید به صورت جماعت خوانده شود، ولو بر نوک تیز پیکان باشد، زمانی که از شما سؤ ال شد در مورد کسی که به جماعت حاضر نمی شود، بگویید او را نمی شناسیم .

حدیث379

قال الصادق - علیه السلام -:
ینبغی للامام ان یکون صلاته صلاة اضعف من خلفه ؛
بر امام جماعت شایسته است که نمازش بر اساس نماز ضعیفترین مامومین خود باشد (نماز را در حال نماز جماعت طولانی نکند).
(من لایحضره الفقیه ، ص 381)

حدیث380

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاصلاة لمن لایصلی فی المسجد مع المسلمین الا من علة و لاغیبة لمن صلی فی بیته و رغب عن جماعتنا و من رغب عن جماعة المسلمین سقطت عدالته و وجب هجرانه ؛
کسی که بدون عذر موجهی با مسلمین در مسجد نماز جماعت نمی خواند نمازش کامل نیست ، و کسی که در منزلش نماز می خواند و نسبت به جماعت مسلمین بی توجه است غیبتش جایز است و کسی که نسبت به جماعت مسلمین بی توجه است از عدالت ساقط است و واجب است دوری کردن از او.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 394)

حدیث381

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
صلاة الجماعة افضل من صلاة الفرد بخمس و عشرین درجة ؛
یک نماز که به جماعت برگزار گردد، برتری و فضیلت دارد بر بیست و پنج نماز فرادی .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 374)

حدیث382

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و من لزم جماعة المسلمین حرمت علیهم غیبته و ثبتت عدالته ؛
کسی که بر نماز جماعت مداومت داشته باشد، غیبت او بر مسلمانان حرام و عدالتش ثابت می شود.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 394)

حدیث383

قال الصادق - علیه السلام -:
و من صلی فی بیته جماعة رغبة عن المساجد فلا صلاة له و لمن صلی معه الا من علة تمنع من المسجد؛
و هر کس از روی بی میلی به مساجد در خانه اش هرچند نماز جماعت بخواند برای او نمازی نخواهد بود و حتی برای کسانی که با او نماز خوانده اند، مگر آن که واقعا علتی مانع از حضور در مسجد بوده باشد.
(امالی طوسی ، ج 2، ص 307)

حدیث384

قال الصادق - علیه السلام -:
صلی رسول الله - صلی الله علیه وآله - الفجر فلما انصرف اقبل بوجهه علی اصحابه فسال عن اناس هل حضروا؟ فقالوا: لا یارسول الله ، فقال اغیب هم ؟ فقال : اما انه لیس من صلاة اشد علی المنافقین من هذه الصلاة و العشاء؛
رسول خدا (ص ) روزی پس از ادای نماز صبح در مسجد رو به اصحاب کرده و از حال مردی که نامشان را یک به یک برد پرسید که آیا اینان به جماعت حاضر شده اند؟اصحاب عرض کردند: نه یا رسول الله . حضرت با تعجب پرسید آیا آیا غایبند؟ بعد فرمودند: به راستی که هیچ نمازی بر منافقان از این نماز (صبح ) و نماز عشاء دشوارتر نخواهد بود.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 378. ثواب الاعمال ، ص 275)

حدیث385

قال الرضا - علیه السلام -:
الصلوة فی جماعة افضل ؛
نماز به صورت جماعت با فضیلت ترین است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 450)

حدیث386

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا ایها الذین اقیموا صفوفکم و امسحوا بمناکبکم لئلایکون فیکم خلل ، و لا تخالفوا فیخالف الله بین قلوبکم الا و انی اراکم من خلفی ؛
رسول خدا (ص ) خطاب به جمعیتی فرمود: ای مردم صفهای (نمازجماعت ) را منظم و مساوی کنید و دوش به دوش بایستید تا فاصله و جدایی میان شما نیفتد و نامرتب نباشید که خداوند دلهای شما را از یکدیگر دور گرداند و بدانید که من شما را از پشت سر می بینم که چگونه نظم را در صفهای جماعت برقرار می کنید.
(ثواب الاعمال ، ص 520)

حدیث387

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاصلوة لمن لم یصل فی المسجد مع المسلمین الا من علة ؛
کسی که بدون عذری در جماعت مسلمانها در مسجد شرکت نکند، نمازش پذیرفته نیست .
(وسائل الشیعه ج 3، ص 377)

حدیث388

قال الصادق - علیه السلام -:
من خلع جماعة المسلمین قدر شبر، خلع ربقة الایمان من عنقه ؛
کسی که به اندازه یک وجب از جماعت مسلمانان (عملا) دوری کند، ریسمان ایمان را از گردنش درآورده و به دور افکنده است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 13)

حدیث389

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
انی لاکون فی الصلوة فاسمع بکاء الصبی فاخفف مخافة ان اشق علی امه ؛
من گاهی در حال نماز که هستم صدای گریه کودکی را می شنوم و نماز را سبک و کوتاه می کنم ، چرا که می ترسم مادرش را به رنج افکنم .
(کنزالعمال ، ج 7، ص 601، حدیث 20455)

حدیث390

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة جماعة ولو علی راءس زج ؛
در نماز جماعت شرکت نمایید، گرچه آن رابر سر آهن نوک نیزه و انجام دهید (یعنی هر قدر سخت و دشوار باشد، از حضور در جماعت دریغ نکنید).
(بحارالانوار، ج 88، ص 4)

حدیث391

قال الباقر - علیه السلام -:
من ترک الجماعة رغبة عنها و عن جماعة المسلمین من غیر علة فلا صلاة له ؛
کسی که از روی بی میلی ، بدون عذر و علت نماز جماعت را که اجتماع مسلمانان است ترک کند، نمازی برای او نیست .
(امالی شیخ صدوق ، ص 290)

حدیث392

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی اربعین یوما جماعة یدرک التکبیرة الاولی ، کتب له برائتان برائة من النار و برائة من النفاق ؛
کسی که نماز خود را با جماعت و با درک تکبیر اول نماز، چهل روز انجام دهد، خداوند دو برائت را برای او مقرر می سازد:
1 - برائت از آتش دوزخ .
2 - برائت از نفاق .
(بحارالانوار، ج 88، ص 4)

حدیث393

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
صلاة الرجل فی جماعة خیر من صلاته فی بیته اربعین سنة . قیل : یا رسول الله !صلوة یوم ؟ فقال : صلوة واحدة ؛
نماز خواندن انسان در جماعت بهتر است از نمازی که چهل سال در خانه خوانده شود. عرض کردند: یا رسول الله ! نماز یک روز؟ حضرت فرمودند: بلکه یک نماز.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 374)

حدیث394

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لان اصلی الصبح فی جماعة احب الی من ان اصلی لیلتی حتی اصبح ؛
اگر نماز صبح را به جماعت بخوانم ، در نظرم محبوبتر از عبادت و شب زنده داری تا صبح است .
(کنزالعمال ، ج 8، حدیث 22792)

حدیث395

قال الصادق - علیه السلام -:
ان قوما جلسوا عن حضور الجماعة فهم رسول الله - صلی الله علیه وآله - ان یشعل النار فی دورهم حتی خرجوا و حضروا الجماعة مع المسلمین ؛
عده ای در هنگام وقت نماز جماعت می نشستند (و به نماز جماعت حاضر نمی شدند) پیامبر اسلام تصمیم گرفت که خانه های آنها را آتش بزند تا از منازلشان بیرون آمده و در جماعت مسلمین حاضر شوند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 16)

حدیث396

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
امام القوم وافدهم فقدموا فی صلاتکم افضلکم ؛
امام جماعت هرجمعی نماینده آن در پیشگاه خداوند می باشد، پس برای امامت جماعت خود بهترینها را برگزینید.
(بحارالانوار، ج 88، ص 109)

حدیث397

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا سمعت الاذان فات ولو حبوا؛
هنگامی که اذان نماز را شنیدی ، هرچه سریعتر به مسجد بیا، گرچه سینه خیز باشد.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 548)

حدیث398

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
ان الله و ملئکته یصلون علی الذین یصلون الصفوف الاول ؛
به حقیقت خداوند و فرشتگانش بر کسانی که صفهای اول نماز جماعت را به هم پیوند می دهند، درود می فرستند.
(کنزالعمال ، ج 2، ص 623)

حدیث399

قال الصادق - علیه السلام -:
الصلاة خلف العالم بالف رکعة ؛
نماز در پشت سر یک عالم برابر هزار رکعت است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 5)

حدیث400

قال ابوالحسن موسی بن جعفر - علیه السلام -:
ان الصلوة فی الصف الاول کالجهاد فی سبیل الله - عز و جل - ؛
نماز خواندن در صف اول ، مانند جهاد در راه خداست .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 387)

حدیث401

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
من صلی خلف عالم فکانما صلی خلف رسول الله ؛
کسی که پشت سر عالم نماز به جا آورد، مانند کسی است که پشت سر پیامبر خدا نماز خوانده است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 119)

حدیث402

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی خمس صلوات فی الیوم و اللیلة فی جماعة فظنوا به خیرا و اجیروا شهادته ؛
هر که پنج نماز شبانه روز را به جماعت می خواند به او خوش گمان باشید و گواهی اش را بپذیرید.
(بحارالانوار، ج 88، ص 8. وسائل الشیعه ، ج 5، ص 371)

حدیث403

عن الرضا - علیه السلام -:
انما جعلت الجماعة لئلا یکون الاخلاص و التوحید و الاسلام و العبادة لله الا ظاهرا مکشوفا مشهورا؛
نماز جماعت قرار داده شده است ، تا اخلاص و یگانگی و اسلام و عبادت برای خداوند آشکار، باز و ظاهر باشد.
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372. بحارالانوار، ج 88، ص 12)

حدیث404

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
سیاتی علی الناس زمان یترکون الاذان علی ضعفائهم ؛
زمانی خواهد آمد که اذان را تحقیر کرده و آن را به افراد ناتوان می سپرند.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 690)

حدیث405

قال الصادق - علیه السلام -:
ان بلالا کان عبد صالحا، فقال : لااوذن لاحد بعد رسول الله - صلی الله علیه وآله - ؛
همانا که بلال بنده ای شایسته بود و گفت : من برای احدی بعد از رسول خدا (ص ) اذان نمی گویم .
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 286)

حدیث406

قال الباقر - علیه السلام -:
کان رسول الله - صلی الله علیه وآله - اذا سمع المؤ ذن یوذن قال مثل ما یقوله فی کل شی ء؛
رسول خدا (ص ) وقتی صدای اذان مؤ ذن را می شنید، و آن جملات را تکرار می کرد.
(الکافی ، ج 3، ص 310، ج 29)

حدیث407

قال علی - علیه السلام -:
اجابة المؤ ذن یزید فی الرزق ؛
اجابت دعوت اذان گو، سبب افزایش روزی می شود.
(بحارالانوار، ج 84، ص 177)

حدیث408

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا تغولت لکم الغیلان فاذنوا باذان لصلوة ؛
هرگاه غول زده شدید (یعنی دربیابان وحشت زده شدید و پنداشتید که غول بیابانی سر راه شمارا خواهد گرفت ) اذان بگویید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 169)

حدیث409

قال الصادق - علیه السلام -:
من لم یاکل اللحم اربعین یوما ساء خلقه و من ساء خلقه فاذنوا فی اذنه ؛
کسی تا چهل روز گوشت نخورد بداخلاق می شود، وقتی که بداخلاق شد در گوش او اذان بگویید.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 296)

حدیث410

قال الصادق - علیه السلام -:
یجزی فی السفر اقامة بغیر اذان ؛
در سفر فقط اقامه (برای نماز) کفایت می کند.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 291)

حدیث411

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ولدله مولود فلیؤ ذن فی اذنه الیمنی ، و لیقم فی الیسری ، فان ذلک عصمة من الشیطان ؛
کسی که فرزندی به او داده شد (به دنیا آمد) در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه بگوید، زیرا این عمل ، نوزاد را از شر شیطان حفظ می نماید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 162)

حدیث412

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و لاتتخذن موذنا یاخذ علی اذانه اجرا؛
اذان گویی را که برای اذان گفتن مزد می گیرد، انتخاب نکن .
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 286)

حدیث413

قال علی - علیه السلام -:
اغتنموا الدعاء عند اربع : عند قرائة القران و عند الاذان و عند نزول الغیث و عند التقاء الصفین للشهادة ؛
در چهار زمان دعا را غنیمت شمارید:
1 - هنگام قرائت قرآن .
2 - هنگام اذان .
3 - هنگام نزول باران .
4 - هنگام رو به رو شدن دو لشگر مؤ منین و کفار برای جنگ .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 1114)

حدیث414

قال الرضا - علیه السلام -:
یؤ ذن الرجل و هو جالس و یؤ ذن و هو راکب ؛
شخص اذان گو چه نشسته و چه سواره اذان می گوید.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 285)

حدیث415

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لو علم الناس ما فی النداء و الصف الاول الاستهموا علیه ؛
اگر مردم می دانستند چه فضیلتی دارد اذان گفتن و شرکت در صف اول جماعت ، هر آینه برای این کار قرعه کشی می کردند.
(بحارالانوار، ج 88، ص 200)

حدیث416

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الشیطان اذا سمع النداء هرب ؛
به درستی که شیطان وقتی صدای اذان را شنید فرار می کند.
(کنزالعمال ، حدیث 20951)

حدیث417

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اجابة المؤ ذن کفارة الذنوب ؛
اجابت اذان موذن ، کفاره گناهان است .
(مستدرک الوسایل ، ج 1، ص 227)

حدیث418

قال الباقر - علیه السلام -:
من اذن سبع سنین محتسبا جاء یوم القیامة و لا ذنب له ؛
هر کس هفت سال برای خدا اذان بگوید، روز رستاخیز بدون گناه وارد محشر می شود.
(ثواب الاعمال ، ص 83. من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 288. وسائل الشیعه ، ج 4، ص 613)

حدیث419

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یحشر المؤ ذنون من امتی مع النبیین و الصدیقین و الشهداء ؛
اذان گویان ، از امت من با پیامبران و راستگویان و شهیدان محشور می شوند.
(مستدرک الوسایل ، ج 4، ص 23)

حدیث420

قال الصادق - علیه السلام -:
لما هبط جبرئیل بالاذان علی رسول الله کان راسه فی حجر علی علیه السلام فاذن جبرئیل و اقام فلما انتبه رسول الله - صلی الله علیه وآله - قال : یا علی سمعت ؟ قال : نعم قال : حفظت ؟ قال نعم قال ادع لی بلالا تعلمه فدعاه علی - علیه السلام - بلالا فعلمه ؛
هنگامی که جبرئیل اذان را آورد سر پیامبر (ص ) بر دامان علی (ع ) بود، جبرئیل اذان و اقامه را به پیامبر (ص ) تعلیم داد، هنگامی که پیامبر (ص ) سر خود را برداشت ، از علی (ع ) سؤ ال کرد آیا صدای اذان جبرئیل را شنیدی ؟ عرض کرد: آری . پیامبر (ص ) بار دیگر پرسید: آیا آن را به خاطر سپردی ؟ گفت : آری . پیامبر (ص ) فرمود: بلال را (که صدای رسایی داشت ) حاضر کن و اذان و اقامه را به او تعلیم ده علی (ع ) بلال را حاضر کرد و اذان را به او تعلیم داد.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 612)

حدیث421

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یحشر بلال علی ناقة من نوق الجنة یوذن ((اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله - صلی الله علیه وآله -)) فاذا نادی کسی حلة من حلل الجنة ؛
بلال حبشی در قیامت سوار بر شتری از شترهای بهشت است . و دو جمله اذان ((اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله )) (گواهی به یکتایی خدا و رسالت محمد) می گوید، پس از اذان گفتن خداوند لباس زیبایی از زیورهای بهشتی بر پیکر او می پوشاند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 617. بحارالانوار، ج 84، ص 116)

حدیث422

قال الصادق - علیه السلام -:
یا زرارة ! تفتح الاذان باربع تکبیرات و تختمه بتکبیرتین و تهلیلتین ؛
ای زراره! اذان را با چهار تکبیر شروع می شود و با دوتکبیر و دو تهلیل (لا اله الا الله ) تمام می شود.
(الکافی ، ج 3، ص 305. باب اذان ، ح 5)

حدیث423

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی باذان و اقامة صلی خلفه صفان من الملائکة و من صلی باقامة بغیر اذان صلی خلفه صف واحد، قلت له و کم مقدار کل صف ، قال اقله ما بین المشرق و المغرب و اکثره ما بین السماء و الارض ؛
کسی که با اذان و اقامه نماز بخواند. دو صف از ملائکه در پشت سرش نماز می خواند و کسی که بدون اذان و فقط با اقامه نماز بخواند یک صف از ملائکه با او نماز می خواند. راوی سؤ ال می کند: مقدار هر صفی چقدر است ؟ می فرماید: اقلش ما بین مشرق و مغرب و اکثرش ما بین زمین و آسمان است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 248)

حدیث424

قال الصادق - علیه السلام -:
من السنة الجلسة بین الاذان و الاقامة ؛
نشستن بین اذان و اقامه سنت مستحب است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 155)

حدیث425

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اعطانی الله - عز و جل - فاتحة الکتاب و الاذان و الجماعة فی المسجد و یوم الجمعة ؛
خداوند عز و جل چهار چیز را به من عطا فرموده است : 1 - سوره حمد، 2- اذان ، 3 - نماز جماعت در مسجد، 4 - روز جمعه .
(الخصال ، ج 2، ص 9)

حدیث426

قال علی - علیه السلام -:
یستقبل الموذن القبلة فی الاذان و الاقامة ؛
اذان گو هنگام اذان گفتن به سمت قبله باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 157)

حدیث427

قال علی - علیه السلام -:
و لا یوذن لصلاة یدخل وقتها ؛
هنگامی که وقت نماز داخل شد، اذان بگویید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 160)

حدیث428

قال علی - علیه السلام -:
لیوذن لکم افصحکم لیومکم افقهکم ؛
فصیح ترین شما اذان بگوید و فقیه ترین شما امامت کند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 161)

حدیث429

قال الباقر - علیه السلام -:
لاتدعن ذکر الله علی کل حال ، و لو سمعت المنادی ینادی بالاذان و انت علی الخلاء فاذکر الله عز و جل و قل کما یقول المؤ ذن ؛
خداوند را در هیچ حالی ترک مکن ، و چنانچه شنیدی که موذن اذان می گوید و تو در بیت الخلا هستی ، خدا را یاد کن و همان را که مؤ ذن می گوید بگو.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 338)

حدیث430

قال الصادق - علیه السلام -:
الاذان ترتیل و الاقامة حذر؛
اذان را به صورت ترتیل ، و اقامه را به صورت بیم و اندوه بخوانید.
(الکافی ، ج 3، ص 309)

حدیث431

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الموذن فی سبیل الله مادام فی اذانه کشهید یتقلب فی دمه و یشهد له بذلک کل رطب او یابس بلغ صوته و اذا مات ما تعرضته هوام الارض فی قبره ؛
موذن تا وقتی که اذان می گوید مثل شهیدی است که در خونش غوطه ور است و هرتر و خشکی که صدای او را می شنوند گواهی می دهد و آن گاه که بمیرد حیوانات زمینی در قبر با بدن او کاری ندارند.
(مستدرک الوسایل ، ص 241)

حدیث432

قال الباقر - علیه السلام -:
الاذان و الاقامة خمسة و ثلاثون حرفا، فعد ذلک بیده واحدا واحدا الاذان ثمانیة عشر حرفا و الاقامة سبعة عشر حرفا؛
اذان و اقامه ، مجموعا 35 جمله است ، و با دست خود یک به یک آنها شمرده شود، اذان 18 جمله و اقامه 17 جمله دارد.
(الکافی ، ج 3، ص 305. باب اذان ، ح 3)

حدیث433

قال النبی - صلی الله علیه وآله -:
الا و ان الموذن اذا قال ((اشهد ان لا اله الا الله )) صلی علیه تسعون الف ملک و استغفروا له و کان یوم القیامة فی ظل العرش حتی یفرغ الله من حساب الخلائق ؛
آگاه باشید موذن وقتی ((اشهد ان لا اله الا الله )) را گفت ، نود هزار فرشته بر او درود می فرستند و طلب آمرزش می کنند در روز قیامت در سایه عرش خدا خواهد بود تا وقتی که خداوند از حساب انسانها فارغ شود.
(بحارالانوار، ج 81، ص 130)

حدیث434

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من سمع الاذان فاجاب کان عند الله من السعداء؛
کسی صدای اذان را شنید به آن روی آورد، پیش خداوند می باشد از سعادتمندان .
(بحارالانوار، ج 84، ص 155)

حدیث435

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا سمعت الاذان فات ولو حبوا؛
هنگامی که اذان نماز را شنیدی هرچه سریعتر به مسجد بیا، گرچه سینه خیز باشد.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 528)

حدیث436

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
رجل فی ارض قفر فیوذن ثم یقیم ثم یصلی ، فیقول ربک للملئکة انظروا الی عبدی یصلی و لا یراه احد غیری فینزل سبعون الف ملک یصلون و راءه و یستغفرون له الی الغد من ذلک الیوم ؛
مردی که در میان بیابانی اذان و اقامه بگوید و نماز به پا دارد، پروردگار به فرشتگان می فرماید: به بنده ام بنگرید!نماز می خواند در حالی که کسی او را نمی بیند، آن گاه هفتاد هزار ملک نازل می گردد و دنبال او نماز می گزارند و تا فردا برای او آمرزش می طلبند.
(مکارم الاخلاق ، ص 465)

حدیث437

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ثلاثة لو تعلم امتی ما فیها لضربت علیها بالسهام : الاذان و الغدو الی الجمعة ، و الصف الاول ؛
سه کار است که اگر امت من پاداش عظیم آن را درک می کردند، برای به دست آوردن آن ، ازدحام و قرعه کشی می نمودند:
1 - اذان گفتن .
2 - تسریع در رفتن برای نماز جمعه .
3 - در صف اول نماز جمعه و جماعت قرارگرفتن .
(بحارالانوار، ج 84، ص 156)

حدیث438

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر!اذا کان العبد فی ارض قفر فتوضا او تیمم ثم اذن و اقام و صلی امر الله - عز و جل - الملئکة فصفوا خلفه صفا لا یری طرفاه یرکعون برکوعه و یسجدون بسجوده و یؤ منون علی دعائه ؛
ای ابوذر! هرگاه بنده ای در بیابانی تنها باشد و وضو بسازد یا تیمم کند، سپس اذان و اقامه بگوید و نماز بخواند، خدا فرشتگان را امر کند که پشت سر او صفی تشکیل دهند که دو طرف آن دیده نشود و به نماز او اقتداء نمایند و به دعای او آمین گویند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 621. مکارم الاخلاق ، ص 466)

حدیث439

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
المؤ ذنون امناء المؤ منین علی صلاتهم و صومهم و لحومهم و دمائهم ؛
اذان گویان امانتداران مومنان در نماز و روزه و گوشت و خون آنها هستند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 619. بحارالانوار، ج 81، ص 124)

حدیث440

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اقام و لم یؤ ذن لم یصل معه الا ملکاه اللذان معه ؛
هرکس برای نماز تنها اقامه بگوید و اذان نگوید، به او جز آن دو ملک که با وی هستند اقتدا ننمایند.
(مکارم الاخلاق ، ص 466)

حدیث441

قال الصادق - علیه السلام -:
اطول الناس اعناقا یوم القیامة المؤ ذنون ؛
بلندترین گردن (مقام اذان گوها) در روز قیامت اذان گویان هستند.
(ثواب الاعمال ، ص 19)

حدیث442

قال الصادق - علیه السلام -:
من السنة اذا اذن الرجل ان یضع اصبعیه فی اذنیه ؛
آداب اذان آن است که مؤ ذن دو انگشتش را هنگام اذان گفتن بر دو گوشش بگذارد.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 184)

حدیث443

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن اربعین عاما محتسبا بعثه الله - عز و جل - یوم القیامة و له عمل اربعین صدیقا عملا مبرورا متقبلا ؛
کسی که چهل سال برای خدا اذان بگوید، خداوند او را در روز قیامت به گونه ای محشور می کند که دارای اعمال نیک و پذیرفته شده چهل انسان خالص و راستین است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 125. وسائل الشیعه ، ج 4، ص 615)

حدیث444

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن عشرین عاما، بعثه الله - عز و جل - یوم القیامة و له من النور مثل زنة السماء ؛
کسی که بیست سال اذان بگوید، خداوند متعال او را در روز قیامت به گونه ای محشور می کند که دارای نوری همانند وزن آسمان باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 124)

حدیث445

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن عشر سنین اسکنه الله - عز و جل - مع ابراهیم - علیه السلام - فی قبته او فی درجته ؛
کسی که ده سال اذان بگوید، خداوند او رادر بهشت ، در بارگاه و یا در مقام حضرت ابراهیم (ع ) ساکن می کند.
(بحارالانوار، ج 81، ص 124)

حدیث446

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن سنة واحدة بعثه الله - عز و جل - یوم القیامة و قد غفرت ذنوبه کلها بالغة ما بلغت ، و لو کانت مثل زنة جبل احد؛
کسی که یک سال اذان بگوید، خداوند عز و جل روز قیامت او را مبعوث می کند، در حالی که تمامی گناهانش هر اندازه هم که باشد بخشوده می شود، گرچه به سنگینی کوه احد باشد.
(بحارالانوار، ج 81، ص 124)

حدیث447

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن فی سبیل الله صلوة واحدة ایمانا و احتسابا تقربا الی الله - عز و جل - غفر الله له ما سلف من ذنوبه ، و من علیه بالعصمة فیما بقی من عمره ، و جمع بینه و بین الشهداء فی الجنة ؛
کسی که برای خدا اذان یک نماز را از روی ایمان و اخلاص و تقرب به درگاه خداوند بگوید، خدا گناهان گذشته او را ببخشاید و بر او منت نهد که بقیه عمرش در عصمت الهی باشد و در بهشت او را در یک جا همنشین شهیدان نماید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 125)

حدیث448

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الدعاء بین الاذان و الاقامة لایرد؛
دعای بین اذان و اقامه رد نمی شود.
(شهاب الاخبار، ص 44)

حدیث449

قال علی - علیه السلام -:
من صلی باذان و اقامة صلی خلفه صف من الملئکة لایری طرفاه و من صلی باقامة صلی خلفه ملک ؛
هرکس که نماز خود را با اذان و اقامه بخواند، صفی از فرشتگان پشت سر او به نماز می ایستد که دو طرف آن صف دیده نمی شود و هر کس نماز خود را با اقامه تنها بخواند، یک فرشته پشت سر او نماز می گزارد.
(ثواب الاعمال ، ص 58)

حدیث450

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا کان یوم القیامة و جمع الله - عز و جل - الناس فی صعید واحد بعث الله عز و جل الی المؤ ذنین بملائکة من نور معهم الویة و اعلام من نور یقودون جنائب ارمتها زبرجد اخضر حقائبها المسک الاذفر، یرکبها المؤ ذنون فیقومون علیها قیاما تقودهم الملائکة ینادون باعلی صوتهم بالاذان ؛
هنگامی که روز قیامت شود و خداوند همه انسانها را در یک زمین محشور کند، خداوند فرشتگان نور را با پرچمها و علمهایی از نور به سوی اذان گوها بفرستد و آن فرشتگان شترها (یا اسبها) بهشتی را همراه خود به سوی اذان گوها روانه سازند که مهار آن ها از... و ترکه آنها از مشک بسیار نفیس می باشد. اذان گوها بر آن مرکبها سوار می شوند و بر پشت آنها می ایستند، فرشتگان (از روی تجلیل و احترام ) مهار آن مرکبها را می کشند و اذان گوها با صدای بلند اذان می گویند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 615)

حدیث451

قال الصادق - علیه السلام -:
کان رسول الله - صلی الله علیه وآله - یقول لبلال اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان ؛
رسول خدا (ص ) هنگامی که وقت نماز فرا می رسید به بلال می فرمودند: بالای دیوار (مسجد) برو و اذان را با صدای بلندگو.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 624)

حدیث452

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
المؤ ذنون امناء المؤ منین علی صلاتهم و صومهم و لحومهم و دمائهم لا یساءلون الله - عز و جل - شیئا الا اعطاهم و لایشفعون فی شی ء الا شفعوا؛
اذان گویان امانتداران مؤ منان بر نماز و روزه شان و خون و گوشتشان چیزی از خداوند درخواست نمی کنند، مگر اینکه خداوند به آنها عطا می کند و در مورد چیزی هم شفاعت نمی کنند، مگر اینکه شفاعتشان را خداوند می پذیرد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 124)

حدیث453

قال الصادق - علیه السلام -:
من سمع المؤ ذن یقول : ((اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله ،)) فقال : مصدقا محسبا و انا اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله - صلی الله علیه وآله - و سلم اکتفی بهما عن کل من ابی و جحد و اعین بهما من اقر و شهد الا غفر الله له بعدد من انکر و جحد و بعدد من اقر و شهد؛
کسی که بشنود مؤ ذن می گوید ((اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله )) و او در حال تصدیق شهادتین و طلب ثواب بگوید: ((و انا اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله اکتفی بهما عن کل من ابی و جحدوا عین بهما من اقر و شهد))، به عدد منکران و تکذیب کنندگان و به شمار اقرارکنندگان و تصدیق کنندگان پاداش خواهد داشت .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 338. ثواب الاعمال ، ص 57)

حدیث454

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی باذان و اقامة صلی خلفه صفان من الملائکة و من صلی باقامة بغیر اذان صلی خلفه صف واحد ما بین المشرق و المغرب ؛
هرکس که نماز را با اذان و اقامه بخواند، دو صف از فرشتگان در پشت سرش نماز می گزارند، و کسی که نماز را با اقامه تنها بخواند یک صف از فرشتگان در پشت سرش نماز می خوانند و اندازه صف به قدر میان مشرق و مغرب است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 338. ثواب الاعمال ، ص 59)

حدیث455

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن فی مصر امصار المسلمین سنة و جبت له الجنة ؛
هرکس در یکی از شهرهای مسلمانان یک سال اذان بگوید بهشت بر او واجب می شود.
(محجة البیضاء، ج 1 و ص 337. وسائل الشیعه ، ج 4، ص 613)

حدیث456

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
للمؤ ذن فیما بین الاذان و الاقامة مثل اجر الشهید المتشحط بدمه فی سبیل الله ؛
برای شخص اذان گو در فاصله اذان و اقامه ، ثوابش مانند ثواب شهیدی که در راه خدا در خون خود می غلطد.
(ثواب الاعمال ، ص 58)

حدیث457

قال الباقر - علیه السلام -:
المؤ ذن یغفر الله له مد بصره و مد صوته فی السماء و یصدقه کل رطب و یابس سمعه ، و له من کل من یصلی معه فی مسجده سهم و له بکل من یصلی بصوته ؛
خداوند مؤ ذن را به اندازه ای که چشمش می بیند و صدایش در آسمان می پیچد می آمرزد، هرخشک وتری که آواز او را می شنود او را تصدیق می کند، و از ثواب هر کس که با او در مسجد نمازگزارد سهمی نصیب اوشود و به شمار هر کس که به بانگ او نماز بخواند حسنه ای برای اوست .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 331. من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 287)

حدیث458

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان لحوما محرمة علی النار و هی لحوم المؤ ذنین ؛
همانا، گوشتهایی بر آتش (جهنم ) حرام است (آتش آنها را نمی سوزاند) و آن گوشت بدن اذان گویان است .
(مستدرک الوسایل ، ص 249)

حدیث459

قال علی - علیه السلام -:
یحشر المؤ منون یوم القیامة حوال الاعناق ؛
اذان گویان ، روز قیامت با سرافرازی و سربلندی محشور می شوند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 149)

حدیث460

قال علی - علیه السلام -:
من سمع النداء و هو فی المسجد ثم خرج فهو منافق ، الا رجل یرید الرجوع الیه ، او یکون علی غیر طهارة فیخرج لیتطهر؛
کسی که صدای اذان را در مسجد شنید، و بدون خواندن نماز(جماعت ) از مسجد خارج شود منافق است ، مگر اینکه قصد برگشت برای نماز خواندن دارد، یا وضو ندارد و برای گرفتن وضو از مسجد خارج شود.
(بحارالانوار، ج 84، ص 161)

حدیث461

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اذن محتسبا یرید بذلک وجه الله - عز و جل - اعطاه الله ثواب اربعین الف شهید و اربعین الف صدیق و یدخل فی شفاعته اربعین الف مسی ء من امتی الی الجنة ؛
کسی که اذان بگوید، و به خداوند توجه داشته باشد، خداوند به او ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار راستگو را عطا می کند و چهل هزار از امت گنهکاران شامل شفاعتش گردیده و داخل بهشت می شوند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 130)

حدیث462

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی الاذان نور؛
یا علی! اذان نور است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 154)

حدیث463

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قم یا بلال فارحنا بالصلاة ؛
ای بلال خوشحال کن ما را به (اذان برای) نماز.
(کنزالعمال ، حدیث 20951)

حدیث464

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
انه اول من اذن ؛
همانا او (بلال ) نخستین کسی بود که اذان گفت .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 614)

حدیث465

المولود اذا ولد یوذن فی اذنه الیمنی و یقام فی الیسری ؛
فرزند وقتی به دنیا آمد، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه بگویید.
(مکارم الاخلاق ، ص 261)

حدیث466

قال علی - علیه السلام -:
لاباس ان یجری علیه من بیت المال ؛
برای موذن از بیت المال مزدی بدهند، اشکالی ندارد.
(بحارالانوار، ج 81، ص 161)

حدیث467

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان اهل السماء لایسمعون من اهل الارض شیئا الا الاذان ؛
همانا اهل آسمان نمی شنوند از اهل زمین چیزی مگر اذان را.
(میزان الحکمه ، ج 1، ص 82)

حدیث468

قال الصادق - علیه السلام -:
اذن کلما سمعت الاذان کما یوذن الموذن ؛
وقتی صدای اذان موذن را شنیدی ، اذان بگو.
(بحارالانوار، ج 81، ص 174)

حدیث469

قال الصادق - علیه السلام -:
لاباس ان یوذن الغلام الذی لم یحتلم ؛
نوجوان نابالغ اذان بگوید اشکالی ندارد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 161)

حدیث470

قال علی - علیه السلام -:
من سمع النداء فلم یجبه من غیر علة فلا صلاة له ؛
هرکه بانگ (اذان ) را بشنود و بدون علت بدان پاسخ ندهد، پس نمازی برای او نیست .
(وسائل الشیعه ، ج 55، ص 375)

حدیث471

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان اول من سبق الی الجنة بلال ... لانه اول من اذن ؛
بلال نخستین کسی است که به سوی بهشت پیشی گرفت ، چون که او نخستین کسی بود که اذان گفت .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 614)

حدیث472

قال زین العابدین - علیه السلام -:
ان النبی - صلی الله علیه وآله - اذن فی اذن الحسین - علیه السلام - بالصلاة یوم ولد ؛
در روز ولادت امام حسین (ع ) پیامبر اسلام (ص ) در گوش او اذان گفت .
(بحارالانوار، ج 104، ص 112)

حدیث473

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
المؤ ذن المحتسب کالشاهر بسیفه فی سبیل الله القائل بین الصفین ؛
اذان گویی که به خاطر خدا اذان بگوید، مانند کسی است که در راه خدا شمشیرش را از غلاف بیرون می آورد، و بین دو صف (کفر و اسلام ) جنگ می کند.
(بحارالانوار، ج 81، ص 149)

حدیث474

قال الرضا - علیه السلام -:
الصلوة فی اول الوقت افضل ؛
نماز در اول وقت پسندیده تر است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 326)

حدیث475

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
خیر الاعمال الصلوة فی اول وقتها ؛
بهترین کارها، نماز در اول وقت است .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 19265)

حدیث476

قال الصادق - علیه السلام -:
لکل صلاة وقتان اول الوقت افضلها ؛
برای هر نمازی دو وقت می باشد، که اول وقت ، برترین آنها است .
(الکافی ، ج 3، ص 274)

حدیث477

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
افضل العمل : الصلاة علی میقاتها، ثم بر الوالدین ، ثم ان یسلم الناس من لسانک ؛
بهترین عمل ، به پا داشتن نماز در وقت معین و زمان فضیلت آن است و سپس نیکی به پدر و مادر و بعد از آن در امان بودن مردم از زبان تو است .
(کنزالعمال ، ج 15، ص 948)

حدیث478

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی الصلوات المفروضات فی اول وقتها و اقام حدودها، رفعها الملک الی السماء بیضاء نقیة ؛ تقول : حفظک الله کما حفظتنی استودعتنی ملکا کریما. و من صلاها بعد وقتها من غیر علة و لم یقم حدودها، رفعها الملک سوداء مظلمة ؛ و هی تهتف به : ضیغتنی ضیعک الله کما ضیعتنی و لا رعاک الله کما لم ترعنی ؛
کسی که نمازهای واجب را در اول وقت ادا کند و حدود آن ها را حفظ نماید. فرشته آن را سپیدو پاکیزه به آسمان برد. نماز(به نمازگزار) گوید: ((خدا تو را نگاه دارد همان گونه که مرا نگاه داشتی ؛ مرا به ملکی بزرگوار سپردی . و کسی که نمازها را بی سبب به تاخیر اندازد و حدود آنها را حفظ نکند، فرشته نماز او را سیاه و تاریک به آسمان برد در حالی که نماز با صدای بلند به نمازگزار گوید: ((مرا ضایع کردی ، خدای تو را ضایع کند، آن چنان که مرا ضایع کردی ؛ و خدا تو را رعایت نکند آن چنان که تو مرا رعایت نکردی )).
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 90)

حدیث479

قال علی - علیه السلام -:
صل الصلوة لوقتها الموقت لها ؛
نماز را در اوقاتی که برای آن مقرر شده است به جا آور.
(نهج البلاغه ، نامه 27)

حدیث480

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی الصلاة لغیر وقتها رفعت له سوداء مظلمة تقول ضیعک الله کما ضیعتنی . و اول ما یسال العبد اذا وقف بین یدی الله - عز و جل - عن الصلاة ، فان زکت صلاته زکی سایر عمله ، و ان لم یزک صلاته لم یزک عمله ؛
کسی که نمازش را در غیر وقت آن بخواند (البته بدون عذر و علت ) از نمازش ظلمت و تاریکی بلند می گردد، و می گوید خدا تو را ضایع کند که مرا ضایع کردی و اول چیزی که از بنده در مقابل خداوند - جلت عظمته - سوال می کنند، نماز است که اگر نماز او صحیح و مقبول باشد، اعمال و کارهای نیک او نیز مقبول خواهد شد، و هرگاه نمازش مقبول نباشد، دیگر اعمال او نیز مطرود شود.
(بحارالانوار، ج 83، ص 19)

حدیث481

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من صلوة تحضر وقتها الا نادی ملک من بین یدی الناس قوموا الی نیرانکم التی اوقدتموها علی ظهورکم ، بصلاتکم ؛
وقت هر نمازفرا می رسید، فرشته ای در میان مردم ندا سر میدهد برخیزید، به وسیله نمازتان ، آن آتش گناه را که خودتان فراهم کردید، خاموش کنید.
(روضة الواعظین ، ج 2، ص 318)

حدیث482

قال علی - علیه السلام -:
تعاهدوا امر الصلاة و حافظوا علیها و استکثروا منها و تقربوا بها فانها کانت علی المؤ منین کتابا موقوتا الا تسمعون الی جواب اهل النار حین سئلوا: ((ما سلککم فی سقرقالوا لم نک من المصلین )) ؛
مواظب نماز باشید، نماز را حفظ کنید، زیاد نماز بخوانید. به وسیله نماز به خدا نزدیک شوید ؛ زیرا نماز کاری است که خدا در وقتهای معینی آن را واجب کرده است . مگر به پاسخ جهنمی ها آن گاه که سؤ ال می شوند گوش نداده اید؟چه چیز شما را در جهنم افکند؟ آنان می گویند: ما نماز نمی خواندیم .
(نهج البلاغه ، خطبه 191)

حدیث483

عن الصادق - علیه السلام - قال :
کان رسول الله - صلی الله علیه وآله - یقول : من حبس نفسه علی صلاة فریضة ینتظر وقتها فصلاها فی اول وقتها، فاتم رکوعها و سجودها و خشوعها، ثم مجد الله تعالی ، و عظمه و حمده حتی یدخل وقت الصلاة الاخری فلم یلغ بینهما کتب الله کاجر الحاج المعتمر، و کان من اعلی علیین ؛
از امام صادق (ع ) نقل شده که فرمودند: پیامبر خدا (ص ) می فرمودند: هرکس وجود خود را برای نماز واجبی آماده نگاه دارد، منتظر وقت آن باشد، و آن را در اول وقتش بخواند، و رکوع و سجود و خشوع آن را کامل به جا آورد سپس خدا را تمجید و تعظیم نماید و او را سپاسگزار باشد، تا وقت نماز دیگر برسد، و در میان این دو کار بیهوده انجام ندهد خداوند برای او مانند ثواب حج و عمره آورنده را می نویسد، و از اهل علیین می باشد.
(معالم زلفی ، ص 41)

حدیث484

عن الباقر - علیه السلام - قال :
اعلم ان اول الوقت ابدا افضل ، فعجل بالخیر ما استطعت ، واحب الاعمال الی الله ما داوم العبد علیه و ان قل ؛
از امام باقر (ع ) نقل شده که فرمودند: آگاه باش همانا اول وقت همیشه برتر است ، هر قدر می توانی به نیکویی بشتاب ، و دوست ترین عملها به خداوند آن است که بنده همیشه آن را به جا آورد، هرچند اندک باشد.
(فروع ، ج 3، ص 274)

حدیث485

عن الصادق - علیه السلام - قال :
قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -: من صلی الصلاة لغیر وقتها رفعت له سوداء مظلمة تقول ضیعتنی ، ضیعک الله کما ضیعتنی ، فی روایة عن الباقر- علیه السلام- انها اذا ارتفعت فی اول وقتها رجعت الی صاحبها و هی بیضاء مشرقة یقول حفظتنی حفظک الله ؛
از امام صادق (ع ) نقل شده که فرمودند: پیامبر خدا (ص ) فرمودند: هرکس نماز را در غیر وقت آن بخواند برای او بالا می رود در حالی که سیاه و تاریک است ، گوید: مرا تباه کردی خداوند تو را تباه گرداند همان طور که مرا تباه ساختی . در روایت دیگر آمده ، همانا اگر نماز اگر در اول وقتش بالا رود به صاحبش سفید و نورانی بر می گردد و گوید: مرا حفظ کردی خدا تو را حفظ کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 80 - 78)

حدیث486

عن الصادق - علیه السلام - قال :
ان ملک الموت قال : انه لیس فی شرق الارض و لا فی غربها اهل بیت مدر و لا وبر الا انا اتصفحهم فی کل یوم خمس مرات ، فقال رسول الله - صلی الله علیه و اله -: انما یتصفحهم فی مواقیت الصلاة ، فان کان ممن یواظب علیها عند مواقیتها لقنه شهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله - صلی الله علیه وآله - و نحی عنه ملک الموت ابلیس ؛
از امام صادق (ع ) نقل شده که فرمودند: عزرائیل گوید: در شرق و غرب زمین اهل خانه گلی و نه اهل خانه مو و پشمی نیست ، مگر اینکه هر روز پنج مرتبه به آن ها نظر می کنم ، پیامبر خدا (ص ) فرمودند: جز این نیست به آنها در وقتهای نماز نظر می کند، اگر از آنها باشد بر نماز در وقتهای آن مواظبت می کند (هنگام مرگ ) شهادتین بر او تلقین می کند، و شیطان را (در آن هنگام که می خواهد ایمان را از او بگیرد) دور می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79)

حدیث487

عن الصادق - علیه السلام - قال :
خصلتان من کانتا فیه، و الا فاعزب ، ثم اعزب ، قیل : و ما هما؟قال : الصلاة فی مواقیتها، و المواظبة علیها، و المواساة ؛
دو خصلت است در هر کس این دو باشد فبها، و گرنه دور شو، سپس دور شو،(یعنی لایق چیزی نیست ). عرض کردندآن دو چیست ؟ فرمودند: خواندن نماز در وقتهایش و مواظب بودن بر آن ، و یاری رساندن به مردم .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 81)

حدیث488

قال الصادق - علیه السلام -:
وقت الفجر حین ینشق الفجر الی ان یتجلل الصبح السماء، و لاینبغی تاخیر ذلک عمدا، و لکنه وقت لمن شغل او نسی اونام ؛
وقت نماز صبح هنگامی است که فجر و سپیده منشق و باز گردد و گسترش پیدا کند تا آن که روشنایی صبح در آسمان پخش گردد. و سزاوار نیست تاخیر نماز صبح از این وقت مگر برای کسی که مشغول به کاری بوده که نمی توانسته از آن کار جدا گردد. و یا نماز را فراموش کرده باشد، و یا کسی که خواب مانده و دیر از خواب بیدار شده باشد (که تاخیر نماز با این عذرها مانعی ندارد و نمازش صحیح است ).
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 151)

حدیث489

قال علی - علیه السلام -:
جاء وقت الصلاة ، وقت امانة عرضها الله علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن فیها ؛
هنگامی که وقت نماز فرا رسید، وقت امانتی است که خدا بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه کرد، اما آنهااز قبول آن دوری کردند و ترسیدند.
(تفسیر صافی ، ج 2، ص 370)

حدیث490

عن علی - علیه السلام - قال :
حافظوا علی الصلوات الخمس فی اوقاتها فانها من الله عز و جل بمکان ؛
از امام علی(علیه السلام ) نقل شده که فرمودند: بر نمازهای پنجگانه در وقتهایش محافظت کنید، زیرا آن از خداوند عز و جل در موقعیتی است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 392)

حدیث491

قال الصادق - علیه السلام -:
ساعات اللیل اثنتا عشرة ساعة و ساعات النهار اثنتا عشرة ساعة ، و افضل ساعات اللیل و النهار اوقات الصلوات ، ثم قال - علیه السلام -: انه اذا زالت الشمس فتحت ابواب السماء و هبت الریاح و نظر الله الی خلقه ، لاحب ان یصعدلی عند ذلک الی السماء عمل صالح ، ثم قال : علیکم بالدعاء فی ادبار الصلوات فانه مستجاب ؛
ساعتهای شب دوازده ساعت است وساعتهای روز دوازده ساعت است ، و بهترین ساعتها وقتهای نماز است ، سپس فرمودند: آن گاه که خورشید میل کرد (ظهر شد) درهای آسمان باز می شود، بادها می وزد، خداوند به مخلوقاتش نظر می کند. من دوست دارم در این وقت برای من عمل نیکی بالا برود، سپس فرمودند: بر شما باد که بعد از نمازها دعا کنید، زیرا آن پذیرفته است .
(اصول وافی ، ج 2، ص 87)

حدیث492

قال علی - علیه السلام -:
المنتظر وقت الصلاة بعد العصر، زائر الله و حق علی الله - عز و جل - ان یکرم زائره و یعطیه ما ساءل ؛
هرکس که منتظر وقت نماز بعد از عصر است ، زائر پروردگار می باشد و بر عهده خداوند عزیز و جلیل است که زائر خود را گرامی بدارد و به او هرچه را خواهد عطا فرماید.
(الخصال باب الثلاثه ، حدیث 127. جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78)

حدیث493

قال الصادق - علیه السلام -:
هذه الصلوات الخمس المفروضات من اقامهن و حافظ علی مواقیتهن لقی الله یوم القیامة و له عنده عهد یدخله به الجنة : و من لم یصلهن بمواقیتهن فذلک الیه ان شاء غفر له ، و ان شاء عذبه ؛
این نمازهای پنجگانه را هر که به پا بدارد و مراقب وقت آن باشد، پروردگار را ملاقات کند در حالی که قرار دادی و سندی با خداوند دارد که او را داخل بهشت گرداند، ولی اگر مواظبت اوقات آن نشد چنین سندی ندارد، چنانچه پروردگار بخواهد او را می بخشد و اگر بخواهد عذاب و توبیخ کند.
(ثواب الاعمال ، ص 70)

حدیث494

قال الصادق - علیه السلام -:
فی قوله تعالی : ((الذینهم عن صلاتهم ساهون )) اهی وسوسة الشیطان ؟فقال لاکل احد یصیبه هذا و لکن ان یغفلها و یدع ان یصلی فی اول وقتها ؛
از حضرت امام صادق (ع ) در مورد این آیه مبارکه سؤ ال شد آنان که از نماز خود سهو کننده بی خبرند، که آیا منظور از ساهون وسوسه شیطان است ؟حضرت فرمودند: خیر، اگر چه همه از وسوسه شیطان نصیبی دارند، ولی ((ساهون )) در این آیه ، غفلت از نماز است ، به طوری که فراموش شود در اول وقت به جا آورده شود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 83)

حدیث495

اختبروا اخوانکم بخصلتین فان کانتا فیهم و الا فاعزب ثم اعزب ثم اعزب المحافظة علی الصلوات فی مواقیتها و البر بالاخوان فی العسر و الیسر؛
برادران خود را در زمینه دو خصلت ، آزمایش کنید، اگر این دو خصلت را دارا بودند (به دوستی و رفاقت باآنان ادامه دهید)، وگرنه از آنان دوری کنید، دوری کنید، دوری کنید، و آن دو خصلت عبارت است از:
1 - مراقبت بر نماز در وقت .
2 - احسان و نیکی به برادران در حالت تنگدستی و گشایش .
(وسائل الشیعه ، ج 8، ص 503)

حدیث496

قال علی - علیه السلام -:
شیعتنا رعاء الشمس و القمر و النجوم یعنی التحفظ من مواقیت الصلوة ؛
شیعیان ما مراعات کننده شمس و قمر و نجوم هستند، یعنی اوقات نماز را مراعات می کنند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 193)

حدیث497

قال الرضا - علیه السلام -:
من قوله تعالی : ((ویل للمصلین ، الذینهم عن صلاتهم ساهون )) یقول عن وقتهم یتغافلون ؛
در تفسیر این آیه : ((وای بر نمازگزاران ، آنهای که از نماز خویش غافلند))، می فرمایند: ساهون آنهایی هستند که غافل از اوقات نمازهای واجب خود هستند.
(بحارالانوار، ج 83، ص 20)

حدیث498

قال الرضا - علیه السلام -:
حافظوا علی مواقیت الصلوات فان العبد لا یامن الحوادث و من دخل علیه وقت فریضة فقصر عنها عمدا متعمدا فهو خاطی ؛
محافظت بر اوقات نماز کنید، پس همانا انسان از حوادث در امان نیست و کسی که وقت نماز فریضه بر او داخل شد و عمدا کوتاهی کرد، خطا کننده است .
(بحارالانوار، ج 83، ص 20)

حدیث499

قال الصادق - علیه السلام -:
اول الوقت رضوان الله و اخر الوقت عفو الله ؛
(نماز) اول وقت ((رضوان الله )) و موجب خشنودی خداوند است و آخر وقت ((عفو الله )) و موجب غفران و عفو و بخشایش خداوند است .
(دعائم الاسلام ، ج 1، ص 137)

حدیث500

قال الصادق - علیه السلام -:
و ملک الموت یدفع الشیطان عن المحافظ علی الصلوة و یلقنه شهادة : ((ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله )) فی تلک الحالة العظیمة ؛
هنگام مرگ ملک الموت شیطان را از کسی که محافظت به (اوقات ) نماز می کند، دفع می کند و شهادتین ((اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله )) را در این حالت به او تلقین می کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 61)

حدیث501

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا انزل الله عاهة من السماء عوفی منها حملة القران و رعاة الشمس ای الحافظون لاوقات الصلوة و عمار المساجد؛
هنگامی که خداوند سبحان ، از آسمان آفت نازل کرد حاملین قرآن ، رعایت کنندگان خورشید، یعنی کسانی که اوقات نماز را مراعات کنند، و مساجد را آباد می سازنداز این آفت در امانند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 61)

حدیث502

قال الرضا - علیه السلام -:
ان لکل صلوة ثلاثة اوقات : اول و اوسط و اخر فاول الوقت رضوان الله ، و اوسطه عفو الله و اخره غفران الله و اول الوقت افضله ؛
برای هر نمازی سه وقت وجود دارد: اول وقت ، وسط وقت و آخر وقت . پس در اول وقت نماز به جا آورد مایه خشنودی خداست ، در وسط وقت (نماز بخواند) موجب عفو خداست ، و در آخر وقت (نماز بخواند) سبب آمرزش خدا است ، و اول وقت بافضیلت تر است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 185)

حدیث503

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و من ترک اوقاتها یدخل الویل . و الویل واد فی جهنم ؛
و کسی که اوقات نماز را ترک کند، داخل در ((ویل )) می شود و ((ویل )) بیابانی در جهنم است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184)

حدیث504

قال الرضا - علیه السلام -:
اذا دخل الوقت علیک فصلها فانک لا تدری ما یکون ؛
هنگامی که وقت نماز فرا می رسد، بر تو باد به خواندن نماز، پس به درستی که نمی دانی چه پیش خواهد آمد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 87)

حدیث505

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
افضل الاعمال الصلوة فی اول وقتها ؛
بهترین اعمال ، نماز در اول وقت است .
(کنزالعمال ، حدیث 18900)

حدیث506

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا دخل وقت صلاة فتحت ابواب السماء لصعود الاعمال ؛
هنگامی که وقت نماز فرا می رسد، درهای آسمان برای بالا رفتن اعمال باز می شوند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 87)

حدیث507

قال الرضا - علیه السلام -:
غفر الله لک لاتوخرن صلوة عن اول وقتها الی اخر وقتها من غیر علة ، علیک ابدا باول الوقت فاذنت و صلینا ؛
خدا تو را بیامرزد بدون عذر نماز را از وقت به تاخیر نینداز، بر تو باد که همیشه نماز را در اول وقت آن به جا آوری .
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 101)

حدیث508

سئل النبی - صلی الله علیه وآله -:
عن افضل الاعمال ؟قال : الصلاة لاول وقتها ؛
از پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) سؤ ال شد: بهترین اعمال چیست ؟حضرت فرمودند: نماز در اول وقتش .
(بحارالانوار، ج 82، ص 227)

حدیث509

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
علیکم بالمحافظة علی اوقات الصلوة فلیس منی من ضیع الصلوة ؛
مراقبت بر وقت هر نماز برای شما لازم است ، پس کسی که نماز را سبک بشمارد از من نیست .
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 98)

حدیث510

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
فی مرضه الذی توفی فیه و اغمی علیه ثم افاق فقال : لاینال شفاعتی من اخر الصلاة بعد وقتها ؛
پیامبر (ص ) در بیماری که به علت آن رحلت فرمودند بیهوش شدند، و در چند لحظه ای از بیهوشی به هوش آمدند و فرمودند: شفاعت من به کسی نمی رسد که نماز را از (اول ) وقت خودش به تاخیر اندازد.
(بحارالانوار، ج 83، ص 20)

حدیث511

قال الصادق - علیه السلام -:
لکل صلاة وقتان و اول الوقتین افضلهما و لا ینبغی تاخیر ذلک عمدا و لکنه وقت من شغل او نسی او سها او نام ، و لیس لاحد ان یجعل اخر الوقتین وقتا الا من عذر او علة ؛
برای هر نماز دو وقت وجود دارد: (اول و وقت و آخر وقت ) و اول وقت نماز خواندن افضل است از آخر وقت ، و سزاوار نیست کسی که اول وقت را عمدا به تاخیر بیندازد ولی آخر وقت برای کسانی است که کاری داشته باشند، یا فراموش کردند یا سهو بر آنها دست داده و یا به خواب رفته اند و بر هیچ کس جائز نیست که آخر وقت را وقت نماز خود قرار دهد مگر از روی عذر و علتی موجه .
(بحارالانوار، ج 83، ص 39)

حدیث512

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان ربکم یقول : هذه الصلوات الخمس المفروضات فمن صلاهن لوقتهن و حافظ علیهن لقینی یوم القیامة و له عندی عهد ادخله به الجنة و من لم یصلهن لوقتهن و لم یحافظ علیهن و ذلک الی ان شئت عذبته و ان شئت غفرت له ؛
رسول خدا- صلی الله علیه وآله - فرمودند: خدای شما می فرماید: این نمازهای پنجگانه فریضه است ، پس کسی این نمازها را در وقتش به جا آورد و محافظت بر او نماید، روز قیامت مرا ملاقات خواهد کرد. و بر عهده من است که او را وارد بهشت کنم ، و کسی که در وقتش نمازها را به جا نیاورد و محافظت بر او نکند، در این صورت بر من است که اگر بخواهم او را عذاب می کنم ، و اگر بخواهم او را می بخشایم .
(بحارالانوار، ج 83، ص 18)

حدیث513

قال الباقر - علیه السلام -:
اعلم ان اول الوقت ابدا افضل ؛
بدان ، همانا (نماز) اول وقت همیشه افضل است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 88)

حدیث514

قال علی - علیه السلام -:
اوصیک یا بنی بالصلاة عند وقتها ؛
فرزندم !وصیت می کنم تو را (امام حسن علیه السلام ) به خواندن نماز در اول وقت .
(وسائل الشیعه ، ج 2، ص 90)

حدیث515

قال الصادق - علیه السلام -:
لکل صلاة وقتان اول و اخر، فاول الوقت افضله و لیس لاحد ان یتخذ اخر الوقتین وقتا الا من علة و انما جعل اخر الوقت للمریض و المعتل و لمن له عذر و اول الوقت رضوان الله و اخر الوقت عفو الله ؛
برای هر نماز دو وقت وجود دارد، اول وقت و آخر وقت ، و اول وقت نماز خواندن افضل است از آخر وقت و نباید کسی آخر وقت را وقت نمازش قرار دهد، مگر علت و عذری داشته باشد. آخر وقت برای مریضان ، معلولان و کسانی که که عذری دارند قرار داده شده است . اول وقت خشنودی خداوند عالم است و آخر وقت بخشایش خداوند متعال است .
(بحارالانوار، ج 3، ص 25. دعائم الاسلام ، ج 1، ص 137)

حدیث516

قال الباقر - علیه السلام -:
ایما مؤ من حافظ علی الصلوات المفروضة فصلاها لوقتها فلیس هذا من الغافلین ؛
هر مؤ منی محافظت بر نمازش نماید، و او را در وقتش به جاآورد، از انسانهای غافل شمرده نمی شود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79)

حدیث517

قال الکاظم - علیه السلام -:
الصلوات المفروضات فی اول وقتها اذا اقیم حدودها اطیب ریحا من قضیب الاس حین یوخذ من شجره فی طیبه و ریحه و طراوته فعلیکم بالوقت الاول ؛
نمازهای واجب که در اول وقت آن با آداب و حدودش خوانده می شود خوشبوتر است از برگ آس (یعنی مورد) که در وقت سبزی و طراوت آن را بگیرند. پس بر شما باد که نماز را در اول وقت آن به جای آورید.
(ثواب الاعمال ، ص 63)

حدیث518

قال الصادق - علیه السلام -:
فضل الوقت الاول علی الاخیر للمؤ من من ولده و ماله ؛
فضیلت(نماز) اول وقت بر آخر وقت بهتر است برای شخص مؤ من از مال و اولادش .
(ثواب الاعمال ، ص 62)

حدیث519

قال الباقر - علیه السلام -:
و من صلاها لغیر وقتها موثرا علیها غیرها فان ذلک الیه ان شاء غفر له و ان شاء عذبه ؛
کسی که نماز را در غیر وقتش به جا آورد و چیز دیگری را بر نماز انتخاب کند و ترجیح دهد، به درستی که این کار، خدا را مختار می کند که اگر بخواهد او را ببخشاید و اگر بخواهد او را عذاب کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 83)

حدیث520

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قال الله - عز و جل - ان لعبدی علی عهدا ان اقام الصلوة لوقتها ان لا اعذبه و ان ادخله الجنة بغیر حساب ؛
خداوند تبارک و تعالی فرمود: من تعهدی نسبت به بنده ام دارم که اگر نماز خود را در وقتش به پا دارد، او را عذاب نکنم و بی حساب وی را به بهشت ببرم .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 19036)

حدیث521

قال الصادق - علیه السلام -:
الصلاة فی مواقیتها و المواظبة علیها ؛
نماز را اول وقت بخوانید و مواظبت بر آن کنید.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 81)

حدیث522

عن الحسن العسکری - علیه السلام -:
کلم الله - عز و جل - موسی بن عمران - علیه السلام - قال : الهی ما جزاء من صلی الصلوات لوقتها؟قال : اعطیته سوله و ابیحه جنتی ؛
موسی به عمران با خداوند سخن گفت و از پروردگار خویش پرسید: خدایا! پاداش کسی که نمازش را اول وقت می خواند چیست ؟ خداوند تبارک و تعالی فرمود: خواهش و خواسته او را برآورده می کنم و بهشت را بر او مباح می گردانم .
(بحارالانوار، ج 82، ص 204)

حدیث523

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من عبد اهتم بمواقیت الصلاة و مواضع الشمس الا ضمنت له الروح عند الموت و انقطاع الهموم و الاحزان و النجاة من النار ؛
بنده ای (نمازگزار) که اهتمام و مواظبت به اوقات نماز نماید، و مواضع آفتاب را برای وقت نمازش دقت کند، من ضمانت می کنم برای او در دم مرگ ، راحتی را و دفع و رفع هموم و درد و اندوه و نجات از آتش جهنم را.
(سفینة البحار، ج 2، ص 42)

حدیث524

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی !و تقیم الصلاة بوضوء سابغ فی مواقیتها و لاتوخرها فان فی تاخیرها من غیر علة غضب الله - عز و جل - ؛
یا علی ، با وضوی کامل در اول وقت ، نماز اقامه کن ، و نماز را از اول وقتش به تاخیر نینداز، چون تاخیر نماز بدون علت و عذر خداوند قهار را به خشم خواهد آورد.
(سفینة البحار، ج 2، ص 44)

حدیث525

قال الصادق - علیه السلام -:
امتحنوا شیعتنا عند مواقیت الصلاة کیف محاظتهم ؛
شیعیان ما را در اوقات نماز آزمایش کنید که چگونه بر خواندن نماز خود در موعد مقرر محافظت می کنند.
(سفینة البحار، ج 2، ص 44)

حدیث526

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا صلیت صلاة فریضة فصلها لوقتها صلاة مودع یخاف ان لا یعود الیها ابدا ثم اصرف ببصرک الی موضع سجودک فلو تعلم من عن یمینک و شمالک لاحسنت صلاتک و اعلم انک بین یدی من یراک و لا تراه ؛
وقتی نماز واجب می خوانی ، آن را در وقت خودش چنان بخوان که گویا دیگر به نماز موفق نمی شوی ، سپس چشم خود را به محل سجده ات متوجه گردان . اگر بدانی چه کسی جانب راست و چپت می باشد هر آینه نمازت را نیکو به جا می آوری بدان بدرستی که در مقابل کسی هستی که تو را می بیند و تو او را می بینی .
(بحارالانوار، ج 83، ص 10)

حدیث527

قال حجة بن الحسن العسکری - عجل الله تعالی فرجه الشریف -:
ملعون ملعون من اخر المغرب الی ان تشتبک النجوم ؛
ملعون است ، ملعون است ، آن کسی که نماز مغربش را تاخیر بیندازد تا زمانی که آسمان پدیدار شود.
(بحارالانوار، ج 52، ص 15)

حدیث528

قال حجة بن الحسن العسکری - عجل الله تعالی فرجه الشریف -:
ملعون ملعون من اخر الغداة الی ان تنقضی النجوم ؛
ملعون است ، ملعون است ، کسی که نماز صبحش را تاءخیر بیندازد تا زمانی که ستارگان محو شوند.
(بحارالانوار، ج 52، ص 16)

حدیث529

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان ؛
ای بلال !هنگامی که وقت نماز رسید بالای دیوار برو و صدای خود را به وسیله اذان بلند کن .
(فروع کافی ، ج 3، ص 307)

حدیث530

قال الصادق - علیه السلام -:
فاذا صلی العبد صلاة الصبح مع طلوع الفجر اثبتت له مرتین تثبتها ملائکة اللیل و ملائکة النهار ؛
پس هرگاه نمازگزار نماز صبح را با طلوع فجر به جای آورد دو مرتبه برای او نوشته می شود، هم فرشته صبح و هم فرشته شب می نویسند (نماز صبح را فرشته روز و فرشته شب هر دو مشاهده می کنند).
(ثواب الاعمال ، ص 62)

حدیث531

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ثلاث لاتوخر و هن الصلاة اذا انت و الجنازة اذا حضرت و الایم اذا وجدت کفوا ؛
سه چیز را نباید تاءخیر انداخت ، نماز همین که وقت آن رسید، و برداشتن جنازه وقتی آماده شد، و شوهر دادن بیوه وقتی هم کفو خود را یافت .
(نهج الفصاحه ، ص 262، حدیث 1261)

حدیث532

قال علی - علیه السلام -:
لیس عمل احب الی الله - عز و جل - من الصلاة فلا یشغلنکم عن اوقاتها شی ء من امور الدنیا، فان الله -عز و جل- ذم اقواما فقال: ((الذین هم عن صلاتهم ساهون )) یعنی انهم غافلون استهانوا باوقاتها ؛
عملی نزد خداوند محبوبتر از نماز نیست ، چیزی از امور دنیا شما را از خواندن نماز در اول وقت باز ندارد، زیرا خداوند مذمت کرده و اقوامی را فرموده : ((وای بر نمازگزارانی که از نمازشان غفلت ورزیدند)) یعنی وای بر نمازگزارانی که از اوقات نماز غفلت کنند و در انجام نماز در اول وقت سهل انگاری نمایند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 82)

حدیث533

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا صلیت صلاة فریضة فصل لوقتها صلاة مودع تخاف الا تعود الیها ؛
نماز واجب را در وقت خودش بخوان ، مانند کسی که نماز وداع می خواند و می ترسد که بعد از این توفیق نماز خواندن نیابد.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 350)

حدیث534

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
لا ینال شفاعتی من اخر الصلاة المفروضة بعد وقتها ؛
(فردای قیامت ) شفاعت من به کسی که نماز واجب را تا پس از وقت آن به تاءخیراندازد، نخواهد رسید.
(امالی صدوق ، ص 326)

حدیث535

قال الرضا - علیه السلام -:
اعلم ان لکل صلاة وقتین اول و اخر فاول الوقت رضوان الله و اخره عفو الله ؛
بدان که هر نماز دو وقت دارد: اول وقت و آخر وقت . اول وقت خشنودی پروردگار و آخر آن بخشش خداوند است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 249. الحکم الزاهره ، ص 286)

حدیث536

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لایزال الشیطان ذعزا من المؤ من ما حافظ علی الصلوات الخمس لوقتهن فاذا ضیعهن تجرا علیه فادخله فی العظائم ؛
شیطان همیشه از مؤ من می ترسد تا زمانی که بر نمازهای پنجگانه محافظت دارد و در وقتش به جا می آورد، اما هنگامی که وقت نماز را ضایع کرد بر او جراءت پیدا می کند و او را در گناهان بزرگ می اندازد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 18)

حدیث537

قال الصادق - علیه السلام -:
افضل الاعمال الی الله الصلاة لوقتها، و بر الوالدین والجهاد فی سبیل الله ؛
بهترین اعمال نزد خداوند، نماز اول وقت است پس از آن نیکی به پدرو مادر، و سپس جهاد در راه خدا است .
(بحارالانوار، ج 74، ص 85)

حدیث538

قال الباقر - علیه السلام -:
ان الصلاة اذا ارتفعت فی اول وقتها رجعت الی صاحبها و هی بیضاء مشرقة تقول : حفظتنی حفظک الله و اذا ارتفعت فی غیر وقتها بغیر حدودها رجعت الی صاحبها و هی سوداء مظلمة تقول : ضیغتنی ضیعک الله ؛
هرگاه نماز در اول وقت بالا برود، سفید و درخشان به سوی صاحبش باز می گردد و به او خطاب می کند: از من مواظبت نمودی خدا تو را حفظ کند، و هرگاه در غیر وقت خود و بدون شرایط بالا برود، سیاه و تاریک به سوی صاحبش باز می گردد و به او می گوید مرا تباه ساختی ، خدا تو را نابود کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 78)

حدیث539

قال الباقر - علیه السلام -:
وقت صلاة الغداة ما بین طلوع الفجر الی طلوع الشمس ؛
وقت نماز صبح از طلوع فجر تا طلوع خورشید است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 152)

حدیث540

حافظواعلی مواقیت الصلوات ، فان العبد لایاءمن الحوادث ؛
مراقب وقتهای نماز باشید (که تا وقتش فرا رسید انجام دهید) ؛ چرا که انسان از حوادثی که مانع انجام نماز در وقت گردد، ایمن نیست .
(بحارالانوار، ج 82، ص 20)

حدیث541

قال الامام علی - علیه السلام -:
صل الصلوة لوقتها الموقت لها و لاتعجل وقتها لفراغ و لا تؤ خرها عن وقتها لاشتغال و اعلم ان کل شی ء من عملک تبع لصلوتک ؛
نماز را در وقت مقرر آن به جای آور، و به خاطر فراغت عجله مکن و به علت اشتغال آن را به تاءخیر میفکن ، و بدان که همه اعمال تو بسته به نماز تو است .
(نهج البلاغه ، نامه 27)

حدیث542

قال زین العابدین - علیه السلام -:
من اهتم بمواقیت الصلاة لم یستکمل لذة الدنیا ؛
آن که به وقتهای نماز اهمیت بدهد، لذت دنیا را کامل نخواهد کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 86، فروع کافی ، ج 3، ص 275)

حدیث543

کان الحسن بن علی - علیه السلام - اذا توضا ارتعدت مفاصله و اصفر لونه فقیل له : فی ذلک فقال : حق علی کل من وقف بین یدی رب العرش ان یصفر لونه و یرتعد فرائضه ؛
امام حسن مجتبی (علیه السلام) به هنگام وضو مفصلهایش می لرزید و رنگش زرد می شد. جهت عروض این حال را از آن حضرت پرسیدند، فرمودند: برهر کسی که در مقابل پروردگار عرش می ایستد، سزاوار است که رنگش زرد شود و اعضایش بلرزد.
(بحارالانوار، ج 43، ص 339)

حدیث544

قال الصادق - علیه السلام - :
حتی یتم له تسع سنین ، فاذا تمت له ، علم الوضوء و اضرب علیه و اءمر بالصلوة واضرب علیها، فاذا تعلم الوضوء و الصلاة غفر الله لوالدیه ، ان شاء الله ؛
وقتی فرزندانتان به سن نه سالگی رسید، پس وقتی که نه سالش تمام شد وضو را به او یاد بدهید و اگر کوتاهی کرد او را ادب کنید و او را امر به نماز کنید و اگر کوتاهی کرد او را ادب کنید. پس وقتی فرزند وضو ونماز را یاد گرفت ، خدا پدر و مادرش را می آمرزد، ان شاء الله .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 13)

حدیث545

قال الصادق - علیه السلام -:
فاذا تعلم الوضوء و الصلاة غفر الله لوالدیه ؛
اگر شخصی وضو و نماز را فرا گیرد، خداوند پدرو مادر وی را می آمرزد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 13)

حدیث546

قال علی - علیه السلام -:
لایقرا العبد القران اذا کان علی غیر طهور حتی یتطهر؛
هنگامی که وضو ندارید، قرآن نخوانید ؛ تا این که وضو گرفته شود.
(خصال ، ج 2، ص 164)

حدیث547

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما منکم من احد یتوضا فیبلغ - اوفیسبغ الوضوء - ثم یقول اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له ، و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ، الا فتحت له ابواب الجنة الثمانیة یدخل من ایها شاء؛
هر یک از شما که زیاد و کامل وضو گرفته و سپس بگوید: شهادت میدهم که خدایی جز خدای یگانه نیست و برای او شریک وجود ندارد، و شهادت می دهم که محمد (ص ) بنده و فرستاده اوست ؛ دربهای بهشت های هشتگانه بر او گشوده شود تا از هر یک که می خواهد داخل شود.
(ریاض الصالحین ، ص 298)

حدیث548

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الا ادلکم علی ما یمحو الله به الخطایا، و یرفع به الدرجات ؟ قالوا: بلی یا رسول الله . قال : اسباغ الوضوء علی المکاره و کثرة الخطی الی المساجد و انتظار الصلاة بعد الصلاة ؛
آیا شما را به کارهایی که خدا به سبب آن خطاها را از بین برده و درجات انسان را بالا می برد، راهنمائی نکنیم ؟ گفتند: آری ، ای رسول خدا. فرمودند:
1 - وضوی تمام و کامل گرفتن بر شداید.
2 - به سوی مساجد زیاد قدم برداشتن .
3 - انتظار نماز (بعدی ) پس از نماز (خوانده شده ).
(ریاض الصالحین ، ص 297)

حدیث549

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من توضا فاحسن الوضوء خرجت خطایاه من جسده ؛
کسی که نیکو وضو بگیرد، خطاهایش از جسم او خارج می شود.
(ریاض الصالحین ، ص 296)

حدیث550

قال الکاظم - علیه السلام -:
و من توضا الصلاة الصبح کان وضوئه ذلک کفارة لما مضی من ذنوبه فی لیلة الا الکبائر ؛
کسی که برای نماز صبح وضو می گیرد، وضویش کفاره گناهان گذشته آن شب اوست به جز گناهان کبیره .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث551

قال الکاظم - علیه السلام -:
من توضا للمغرب کان وضوئه ذلک کفارة لما رضی من ذنوبه فی نهاره ما خلا الکبائر؛
کسی که برای نماز مغرب وضو می گیرد، وضویش کفاره گناهان گذشته آن روز اوست به جز گناهان کبیره .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث552

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی !ان الوضوء قبل الطعام و بعده شفاء فی الجسد و یمن فی الرزق ؛
یا علی! قبل از غذا و بعد از غذا، وضو گرفتن ، شفای بدن و برکت در روزی است .
(بحارالانوار، ج 66، ص 356)

حدیث553

قال الصادق - علیه السلام -:
الطهر علی الطهر عشر حسنات ؛
وضوی بر روی وضو، ده حسنه است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث554

قال الصادق - علیه السلام -:
الوضوء قبل الطعام و بعده یذهبان الفقر؛
وضو پیش از غذا و بعد از غذا، فقر را از بین می برد.
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 256)

حدیث555

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا اردت الصلوة فاحسن الوضوء، ثم قم ، فاستقبل القبلة ثم کبر؛
زمانی که خواستی نماز بخوانی ، پس خوب وضو بگیر، سپس رو به قبله بایست ، آن گاه تکبیر بگو.
(چهل حدیث ، ص 15)

حدیث556

قال علی - علیه السلام -:
یا محمد!من توضا مثل وضوئی ، و قال مثل قولی ، خلق الله تبارک و تعالی من کل قطرة ملکا یقدسه و یسبحه و یکبره فیکتب الله - عز و جل - ثواب ذلک له الی یوم القیامة ؛
ای محمد حنفیه !هرکس وضو بسازد، همانند وضویی که من ساختم ، و بگوید (دعا کند) آن چه که من گفتم ، خداوند تبارک و تعالی از هر قطره آب وضوی او، ملکی را برای او می آفریند، که مشغول تقدیس و تسبیح و تکبیر برای خداوند هستند. و خداوند عز و جل ثواب این اذکار را تا روز قیامت برای او ثبت و ضبط خواهد نمود.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 42)

حدیث557

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر!اذا کان العبد فی ارض قفر فتوضا او تیمم ثم اذن و اقام و صلی امر الله - عز و جل - الملئکة فصفوا خلفه صفا لایری طرفاه یرکعون برکوعه و یسجدون بسجوده و یؤ منون علی دعائه ؛
ای ابوذر! هرگاه بنده ای در بیابانی تنها باشد و وضو بسازد یا تیمم کند، سپس اذان و اقامه بگوید و نماز بخواند، خدا فرشتگان را امر کند که پشت سر او صفی تشکیل دهند که دو طرف آن دیده نشود و به نماز او اقتدا نمایند و به دعای او آمین گویند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 621. مکارم الاخلاق ، ص 466)

حدیث558

قال الصادق - علیه السلام -:
من تطهر ثم اوی الی فراشه بات و فراشه کمسجده ؛
هر کس وضو بگیرد، سپس در رختخواب خود برود و بخوابد، بستر او مانند مسجد او خواهد بود.
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 265. ثواب الاعمال ، ص 48)

حدیث559

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اسبغ وضوءه و احسن صلاته ، و ادی زکاة ماله و کف غضبه و سجن لسانه ، و استغفر لذنبه ، و ادی النصیحة لاهل بیت نبیه فقد استکمل حقایق الایمان و ابواب الجنة مفتحة له ؛
کسی که وضوی خود را شاداب و کامل به جای آورد، و نماز خویش را نیکو بخواند، زکات مالش را بپردازد، و خشم خود را فرو نشاند و زبانش را از گناهان مربوط به زبان ببندد، و برای گناه خود با توبه طلب آمرزش کند، و نسبت به اهل بیت پیامبر خویش خیرخواه باشد، البته تمام حقایق ایمان در او کامل شده و درهای بهشت به روی او باز است .
(ثواب الاعمال ، ص 64)

حدیث560

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لا تدخل المساجد الا بالطهارة ؛
داخل مساجد مشو، مگر با وضو.
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 388)

حدیث561

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی !و تقم الصلاة بوضوء سابغ فی مواقیتها ؛
یا علی !با وضوی کامل در اول وقت ، اقامه نماز کن .
(سفینة البحار، ج 2، ص 44)

حدیث562

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
خصال ست ما من مسلم یموت فی واحدة منهن الا کان ضامنا علی الله - عز و جل - ان یدخله الجنة منها رجل توضا فاحسن الوضوء ثم خرج الی مسجد الصلوة فان مات فی وجهه کان ضامنا علی الله ؛
شش خصلت است که اگر هر مسلمان یکی از آنها را داشته باشد نمی میرد، مگر این که خدا ضمانت بهشت رفتنش را خواهد نمود، یکی از آن شش خصلت آن است که انسان وضو بگیرد، بهترین وضو، سپس جهت نماز به طرف مسجد (از خانه ) حرکت کند، پس اگر در این صورت بمیرد، خدا ضامن (بهشت رفتن او) خواهد بود.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 227)

حدیث563

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اسباغ الوضوء علی المکاره من الکفارات ؛
کامل گرفتن وضو در حال سختی ، کفاره (گناهان ) است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78)

حدیث564

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و ما منکم من احد یخرج من بیته متطهرا الا و الملائکة تقول : اللهم اغفر له اللهم ارحمه ؛
وقتی یکی شما از خانه خارج می شوید با طهارت (با وضو) باشید، در این صورت ملائکه در حق شما دعا می کنند: خدایا او را بیامرز، خدا بر او رحم کن .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 387)

حدیث565

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من حافظ علی الخمس باکمال طهورها و مواقیتها کانت له نورا و برهانا یوم القیامة ؛
کسی که نماز پنجگانه خویش را با وضوی تمام و با حفظ وقتهای آن ها انجام دهد، این نماز در قیامت برای او نور و برهان است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 59)

حدیث566

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بنیت الصلوة علی اربعة اسهم : سهم منها اسباغ الوضوء و سهم منها الرکوع و سهم منها السجود و سهم منها الخشوع ؛
نماز بر چهار بخش بنا شد: 1 - کامل گرفتن وضو، 2 - رکوع ، 3 - سجود، 4- خشوع .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265)

حدیث567

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی !اسباغ الوضوء فی السبرات و انتظار الصلاة بعد الصلاة ، و المشی باللیل و النهار الی الجماعات ؛
یا علی !سه چیز موجب رفعت درجه است :
1 - کامل گرفتن وضو در هوای سرد.
2 - انتظار نماز بعد از هر نماز.
3 - رفتن در روز و شب به طرف نماز جماعت .
(بحارالانوار، ج 88، ص 10)

حدیث568

قال الصادق - علیه السلام -:
یوتی بعبد یوم القیامة لیست له حسنة فقال له اذکروا تذکر هل لک من حسنة قال : فیتذکر، فیقول : یا رب ما بی من حسنة الا ان فلانا عبدک المؤ من مربی فطلبت منه ماء فاعطانی ماء فتوضات به و صلیت لک قال : فیقول الرب تبارک و تعالی قد غفرت لک ادخلوا عبدی الجنة ؛
روز قیامت بنده ای را می آورند که هیچ حسنه ای ندارد پس به او گفته می شود فکر کن و یاد بیاور آیا برای تو کار خیری هست ؛ بنده فکر می کند سپس میگوید: خدایا! من هیچ حسنه ای ندارم ، الا این که فلانی از بندگان مومن تو (روزی ) از کنار من عبور کرد و من از او طلب آب کردم و او به من آب داد و با آن وضو گرفتم و برای تو نماز گزاردم ؛ پس خداوند تبارک و تعالی می فرماید: به درستی که من تو را بخشودم و دستور می دهد او را داخل بهشت کنند.
(بحارالانوار، ج 7، ص 290)
533 - وضو، موجب رفعت درجه

حدیث569

قال علی - علیه السلام -:
لایجوز صلاة امرء حتی یطهر خمس جوارح : الوجه و الیدین و الراس والرجلین بالماء و القلب بالتوبة ؛
نمازگزار پنج عضو بدنش را پاک کند، صورت ، دو دست ، سر و دو پا را با آب ، و قلب را با توبه ؛ در غیر این صورت ، جایز نیست که نماز بخواند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 249)

حدیث570

قال الصادق - علیه السلام -:
لایتم الصلاة الا لذی طهر سابغ ؛
نماز تمام و مورد قبول نیست ، مگر با طهارت کامل .
(فلاح السائل ، ص 43)

حدیث571

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من توضا فذکر اسم الله طهر جمیع جسده و کان الوضوء الی الوضوء کفارة لما بینهما من الذنوب و من لم یسم لم یطهر من جسده الا ما اصابه الماء؛
کسی که وضو بگیرد و بسم الله بگوید، تمام بدن خود را طهارت داده است و این وضو کفاره گناهان او تا وضوی دیگر است ، و کسی که بسم الله نگوید از بدنش تنها آن چه را آب به آن رسیده طهارت داده است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 296)

حدیث572

قال الصادق - علیه السلام -:
من ذکر اسم الله علی وضوء فکانما اغتسل ؛
کسی که برای وضو خود ((بسم الله )) بگوید مانند این است که غسل کرده باشد.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 299)

حدیث573

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
مفتاح الصلاة الطهور؛
کلید نماز، پاکی است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 281)

حدیث574

عن النبی - صلی الله علیه وآله -:
من توضا فاسبغ الوضوء و صلی رکعتین لم یحدث فیهما نفسه بشی ء من الدنیا خرج من ذنوبه کیوم ولدته امه ؛
کسی که وضو گیرد و آن را کامل به جا آورد، و با آن دو رکعت نماز گزارد که در آن از دنیا با خود سخن نگوید، از گناهان خویش مانند روزی که از مادر زاییده شده است ، بیرون می آید.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث575

قال الباقر - علیه السلام -:
ان السواک فی السحر قبل الوضوء من السنة ؛
سحرگاه ، پیش از وضو، مسواک زدن از سنت اسلامی است .
(میزان الحکمه ، ج 4، ص 596)

حدیث576

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا علی !و علیک بالسواک عند کل وضوء ؛
ای علی! بر تو باد مسواک زدن به هنگام هر وضو.
(اصولی کافی ، ج 8، ص 72)

حدیث577

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
السواک شطر الوضوء ؛
مسواک کردن جزئی از وضو است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 297)

حدیث578

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
امتی الغر المحجلون من اثار الوضوء یوم القیامة ؛
امت مرا دست و پای نورانی باشد روز قیامت ، از آثار وضوء که در دنیا گرفته باشد.
(شهاب الاخبار، ص 122)

حدیث579

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من باب علی طهر فکانما احیی اللیل ؛
کسی که شب را با وضو بیارامد، گویی که تمام شب را به احیاء و عبادت گذرانده است .
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 266)

حدیث580

قال الرضا - علیه السلام -:
... لان یکون العبد طاهرا اذا قام بین یدی الجبار عند مناجاته ؛
... چون وضو یک ادب در برابر خدا است ، بنده به هنگام نماز، وقتی که دربرابر خداوند می ایستد، پاک باشد.
(بحارالانوار، ج 6، ص 64)

حدیث581

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من جدد وضوءة من غیر حدث جدد الله توبته من غیر استغفار ؛
هرکس وضویش را بدون اینکه باطل شود تجدید کند، خداوند توبه اش را بدون استغفار تجدید می کند.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث582

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الوضوء علی الوضوء نور علی نور ؛
وضوی پس از وضو بسیار پسندیده است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 302)

حدیث583

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الوضوء نصف الایمان ؛
وضو گرفتن نیمی ازایمان است .
(بحارالانوار، ج 80، ص 238)

حدیث584

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الوضوء مد و الغسل صاع و سیاتی اقوام یستقلون ذلک فاولئک علی خلاف سنتی ؛
برای وضو ده سیر آب و برای غسل ، سه کیلو آب کافی است ، ولی افرادی در آینده می آیند که این مقدار را کم می شمارند (و آب زیادی مصرف خواهند کرد) که آنها بر خلاف راه من می روند.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 301)

حدیث585

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
خللوا بین اصابعکم لایخلل الله بینها بالنار ؛
هنگام وضو میان انگشتان خود فاصله دهید تا خدا به وسیله آتش میان آنها را فاصله ندهد.
(نهج الفصاحه ، ص 306)

حدیث586

قال الصادق - علیه السلام -:
من توضا و تمندل کتبت له حسنة ، و من توضا و لم یتمندل حتی یجف وضوئه کتبت له ثلاثون حسنة ؛
کسی که وضو بگیرد و خود را با حوله خشک نماید، یک حسنه برای او نوشته می شود، و هر که وضو بگیرد و خشک نکند، بلکه صبر نماید تا اعضاء وضو به خودی خود خشک شود، سی حسنه برای او نوشته می شود.
(بحارالانوار، ج 80، ص 330)

حدیث587

قال الباقر - علیه السلام -:
ثلاث کفارات فاسباغ الوضوء فی السبرات و بالمشی باللیل و النهار الی الجماعات و المحافظة علی الصلوات ؛
سه چیز است که جبران کننده و محو کننده گناه است :
1 - کامل گرفتن وضو در هوای بسیار سرد.
2 - راه رفتن در شب و روز به سوی جماعتهای اسلامی (نماز جماعت و جمعه ).
3 - مراقبت بر انجام صحیح نمازها.
(معانی الاخبار، ص 314)

حدیث588

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...والوضوء مفتاح الصلاة ؛
... وضو کلید نماز است .
(نهج الفصاحه ، حدیث 1588)

حدیث589

قال الصادق - علیه السلام -:
لاحظ فی الاسلام لمن ترک الصلاة ؛
تارک نماز، حظ و بهره ای از اسلام ندارد.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 402)

حدیث590

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لتنقضن عری الاسلام عروة ، کلما انتقضت عروة تشبث الناس بالتی تلیها، فاولهن نقض الحکم ، و اخرهن الصلاة ؛
دستگیره های اسلام یک به یک شکسته می شود، هرگاه یک دستگیره نابود شود مردم به آن چه نزدیک آن است چنگ می زنند، اول آنها شکستن حکومت است (حکومت اسلامی را از دست صاحب آن خارج می کنند) و آخر آن ها نماز است (نماز را ترک می کنند).
(اصول وافی ، ج 2، ص 72)

حدیث591

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
تارک الصلاة یسال الرجعة الی الدنیا، و ذلک قول الله تعالی : حتی اذا جاء احدهم الموت قال : ((رب ارجعون ، لعلی اعمل صالحا فیما ترکت ، کلا انها کلمة هو قائلها و من ورائهم برزخ الی یوم یبعثون )) ؛
بی نماز درخواست می کند به دنیا برگردد، و این است سخن خداوند متعال تا گاهی که به یکی از آنان مرگ آمد گوید: ((پروردگارا مرا برگردانید تا شاید عمل شایسته انجام دهم در آن چه بازگذاردم ، نه چنین است آن سخنی است او گوینده اش هست ، و از پشت آن ها تا روزی که برانگیخته شوند برزخ است .))
(بحارالانوار، ج 77، ص 58. اصول وافی ، ج 2، ص 65)

حدیث592

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الجفاء کل الجفاء و الکفر من سمع منادی الله تعالی ینادی بالصلاة و یدعوه الی الفلاح فلا یجیبه ؛
نشان خشونت و کفر (نفاق ) آن است که کسی منادی خدا را بشنود که به نماز ندا می دهد و وی را به رستگاری می خواند و دعوت او را اجابت نکند.
(نهج الفصاحه ، ص 279)

حدیث593

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک الصلوة متعمدا من غیر علة فقد برء من ذمة الله و ذمة رسوله ؛
کسی که نماز را عمدا و بدون علت ترک کند از امان خداو رسولش دور خواهد بود.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 75)

حدیث594

قال الصادق - علیه السلام -:
جاء رجل الی النبی - صلی الله علیه وآله - فقال : یا رسول الله !اوصینی ، فقال : لاتدع الصلاة متعمدا فان من ترکها متعمدا فقد برئت منه ملة الاسلام ؛
مردی پیش رسول خدا (ص ) آمد و عرض کرد: یا رسول الله !مرا نصیحتی بفرمایید، حضرت فرمودند: نماز را عمدا رها مکن ، کسی که عمدا نماز را ترک کند ملت اسلام از او بیزار است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 29)
502 - عقاب تارک الصلوة

حدیث595

قال علی - علیه السلام -:
اللهم العن من ترک الصلوة متعمدا؛
خدایا لعنت کن کسی را که عمدا نماز را ترک کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 76)

حدیث596

عن ابی جعفر - علیه السلام -:
ان رجلا ذکر له رجلا فقال : انهتک وارتکب المحارم و استخف بالفرائض حتی انه ترک الصلوة و کان متکئا فاستوی جالسا و قال : سبحان الله !ترک الصلوة المکتوبة ؟ان ترک الصلوة المکتوبة عند الله عظیم ؛
مردی در پیش امام باقر (ع ) از حالت مردی یاد نمود: مردی است بی پروا! مرتکب محارم می شود، و واجباتش را سبک می شمارد، حتی نمازش را ترک می کند، امام باقر (ع ) از حال تکیه به نشسته شده ، فرمود: ((سبحان الله !نماز واجب را ترک کرد؟همانا ترک نماز واجب نزد خدا بزرگ است )).
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 172)

حدیث597

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة عماد الدین ، فمن ترک صلاته متعمدا فقد هدم دینه و من ترک اوقاتها یدخل الویل ، و الویل واد فی جهنم کما قال الله تعالی : ((ویل للمصلین ، الذینهم عن صلاتهم ساهون )) ؛
نماز ستون دین است ، پس کسی که نمازش را عمدا ترک کند دینش را منهدم کرده است ، و کسی که اوقات نماز را ترک کند داخل در ((ویل )) می شود و ویل وادی است در جهنم چنان که خدا فرمود: ویل جای نمازگزاران است آن نمازگزارانی که در نماز خود سهو کننده و غافلند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 202)

حدیث598

قال علی - علیه السلام -:
الا تسمعون الی جواب اهل النار حین سئلوا ((ما سلککم فی سقر؟ قالوا: لم نک من المصلین )) ؛
آیا به پاسخ اهل دوزخ گوش فرا نمی دهید که وقتی از آن ها می پرسند: ((چه چیز شما را گرفتار دوزخ ساخت ؟می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم )).
(بحارالانوار، ج 82، ص 224. نهج البلاغه ، خطبه 190)

حدیث599

قال الامام الصادق - علیه السلام - :
ان الله یدفع بمن یصلی من شیعتنا عمن لایصلی من شیعتنا و لو اجمعوا علی ترک الصلوة لهلکوا ؛
همانا، خداوند به وسیله شیعیان نمازگزار ما از شیعیان بی نماز ما (بلا را) دفع می کند، ولی اگر همه تارک نماز بودند هر آینه همه هلاک می شدند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184)

حدیث600

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بین الایمان و الکفر ترک الصلاة ؛
فاصله میان ایمان و کفر، نماز نخواندن است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 402. کنزالعمال ، حدیث 18869)

حدیث601

قال الصادق - علیه السلام -:
ان تارک الصلوة کافر ؛
همانا ترک کننده نماز واجب ، کافر است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 28)

حدیث602

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک الصلوة متعمدا فقد کفر؛
هرکس عمدا نمازش را ترک کند، کفر ورزیده است .
(لئالی الاخبار، ص 394)

حدیث603

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک الصلاة متعمدا کتب اسمه علی باب النار ممن یدخلها؛
هرکس عمدا نمازش را ترک کند، بر درب جهنم نامش از دوزخیان نوشته می شود.
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 19090)

حدیث604

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک صلوة لایرجو ثوابها و لایخاف عقابها فلاابالی ایموت یهودیا و نصرانیا او مجوسیا ؛
کسی که نماز را ترک کند، امید به پاداش نمازش نمی باشد و از عذاب آن نیز ترسناک نیست ، پس باکی نیست که یهودی بمیرد، یا نصرانی ، یا مجوسی .
(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحکمه ، ج 5، ص 403

حدیث605

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما بین المسلم و بین ان یکفر الا ان یترک الصلاة الفریضة متعمدا او یتهاون بها فلا یصلیها؛
فاصله بین مسلمان و بین کفرش چیزی جز ترک نماز واجب نیست که یا عمدا ترک نماید و اصلا قبول نداشته باشد و یا از بی اعتنایی نماز نخواند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 216. میزان الحکمه ، ج 5، ص 402)

حدیث606

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
اما الصلاة فلا خیر فی دین لا صلاة فیه ؛
دینی که در او نماز نباشد، فایده و خیری ندارد (خیری در آن نیست ).
(سیره ابن هشام ، ج 3 - 4، ص 504)

حدیث607

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
تارک الصلاة ملعون فی التوراة ملعون فی الانجیل ملعون فی الزبور ملعون فی القران ملعون فی لسان جبرئیل ملعون فی لسان میکائیل ملعون فی لسان اسرافیل ملعون فی لسان محمد ؛
ترک کننده نماز در تورات و انجیل و زبور و قرآن مورد لعنت قرار گرفته و به زبان جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و محمد(ص) ملعون است .
(انوار الهدایة ، ص 197، الحکم الزاهره ، ص 294)

حدیث608

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بین العبد و بین الکفر ترک الصلاة ؛
فاصله کفر و بندگی ترک نماز است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 202. میزان الحکمه ، ج 5، ص 403)

حدیث609

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک صلاته حتی تفوته من غیر عذر فقد حبط عمله ؛
کسی که نمازش را بدون عذر ترک کند (نخواند) تا وقت آن بگذرد، عمل او نابود شده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحکمه ، ج 5، ص 403)

حدیث610

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اعان تارک الصلوة بلقمة او کسوة فکانما قتل سبعین نبیا اولهم ادم و اخرهم محمد ؛
کسی که ترک کننده نماز را به دادن طعامی یا لباسی یاری کند، مثل این است که هفتاد پیامبر را کشته ، که اول آنها آدم ، و آخر آن ها محمد(ص) است .
(لئالی الاخبار، ص 395)

حدیث611

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک صلاته متعمدا فقد هدم دینه ؛
کسی که عملا نمازش را ترک کند، به تحقیق که دینش را منهدم کرده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 202. میزان الحکمه ، ج 5، ص 402)

حدیث612

امام صادق - علیه السلام - فرمودند:
لا تتهاون بصلاتک فان النبی - صلی الله علیه وآله - قال عند موته لیس انی من استخف بصلاته ؛
سستی مکن در امر نمازت ، زیرا که رسول خدا (ص ) فرمودند: - در هنگام رحلت - نیست از من کسی که نمازش را خفیف شمارد .
(فروع کافی ، ج 3، ص 269، حدیث 7)

حدیث613

قال علی - علیه السلام -:
لایقومن احدکم فی الصلاة متکاسلا و لاناعسا و لایفکرن فی نفسه فانه بین یدی ربه - عز و جل - ؛
هیچ وقت (نمازگزار) هنگام نماز با حالت کسالت و خستگی و در حال چرت به نماز نایستد و نمازگزار در خود فکر نکند، زیرا در برابر پروردگار بزرگ خود ایستاده است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 239)

حدیث614

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من تهاون بصلاته ... یرفع الله البرکة من عمره و من رزقه و یمحو الله تعالی سیماء الصالحین من وجهه و کل عمل یعمله لایوجر علیه و لا یرتفع دعائه الی السماء و لیس له حظ فی دعاء الصالحین و یموت ذلیلا و جائعا و عطشائا؛
هر کس نسبت به نمازش کوتاهی کند، خداوند متعال برکت را از عمر و مال او بر می دارد و سیمای شایستگان را از چهره اش می زداید، هرکاری که انجام می دهد پاداشی نخواهد داشت دعایش مستجاب نمی شود، بهره ای از دعای نیکوکاران برای او نیست ، هنگام مرگ با احساس خواری ، گرسنگی و تشنگی از دنیا می رود.
(بحارالانوار، ج 83، ص 21)

حدیث615

قال الباقر - علیه السلام -:
بینا رسول الله - صلی الله علیه وآله - جالس فی المسجد اذا دخل رجل فقام فصلی فلم یتم رکوعه و لاسجوده فقال - صلی الله علیه وآله -: نقر کنقر الغراب لئن مات هذا و هکذا صلاته لیموتن علی غیر دینی ؛
هنگامی که پیامبر (ص ) در مسجد نشسته بود، ناگهان مردی وارد شد و به نماز ایستاد، لیکن رکوع و سجود را کامل به جا نیاورد. پیامبر (ص ) فرمودند: مانند کلاغ منقار بر زمین زد، اگر این مرد بمیرد و نمازش به همین گونه باشد، بر غیر دین من مرده است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 340)

حدیث616

قال الصادق - علیه السلام -:
ان شفاعتنا لاتنال مستخفا بالصلاة ؛
همانا شفاعت ما به کسی که نمازش را سبک بشمارد، نمی رسد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 227)

حدیث617

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاینال شفاعتی من اخر الصلوة بعد وقتها ؛
کسی که نماز را از وقتش تاءخیر بیندازد، (فردای قیامت ) به شفاعت من خواهد رسید.
(بحارالانوار، ج 83، ص 20)

حدیث618

قال النبی - صلی الله علیه وآله -:
لاتضیعوا صلاتکم ، فان من ضیع صلاته حشره الله مع قارون و فرعون و هامان - لعنهم الله و اخزاهم ، - و کان حقا علی الله ان یدخله النار مع المنافقین ، فالویل لمن لم یحافظ صلاته ؛
نماز خودتان را ضایع نکنید، به حقیقت هر کس نماز خویش را ضایع کند، خداوند عز و جل او را با قارون و فرعون و هامون محشور می کند، خداوند به آنان لعنت کند و آنها را رسوا سازد، و بر خدا لازم است آن ها را با منافقها به آتش داخل کند، پس وای بر کسی که به نمازش مواظب نباشد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 202)

حدیث619

قال النبی - صلی الله علیه وآله -:
لایزال الشیطان یرعب من بنی ادم حافظ علی الصلوات الخمس ، فاذا ضیعهن تجرا علیه و اوقعه فی العظائم ؛
شیطان همواره از فرزند آدم می ترسد مادامی که بر نمازهای پنجگانه مواظبت می کند، آن گاه که آنهارا ضایع کرد بر وی جری می شود و او را بر گناهان بزرگ داخل می کند.
(کافی ، ج 2، ص 386)

حدیث620

قال الصادق - علیه السلام -:
ابصر علی بن ابی طالب - علیه السلام - رجلا ینقر صلاته فقال : منذکم صلیت بهذه الصلاة ؟فقال له الرجل : منذ کذا و کذا فقال : مثلک عند الله مثل الغراب اذا نقر لومت مت علی غیر ملة ابی القاسم محمد - صلی الله علیه وآله - ثم قال علی - علیه السلام -: ان اسرق الناس من سرق من صلاته ؛
علی (ع ) به مردی که نمازش را به سرعت می خواند، نگاه کرد امام سؤ ال کرد از چه وقتی این طور نماز می خوانی ؟مرد پاسخ داد: از فلان وقت تا به حال .امام فرمودند: مثل (نماز خواندن ) تو در پیش خداوند مثل کلاغی است که (بسرعت ) از زمین دانه می چیند، اگر تو به این حالت بمیری ، مرده ای به غیر دین پیامبر اسلام ، امام فرمودند: همانا که دزدترین مردم کسی است که از نمازش بدزدد(یعنی کم کند).
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 24)

حدیث621

قال الصادق - علیه السلام -:
ایاکم و الکسل ، ان ربکم رحیم ، یشکر القلیل ، ان الرجل لیصلی الرکعتین تطوعا یرید بهما وجه الله فیدخله الله بهما الجنة ؛
از سستی دوری کنید، زیرا پروردگار شما مهربان است ، اندک را می پذیرد، هر آینه مرد دو رکعت نماز مستحبی می خواند، و با آن دو خدا را اراده می کند، و خداوند به سبب این دو رکعت ، او را به بهشت داخل می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 30.اصول وافی ، ج 2، ص 61)

حدیث622

قال الرضا - علیه السلام -:
...و ایاک ان تکسل عنها (الصلوة ) او تتوانی فیها او تتوانی بحقها او تضیع حدها و حدودها او تنقرها نقر الدیک او تستخف بها او تشتغل عنها بشی ء من عرض الدنیا او تصلی بغیر وقتها، و قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - لیس منی من استخف بصلوته لا یرد علی الحوض لا والله ؛
بپرهیزید از این که در نماز سستی و تنبلی کنید و یا حدودش را ضایع کنید یا از روی دستپاچگی رکوع و سجده نماز را آن چنان به جا آورید که گویی همچون خروس منقار می زنید یا این که نماز را سبک بشمارید یا این که به جای نماز به امور دنیوی مشغول شوید و یا در غیر وقت نماز بخوانید، در هر حال رسول خدا فرمود: از من نیست کسی که نمازش را سبک بشمارد.قسم به خدا بر حوض کوثر بر من نخواهد رسید.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 172)

حدیث623

قال الصادق - علیه السلام -:
والله انه لیاتی علی الرجل خمسون سنة ما قبل الله منه صلاة واحدة ، فای شی ء اشد من هذا، و الله انکم لتعرفون من جیرانکم و اصحابکم من لو کان یصلی لبعضکم ما قبلها منه لاستخفافه بها، ان الله لایقبل الا الحسن فکیف یقبل ما استخف به ؛
به خدا سوگند ممکن است پنجاه سال بر انسان بگذرد و خداوند یک نماز از او نپذیرد و چه چیزی سخت تر از این است ، سوگند به خدا که شما از همسایگان و یاران خویش کسی را می شناسید که اگر برای یکی از شما نماز بگذارد به سبب سبک شمردنش آن را نمی پذیرد و خداوند جز خوب را قبول نمی کند و چگونه ممکن است چیزی را که خفیف شمرده شده است بپذیرد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 15.محجة البیضاء، ج 1، ص 341)

حدیث624

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قام العبد فی الصلاة فخفف صلاته قال الله تعالی لملائکته : اما ترون الی عبدی کانه یری ان قضاء حوائجه بید غیری ، اما یعلم ان قضاء حوائجه بیدی ؛
هرگاه بنده برای نماز به پا خیزد و نمازش را سبک ادا کند، خداوند به فرشتگان خود می فرماید: آیا به بنده من نمی نگرید که گویا برآوردن حاجتهایش را به دست دیگری غیر از من می بیند آیا نمی داند که برآوردن حوایج او به دست من است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 341. تهذیب ، ج 1، ص 204)

حدیث625

قال الصادق - علیه السلام -:
ان العبد اذا عجل فقام لحاجته یقول الله تبارک و تعالی : ((اما یعلم عبدی انی انا اقضی الحوائج )) ؛
زمانی که بنده برای رفع حاجت خود نمازش را با عجله بخواند، خداوند می فرماید: ((آیا بنده من نمیداند که حاجت او را من برآورده می کنم )).
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 24)

حدیث626

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لیس منی من استخف بصلاته لایرد علی الحوض لاوالله ؛
کسی که نماز را سبک شمارد از من نیست ، به خدا سوگند که بر حوض (کوثر در قیامت ) مرا ملاقات نخواهد کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 15.من لایحضره الفقیه ، ج 1، باب 29، حدیث 18)

حدیث627

قال الباقر - علیه السلام -:
لا تقم الی الصلوة متکاسلا و لامتناعسا و لامتثاقلا فانها من خلل النفاق ؛
با حال مستی و خواب آلوده و کاهلانه نماز را به جا نیاور، که اینها از روزنه های نفاق است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 398.بحارالانوار، ج 84، ص 231)

حدیث628

قال الصادق - علیه السلام -:
ایاکم ان یستخف احدکم بصلاته ؛
بپرهیزید از این که یکی از شما نماز را سبک بشمارید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 236)

حدیث629

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...لاصلوة لمن لایتم رکوعها و سجودها ؛
کسی که رکوع و سجودش را ناتمام و شتابزده به جا می آورد، نمازش پذیرفته نیست .
(بحارالانوار، ج 84، ص 253)

حدیث630

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة عماد الدین ، فمن ترک صلاته متعمدا فقد هدم دینه ، و من ترک اوقاتها یدخل الویل ، و الویل واد فی جهنم کمال قال الله تعالی : ((ویل للمصلین ، الذینهم عن صلاتهم ساهون )) ؛
نماز ستون دین است ، پس کسی که عمدا نمازش را ترک کند به تحقیق که دینش را منهدم کرده است و کسی نمازش را در وقتش به جا نیاورد داخل ((ویل )) می شود، و ((ویل )) چاهی است در جهنم که خداوند می فرماید: ((وای برای نمازگزارانی که از نماز خویش غفلت دارند)).
(بحارالانوار، ج 82، ص 202.میزان الحکمه ، ج 5، ص 402)

حدیث631

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
مثل الذی لایتم صلاته کمثل حبلی حملت حتی اذا دنا نفاسها اسقطت فلا هی ذات حمل ولا ذات ولد ؛
مثل آن کسی که نمازش را کامل به جا نمی آورد، مثل زن حامله ای است که (نه ماه ) حملش را نگهداری کرده تا نزدیک زایمان بچه را سقط کرده است .پس این چنین زن را نه زن حامله می گویند و نه زن صاحب فرزند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173)

حدیث632

قال النبی - صلی الله علیه وآله -:
اسرق الناس فاالذی یسرق من صلاته فصلاته تلف کما یلف الثوب الخلق فیضرب بها وجهه ؛
دزدترین مردم کسی است که به خاطر سرعت و شتابزدگی از نماز خود کم کند، نماز چنین انسانی ، همچون جامه مندرسی در هم پیچیده شده ، به صورت او پرتاب می گردد.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 406)

حدیث633

قال علی - علیه السلام -:
ان اسرق الناس من سرق من صلاته ؛
دزدترین مردم کسی است که از نمازش کم بگذارد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 222)

حدیث634

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قام العبد الی الصلاة اقبل الله - عز و جل - علیه بوجهه فلا یزال مقبلا علیه حتی یلتفت ثلاث مرات فاذا التفت ثلاث مرات اعرض عنه؛
وقتی بنده به نماز ایستاد، خداوند متعال به وی توجه می کند و توجه اش را از او قطع نمی کند تا موقعی که سه مرتبه از یاد خدا غافل گردد، در این هنگام خداوند سبحان نیز از او اعراض خواهد کرد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 241)

حدیث635

قال الصادق - علیه السلام -:
لاینال شفاعتنا من استخف بالصلاة ؛
هرکس نماز را سبک بشمارد، به شفاعت ما دست نخواهد یافت .
(فروع کافی ، ج 3، ص 270، حدیث 15)

حدیث636

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لایقبل الله صلاة خمسة نفر.الابق من سیده و امراة لایرضی عنها زوجها و مدمن الخمر و العاق و اکل الربا ؛
خداوند نماز پنج گروه را نمی پذیرد:
1 - بنده ای که از نزد مولای خود فرار کرده است .
2 - زنی که شوهرش از وی راضی نیست .
3 - شرابخوار و دائم الخمر.
4 - کسی که عاق والدین شده است .
5 - رباخوار.
(مستدرک الوسائل ، ج 13، ص 332)

حدیث637

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی صلوة یرائی بها فقد اشرک ؛
کسی که برای خودنمایی نماز بخواند مشرک است .
(بحارالانوار، ج 67، ص 222)

حدیث638

امام صادق - علیه السلام -:
انما لک من صلاتک ما اقبلت علیه منها، فان اوهمها کلها، او غفل عن ادابها، لغت فضرب بها وجه صاحبها ؛
همانا از نماز تو، آن مقدار قبول می شود که در آن ، توجه داشته ای پس اگر شخص ، از تمامش غافل شود یا از آدابش غافل شود آن نماز، مچاله می شود و بر روی خواننده آن پرتاب می شود.
(فروع کافی ، ج 3، ص 363)

حدیث639

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من شرب الخمر لم تقبل له صلاة اربعین لیلة فان عاد فاربعین لیلة من یوم شربها فان مات فی تلک الاربعین لیلة من غیر توبة سقاه الله یوم القیامة من طینة خبال ؛
کسی که شراب می نوشد نماز وی تا چهل شبانه روز مقبول نیست و اگر بار دیگر لب به شراب زد باز هم تا چهل شب و اگر بدون ((توبه )) در این اوقات بمیرد، خداوند متعال وی را از خاک فاسد سیراب خواهد ساخت .
(تفسیر القمی ، ج 1، ص 181)

حدیث640

عن الباقر - علیه السلام -:
ما عصی الله بشی ء اشد من شرب المسکر ان احدهم یدع الصلاة الفریضة و یثب علی امه و ابنته و اخته و هو لا یعقل ؛
گناهی بدتر از شرب خمر، نیست و شرابخوار، در حال مستی ، نماز واجب را رها و با مادر و خواهر و دخترش همبستر می شود ؛زیرا او در آن حال اندیشه خود را از دست داده است .
(وسائل الشیعه ، ج 17، ص 250)

حدیث641

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلاته و لا صیامه اربعین یوما الا ان یغفر له صاحبه - من اغتاب فی شهر رمضان لم یوجر علی صیامه ؛
کسی که غیبت شخص روزه داری نماید خداوند متعال نماز و روزه وی را تا چهل روز مورد پسند قرار نمی دهد، مگر آن که غیبت شونده از وی راضی شود.(و افزود:) کسی که در ماه رمضان غیبت کند از روزه داری خویش اجری به دست نمی آورد.
(جامع الاخبار صدوق ، فصل الغیبة )

حدیث642

قال علی - علیه السلام -:
لایقبل الله الصلاة ممن منع الزکاة ؛
هر کس مانع دادن زکات شود، نمازش قبول نمی شود.
(بحارالانوار، ج 96، ص 29)

حدیث643

قال الصادق - علیه السلام -:
یجاء بعبد القیامة قد صلی فیقول : یا رب صلیت ابتغاء وجهک ، فیقال له : بل صلیت لیقال ما احسن صلاة فلان ؟اذهبوا به الی النار...؛
چون روز قیامت فرا رسد، بنده ای را می آورند که اهل نماز بوده و خود نیز چنین ادعا می کند به وی می گویند: تو بدان جهت نمازگزاردی که تو را ستایش کنند، پس به ملائکه دستور می رسد اورا به سوی آتش ببرید.
(بحارالانوار، ج 62، ص 301)

حدیث644

قال علی - علیه السلام -:
و ایاکم و البطنة فانها مقساة للقلب و مکسلة عن الصلوة و مفسدة للحسد ؛
از پرخوری دوری کنید که موجب قساوت قلب و باعث کسالت از اقامه نماز و سبب تباهی بدن است .
(غررالحکم ، ص 80)

حدیث645

قال الصادق - علیه السلام -:
لاصلاة لحاقن و لاحاقب ؛
کسی که در حال خودداری از بول و با باد معده نماز بخواند، نمازش کامل نیست .
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 254)

حدیث646

قال الباقر - علیه السلام -:
من شرب الخمر فسکر منها لم یقبل الله صلاته اربعین یوما فان ترک الصلاة فی هذه الایام ضوعف علیه العذاب لترک الصلاة ؛
کسی که شراب بنوشد و مست شود، تا چهل روز، نماز او قبول نیست ؛ پس اگر نمازی را در این روزها ترک کند، عقاب و کیفر وی نیز چند برابر است .
(ثواب الاعمال ، ص 551)

حدیث647

قال الباقر - علیه السلام -:
ما لک من صلاتک الا ما اقبلت علیه فیها، فان اوهمها کلها او غفل عن ادائها لفت فضرب بها وجه صاحبها ؛
از نمازت جز آن چه در آن رو آوردی به آن ، اگر همه آنها را غلط انجام بدهد، یا از انجام آن غافل شود پیچیده شود، سپس آن را بر صورت صاحب آن می زنند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 240.اصول وافی ، ج 2، ص 106)

حدیث648

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الرجل لیکذب الکذبة فیحرم بها صلاة اللیل ؛
همانا مردی دروغ می گوید، پس به خاطر آن دروغگویی از نماز شب محروم می شود.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 422)

حدیث649

قال الکاظم - علیه السلام -:
لاتصم صوما یمنعک من الصلوة ، فان الصلوة احب الی الله من الصیام ؛
روزه ای(مستحبی) را که مانع انجام نماز می شود نگیر، چرا که نماز در پیشگاه خدا بهتر ازروزه است .
(مستدرک الوسائل چاپ جدید، ج 2، ص 43)

حدیث650

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان العبد اذا اشتغل بالصلاة جاءه الشیطان و قال له : اذکر کذا، اذکر کذا، حتی یضل الرجل ان یدری کم صلی ؛
هنگامی که نمازگزار مشغول نماز شد، شیطان پیش او می آید و به او می گوید، فلان چیز را به یاد آور، فلان چیز را به یاد آور، تا آن جا که او را آن چنان گم و غافل می کند که او حیران می شود درمورد این که در کجای نماز است (حواس انسان را پرت می کند).
(بحارالانوار، ج 84، ص 256)

حدیث651

قال الباقر - علیه السلام -:
لا تقم الی الصلاة متکاسلا و لامتناعسا و لامتثاقلا ؛
در حال کسالت و خواب آلودگی و سنگینی به نماز نایستید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 23)

حدیث652

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس که غیبت مرد یا زن مسلمانی را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258)

حدیث653

قال النبی - صلی الله علیه وآله -:
ثلاثة لایتقبل الله - عز و جل - لهم بالحفظ، رجل نزل فی بیت خرب ، و رجل صلی علی قارعة الطریق و رجل ارسل راحلته و لم یستوثق منها ؛
سه طایفه هستند که خداوند دعای آنها را برای حفظ و سلامتی نمی پذیرد:
1 - کسی که زیر دیوار و سقف شکسته منزل کند.
2 - کسی که در وسط جاده نماز بخواند.
3 - کسی که مرکب خود را رها کند و آن را نبندد.
(الخصال ، ج 1، ص 141.بحارالانوار، ج 76، ص 157)

حدیث654

قال الصادق - علیه السلام -:
...و لاصلوة لمن لا زکوة له ؛
...و کسی که زکات خود را نمی پذیرد، نمازش پذیرفته نیست .
(بحارالانوار، ج 84، ص 252)

حدیث655

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا اتی الشیطان احدکم و هو فی صلوته فقال : انک مرائی فلیطل صلوته ما بداله ما لم یفته وقت فریضة ؛
اگر کسی در نماز باشد و شیطان او را به ریاکاری وسوسه و متهم کند، تا وقت باقی است هر چه می خواهد نمازش را طولانی کند.
(بحارالانوار، ج 69، ص 295)

حدیث656

عن النبی - علیه السلام -:
ان الله ملکا ینادی علی بیت المقدس کل لیلة : من اکل حراما ما لم یقبل الله منه صرفا و لاعدلا و الصرف ، النافلة و العدل ، الفریضة ؛
همانا برای خداوند (از جانب ایشان ) فرشته ای که هر شب بر بیت المقدس پیام می دهد، آن کسی که حرامی (اندک مال حرامی ) بخورد، خداوند از او نه صرفی و نه عدلی را قبول خواهد کرد.صرف نماز نافله است و عدل ، نماز واجب .
(بحارالانوار، ج 103، ص 16)

حدیث657

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی صلوة یرائی بها فقد اشرک ؛
کسی که برای خودنمایی نماز بخواند، مشرک است .
(تفسیر قرطبی ، ج 10، ص 71)

حدیث658

قال الصادق - علیه السلام -:
لاتقبل صلوة شارب الخمر اربعین یوما الا ان یتوب ؛
نماز شرابخوار تا چهل روز مقبول نخواهد شد، مگر این که توبه کند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 317.میزان الحکمه ، ج 5، ص 388)
431 - انجام نماز برای خودنمایی

حدیث659

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ثلاثة لاتجاوز صلاتهم اذانهم : العبد الابق حتی یرجع و امراة باتت و زوجها علیها ساخط و امام قوم و هم لها کارهون ؛
سه نفر نمازشان از گوشهایشان بالاتر نمی رود:
1 - بنده فراری تا باز گردد.
2 - زنی که شب بخوابد و شوهرش بر او خشمگین باشد.
3 - و پیشوای قومی که آن قوم از او متنفر باشند.
(نهج الفصاحه ، ص 248، حدیث 1222)

حدیث660

قال الصادق - علیه السلام -:
من نظر الی ابویه نظر ماقت و هما ظالمان له لم یقبل الله له صلوة ؛
هر کس با چشم بغض و کینه به پدر و مادر خود که به وی ستم کرده اند، نگاه کند، نمازش در پیشگاه الهی نامقبول است .
(اصول کافی ، ج 2، ص 349)

حدیث661

عن النبی - صلی الله علیه وآله - قال :
یا علی !شارب الخمر لایقبل - عز و جل - صلاته اربعین یوما فان مات فی الاربعین مات کافرا ؛
ای علی ! نماز آدم شرابخوار تا چهل روز پذیرفته نیست و اگر در ظرف چهل روز بمیرد، کافر از دنیا رفته است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 47)

حدیث662

قال الرضا - علیه السلام -:
من صلی و لم یزک لم تقبل صلوته ؛
هر کس نماز بخواند، ولی زکات و مالیات اسلامی نپردازد، نمازش قبول نمی شود.
(بحارالانوار، ج 96، ص 12)

حدیث663

عن النبی - صلی الله علیه وآله - قال :
ان من الصلوة لما یقبل نصفها و ثلثها و ربعها و خمسها الی العشر ؛ و ان منها لما تلف ، کما یلف الثوب الخلق ، فیضرب بها وجه صاحبها ؛ و ان مالک من صلوتک الا ما اقبلت علیه بقلبک ؛
نمازی هست که نصف آن پذیرفته می شود و نمازی هست که یک سوم یا یک چهارم یا یک پنجم ...تا یک دهم آن قبول می گردد و نمازی است که چون جامه کهنه درهم پیچیده شده بر چهره به جای آورنده اش زده می شود.همانا از نمازت برای تو (نتیجه ای ) نیست جز آن مقدار که در آن اقبال و حضور قلب داشته ای .
(بحارالانوار، ج 81، ص 260.کتاب الصلوة ، باب 38، حدیث 59)

حدیث664

قال الصادق - علیه السلام -:
الصلاة وکل بها ملک لیس له عمل غیرها، فاذا فرغ منها قبضها ثم صعد بها فان کانت مما تقبل قبلت و ان کانت مما لایقبل قیل له : ردها علی عبدی ، فینزل بها حتی یضرب بها وجهه ثم یقول : اف لک !لایزال لک عمل یعنینی ؛
برای نماز فرشته ای انتخاب شده که جز آن کاری ندارد، زمانی که نمازگزار از نماز فارغ شود، آن فرشته آن را می گیرد و به آسمان می برد، و هرگاه از قبول شدنیها باشد پذیرفته می گردد، اگر نه به فرشته گفته می شود آن را به صاحبش بازگردان .پس وی با آن نماز فرود آید و آن را بر روی صاحبش بکوبد و گوید: اف بر تو باد!که همواره از تو عملی صادر می شود که مرا به زحمت می اندازد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 17)

حدیث665

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الله - عز و جل - امر بثلاثة مقرون بها ثلاثة اخری : امر بالصلوة و الزکاة فمن صلی و لم یزک لم تقبل منه صلاته و امر بالشکر له و للوالدین فمن لم یشکر والدیه لم یشکر الله و امر باتقاء الله و صلة الرحم .فمن لم یصل رحمه لم یتق الله - عز و جل -:
سه چیز با سه چیز همراه است :
1 - نمازگزاری که به او زکات تعلق گیرد و نپردازد، نمازش پذیرفته نیست .
2 - و به سپاسگزاری برای خود و پدر و مادر فرمان داد: آن که سپاس پدر و مادر نکند، هرگاه خدا را سپاس کند پذیرفته نیست .
3 - به پرهیزکاری از خدا و پیوند با خویشاوند فرمان داد.آن که پیوند با خویشان ندارد از خدا بیمناک نیست .
(بحارالانوار، ج 96، ص 12.الخصال ، ج 1، ص 55)

حدیث666

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اکل لقمة حرام لم یقبل له صلواة اربعین لیلة و لم تستجب له دعوة اربعین صباحا ؛
کسی که لقمه حرام بخورد، تا چهل شب نماز او قبول نمی شود و دعای وی نیز تا چهل روز به اجابت نمی رسد.
(دارالسلام نوری ، ج 4، ص 213)

حدیث667

قال علی - علیه السلام -:
انما هو عید لمن قبل الله صیامه ، و شکر قیامه ، و کل یوم لا یعصی الله فیه فهو یوم عید ؛
امروز عید(فطر) کسی است که خداوند روزه اش را قبول کرده ، و نمازش را سپاس گزارده ، و هرروز که در آن نافرمانی خدا نشود، عید واقعی آن روز است .
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1286)

حدیث668

قال الصادق - علیه السلام -:
من نظر الی ابویه نظر ماقت ، و هما ظالمان لم یقبل الله له صلاة ؛
هرکه به پدر و مادر نگاه تند و خشم آلود کند، اگرچه به وی ستم کرده باشند، خداوند نمازش را نمی پذیرد.
(جامع السعادات ، ج 2، ص 351)

حدیث669

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لا صیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس غیبت مرد یا زن مسلمانی را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258)

حدیث670

قال الرضا - علیه السلام -:
اذا کان یوم القیامة یدعی بالعبد فاول شی ء یسئل عنه الصلاة فاذا جاء بها تامة و الا زخ فی النار ؛
وقتی قیامت شود بنده را می خوانند اول چیزی که از او می پرسند نماز است ، پس اگر نمازش را تام و تمام به جا آورده باشد، نجات می یابد، و اگر نمازش را با شرایط و آداب صحت یا قبولی آن به جا نیاورده باشد، او را به آتش می افکنند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 19)

حدیث671

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لو صلیتم حتی تکونوا کالاوتار و صمتم حتی تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع ؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تا همچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمی کند، مگر این که انسان با ورع باشید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 258)

حدیث672

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان من الصلاة لما یقبل نصفها و ثلثها و ربعها و خمسها الی العشر ؛
گاهی نصف نماز، گاهی ثلث آن و گاه ربع و گاهی خمس ، تا ده یک آن قبول می شود.
(بحارالانوار، ج 84، ص 260)

حدیث673

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...ان منها (الصلاة ) لما یلف کما یلف الثوب الخلق ، فیضرب بها وجه صاحبها و انما لک من صلاتک ما اقبلک علیه بقلبک ؛
بعضی نمازها همانند لباس کهنه پیچیده و بر سر صاحبش کوبیده می شود، به درستی که آن مقدار از نماز تو قبول می شود که به خدا توجه قلبی داشته باشی .
(بحارالانوار، ج 84، ص 260)

حدیث674

قال الباقر - علیه السلام -:
و ان افسدها کلها لم یقبل منه شی ء منها و لم تحسب له نافلة و لا فریضة ؛
اگر همه نمازهایش فاسد بود، هیچ چیزی از آن نمازها مورد قبول نیست ، و نه نماز مستحب حساب می شود نه واجب .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20)

حدیث675

قال الصادق - علیه السلام -:
ایما امراة باتت و زوجها علیها ساخط فی حق ، لم تقبل منها صلوة حتی یرضی عنها ؛
هر زنی که شب بخوابد در حالی که شوهرش به خاطر (مطلب ) حقی از وی خشمگین باشد، هیچ نمازی از او قبول نمی شود، مگر آن که شوهرش از او راضی شود.
(فروع کافی ، ج 5، ص 507)

حدیث676

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اول ما ینظر فی عمل العبد فی یوم القیامة فی صلوته فان قبلت نظر فی غیرها و ان لم تقبل لم ینظر فی عمله بشی ء ؛
اولین چیزی که روز قیامت ، به عمل انسان نگاه می کند، نماز است .اگر نماز قبول شدبه اعمال دیگر هم نگاه می کنند، و اگر نماز مورد قبول واقع نشد، به هیچ عمل دیگر آن توجه نمی کنند.
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 374.بحارالانوار، ج 82، ص 227)

حدیث677

قال الصادق - علیه السلام -:
اربعة لاتقبل لهم صلوة : الامام الجائر و الرجل یوم القوم و هم له کارهون و العبد الابق من موالیه من غیر ضرورة و المرئة تخرج من بیت زوجها بغیر اذنه ؛
چهار گروه هستند که نمازشان قبول نیست :
1 - پیشوای جائر.
2 - مردی که امامت نماز جماعتی را به عهده می گیرد که جماعت از امامت او کراهت دارد.
3 - عبدی که بدون ضرورت از مولایش فرار کند.
4 - زنی که بدون اجازه شوهرش از خانه بیرون رود.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 5، ص 52)

حدیث678

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا ما ادی الرجل صلاة واحدة تامة قبلت جمیع صلاته ؛
وقتی که انسان یک نماز کامل و تام به جا آورد، همه نمازهای او مورد قبول می شود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20)

حدیث679

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
انما یکتب للعبد من صلاته ما عقل منها ؛
از نماز یک بنده ، تنها به آن اندازه ای که می فهمد ثواب نوشته می شود.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 264)

حدیث680

قال علی - علیه السلام -:
یا کمیل !انظر فیما تصلی و علی ما تصلی و ان لم تکن من وجهه و حله فلا قبول ؛
امام علی (ع ) خطاب به کمیل فرمودند: ای کمیل ! نگاه کن ببین که در چه چیز نماز می گزاری و برروی چه چیز به نمازایستادی .اگر آن چیزی را که برای نمازت استفاده می کنی ، حلال و مباح نباشد، نمازت قبول نیست .
(تحف العقول ، ص 187)

حدیث681

قال الصادق - علیه السلام -:
والله انه لیاتی علی الرجل خمسون سنة ، و ما قبل الله صلاة واحدة فای شی ء اشد من هذا؛
قسم به خدا، از زندگی انسان پنجاه سال بگذرد (و نماز نخوانده باشد)، ولی خداوند یک نماز او را قبول نمی کند، چه چیزی سخت تر از این !
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 387)

حدیث682

قال الصادق - علیه السلام -:
والله انکم لتعرفون من جیرانکم و اصحابکم من لو کان یصلی لبعضکم ما قبلها منه لاستخفافه بها ان الله لا یقبل الا الحسن فکیف یقبل ما یستخف به ؟
قسم به خدا، از همسایگان و دوستان خود کسانی را می شناسید که اگر برای بعضی ازشما نمازی بخوانند از او قبول نخواهید کرد، به علت استخفاف و بی اعتنایی که بر آن روا داشته ، همانا خداوند چیز نیکو و شایسته را فقط می پذیرد، پس چگونه بپذیرد عبادتی را که به آن بی توجهی شده است ؟
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 387)

حدیث683

قال الباقر - علیه السلام -:
علیک بالاقبال علی صلاتک فانما یحسب لک منها ما اقبلت علیه ؛
در نماز توجه به خدا داشته باش ، زیرا از نماز آن مقدار قبول می شود که تو به آن توجه داری .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 354)

حدیث684

قال زین العابدین - علیه السلام -:
ان العبد لایقبل من صلاته الا ما اقبل علیه منها بقلبه ؛
همانا نماز بنده پذیرفته نمی شود، مگر آن چه را که باقلبش به نماز توجه کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 688.المواعظ العددیه ، ص 270)

حدیث685

قال الصادق - علیه السلام - :
اول ما یحاسب به العبد، الصلاة فان قبلت قبل سائر عمله و اذا ردت رد علیه سائر عمله ؛
نخستین چیزی که از بنده حسابرسی می شود نماز است ، پس اگر نماز پذیرفته شد اعمال دیگرش نیز پذیرفته می شود.اگر نمازش رد شود، بقیه اعمال او هم قبول نخواهد شد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 23.فلاح السائل ، ص 127.من لایحضره الفقیه ، ج 1، باب 30، حدیث 5)

حدیث686

قال الصادق - علیه السلام -:
من احب ان یعلم اقبلت صلاته ام لم تقبل فلینظر هل منعته صلاته من الفحشاء و المنکر فبقدر ما منعته قبلت منه ؛
هرکس دوست دارد بداند نمازش قبول شد یا نه ، ببیند که آیا نمازش او را از گناه و زشتی باز داشته یا نه ؟پس به هر قدر که نمازش او را از گناه بازداشته ، به همان اندازه نمازش قبول شده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 198)

حدیث687

قال الصادق - علیه السلام -:
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه ؛
اگر خداوند از کسی یک نماز بپذیرد او را عذاب نمی کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 23.محجة البیضاء، ص 339)

حدیث688

قال الصادق - علیه السلام -:
قال الله تبارک و تعالی : انما اقبل الصلاة لمن تواضع لعظمتی ، و یکف نفسه عن الشهوات من اجلی و یقطع نهاره بذکری ، و لایتعاظم علی خلقی و یطعم الجائع و یکسوا العاری ، و یرحم المصاب و یؤ وی الغریب ...؛
خداوند متعال فرمود: نماز کسی را می پذیرم که :
1 - در مقابل عظمت من خاضع باشد.
2 - از خواسته های نفسانی به خاطر من خود را دور کند.
3 - روزش را با یاد من به پایان برد.
4 - بر بندگانم بزرگی نفروشد.
5 - به گرسنه غذا دهد.
6 - برهنه را بپوشاند.
7 - به مصیبت دیده مهربانی کند.
8 - غریب را پناه دهد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 242.میزان الحکمه ، ج 5، ص 386)

حدیث689

قال الامام الصادق -علیه السلام-:
کان علی بن الحسین - علیهماالسلام - اذا قام الی الصلاة ، تغیر لونه .فاذا سجد لم یرفع راءسه حتی یرفض عرقا ؛
امام سجاد (ع ) وقتی به نماز می ایستاد رنگش دگرگون می شد و چون به سجده می رفت سربر نمی داشت تا آن که عرق از وی می ریخت .
(فروع کافی ، ج 3، ص 300)

حدیث690

ان الحسن بن علی - علیه السلام - کان اذا قام فی صلاته ترتعد فرائضه بین یدی ربه - عز و جل - و کان اذا ذکر الجنة و النار اضطرب اضطراب السلیم ؛
وقتی امام حسن مجتبی(ع ) به نماز می ایستاد، تن مبارک حضرتش در مقابل پروردگار می لرزید و هرگاه یاد بهشت و جهنم می نمود، چون مار گزیده مضطرب و پریشان می شد و به خود می پیچید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 258.میزان الحکمه ، ج 5، ص 382)

حدیث691

قال الصادق - علیه السلام -:
و کان علی - علیه السلام - اذا قام الی الصلوة فقال : ((وجهت وجهی للذی فطر السموات و الارض )) تغیر لونه حتی یعرف ذلک فی وجهه ؛
هنگامی که علی (ع ) به نماز می ایستاد، این آیه شریفه را می خواند: ((رو می آورم با تمام وجودم به کسی که آسمانها و زمین را آفرید)) و رنگ مبارک حضرتش تغییر می کرد، به طوری که تغییر حالت و دگرگونی از صورت مبارکش به خوبی مشاهده می گشت .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 381)

حدیث692

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
خیارکم الینکم مناکب فی الصلوة ؛
بهترین شما کسی است که شانه هایش در نماز افتاده تر باشد.
(بحار، ج 84، ص 262)

حدیث693

قال الصادق - علیه السلام -:
من توضا فاحسن الوضوء ثم صلی رکعتین فاتم رکوعها و سجودها ثم جلس فاثنی علی الله و صلی علی رسول الله - صلی الله علیه وآله - ثم ساءل الله حاجته ، فقد طلب الخیر من مظانه و من طلب الخیر من مظانه لم یجب ؛
هرکس وضوی خوب بگیرد و دو رکعت نماز با رکوع و سجود کامل به جای آورد و با خدای خود خلوت کند و بر رسول خدا (ص ) درود فرستد، سپس حاجت خود را از خدا درخواست نماید، به تحقیق که در زمان مناسبش درخواست کرده و هرکس چنین نماید، هرگز ناامید و ناموفق نخواهد بود.
(بحارالانوار، ج 85، ص 324)

حدیث694

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لایقبل الله صلاة امری ء لایحضر فیها قلبه ؛
خداوند نمازی را که در آن حضور قلب نباشد نمی پذیرد.
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 59)

حدیث695

قال زین العابدین - علیه السلام -:
ان العبد لایقبل من صلاته الا ما اقبل علیه منها بقلبه ؛
به درستی که نماز انسان قبول نمی شود، مگر دلش در حال نماز پیش خداوند باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 237)

حدیث696

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا صلیت ، صلاة مودع یخاف ان لایعود الیها ابدا، ثم اصرف ببصرک الی موضع سجودک ، فلو تعلم من عن یمینک و شمالک ، لاحسنت صلاتک ، و اعلم انک بین یدی من یراک و لاتراه ؛
وقتی که مشغول نماز می شوی ، مثل کسی که وداع کند با نماز وترس آن دارد که دیگر به آن نرسد نماز بخوان ، پس از آن چشمت را بدوز به موضع سجودت تو اگر بدانی کسی در راست و چپ هست نمازت را نیکو به جای می آوری ، بدان که تو پیش روی کسی ایستادی که او تو را می بیند و تو او را نمی بینی .
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 685)

حدیث697

قال الصادق - علیه السلام -:
و انی لاحب للرجل منکم المؤ من اذا قام فی صلاة فریضة ان یقبل بقلبه الی الله .و لایشغل قلبه بامر الدنیا، فلیس من مؤ من یقبل بقلبه فی صلاته الی الله الا اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المؤ منین الیه بالمحبة له بعد حب الله ایاه ؛
همانا من مؤ منی از شما را دوست دارم که وقتی به نماز فریضه می ایستد، با قلبش به سوی خدا متوجه گردد و قلب خود را در نماز به دنیا مشغول نسازد، پس هیچ مومنی نیست که با قلب خود در نمازش به سوی الله برود، مگر اینکه خداوند با همه الطافش به او رو می آورد و بعد از آن قلوب همه مومنین هم از راه راءفت و مهربانی به سوی او رو می آورد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 240)

حدیث698

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاینظر الله الی الصلوة لایحضر الرجل فیها قلبه مع بدنه ؛
خداوند نمازی را که در آن حضور قلب نباشد، نظر نخواهد کرد.
(اسرارالصلوة ، ص 118)

حدیث699

قال الرضا - علیه السلام -:
حضور القلب و افراغ الجوارح ، و ذل المقام بین یدی الله - تبارک و تعالی - و یجعل الجنة عن یمینه و النار یراها عن یساره و الصراط بین یدیه و الله امامه ؛
از امام رضا (ع ) سؤ ال شد، آداب نماز چیست ؟امام فرمودند: حضور قلب و آزاد گذاشتن جوارح (بازی نکردن با آنان ) و خوار شمردن خود در پیشگاه خدای تعالی و قراردادن بهشت سمت راست و آتش جهنم را سمت چپ و صراط را در مقابل مشاهده کردن و خدا را در مقابل خود دیدن .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 264)

حدیث700

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
انما یکتب للعبد من صلاته ما عقل منها؛
از نماز بنده آن مقداری را که تعقل کرده ، برایش نوشته می شود.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 398)

حدیث701

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
رکعتان خفیفتان فی تفکر خیر من قیام لیلة ؛
دو رکعت نماز سبک ، در صورتی که همراه با تفکر و اندیشه باشد، بهتر ازعبادت سراسر یک شب است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 240.میزان الحکمه ، ج 5، ص 391)

حدیث702

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا قام المؤ من فی الصلوة ، بعث الله الحور العین حتی یحدقن به ، فاذا انصرف و لم یسئل الله منهن شیئا انصرفن متعجبات ؛
هنگامی که (نمازگزار) مؤ من به نماز می ایستد، خداوند حورالعین را به طرفش می فرستد آن چنان که دور نمازگزار را می گیرند و به او نگاه می کنند، پس وقتی نمازگزار نمازش را تمام کرد و از خدا چیزی نخواست ، حورالعین با تعجب از او دور می شوند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 27)

حدیث703

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
صل صلاة مودع کانک تراه ، فان کنت لاتراه ؛
آن چنان نماز به جا آور که گویی خدا را می بینی .اگر تو او را نمی بینی ، او تو را می بیند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1844)

حدیث704

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان العبد لیصلی الصلاة لایکتب له سدسها و لاعشرها، و انما یکتب للعبد من صلاته ما عقل منها ؛
به درستی بنده نماز می خواند برای او، نه یک ششم آن و نه یک دهم آن نوشته نمی شود، جز این نیست که برای بنده از نمازش آن مقدار نوشته می شود که به آن توجه کرده است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 237.اصول کافی ، ج 2، ص 105)

حدیث705

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لا یقبل الله صلاة عبد لایحضر قلبه مع یدیه ؛
خداوند نماز بنده ای را که قلبش همراه بدنش در نماز حاضر نیست قبول نمی کند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 242)

حدیث706

قال الصادق - علیه السلام -:
ان العبد لترفع له من صلاته نصفها او ثلثها او ربعها او خمسها و ما یرفع له الا ما اقبل علیه بقلبه ....؛
همانا از نماز بنده نصفش یا یک سوم ، یا یک چهارم یا یک پنجم برای او بالا می رود، و آن مقداری که از نماز حضور قلب داشته باشد، بالا می رود...
(بحارالانوار، ج 84، ص 238)

حدیث707

قال علی - علیه السلام -:
لا یقومن احدکم فی الصلاة متکاسلا و لا ناعسا و لا یفکرن فی نفسه فانه بین یدی ربه و انما للعبدمن صلاته ما اقبل علیه منها بقلبه ؛
در حال کسالت و چرت زدن نماز نخوانید و در حال نماز به فکر خودتان نباشید، زیرادر محضر خدا ایستاده اید، به درستی که آن مقدار از نماز بنده قبول می شود که قلبا به خدا توجه داشته باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 239.وسائل الشیعه ، ج 4، ص 687)

حدیث708

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
مثل الصلوة و اعمال بنی ادم کرجل اتی مراغة فاتار علیه منها حتی امتلاء ترابا و دنسا ثم عمد الی غدیر ماء طیب فاغتسل به فیذهب عنهه التراب و الدنس ، کذلک الصلوات الخمس تغسل عن العبد الذنوب اذا صلی الله من قلبه ؛
مثل نماز و اعمال آدم مثل مردی است که در خاک بغلتد آن چنان که سراپایش را خاک و کثافات فراگیرد، سپس به طرف آبگیری که آبش پاک است برود و در آن غسل نماید و خود را شست و شو دهد و خاک و کثافات را از خود دور کند.این چنین است نماز پنجگانه ، زمانی که بنده با حضور قلب خدا را عبادت کند، کثافات گناه از وی شسته می شود.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث709

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قام العبد الی الصلاة اقبل الله - عز و جل- علیه بوجهه فلا یزال مقبلا علیه حتی یلتفت ثلاث مرات فاذا التفت ثلاث مرات اعرض عنه ؛
وقتی بنده به نماز ایستاد خداوند متعال به او توجه می کند و توجهش را از او قطع نمی کند تا موقعی که سه مرتبه از یاد خدا غافل گردد، در این هنگام خداوند سبحان نیز از او اعراض خواهد کرد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 241)

حدیث710

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی صلوة لایذکر فیها شیئا من امر الدنیا، لا یسئل الله شیئا، الا اعطاه ؛
کسی که نماز می خواند، در حال نماز هیچ چیز از امور دنیایی به یادش نیاید (فقط خداوند در نظرش باشد)، در این صورت هر چیزی از خداوند بخواهد، به او عطا می کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265)

حدیث711

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من لم یتم وضوئه و رکوعه و خشوعه ، فصلوته خداج یعنی ناقصة غیر تامة ؛
کسی که وضو و رکوع و خشوعش در نماز کامل نیست ، نمازش ((خداج )) است ، یعنی ناقص است و تمام نیست .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 44)

حدیث712

قال علی - علیه السلام -:
لیخشع الرجل فی صلوته فانه من خشع قلبه الله - عز و جل - خشعت جوارحه فلا یعبث بشی ء فی الصلوة ؛
مرد باید در نماز خود خاشع باشد، پس وقتی قلبش برای خدا خاشع شد، اعضاء و جوارحش نیز خاشع است ، با چیزی (در حال نماز) بازی نمی کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 5، ص 37)

حدیث713

قال الصادق - علیه السلام -:
لیس من عبد مؤ من یقبل بقلبه علی الله - عز و جل - فی صلوته و دعائه الا اقبل الله - عز و جل - علیه بقلوب المؤ منین الیه ؛
همانا بنده مؤ منی نیست که با قلبش در نماز و دعاء به خدا رو کند، مگر اینکه خداوند قلبهای مؤ منین را به طرف او متوجه کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 5، ص 30)

حدیث714

قال الباقر - علیه السلام -:
علیک بالاقبال علی صلاتک فانما یحسب لک منها ما اقبلت علیه منها بقلبک و لا تعبث فیها بیدیک و لا براسک و لا بلحیتک و لا تحدث نفسک و لا تتثاءب و لا تتمطا و لا تکفر...؛
بر تو باد توجه کامل به نمازت ، پس همانا، آن مقدار که در نماز حضور قلب داشته باشی ، حساب می شود، در نماز با دست و سر و ریش خویش بازی مکن ، و در نماز با خودت صحبت نکن و خمیازه نکش ...
(بحارالانوار، ج 84، ص 201)

حدیث715

قال الصادق - علیه السلام -:
و انی لاحب للرجل منکم المومن اذا قام فی صلاة فریضة ان یقبل بقلبه الی الله و لایشغل قلبه بامر الدنیا، فلیس من مومن یقبل بقلبه فی صلاته الی الله اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المؤ منین الیه بالمحبة له بعد حب الله - عز و جل - ایاه ؛
به درستی من مؤ منی از شما را دوست دارم که وقتی به نماز واجب می ایستد با قلبش به سوی خدا متوجه گردد و قلب خود را در حال نماز به دنیا مشغول نسازد، پس هیچ مؤ منی نیست که با قلب خود در نمازش به سوی الله برود، مگر این که خداوند با همه الطافش به او رو می آورد و بعد از آن قلوب همه مومنین هم از راه راءفت و مهربانی به سوی او رو می آورند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 240.وسائل الشیعه ، ج 4، ص 686.ثواب الاعمال ، ص 163)

حدیث716

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاتلتفتوا فی صلاتکم فانه لاصلاة لملتفت و قال - صلی الله علیه وآله -: اما یخاف الذی یحوله وجهه فی الصلاة ان یحول الله وجهه وجه حمار؛
در حال نماز به کسی یا چیزی توجه نداشته باشید، پس به درستی که نماز این طور کامل نیست ، و همچنین فرمود: آیا نمی ترسد آن کس که صورتش را در نماز به طرف چیزی بر می گرداند خداوند صورتش را همچون حمار قرار دهد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 211)

حدیث717

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
رکعة من عالم بالله خیر من الف رکعة من متجاهل ؛
یک رکعت نماز کسی که متوجه خدا باشد، بهتر از هزار رکعت کسی است که از خدا غافل باشد.
(نهج الفصاحه ، ص 350)

حدیث718

قال علی - علیه السلام -:
من اتی الصلاة عارفا بحقها غفر الله له ؛
کسی که نماز به جا آورد در حالی که عارف به حق آن باشد، خداوند او را می آمرزد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 207.تحف العقول ، ص 117)

حدیث719

قال علی - علیه السلام -:
اذا قام احدکم الی الصلوة فلیصل صلوة مودع ؛
هرگاه یکی از شما به نماز ایستد، باید مانند کسی که با نماز وداع می کند، نماز بخواند.
(غررالحکم ، ص 129)

حدیث720

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی رکعتین و لم یحدث فیهما نفسه بشی ء من امور الدنیا غفر الله له ذنوبه ؛
کسی که دو رکعت نماز بخواند و در آن دو رکعت ، قلب خود را به چیزی از امور دنیا مشغول نکند، خداوند گناهانش را می آمرزد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 249)

حدیث721

رای النبی - صلی الله علیه وآله - رجلا یعبث بلحیته فی صلاته فقال : ((اما انه لو خشع قلبه لخشعت جوارجه )) ؛
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله ) دیدند مردی در حال نماز با ریش خود بازی می کند، فرمودند: ((اگر قلب او خشوع می داشت قطعا همه اعضایش نیز خاشع می بود.))
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 386.بحارالانوار، ج 84، ص 228)

حدیث722

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی رکعتین یعلم ما یقول فیهما انصرف و لیس بینه و بین الله ذنب ؛
کسی که آگاهانه و با توجه به مفاهیم ، دو رکعت نماز بخواند، در حالی نمازش را به پایان می برد که میان او و خدایش هیچ گناهی نمانده است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 391.وسائل الشیعه ، ج 4، ص 687)

حدیث723

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
رکعتان مقتصدتان فی تفکر خیر من قیام لیلة و القلب لاه ؛
دو رکعت نماز همراه با تفکر و حضور قلب ارزشمندتر از یک شب زنده داری با دل سرگردان و بدون توجه است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 390.بحارالانوار، ج 74، ص 82. مکارم الاخلاق ، ص 465)

حدیث724

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
صل صلوة مودع تری انک لاتصلی بعد ما صلوة ابدا؛
آن چنان نماز بگزار که گویی آخرین نماز توست و دیگر هرگز نمازی نخواهی خواند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 264)

حدیث725

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان العبد اذا اشتغل بالصلاة و جاءه الشیطان و قال له : اذکر کذا اذکر کذا حتی یضل الرجل ان یدری کم صلی ؛
نمازگزار وقتی مشغول نماز است ، شیطان به سراغش می آید و به او می گوید: این را به یاد بیاور، آن را یاد بیاور تا این که انسان را گمراه کند و فراموش کند که چند رکعت نماز خوانده است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 259)

حدیث726

قال الصادق - علیه السلام -:
لیس من مومن یقبل بقلبه فی صلوته الی الله الا اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المومنین الیه بالمحبة له بعد حب الله - عز و جل - ایاه ؛
مؤ منی نیست که در نمازش با حضور قلب به خداوند توجه کند، مگر این که خداوند به او رو می کند، و بعد از محبت خداوند عز و جل در دل ، قلوب مؤ منین را به سوی او متوجه می کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265)

حدیث727

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا قام العبد الی الصلوة فکان هواه و قلبه الی الله تعالی انصرف کیوم ولدته امه ؛
هنگامی که انسان برای نماز می ایستد، اگر همه توجه اش و قلبش به سوی خدا باشد، در حالی نمازش تمام می شود، که مثل روزی است که پاک به دنیا آمده .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 382)

حدیث728

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بنیت الصلوة علی اربعة اسهم سهم منها اسباع الوضوء، و سهم منها الرکوع و سهم منها السجود و سهم منها الخشوع ؛
نماز بر چهار بخش بنا شد:
1 - گرفتن وضوی کامل
2 - رکوع .
3 - سجود.
4 - خشوع .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265)

حدیث729

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لیس لک من صلاتک الا ما احضرت فیه قلبک ؛
نیست برای تو از نماز، مگر قلب تو در حال نماز باشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 259)

حدیث730

سئل النبی - صلی الله علیه وآله -:
ما الخشوع ؟قال : التواضع فی الصلاة و ان یقبل العبد بقلبه کله علی ربه ....؛
از پیامبر اکرم (ص ) سؤ ال شد: خشوع چیست ؟ فرمودند: فروتنی و خاکساری در نماز و اینکه بنده با تمام قلبش به سوی خدا برود....
(بحارالانوار، ج 84، ص 264)

حدیث731

قال علی - علیه السلام -:
یاکمیل !لیس الشاءن ان تصلی و تصوم و تتصدق ، الشاءن ان تکون الصلاة فعلت بقلب نقی و عمل عند الله مرضی و خشوع سوی ؛
ای کمیل !مهم نیست که نماز بخوانی و روزه بگیری و صدقه بدهی .مهم این است که نماز با قلبی پاک انجام پذیرد و مورد قبول خداوند باشد و با خشوع و خاکساری اداء شود.
(بحارالانوار، ج 84، ص 266)

حدیث732

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
مازاد خشوع الجسد علی ما فی القلب فهو عندنا نفاق ؛
هرگاه خشوع بدن بر خشوع قلب و توجه آن به نماز افزون شد، این عمل نزد ما دورویی محسوب می گردد.
(تفسیر صافی ، ج 2، تفسیر سوره مؤ منون ، ص 126)

حدیث733

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا کنت فی صلاتک فعلیک بالخشوع و الاقبال علی صلاتک فان الله تعالی یقول : ((الذین هم فی صلاتهم خاشعون )) ؛
هرگاه در حال نماز بودی ، بر تو باد به خشوع و توجه کامل به نماز، چون خداوند در قرآن می فرماید: ((اهل ایمان کسانی هستند که در نماز خشوع می ورزند)).
(فروع کافی ، ج 3، ص 300، میزان الحکمه ، ج 5، ص 379.بحارالانوار، ج 84، ص 84، ص 260)

حدیث734

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الرجلین من امتی لیقومان الی الصلاة و رکوعهما و سجودهما واحد و ان ما بین صلاتیهما ما بین السماء و الارض ؛
دو نفر از امتم به نماز بر می خیزند و رکوع و سجود را مانند هم به جای می آورند، اما تفاوت میان نماز آنها از زمین تا آسمان است (و این سخن اشاره به مرتبه خشوع آن ها است ).
(محجة البیضاء، ج 1، ص 341)

حدیث735

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الخشوع زینة الصلاة ؛
خشوع ، زینت و زیور نماز است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 131)

حدیث736

قال الرضا - علیه السلام -:
امر الناس بالقراءة فی الصلوة لئلا یکون القران مهجورا مضیعا ؛
مردم به خواندن حمد و سوره در نماز به این جهت موظف شده اند که قرآن مجید متروک و ضایع نشود.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 84)

حدیث737

عن الباقر - علیه السلام - قال :
اذا استقبل المصلی القبلة استقبل الرحمان بوجهه ، لا اله غیره ؛
آن گاه که نمازگزار رو به قبله کرد، پروردگار عالم به صورتش رو آورد، جز او خدایی نیست .
(بحارالانوار، ج 82، ص 219)

حدیث738

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ولکل شی ء انف و انف الصلاة التکبیر؛
برای هر چیزی مقدمه ای است و مقدمه نماز، تکبیراست .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 16)

حدیث739

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و اذا اردت ان یحشرک الله معی فاطل السجود بین یدی الله الواحد القهار ؛
و اگر خواستی خداوند تو را با من محشور سازد، سجده در پیشگاه خدای یکتای قهار را طولانی کن .
(بحارالانوار، ج 85، ص 164)

حدیث740

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و لاصلاة لمن لا یتم رکوعها و سجودها؛
نمازگزاری که رکوع و سجودش را ناقص انجام دهد، آن نمازش ، نماز نیست .
(بحارالانوار، ج 29، ص 198)

حدیث741

قال علی - علیه السلام -:
و لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق کرائم الجوارح بالارض تصاغرا؛
هنگامی که انسان نماز می خواند، ساییدن گونه ها به خاک نشانه تواضع و گذاردن اعضاء شریف بر زمین دلیل کوچک و حقارت است .
(نهج البلاغه ، خطبه 192)

حدیث742

قال الصادق - علیه السلام -:
معنی السلام فی کل صلوة ، الامان ، ای من ادی امر الله و سنة نبیه - صلی الله علیه و آله - خاشعا منه قلبه فله الامان من بلاء الدنیا و برائة من عذاب الاخرة ؛
معنی ((سلام )) در پایان نماز، امان است ، یعنی هر کس که امر خدا و سنت پیامبرش را با خشوع قلب به جای آورد، از بلای دنیا در امان ، و از عذاب آخرت بر کنار است .
(مصباح الشریعه ، باب سلام )

حدیث743

قال علی - علیه السلام -:
ان الانسان کان فی الصلوة فان جسده و ثیابه و کل شی ء حوله یسبح ؛
هنگامی که انسان مشغول نماز است ، و بدن و لباس و هرچه پیرامون اوست خدا را تسبیح می گویند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 213)

حدیث744

قال الصادق - علیه السلام -:
التشهد، ثناء علی الله تعالی ؛
تشهد، ستایش خداوند بلند مرتبه است .
(مصباح الشریعه ، باب هفتم )

حدیث745

قال علی - علیه السلام -:
لویعلم المصلی ما یغشاه من جلال الله ما سره ان یرفع راسه من السجود ؛
اگر نمازگزار بداند چه اندازه مشمول جلال الهی است ، هرگز راضی نمی شود که سر از سجده بردارد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 207.میزان الحکمه ، ج 5، ص 379)

حدیث746

قال الصادق - علیه السلام -:
و علیکم بطول الرکوع و السجود فان احدکم اذا طال الرکوع و السجود یهتف ابلیس من خلفه ، فقال یا ویلتاه !اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت ؛
بر شما باد به طول رکوع و سجده ، که هرگاه یکی از شما رکوع و سجده اش طول بکشد شیطان به دنبال او فریاد می زند: وای بر من ! او اطاعت کرد و من معصیت کردم او سجده کرد و من سر باز زدم .
(بحارالانوار، ج 78، ص 199، مواعظ العددیه ، ص 242)

حدیث747

قال الباقر - علیه السلام -:
من اتم رکوعه لم یدخله وحشة القبر ؛
هر که رکوعش تمام و کامل باشد دچار وحشت قبر نمی شود.
(مواعظ العددیه ، ص 243)

حدیث748

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قراءة القران فی الصلاة افضل من قراءة القران فی غیر الصلاة ؛
قرائت قرآن در نماز افضل است از غیرنماز.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 292)

حدیث749

قال الحسین - علیه السلام -:
من قرا ایة من کتاب الله - عز و جل - فی صلاته قائما یکتب له بکل حرف مائة حسنة ؛
کسی که آیه ای از قرآن را ایستاده در نماز خود بخواند، به هر حرفی صد حسنه برای او نوشته می شود.
(الکافی ، ج 2، ص 447)

حدیث750

من قرا مائة ایة یصلی بها فی لیلة کتب الله - عز و جل - له بها قنوت لیلة ؛
هر کس در یک شب یکصد آیه از قرآن را در نمازی بخواند، خدا به این وسیله برای او عبادت سراسر شب بنویسد.
(الکافی ، ج 2، ص 445)

حدیث751

قال الصادق - علیه السلام -:
فاذا کبرت فاستصغر ما بین السموات العلی و الثری دون کبریائه ؛
هرگاه تکبیرة الاحرام گفتی ، همه چیز را از آن چه در آسمان و زمین است درمقابل خدای کبیر و متعال ، کوچک و ناچیز بشمار، مگر کبریایی و بزرگی خداوند متعال را.
(مصباح الشریعه ، ص 91)

حدیث752

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا استقبلت القبلة فانس من الدنیا و ما فیها و الخلق و ما هم فیه و استفرغ قلبک عن کل شاغل یشغلک عن الله ؛
هنگامی که برای نماز به جانب قبله ایستادی ، دنیا و آن چه در آن است را فراموش کن و قلب خود را از هر گونه سرگرم کننده ای که تو را از خدا بازدارد، فارغ ساز.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 396)

حدیث753

قال علی - علیه السلام -:
نوم علی یقین خیر من صلاة فی شک ؛
خوابیدن با علم و یقین بهتر از نماز و نیایش خدا با شک و تردید است .
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1130)

حدیث754

عن ابی عبدالله - علیه السلام - قال :
قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -: لما اسری بی الی السماء مضیت باقوام ترضح رؤ سهم بالصخر، فقلت : من هولاء یا جبرئیل ؟فقال : هولاء الذین ینامون عن صلاة العشاء؛
از امام صادق (ع ) نقل شده که پیامبر خدا (ص ) فرمودند: آن گاه که مرا به آسمان بردند، به جماعتی گذشتم سرهای آن ها با سنگ کوفته می شد، گفتم ای جبرئیل اینها کیانند؟ گفت : اینها آنانند که قبل از خواندن نماز عشاء می خوابند.
(بحارالانوار، ج 2، ص 213)

حدیث755

قال علی - علیه السلام -:
من لم یاءخذ اهبة الصلوة قبل وقتها فما وقرها ؛
کسی که قبل از نماز خود را برای اقامه نماز آماده نکند، به نماز بی احترامی نموده است .
(شرح نهج البلاغه ، ابن ابی الحدید، ج 20، باب 768، ص 329)

حدیث756

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاتتم صلاة الا بزکوة ؛
نماز کسی کامل نمی شود مگر با پرداخت زکات .
(بحارالانوار، ج 96، ص 29)

حدیث757

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الوضوء مفتاح الصلاة ؛
وضو کلید و وسیله افتتاح نماز است .
(نهج الفصاحه ، حدیث 1588)

حدیث758

قال الصادق - علیه السلام -:
انه کره ان یصلی و علیه ثوب فیه تماثیل ؛
از امام صادق (ع ) روایت شده است که آن حضرت کراهت داشت از اینکه با لباسی که در آن تصویری هست نماز بخواند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 317)

حدیث759

قال الصادق - علیه السلام -:
لاتسلموآموزشی ... و لا علی المصلی و ذلک لان المصلی لایستطیع ان یردالسلام لان التسلیم من المسلم تطوع و الرد علیه فریضة ؛
بر سه گروه لازم نیست سلام داده شود که یکی از آن ها نمازگزار است ، چون او آمادگی پاسخ دادن را ندارد، در صورتی که سلام بر سلام کننده مستحب است و پاسخ دادن آن واجب است .
(بحارالانوار، ج 76، ص 9)

حدیث760

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا دخلت المسجد و القوم یصلون فلا تسلم علیهم و سلم علی النبی - صلی الله علیه وآله - ثم اقبل علی صلاتک و اذا دخلت علی قوم جلوس یتحدثون فسلم علیهم ؛
هنگامی که داخل مسجدی شدی و زمانی که مردم مشغول نماز هستند، بر آنها سلام نکن ، بلکه بر رسول خدا (ص ) سلام کن و مشغول نماز شو، ولی وقتی وارد بر گروهی شدی که مشغول صحبت هستند، بر آن ها سلام کن .
(بحارالانوار، ج 76، ص 8)

حدیث761

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الجلوس فی المسجد لانتظار الصلوة عبادة ؛
نشستن در مسجد به انتظار نماز عبادت است .
(بحارالانوار، ج 83، ص 384)

حدیث762

قال علی - علیه السلام -:
النظیف من الثیاب یذهب الهم و الحزن و هو طهور للصلاة ؛
لباس تمیز غم و ناراحتی را برطرف کرده و آن لباس پاک (مناسب ) نماز است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 346)

حدیث763

قال الباقر - علیه السلام -:
من قال فی رکوعه و سجوده و قیامه : ((اللهم صل علی محمد و آل محمد)) کتب الله له ذلک بمثل الرکوع و السجود و القیام ؛
هرکسی در رکوع و سجود و قیام خود بگوید: ((اللهم صل علی محمد و آل محمد)) خدا ثواب آن را مانند ثواب رکوع و سجود و قیام برای او می نویسد.
(ثواب الاعمال ، ص 61)

حدیث764

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اطولکم قنوتا فی دار الدنیا اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقف ؛
هر کسی از شما قنوتش در این دنیا طولانی تر باشد، در آخرت در موقف محشر راحتی او بیشتر خواهد بود.
(ثواب الاعمال ، ص 59)

حدیث765

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
انتظار الصلوة بعد الصلوة کنز من کنوز الجنة ؛
انتظار کشیدن از نماز تا نماز دیگر، گنجی است از گنجهای بهشت .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78)

حدیث766

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اسبغ وضوء و احسن صلوته و ادی زکوة ماله و خزن لسانه و کف غضبه و استغفر لذنبه و ادی النصیحة لاهل بیت رسوله فقد استکمل حقائق الایمان و ابواب الجنة مفتحة له ؛
هر که خوب وضو سازد و نمازش را درست بخواند و زکات مالش رابپردازد و زبانش را نگاه دارد و جلو خشم خویش را بگیرد و برای گناهش آمرزش جوید و برای خاندان پیغمبرش خیرخواهی کند، حقایق ایمان را کامل کرده و درهای بهشت برایش باز است .
(امالی شیخ صدوق ، ص 333)

حدیث767

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
رکعتین بسواک ، احب الی الله - عز و جل - من سبعین رکعة بغیر سواک ؛
دو رکعت نماز با دندانهای مسواک زده ، نزد خداوند از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک بهتر است .
(سفینة البحار، ج 1، ص 675)

حدیث768

قال الصادق - علیه السلام -:
رکعتان یصلیها المتعطر، افضل من سبعین رکعة یصلیها غیر متعطر ؛
دو رکعت نماز با عطر، بهتر است از هفتاد رکعت نماز کسی که عطر نزده است .
(مکارم الاخلاق ، ص 42)

حدیث769

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لو لا ان اشق علی امتی ، لامرتهم بالسواک مع کل صلوة ؛
اگر بر امت من سخت و دشوار نبود، هرآینه به آن ها دستور می دادم که با هر نماز مسواک بزنند.
(میزان الحکمة ، ج 4، ص 597)

حدیث770

قال الصادق - علیه السلام -:
لاصلوة الا بطهور ؛
نماز درست نیست ؛ مگر باطهارت (وضو، غسل ، تیمم ).
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 261)

حدیث771

قال الصادق - علیه السلام -:
السجود علی تربة الحسین - علیه السلام - یخرق الحجب السبع ؛
سجده بر تربت امام حسین (ع ) هفت پرده و مانع را می شکافد.
(بحارالانوار، ج 101، ص 135)

حدیث772

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
علم الاسلام الصلاة فمن فرع لها قبلة و حافظ علیها بحدها و وقتها و سنتها فهو مؤ من ؛
نماز، پرچم اسلام است ، مؤ من واقعی کسی است که دل به آن دهد و مراقب حدود و آداب وقت آن باشد.
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 1887)

حدیث773

قال الصادق - علیه السلام - :
ان الله - عز و جل - فرض علیکم الصلوات فی احب الاوقات الیه ، فاسئلوا الله حوائجکم عقیب فرائضکم ؛
به درستی که خداوند نمازهای واجب را در محبوبترین اوقات واجب کرد، پس حاجات خود را بعد از نمازهایتان بخواهید.
(بحارالانوار، ج 85، ص 324)

حدیث774

قال الباقر - علیه السلام -:
عن الفرض فی الصلاة ، الوقت و الطهور و القبلة و التوجه و الرکوع و السجود و الدعاء ؛
آن چه در نماز واجب است ، عبارت است از: 1 - وقت نماز 2 - طهارت 3- قبله ، 4 - توجه داشتن 5 - رکوع 6 - سجود 7 - دعا.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 80)

حدیث775

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قال الله تعالی : افترضت علی امتک خمس صلوات ؛
خداوند متعال فرمود: نمازهای پنجگانه را بر امت تو واجب کردم .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 1887)

حدیث776

قال الباقر - علیه السلام -:
انما تقبل النافلة بعد قبول الفریضة ؛
همانا، نماز مستحبی زمانی مورد قبول است که نماز واجب مورد قبول واقع شود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20)

حدیث777

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و اما صلاة العصر فهی الساعة التی اکل ادم فیها من الشجرة فاخرجه الله - عز و جل - من الجنة ، فامره الله ذریته بهذه الصلاة الی یوم القیامة و اختارها الله لامتی فهی من احب الصلوات الی الله - عز و جل - و اوصانی ان احفظها من بین الصلوات ؛
اما (علت وجوب ) نماز عصر، و آن در ساعتی است که حضرت آدم از آن میوه که از خوردن آن نهی شده بود، خورد و خداوند او را از بهشت خارج کرد.پس خداوند ذریه حضرت آدم را امر به نماز عصر نمود، و خداوند سبحان این نماز عصر را برای امت من نیز اختیار نمود و این نماز از محبوبترین نمازها در نزد خداوند است و مرا سفارش نمود به حفظ بیشتر این نماز در بین نمازهای یومیه .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 8)

حدیث778

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و اما صلاة الفجر فان الشمس اذا طلعت تطلع علی قرن شیطان فامرنی ربی ان اصلی قبل طلوع الشمس صلاة الغداة و قبل ان یسجد لها الکافر لتسجد امتی الله - عز و جل - و سرعتها احب الی الله - عز و جل - و هی الصلاة التی تشهدها ملائکة اللیل و ملائکة النهار ؛
اما نماز صبح ، پس هنگامی که آفتاب طلوع کرد، مثل اینکه بر شاخهای شیطان طلوع می کند.پروردگارم مرا امر نموده که قبل از طلوع خورشید و قبل از آن که کافر برای آفتاب سجده کند، نماز صبح بخوانم ؛ تا آن که امتم برای خداوند سجده نمایند، و زود به جای آوردن آن در پیشگاه خداوند محبوبتر است .این نمازی است که ملائکه شب و روز شاهد آن می باشند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 9)

حدیث779

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله فرض الزکوة کما فرض الصلاة ؛
خدا زکات را واجب کرد، همان طور که نماز را واجب کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 3)

حدیث780

اول ما افترض الله علی امتی ، الصلوات الخمس ؛
اولین چیزی که خداوند بر امت من واجب کرد، نمازهای پنجگانه است .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 18851)

حدیث781

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الله - عز و جل - انما فرض علی الناس فی الیوم و اللیلة سبع عشر رکعة ، من انی بها، لم یسئله الله - عز و جل - عما سواها ؛
همانا خداوند عز و جل در شبانه روز هفده رکعت نماز بر مردم واجب کرده است کسی که آن را به جا آورد خداوند غیر از نماز از او سؤ ال نمی کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 176)

حدیث782

قال الرضا - علیه السلام -:
اعلم ان افضل الفرائض بعد معرفة الله - جل و عز - الصلوة الخمس ؛
بدان که افضل واجبات بعد از معرفت خدای عز و جل نماز پنجگانه است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 175)

حدیث783

قال الصادق - علیه السلام -:
شیعتنا اهل الورع و الاجتهاد و اهل الوفاء و الامانة و اهل الزهد و العبادة و اصحاب الاحدی و خمسین رکعة فی الیوم و اللیلة ؛
شیعیان ما اهل تقوی و پاکدامنی و کوشش و جدیت اند و مردمی با وفا و امین اند و اهل زهد و عبادتند و کسانی هستند که درشبانه روز پنجاه و یک رکعت نماز می خوانند.
(بحارالانوار، ج 68، ص 167)

حدیث784

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا لقیت الله بالصلوات الخمس المفروضات لم یسالک عما سوی ذلک ؛
هنگامی که خداوند را با نماز پنجگانه واجب ملاقات کردی ، سؤ ال از شما نمی شود ؛ مگر از نمازهای پنجگانه .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 5)

حدیث785

عن الحسن بن علی - علیه السلام -:
ان من طلب العبادة تزکی لها و اذا اضرت النوافل بالفریضة فارفضوها ؛
هرکس طلب عبادت دارد، دل را برای آن پاک می کند، و هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رسانید (باعث آسیب رسانی به یکی ازصفات و ابعاد نمازهای واجب شد) نمازهای مستحبی را ترک کنید.
(تحف العقول ، ص 267)

حدیث786

قال الصادق - علیه السلام -:
صلاة فریضة ، خیر من عشرین حجة ...؛
نماز واجب ، بهتر از بیست حج مستحبی است .
(محجة البیضاء، ج 1، ص 339.بحارالانوار، ج 82، ص 227)

حدیث787

قال العسکری - علیه السلام - :
فاذا سلم من صلاته ، سلم الله علیه و سلم علیه ملائکته ؛
پس زمانی که بنده نمازش را سلام داد، خداوند و ملائکه بر او سلام می فرستند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 221)

حدیث788

قال علی - علیه السلام -:
طول القنوت و السجود ینجی من عذاب النار ؛
قنوت و سجده طولانی در نماز، نمازگزار را از عذاب آتش نجات می دهد.
(تصنیف غررالحکم ، ص 175، حدیث 3353)

حدیث789

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا احرم العبد المسلم فی صلوته ، اقبل الله الیه بوجهه و وکل به ملکا یلتقط القران من فیه التقاطا فاذا اعرض ، اعرض الله عنه و وکله الی الملک ؛
هنگامی که بنده ای مسلمان تکبیرة الاحرام نماز را می گوید، خداوند به طرف او توجه می کند، و موکل می کند بر او ملکی را تا آن چه که قرائت می کند از او دریافت کند، پس وقتی از نماز فارغ شد خداوند او را به همان ملک می سپارد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173)

حدیث790

قال علی - علیه السلام -:
و عن ذلک ما حرس الله عبده المؤ منین بالصلوات و الزکوات ، و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات ... لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا ؛
خداوند بندگان با ایمانش را از تبهکاری و ستمگری و گردنکشی به وسیله نمازها و زکات ها و سعی در گرفتن روزه ها در روزه هایی که واجب نموده است ، حفظ می کند....؛ زیرا در نماز انسان صورتهای آزاده و نیکو را از روی فروتنی در پیشگاه الهی بر خاک می مالد.
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 798)

حدیث791

قال علی - علیه السلام -:
و قد عرف حقها (الصلوة ) رجال من المؤ منین الذین تشغلهم عنها زینة متاع ، و لاقرة عین من ولد و لا مال ، یقول الله سبحانه : ((رجال لا تلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله و اقام الصلوة و ایتاء الزکوة )) ؛
حق نماز را مؤ منین شناخته اند که نه زینت های دنیا، نه نور چشمی ها از فرزند و مال ، آنان را از عبادت پروردگارشان باز نمی دارد زیرا که خداوند سبحان میگوید: ((مردانی هستند که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد)).
(نهج البلاغه ، خطبه ، 199)

حدیث792

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة ...مفتاحا للجنة و مهورا لحور العین و ثمنا للجنة ؛
نماز موجب فتح و گشایش ابواب جنت برای او می باشد و مهریه حورالعین و ثمن و بهای بهشت است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 231)

حدیث793

قال الصادق - علیه السلام -:
اعلم ان الصلوة حجزة الله فی الارض فمن احب ان یعلم ما یدرک من نفع صلوته فلینظر فان کانت صلوته حجرته عن الفواحش و المنکر فانما ادرک من نفعها بقدر ما احتجر ؛
بدان حقیقت نماز نگهبان الهی در زمین است پس کسی که می خواهد بداند چه بهره ای از نماز می برد باید ملاحظه کند که نماز چه اندازه او را از زشتی و بدی ما حفظ می کند و به همان اندازه که حفظ می کند بهره برده است .
(بحارالانوار، ج 78، ص 199)

حدیث794

قال علی - علیه السلام -:
الصلاة قربان کل تقی ، و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاة و زکاة البدن الصیام ، و جهاد المراة حسن التبعل ؛
نماز وسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افراد ناتوان است ، هرچیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است .جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1152)

حدیث795

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة شفیع بینه و بین ملک الموت ؛
نماز شفیع نمازگزار در نزد ملک الموت است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 232)

حدیث796

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
و تکون صلاة العبد عند المحشر تاجا علی راءسه و نورا علی وجهه و لباسا علی بدنه و سترا بینه و بین النار ؛
نماز بنده در محشر تاجی است بر سر او، و موجب نورانیت صورتش ، لباس برای بدن وی ، و ساتر و حایل بین او و آتش جهنم است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 231)

حدیث797

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا وقع الانسان فی قبره .... کان الصلوة عن یمینه و الزکوة عن شماله و البر ظل علیه ، قال الصبر للصلوة و الزکوة و البر: دونکم صاحبکم فان عجزتم عنه فانا دونه ؛
هنگامی که انسان در قبر خود قرار گرفت ، ((نماز)) در طرف راست و زکات در طرف چپ وی قرار می گیرند، و نیکیهایش بر سر وی سایه می گسترانند ؛ در این هنگام ، ((صبر)) به نماز و زکات و نیکیهای وی می گوید: صاحب خود را دریابید و اگر عاجز ماندید من او را کفایت می کنم و با او خواهم بود.
(سفینة البحار، صبر، ج 2، ص 5)

حدیث798

قال علی - علیه السلام -:
و عن ذلک ما حرس الله عباده المؤ منین بالصلوات و الزکوات ؛
و از اینجاست که خداوند با نمازها و زکاتها و سختکوشی در نماز، از بندگان با ایمانش پاسداری می کند.
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 798)

حدیث799

قال الصادق - علیه السلام -:
انظر اذا قمت الی الله فان الشیطان ابعد مایکون من الانسان اذا قام الی الصلاة ؛
بنگر آن گاه که به درگاه خداوند (برای خدا) می ایستی ، زیرا شیطان هیچ گاه از انسان دورتر از آن وقتی که به نماز می ایستد، نیست .
(جامع الاخبار، ص 211.بحارالانوار، ج 91، ص 243)

حدیث800

قال الصادق - علیه السلام -:
یدخل علی المیت فی قبره الصلاة و الصوم و الحج و الصدقة و البر و الدعاء، و یکتب اجره للذی یفعله و للمیت ؛
نماز و روزه و صدقه و نیکی و دعا برای میت در قبر او داخل می شود، و اجر و پاداش این امور را برای میت و آن را انجام می دهد، نوشته می شود.
(بحارالانوار، ج 82، ص 62)

حدیث801

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة جواز علی الصراط ؛
نماز جواز عبور از صراط است .
(بحارالانوار، ج 98، ص 168)

حدیث802

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا قمت الی الصلاة و توجهت و قراءت ام الکتاب و ماتیسر من السور، ثم رکعت ، فاتممت رکوعها و سجودها و تشهدت و سلمت ، غفر لک کل ذنب فیما بینک و بین الصلاة التی قدمتها الی الصلاة المؤ خرة فهذا لک فی صلاتک ؛
هرگاه به نماز ایستادی و توجه کردی (به سوی خداوند و با حضور قلب ، به پیشگاه او قرار گرفتی ) و فاتحة الکتاب را قرائت نمودی و در حد امکان و میسور، از سوره های (کوچک ویا بزرگ ) قرآن خواندی ، سپس رکوع و سجود تام و تمامی انجام دادی ، آن گاه تشهد و سلام دادی ، اثر این نماز تو، آمرزش تمامی گناهانت می باشد که در مابین دو نمازت می باشد، آن نمازی که قبلا به جای آوردی و نمازی که بعدا خواندی .پس آن چه از نماز عاید تو می گردد، همانا آمرزش کلیه گناهانت می باشد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 205)

حدیث803

قال الصادق - علیه السلام -:
من صلی رکعتین یعلم ما یقول فیهما انصرف و لیس بینه و بین الله - عز و جل - ذنب الا غفره له ؛
کسی که دو رکعت نماز به جاآورد و بداند که (در نماز) چه می گوید، و بعد از اتمام هر نماز گناهی بین او و خداوند باشد خدا او را می بخشد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 240)

حدیث804

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا استقبل المصلی القبلة استقبل الرحمن بوجهه ؛
آن گاه که نمازگزار رو به قبله نماید، خداوند رحمان به صورتش رو می آورد.
(اصول وافی ، ج 2، ص 58)

حدیث805

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا کان یوم القیامة یدعی بالعبد فاول شی ء یسئل عنه الصلاة فاذا جاء بها تامة و الا زخ فی النار ؛
هنگامی که روز قیامت فرا می رسد، اولین چیزی که از انسان سؤ ال می کنند نماز است ، اگر انسان نماز را کامل به جا آورد (در رحمت حق قرار می گیرد) و اگر چنین نباشد، وی را به درون آتش می افکنند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 16)

حدیث806

قال عن حذیفة : کان رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا حزبه امر فرع الی الصلاة ؛
شیوه رسول خدا (ص ) چنان بود که چنانچه مشکلی برای او پیش می آمد، به نماز پناه می برد و از آن استعانت می جست .
(تفسیر درالمنثور، ج 1، ص 67)

حدیث807

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من صلی رکعتین و لم یحدث فیها نفسه بشی ء من امور الدنیا غفر الله له ذنوبه ؛
کسی که دو رکعت نماز بخواند، بدون آن که به فکر کارهای دنیا باشد خداوند گناهانش را می آمرزد.
(بحارالانوار، ج 84، ص 240)

حدیث808

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا اشتد الحر فابردوا بالصلاة فان الحر من فیح جهنم ؛
هر وقت گرما و شدت آن بر شما سخت گرفت ، توسط نماز آن را خنک کنید؛ زیرا گرما و حرارت از جوشش جهنم است .
(بحارالانوار، ج 80، ص 15)

حدیث809

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان المسلم اذا توضا فاحسن الوضوء ثم صلی الصلوات الخمس تحاتت خطایاه کما تحاتت هذا الورق ؛
هنگامی که مسلمان وضو بگیرد و خوب وضو بگیرد، سپس نمازهای پنجگاه را به جا آورد، گناهان او فرو می ریزد، همان گونه که برگهای این شاخه فرو ریخت .
(بحارالانوار، ج 82، ص 319)

حدیث810

قال الصادق - علیه السلام -:
من احب ان یعلم اقبلت صلاته ام لم تقبل فلینظر هل منعته صلاته عن الفحشاء و المنکر فبقدر ما منعته قبلت منه ؛
هرکس دوست دارد بداند نمازش قبول شد یا نه ، ببیند که آیا نمازش او را از گناه و زشتی بازداشته یا نه؟ پس به هر قدر که نمازش او را از گناه بازداشته به همان اندازه نمازش قبول شده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 198)

حدیث811

قال علی - علیه السلام -:
ان الزکاة جعلت مع الصلاة قربانا لاهل الاسلام ؛
همانا زکات همراه نماز مایه تقرب مسلمانان به خداوند است .
(نهج البلاغه ، ص 199)

حدیث812

قال الباقر - علیه السلام -:
ان ملک الموت قال لرسول الله - صلی الله علیه وآله -: ما من اهل بیت مدر و لاشعر فی بر و لا بحر الا و انا اتصفحهم فی کل یوم خمس مرات عند مواقیت الصلاة ؛
همانا، ملک الموت به رسول خدا (ص ) گفت : هیچ اهل خانه ای و صاحب جامه ای در خشکی و دریا نیست ، مگر این که من در هر روز پنج بار هنگام نماز از آنها می گذرم .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79)

حدیث813

عن ابوذر - رحمة الله علیه - قال :
یا رسول الله !امرتنی بالصلاة .فما الصلاة ؟قال : خیر موضوع فمن شاء اقل و من شاء اکثر ؛
ابوذر به پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) عرض کرد: یا رسول الله امر کن مرا به نماز، و گفت : نماز چیست ؟ پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: بهترین چیز است ، هرکس بخواهد کم به جا می آورد یا زیاد انجام می دهد.
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 368)

حدیث814

قال الصادق - علیه السلام -:
للمصلی ثلاث خصال : اذا قام فی صلاته یتناثر علی البر من اعناق السماء الی مغرق راءسه و تحف به الملائکة من تحت قدمیه الی اعناق السماء و ملک ینادی : ایها المصلی !لو تعلم من تناجی ما انفتلت ؛
برای نمازگزار سه فایده است :
1 - هرگاه به نماز می ایستد از بالای فضا تا فرق سر او نیکوییها ریزش دارد.
2 - فرشتگان از زیر پا تا بالای آسمان بر او احاطه دارند.
3 - فرشته ای به او ندا می دهد که ای نمازگزار!اگر بدانی با که مناجات می کنی ، نماز را به پایان نمی بردی .
(ثواب الاعمال ، ص 62.بحارالانوار، ج 82، ص 206)

حدیث815

قال الصادق - علیه السلام -:
مایمنع احدکم اذا دخل علیه غم من غموم الدنیا ان یتوضا ثم یدخل المسجد فیرکع رکعتین یدعوالله فیهما، اما سمعت الله تعالی یقول : ((واستعینوا بالصبر و الصلاة )) ؛
چه مانعی دارد که چون یکی از شما غم و اندوهی از غمهای دنیا بر او درآمد، وضو بگیرد و به مسجد برود و دو رکعت نماز بخواند و برای رفع اندوه خود خدا را بخواند مگر نشنیده ای که خدا می فرماید: ((واستعینوا بالصبر و الصلاة )).
(مجمع البیان ، ج 1، ص 100.وسائل الشیعه ، ج 5، ص 263)

حدیث816

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لیست الصلاة قیامک و قعودک ، انما الصلاة اخلاصک و ان ترید بها الله وحده ؛
نماز برخاستن و نشستن تو نیست ، جز این نیست نماز خالص قرار دادن تو است و این که به آن خشنودی تنها خدا را بخواهی .
(اصول وافی ، ج 2، ص 109.شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 325)

حدیث817

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
مثل الصلاة مثل عمود الفسطاط، اذا ثبت العمود نفعت الاطناب و الاوتاد و الغشاء، و اذا انکسر العمود لم ینفع طنب و لا وتد و لاغشاء ؛
نماز مانند ستون خیمه است ، هرگاه که ستون ثابت شد طنابها و میخها و پوشش فایده می دهد، و آن گاه که ستون شکسته شد طناب و نه میخ و نه پوشش فایده نمی دهد.
(فروع کافی ، ج 3، ص 266)

حدیث818

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لیکن اکثر همک الصلاة ، فانها راءس الاسلام بعد الاقرار بالدین ؛
بیشترین سعی و قصد تو نماز باشد، زیرا آن پس از اقرار بدین سر اسلام است .
(میزان الحکمة ، ج 5، ص 366. بحارالانوار، ج 77، ص 127)

حدیث819

قال الصادق - علیه السلام -:
کان علی - علیه السلام - اذا اماله امر فزع قام الی الصلاة ثم تلا هذه الایة ((استعینوا بالصبر و الصلاة )) ؛
شیوه علی (ع ) چنان بود که چون مشکل مهمی برای او پیش می آمد، به نماز می ایستاد و این آیه را می خواند: ((...واستعینوا بالصبر و الصلاة )).
(تفسیر درالمنثور، ج 1، ص 67)

حدیث820

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
علم الایمان الصلاة ، اول ما یحاسب علیه الصلاة ، ان اول ما فرض الله علی عباده الصلاة و اخر ما یبقی عند الموت الصلاة ، و اول ما یحاسب به یوم القیامة الصلاة فمن اجاب فقد سهل علیه ما بعده ، و من لم یجب فقد اشتد ما بعده ؛
نشانه ایمان نماز است ، اول آن چه از آن حساب می شود نماز است ، همانا اول آن چه خداوند بر بندگانش واجب کرده نماز است ، آخر آن چه هنگام مرگ (برای یاری می ماند) نماز است ، اول چیزی که روز قیامت به حساب آن رسیدگی می شود نماز است ، هرکس جواب داد ما بعد آن آسان شده است ، و هرکس نتواند جواب دهد ما بعد آن سخت تر خواهد شد.
(اصول وافی ، ج 2، ص 65)

حدیث821

قال الرضا - علیه السلام -:
ان رجلا من اصحاب علی - علیه السلام - یقال له قیس کان یصلی فلما صلی رکعة اقبل اسود قصار فی موضع السجود فلما نحی جبینه عن موضعه ، تطوق الاسود فی عنقه ثم انساب فی قمیصه ؛
مردی از اصحاب علی (ع ) که به او قیس می گفتند، به نماز ایستاد.وقتی رکعتی خواند ناگهان مار سیاهی آمد، و در موضع سجده قیس قرار گرفت ، قیس با بی توجهی کامل به رکوع و سجود رفت .وقتی پیشانی از موضع سجده برداشت ، مار به گردن قیس پیچید.سپس از یقه وارد پیراهن او شد.ولی این بنده صالح خدا که حقیقت نماز را دریافته بود به نمازش ادامه داد و آسیبی هم از مار ندید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 246)

حدیث822

قال الصادق - علیه السلام -:
هذه الصلوات الخمس المفروضات من اقامهن و حافظ علی مواقیتهن لقی الله یوم القیامة ؛
کسی که این نمازهای پنجگانه را به پا دارد و محافظت از اوقات آن نماید، پروردگار را روز قیامت ملاقات می کند.
(ثواب الاعمال ، ص 70)

حدیث823

قال الصادق - علیه السلام -:
ان ربکم لرحیم یشکر القلیل ، ان العبد لیصلی الرکعتین یرید بها وجه الله فیدخله الله به الجنة ؛
همانا پروردگار شما مهربان است ، عمل کم را تقدیر می کند، هر آینه انسان دو رکعت نماز محض خدا به جای آورد، خداوند به سبب آن نماز، او را وارد بهشت می کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 316)

حدیث824

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان المصلی لیقرع باب الملک : و انه من یدم قرع الباب یوشک ان بفتح له ؛
همانا نمازگزار درب خانه خداوند را می کوبد و هرکس پیوسته دری را بکوبد عاقبت به روی او باز خواهد شد.
(نهج الفصاحه ، ص 827)

حدیث825

قال علی - علیه السلام -:
تعاهدوا امر الصلاة و حافظوا علیها، و استکثروا منه ، و تقربوا بها فانها کانت علی المؤ منین کتاباموقوتا ؛
امر نماز را مراعات کنید و آن را محافظمت نمایید و بسیار به جا آورید و با آن به خدا تقرب جویید، زیرا نماز ((بر مؤ منین فریضه است نوشته شده و وقت آن تعیین گردید.
(نهج البلاغه ، خطبه 199)

حدیث826

قال علی - علیه السلام -:
ما اهمنی ذنب امهلت بعده حتی اصلی رکعتین و اسال الله العافیة ؛
گناهی که پس از ارتکاب آن فرصت یافته ام که دو رکعت نماز بخوانم و از خدای بزرگ آمرزش بخواهم مرا غمگین نساخته است .
(نهج البلاغه ، کلمات قصار، 299)

حدیث827

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قام المصلی الی الصلاة نزلت علیه الرحمة من اعنان السماء الی الارض ؛
زمانی نمازگزار به نماز می ایستد، از فضای آسمان بر زمین رحمت بر او نازل می شود.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 21)

حدیث828

عن عبدالرحمن بن سمرة قال :
کنا عند رسول الله - صلی الله علیه وآله - یوما، فقال : رایت البارحة عجایب فقلنا: یا رسول الله و ما رایت حدثنا به فداک انفسنا و اهلونا و اولادنا (الی ان قال ...)قال - صلی الله علیه وآله - و رایت رجلا من امتی قد احتوشته ملائکة العذاب فجائته صلوته فمنعته منه ؛
عبدالرحمن بن سمره گفت : روزی خدمت رسول گرامی اسلام (ص ) بودم ، حضرت فرمودند: من دیشب عجایبی دیدم . عرض کردم : یا رسول الله ، چه دیدید؟ برای ما بیان بفرمایید، جان و اهل و اولاد ما فدای تو باد! حضرت فرمودند: دیدم مردی از امت مرا که ملائکه عذاب او را محاصره کرده بودند در این حال نمازش آمد و مانع از عذابش شد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث829

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا قام العبد المؤ من فی صلاته نظر الله - عز و جل - الیه ؛
وقتی که بنده مؤ من به نماز می ایستد، خداوند سبحان به او نظر می کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 21)

حدیث830

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
تکتب الصلوة علی اربعة اسهم : الی ان قال : فاذا هو اتم رکوعها و سجودها و اتم سهامها صعدت الی السماء لها نور بتلاءلو و فتحت لها ابواب السماء و تقول حافظت علی حفظک الله و تقول الملائکة صلی الله علی صاحب هذه الصلوة و اذا لم یتم سهامها صعدت ولها ظلمة و غلق ابواب السماء دونها و تقول ضیعتنی الله و ضرب بها وجهه ؛
نماز بر چهار قسمت نوشته شده است :
1 - زمانی که نمازگزار رکوع و سجود نمازش را کامل به جا آورد و قسمتهای نماز را که کامل کرد (این نماز) به آسمان صعود می کند، در حالی که نور از او تلالو می کند و ابواب آسمان برای او گشاده می شود.
2 - (و خطاب به نمازگزار) می گوید، مرا محافظت کردی خدایت محافظت کند و ملائکه می گویند درود بر صاحب این نماز.
3 - و زمانی که قسمتهای نماز کامل گزارده نشود (به آسمان ) صعود می کند، در حالی که تاریک و ظلماتی است و ابواب آسمان به رویش بسته می شود.
4 - (و خطاب به نمازگزار) می گوید ضایع کردی مرا، خدا تو را ضایع کند در این حال نماز را به چهره (این نمازگزار) می زنند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173)

حدیث831

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة تنظر و لاتنظر بها؛
نماز ناظر به همه چیز است و چیزی به نماز نظارت ندارد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث832

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان المسلم اذا توضا و صلی الخمس تحاتت خطایاه کما تحاتت الورق ؛
همانا مسلمان هنگامی که وضو می گیرد و نماز پنجگانه را می خواند، گناهانش می ریزد ؛ مثل این که برگ از شاخه درخت می ریزد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 235)

حدیث833

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
تحترقون تحترقون فاذا صلیتم الفجر غسلتها، ثم تحترقون تحترقون فاذا صلیتم الظهر غسلتها، ثم تحترقون تحترقون فاذا صلیتم العصر غسلتها، ثم تحترقون فاذا صلیتم المغرب غسلتها، ثم تحترقون فاذا صلیتم العشاء غسلتها، ثم تنامون فلایکتب علیکم حتی تغسلوا؛
اعمالتان ، شما را به دوزخ رهنمون می سازد و گویی آتش شما را در بر گرفته است تا آن که نماز بامداد را به جای آورید و بدین گونه گناهان شما پاک می گردد، پس گناهان باز شما را به دوزخ می راند، تا آن که نماز ظهر را به جای آورید و بدین ترتیب گناهانتان را پاک کنید.باز ارتکاب گناهان شما را مستوجب آتش می کند تا آن که نماز عصر را به جای آورید و گناهانتان را بدین صورت پاک کنید.و بدین ترتیب نماز مغرب گناهان عصر را می زداید و نماز عشاء گناهان پیش از خود را پاک می کند، سپس به خواب می روید و تا آن گاه که از خواب برخیزید بر شما گناهی نوشته نخواهد شد.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183. بحارالانوار، ج 82، ص 224)

حدیث834

قال الصادق - علیه السلام -:
یوتی بشیخ یوم القیامة فیدفع الیه کتابه ظاهره مما یلی الناس و لایری الا مساویا فیطول ذلک علیه ، فیقول : یا رب اءتاءمرنی الی النار؟فیقول الجبار جل جلاله : یا شیخ انا استحیی ان اعذبک و قد کنت تصلی لی فی دار الدنیا اذهبوا بعبدی الی الجنة ؛
پیرمردی را در قیامت حاضر می کنند، سپس پرونده عملش را به دستش می دهند، پرونده به صورتی است که مردم آن را می بینند و در آن پرونده جز بدیهای او نمی نگرند.این برنامه به طول می انجامد تا پیرمرد به حضرت حق عرض می کند: امر می کنی که مرا به آتش ببرند؟ خطاب می رسد: ای پیرمرد!من حیا می کنم تو را عذاب کنم ، در حالی که در دنیا برای من نماز خواندی ، ای ملائکه !بنده مرا به بهشت ببرید.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 35، بحارالانوار، ج 82، ص 204)

حدیث835

قال علی - علیه السلام -:
و شبهها رسول الله - صلی الله علیه وآله - بالحمة تکون علی باب الرجل فهو یغتسل منها فی الیوم و اللیلة خمس مرات فما عسی ان یبقی علیه من الدرن ؛
پیامبر خدا (ص ) نماز را به چشمه آب گرم که بر در خانه شخص باشد و روزی پنج نوبت خود را در آن شست و شو دهد، تشبیه کرد و فرمودند: آیا با چنین شست و شوها چیزی از آلودگی بر بدن باقی می ماند.
(نهج البلاغه ، خطبه 199)

حدیث836

راءی النبی - صلی الله علیه وآله - رجلا یقول : اللهم اغفرلی و لا اراک تفعل فقال له - صلی الله علیه وآله -: لم یسوء ظنک قال : لانی اذنبت فی الجاهلیة و الاسلام فقال - صلی الله علیه وآله -: اما ما اذنبت فی الجاهلیة فقد محاه الایمان و فقلت فی الاسلام ، الصلوة الی الصلوة کفارة لما بینهما؛
رسول خدا (ص ) مردی را دید که چنین می گوید: خدایا مرا بیامرز و نمی بینم تو را که مرا بیامرزی ، رسول گرامی به او فرمودند: به خدا سوء ظن نداشته باش ، آن مرد گفت : من در جاهلیت (قبل از اسلام ) و بعد از اسلام گناه کردم ، حضرت فرمودند: اما گناهانی که در جاهلیت کردی ، ایمان و اسلام ، آنها را محو کرده است و گناهی که در اسلام مرتکب شده ای ، کفاره گناهان بین دو نماز از این نماز تا نماز بعدی است .
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 16)

حدیث837

قال الرضا - علیه السلام -:
(الصلوة ) طلب الوصال الی الله من العبد؛
(نماز) مطالبه وصال و تقرب بنده به سوی خداوند است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 264)

حدیث838

قال الباقر - علیه السلام -:
فما من مؤ من یوافق تلک الساعة ان یکون ساجدا او راکعا او قائما الا حرم الله جسده علی النار ؛
هیچ مؤ منی نیست که در چنین وقت نماز در حال سجود و یا رکوع یا قیام باشد، مگر این که خدا جسمش را بر آتش حرام کرده است.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 27)

حدیث839

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان العبد المسلم اذا قام الی الصلاة تحانت عنه خطایاه کما تحانت ورق هذه الشجرة ؛
همانا که بنده مسلمانی وقتی که برای نماز می ایستد، ساقط می شود از او خطایای او، چنان که ساقط می شوند برگهای این درخت .
(بحارالانوار، ج 82، ص 208)

حدیث840

المرء المسلم باذن الله - عز و جل - مادام فی الصلوة لم یزل الله - عز و جل - ینظر الیه حتی یفرغ من صلاته ؛
فرد مسلمان تا هنگامی که به نماز ایستاده خداوند نظر مرحمتش را از او قطع نخواهد کرد و انوار الهی شامل اوست تا وقتی که انسان از نمازش فارغ گردد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 227)

حدیث841

قال الصادق - علیه السلام -:
من اقام فی مسجد بعد صلوته انتظارا للصلوة فهو ضیف الله و حق علی الله ان یکرم ضیفه ؛
کسی که بعد از هر نماز در مسجد بایستد، در حالیکه انتظار نماز بعدی را می کشد، پس او مهمان خدا است ، و بر خداست که مهمانش را اکرام کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78)

حدیث842

قال علی - علیه السلام -:
فرض الله الایمان تطهیرا من الشرک و الصلوة تنزیها عن الکبر ؛
خداوند، ایمان را برای پاکسازی انسانها از شرک واجب کرده است ، و نماز را برای پاکسازی از کبر.
(نهج البلاغه ، کلمات قصار 252)

حدیث843

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الصلاة تاتی الی المیت فی قبره بصورة شخص انور اللون یونسه فی قبره و یدفع عنه اهوال البرزخ ؛
نماز به صورت انسانی سفید چهره وارد قبر میت شده و با او انس می گیرد و وحشتهای برزخ را از او برطرف می کند.
(لالی الاخبار، ج 4، ص 1.الحکم الزهراء، ص 283)

حدیث844

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من صلاة یحضر وقتها الا نادی ملک بین یدی الناس: ایها الناس ! قوموا الی نیرانکم التی اوقدتموها علی ظهورکم فاطفئوها بصلاتکم؛
هیچ نمازی نیست مگر اینکه چون وقت آن فرا می رسد فرشته ای در پیش روی مردمان ندا می کند: ای مردم ! برخیزید به سوی آتشی که بر پشت خودافروخته اید، تا آن را با نماز خویش خاموش کنید.
(محجة البیضاء، ج 1، ص 339)

حدیث845

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
نوروا منازلکم بالصلاة و قرائة القرآن ؛
به خانه هایتان با خواندن نماز، و قرائت قران ، نورانیت ببخشید.
(کنزالعمال ، ج 15، ص 392، حدیث 41518)

حدیث846

عن العسکری - علیه السلام -:
فاذا توجه العبد الی مصلاه لیصلی ، قال الله - عزو جل - لملائکته یا ملائکتی الا ترون هذا عبدی کیف قد انقطع عن جمیع الخلائق الی ، و امل رحمتی و جودی و راءفتی اشهدکم انی اخصه برحمتی و کرامتی ؛
زمانی که بنده جانب مصلایش برای نماز می ایستد، خداوند به ملائکه اش خطاب می کند: ای ملائکه من !آیا نمی بینید بنده من چگونه از جمیع خلق منقطع شده و به طرف من آمده ، در حالی که امیدوار به رحمت وجود و راءفت من است .شاهد می گیرم شما را، به درستی که رحمت و کرامت خود را مخصوص او گردانم .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 22)

حدیث847

قال الصادق - علیه السلام -:
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه ؛
اگر خداوند از کسی دو رکعت نمازش را قبول کند، او را عذاب نمی کند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 22)

حدیث848

قال علی - علیه السلام -:
عباد الله !ان افضل ما توسل به المتوسلون الی الله جل ذکره ، الایمان بالله و برسله و ما جائت به من عند الله ، و اقام الصلاة فانها الملة ؛
ای بندگان خدا! به راستی گرامی ترین چیزی که بندگان صالح به وسیله او به خداوند تقرب می جویند، ایمان به خدا و پیامبران ، و آن چه که از جانب خداوند آورده اندو اقامه نماز می باشد، زیرا که نماز ملت است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 290.میزان الحکمة ، ج 5، ص 375)

حدیث849

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
فان مثل الصلاة کمثل النهر الجاری ، کلما صلی صلاة کفرت ما بینهما من الذنوب ؛
همانا مثل نماز همچون مثل نهر جاری است ، هرگاه آدمی نماز بگذارد گناهانی راکه میان دو نماز او سرزده است می پوشاند.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 7)

حدیث850

قال علی - علیه السلام -:
الصلوات الخمس کفارة لما بینهن ما اجتنب من الکبائر و هی التی قول الله - عز و جل -: ((ان الحسنات یذهبن السیئات )) ؛
نمازهای پنج گانه کفاره گناهانی است که میان آنها انجام گرفته است ؛ به شرط آن که از گناهان کبیره اجتناب شده باشد و همین است گفتار خداوند بزرگ : ((نیکیها، بدیها را از بین می برد)).
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 10.بحارالانوار، ج 82، ص 237)

حدیث851

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اذا قام العبد المؤ من فی صلاته نظر الله - عز و جل - الیه او قال اقبل الله علیه حتی ینصرف و اظلته الرحمة من فوق راءسه الی افق السماء و الملئکة تحفه من حوله الی افق السماء و کل الله به ملکا قائما علی راءسه یقول له ایها المصلی لو تعلم من ینظر الیک و من تناجی ما التفت و لازلت من موضعک ابدا؛
هرگاه بنده مؤ من به نماز برخیزد، خداوند به او نظر می کند (یا فرمود) خداوند به او روی می کند تا از نماز فارغ شود و رحمت از بالای سرش تا افق آسمان بر او سایه می افکند و فرشتگان اطراف او را تا آسمان می پوشانند و خداوند فرشته ای را بر سر او موکل می کند که به او می گوید ای نمازگزار! اگر بدانی چه کسی به تو نظر می کند و با چه کسی مناجات می کنی ، به چیز دیگری توجه نخواهی کرد و هرگز از جایگاه خود کنار نخواهی رفت .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 10.وسائل الشیعه ، ج 3، ص 21)

حدیث852

قال علی - علیه السلام - :
ان الله - عز و جل - لیهم بعذاب اهل الارض جمیعا حتی لایحاشی منهم احدا اذا عملوا بالمعاصی واجترحوا السیئات ، فاذا نظر الی الشیب ناقلی اقدامهم الی الصلاة و الولدان یتعلمون القرآن رحمهم فاخر ذلک عنهم ؛
اهل زمین چون به عصیان و تبهکاران مبتلا شوند، خدای عز و جل اراده کند که همه آن ها را بدون استثناء عذاب کند، اما هنگامی که به سالخوردگان نظر کند که به سوی نماز گام بر می دارند و کودکان که مشغول یادگیری قرآنند، عفو رحمت خود را به آنان نثار کند و عذاب آنها را تاءخیر اندازد.
(ثواب الاعمال ، ص 66)

حدیث853

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة کفارة الخطایا ثم قراء: ((ان الحسنات یذهبن السیئات )) ؛
نماز کفاره گناهان می باشد.سپس آن حضرت این آیه را خواند که : ((حسنات سیئات را از بین می برد)).
(تفسیر ابوالفتوح رازی ، ج 1، ص 248)

حدیث854

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قم فصل فان فی الصلوة شفاء ؛
برخیز نماز به جا آور! پس همانا در نماز شفا است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 28)

حدیث855

الصلاة بیت الاخلاص ؛
نماز (حقیقی و کامل ) جایگاه و خانه اخلاص است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 375.بحارالانوار، ج 78، ص 183)

حدیث856

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا؛
هرکس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 198.شهاب الاخبار، ص 215)

حدیث857

قال علی - علیه السلام -:
الصلوة تنزل الرحمة ؛
نماز رحمت الهی را نازل می کند.
(غررالحکم ، ص 52، میزان الحکمة ، ج 5، ص 367)

حدیث858

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لایزال الشیطان یرعب من بنی ادم ما حافظ علی الصلوات الخمس فاذا ضیعهن تجرء علیه و اوقعه فی العظائم ؛
شیطان پیوسته از فرزندان آدم در وحشت و هراس است تا آن گاه که نمازهایش را به دقت و با شرایط و آداب می خواند.پس اگر نماز را ضایع نموده (و در وقت مقرر آن به جا نیاورد)، شیطان بر او چیره می شود و او را در گناهان کبیره می اندازد و وی را گرفتار می کند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 202)

حدیث859

عن الامام المهدی - علیه السلام -:
ما ارغم انف الشیطان بشی ء مثل الصلاة فصلها و ارغم انف الشیطان ؛
هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمی کند، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال .
(بحارالانوار، ج 53، ص 184)

حدیث860

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر! مادمت فی الصلاة فانک تقرع باب الملک الجبار و من یکثر قرع باب الملک فانه یفتح له ؛
ای ابوذر! تا هنگامی که در نماز هستی درب خانه ملک جبار را می کوبی ، و هر کس درب خانه ملک را بسیار بکوبد، به رویش باز می شود.
(بحارالانوار، ج 77، ص 80.میزان الحکمه ، ج 5، ص 377)

حدیث861

قال زین العابدین - علیه السلام -:
و حق الصلاة ان تعلم انهاوفادة الی الله - عز و جل - و انت فیها قائما بین یدی الله - عز و جل - فاذا علمت ذلک قمت مقام العبد الذلیل الحقیر الراغب الراهب الراجی الخائف المسکین المتضرع المعظم لمن کان بین یدیه بالسکون والوقار و تقبل علیها بقلبک و تقیمها بحدودها و حقوقها ؛
و حق نماز این است که بدانی ، آن هجرتی است به سوی خدای عز و جل و تو در حال نماز، در مقابل خداوند گرانقدر و شکوهمند ایستاده ای .هنگامی که این را دانستی ، در جایگاه بنده خوار کوچک مشتاق نگران امیدوار ترسان بیچاره ای قرار می گیری که آن را که در برابرش ایستاده ای ، بزرگ و با آرامش و هیبت دانسته ، عظمت او را پاس می داری و با قلبت به نماز روی آورده و با تمام حد و مرزها و حقوق لازم برپا می داری .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 396.بحارالانوار، ج 74، ص 4)

حدیث862

قال الکاظم - علیه السلام -:
یا ابت ان الذی کنت اصلی له اقرب الی منهم یقول الله - عز و جل -: ((و نحن اقرب الیه من حبل الورید)) ؛
(امام کاظم (ع ) در پاسخ فرمودند: ای پدر! آن خدایی که من برای او نماز می خوانم از مردم به من نزدیکتر است ، خداوند می فرماید: ((و ما از رگ گردن به انسان نزدیکتریم .))
(بحارالانوار، ج 10، ص 204.مناقب آل ابی طالب ، ج 4، ص 311)

حدیث863

عن رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قال الله تعالی : افترضت علی امتک خمس صلوات و عهدت عندی عهدا انه من حافظ علیهن لوقتهن ادخلته الجنة و من لم یحافظ علیهن فلا عهد له عندی ؛
خداوند متعال فرمود: نمازهای پنج گانه را بر امت تو واجب کردم و با خود پیمان بستم که هر کس مراقب آن نمازها و وقت آنها باشد، او را به بهشت داخل نمایم ، و کسی که مراقب آنها نباشد من تعهدی نسبت به او ندارمساءله
(کنزالعمال ، ج 7، ص 279، حدیث 18872)

حدیث864

قال علی - علیه السلام -:
و انهالتحت الذنوب حت الورق ؛
نماز گناهان را مانند ریزش برگ درختان فرو می ریزد.
(نهج البلاغه ، خطبه 199)

حدیث865

قال الصادق - علیه السلام -:
ان ملک الموت یدفع الشیطان عن المحافظ علی الصلوة ویلفنه شهادة ان لا اله الا الله و ان محمدا رسول الله فی تلک الحالة العظیمة ؛
همانا ((ملک الموت )) شیطان را در دم مرگ از کسی که حافظ نماز است ، دور می کند و شهادت بر وحدانیت خدا و رسالت رسول خدا (ص ) را در هنگام هولناک مرگ به او تلقین می کند (توفیق شهادتین پیدا می کند).
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 19)

حدیث866

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله - :
لاصلوة لمن لم یطع الصلوة ، و طاعة الصلوة ان تنهی عن الفحشاء و المنکر ؛
کسی که مطیع نماز نباشد، نمازش کامل نیست و اطاعت از نماز همان دوری از فحشاء و منکر است .(نمازی نیست برای کسی که اطاعت و پیروی از نماز نکند.سپس پیامبر (ص ) می افزاید: طاعت و پیروی از نماز به این است که نماز او را از فحشاء و منکرات و زشتیها باز دارد.)
(بحارالانوار، ج 82، ص 198)

حدیث867

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الصلوة و الصوم و الصدقة و الحج و العمرة و کل عمل صالح ینفع المیت حتی ان المیت لیکون فی ضیق فیوسع علیه و یقال : هذا بعمل ابنک فلان او بعمل اخیک فلان اخوه فی الدین ؛
نماز، روزه ، صدقه ، حج ، عمره ، و نیز هر عمل صالحی برای میت سود دارد، حتی اگر میت در تنگنا هم باشد، به واسطه این اعمال ، گشایشی برای او به عمل می آید و به وی می گویند: این گشایش به خاطر عملی است که پسر تو فلانی یا برادر دینی تو فلانی به جا آورده است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 312)

حدیث868

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة تسود وجه الشیطان ؛
نماز چهره شیطان را سیاه می کند.
(نهج الفصاحه ، ص 396)

حدیث869

قال علی - علیه السلام -:
ان الانسان اذا کان فی الصلاة ، فان جسده و ثیابه و کل شی ءحوله یسبح ؛
هنگامی که انسان در حال نماز است ، اندام و جامه او و هر چه پیرامون اوست ، خدا را تسبیح می گویند.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 377 .بحارالانوار، ج 82، ص 213.علل الشرایع ، ج 1، ص 237)

حدیث870

قال علی - علیه السلام -:
اذا قام الرجل الی الصلاة اقبل الیه ابلیس ینظر الیه حسدا لما یری من رحمة الله التی تغشاه ؛
هنگامی که کسی به نماز بر می خیزد، شیطان می آید و به نظر حسادت به او نگاه می کند، زیرا می بیند که رحمت خدا او را فرا گرفته است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 207)

حدیث871

قال علی - علیه السلام -:
الصلوة قربان کل تقی ؛
نماز خواندن وسیله نزدیکی به خدا است برای هر شخص پرهیزکار.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 367.بحارالانوار، ج 10، ص 99. من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 56، ح 16)

حدیث872

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة سلاح علی الکافر ؛
نماز سلاح مؤ من علیه کافر است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 56 و 231)

حدیث873

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة اجابة للدعاء و قبول للاعمال ؛
نماز موجب اجابت دعا و قبولی اعمال است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 1)

حدیث874

قال الصادق - علیه السلام -:
المنجیات : اطعام الطعام و افشاء السلام و الصلاة باللیل و الناس نیام ؛
عوامل رستگاری : اطعام کردن ، آشکار سلام کردن ، نماز شب خواندن در حالی که مردم آرمیده اند.
(محاسن برقی ، ص 387)

حدیث875

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة زاد للمؤ من من الدنیا الی الاخرة ؛
نماز زاد و توشه مؤ من در دنیا برای آخرت می باشد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 232)

حدیث876

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة انس فی قبره و فراش تحت جنبه و جواب لمنکر و نکیر ؛
نماز مونس (نمازگزار) در قبر، فراش نیکو در زیرش ، و پاسخ نمازگزار برای نکیر و منکر می باشد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 232)

حدیث877

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
نوم علی علم خیر من صلاة علی جهل ؛
خواب با علم بهتر از نماز با جهل است .
(نهج الفصاحه ، م 3140، ص 633)

حدیث878

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بالصلاة یبلغ العبد الی الدرجة العلیاء لان الصلاة تسبیح و تهلیل و تحمید و تکبیر و تمجید و تقدیس و قول و دعوة ؛
به وسیله نماز بنده به درجه عالی و مقام والا می رسد، زیرا نماز تسبیح و تهلیل و تحمید و تکبیر و تمجید و تقدیس الهی است ، نماز قول حق و دعوت به سوی حق می باشد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 232.جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 22)

حدیث879

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
صلاة الرجل تطوعا حیث لایراه الناس تعدل صلاته علی اعین الناس خمسا و عشرین ؛
نماز مرد که به دلخواه درجایی که مردم او را نبینند به جاآورد، برابر بیست و پنج نماز است که در برابر چشم مردم انجام دهد.
(نهج الفصاحه ، م 1848، ص 391)

حدیث880

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان احب الاعمال الی الله - عز و جل - الصلاة و البر و الجهاد ؛
همانا محبوبترین اعمال در نزد خداوند: نماز، نیکی کردن و جهاد در راه خداست .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 27)

حدیث881

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الصلوة حجرة الله فی الارض ؛
همانا نماز نگهبان الهی در زمین است .
(بحارالانوار، ج 78، ص 199)

حدیث882

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من لیلة الا و ملک الموت ینادی یا اهل القبور لمن تغبطون الیوم ....فیقول الموتی : انما نغبط المؤ منین فی مساجدهم لانهم یصلون و لا نصلی ...؛
هر شب فرشته مرگ ندا می کند: ای اهل قبور!نسبت به چه کسی غبطه می خورید؟.. مردگان در جواب گویند: ما به مؤ منانی غبطه می خوریم که در مساجد نماز می خوانند در حالی که ما نماز نمی خوانیم .
(ارشاد القلوب ، ص 65)

حدیث883

قال الباقر - علیه السلام -:
الصلاة عمود الدین ، مثلها کمثل عمود الفسطاط اذا ثبت العمود ثبتت الاوتاد الاطناب و اذا مال العمود و انکسر لم یثبت وتد و لاطنب ؛
نماز ستون دین است ، مثل نماز همانند عمود و ستون خیمه است که هرگاه ستون ثابت باشد طنابها و میخها و پرده آن ثابت است .هنگامی که ستون آن کج و شکسته شود هیچ کدام از آنها استوار نمی ماند.
(بحارالانوار، ج 82، ص 218.میزان الحکمه ، ج 5، ص 369)

حدیث884

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الصلوة افضل العبادة لله و هی احسن صورة خلقها الله من اداها بکمالها و تمامها فقد ادی واجب حقها و من تهاون فیها ضرب بها وجهه ؛
همانا نماز بهترین شیوه بندگی خداست و آن زیباترین شکلی است که خداوند آن را آفریده ، پس کسی که به طور کامل و تمام آن را به جا آورد حق واجب آن را ادا کرده و کسی که در انجام آن کوتاهی کند خدا آن را به صورتش می زند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 246)

حدیث885

قال الباقر - علیه السلام -:
ما من عبد من شیعتنا یقوم الی الصلوة الا اکتنفته بعدد من خالفه ملائکة یصلون خلفه و یدعون الله - عز و جل - له حتی یفرغ من صلاته ؛
هیچ بنده ای از پیروان ما نیست که به نماز بایستد، مگر آن که به اندازه مخالفینش ملائکه پشت سر او نماز می خوانند و در پیشگاه خداوند متعال برای او دعا می کنند تا از نمازش فارغ شود.
(بحارالانوار، ج 82، ص 205)

حدیث886

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من عرف الله و عظمه منع فانه من الکلام و بطنه من الطعام و عنا نفسه بالصیام و القیام ؛
کسی که خدا را شناخت و به عظمتش پی برد، دهان خود را از سخن (بی مورد)، و شکم را از غذای حرام باز می دارد، و به استقبال سختی روزه و نماز جهت دریافت پاداش و جلب رضایت حق می شتابد.
(سفینة البحار، ج 2، ص 178)

حدیث887

قال الصادق - علیه السلام -:
یا هشام ! افضل ما یتقرب به العبد الی الله بعد معرفة به الصلوة و بر الوالدین و ترک الحسد و العجب و الفخر ؛
بهترین وسیله ای که انسان را به خداوند نزدیک می سازد، بعد از خداشناسی ، نماز و نیکوکاری به پدرو مادر و ترک رذیله های حسد و عجب و فخرفروشی است .
(تحف العقول ، ص 455)

حدیث888

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اظهر امر الاسلام کله صغیرة و کبیرة و لکن اکثر همک الصلوة ؛
همه دستورات اسلام را از کوچک و بزرگ آشکار کن ، ولی بیشتر همت تو درباره نماز باشد.
(بحارالانوار، ج 77، ص 129، روایت 33)

حدیث889

قال علی - علیه السلام -:
لایخرج فی سفر یخاف فیه علی دینه و صلاته ؛
در سفری که می ترسید بر دینتان و نمازتان خارج نشوید.
(بحارالانوار، ج 10، ص 108.میزان الحکمه ، ج 4، ص 475)

حدیث890

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان اول ما فرض الله علی عباده الصلاة ، و اخر ما یبقی عند الموت الصلاة ، و اول ما یحاسب یوم القیمة الصلاة ، فمن اجاب فقد سهل ما بعده و من لم یجب فقد اشتد ما بعده ؛
همانا اولین فریضه ای که از طرف خداوند بر بندگانش واجب شد نماز بود و آخرین فریضه ای که تا دم مرگ از او ساقط نمی گردد و وجوبش همچنان باقی است نماز است و اولین چیزی که بنده به آن در روز قیامت محاسبه می گردد، نماز است .پس اگر کسی جواب داد بعد از آن ، کار بر اوآسان می گردد و اگر جواب نداد، بعد از آن کار بر او سخت می شود.
(لئالی الاخبار، ج 4، ص 8)

حدیث891

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة میزان ؛
نماز وسیله سنجش است .
(پرتوی از اسرار نماز، ص 80)

حدیث892

قال علی - علیه السلام -:
تعاهدوا امر الصلوة و حافظوا علیها و استکثروا منها و تقربوا بها ؛
مراقب نماز خود باشید و آن را حفظ کنیدو زیاد (نماز مستحبی ) بخوانید و به وسیله آن تقرب جویید.
(نهج البلاغه ، خطبه 190)

حدیث893

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة وجه دینکم ؛
نماز سیمای مکتب (دین) شماست .
(فروع کافی ، ج 1، ص 270)

حدیث894

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة نور ؛
نماز، روشنی است .
(میزان الحکمه ، ج 10، ص 234)

حدیث895

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة من افضل اعمال العباد ؛
نماز از بهترین اعمال بندگان است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184)

حدیث896

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اول ما یرفع من اعمالهم الصلوات الخمس ؛
اولین عملی که از انسانها بالابرده می شود، نماز پنج گانه است .
(کنز العمال ، ج 7، حدیث 18899)

حدیث897

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة راءس الدین ؛
نماز (به منزله ) سر دین است .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184)

حدیث898

قال علی - علیه السلام -:
و اقام الصلاة فانها الملة ؛
برپا داشتن نماز، نشانه اصلی دین است .
(نهج البلاغه ، خطبه 110)

حدیث899

قال الرضا - علیه السلام -:
(الصلوة ) صلة الله للعبد بالرحمة ؛
نماز عطیه و احسانی است از طرف خداوند برای بنده ، که از راه رحمت و عنایت بخشیده است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 246)

حدیث900

قال الصادق - علیه السلام -:
ان اول ما یسئل عنه العبد اذا وقف بین یدی الله - عز و جل - الصلوات المفروضات و عن الزکاة المفروضة و عن الصیام المفروض ، و عن الحج المفروض و عن ولایتنا اهل البیت ؛
وقتی بنده (فردای قیامت ) در مقابل خدای عز و جل قرار گرفت ، اولین چیزی که از او سؤ ال می کنند، نمازهای واجب ، زکات واجب ، روزه واجب ، حج واجب و ولایت ما اهل بیت است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 90)

حدیث901

قال الصادق - علیه السلام -:
اما انه لیس شی ء افضل من الحج الا الصلوة ؛
به درستی که هیچ عملی بالاتر از حج نیست ، مگر نماز.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 26)

حدیث902

قال علی - علیه السلام -:
اوصیکم بالصلوة التی هی عمود الدین و قوام الاسلام فلا تغفلوا عنها ؛
سفارش می کنم شما را به نمازی که ستون دین و قوام اسلام است ؛ پس از نماز غافل نشوید.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 172)

حدیث903

قال الصادق - علیه السلام -:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بها و یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) و للعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة ؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود: برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است : 1 - علم 2 - ایمان ، 3 - عمل به ایمان ، تا آن جا که فرمود: برای عامل به دین سه علامت است : 1 - نماز 2 - روزه ، 3 - زکات .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث904

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قام المصلی الی الصلوة ، نزلت علیه الرحمة من اعنان السماء الی اعنان الارض و حفت به الملائکة و: اداه ملک لو یعلم هذا المصلی ما فی الصلاة ما انفتل ؛
هنگامی که انسان به نماز ایستاد، رحمت خدا از آسمان بر او نازل می شود و ملائکه اطرافش را احاطه می کنند و فرشته ای می گوید: اگر این نمازگزار ارزش نماز را می دانست هیچ گاه از نماز منصرف نمی شد.
(اصول کافی ، ج 3، ص 265)

حدیث905

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الصلوة احسن صورة خلقها الله ؛
به درستی نماز نیکوترین صورتی است که خدا آن را خلق کرد.
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50)

حدیث906

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الصلوة افضل العبادة لله :
همانا، نماز بهترین عبادت برای خداست .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50)

حدیث907

قال الصادق - علیه السلام -:
علیک بالصلاة !فان اخر ما اوصی به رسول الله و حث علیه الصلاة؛
بر تو باد به نماز! زیرا آخرین چیزی که رسول خدا (ص) به آن سفارش نمود (وانسان ) را بر انجام آن تاءکید نمود، نماز بود.
(بحارالانوار، ج 84، ص 236)

حدیث908

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة راءس الاسلام ؛
نماز (به منزله ) راءس اسلام است .
(بحارالانوار، ج 17، ص 127.میزان الحکمه ، ج 5، ص 367)

حدیث909

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...لان الصلاة تسبیح و تهلیل و تحمید و تکبیر و تمجید و تقدیس و قول و دعوة ؛
چون نماز، تسبیح ، تهلیل ، تحمید، تکبیر، تمجید، تقدیس ، قول ، و دعوت به حق است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 22. بحارالانوار، ج 82، ص 232)

حدیث910

قال علی - علیه السلام -:
احب الاعمال الی الله الصلاة ؛
محبوبترین اعمال نزد خداوند، نماز است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 233)

حدیث911

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة منهاج الانبیاء؛
نماز راه و روش انبیاء است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 231)

حدیث912

قال الباقر - علیه السلام -:
انما مثل الصلاة لصاحبها، کمثل رجل دخل علی ذی سلطان فانصت له حتی فرغ من حاجته ، و کذلک المرء المسلم باذن الله - عزوجل - مادام فی الصلاة لم یزل الله - عز و جل - ینظر الیه حتی یفرغ من صلاته ؛
همانا مثل نماز برای نمازگزار، مثل مردی است که برسلطانی وارد گردد و اظهار حاجت کند ؛ پس آن شخص سلطان ، ساکت و آماده استماع سخنان صاحب حاجت گردد تا اینکه از درخواستش فارغ شود، همچنین است نمازگزار مسلمان تا هنگامی که به نماز ایستاده ، خداوند نظر مرحمتش را از او قطع نخواهد کرد و انوار الهی شامل اوست تا وقتی که از نمازش فارغ گردد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 231)

حدیث913

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الا ان الصلاة مادبة الله فی الارض قد هناها لاهل رحمته فی کل یوم خمس مرات ؛
آگاه باشید نماز سفره گسترده خدا در زمین است که خداوند آن را روزی پنج بار برای اهل رحمتش (افراد شایسته رحمت ) گوارا نموده است .
(مستدرک الوسایل ، ج 1، ص 170)

حدیث914

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...و اسهم الاسلام ثلاثة : الصلوة و الصوم و الزکوة ؛
بهره اسلام برای شما سه چیز است : نماز، روزه ، و زکات .
(نهج الفصاحه ، ص 244، حدیث 1212)

حدیث915

قال الباقر - علیه السلام -:
اذا احرم العبد فی صلاته ، اقبل الله علیه بوجهه و یوکل به ملکا یلتقط القران من فیه التقاطا، فان اعرض الله عنه و وکله الی الملک ؛
آن گاه که بنده در نمازش تکبیرة الاحرام گفت ، خداوند به او روی می کند و فرشته ای را ماءمور او می سازد که آیات قرآن را از دهان او بر می چیند.اگر اعراض کرد، خداوند از او روی می گرداند و او را به فرشته واگذارد.
(بحارالانوار، ج 82، ص 332)

حدیث916

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة من شرایع الدین ، و فیها مرضاة الرب - عزوجل - فهی منهاج الانبیاء ؛
نماز از سنتهای دین ، و مایه خشنودی پروردگار و راه و روش پیامبران است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 22، بحارالانوار، ج 82، ص 231)

حدیث917

قال الصادق - علیه السلام -:
ان افضل الاعمال عند الله یوم القیامة ، الصلوة ؛
همانا بهترین عمل در روز قیامت نزد خداوند، نماز است .
(مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 7)

حدیث918

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
حافظوا علی الصلوات الخمس فان الله - عزوجل - اذا کان یوم القیامة یدعوا العبد فاول شی ء یساءل عنه ، الصلاة فان جاءبها تامة و الا زخ به فی النار ؛
نمازهای پنج گانه را محافظت کنید، زیرا روز قیامت که می شود خداوند بنده اش را فرا می خواند و نخستین چیزی که از او می پرسد نماز است ، اگر آن را به طور کامل انجام داده باشد، (به بهشت می رود) و گرنه در آتش افکنده می شود.
(بحارالانوار، ج 82، ص 201، جامع الاخبار، ص 86 و 87)

حدیث919

قال الصادق - علیه السلام -:
ان طاعة الله خدمته من الارض فلیس شی ء من خدمته یعدل الصلاة ؛
پیروی و اطاعت از پروردگار خدمت کردن به او در زمین است و هیچ چیز در خدمت به پروردگار معادل نماز نیست .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 318)

حدیث920

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قرة عینی فی الصلاة ؛
روشنی چشم من در نماز است .
(نهج الفصاحه ، ص 283، حدیث 1343، بحارالانوار، ج 82، ص 193)

حدیث921

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة نورالمؤ من و الصلاة نور من الله ؛
نماز نور مؤ من است و نماز نوری از خداوند است .
(جامع احادیث الشیعه ، ص 4 و 15)

حدیث922

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلاة خیر موضوع فمن شاء استقل و من شاء استکثر ؛
نماز بهترین چیزی است که مقرر شد، پس هر که خواهد کم بخواند و هر که خواهد زیاد کند.
(جامع احادیث الشیعه ، ص 4 و 6.بحارالانوار، ج 82، ص 308)

حدیث923

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لایزال العبد فی صلوة ماانتظر الصلوة ؛
بنده مادام که منتظر نماز است در حال نماز است .
(نهج الفصاحه ، ص 527، حدیث 2538)

حدیث924

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما عمل ابن ادم شیئا افضل من الصلاة و صلاح ذات البین و خلق حسن ؛
فرزند آدم (انسان) هیچ عملی انجام نمی دهد که بهتر از نماز و آشتی دادن مردم و خوش اخلاقی باشد.
(نهج الفصاحه ، ص 547، حدیث 2651)

حدیث925

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان افضل الفرائض بعد المعرفة الصلاة ؛
بهترین واجبات پس از شناخت (خدا) نماز است .
(تفسیر ابوالفتح ، ج 1، ص 102)

حدیث926

قال علی - علیه السلام -:
تعاهدوا امر الصلوة و حافظوا علیها و استکثروا منها ؛
نماز را مراعات کنید و محافظت کنید آن را، و آن را زیاد به جا آورید.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 402، نهج البلاغه ، خطبه 199)

حدیث927

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة مفتاح الجنة ؛
نماز کلید بهشت است .
(نهج الفصاحه ، حدیث 1588)

حدیث928

قال علی - علیه السلام -:
الله ، الله فی الصلوة ، فانها عمود دینکم ؛
خدا را، خدا را درباره نماز ؛ چرا که ستون دین شماست .
(نهج البلاغه ، نامه ها، ص 47)

حدیث929

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر!ان الله جعل قرة عینی فی الصلوة و حببها الی کما حبب الی الجائع ، الطعام و الی الظمان ، الماء و ان الجائع اذا اکل شبع و ان الظمان اذا شرب روی و انا لااشبع من الصلوة ؛
ای ابوذر! همانا خداوند نور چشم مرا در نماز قرار داده و نماز را محبوب من نمود ؛ همان گونه که طعام را برای گرسنه و آب را برای تشنه .گرسنه با خوردن سیر، و تشنه با نوشیدن سیراب می گردد، اما من هرگز از نماز سیر نمی شومساءله
(بحارالانوار، ج 77، ص 77، مستدرک الوسایل ، ج 1، ص 174)

حدیث930

ذکر الله لاهل الصلاة اکبر من ذکرهم ایاه ؛ الاتری انه یقول : ((اذکرونی اذکرکم )) ؛
یاد خدا برای اهل نماز، بالاتر از یاد آنها از خداست ؛ آیا نمی بینی که خداوند می فرماید: ((مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم )).
(بحارالانوار، ج 82، ص 199)

حدیث931

قال الصادق - علیه السلام -:
احب الاعمال الی الله - عز و جل - الصلوة و هی اخر وصایا الانبیاء ؛
نماز، بهترین کارها نزد خداوند و آخرین وصیتهای پیامبران الهی است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 397)

حدیث932

قال الباقر - علیه السلام -:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة ، و الصوم و الحج و الولایة ؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ، زکات ، حج ، ولایت .
(کافی ، ج 2، ص 17)

حدیث933

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الصلوة قربان المؤ من ؛
همانا نماز خواندن وسیله نزدیکی مؤ من به خداست .
(کنزالعمال ، حدیث 18907)

حدیث934

قال الکاظم - علیه السلام -:
افضل ما یتقرب به العبد الی الله بعد المعرفة به ، الصلوة ؛
بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می کند، نماز است .
(تحف العقول ، ص 455)

حدیث935

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
علم الایمان الصلوة ؛
علامت و نشانه ایمان نماز است .
(شهاب الاخبار، ص 59)

حدیث936

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
الصلوة ، معراج المؤ من ؛
نماز، معراج مؤ من است .
(کشف الاسرار، ج 2، ص 676، سرالصلوة ، ص 7، اعتقادات مجلسی ، ص 29)

حدیث937

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اول ما افترض الله علی امتی، الصلوات الخمس و اول ما یرفع من اعمالهم، الصلوات الخمس و اول ما یساءلون عنه ، الصلوات الخمس؛
اولین چیزی که خداوند بر امت من واجب کرد، نمازهای پنج گانه است و اولین چیزی که از اعمال ایشان بالا برده می شود، نمازهای پنج گانه است و اولین چیزی که نسبت به آن مورد سؤ ال واقع می شوند، نمازهای پنج گانه است .
(کنزالعمال ، ج 7، حدیث 1885)

حدیث938

امام صادق علیه‌السلام :
الوُضوءُ علَی الوُضوءِ نُورٌ علی نُورٍ ؛
وضو روی وضو، روشنایی روی روشنایی است .
وسائل الشیعه : 1 / 265 / 8

حدیث939

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
أکـثِرْ مِـن الطَّهورِ یَـزِدِ اللّه‌ُفی عُمرِکَ، وإنِ استَطَعتَ أن تَکونَ باللَّیلِ والنَّهارِ علی طَهارَةٍ فافعَلْ؛ فإنَّکَ تَکونُ إذا مُتَّ علَی الطَّهارَةِ شَهیدا؛
زیاد وضو بگیر ، تا خداوند عمر تو را زیاد گرداند . اگر توانستی شب و روز با طهارت باشی این کار را بکن ؛ زیرا اگر در حال طهارت بمیری ، شهید خواهی بود .
أمالی المفید : 60 / 5

حدیث940

امام رضا علیه‌السلام:
فی عِلَّةِ الوُضوءِ : لأنّـهُ یَـکونُ العَبدُ طاهِرا إذا قامَ بَینَ یَدَیِ الجَبّارِ عِندَ مُناجاتِهِ إیّاهُ ، مُطیعا لَهُ فیما أمَرَهُ ، نَقِیّا مِن الأدناسِ والنَّجاسَةِ ، مَع ما فیهِ مِن ذَهابِ الکَسَلِ وطَردِ النُّعاسِ ، وتَزکِیَةِ الفُؤادِ لِلقِیامِ بَینَ یَدَیِ الجَبّارِ؛
- درباره حکمت وضو- : برای این که بنده (خدا) وقتی برای مناجات با (خداوند) جبّار در برابر او می‌ایستد ، پاک باشد . فرمان او را اطاعت کرده باشد و از آلودگی‌ها و نجاست پاکیزه باشد ، به علاوه این که وضو باعث از بین رفتن حالت کسالت و زدودن خواب آلودگی و پاک ساختن دل برای ایستادن در حضور (خداوند) جبّار می‌شود .
علل الشرایع : 257 / 9

حدیث941

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم:
یَحشُرُ اللّه‌ُ عز و جل اُمَّتییَومَ القِیامَةِ بَینَ الاُمَمِ غُرّا مُحَجَّلِینَ مِن آثارِ الوُضوءِ ؛
خداوند عز و جل در روز قیامت امّت مرا ، بر اثر وضو ، با چهره‌های زیبا و دست و پای سپید محشور می‌کند .
بحار الأنوار : 80/237/11

حدیث942

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
إذا تَوَضَّأَ الرّجُلُ المُسلِمُ خَرَجَتْ خَطایاهُ مِن سَمعِهِ وبَصَرِهِ ویَدَیهِ ورِجلَیهِ ، فإن قَعَدَ قَعَدَ مَغفورا لَهُ؛
هرگاه مرد مسلمان وضو بگیرد ، گناهان او از گوش و چشم و دستان و پاهایش بیرون می‌روند . پس ، چون بنشیند با آمرزش نشسته است.
کنزالعمّال : 26031

حدیث943

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
أسبِغِ الوُضُوءَ ، تَمُرَّ علی الصِّراطِ مَرَّ السَّحابِ ؛
وضو را کامل بگیر ، تا از صراط همچون ابر بگذری .
بحار الأنوار : 76 / 4 / 8

حدیث944

امام صادق علیه‌السلام :
طَلَبتُ نُورَ القَلبِ فوَجَدتُهُ فی التَّفَکُّرِ والبُکاءِ ، وطَلَبتُ الجَوازَ علَی الصِّراطِ فوَجَدتُهُ فی الصَّدَقَةِ ، وطَلَبتُ نُورَ الوَجهِ فوَجَدتُهُ فی صَلاةِ اللَّیلِ؛
روشنایی دل را جوییدم و آن را در اندیشیدن و گریستن یافتم و گذر از صراط را جوییدم و آن را در صدقه دادن یافتم و نورانیّت چهره را جوییدم و آن را در نماز شب یافتم .
مستدرک الوسائل : 12 / 173 / 13810 منتخب میزان الحکمة : 572

حدیث945

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
ما مِن عَبدٍ یُحَدِّثُ نفسَهُ‌بقیامِ ساعَةٍ مِنَ اللیلِ فَیَنامُ عنها إلاّ کانَ نَومُهُ صَدَقَةً تَصَدَّقَ اللّه‌ُ بها علَیهِ وکُتِبَ لَهُ أجرُ مانَوی ؛
هیچ بنده‌ای نیست که قصد آن کند پاسی از شب را برای نماز برخیزد ، امّا خوابش برد ، جز این‌که خوابش صدقه‌ای باشد که خداوند آن را از طرف او بدهد و ثواب نیّتی که کرده است ، برایش منظور گردد .
کنزالعمّال : 21475 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث946

امام صادق علیه‌السلام :
إنّ الرجُلَ لَیَکذِبُ الکِذبَةَ فیُحرَمُ بها صلاةَ اللیلِ؛
آدمی ، دروغـی مـی‌گویـد و بـه سبب آن از نماز شب محروم می‌شود .
علل الشرائع : 362 / 2 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث947

امام صادق علیه‌السلام :
ما مِن عَمَلٍ حَسَنٍ‌یَعمَلُهُ العَبدُ إلاّ ولَهُ ثَوابٌ فی القرآنِ إلاّ صلاةَ اللیلِ ؛ فإنَّ اللّه‌َ لَم یُبَیِّنْ ثَوابَها لِعَظیمِ خَطَرِها عندَهُ ، فقالَ : تَتَجافی جُنُوبُهم عَن المَضاجِعِ ... فلا تَعْلَمُ نَفسٌ ما أُخْفِیَ لَهُم مِن قُرَّةِ أعْیُنٍ جَزاءً بِما کانوا یَکْسِبُونَ؛
هر کـار نـیکی که بـنـده می‌کند ، در قــرآن برایش ثوابی ذکر شده است مگر نماز شب که از بس نزد خدا پر اهمیت است ثواب آن را معلوم نکرده است و فرموده : پهلوهایشان از بسترها جدا می‌شود ... و هیچ کس نمی‌داند به پاداش آنچه انجام داده‌اند ، چه چیزی برای آنان ذخیره ساخته‌ام ، که مایه روشنی چشم ایشان است.
بحار الأنوار : 8 / 126 / 27 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث948

امام صادق علیه‌السلام :
شَرَفُ المُؤمِنِ صلاتُهُ باللیلِ ، وعِزُّ المؤمِنِ کَفُّهُ عن أعراضِ الناسِ ؛
شرافت مؤمن ، نماز شب اوست ، و عزّت مؤمن ، خودداری او از لطمه زدن به آبروی مردم .
الکافی : 3 / 488 / 9 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث949

امام صادق علیه‌السلام :
صلاةُ اللیلِ تُبَیِّضُ الوَجهَ ، وصلاةُ اللیلِ تُطَیِّبُ‌الرِّیحَ ،وصلاةُ اللیلِ تَجلِبُ الرِّزقَ ؛
نماز شب چهره را سفید و نورانی می‌کند ، نماز شب انسان را خوشبو می‌کند ، نماز شب روزی می‌آورد .
علل الشرائع : 363 / 1 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث950

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
رَحِمَ اللّه‌ُ رَجلاً قامَ مِنَ اللیلِ فَصلّی وأیقَظَ امرَأتَهُ فَصَلَّت ، فإن أبَت نَضَحَ فی وَجهِها الماءَ ، رَحِمَ اللّه‌ُ امرأةً قامَت مِن اللیلِ فَصلَّت وأیقَظَت زَوجَها ، فإن أبی نَضَحَت فی وَجهِهِ الماءَ ؛
رحمت خدا بر آن مردی باد ، که نیمه‌های شب برخیزد و نماز بخواند و همسرش را برای نماز خواندن بیدار کند و اگر بیدار نشد آب به صورتش بپاشد . رحمت خدا بر آن زنی باد که نیمه‌های شب از خواب برخیزد و نماز بخواند و شوهرش را برای نماز بیدار کند و اگر امتناع کرد ، به صورتش آب پاشد .
سنن أبی داود : 1450 منتخب میزان الحکمة : 330

حدیث951

امام صادق علیه‌السلام :
صَلاةُ اللَّیلِ تُحَسِّنُ الوَجهَ ، وتُذهِبُ الهَمَّ ، وتَجلُو البَصَرَ ؛
نماز شب ، روی را نکو می‌سازد ، اندوه و غم را می‌بَرَد و دیده را جلا می‌دهد .
تهذیب الأحکام ، جلد 2 ، صفحه 122 ، حدیث 461 ، ثواب الأعمال ، صفحه 64

حدیث952

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن أتَی الجُمُعَةَ إیمانا واحتِسابا استَأنَفَ العَمَلَ ؛
هر که از روی ایمان و بـه حـسـاب خـدا در نماز جمعه شرکت کند ، اعمالش را از نو آغازیده است (خداوند به پاداش آن گناهان گذشته‌اش را بیامرزد و نامه عمل جدیدی برایش باز کند) .
الفقیه : 1 / 427 / 1260 منتخب میزان الحکمة : 332

حدیث953

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
الجُمُعَةُ حَجُّ المَساکِینِ .
نماز جمعه ، حجّ مستمندان است .
الدعوات : 37 / 91 منتخب میزان الحکمة : 332

حدیث954

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن تَرَکَ ثلاثَ جُمَعٍ‌تَهاوُنا بها طَبَعَ اللّه‌ُ علی قَلبهِ ؛
هر که سه نماز جمعه را ، از روی اهمیت ندادن به آن ، ترک کند خداوند بر دل او مُهر (غفلت) زند .
وسائل الشیعه : 5 / 6 / 25 منتخب میزان الحکمة : 332

حدیث955

امام صادق علیه‌السلام :
امتَحِنوا شِیعَتَنا عِندَ ثَلاثٍ : عِندَ مَواقیتِ الصَّلاةِ کیفَ مُحافَظَتُهُم علَیها ، وعِندَ أسرارِهِم کیفَ حِفظُهُم لَها عِندَ عَدُوِّنا ، وإلی أموالِهِم کیفَ مُواساتُهُم لإخوانِهِم فیها ؛
شیعیان ما را در سه چیز بیازمایید : در اوقات نمازشان ، که چگونه بر آنها مواظبت می‌کنند ؛ در اسرارشان ، که چگونه آنها را از دشمنان ما حفظ می‌کنند و در اموالشان ، که چگونه با آن به برادران خود کمک می‌کنند .
الخصال : 103 / 62 منتخب میزان الحکمة : 506

حدیث956

امام باقر علیه‌السلام :
أیّما مُؤمِنٍ حافَظَ علَی الصَّلواتِ المَفروضَةِ فَصَلاّها لِوَقتِها فَلَیسَ هذا مِن الغافِلینَ؛
هر مؤمنی که به نمازهای واجب اهمیت دهد و آنها را به وقتش بخواند ، از غافلان نیست .
الکافی : 3 / 270 / 14 منتخب میزان الحکمة : 430

حدیث957

امام صادق علیه‌السلام :
فَضلُ الوَقتِ الأوَّلِ علی الآخِرِ کَفَضلِ الآخِرَةِ علی الدُّنیا ؛
فضیلت اوّل وقت (نـماز) بـر آخـر وقت ، همچون فضیلت آخرت بر دنیاست .
ثواب الأعمال : 58 / 2 منتخب میزان الحکمة : 328

حدیث958

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
حَسبُ الرَّجُلِ مِن دِینِهِ ،کَثرَةُ مُحافَظَتِهِ علی إقامَةِ الصَّلَواتِ ؛
در دینداری مرد همین بس که بر گزاردن نمازها بسیار مواظبت کند .
تنبیه الخواطر : 2 / 122 منتخب میزان الحکمة : 328

حدیث959

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
لا صَلاةَ لمَن لا یَتَخَشَّعُ فی صلاتِهِ ؛
کسی که در نمازش خشوع (و فروتنی) ندارد ، نمازش نماز نیست .
الفردوس : 5 / 195 / 7935 منتخب میزان الحکمة : 326

حدیث960

امام علی علیه‌السلام :
إذا قامَ الرجُلُ إلی الصَّلاةِ أقبَلَ إبلیسُ یَنظُرُ إلَیهِ حَسدا ، لِما یَری مِن رَحمَةِ اللّه التی تَغشاهُ؛
هرگاه کسی به نماز ایستد ، ابلیس از این که می‌بیند رحمت خدا او را فرا گرفته است حسودانه به وی می‌نگرد .
الخصال : 632 / 10 منتخب میزان الحکمة : 326

حدیث961

امام علی علیه‌السلام :
و یَعلَمُ المُصَلِّی ما یَغشاهُ‌مِن جَلالِ اللّه ما سَرَّهُ أن یَرفَعَ رَأسَهُ مِن سُجودِهِ؛
اگر نمازگزار می‌دانست که چه هاله‌ای از جلالتِ خدا او را فرا می‌گیرد، دوست نداشت که سر از سجده‌اش بر دارد .
الخصال : 632 / 10 منتخب میزان الحکمة : 326

حدیث962

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
ما دُمتَ فی الصَّلاةِ فإنَّکَ تَقرَعُ بابَ المَلِکِ الجَبّارِ ، ومَن یُکثِرْ قَرعَ بابِ المَلِکِ یُفتَحْ لَهُ ؛
تا زمانی که در حـال نـماز هـستی دَرِ خانه پادشاهی مقتدر را می‌کوبی و هر که دَرِ خانه پادشاه را بسیار بکوبد ، سرانجام آن در به رویش باز می‌شود .
مکارم الأخلاق : 2 / 366 / 2661 منتخب میزان الحکمة : 326

حدیث963

امام صادق علیه‌السلام :
لَو کانَ علی بابِ أحَدِکم نَهرٌ فاغتَسَلَ مِنهُ کُلَّ یَومٍ خَمسَ مرّاتٍ هَل کانَ یَبقی علی جَسَدِهِ مِن الدَّرَنِ شَیءٌ ؟ إنّما مَثَلُ الصَّلاةِ مَثَلُ النَّهرِ الذی یُنقِی ، کُلَّما صَلّی صلاةً کان کَفَّارَةً لِذُنوبهِ إلاّ ذنبٌ أخرَجَهُ مِن الإیمانِ مُقیمٌ علَیهِ ؛
اگر جلو در خانه یکی از شـما جـوی آبـی باشد و روزی پنج بار خود را در آن بشوید آیا چرک و کثافتی بر تن او باقی می‌ماند ؟ حکایت نماز نیز حکایت جوی آبی است که تمیز و پاکیزه می‌کند ؛ هرگاه کسی نمازی بخواند این نماز گناهانش را پاک می‌کند مگر گناهی که او را از ایمان به دَر برد و بر آن مداومت ورزد .
بحار الأنوار : 82 / 236 / 66 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث964

امام باقر علیه‌السلام :
إنّ أوَّلَ ما یُحاسَبُ بهِ‌العَبدُ الصَّلاةُ ، فإن قُبِلَت قُبِلَ ما سِواها؛
نخستین چیزی که بنده بـرای آن حـسابرسی می‌شود نماز است ؛ اگر پذیرفته شد سایر اعمالش هم پذیرفته می‌شود .
الکافی : 3 / 268 / 4 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث965

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن لم تَنهَهُ صلاتُهُ عنِ الفَحشاءِ والمُنکَرِ لَم یَزدَدْ مِنَ اللّه إلاّ بُعدا ؛
هر که نمازش او را از کـار زشـت و نـاپسند باز ندارد ، جز بر دوری او از خدا افزوده نشود .
کنز العمّال : 20083 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث966

امام صادق علیه‌السلام :
أحَبُّ الأعمالِ إلی اللّه عز و جل الصَّلاةُ ، وهی آخِرُ وَصایا الأنبیاءِ ؛
مـحـبوبترین کارها نـزد خداوند عز و جل ، نماز است و آن ، آخرین سفارش پیامبران می‌باشد .
الفقیه : 1 / 210 / 638 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث967

امام علی علیه‌السلام :
الصَّلاةُ قُربانُ کُلِّ تَقِیٍّ ؛
نماز، موجب تقرّب هر پرهیزگار(ی به‌خدا) است.
الخصال : 620 / 10 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث968

امام علی علیه‌السلام :
الصَّلاةُ تَستَنزِلُ الرَّحمَةَ ؛
نماز رحمت (الهی) را فرود می‌آورد .
غرر الحکم : 2214 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث969

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
جَعَلَ اللّه‌ُ جَلَّ ثناؤهُ قُرَّةَ عَینِی فی الصَّلاةِ ، وحَبَّبَ إلَیَّ الصَّـلاةَ کما حَبَّبَ إلی الجائعِ الطَّعامَ ، وإلی الظَّمآنِ الماءَ ، وإنّ الجائعَ إذا أکَلَ شَبِعَ ، وإنَّ الظَمآنَ إذا شَرِبَ رَوِیَ ، وأنا لا أشبَعُ مِن الصَّلاةِ ؛
خداوند، جلّ ثناؤه ، نور دیده مرا در نماز قرار داد و نماز را محبوب من گردانید ، همچنان که غذا را محبوب گرسنه و آب را محبوب تشنه . (با این تفاوت که) گرسنه هرگاه غذا بخورد سیر می‌شود و تشنه هرگاه آب بنوشد سیراب می‌شود ، امّا من از نماز سیر نمی‌شوم .
مکارم الأخلاق : 2 / 366 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث970

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
کُلِّ شَیءٍ وَجهٌ ، ووَجهُ دِینِکُمُ الصَّلاةُ ؛
هرچیزی چهره‌ای دارد و چهره دین شـما نماز است .
دعائم الإسلام : 1 / 133 منتخب میزان الحکمة : 324

حدیث971

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
قالَ اللّه‌ُ عز و جل : ... ماتَقَرَّبَ إلَیَّ عَبدٌ بشیءٍ أحَبَّ إلَیَّ ممّا افتَرَضتُ علَیهِ ، وإنّهُ لَیَتَقَرَّبُ إلَیَّ بالنافِلَةِ حتّی اُحِبَّهُ ، فإذا أحبَبتُهُ کُنتُ سَمعَهُ الذی یَسمَعُ بهِ ، وبَصَرَهُ الذی یُبصِرُ بهِ ، ولِسانَهُ الذی یَنطِقُ بهِ ، ویَدَهُ التی یَبطِشُ بها ، إن دَعانی أجَبتُهُ ، وإن سَألَنی أعطَیتُهُ؛
خداوند عز و جل فرمود : هیچ بنده‌ای با وسیله‌ای که نزد من محبوبتر باشد از آنچه بر او واجب کرده‌ام ، به من نزدیک نشد . همانا او با نماز نافله به من نزدیک شود ، تا آن جا که او را دوست بدارم و چون دوستش بدارم ، گوش او شوم که با آن بشنود و چشم او شوم که با آن ببیند و زبان او شوم که با آن سخن گوید و دست او شوم که با آن ضربه زند . اگر مرا بخواند ، جوابش دهم و اگر از من خواهشی کند ، به او بدهم .
الکافی : 2 / 352 / 7 منتخب میزان الحکمة : 460

حدیث972

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
إنّ أحَقَّ الناسِ بالتَّخَشُّعِ‌فی السِّرِّ والعَلانیَةِ لَحامِلُ القرآنِ ، وإنَّ أحَقَّ الناسِ فی السِّرِّ والعَلانیَةِ بالصلاةِ والصومِ لَحامِلُ القرآنِ ؛
سزاوارترین مردم به خشوع ورزیدن نهانی و آشکار در برابر خدا ، حافظ قرآن است . و سزاوارترین مردم به نمازگزاردن و روزه گرفتن در آشکار و نهان ، حافظ قرآن است .
الکافی : 2 / 604 / 5 منتخب میزان الحکمة : 460

حدیث973

حضرت زهرا (سلام الله علیها) فرمودند:
فَجَعلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَکم مِنَ الشِّرکِ ، وَ الصَّلاةَ تَنزیهاً لَکم عَن الکِبرِ؛
خدای تعالی ایمان را برای پاکیزگی از شرک قرار داد ، و نماز را برای دوری از تکبر و خودخواهی.
احتجاج طبرسی، ج1، ص258

حدیث974

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم فرمودند:
اَلصَّلاةُ مِن شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنهاجُ النبیاءِ وَ لِلمُصَلّی حُبُّ المَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز، از آیین‌های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
(خصال، ص 522، ح 11)

حدیث975

امام صادق علیه‌السلام فرمودند:
کونوا دُعاةً لِلنّاسِ بِغَیرِ اَ لسِنَتِکُم، لِیَرَوا مِنکُم الوَرَعَ وَ الجتِهادَ وَ الصَّلاةَ وَ الخَیرَ، فَاِنَّ ذلِکَ داعیَةٌ؛
مردم را به غیر از زبان خود، دعوت کنید، تا پرهیزکاری و کوشش در عبادت و نماز و خوبی را از شما ببینند، زیرا اینها خود دعوت کننده است.
(کافی، ج 2 ، ص 78، ح 14)

حدیث976

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الوضوء شطر الإیمان و السّواک شطر الوضوء؛
وضو نصف ایمان است و مسواک کردن نصف وضو است.
نهج الفصاحه

حدیث977

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الوضوء قبل الطّعام ینفی الفقر و بعده ینفی اللّمم و یصحّح البصر؛
وضو پیش از غذا فقر را ببرد و بعد از غذا وسواس را زایل کند و چشم را نیرو دهد.
نهج الفصاحه

حدیث978

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نوم علی علم خیر من صلاه علی جهل؛
خواب با علم بهتر از نماز با جهل است.
نهج الفصاحه

حدیث979

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من أحسن صلاته حین یراه النّاس ثمّ أساءها حین یخلو فتلک استهانه استهان بها ربّه؛
هر که در حضور مردم نماز خویش نیکو کند و چون به خلوت رود آن را بد گزارد این اهانتی است که به پرورد کار خویش می کند.
نهج الفصاحه

حدیث980

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من کثرت صلاته باللّیل حسن وجهه بالنّهار؛
هر که به شب نماز بسیار کند به روز چهره اش نیکو شود.
نهج الفصاحه

حدیث981

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ما عمل ابن آدم شیئا أفضل من الصّلاه و صلاح ذات البین و خلق حسن؛
بنده آدم کاری بهتر از نماز و آشتی میان کسان و نیک خوئی نمی کند.
نهج الفصاحه

حدیث982

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لا یزال العبد فی صلاه ما- انتظر الصّلوه؛
بنده مادام که منتظر نماز است در حال نماز است.
نهج الفصاحه

حدیث983

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لیس بین العبد و الشّرک إلّا ترک الصّلاه فإذا ترکها فقد أشرک؛
میان بنده و شرک جز ترک نماز فاصله نیست و چون نماز را ترک کند، مشرک است.
نهج الفصاحه

حدیث984

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لتنتقضنّ عرا الإسلام عروه عروه فکلّما انتقضت عروه تشبّث النّاس بالّتی تلیها فأوّلهنّ نقض الحکم و آخرهنّ الصّلاه؛
دستاویزهای اسلام یکایک شکسته می شود و چون دستاویزی شکسته شد مردم به دستاویز بعدی چنگ می زنند، نخستین دستاویزی که شکسته می شود حکومت حق است و آخر آن نماز است.
نهج الفصاحه

حدیث985

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الغرباء فی الدّنیا أربعه:قرآن فی جوف ظالم، و مسجد فی نادی قوم لا یصلّی فیه، و مصحف فی بیت لا یقرأ فیه، و رجل صالح مع قوم سوء؛
غریبان جهان چهارند: قرآن در خاطر ستمگر، و مسجدی در ناحیه گروهی که در آن نماز نکنند، و مصحفی در خانه ای که نخوانند، و مرد پارسا با مردم بد.
نهج الفصاحه

حدیث986

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّلاه تسوّد وجه الشّیطان و الصّدقه تکسّر ظهره و التّحاب فی اللَّه یقطع دابره فإذا فعلتم ذلک تباعد منکم کمطلع الشّمس من مغربها؛
نماز چهره شیطان را سیاه کند و صدقه دادن پشت او را بشکند و دوستی در راه خدا ریشه او را می کند و وقتی چنین کردید از شما به فاصله شرق و غرب دوری کند.
نهج الفصاحه

حدیث987

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّلاه میزان فمن أوفی استوفی؛
نماز چون ترازوست هر که کامل کند، پاداش کامل یابد.
نهج الفصاحه

حدیث988

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّلاه نور المؤمن؛
نماز نور مؤمن است.
نهج الفصاحه

حدیث989

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
صلاه الرّجل تطوّعا حیث لا یراه النّاس تعدل صلاته علی أعین النّاس خمسا و عشرین؛
نماز مرد که بدلخواه در جایی که مردم او را نبینند کند، برابر بیست و پنج نماز است که در دیده مردم کند.
نهج الفصاحه

حدیث990

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
صلّ صلاه مورع کأنّک تراه فإن کنت لا تراه فإنّه یراک، و ایأس ممّا فی أیدی النّاس تعش غنیّا و إیّاک و ما یعتذر منه؛
نماز را با ترس گزار، گوئی خدا را می بینی اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند و از آنچه در دست مردم است، نومید باش تا بی نیاز زندگی کنی و از آنچه عذر آن باید خواست، بپرهیز.
نهج الفصاحه

حدیث991

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رکعه من عالم باللَّه خیر من ألف رکعه من متجاهل باللَّه؛
دو رکعت نماز کسی که متوجه خدا باشد بهتر از هزار رکعت کسی است که از خدا غافل باشد.
نهج الفصاحه

حدیث992

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رکعتان من عالم أفضل من سبعین رکعه من غیر عالم؛
دو رکعت نماز دانشمند بهتر از هفتاد رکعت غیر دانشمند است.
نهج الفصاحه

حدیث993

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رکعتان من رجل ورع أفضل من ألف رکعه من مخلط؛
دو رکعت نماز شخص پرهیزکار بهتر از هزار رکعت لاابالی است.
نهج الفصاحه

حدیث994

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رکعتان من المتزوّج أفضل من سبعین رکعه من الأعزب؛
دو رکعت نماز شخص زن دار بهتر از هفتاد رکعت نماز عزبست.
نهج الفصاحه

حدیث995

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
رکعتان بسواک أفضل من سبعین رکعه بغیر سواک و دعوه فی السّرّ أفضل من سبعین دعوه فی العلانیه و صدقه فی السّرّ أفضل من سبعین صدقه فی العلانیه؛
دو رکعت نماز با مسواک بهتر از هفتاد رکعت بدون مسواک است و یک دعای نهان بهتر از هفتاد دعای آشکار است و یک صدقه نهان بهتر از هفتاد صدقه آشکار است.
نهج الفصاحه

حدیث996

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الدّعاء مفتاح الرّحمه و الوضوء مفتاح الصّلاه و الصّلاه مفتاح الجنّه؛
دعا کلید رحمت و وضو کلید نماز است و نماز کلید بهشت.
نهج الفصاحه

حدیث997

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الدّعاء بین الأذان و الإقامه لا یردّ؛
دعائی که میان اذان و اقامه کنند رد نمی شود.
نهج الفصاحه

حدیث998

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الخمر أمّ الخبائث فمن شربها لم تقبل صلاته أربعین یوما فإن مات و هی فی بطنه مات میته جاهلیّه؛
شراب مادر ناپاکیهاست، هر که بنوشد چهل روز نمازش پذیرفته نشود و اگر بمیرد و شراب در شکم او باشد چنان است که در دوران جاهلیت مرده باشد.
نهج الفصاحه

حدیث999

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
خلّلوا بین أصابعکم لا یخلّل اللَّه بینها بالنّار؛
هنگام وضو میان انگشتان خود فاصله دهید تا خدا به وسیله آتش میان آنها را فاصله ندهد.
نهج الفصاحه

حدیث1000

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
حبّذا المتخلّلون من أمّتی فی الوضوء و الطّعام؛
چه نیکند از امت من آنها که در وضو و غذا مسواک می کنند.
نهج الفصاحه

حدیث1001

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الجفاء کلّ الجفاء و الکفر من سمع منادی اللَّه تعالی ینادی بالصّلاه و یدعوه إلی الفلاح فلا یجیبه؛
نشان خشونت و کفر نفاق آن است که کسی منادی خدا را بشنود که به نماز ندا می دهد و وی را به رستگاری می خواند و دعوت او را اجابت نکند.
نهج الفصاحه

حدیث1002

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاث من کنّ فیه أظلّه اللَّه تحت ظلّ عرشه یوم لا ظلّ إلّا ظله: الوضوء علی المکاره و المشی إلی المساجد فی الظلم و إطعام الجائع؛
سه چیز است که در هر که باشد خداوند وی را روزی که سایه ای جزسایه خدا نیست در سایه عرش جای دهد: وضو گرفتن با زحمت و راه مسجد سپردن در تاریکی و سیر کردن گرسنه.
نهج الفصاحه

حدیث1003

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاث لا تؤخّر و هنّ الصّلاه إذا أتت و الجنازه إذا حضرت و الأیّم إذا وجدت کفؤا؛
سه چیز را نباید تأخیر انداخت: نماز همین که وقت آن رسید و بر داشتن جنازه وقتی آماده شد و شوهر دادن بیوه وقتی هم شأنی یافت.
نهج الفصاحه

حدیث1004

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاثه لا تجاوز صلاتهم آذانهم: العبد الآبق حتّی یرجع و امرأه باتت و زوجها علیها ساخط و إمام قوم و هم لها کارهون؛
سه کسند که نمازشان از گوشهاشان بالاتر نمی رود: بنده فراری تا باز گردد و زنی که شب بخوابد و شوهرش بر او خشمگین باشد و پیشوای قومی که آن قوم از او متنفر باشند.
نهج الفصاحه

حدیث1005

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تفتح أبواب السّماء و یستجاب الدّعاء فی أربعه مواطن: عند التقاء الصّفوف فی سبیل اللَّه و عند نزول الغیث و عند إقامه الصّلاه و عند رؤیه الکعبه؛
چهار موقع درهای آسمان را بگشایند و دعاها را مستجاب کنند. هنگام تلاقی صف مبارزان در راه خدا و هنگام نزول باران و هنگام نماز و هنگام دیدار کعبه.
نهج الفصاحه

حدیث1006

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
بین العبد و بین الکفر ترک الصّلوه؛
میان بنده و کفر ترک نماز فاصله است.
نهج الفصاحه

حدیث1007

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أوّل ما یحاسب به الصّلوه؛
نخستین چیزی که به حساب آن می رسند نماز است.
نهج الفصاحه

حدیث1008

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أوّل ما تفقدون من دینکم الأمانه و آخر ما تفقدون الصّلوه؛
نخستین چیزی که از دین خود از دست می دهید، امانت است و آخرین چیزی که از دست می دهید، نماز است.
نهج الفصاحه

حدیث1009

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ للَّه ملکا ینادی عند کلّ صلاه: یا بنی آدم قوموا إلی نیرانکم الّتی أو قدتموها علی أنفسکم فأطفؤها بالصّلاه؛
خداوند فرشته ای دارد که هنگام نماز بانگ می زند آدمیزاده گان برخیزید و آتشهائی را که بر خویشتن افروخته اید به نماز خاموش کنید.
نهج الفصاحه

حدیث1010

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ المصلّی لیقرع باب الملک و إنّه من یدم قرع الباب یوشک أن یفتح له؛
نمازگزار در خداوند را می کوبد و هر که پیوسته دری را بکوبد عاقبت به روی او باز می شود.
نهج الفصاحه

حدیث1011

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أفشوا السّلام و أطعموا الطّعام و صلوا الأرحام و صلّوا باللّیل و النّاس نیام تدخلوا الجنّه بسلام؛
سلام را فاش کنید و طعام بخورانید، با خویشاوندان الفت گیرید و هنگام شب که مردم در خوابند نماز بخوانید تا وارد بهشت شوید.
نهج الفصاحه

حدیث1012

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أغبط النّاس عندی مؤمن خفیف الحاذّ ذو حظّ من صلاه و کان رزقه کفافا فصبر علیه حتّی یلقی اللَّه و أحسن عباده ربّه و کان غامضا فی النّاس عجلت منیّته و قلّ تراثه و قلّت بواکیه؛
خوشبخت ترین مردم در نظر من مؤمنی است که متعلقاتش کم و از نماز بهره ور باشد، روزی او به حد کفاف باشد و با آن بسازد تا به خدای خویش برسد، خدای را به خوبی پرستش کند و در میان مردم گمنام باشد، وقتی مرگش برسد ارثش کم باشد و گریندگانش انگشت شمار باشند.
نهج الفصاحه

حدیث1013

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إذا أمّ أحدکم النّاس فلیخفّف فإنّ فیهم الصّغیر و الکبیر و الضّعیف و المریض و ذا الحاجه و إذا صلّی لنفسه فلیطوّل ما یشاء؛
وقتی کسی در نماز پیشوای مردم شد نماز را سبک گیرد که در میان کسان کوچک و بزرگ و بیمار و ناتوان و حاجتمند هست و هر وقت برای خود نماز گذارد هر چه خواهد طول دهد.
نهج الفصاحه

حدیث1014

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
أحبّ الأعمال إلی اللَّه الصّلاه لوقتها ثمّ برّ الوالدین ثمّ الجهاد فی سبیل اللَّه؛
بهترین کارها در نزد خدا نماز به وقت است آنگاه نیکی با پدر و مادر آنگاه جنگ در راه خدا.
نهج الفصاحه

حدیث1015

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اثنان لا تجاوز صلاتهما رءوسهما عبد أبق من موالیه حتّی یرجع و امرأه عصت زوجها حتّی ترجع؛
دو کسند که نمازشان از سرشان بالاتر نمیرود بنده ای که از آقایان خود گریخته باشد تا هنگامی که باز گردد و زنی که شوهر خود را نافرمانی کرده باشد تا باز گردد.
نهج الفصاحه

حدیث1016

امام کاظم (علیه السلام) می فرمایند:
نماز نافله راه نزدیک شدن هر مؤمنی به خداوند است.
تحف العقول

حدیث1017

قالَ الاْمامُ الْحُسَیْن - علیه السلام - :
مَنْ قَرَءَ آیَةً مِنْ کِتابِ الله عَزَّ وَ جَلَّ فی صَلاتِهِ قائِماً، یُکْتَبُ لَهُ بِکُلِّ حَرْف مِأةُ حَسَنَة ؛
امام حسین - علیه السلام - فرمودند:
هرکس آیه ای از قرآن را در نمازش تلاوت نماید، خداوند متعال در مقابل هر حرفی از آن یکصد حسنه در نامه اعمالش ثبت می نماید.
الکافی، ج 2، ص 611

حدیث1018

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبی - عَلَیْهِ السَّلام - :
مَنَ صَلّی، فَجَلَسَ فی مُصَلاّه إلی طُلُوعِ الشّمسِ کانَ لَهُ سَتْراً مِنَ النّارِ؛
امام حسن مجتبی - علیه السلام - فرمودند: ه
ر که نماز ـ صبح ـ را به خواند و در جایگاه خود بنشیند تا خورشید طلوع کند، برایش پوششی از آتش خواهد بود.
تهذیب الأحکام، ج 2، ص 321، ح 166

حدیث1019

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله علیها - :
جَعَلَ اللّهُ الاْیمانَ تَطْهیراً لَکُمْ مِنَ الشّـِرْکِ، وَ الصَّلاةَ تَنْزیهاً لَکُمْ مِنَ الْکِبْرِ، وَ الزَّکاةَ تَزْکِیَةً لِلنَّفْسِ، وَ نِماءً فِی الرِّزقِ، وَ الصِّیامَ تَثْبیتاً لِلاْخْلاصِ، وَ الْحَّجَ تَشْییداً لِلدّینِ ؛
حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - فرمودند:
خداوند سبحان، ایمان و اعتقاد را برای طهارت از شرک و نجات از گمراهی ها و شقاوت ها قرار داد. و نماز را برای خضوع و فروتنی و پاکی از هر نوع تکّبر، مقرّر نمود. و زکات (و خمس) را برای تزکیه نفس و توسعه روزی تعیین نمود. و روزه را برای استقامت و اخلاص در اراده، لازم دانست. و حجّ را برای استحکام أساس شریعت و بناء دین اسلام واجب نمود.
ریاحین الشّریعة، ج 1، ص 312

حدیث1020

إغْتَنِمُوا الدُّعاءَ عِنْدَ خَمْسَةِ مَواطِنَ: عِنْدَ قِرائَةِ الْقُرْآنِ، وَ عِنْدَ الاْذانِ، وَ عِنْدَ نُزُولِ الْغَیْثِ، وَ عِنْدَ الْتِقاءِ الصَفَّیْنِ لِلشَّهادَةِ، وَ عِنْدَ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ، فَاِنَّهُ لَیْسَ لَها حِجابٌ دوُنَ الْعَرْشِ ؛
امام علی - علیه السلام - فرمودند:
پنج موقع را برای دعا و حاجت خواستن غنیمت شمارید: موقع تلاوت قرآن، موقع اذان، موقع بارش باران، موقع جنگ و جهاد ـ فی سبیل اللّه ـ موقع ناراحتی و آه کشیدن مظلوم. در چنین موقعیت ها مانعی برای استجابت دعا نیست.
بحارالأنوار، ج 90، ص 343، ح 1

حدیث1021

بَیْنَما رَسُولُ اللّهِ - صلی الله علیه وآله - جالِسٌ فِی الْمَسْجِدِ، إذْدَخَلَ رَجُلٌ فَقامَ یُصَلّی، فَلَمْ یُتِمَّ رُکُوعَهُ وَ لا سُجُودَهُ، فَقالَ: نَقَرَ کَنَقْرِ الْغُرابِ، لَئِنْ ماتَ هذا وَ هکَذا صَلوتُهُ لَیَمُوتُنَّ عَلی غَیْرِ دینی؛
رسول خدا - صلی الله علیه وآله - در مسجد نشسته بودند که شخصی وارد شد و مشغول خواندن نماز شد و رکوع و سجودش را کامل انجام نمی داد و عجله و شتاب می کرد.
حضرت فرمودند: کار این شخص همانند کلاغی است که منقار بر زمین می زند، اگر با این حالت از دنیا برود بر دین من نمرده است.
وسائل الشّیعة، ج 4، ص 31، ح 4434

حدیث1022

قال رَسُولُ اللّهِ - صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ - :
لا تُضَیِّعُوا صَلاتَکُمْ، فَإنَّ مَنْ ضَیَّعَ صَلاتَهُ، حُشِرَ مَعَ قارُونَ وَ هامانَ، وَ کانَ حَقّاً عَلی اللّهِ أنْ یُدْخِلَهُ النّارَ مَعَ الْمُنافِقینَ؛
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند:
نماز را سبک و ناچیز مشمارید، هر کس نسبت به نمازش بی اعتنا باشد و آن را سبک و ضایع گرداند همنشین قارون و هامان خواهد گشت و حقّ خداوند است که او را همراه منافقین در آتش داخل نماید.
وسائل الشّیعة، ج 4، ص 30

حدیث1023

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
و من حافظ علی الجماعة حیثما کان مر علی الصراطکالبرق الخاطف اللامع فی اول زمرة مع السابقین؛
کسی که محافظت و مداومت بر نماز جماعت کند، مانند برق سریع ودرخشان همراه نخستین گروه بهشتیان از روی صراط می گذرد.
( ثواب الاعمال، ص 343 )

حدیث1024

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ثلاثة یضحک الله الیهم : الرجل اذاقام باللیل یصلی و القوم اذا صفوا فی الصلاة ، و القوم اذا صفوا فی قتال العدو؛
سه گروهند که خداوند از آنان خشنود است :1- کسی که نماز شب می خواند.2- جمعی که نماز جماعت تشکیل می دهند.3- دسته ای که در برابردشمن در راه خدا صف آرایی کرده اند.
( ثواب الاعمال ، ص 96 )

حدیث1025

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لو یعلمون ما فی العشاء و الفجر لاتوهما ولو حبوا؛
اگر بدانند آنچه را که در خواندن نماز عشاء و صبح با جماعت هست به آن می آیند، هر چند با زانوها و دستها باشد، مانند راه رفتن کودک با نشستن گاه خود.
( اصول وافی ، ج 2، ص 149 )

حدیث1026

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
صلی رسول الله - صلی الله علیه وآله وسلم - الظهر و العصر فخفف الصلاة فی الرکعتین فلما انصرف ... قالوا: خففت فی الرکعتین الاخیرتین ؟ فقال لهم : او ماسمعتم صراخ الصبی؛
روزی رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) نمازظهر و عصر را به جا می آورد، ناگهان دو رکعت آخر نماز را تخفیف (تسریع ) دادند، اصحاب پس از نماز از حضرت سؤال کردند، که آیا دستور جدید آمده ؟ فرمودند: برای چه ؟ گفتند: چرا دو رکعت آخر نماز را سبک تر خواندید ؟ فرمودند: مگر صدای فریاد گریه کودک را نمی شنوید.
( وسایل الشیعه ، ج 5، ص 369 )

حدیث1027

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
فضل صلاة الجماعة علی صلاة الرجل فردا خمس و عشرون درجة فی الجنة؛
نماز جماعت بر نماز فرادی بیست و پنج درجه بهشتی فضیلت و برتری دارد.
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 371 )

حدیث1028

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
همانا خداوند به سه گروه وعده داد، بدون حساب واردبهشت شوند، و هریک از این سه گروه (روز قیامت ) می توانند هشتاد هزار نفر راشفاعت کنند وآنها عبارتند از: 1- مؤذن . 2- امام جماعت . 3- کسی که وضو بگیرد،سپس داخل مسجد شود و نماز را به جماعت به جا آورد.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 488 )

حدیث1029

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و اذا قمت فی صلاتک للناس ، فلا تکونن منفرا و لا مضیعا فان فی الناس من به العلة و له الحاجة؛
و هنگامی که به نمازجماعت برای مردم می ایستی باید نمازت نه نفرت آور و نه تضییع کننده باشد (نه آن قدر آن را طول بده که موجب تنفر مأمومین شودو نه آن قدر سریع که نماز را ضایع کنی ) چرا که در بین مردمی که با تو به نماز ایستاده اند، هم بیمار وجوددارد و هم افراد حاجتمند هست .
( نهج البلاغه ، نامه 52 )

حدیث1030

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من صلی الخمس فی الجماعة وحافظ علی الجمعة فقد اکتال الاجر بالمکیال الاوفی و قال تعالی :ثم یجزیه الجزاءالاوفی ؛
کسی که نماز پنج وقت خود را به جماعت بخواند و به نماز جمعه حاضرشود،پس به تحقیق اجر خود را به حد کافی دریافت کرده است . سپس رسول خدا پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) این آیه کریمه را تلاوت فرمودند: پس جزا داده شود بر آن، جزای کامل تر.
( جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 386 )

حدیث1031

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
التکبیرة الاولی مع الامام خیر من الدنیاو ما فیها؛
تکبیر اول را با امام جماعت گفتن بهتر است از دنیا و آنچه در آن است .
مستدرک الوسائل ج 1ص 488

حدیث1032

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من قال بالجسم فلا تعطوه شیئا من الزکاة و لا تصلوا خلفه؛
هر کس قائل به جسمانیت خدا باشد از زکات چیزی به اوندهید و در پشت سرش نماز نخوانید.
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 379 )

حدیث1033

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
ینبغی للصفوف ان تکون تامة متواصلة بعضها الی بعض ، و یکون بین کل صفین قدر مسقطجسد الانسان اذا سجد؛
سزاواراست که صفهای(نمازجماعت) کامل و به هم پیوسته باشند، و میان دو صف فاصله به اندازه ای باشد که یک انسان بتواند سجده کند و اگر در نماز جماعت فاصله دو صف جلو و عقب کمتر از این باشد، چنین نمازی نماز کامل و درستی نیست .
( دعائم الاسلام ، ج 1، ص 155 )

حدیث1034

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ثلاثة لا یصلی خلفهم :المجهول ، و الغالی و ان کان یقول بقولک ، و المجاهربالفسق و ان کان مقتصدا؛
پشت سر سه گروه نماز نخوان (اقتداء نکن ):1- پشت سر شخص ناشناخته .2- مرد غلو کننده ، هر چند که امامی و هم عقیده تو باشد.3-شخص متظاهر به فسق و گناه ، اگر چه مردی میانه رو و معقول باشد.
( خصال صدوق ، ص 154 )

حدیث1035

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
و من حافظ علی الصف الاول و التکبیرة الاولی لا یؤذی مسلما اعطاه الله من الاجر ما یعطی المؤذنون فی الدنیا و الاخرة ؛
کسی که محافظت و مداومت بر صف اول(نماز جماعت) و تکبیر اول نماید، و مسلمانی رااذیت نکند، خداوند به او اجری معادل اجری که مؤذن در دنیا و آخرت دریافت می کند، عطاخواهد کرد.
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 387 )

حدیث1036

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
و لا تصلی خلف فاجر و لایقتدی الا باهل الولایة؛
پشت سر آدم فاجر نماز نخوان ، اقتدا فقط بر شخص اهل ولایت اهل بیت عصمت و طهارت جایز است .
( تحف العقول ، ص 308 )

حدیث1037

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
فما من مؤمن مشی الی الجماعة الا خلف الله علیه اهوال یوم القیامة ، ثم یأمر به الی الجنة؛
پس مؤمنی نیست که در راه نماز جماعت قدم بردارد مگر این که خداوندتبارک و تعالی ترس وهراس روز قیامت را برای او سبک می گیرد، سپس او راامر می کند به ورود به بهشت .
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372 )

حدیث1038

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
فضل الجماعة علی الفرد بکل رکعة الفارکعة؛
فضیلت نماز جماعت بر نماز فرادی هر یک رکعت برابر دو هزار رکعت است .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 4 )

حدیث1039

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
افضل الصفوف اولها و هو صف الملائکة و افضل المقدم میامن الامام؛
بهترین صفهای نماز جماعت ، صف اول است ، وآن صف ملائکه است وبهترین جای صف اول سمت راست امام است .
( بحار الانوار ج 88 ص 18 )

حدیث1040

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی عن یمین الامام اربعین یوما دخل الجنة؛
کسی که سمت راست امام جماعت چهل روز نماز بخواند وارد بهشت می شود.
( جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 465 )

حدیث1041

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
سووا صفوفکم فان تسویة الصف تمام الصلاة؛
صفهای نماز جماعت را مساوی کنید، پس همانا که مساوی کردن صفها،کامل کننده نماز است .
( بحار الانوار، ج88 ص20 )

حدیث1042

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
فضل میامن الصوف علی میاسرها کفضل صلوة الجماعة علی صلوة الفرد؛
فضیلت سمت راست بر سمت چپ ، صفهای جماعت همانند فضیلت نمازجماعت است بر نماز فرادی .
( جامع احادیث الشیعه ، ج 6، ص 465 )

حدیث1043

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة جماعة و لو علی رأس زج اذاسئلت عمن لا یشهد الجماعة فقل : لااعرفه ؛
نماز باید به صورت جماعت خوانده شود،و لو بر نوک تیز پیکان باشد، زمانی که از شما سؤال شد در مورد کسی که به جماعت حاضر نمی شود، بگویید اورا نمی شناسیم .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 5 )

حدیث1044

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ینبغی للامام ان یکون صلاته علی صلاة اضعف من خلفه؛
بر امام جماعت شایسته است که نمازش بر اساس نمازضعیفترین مأمومین خودباشد (نماز را در حال نماز جماعت طولانی نکند).
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 381 )

حدیث1045

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
و من لزم جماعة المسلمین حرمت علیهم غیبته و ثبتت عدالته؛
کسی که بر نماز جماعت مداومت داشته باشد، غیبت او بر مسلمانان حرام وعدالتش ثابت می شود.
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 394 )

حدیث1046

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
و من صلی فی بیته جماعة رغبة عن المساجد فلا صلاة له و لمن صلی معه الامن علة تمنع من المسجد؛
و هر کس از روی بی میلی به مساجد در خانه اش هر چند نماز جماعت بخواندبرای او نمازی نخواهد بودو حتی برای کسانی که با او نماز خوانده اند، مگرآن که واقعا علتی مانع از حضور درمسجد بوده باشد.
( امالی الطوسی ، ج 2، ص 307 )

حدیث1047

جمیل بن صالح از امام صادق (علیه السلام ) سؤال کرد: کدام یک از این دوافضل است : انسان در اول وقت نمازش را بخواند یا مقداری نماز را تأخیربیندازد تا بااهل مسجد به جماعت نماز بخواند، زمانی که مسجد امام جماعت دارد؟ حضرت فرمودند: نماز را به تأخیربینداز، با اهل مسجد نماز بخوان ، زمانی که مسجد امام جماعت دارد.
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 388 )

حدیث1048

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی معهم فی الصف الاول کان کمن صلی خلف رسول الله (ص ) فی الصف الاول؛
کسی که در صف اول نماز جماعت اهل سنت شرکت نماید، مانند آن است که در صف اول پشت سر پیامبر (ص ) نماز خوانده باشد.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 381 )

حدیث1049

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) خطاب به جمعیتی فرمودند:
ای مردم صفهای (نماز جماعت )رامنظم و مساوی کنید و دوش به دوش بایستید تا فاصله و جدایی میان شمانیفتد ونامرتب نباشید که خداوند دلهای شما را از یکدیگر دور گرداند وبدانید که من شمارا از پشت سر می بینم که چگونه نظم را در صفهای جماعت برقرار می کنید.
( ثواب الاعمال ، ص 520 )

حدیث1050

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من خلع جماعة المسلمین قدر شبر، خلع ربقة الایمان من عنقه؛
کسی که به اندازه یک وجب از جماعت مسلمانان (عملا) دوری کند،ریسمان ایمان را از گردنش در آورده و به دور افکنده است .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 13 )

حدیث1051

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
انی لأکون فی الصلوة فاسمع بکاء الصبی فاخفف مخافة ان اشق علی امه؛
من گاهی در حال نماز که هستم صدای گریه کودکی رامی شنوم و نماز راسبک و کوتاه می کنم ، چرا که می ترسم مادرش را به رنج افکنم .
( کنز العمال ، ج 7، ص ,601 حدیث 20455 )

حدیث1052

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة جماعة و لو علی رأس زج؛
در نماز جماعت شرکت نمایید، گر چه آن را بر سر آهن و نوک نیزه انجام دهید(یعنی هر قدر سخت و دشوار باشد، از حضور در جماعت دریغ نکنید).
( بحار الانوار، ج ,88 ص 4 )

حدیث1053

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
من ترک الجماعة رغبة عنها و عن جماعة المسلمین من غیر علة فلا صلاة له؛
کسی که از روی بی میلی ، بدون عذر و علت نمازجماعت را که اجتماع مسلمانان است ترک کند، نمازی برای او نیست .
( امالی شیخ صدوق ، ص 290 )

حدیث1054

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من صلی اربعین یوما جماعة یدرک التکبیرة الاولی ، کتب له برائتان برائة من النارو برائة من النفاق؛
کسی که نماز خود را با جماعت و با درک تکبیر اول نماز، چهل روز انجام دهد، خداوند دو برائت را برای او مقرر می سازد: 1- برائت از آتش دوزخ .2- برائت از نفاق .
( بحار الانوار، ج ,88 ج 4 )

حدیث1055

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
من سمع النداء فلم یجبه من غیرعلة فلا صلاة له؛
هر کس که صدای اذان جماعت را بشنوند و بدون هیچ عذری پاسخ ندهد،نماز ندارد (نمازش مقبول نیست ).
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 375 )

حدیث1056

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
هم رسول الله - صلی الله علیه و آله - بأحراق قوم فی منازلهم لا یصلون بالجماعة؛
پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) خواست خانه ها را بر قومی که در منازل نماز می گذاردندو به جماعت حاضر نمی شدند،بسوزاند.
( لئالی الاخبار، ج 4، ص 205 )

حدیث1057

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
صلاة الرجل فی جماعة خیر من صلاته فی بیته اربعین سنة . قیل : یا رسول الله !صلوة یوم ؟ فقال : صلوة واحدة؛
نماز خواندن انسان در جماعت بهتر است از نمازی که چهل سال در خانه خوانده شود. عرض کردند:یا رسول الله ! نماز یک روز؟ حضرت فرمود: بلکه یک نماز.
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 374 )

حدیث1058

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لان اصلی الصبح فی جماعة احب الی من ان اصلی لیلتی حتی اصبح؛
اگر نماز صبح را به جماعت بخوانم ، در نظرم محبوبتر ازعبادت و شب زنده داری تا صبح است .
( کنز العمال ، ج 8، حدیث 22792 )

حدیث1059

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
امام القوم وافدهم فقدموا فی صلاتکم افضلکم ؛
امام جماعت هر جمعی نماینده آن در پیشگاه خداوند می باشد، پس برای امامت جماعت خود بهترینها را برگزینید.
( بحار الانوار، ج ,88 ص 109 )

حدیث1060

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اذا سمعت الاذان فأت و لو حبوا؛
هنگامی که اذان نماز را شنیدی ، هر چه سریعتر به مسجد بیا، گر چه سینه خیز باشد.
( کنز العمال ، ج 7، ص 548 )

حدیث1061

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان الله و ملئکته یصلون علی الذین یصلون الصفوف الاول؛
به حقیقت خداوند و فرشتگانش بر کسانی که صفهای اول نماز جماعت را به هم پیوند می دهند، درود می فرستند.
( کنز العمال ، ج 2، ص 623 )

حدیث1062

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
الصلاة خلف العالم بالف رکعة؛
نماز در پشت سر یک عالم برابر هزار رکعت است .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 5 )

حدیث1063

امام کاظم (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الصلوة فی الصف الاول کالجهادفی سبیل الله - عز و جل -؛
نماز خواندن در صف اول ، مانند جهاد در راه خداست .
( وسائل الشیعه ، ج 5، ص 387 )

حدیث1064

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من صلی خلف عالم فکأنما صلی خلف رسول الله؛
کسی که پشت سر عالم نماز به جا آورد، مانند کسی است که پشت سرپیغمبر خدا نماز خوانده است .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 119 )

حدیث1065

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی خمس صلوات فی الیوم واللیلة فی جماعة فظنوا به خیرا و اجیزواشهادته؛
هر که پنج نماز شبانه روز را به جماعت می خواند به او خوش گمان باشید وگواهی اش را بپذیرید.
بحار الانوار ج 88 ص 8

حدیث1066

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
انما جعلت الجماعة لئلا یکون الاخلاص والتوحید و الاسلام و العبادة لله الاظاهرا مکشوفا مشهورا؛
نماز جماعت قرار داده شده است ، تا اخلاص و یگانگی و اسلام و عبادت برای خداوند آشکار، باز و ظاهرباشد.
وسائل الشیعه ، ج 5، ص 372

حدیث1067

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
سیأتی علی الناس زمان یترکون الاذان علی ضعفائهم؛
زمانی خواهد آمد که اذان را تحقیر کرده و آن را به افرادی ناتوان می سپرند.
( کنز العمال ، ج 7، ص 690 )

حدیث1068

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان بلالا کان عبد صالحا، فقال :لا اؤذن لاحد بعد رسول الله - صلی الله علیه و اله -؛
همانا که بلال بنده ای شایسته بود و گفت : من برای احدی بعد از رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم ) اذان نمی گویم .
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 286 )

حدیث1069

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
کان رسول الله - صلی الله علیه و اله -اذا سمع المؤذن یؤذن قال مثل مایقوله فی کل شی ء؛
رسول خدا (ص ) وقتی صدای اذان مؤذن را می شنید، آن جملات را تکرارمی کرد.
( الکافی ، ج 3، ص ,310 حدیث 29 )

حدیث1070

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
اجابة المؤذن یزید فی الرزق؛
اجابت دعوت اذان گو، سبب افزایش روزی می شود.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 177 )

حدیث1071

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
یؤذن الرجل و هو جالس و یؤذن و هوراکب؛
شخص اذان گو چه نشسته باشد و چه سواره اذان می گوید.
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 285 )

حدیث1072

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لو علم الناس ما فی النداء و الصف الاول لاستهموا علیه؛
اگر مردم می دانستند چه فضیلتی دارد اذان گفتن و شرکت در صف اول جماعت ، هر آینه برای این کار قرعه کشی می کردند.
( بحار الانوار، ج ,88 ص 200 )

حدیث1073

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان الشیطان اذا سمع النداء هرب؛
به درستی که شیطان وقتی صدای اذان را شنید فرار می کند.
( کنز العمال ، حدیث 20951 )

حدیث1074

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اجابة المؤذن کفارة الذنوب؛
اجابت اذان مؤذن ، کفاره گناهان است .
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 227 )

حدیث1075

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
من أذن سبع سنین محتسبا جاءیوم القیامة و لا ذنب له ؛
هر کس هفت سال برای خدا اذان بگوید، روز رستاخیزبدون گناه وارد محشرمی شود.
ثواب الاعمال ، ص 83

حدیث1076

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
یحشر المؤذنون من امتی مع النبیین و الصدیقین و الشهداء؛
اذان گویان ، از امت من با پیامبران و راستگویان و شهیدان محشور می شوند.
( مستدرک الوسائل ، ج 4، ص 23 )

حدیث1077

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
کان رسول الله - صلی الله علیه و آله و سلم - یقول لبلال اذا دخل الوقت یا بلال اعل فوق الجدار و ارفع صوتک بالاذان؛
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هنگامی که وقت نماز فرا می رسید به بلال می فرمود: بالای دیوار (مسجد)برو و اذان را با صدای بلند بگو.
( وسائل الشیعه ، ج 4، ص 624 )

حدیث1078

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی باذان و اقامة صلی خلفه صفان من الملائکة و من صلی باقامة بغیراذان صلی خلفه صف واحد ما بین المشرق والمغرب؛
هر کس که نماز را با اذان و اقامه بخواند، دو صف از فرشتگان درپشت سرش نماز می گزارند، و کسی که نماز را با اقامه تنها بخواند یک صف از فرشتگان در پشت سرش نماز می خوانند و اندازه صف به قدر میان مشرق و مغرب است .
محجة البیضاء، ج 1، ص 338

حدیث1079

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من اذن فی مصر من أمصار المسلمین سنة وجبت له الجنة؛
هر کس در یکی از شهرهای مسلمانان یک سال اذان بگوید بهشت بر اوواجب می شود.
محجة البیضاء، ج 1، ص 337

حدیث1080

للمؤذن فیما بین الاذان و الاقامة مثل اجرالشهید المتشحطبدمه فی سبیل الله؛
برای شخص اذان گو در فاصله اذان و اقامه ،ثوابش مانند ثواب شهیدی است که در راه خدا در خون خود می غلطد.
( ثواب الاعمال ،ص 58 )

حدیث1081

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
المؤذن یغفر الله له مد بصره و مدصوته فی السماء و یصدقه کل رطب ویابس سمعه ، و له من کل یصلی معه فی مسجده سهم و له بکل من یصلی بصوته؛
خداوند مؤذن را به اندازه ای که چشمش می بیند و صدایش در آسمان می پیچدمی آمرزد، هر خشک و تری که آواز او را می شنود او را تصدیق می کند، و ازثواب هر کس که با او در مسجد نماز گزارد سهمی نصیب او شود و به شمار هرکس که به بانگ او نماز بخواندحسنه ای برای اوست .
محجة البیضاء، ج 1، ص 331

حدیث1082

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان لحوما محرمة علی النار و هی لحوم المؤذنین؛
همانا، گوشتهایی بر آتش (جهنم ) حرام است (آتش آنها را نمی سوزاند) وآن گوشت بدن اذان گویان است .
( مستدرک الوسائل ، ص 249 )

حدیث1083

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
من سمع النداء و هو فی المسجد ثم خرج فهو منافق ، الا رجل یرید الرجوع الیه ، او یکون علی غیر طهارة فیخرج لیتطهر؛
کسی که صدای اذان را در مسجد شنید، و بدون خواندن نماز (جماعت ) ازمسجد خارج شودمنافق است ، مگر این که قصد برگشت برای نماز خواندن دارد، یا وضو ندارد و برای گرفتن وضو از مسجد خارج شود.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 161 )

حدیث1084

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من اذن محتسبا یرید بذلک وجه الله - عز و جل - اعطاه الله ثواب اربعین الف شهید و اربعین الف صدیق و یدخل فی شفاعته اربعین الف مسی ء من امتی الی الجنة؛
کسی که اذان بگوید، و به خداوندتوجه داشته باشد، خداوند به او ثواب چهل هزار شهید و چهل هزار راستگو را عطامی کند و چهل هزار از امت گناهکاران شامل شفاعتش گردیده و داخل بهشت می شوند.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 130 )

حدیث1085

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
یا علی ألاذان نور؛
یا علی ! اذان نور است .
( بحار الانوار، ج 84، ص 154 )

حدیث1086

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
ایما مؤمن حافظ علی الصلوات المفروضة فصلاها لوقتها فلیس هذا من الغافلین؛
هر مؤمنی محافظت برنمازش نماید، و او را در وقتش به جا آورد، ازانسانهای غافل شمرده نمی شود.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79 )

حدیث1087

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
و من صلاها لغیر وقتها مؤثراعلیها غیرها فان ذلک الیه ان شاء غفر له و ان شاء عذبه؛
کسی که نماز را در غیروقتش به جا آورد و چیز دیگری را بر نماز انتخاب کند و ترجیح دهد، به درستی که این کار، خدا را مختار می کند که اگربخواهد او را ببخشاید و اگر بخواهد او راعذاب کند.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 83 )

حدیث1088

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
فاذا صلی العبد صلاة الصبح مع طلوع الفجر اثبتت له مرتین تثبتها ملائکة اللیل و ملائکة النهار؛
پس هرگاه نمازگزار نماز صبح را با طلوع فجر به جای آورد دو مرتبه برای اونوشته می شود، هم فرشته صبح و هم فرشته شب می نویسند (نماز صبح رافرشته روز و فرشته شب هر دومشاهده می کنند).
( ثواب الاعمال ، ص 62 )

حدیث1089

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ثلاث لا تؤخر و هن الصلاة اذا انت والجنازة اذا حضرت و الأیم اذا وجدت کفؤا؛
سه چیز را نباید به تأخیر انداخت ،نماز همین که وقت آن رسید، و برداشتن جنازه وقتی آماده شد، و شوهر دادن بیوه وقتی هم کفو خود را یافت .
( نهج الفصاحه ، ص ,262 حدیث 1261 )

حدیث1090

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
افضل الاعمال الی الله الصلاة لوقتها و بر الوالدین و الجهاد فی سبیل الله؛
بهترین اعمال نزد خداوند، نمازاول وقت است پس از آن نیکی بر پدر وادر، و سپس جهاد در راه خدا است .
( بحار الانوار، ج 3، ص 85 )

حدیث1091

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
حافظوا علی مواقیت الصلوات ، فان العبدلا یأمن الحوادث؛
مراقب وقتهای نماز باشید (که تا وقتش فرا رسید انجام دهید)چرا که انسان ازحوادثی که مانع انجام نماز در وقت گردد، ایمن نیست .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 20 )

حدیث1092

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
صل الصلوة لوقتها الموقت لها و لاتعجل وقتها لفراغ و لا تؤخرها عن وقتهالأشتغال و اعلم ان کل شی ء من عملک تبع لصلوتک؛
نماز را در وقت مقرر آن به جای آور، و به خاطر فراغت عجله مکن وبه علت اشتغال آن را به تأخیر میفکن ، و بدان که همه اعمال تو بسته به نمازتوست .
( نهج البلاغه ، نامه 27 )

حدیث1093

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
انما امر بالوضوء لیکون العبد طاهرااذا قام بین یدی الجبار و عند مناجاته ... ؛
همانا امر شده است به وضو، تا آن که بنده پاک باشد، به هنگامی که می ایستددر مقابل خداوند جبار و همچنین وقت مناجات نمودن .
( عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 104 )

حدیث1094

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
لا یقرأ العبد القران اذا کان علی غیر طهور حتی یتطهر؛
هنگامی که وضو ندارید، قرآن نخوانید، تا این که وضو گرفته شود.
( خصال ، ج 2، ص 164 )

حدیث1095

امام کاظم (علیه السلام ) می فرمایند:
و من توضأ الصلاة الصبح کان وضوئه ذلک کفارة لما مضی من ذنوبه فی لیلته الا الکبائر؛
کسی که برای نماز صبح وضومی گیرد، وضویش کفاره گناهان گذشته آن شب اوست بجز گناهان کبیره .
( محجة البیضاء، ص 1، ص 302 )

حدیث1096

امام کاظم (علیه السلام ) می فرمایند:
من توضأ للمغرب کان وضوئه ذلک کفارة لما رضی من ذنوبه فی نهاره ما خلاالکبائر؛
کسی که برای نماز مغرب وضوبگیرد، وضویش کفاره گناهان گذشته آن روزاوست بجز گناهان کبیره .
( محجة البیضاء، ج 1، ص 302 )

حدیث1097

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
یا علی ! ان الوضوء قبل الطعام و بعده شفاءفی الجسد و یمن فی الرزق؛
یا علی ! قبل از غذا و بعد از غذا، وضو گرفتن ، شفای بدن و برکت در روزی است .
( بحار الانوار، ج ,66 ص 356 )

حدیث1098

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
کسی که وضوی خود را شاداب وکامل به جای آورد، و نماز خویش را نیکوبخواند، زکات مالش را بپردازد، و خشم خود را فرو نشاند و زبانش را ازگناهان مربوطبه زبان ببندد، و برای گناه خودبا توبه طلب آمرزش کند، ونسبت به اهل بیت پیامبر خویش خیرخواه باشد، البته تمام حقایق ایمان در اوکامل شده و درهای بهشت به روی او باز است .
( ثواب الاعمال ، ص 64 )

حدیث1099

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لا تدخل المساجد الا بالطهارة؛
داخل مساجد مشو، مگر با وضو.
( مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 388 )

حدیث1100

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
مفتاح الصلاة الطهور؛
کلید نماز، پاکی است .
( محجة البیضاء، ج 1، ص 281 )

حدیث1101

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الوضوء نصف الایمان؛
وضو گرفتن نیمی از ایمان است .
( بحار الانوار، ج ,80 ص 238 )

حدیث1102

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
بی نماز درخواست می کند به دنیا برگردد، و این است سخن خداوند متعال تاگاهی که به یکی از آنان مرگ آمد گوید: پروردگارا مرا برگردانید تا شایدعمل شایسته انجام دهم در آنچه بازگزاردم ، نه چنین است آن سخنی است که او گوینده اش هست ، واز پشت آنهاتا روزی که برانگیخته شوند برزخ است .
بحار الانوار، ج ,77 ص 58

حدیث1103

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الجفاء کل الجفاء و الکفر من سمع منادی الله تعالی ینادی بالصلاة و یدعوه الی الفلاح فلا یجیبه؛
نشانه ستمکاری و کفر آن است که کسی منادی خدا را بشنود که به نماز ندا می دهد و وی را به رستگاری می خواند و دعوت او را اجابت نکند.
( نهج الفصاحه ، ص 279 )

حدیث1104

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من ترک الصلوة متعمدا من غیر علة فقدبرء من ذمة الله و ذمة رسوله؛
کسی که نماز را عمدا و بدون علت ترک کند از امان خدا و رسولش دورخواهد بود.
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 75 )

حدیث1105

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
ألا تسمعون الی جواب اهل النار حین سئلوا:ما سلککم فی سقر؟ قالوا: لم نک من المصلین؛
آیا به پاسخ اهل دوزخ گوش فرانمی دهید که وقتی از آنها می پرسند: چه چیز شما را گرفتار دوزخ ساخت ؟ می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم .
بحار الانوار، ج ,82 ص 224

حدیث1106

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من ترک صلاته حتی تفوته من غیرعذر فقد حبط عمله؛
کسی که نمازش را بدون عذر ترک کند (نخواند) تا وقت آن بگذرد، عمل اونابود شده است .
بحار الانوار، ج ,82 ص 203

حدیث1107

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لا ینال شفاعتی من اخر الصلوة بعد وقتها؛
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید.
( بحار الانوار، ج ,83 ص 20 )

حدیث1108

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
نماز خودتان را ضایع نکنید، به حقیقت هر کس نماز خویش را ضایع کند،خداوند عز و جل او را با قارون و فرعون و هامان محشور می کند، خداوند به آنان لعنت کند و آنها را رسوا سازد، وبر خدا لازم است آنها را با منافقها به آتش داخل کند، پس وای بر کسی که به نمازش مواظب نباشد.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 202 )

حدیث1109

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان العبد اذا عجل فقام لحاجته یقول الله تبارک و تعالی : اما یعلم عبدی انی انااقضی الحوائج ؛
زمانی که بنده برای رفع حاجت خود نمازش را با عجله بخواند، خداوندمی فرماید: آیا بنده من نمی داند که حاجت او را من برآورده می کنم .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 24 )

حدیث1110

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
...لا صلوة لمن لا یتم رکوعها و سجودها؛
کسی که رکوع و سجودش را ناتمام و شتابزده به جا می آورد، نمازش پذیرفته نیست .
( بحار الانوار، ج ,84 ص 253 )

حدیث1111

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اسرق الناس فاالذی یسرق من صلاته فصلاته تلف کما یلف الثوب الخلق فیضرب بها وجهه؛
دزدترین مردم کسی است که به خاطر سرعت و شتابزدگی از نماز خود کم کند، نماز چنین انسانی همچون جامه مندرسی در هم پیچیده شده ، به صورت اوپرتاب می گردد.
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 406 )

حدیث1112

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
ان اسرق الناس من سرق من صلاته؛
دزدترین مردم کسی است که از نمازش کم بگذارد.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 222 )

حدیث1113

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لا یقبل الله صلاة خمسة نفر. الابق من سیده و امرأة لا یرضی عنها زوجها ومدمن الخمر و العاق و اکل الربا؛
خداوندنماز پنج گروه را نمی پذیرد:1- بنده ای که از نزد مولای خود فرارکرده است .2- زنی که شوهرش از وی راضی نیست .3- شرابخوار و دائم الخمر.4- کسی که عاق والدین شده است .5- رباخوار.
( مستدرک الوسائل ، ج ,13 ص 332 )

حدیث1114

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
من شرب الخمر فسکر منها لم یقبل الله صلاته اربعین یوما فان ترک الصلاة فی هذه الایام ضوعف علیه العذاب لترک الصلاة؛
کسی که شراب بنوشد و مست شود، تا چهل روز نماز او قبول نیست ، پس اگر نمازی را دراین روزها ترک کند عقاب و کیفر وی نیز چند برابر است .
( ثواب الاعمال ، ص 551 )

حدیث1115

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
کسی که همسر خود را بیازارد، نماز و اعمال نیک او مورد پذیرش الهی قرارنمی گیرد، مگر آن که به کمک او بپردازد و رضایتش را جلب کند، گر چه همیشه روزه دار باشد و البته شوهر نیز دارای همین نوع از عقاب است ، درصورتی که همسر خویش را بیازارد و به او ظلم روا دارد.
( وسائل الشیعه ، ج ,14 ص 116 )

حدیث1116

جاء رجل الی امیرالمؤمنین - علیه السلام - فقال : یا امیرالمؤمنین انی قدحرمت الصلاة باللیل ، فقال امیرالمؤمنین -علیه السلام - : انت رجل قدقیدتک ذنوبک؛
مردی نزد امیرالمؤمنین (علیه السلام ) آمد وگفت : ای امیر مؤمنان ! من از نماز شب محروم شدم . امام علی (علیه السلام ) فرمودند: تو مردی هستی که گناهانت تو را زندانی (اسیر)کرده است .
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 422 )

حدیث1117

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی و لم یزک لم تقبل صلوته؛
هر کس نماز بخواند، ولی زکات و مالیات اسلامی نپردازد، نمازش قبول نمی شود.
( بحار الانوار، ج ,96 ص 12 )

حدیث1118

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من اکل لقمة حرام لم تقبل له صلوة اربعین لیلة و لم تستجب له دعوة اربعین صباحا؛
کسی که لقمه حرام بخورد، تا چهل شب نماز او قبول نمی شود و دعای وی نیز تا چهل روز به اجابت نمی رسد.
( دارالسلام نوری ، ج 4، ص 213 )

حدیث1119

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من نظر الی ابویه نظرماقت ، و هما ظالمان لم یقبل الله له صلاة؛
هر که به پدر و مادر نگاه تند و خشم آلود کند، اگر چه به وی ستم کرده باشند، خداوند نمازش را نمی پذیرد.
( جامع السعادات ، ج 2، ص 351 )

حدیث1120

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لو صلیتم حتی تکونوا کالاوتار و صمتم حتی تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تاهمچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمی کند، مگر این که انسان با ورع باشید.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 258 )

حدیث1121

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ایما امراة باتت و زوجها علیها ساخطفی حق ، لم تقبل منها صلوة حتی یرضی عنها؛
هر زنی که شب بخوابد در حالی که شوهرش به خاطر (مطلب) حقی از وی خشمگین باشد، هیچ نمازی از او قبول نمی شود، مگرآن که شوهرش از اوراضی شود.
( فروع کافی ، ج 5، ص 507 )

حدیث1122

امام سجاد (علیه السلام ) می فرمایند:
فی جواب سائل سأله عن حدود الصلاة ... قال :و ما سبب قبولها؟ قال - علیه السلام - : ولایتنا و البراءة من اعدائنا؛
در پاسخ کسی که پرسید از حدود نماز... و چه چیزی سبب قبولی نماز است ؟فرمودند: ولایت مااهل بیت ، و برائت از دشمنان ما.
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 386 )

حدیث1123

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
و الله انکم لتعرفون من جیرانکم و اصحابکم من لو کان یصلی لبعضکم ماقبلها منه لاستخفافه بها ان الله لایقبل الا الحسن فکیف یقبل ما یستخف به ؟؛
قسم به خدا، شما از همسایگان و دوستان خود کسانی را می شناسید که اگ ربرای بعضی از شما نمازی بخوانند از او قبول نخواهیدکرد، به علت استخفاف و بی اعتنایی که بر آن روا داشته ، همانا خداوند چیز نیکو وشایسته را فقطمی پذیرد، پس چگونه بپذیرد عبادتی راکه به آن بی توجهی شده است ؟
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 387 )

حدیث1124

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من قبل الله منه صلاة واحدة لم یعذبه؛
اگر خداوند از کسی یک نماز بپذیرد او را عذاب نمی کند.
وسائل الشیعه ج 3 ص 23

حدیث1125

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
خداوند متعال فرمود: نماز کسی را می پذیرم که :1- درمقابل عظمت من خاضع باشد.2- از خواسته های نفسانی به خاطر من خود را دور کند.3-روزش را با یاد من به پایان برد.4- بر بندگانم بزرگی نفروشد.5- به گرسنه غذا دهد.6- برهنه را بپوشاند.7- به مصیبت دیده مهربانی کند.8- غریب راپناه دهد.
بحار الانوار ج 84 ص 242

حدیث1126

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
خیارکم الینکم مناکب فی الصلوة؛
بهترین شما کسی است که شانه هایش در نماز افتاده تر باشد.
( بحار، ج 84 ص 262 )

حدیث1127

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
هر کس وضوی خوب بگیرد و دو رکعت نماز با رکوع و سجود کامل به جای آورد و با خدای خود خلوت کند و بر رسول خدا (ص ) درود فرستد،سپس حاجت خود را از خدا درخواست نماید، به تحقیق که در زمان مناسبش درخواست کرده و هرکس چنین نماید، هرگز ناامید وناموفق نخواهد بود.
( بحار الانوار، ج ,85 ص 324 )

حدیث1128

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
رکعتان خفیفتان فی تفکر خیر من قیام لیلة؛
دو رکعت نماز سبک ، در صورتی که همراه با تفکر و اندیشه باشد، بهتر ازعبادت سراسر یک شب است .
( بحار الانوار، ج ,84 ص 240)

حدیث1129

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان العبد لیصلی الصلاة لا یکتب له سدسها و لاعشرها، و انما یکتب للعبد من صلاته ما عقل منها؛
به درستی بنده نماز می خواندبرای او، نه یک ششم آن و نه یک دهم آن نوشته نمی شود، جز این نیست که برای بنده از نمازش آن مقدار نوشته می شودکه به آن توجه کرده است .
بحار الانوار ج 84 ص 237

حدیث1130

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان العبد لترفع له من صلاته نصفها او ثلثها او ربعها او خمسها و ما یرفع له الاما اقبل علیه بقلبه ... ؛
همانااز نماز بنده نصفش یا یک سوم ، یا یک چهارم ، یا یک پنجم برای او بالا می رود، وآن مقداری که از نماز حضور قلب داشته باشد، بالا می رود...
( بحار الانوار، ج ,84 ص 238 )

حدیث1131

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اذا قام العبد الی الصلاة اقبل الله - عز و جل - علیه بوجهه فلا یزال مقبلاعلیه حتی یلتفت ثلاث مرات فاذاالتفت ثلاث مرات اعرض عنه؛
وقتی بنده به نماز ایستاد خداوند متعال به او توجه می کند و توجهش را از اوقطع نمی کند تا موقعی که سه مرتبه از یاد خدا غافل گردد،در این هنگام خداوند سبحان نیز از او اعراض خواهد کرد.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 241 )

حدیث1132

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من صلی صلوة لا یذکر فیها شیئا من امر الدنیا، لا یسئل الله شیئا، الا اعطاه؛
کسی که نماز می خواند، در حال نماز هیچ چیز از امور دنیایی به یادش نیاید(فقط خداوند در نظرش باشد)، در این صورت هرچیزی از خداوند بخواهد، به او عطا می کند.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265 )

حدیث1133

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
رکعة من عالم بالله خیر من الف رکعة من متجاهل؛
یک رکعت نماز کسی که متوجه خدا باشد، بهتر از هزار رکعت کسی است که از خدا غافل باشد.
( نهج الفصاحه ، ص 350 )

حدیث1134

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
من اتی الصلاة عارفا بحقها غفر الله له؛
کسی که نماز به جا آورد در حالی که عارف به حق آن باشد، خداوند او رامی آمرزد.
( تحف العقول ، ص 117 )

حدیث1135

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
من صلی رکعتین و لم یحدث فیهمانفسه بشی ء من امور الدنیا غفر الله له ذنوبه؛
کسی که دو رکعت نماز بخواند و درآن دو رکعت ، قلب خود را به چیزی از امور دنیا مشغول نکند، خداوند گناهانش رامی آمرزد.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 249 )

حدیث1136

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
لیس من مؤمن یقبل بقلبه فی صلوته الی الله الا اقبل الله الیه بوجهه و اقبل بقلوب المؤمنین الیه بالمحبة له بعد حب الله - عز و جل - ایاه؛
مومنی نیست که در نمازش با حضورقلب به خداوند توجه کند، مگر این که خداوند به او رو می کند، و بعد از محبت خداوند عز و جل در دل ، قلوب مومنین را به سوی او متوجه می کند.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265 )

حدیث1137

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اذا قام العبد الی الصلوة فکان هواه و قلبه الی الله تعالی انصرف کیوم ولدته امه؛
هنگامی که انسان برای نماز می ایستد، اگر همه توجه اش و قلبش به سوی خداباشد، در حالی نمازش تمام می شود، که مثل روزی است که پاک به دنیا آمده .
( محجة البیضاء، ج 1، ص 382 )

حدیث1138

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
بنیت الصلوة علی اربعة اسهم سهم منهااسباغ الوضوء، و سهم منها الرکوع وسهم منها السجود و سهم منها الخشوع؛
نماز برچهار بخش بنا شد: 1- گرفتن وضوی کامل . 2- رکوع . 3- سجود.4- خشوع .
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 265 )

حدیث1139

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لیس لک من صلاتک الا ما احضرت فیه قلبک؛
نیست برای تو از نماز، مگر قلب تو در حال نماز باشد.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 259 )

حدیث1140

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ما الخشوع ؟ قال : التواضع فی الصلاة و ان یقبل العبد بقلبه کله علی ربه ... ؛
از پیامبر اکرم (ص ) سؤال شد: خشوع چیست ؟ فرمود:فروتنی و خاکساری درنماز و این که بنده با تمام قلبش به سوی خدا برود...
( بحار الانوار، ج ,84 ص 264 )

حدیث1141

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اذا کنت فی صلاتک فعلیک بالخشوع و الاقبال علی صلاتک فان الله تعالی یقول : الذین هم فی صلاتهم خاشعون؛
هرگاه در حال نمازبودی ، بر تو باد به خشوع و توجه کامل به نماز، چون خداوند در قرآن می فرماید: اهل ایمان کسانی هستند که در نماز خشوع می ورزند.
فروع کافی ، ج 3، ص300

حدیث1142

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
معنی السلام فی کل صلوة الامان ، ای من ادی امر الله وسنة نبیه - صلی الله علیه و اله - خاشعا منه قلبه فله الامان من بلاء الدنیا وبرائة من عذاب الاخرة؛
معنی "سلام " در پایان نماز، امان است ، یعنی هر کس که امرخدا و سنت پیامبرش را با خشوع قلب به جای آورد، از بلای دنیا در امان ، و ازعذاب آخرت برکنار است .
( مصباح الشریعه ، باب سلام )

حدیث1143

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
قراءة القران فی الصلاة افضل من قراءة القران فی غیرالصلاة؛
قرائت قرآن در نماز افضل است از غیر نماز.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 292 )

حدیث1144

امام حسین (علیه السلام ) می فرمایند:
من قرأ ایة من کتاب الله - عز و جل - فی صلاته قائما یکتب له بکل حرف مائة حسنة؛
کسی که آیه ای از قرآن را ایستاده در نماز خود بخواند، به هر حرفی صدحسنه برای او نوشته می شود.
( الکافی ، ج 2، ص 447 )

حدیث1145

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اذا استقبلت القبلة فانس من الدنیا و ما فیها والخلق و ما هم فیه و استفرغ قلبک عن کل شاغل یشغلک عن الله؛
هنگامی که برای نماز به جانب قبله ایستادی ، دنیا و آنچه در آن است رافراموش کن و قلب خود رااز هر گونه سرگرم کننده ای که تو را از خدا بازدارد، فارغ ساز.
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 396 )

حدیث1146

از امام صادق (علیه السلام ) نقل شده که پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) فرمودند:
آنگاه که مرا به آسمان بردند، به جماعتی گذشتم سرهای آنهابا سنگ کوفته می شد، گفتم ای جبریل اینها کیانند؟ گفت : اینها آنانند که قبل ازخواندن نماز عشاء می خوابند.
( بحار الانوار، ج 2، ص 213 )

حدیث1147

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان من تمام الصوم اعطاءالزکوة (لفطرة ) کما ان الصلاة علی النبی - صلی الله علیه و اله و سلم - من تمام الصلاة ؛
همانا پرداخت زکات فطره (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت روزه می باشد،چنان که صلوات بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است (یعنی نماز با صلوات و روزه با زکات فطره کامل می شود).
( وسائل الشیعه ، ج 6، ص 221 )

حدیث1148

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
هنگامی که داخل مسجد شدی و زمانی که مردم مشغول نماز هستند، بر آنهاسلام نکن ، بلکه بر رسول خدا (ص ) سلام کن و مشغول نمازشو، ولی وقتی وارد بر گروهی شدی که مشغول صحبت هستند، بر آنها سلام کن .
( بحار الانوار، ج ,76 ص 8 )

حدیث1149

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اطولکم قنوتا فی دار الدنیا اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقف؛
هر کسی از شما قنوتش در این دنیا طولانی تر باشد، در آخرت در موقف محشر راحتی او بیشتر خواهد بود.
( ثواب الاعمال ، ص 59 )

حدیث1150

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
انتظار الصلوة بعد الصلوة کنز من کنوزالجنة؛
انتظار کشیدن از نماز تا نماز دیگر، گنجی است از گنجهای بهشت .
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78 )

حدیث1151

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الله - عز و جل - فرض علیکم الصلوات فی احب الاوقات الیه ، فاسئلواالله حوائجکم عقیب فرائضکم؛
به درستی که خداوند نمازهای واجب را در محبوبترین اوقات واجب کرد، پس حاجات خودرا بعد از نمازهایتان بخواهید.
( بحار الانوار، ج ,85 ص 324 )

حدیث1152

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
انما تقبل النافلة بعد قبول الفریضة؛
همانا، نماز مستحبی زمانی مورد قبول است که نماز واجب مورد قبول واقع شود.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 20 )

حدیث1153

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الله فرض الزکوة کما فرض الصلاة؛
خدازکات را واجب کرد، همان طور که نماز را واجب کرد.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 3 )

حدیث1154

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
اول ما افترض الله علی أمتی ، الصلوات الخمس؛
اولین چیزی که خداوند بر امت من واجب کرد، نمازهای پنج گانه است .
( کنز العمال ، ج 7، حدیث 18851 )

حدیث1155

شیعتنا اهل الورع و الاجتهاد و اهل الوفاء و الامانة و اهل الزهد و العبادة واصحاب الاحدی و خمسین رکعة فی الیوم واللیلة؛
شیعیان ما اهل تقوی و پاکدامنی و کوشش و جدیت اند و مردمی باوفاوامین اند و اهل زهد و عبادتند و کسانی هستند که در شبانه روز پنجاه و یک رکعت نماز می خوانند.
( بحار الانوار، ج ,68 ص 167 )

حدیث1156

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اذا لقیت الله بالصلوات الخمس المفروضات لم یسألک عما سوی ذلک؛
هنگامی که خداوند را با نمازهای پنج گانه واجب ملاقات کردی ، سؤال از شمانمی شود، مگر از نمازهای پنج گانه .
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 5 )

حدیث1157

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
عما فرض الله - عز و جل - من الصلاة ؟ فقال : خمس صلوات فی اللیل والنهار؛
زراره می گوید: از حضرت امام باقر(علیه السلام ) سؤال کردم که خداوند عز و جل چه مقدار نماز را واجب کرد؟ آن حضرت فرمودند:پنج نماز را واجب کرد.
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 205 )

حدیث1158

امام حسن (علیه السلام ) می فرمایند:
ان من طلب العبادة تزکی لها و اذا اضرت النوافل بالفریضة فارفضوها؛
هر کس طلب عبادت دارد، دل را برای آن پاک می کند،و هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رسانید (باعث آسیب رسانی به یکی از صفات و ابعاد نمازهای واجب شد) نمازهای مستحبی را ترک کنید.
( تحف العقول ، ص 267 )

حدیث1159

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
صلاة فریضة ، خیر من عشرین حجة ... ؛
نمازواجب بهتر از بیست حج مستحبی است .
(بحار الانوار، ج ,82 ص 227 )

حدیث1160

امام حسن عسکری (علیه السلام ) می فرمایند:
فاذا سلم من صلاته ، سلم الله علیه وسلم علیه ملائکته؛
پس زمانی که بنده نمازش را سلام داد، خداوند و ملائکه بر اوسلام می فرستند.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 221 )

حدیث1161

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
حق نماز را مؤمنین شناخته اند که نه زینت های دنیا، نه نور چشمی هااز فرزند ونه مال ، آنان را از عبادت پروردگارشان باز نمی دارد، زیرا که خداوندسبحان می گوید: مردانی هستند که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد.
( نهج البلاغه ، خطبه 199 )

حدیث1162

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاة و زکاة البدن الصیام ، و جهاد المرأة حسن التبعل؛
نمازوسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افرادناتوان است .هر چیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است . جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1152 )

حدیث1163

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة شفیع بینه و بین ملک الموت؛
نمازشفیع نمازگزار در نزد ملک الموت است .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 232 )

حدیث1164

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
و تکون صلاة العبد عند المحشر تاجا علی رأسه و نورا علی وجهه و لباسا علی بدنه و سترا بینه و بین النار؛
نماز بنده در محشرتاجی است بر سر او، و موجب نورانیت صورتش ، لباس برای بدن وی ، و ساتر و حایل بین او و آتش جهنم است .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 231 )

حدیث1165

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و عن ذلک ما حرس الله عباده المؤمنین بالصلوات و الزکوات؛
و از اینجاست که خداوند با نمازها و زکاتها و سختکوشی درنماز، از بندگان با ایمانش پاسداری می کند.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 798 )

حدیث1166

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
یدخل علی المیت فی قبره الصلاة و الصوم و الحج و الصدقة و البر و الدعاء،و یکتب اجره للذی یفعله و للمیت؛
نماز و روزه و صدقه و نیکی و دعا برای میت در قبر او داخل می شود، واجر و پاداش این امور برای میت و آن کسی که آن را انجام می دهد، نوشته می شود.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 62 )

حدیث1167

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة جواز علی الصراط؛
نماز جواز عبور ازصراط است .
( بحار الانوار، ج ,98 ص 168 )

حدیث1168

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
ان ملک الموت قال لرسول الله - صلی الله علیه و اله - : ما من اهل بیت مدر و لا شعر فی بر و لا بحر الا وانا اتصفحهم فی کل یوم خمس مرات عند مواقیت الصلاة؛
همانا، ملک الموت به رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) گفت : هیچ اهل خانه ای و صاحب جامه ای در خشکی و دریا نیست ، مگراین که من در هر روز پنج بار هنگام نماز از آنها می گذرم .
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79 )

حدیث1169

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ما یمنع احدکم اذا دخل علیه غم من غموم الدنیا ان یتوضأ ثم یدخل المسجدفیرکع رکعتین یدعو الله فیهما، اما سمعت الله تعالی یقول : واستعینوا بالصبر والصلاة ؛
چه مانعی دارد که چون یکی از شماغم و اندوهی از غمهای دنیا بر اودرآمد، وضو بگیرد و به مسجد برود و دو رکعت نماز بخواند و برای رفع اندوه خود خدا را بخواند. مگر نشنیده ای که خدا می فرماید:واستعینوا بالصبرو الصلاة .
(وسائل الشیعه ، ج 5، ص 263 )

حدیث1170

لیست الصلاة قیامک وقعودک ، انما الصلاة اخلاصک و ان ترید بها الله وحده؛
نماز برخاستن و نشستن تو نیست ، جز این نیست که نماز خالص قرار دادن توست و این که به آن خشنودی تنها خدا را بخواهی .
( اصول وافی ، ج 2، ص109)

حدیث1171

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
کان علی - علیه السلام - اذااماله امر فزع قام الی الصلاة ثم تلا هذه الایة "واستعینوا بالصبر والصلاة "؛
شیوه امام علی (علیه السلام ) چنان بود که چون مشکل مهمی برای او پیش می آمد، به نمازمی ایستاد و این آیه را می خواند: "... واستعینوا بالصبر و الصلاة ".
( تفسیر درالمنثور، ج 1، ص 67 )

حدیث1172

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
تعاهدوا امر الصلاة و حافظوا علیها، واستکثروا منه ، و تقربوا بها فانها کانت علی المؤمنین کتابا موقوتا؛
امر نماز رامراعات کنید و آن را محافظت نمایید و بسیار به جا آورید و با آن به خدا تقرب جویید، زیرا نماز فریضه ای است که بر مومنین نوشته شده ووقت آن تعیین گردیده است .
( نهج البلاغه ، خطبه 199 )

حدیث1173

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلوة تنظر و لا تنظر بها؛
برای نمازباید انتظار کشید ولی نماز را معطل کار دیگر نباید کرد.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183 )

حدیث1174

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الله یدفع بمن یصلی من شیعتنا عمن لا یصلی من شیعتنا و لو اجمعوا علی ترک الصلوة لهلکوا؛
همانا خداوندبه وسیله شیعیانی که نماز به جا می آورند، از شیعیان بی نماز (بلا)را دفع می کند،ولی اگر همه تارک نماز بودند، هر آینه همه هلاک می شدند.
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 184 )

حدیث1175

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
(الصلوة ) طلب الوصال الی الله من العبد؛
(نماز) مطالبه وصال و تقرب بنده به سوی خداوند است .
( بحار الانوار، ج ,84 ص 264 )

حدیث1176

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من اقام فی مسجد بعد صلوته انتظارللصلوة فهو ضیف الله و حق علی الله ان یکرم ضیفه؛
کسی که بعد از هر نماز درمسجد بایستد، در حالی که انتظار نماز بعدی رامی کشد، پس او مهمان خداست ، و برخداست که مهمانش را اکرام کند.
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 78 )

حدیث1177

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان الصلاة تأتی الی المیت فی قبره بصورة شخص انور اللون یونسه فی قبره ویدفع عنه اهوال البرزخ؛
نماز به صورت انسانی سفید چهره وارد قبر میت شده و با او انس می گیرد ووحشتهای برزخ را از اوبرطرف می کند.
( لآلی الاخبار، ج 4، ص 1. الحکم الزاهره ، ص 283 )

حدیث1178

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ما من صلاة یحضر وقتها الا نادی ملک بین یدی الناس : ایها الناس ! قوموا الی نیرانکم التی اوقدتموها علی ظهورکم فاطفئوها بصلاتکم؛
هیچ نمازی نیست مگر این که چون وقت آن فرا می رسد فرشته ای درپیش روی مردمان ندا می کند: ای مردم ! برخیزید به سوی آتشی که بر پشت خودافروخته اید، تا آن را با نماز خویش خاموش کنید.
( محجة البیضاء، ج 1، ص 339 )

حدیث1179

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
نوروا منازلکم بالصلاة و قرائة القران؛
به خانه هایتان با خواندن نماز، و قرائت قرآن ، نورانیت ببخشید.
( کنز العمال ، ج ,15 ص 392 حدیث 41518 )

حدیث1180

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
قم فصل فان فی الصلوة شفاء؛
بر خیز نمازبه جا آور! پس همانا در نماز شفا است .
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 28 )

حدیث1181

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
مروة الحضر، قراءة القران ومجالسة العلماء و النظر فی الفقه و المحافظة علی الصلاة فی الجماعات؛
از علی بن ابی طالب (علیه السلام ) نقل شده که فرمود: جوانمردی در حضور در وطن ،قرآن خواندن و همنشینی با علماء و نگریستن در احکام دین و مواظبت بر نمازخواندن در جماعتهاست .
( بحار الانوار، ج ,88 ص 10 )

حدیث1182

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و اعلم ان کل شی ء من عملک تبع لصلاتک؛
بدان که تمام اعمالت تابع نمازت خواهند بود.
( نهج البلاغه ، نامه 27 )

حدیث1183

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
الصلوة تنزل الرحمة؛
نماز رحمت الهی را نازل می کند.
میزان الحکمة، ج 5، ص 367

حدیث1184

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لا یزال الشیطان یرعب من بنی ادم حافظ علی الصلوات الخمس فاذا ضیعهن تجرء علیه و اوقعه فی العظائم؛
شیطان پیوسته از فرزندان آدم در وحشت و هراس است تا آنگاه که نمازهایش را به دقت و با شرایط و آداب می خواند. پس اگر نماز را ضایع نموده (و دروقت مقرر آن به جا نیاورد)، شیطان بر او چیره می شود و او را در گناهان کبیره می اندازد و وی راگرفتار می کند.
(بحار الانوار، ج ,82 ص 202 )

حدیث1185

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من ترک صلوة لایرجو ثوابها و لایخاف عقابها فلاابالی ایموت یهودیا و نصرانیا او مجوسیا ؛
کسی که نماز را ترک کند، امید به پاداش نمازش نمی باشد و از عذاب آن نیز ترسناک نیست، پس باکی نیست که یهودی بمیرد، یا نصرانی ، یا مجوسی .
(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحکمه ، ج 5، ص 403 )

حدیث1186

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما بین المسلم و بین ان یکفر الا ان یترک الصلاة الفریضة متعمدا او یتهاون بها فلا یصلیها؛
فاصله بین مسلمان و بین کفرش چیزی جز ترک نماز واجب نیست که یا عمدا ترک نماید و اصلا قبول نداشته باشد و یا از بی اعتنایی نماز نخواند.
بحارالانوار، ج 82، ص 216

حدیث1187

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
تارک الصلاة ملعون فی التوراة ملعون فی الانجیل ملعون فی الزبور ملعون فی القران ملعون فی لسان جبرئیل ملعون فی لسان میکائیل ملعون فی لسان اسرافیل ملعون فی لسان محمد ؛
ترک کننده نماز در تورات و انجیل و زبور و قرآن مورد لعنت قرار گرفته و به زبان جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و محمد (ص ) ملعون است .
انوار الهدایة ، ص 197

حدیث1188

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اعان تارک الصلوة بلقمة او کسوة فکانما قتل سبعین نبیا اولهم ادم و اخرهم محمد ؛
کسی که ترک کننده نماز را به دادن طعامی یا لباسی یاری کند، مثل این است که هفتاد پیغبر را کشته ، که اول آنها آدم، و آخر آن ها محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) است .
(لئالی الاخبار، ص 395)

حدیث1189

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان العبد اذا اشتغل بالصلاة و جاءه الشیطان و قال له : اذکر کذا اذکر کذا حتی یضل الرجل ان یدری کم صلی ؛
نمازگزار وقتی مشغول نماز است ، شیطان به سراغش می آید و به او می گوید: این را به یاد بیاور، آن را یاد بیاور تا این که انسان را گمراه کند و فراموش کند که چند رکعت نماز خوانده است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 259)

حدیث1190

قال الصادق - علیه السلام ـ :
ایاکم ان یستخف احدکم بصلاته ؛
بپرهیزید از این که یکی از شما نماز را سبک بشمارید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 236)

حدیث1191

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله ـ :
مثل الذی لایتم صلاته کمثل حبلی حملت حتی اذادنا نفاسها اسقطت فلا هی ذات حمل ولا ذات ولد ؛
مثل آن کسی که نمازش را کامل به جا نمی آورد، مثل زن حامله ای است که (نه ماه ) حملش را نگهداری کرده تا نزدیک زایمان بچه را سقط کرده است .پس این چنین زن را نه زن حامله می گویند و نه زن صاحب فرزند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 173)

حدیث1192

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان ملک الموت یدفع الشیطان عن المحافظ علی الصلاة و یلقنه شهادة ان لا اله الله و ان محمدا رسول الله فی تلک الحالة العظمیة؛
همانا ملک الموت شیطان را در دم مرگ از کسی که حافظ نماز است ، دورمی کند و شهادت بر وحدانیت خدا و رسالت رسول خدا (ص ) رادر هنگام هولناک مرگ به او تلقین می کند (توفیق شهادتین پیدا می کند).
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 19 )

حدیث1193

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الانسان اذا کان فی الصلاة ، فان جسده وثیابه و کل شی ء حوله یسبح؛
هنگامی که انسان در حال نماز است، اندام و جامه او و هر چه پیرامون اوست ، خدا را تسبیح می گویند.
علل الشرایع ، ج 1، ص 237

حدیث1194

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
اذا قام الرجل الی الصلاة اقبل الیه ابلیس ینظر الیه حسدا لما یری من رحمة الله التی تغشاء؛
هنگامی که کسی به نماز برمی خیزد، شیطان می آید و به نظر حسادت به اونگاه می کند، زیرا می بیند که رحمت خدا او را فرا گرفته است .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 207 )

حدیث1195

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
الصلوة قربان کل تقی؛
نمازخواندن وسیله نزدیکی به خدا است برای هر شخص پرهیزکار.
بحار الانوار، ج 10 ص 99

حدیث1196

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة سلاح علی الکافر؛
نماز سلاح مؤمن علیه کافراست .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 56و 231 )

حدیث1197

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة اجابة للدعاء و قبول للاعمال؛
نمازموجب اجابت دعا و قبولی اعمال است .
( بحار الانوار، ج ,82 ص 1 )

حدیث1198

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
المنجیات : اطعام الطعام و افشاء السلام والصلاة باللیل و الناس نیام؛
عوامل رستگاری : اطعام کردن ، آشکارا سلام کردن ، نمازشب خواندن درحالی که مردم آرمیده اند.
( محاسن البرقی ، ص 387 )

حدیث1199

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة زاد للمؤمن من الدنیا الی الاخرة؛
نماز زاد و توشه مؤمن در دنیا برای آخرت می باشد.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 232 )

حدیث1200

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة انس فی قبره و فراش تحت جنبه و جواب لمنکر و نکیر؛
نماز مونس (نمازگزار) در قبر، فراش نیکو در زیرش ،و پاسخ نمازگزار برای نکیر و منکر می باشد.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 232 )

حدیث1201

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
بالصلاة یبلغ العبد الی الدرجة العلیاء لان الصلاة تسبیح و تهلیل و تحمید وتکبیر و تمجید و تقدیس و قول و دعوة؛
(انسان) به وسیله نماز بنده به درجه عالی و مقام والا می رسد، زیرا نماز تسبیح و تهلیل و تحمید وتکبیر و تمجید و تقدیس الهی است، نماز قول حق و دعوت به سوی حق می باشد.
بحار الانوار، ج ,82 ص232

حدیث1202

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
صلاة الرجل تطوعا حیث لایراه الناس تعدل صلاته علی اعین الناس خمسا وعشرین؛
نماز مرد که داوطلبانه و مستحبی درجایی که مردم او را نبینند به جا آورد،برابر بیست و پنج نماز است که در برابرچشم مردم انجام دهد.
( نهج الفصاحه، ح 1848

حدیث1203

امام کاظم (علیه السلام ) می فرمایند:
لاتستغنی شیعتتاعن اربع: خمرة یصلی علیها، و خاتم یتختم به و سواک یستاک به و سبحة من طین قبر ابی عبدالله -علیه السلام -؛
پیروان ما از چهار چیز بی نیاز نیستند:1- سجاده ای که بر روی آن نمازخوانده شود.2- انگشتری که در انگشت باشد.3- مسواکی که با آن دندانهارا مسواک کنند.4- و تسبیحی از خاک مرقد امام حسین (علیه السلام ).
( تهذیب الاحکام ، ج 6، ص 75 )

حدیث1204

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اما انه لیس شی ء افضل من الحج الا الصلاة؛
به درستی که هیچ عملی بالاتر از حج نیست ، مگر نماز.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 26 )

حدیث1205

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بهاو یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) وللعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود:برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است: 1- علم، 2- ایمان، 3- عمل به ایمان تا آنجا که فرمودند: برای عامل به دین سه علامت است : 1- نماز، 2- روزه ، 3- زکات .
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183 )

حدیث1206

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الصلواة افضل العبادة لله؛
همانا، نماز، بهترین عبادت برای خداست .
( جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50 )

حدیث1207

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
علیک بالصلاة ! فان اخر مااوصی به رسول الله و حث علیه الصلاة؛
بر تو باد به نماز! زیرا آخرین چیزی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) به آن سفارش نمود
(و انسان ) را بر انجام آن تاکید نمود، نماز بود.
( بحار الانور، ج ,84 ص 236 )

حدیث1208

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
الصلاة من شرایع الدین ، و فیها مرضاة الرب - عز و جل - فهی منهاج الانبیاء؛
نماز از سنتهای دین ، و مایه خشنودی پروردگار و راه و روش پیامبران است .
بحار الانوار، ج ,82 ص 231

حدیث1209

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان افضل الاعمال عند الله یوم القیامة ، الصلوة؛
همانا بهترین عمل در روز قیامت نزد خداوند، نماز است .
( مستدرک الوسائل ، ج 3، ص 7 )

حدیث1210

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان طاعة الله خدمته فی الارض فلیس شی ء من خدمته یعدل الصلاة؛
پیروی و اطاعت از پروردگار خدمت کردن به او در زمین است وهیچ چیز در خدمت به پروردگار معادل نماز نیست .
( میزان الحکمه ، ج 5، ص 318 )

حدیث1211

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة و الصوم و الحج و الولایة؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ،زکات ، حج ، ولایت .
( کافی ، ج 2، ص 17 )

حدیث1212

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
ان الصلوة قربان المؤمن؛
همانانماز خواندن وسیله نزدیکی مؤمن به خداست .
( کنز العمال ، حدیث 18907 )

حدیث1213

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
علم الاسلام الصلاة؛
نماز، پرچم اسلام است .
( کنز العمال ، ج 7، ص279 حدیث 1887 )

حدیث1214

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) :
الصلوة ، معراج المؤمن؛
نماز، معراج مؤمن است .
کشف الاسرار، ج 2، ص676

حدیث1215

قال الرضا - علیه السلام -:ان الله - عز و جل - انما فرض علی الناس فی الیوم و اللیلة سبع عشر رکعة ، من انی بها، لم یسئله الله - عز و جل - عما سواها ؛
همانا خداوند عز و جل در شبانه روز هفده رکعت نماز بر مردم واجب کرده است کسی که آن را به جا آورد خداوند غیر از نماز از او سؤ ال نمی کند.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 176)

حدیث1216

قال امیرالمؤمنین علیه السلام:
اوصیکم بالصلاة و حفظها، فانها خیر العمل و هی عمود دینکم.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:
شما را به نماز و مراقبت از آن سفارش می‌کنم چونکه نماز برترین عمل و ستون دین شماست .
بحار، ج 82، ص 209

حدیث1217

قال الصادق علیه السلام:
صلاة فریضة خیر من عشرین حجة و حجة خیر من بیت مملو ذهبا یتصدق منه حتی یفنی او حتی لا یبقی منه شی‌ء.
امام صادق علیه السلام فرمود:
یک نماز واجب از بیست حج بهتر است، و یک حج از صدقه دادن خانه‌ای پر از طلا بهتر است، آنگونه که آن را صدقه دهند تا آنکه چیزی در آن نماند.
بحار، ج 82، 227

حدیث1218

قال الباقر علیه السلام:
انا نأمر صبیاننا بالصلاة اذا کانوا بنی خمس سنین، فمروا صبیانکم بالصلاة اذا کانوا بنی سبع سنین.
امام باقر علیه السلام فرمود:
هنگامی که فرزندان ما پنج ساله شدند دستور می‌دهیم نماز بخوانند، پس شما هم وقتی فرزندانتان به هفت سالگی رسیدند آنها را به نماز دستور دهید.
وسائل الشیعه، ج 3، ص 12

حدیث1219

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:
علم الاسلام الصلاة، فمن فرغ لها قلبه و حافظ علیها بحدها و وقتها و سننها فهو مؤمن .
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
نماز، پرچم اسلام است، مؤمن واقعی، کسی است که دل به آن دهد و مراقب حدود و آداب و وقت آن باشد.
کنز العمال، ج 7، حدیث 18870

حدیث1220

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:
الصلاة من شرایع الدین، و فیها مرضاة الرب عز و جل، فهی منهاج الانبیاء.
پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله فرمود:
نماز از آداب (اولیه) دین است، و آن مایه خشنودی خدا، و راه و روش پیامبران الهی است .
بحار، ج 82، 231

حدیث1221

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:
صلاة الرجل نور فی قلبه فمن شاء منکم فلینور قلبه.
رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:
نماز هر کس، نوری در دل اوست، پس هر کس خواست، قلبش را نورانی کند.
کنز العمال، ج 7، حدیث 18973

حدیث1222

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:
خمس صلوات من حافظ علیهن کانت له نورا و برهانا و نجاة یوم القیامة.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
کسی که بر نمازهای پنجگانه محافظت و مراقبت نماید این نمازها برای او در قیامت، نور و وسیله نجات او خواهد بود.
کنز العمال، ج 7، حدیث 18862

حدیث1223

امام صادق علیه‌السلام می فرمایند :
کونوا دُعاةً لِلنّاسِ بِغَیْرِ اَ لْسِنَتِکُمْ، لِیَرَوا مِنْکُمْ الْوَرَعَ وَ الاِْجْتِهادَ وَ الصَّلاةَ وَ الْخَیْرَ، فَاِنَّ ذلِکَ داعیَةٌ؛
مردم را به غیر از زبان خود، دعوت کنید، تا پرهیزکاری و کوشش در عبادت و نماز و خوبی را از شما ببینند، زیرا اینها خود دعوت کننده است.
کافی، ج 2 ، ص 78، ح 14.

حدیث1224

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله وسلم می فرمایند:
لَمّا قیلَ لَهُ: اُحِبُّ اَنْ یُوَسَّعَ عَلَیَّ فِی الرِّزْقِ؟ - : دُمْ عَلَی الطَّهارَةِ یُوَسَّعَ عَلَیْکَ فِی الرِّزْقِ؛
به رسول خداصلی الله علیه وآله عرض شد: دوست دارم روزیم زیاد شود. فرمودند: پیوسته با وضو باش تا روزیت فراوان شود.
کنزالعمال، ح 44154.

حدیث1225

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
یا عَلیُّ اِذا حَضَرَ وَقْتُ صَلاتِکَ فَتَهَیَّأْ لَها وَ اِلاّ شَغَلَکَ الشَّیْطانُ وَ اِذا نَوَیْتَ خَیْرا فَعَجِّلْ وَ اِلاّ مَنَعَکَ الشَّیْطانُ عَنْ ذلِکَ ؛
ای علی! هرگاه وقت نمازت رسید، آماده آن شو وگرنه شیطان تو را سرگرم می‌کند و هرگاه قصد [کار] خیری کردی شتاب کن وگرنه شیطان تو را از آن باز می‌دارد.
میراث حدیث شیعه ، ج 2، ص 20، ح 18 .

حدیث1226

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
مَا اتَّخَذَ اللَّهُ اِبْراهیمَ خَلیلاً اِلّا لِاِطْعامِهِ الطَّعامَ وَ صَلاتِهِ بِاللَّیْلِ وَ النَّاسُ نیامٌ؛
خداوند متعال، حضرت ابراهیم را جز به خاطر غذا دادن (به مردم) و نماز شب خواندنش هنگامی که مردم در خواب بودند، خلیل و دوست خود انتخاب نکرد.
علل الشرایع، ج 1، ص 35، ح 4 .

حدیث1227

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
اگر بر درِ خانه یکی از شما جویی بود و هر روز پنج بار خود را در آن می‌شست، آیا در بدن وی چرکی باقی می‌ماند؟ گفتیم: نه. فرمودند: پس براستی نماز، مانند همان جوی روان است که هرگاه به جا آورده شود، گناهان میان دو نماز را پاک می‌کند.
تهذیب الأحکام، ج 2، ص 237، ح 938.

حدیث1228

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
لَیْسَ یَنْبَغی اَنْ یَکونَ فِی الْبَیْتِ شَیْ‌ءٌ یَشْغَلُ المُصَلِّیَ؛
شایسته نیست در اطاق چیزی باشد، که نمازگزار را مشغول سازد.
سنن ابی داود، ج 1، ص 451، ح 2030 .

حدیث1229

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
سَجْدَةُ الشُّکْرِ واجِبَةٌ عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ تُتِمُّ بِها صَلاتَکَ وَ تُرْضی بِها رَبَّکَ وَ تُعْجِبُ الْمَلائِکَةَ مِنْکَ ... ؛
سجده شکر بر هر مسلمانی واجب است، با آن نمازت را کامل می‌کنی، پروردگارت را خشنود می‌سازی و فرشتگان را از خود به شگفتی می‌آوری... .
تهذیب الأحکام، ج 2، ص 110، ح 415 .

حدیث1230

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
ما عالَجَ النّاسُ شَیْئاً اَشَدَّ مِنَ التَّعْقیبِ؛
مردم به چیزی بهتر از تعقیبات نماز (ذکر و دعا) نپرداخته‌اند.
تهذیب الأحکام، ج 2، ص 104، ح 393.

حدیث1231

امام علی علیه السلام می فرمایند :
اُنْظُرْ فیما تُصَلّی وَ عَلی ما تُصَلّی، اِنْ لَمْ یَکُنْ مِنْ وَجْهِهِ وَ حِلِّهِ فَلا قَبولَ؛
بنگرید در چه [لباسی] و بر چه [چیزی] نماز می‌گزاری، که اگر از راه صحیح و حلالش نباشد، قبول نخواهد شد
تحف العقول، ص 174 .

حدیث1232

امام باقر علیه السلام می فرمایند :
ذِکْرُ اللَّهِ لِاَهْلِ الصَّلاةِ اَکْبَرُ مِنْ ذِکْرِهِمْ ایّاهُ؛ اَلا تَری اَنَّهُ یَقولُ: اُذْکُرونی اَذْکُرْکُمْ؟؛
یاد خدا از نمازگزاران، بالاتر از یاد آنان از خداوند است، مگر نمی‌بینی که خداوند می‌فرماید: مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم؟
بحارالأنوار، ج 82 ، ص 199

حدیث1233

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
صَلاةُ مُتَطَیِّبٍ اَفْضَلُ مِنْ سَبعینَ صَلاةً بِغَیْرِ طیبٍ؛
یک نماز با بوی خوش (عطر) بهتر از هفتاد نماز بدون بوی خوش است.
کافی، ج 6، ص 511 ، ح 7.

حدیث1234

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
اَحَبُّ الْعِبادِ اِلَی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ رَجُلٌ صَدوقٌ فی حَدیثِهِ مُحافِظٌ عَلی صَلاتِهِ؛
محبوب‌ترین بنده نزد خدای عزوجل کسی است که راستگو و مراقب نمازش باشد.
امالی صدوق، ص 371، ح 467 .

حدیث1235

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
اِسْتَوُوا تَسْتَوِ قُلوبُکُمْ وَ تَماسّوا تَراحَموا؛
[در نماز جماعت] صف‌ها را هماهنگ و منظم نمایید تا دل‌هایتان هماهنگ شود و به یکدیگر (شانه به شانه) متصل گردید تا با هم مهربان شوید.
کنزالعمال، ح 20575 .

حدیث1236

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
اَلصّلَواتُ الْخَمْسُ وَ الْجُمُعَةُ اِلَی الجُمُعَةِ کَفّاراتٌ لِما بَیْنَهُنَّ ما لَمْ تَغْشَ الکَبائِرُ؛
نمازهای پنجگانه و نماز جمعه تا نماز جمعه بعد، کفاره گناهان میان آنهاست، تا وقتی که گناهان کبیره‌ای در میان نیاید.
سنن التّرمذی، ج 1، ص 138، ح 214.

حدیث1237

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :
اَیُّهَا النَّاسُ، اِنَّ الْمُصَلّی اِذا صَلّی فَاِنَّهُ یُناجی رَبَّهُ تَبارَکَ وَ تَعالی، فَلْیَعْلَمْ بِما یُناجیهِ؛
ای مردم! نمازگزار هنگام نماز با پروردگار بلند مرتبه‌اش مناجات می‌کند، پس باید بداند چه می‌گوید.
مسند احمد، ج 2، ص 129 .

حدیث1238

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
اِذا قُمْتَ بِاللَّیْلِ فَاسْتکِ فَاِنَّ الْمَلَکَ یَاْتیکَ فَیَضَعُ فاهُ عَلی فیکَ فَلَیْسَ مِنْ حَرْفٍ تَتْلوهُ وَ تَنْطِقُ بِهِ اِلاّ صَعِدَ بِهِ اِلَی السَّماءِ فَلْیَکُنْ فوکَ طَیِّبَ الرِّیحِ؛
شبانگاه که (برای نماز) برخاستی، مسواک بزن چرا که فرشته‌ای نزد تو می‌آید و دهانش را بر دهانت می‌گذارد و آنگاه هیچ حرفی از قرآن و نماز و دعا نمی‌خوانی مگر آن‌که آن را به آسمان بالا می‌برد، پس باید که دهانت خوشبو باشد.
وسائل الشیعة، ج 1، ص 357.

حدیث1239

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند:
رَحِمَ اللّه‌ُ الْمَتَخَلِّلینَ مِنْ اُمَّتی فِی الْوُضوءِ وَ الطَّعامِ؛
خداوند رحمت کند خلال کنندگان امتم را در هنگام وضو گرفتن و بعد از غذا خوردن.
مکارم الاخلاق، ص 153.

حدیث1240

امام صادق علیه‌السلام می فرمایند :
إذا تَوَضَّأَ أحَدُکُم و لَم یُسَمَّ کانَ لِلشَّیطانِ فی وُضوئِهِ شِرکٌ و إن أکَلَ أو شَرِبَ أو لَبِسَ و کُلُّ شَی‌ءٍ صَنَعَهُ یَنبَغی أن یُسَمِّی عَلَیهِ فَإن لَم یَفعَل کانَ لِلشَّیطانِ فیهِ شِرکٌ؛
هر گاه یکی از شما وضو بگیرد و بسم اللّه الرحمن الرحیم نگوید. شیطان در آن شریک است و اگر غذا بخورد و آب بنوشد یا لباس بپوشد و هر کاری که باید نام خدا را بر آن جاری سازد، انجام دهد و چنین نکند، شیطان در آن شریک است.
محاسن، ج 2، ص 433 .

حدیث1241

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله می فرمایند:
اَلْعَبد... إِنْ قالَ فی أوَّلِّ وُضوئِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ طَهُرَت أعضاؤُهُ کُلُّها مِنَ الذُّنوبِ؛
اگـر بنـده‌ای... در ابتدای وضویش، بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید همه اعضایش از گناهان پاک می‌شود.
تفسیر الإمام العسکری علیه‌السلام ، ص 521 .

حدیث1242

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
ثَلاثٌ لَو یَعْلَمُ النّاسُ ما فیهِنَّ ما اُخِذْنَ اِلاّ بِسَهْمَةٍ حِرصا عَلی ما فیهِنَّ مِنْ الْخَیْرِ وَ الْبَرَکَةِ: اَلتَّـأْذینُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجیُر بِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فی اَوَّلِ الصُّفوفِ؛
سه چیز است که اگر مردم آثار آن را می‌دانستند، به جهت حریص بودن به خیر و برکتی که در آنها هست، به قرعه متوسل می‌شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول.
(کنزالعمّال، ح 43235. )

حدیث1243

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
صَلاةُ اللّیلِ مَرضاةٌ لِلرَّبِّ وَ حُبُّ المَلائِکَةِ وَ سُنَّةُ الاَْنْبیاءِ وَ نورُ الْمَعْرفَةِ وَ اَصْلُ الاْیمانِ وَ راحَةُ الاَْبْدانِ وَ کَراهیَةٌ لِلشَّیْطانِ وَ سِلاحٌ عَلَی الاَْعْداءِ وَ اِجابَةٌ لِلدُّعاءِ وَ قَبولُ الاَْعْمالِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزْقِ؛
نماز شب، موجب رضایت پروردگار، دوستی فرشتگان، سنت پیامبران، نور معرفت، ریشه ایمان، آسایش بدن‌ها، مایه ناراحتی شیطان، سلاحی بر ضدّ دشمنان، مایه اجابت دعا، قبولی اعمال و برکت در روزی است.
(ارشاد القلوب، ج 1، ص 191. )

حدیث1244

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
اِعْلَموا اَنَّ اللّه‌َ تعالی قَدْ فَرَضَ عَلَیْکُمْ الْجُمُعَةَ فَمَنْ تَرَکَها فی حَیاتی وَ بَعْدَ مَماتی وَ لَهُمْ اِمامٌ عادِلٌ اِسْتِخْفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه‌ُ شَمْلَهُ وَ لا بارَکَ لَهُ فی اَمْرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَکاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَوْمَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَکَةَ لَهُ حَتّی یَتوبَ؛
بدانید که خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان که در زندگی و پس از مرگ من، از روی سبک شمردن و یا انکار، آن را ترک کنند، با وجود این‌که پیشوای عادلی دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در کارشان برکت ندهد، آگاه باشید نه زکات، نه نماز، نه حج و نه روزه آنان پذیرفته است. بدانید که زندگی آنان برکتی نخواهد داشت، مگر توبه کنند.
(عوالی اللالی، ج 2، ص 54، ح 146. )

حدیث1245

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
اَلصَّلاةُ مِنْ شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنْهاجُ الاَْنْبیاءِ وَ لِلْمُصَلّی حُبُّ الْمَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ الْمَعْرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزْقِ؛
نماز، از آیین‌های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
خصال، ص 522، ح 11.

حدیث1246

امام علی علیه السلام :
وَ عَنْ ذلِکَ ما حَرَسَ اللّه‌ُ عِبادَهُ الْمُؤمِنینَ بِالصَّلَوات وَ الزَّکَواتِ وَ مُجاهَدَةِ الصِّیامِ فِی الاَْیّامِ الْمَفْروضاتِ تَسْکینا لاَِطْرافِهِمْ وَ تَخْشیعا لاَِبْصارِهِمْ وَتَذْلیلاً لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفیضا (تَخْضیعا) لِقُلُوبِهِمْ؛(
خداوند، بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکات‌ها و جدّیت در روزه‌داری روزهای واجب حفظ می‌کند، تا اعضا و جوارحشان آرام، دیدگانشان خاشع، جان‌هایشان فروتن و دل‌هایشان خاشع گردد.
نهج البلاغه، خطبه 192.

حدیث1247

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
دو رکعت نماز کسی که زن دارد ، بهتر از هشتاد و دو رکعت نماز عَزَب (مجرد) است.
(نهج الفصاحه ، ح 1670)

حدیث1248

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرمایند :
مَنْ اَوی اِلی فِراشِهِ طاهِرا یَذْکُرُ اللّه‌َ تَعالی حَتّی یُدْرِکَهُ النُّعاسُ لَمْ یَتَقَلَّبْ ساعَةً مِنَ اللَّیْلِ یَسْأَلُ اللّه‌َ شَیْئا مِنْ خَیْرِ الدُّنْیا وَ الآْخِرَةِ اِلاّ اَعْطاهُ اللّه‌ُ ایّاهُ؛
هر کس با وضو و با یاد خدا به رخت خواب برود و خوابش ببرد، در هر ساعتی از شب که بیدار گردد و از خدا چیزی از خیر دنیا و آخرت بخواهد، خداوند آن را به او عطا فرماید.
کنزالعمال، ح 41274 .

حدیث1249

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم :
اِنَّ اللّه‌َ یُحِبُّ فِی الصَّلاةِ ما یُحِبُّ فِی الْقِتالِ: صَفّا کَأَ نَّهُم بُنیانٌ مَرصُوصٌ؛
خداوند آنچه را که در جنگ دوست دارد، در نماز هم دوست دارد و آن صفی (متحد و منظم) همچون بنیانی پولادین و محکم است.
الدرالمنثور، ج 6، ص 213.

حدیث1250

امام رضا (علیه السلام) می فرمایند:
خداوند سه چیز را به سه چیز دیگر مربوط کرده است و به طور جداگانه‌نمی‌پذیرد . نماز را با زکات ذکر کرده است ، هرکس نماز بخواند و زکات ندهد نمازش پذیرفته نیست . نیز شکر خود و شکر از والدین را با هم ذکر کرده است . از این رو هرکس از والدین خود قدردانی نکند از خدا قدردانی نکرده است . نیز در قرآن سفارش به تقوا و سفارش به ارحام در کنار هم آمده است . بنابراین اگر کسی به خویشاوندانش رسیدگی و احسان ننماید ، با تقوا محسوب نمی‌شود .
(عیون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 258)

حدیث1251

امام صادق(علیه السلام) می فرمایند:
عَلَیکُم بِالصَّلاةِ فِی المَساجِدِ؛
بر شما باد نماز خواندن در مسجدها .
الکافی : ج 2 ، ص 635 ، ح 1

حدیث1252

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
اَلصَّلاةُ مِن شَرائِعِ الدّینِ وَ فیها مَرضاةُ الرَّبِّ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ مِنهاجُ الاَْنبیاءِ وَ لِلمُصَلّی حُبُّ المَلائِکَةِ وَ هُدیً و ایمانٌ وَ نورُ المَعرفَةِ وَ بَرَکَةٌ فِی الرِّزقِ؛
نماز، از آیین‌های دین است و رضای پروردگار، در آن است. و آن راه پیامبران است. برای نمازگزار، محبت فرشتگان، هدایت، ایمان، نور معرفت و برکت در روزی است.
خصال، ص 522، ح 11

حدیث1253

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
علم الایمان الصلوة؛
علامت و نشانه ایمان نمازاست .
شهاب الاخبار، ص 59

حدیث1254

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
الرَّکعَتانِ فی جَوفِ اللَّیل اَحَبُّ اِلَی اللَّهِ مِنَ الدُّنیا وَ ما فیها؛
دو رکعت نماز در دل شب، نزد خدا از دنیا و آنچه در آن است، محبوب‌تر است.
بحارالأنوار، ج 87 ، ح 23

حدیث1255

امام صادق علیه السلام فرمودند:
شیعیان ما را در سه چیز بیازمایید : در مواظبت بر اوقات نمازها ، در نگهداری اسرارشان از دشمنان ما و در همدردی و کمک مالی به برادرانشان.
میزان الحکمه، باب صفات شّیعه

حدیث1256

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
امَنِ اغتابَ مُسلِماً اَو مُسلِمَةً لَم یقبَلِ اللَّهُ تَعالی صَلاتَهُ وَ لا صیامَهُ اَربَعینَ یوماً وَ لَیلَةً اِلّا اَن یغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛
خداوند متعال تا چهل شبانه روز نماز و روزه غیبت کننده مرد و زن مسلمان را نمی‌پذیرد، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
(جامع الأخبار، ص 412، ح 1141)

حدیث1257

حضرت علی(علیه السلام) فرمودند:
لَو یعلَمُ المُصَلّی ما یغشاهُ مِنَ الرَّحمَةِ لَما رَفَعَ رَأسَهُ مِنَ السُّجودِ؛
اگر نماز گزار می دانست تا چه حد مشمول رحمت الهی است، هرگز سر خود را از سجده بر نمی داشت.
(غررالحکم، ح 7592 )

حدیث1258

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ما عَمِلَ ابنُ آدَمَ شَیئاً اَفضَلَ مِنَ الصَّلاةِ وَ صَلاحِ ذاتِ البَینِ وَ خُلق حَسَن؛
انسان هیچ کاری بهتر از نماز، اصلاح میان مردم و خوش اخلاقی نکرده است.
(نهج الفصاحه، ح 2651 )

حدیث1259

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الصلوة حصن من سطوات الشیطان
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.
(میزان الحکمة، ج 5، ص 367)

حدیث1260

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا
هر کس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است .
(بحار الانوار، ج ,82 ص .198 شهاب الاخبار، ص 215)

حدیث1261

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا؛
هر کس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هیچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است .
(بحار الانوار، ج ,82 ص .198 شهاب الاخبار، ص 215)

حدیث1262

پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من صلی اربعین یوما جماعة یدرک التکبیرة الاولی ، کتب له برائتان برائة من النار و برائة من النفاق
کسی که نماز خود را با جماعت و با درک تکبیر اول نماز، چهل روز انجام دهد، خداوند دو برائت را برای او مقرر می سازد: 1- برائت از آتش دوزخ .2- برائت از نفاق.
(بحار الانوار، ج ,88 ج 4)

حدیث1263

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)فرمودند:
اِنَّ أحَبَّ الأعمالُ اِلَی الله (عَزَّوَجَلَّ) اَلصلاةُ وَ البـِرُ وَ الجَهاد.
همانا، محبوبترین اعمال در نزد خداوند عزوجل، نماز، نیکی کردن و جهاد در راه خداست.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 27)

حدیث1264

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
کُونُو دُعاةً للنّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم لِیَرُوا منکُم الوَرَع و الاِجتهادَ و الصَّلاة و الخیر فَانَّ ذلکَ داعیةٌ؛
مردم را با غیر زبانتان بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را به سوی حق فرا می خواند.
(جهادالنفس،ح‌195)

حدیث1265

امام علی علیه السلام فرمودند:
الصلوة حصن من سطوات الشیطان
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.
(غررالحکم ، ص 56 )

حدیث1266

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
اول ما یسالون عنه الصلوات الخمس
اولین چیزی که از انسانها سؤال می شود، نمازهای پنج گانه است .
(کنز العال،ج 7،حدیث 18859)

حدیث1267

امام علی علیه السلام فرمودند:
من صلی رکعتین یعلم مایقول فیهما انصرف و لیس بینه و بین الله - عز وجل - ذنب
هر کس دو رکعت نماز بخواند و بداند چه می گوید، از نماز فارغ می شود، درحالی که میان او و میان خدای عز و جل گناهی نیست.
(اصول وافی،ج2،ص100)

حدیث1268

امام محمدباقر علیه السلام فرمودند:
من ترک الجماعة رغبة عنها و عن جماعة المسلمین من غیر علة فلا صلاة له
کسی که از روی بی میلی ،بدون عذر و علت نمازجماعت را که اجتماع مسلمانان است ترک کند، نمازی برای او نیست.
(امالی شیخ صدوق،ص290)

حدیث1269

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
لا ینال شفاعتی من اخر الصلوة بعد وقتها؛
کسی که نماز را از وقتش تأخیر بیندازد، (فردای قیامت) به شفاعت من نخواهدرسید .
(بحارالانوار،ج،83ص20)

حدیث1270

امام علی علیه السلام فرمودند:
لکل شی ء وجه و وجه دینکم الصلاة
هر چیز دارای سیماست ، سیمای دین شما نماز است .
(بحار الانوار،ج82،ص227)

حدیث1271

امام کاظم علیه السلام فرمودند:
افضل ما یتقرب به العبد الی الله بعد المعرفة به ، الصلوة
بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می کند، نماز است.
(تحف العقول،ص455)

حدیث1272

امام صادق علیه السلام فرمودند:
ان من تمام الصوم اعطاء الزکاة یعنی الفطرة کما ان الصلوة علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) من تمام الصلوة
تکمیل روزه به پرداخت زکاة یعنی فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) کمال نماز است
(وسائل الشیعه، ج 6 ص 221)

حدیث1273

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اثافی الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها؛
سنگهای زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنها بدون دیگری درست نمی شود.
(کافی جلد2، ص 18)

حدیث1274

حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرمایند:
آن کس که به خاطر خدا و در راه او زائر قبر حسین (علیه السلام) گردد، خداوند او را از آتش دوزخ آزاد می کند و از فزع اکبر (خوف بزرگ) در روز قیامت ایمنش خواهد ساخت.
کامل الزیارات، ص 146.

حدیث1275

سه کس نزد خدا از همه منفورترند: کسی که روز زیاد می خوابد در حالی که شب اصلا نمازی نخوانده است و کسی که زیاد می خورد و هنگام غذا خوردن نام و حمد خدا نمی گوید و کسی که بی دلیل می خندد.
کنزالعمال، ص 2143.

حدیث1276

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) هیچ چیز را بر نماز مقدم نمی داشتند. هرگاه نماز فرا می رسید، رسول خدا دیگر نه خانواده می شناختند و نه دوست.
سنن النبی، ص 268.

حدیث1277

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرمایند:
سه کس نزد خدا از همه منفورترند: کسی که روز زیاد می خوابد در حالی که شب اصلا نمازی نخوانده است و کسی که زیاد می خورد و هنگام غذا خوردن نام و حمد خدا نمی گوید و کسی که بی دلیل می خندد.
کنزالعمال، ح 2143.

حدیث1278

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم :
اَکْثِرْ مِنْ الطَّهورِ یَزِدِ اللّه‌ُ فی عُمُرِکَ؛
وضو زیاد بگیر تا خداوند، عمرت را زیاد کند.
امالی مفید ، ص 60، ح 5 .

حدیث1279

امام صادق علیه‌السلام :
ثَلاثَةٌ اِنْ یَعْلَمُهنَّ الْمُؤمِنُ کانَتْ زیادَةً فی عُمُرِهِ وَ بَقاءَ النِّعْمَةِ عَلَیْهِ: تَطْویلُهُ فی رُکوعِهِ وَ سجودِهِ فی صلاتِهِ وَ تَطْویلُهُ لِجلوسِهِ عَلی طَعامِهِ اِذا اَطْعَمَ عَلی مائِدَتِهِ وَ اصْطِناعُهُ الْمَعْروفَ اِلی اَهْلِهِ؛
سه چیز است که اگر مؤمن از آنها مطلع شود، باعث طول عمر و دوام بهره‌مندی او از نعمت‌ها می‌شود: طول دادن رکوع و سجده، زیاد نشستن بر سر سفره‌ای که در آن دیگران را اطعام می‌کند و خوش رفتاری‌اش با خانواده.
کافی، ج 4، ص 49، ح 15.

حدیث1280

حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) می فرمایند:
اذا ستقبل المصلی القبلة استقبل الرحمن لوجهه
آنگاه که نماز گزار رو به قبله نماید، خداوند رحمان به صورتش رو می آورد.
اصول کافی/ج2/ص58.

حدیث1281

حضرت فاطمه ی زهرا (علیها السلام) می فرمایند:
جعل الله الصلاة تنزیها لکم عن الکبر.
خداوند متعال نماز را مایه ی دوری شما از کبر و خودپسندی قرار داد.
اعیان الشیعه/ج1/ص 316.

حدیث1282

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصلوة تسود وجه الشیطان.
نماز چهره ی شیطان را سیاه می کند.
نهج الفصاحه/ ص 396.

حدیث1283

حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
لیس لجار المسجد صلاة إذا لم یهشد المکتوبة فی المسجد إذا کان فارغا صحیحا.
اگر همسایه ی مسجد فارغ و سالم باشد و برای گزاردن نماز واجب در آن حاضر نشود نمازش پذیرفته نیست.
بحارالانوار/ج83/ص354.

حدیث1284

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من مشی الی مسجد یطلب فیه الجماعة کان له یکل خطوة سبعون ألف حسنه.
هر که برای شرکت در نماز جماعت به مسجد رود، برای هر قدمی که بر می دارد، هفتاد هزار حسنه منظور می شود.
بحارالانوار، ج76، ص 336.

حدیث1285

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) می‌فرمایند:
للمراة علی زوجها ان یشبع بطنها، و یکسو ظهرها، ویعلمها الصلاة والصوم والزکاة ان کان فی مالها حق، ولاتخالفه فی ذلک ؛
حق زن بر شوهرش این است که او را سیر کند، لباس بپوشاند، نماز و روزه و زکات را - اگر در مال زن حق زکاتی است - به او یاد دهد، و زن نیز در این کارها با او مخالفت نورزد .
مستدرک الوسائل، ج‌14، ص‌243 .

روزه

حدیث1

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
صیام یوم غدیر خم یعدل صیام عمر الدنیا لو عاش انسان ثم صام ما عمرت الدنیا لکان له ثواب ذلک.
روزه روز غدیر خم با روزه تمام عمر جهان برابر است. یعنی اگر انسانی همیشه زنده باشد و همه عمر را روزه بگیرد، ثواب او به اندازه ثواب روزه عید غدیر است.
وسائل الشیعه 7: 324، ح 4.

حدیث2

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن صَامَ شَهرَ رَمَضَانَ فَاجتَنَبَ فِیهِ الحَرامَ وَ البُهتَانَ رَضِیَ اللهُ عَنهُ وَ أوجَبَ لَهُ الجَنَانَ.
پیامبر خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هر کس ماه رمضان را روزه بگیرد و از کارهای حرام مخصوصا بهتان دوری کند، خدا از او راضی شود و بهشت را بر او واجب کند.
«بحار الانوار، ج 39، ص 346»

حدیث3

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ألا اخبرکم بشئ إن أنتم فعلتموه تباعد الشیطان منکم تباعد المشرق من المغرب؟ قالوا: بلی، قال: الصوم یسود وجهه، والصدقة تکسر ظهره ... .
رسول خدا - صلّی الله علیه و آله - فرمودند: آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه، روی شیطان را سیاه می کند و صدقه، پشت او را می شکند و دوست داشتن برای خدا و همیاری در کار نیک، ریشه او را می کنَد و استغفار، شاهرگش را می زند.
«أمالی شیخ صدوق، ص 59»

حدیث4

رسول الله صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن أکَلَ قَبلَ أن یَشرَبَ و تَسَحَّرَ ، و مَسَّ شَیئا مِنَ الطِّیبِ ؛ قَوِیَ عَلَی الصِّیامِ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
هر کس پیش از نوشیدن چیزی ، غذا بخورد و سَحَری میل کند و قدری بوی خوش [بر خود] بمالد ، بر روزه گرفتن ، توان بیشتری یابد .
کنز العمّال ، جلد 8 ، صفحه 510 ، حدیث 23882 نقلاً عن شُعب الإیمان عن أنس دانش نامه احادیث پزشکی : 1 / 108

حدیث5

الإمام علی علیه‌السلام :
ثَلاثٌ یُذهِبنَ البَلغَمَ ویَزِدن فِی الحِفظِ : السِّواکُ ، وَالصَّومُ ، وقِراءَةُ القُرآنِ .
امام علی علیه‌السلام :
سه چیز ، بلغم را از میان می‌بَرَد و حافظه را افزون می‌کند: مسواک زدن ، روزه گرفتن و قرائت قرآن.
مکارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 119 ، حدیث 287 ، دانش نامه احادیث پزشکی : 1 / 254

حدیث6

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
إِذا کانَ یومُ النَّیرُوزِ فاغتَسِل وَ البَس أَنظَفَ ثِیابِک وَ تَطَیب بِأَطیبِ طِیبِک وَ تَکونُ ذلِک الیومَ صَائِماً؛
چون روز عید نوروز فرا رسید، غسل کن، پاکیزه‌ترین جامه‌ی خود را بپوش، با بهترین عطر، خود را خوشبو کن و آن روز را روزه بدار.
وسائل الشیعة: ج 8، ص 172، ح 10338

حدیث7

امام باقر(سلام الله علیه):
الصِّیامُ والحَجُّ تَسکِینُ القُلوبِ؛
روزه و حج، آرامبخش دل‌هاست.
میزان الحکمة: ح 11074

حدیث8

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَةِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج1، ص 94

حدیث9

امام رضا (علیه‌السلام) فرمودند:
انما امروا بالصوم لکی یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا علی فقر الاخر؛
مردم به انجام روزه امر شده‌اند تا درد گرسنگی و تشنگی را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگی آخرت را بیابند.
(وسائل الشیعه، ج 4، ص 4، ح 5 _ علل الشرایع، ص 10)

حدیث10

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
اِنَّ لِلجَنَّةِ بابا یُدعی اَلرَّیّانَ لایَدخُلُ مِنهُ اِلاّ الصّائِمونَ؛
بهشت را دری است که ریّان نامیده می شود از آن در، جز روزه داران وارد نشوند.
(معانی الأخبار، ص 409)

حدیث11

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هرکس مرد یا زن مسلمانی را غیبت کند، چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258).

حدیث12

امام باقر (علیه‌السلام ) فرمودند:
اَلصّیامُ وَ الْحَجُّ تَسْکینُ الْقُلوبِ؛
روزه و حج آرام‌بخش دل‌هاست.
امالی طوسی، ص 296، ح 582

حدیث13

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
صِیامُ القَلبِ عَنِ الفِکرِ فِی الآثامِ أفضَلُ مِن صِیامِ البَطنِ عَنِ الطَّعامِ ؛
روزه گرفتن دل از فکر گناه ، برتر است از روزه گرفتن شکم از غذا .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث5873

حدیث14

اوصی رسول الله -صلی الله علیه وآله - علیا - علیه السلام - فقال له :
یا علی ! ثلاث فرحات للمؤ من فی الدنیاء لقاء الاخوان ، و الافطار من الصیام ، و التهجد من آخر اللیل
رسول خدا(صلی الله علیه وآله) به علی (علیه السلام) وصیت نمود: ای علی ! در این دنیا سه چیز برای مؤ من سرور آفرین است :
1 - دیدار برادران دینی ؛
2 - افطار روزه دار در پایان روزه ؛
3 - عبادت در ساعات آخر شب .
(اعلام الدین فی صفات دیلمی ، ص 133، بحارالانوار، ج 74، ص 352).

حدیث15

من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلاته و لا صیامه اربعین یوما الا ان یغفر له صاحبه - من اغتاب فی شهر رمضان لم یوجر علی صیامه ؛
کسی که غیبت شخص روزه داری نماید خداوند متعال نماز و روزه وی را تا چهل روز مورد پسند قرار نمی دهد، مگر آن که غیبت شونده از وی راضی شود.(و افزود:) کسی که در ماه رمضان غیبت کند از روزه داری خویش اجری به دست نمی آورد.
(جامع الاخبار صدوق ، فصل الغیبة )

حدیث16

قال الکاظم - علیه السلام -:
لاتصم صوما یمنعک من الصلوة ، فان الصلوة احب الی الله من الصیام ؛
روزه ای(مستحبی) را که مانع انجام نماز می شود نگیر، چرا که نماز در پیشگاه خدا بهتر ازروزه است .
(مستدرک الوسائل چاپ جدید، ج 2، ص 43)

حدیث17

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لاصیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس که غیبت مرد یا زن مسلمانی را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشاید.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258)

حدیث18

قال علی - علیه السلام -:
انما هو عید لمن قبل الله صیامه ، و شکر قیامه ، و کل یوم لا یعصی الله فیه فهو یوم عید ؛
امروز عید(فطر) کسی است که خداوند روزه اش را قبول کرده ، و نمازش را سپاس گزارده ، و هرروز که در آن نافرمانی خدا نشود، عید واقعی آن روز است .
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1286)

حدیث19

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اغتاب مسلما او مسلمة لم یقبل الله صلوته و لا صیامه اربعین یوما و لیلة الا ان یغفر له صاحبه ؛
هر کس غیبت مرد یا زن مسلمانی را کند، تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست ، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
(بحارالانوار، ج 75، ص 258)

حدیث20

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لو صلیتم حتی تکونوا کالاوتار و صمتم حتی تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع ؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تا همچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمی کند، مگر این که انسان با ورع باشید.
(بحارالانوار، ج 84، ص 258)

حدیث21

قال الصادق - علیه السلام -:
یدخل علی المیت فی قبره الصلاة و الصوم و الحج و الصدقة و البر و الدعاء، و یکتب اجره للذی یفعله و للمیت ؛
نماز و روزه و صدقه و نیکی و دعا برای میت در قبر او داخل می شود، و اجر و پاداش این امور را برای میت و آن را انجام می دهد، نوشته می شود.
(بحارالانوار، ج 82، ص 62)

حدیث22

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الصلوة و الصوم و الصدقة و الحج و العمرة و کل عمل صالح ینفع المیت حتی ان المیت لیکون فی ضیق فیوسع علیه و یقال : هذا بعمل ابنک فلان او بعمل اخیک فلان اخوه فی الدین ؛
نماز، روزه ، صدقه ، حج ، عمره ، و نیز هر عمل صالحی برای میت سود دارد، حتی اگر میت در تنگنا هم باشد، به واسطه این اعمال ، گشایشی برای او به عمل می آید و به وی می گویند: این گشایش به خاطر عملی است که پسر تو فلانی یا برادر دینی تو فلانی به جا آورده است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 312)

حدیث23

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من عرف الله و عظمه منع فانه من الکلام و بطنه من الطعام و عنا نفسه بالصیام و القیام ؛
کسی که خدا را شناخت و به عظمتش پی برد، دهان خود را از سخن (بی مورد)، و شکم را از غذای حرام باز می دارد، و به استقبال سختی روزه و نماز جهت دریافت پاداش و جلب رضایت حق می شتابد.
(سفینة البحار، ج 2، ص 178)

حدیث24

قال الصادق - علیه السلام -:
ان اول ما یسئل عنه العبد اذا وقف بین یدی الله - عز و جل - الصلوات المفروضات و عن الزکاة المفروضة و عن الصیام المفروض ، و عن الحج المفروض و عن ولایتنا اهل البیت ؛
وقتی بنده (فردای قیامت ) در مقابل خدای عز و جل قرار گرفت ، اولین چیزی که از او سؤ ال می کنند، نمازهای واجب ، زکات واجب ، روزه واجب ، حج واجب و ولایت ما اهل بیت است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 90)

حدیث25

قال الصادق - علیه السلام -:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بها و یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) و للعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة ؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود: برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است : 1 - علم 2 - ایمان ، 3 - عمل به ایمان ، تا آن جا که فرمود: برای عامل به دین سه علامت است : 1 - نماز 2 - روزه ، 3 - زکات .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث26

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...و اسهم الاسلام ثلاثة : الصلوة و الصوم و الزکوة ؛
بهره اسلام برای شما سه چیز است : نماز، روزه ، و زکات .
(نهج الفصاحه ، ص 244، حدیث 1212)

حدیث27

قال الباقر - علیه السلام -:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة ، و الصوم و الحج و الولایة ؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ، زکات ، حج ، ولایت .
(کافی ، ج 2، ص 17)

حدیث28

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
إنّ أحَقَّ الناسِ بالتَّخَشُّعِ‌فی السِّرِّ والعَلانیَةِ لَحامِلُ القرآنِ ، وإنَّ أحَقَّ الناسِ فی السِّرِّ والعَلانیَةِ بالصلاةِ والصومِ لَحامِلُ القرآنِ ؛
سزاوارترین مردم به خشوع ورزیدن نهانی و آشکار در برابر خدا ، حافظ قرآن است . و سزاوارترین مردم به نمازگزاردن و روزه گرفتن در آشکار و نهان ، حافظ قرآن است .
الکافی : 2 / 604 / 5 منتخب میزان الحکمة : 460

حدیث29

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
نوم الصّائم عباده و صمته تسبیح و عمله مضاعف و دعاؤه مستجاب و ذنبه مغفور؛
خواب روزه دار عبادت است و سکوت وی تسبیح است و عملش مضاعف است و دعایش مستجاب است و گناهش آمرزیده.
نهج الفصاحه

حدیث30

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
من نزل علی قوم فلا یصومنّ تطوّعا إلّا بإذنهم؛
هر که مهمان قومی شود بی اجازه آنها روزه دلخواه نگیرد.
نهج الفصاحه

حدیث31

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لکلّ شی ء زکاه و زکاه الجسد الصّوم؛
هر چیزی را زکاتی هست و زکات تن روزه داشتن است.
نهج الفصاحه

حدیث32

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّیام نصف الصّبر و علی کلّ شی ء زکاه و زکاه الجسد الصّیام؛
روزه داری یک نیمه صبوری است، هر چیزی زکاتی دارد و زکات تن روزه داشتن است.
نهج الفصاحه

حدیث33

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّیام جنّه ما لم یخرقها بکذب أو غیبه؛
روزه سپری است مادام که آن را به دروغ یا غیبت ندرد.
نهج الفصاحه

حدیث34

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّیام نصف الصّبر؛
روزه یک نیمه صبر است.
نهج الفصاحه

حدیث35

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الصّوم جنّه من عذاب اللَّه؛
روزه سپر عذاب خداست.
نهج الفصاحه

حدیث36

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاث حقّ علی اللَّه أن لا یردّ لهم دعوه: الصائم حتّی یفطر و المظلوم حتّی ینتصر و المسافر حتّی یرجع؛
سه کسند که بر خدا لازم است دعایشان را رد نکند: روزه دار تا افطار کند و ستمدیده تا ستم از او دفع شود و مسافر تا به وطن خود باز گردد.
نهج الفصاحه

حدیث37

امام کاظم (علیه السلام) می فرمایند:
برای هر چیزی زکاتی است ، و زکات تن روزه های مستحبی است .
تحف العقول

حدیث38

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله علیها - : ما یَصَنَعُ الصّائِمُ بِصِیامِهِ إذا لَمْ یَصُنْ لِسانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ ؛
حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - فرمودند: روزه داری که زبان و گوش و چشم و دیگر اعضاء و جوارح خود را کنترل ننماید هیچ سودی از روزه خود نمی برد.
مستدرک الوسائل، ج 7، ص 336، ح 2

حدیث39

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
لو صلیتم حتی تکونوا کالاوتار و صمتم حتی تکونوا کالحنایا لم یقبل الله منکم الا بورع؛
اگر آن قدر نماز بخوانید تا همچون زه کمان شوید، و آن قدر روزه بگیرید تاهمچون کمان خم شوید، خدا از شما قبول نمی کند، مگر این که انسان با ورع باشید.
( بحار الانوار، ج ,84 ص 258 )

حدیث40

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان من تمام الصوم اعطاءالزکوة (لفطرة ) کما ان الصلاة علی النبی - صلی الله علیه و اله و سلم - من تمام الصلاة ؛
همانا پرداخت زکات فطره (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت روزه می باشد،چنان که صلوات بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است (یعنی نماز با صلوات و روزه با زکات فطره کامل می شود).
( وسائل الشیعه ، ج 6، ص 221 )

حدیث41

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاة و زکاة البدن الصیام ، و جهاد المرأة حسن التبعل؛
نمازوسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افرادناتوان است .هر چیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است . جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1152 )

حدیث42

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
یدخل علی المیت فی قبره الصلاة و الصوم و الحج و الصدقة و البر و الدعاء،و یکتب اجره للذی یفعله و للمیت؛
نماز و روزه و صدقه و نیکی و دعا برای میت در قبر او داخل می شود، واجر و پاداش این امور برای میت و آن کسی که آن را انجام می دهد، نوشته می شود.
( بحار الانوار، ج ,82 ص 62 )

حدیث43

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بهاو یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) وللعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود:برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است: 1- علم، 2- ایمان، 3- عمل به ایمان تا آنجا که فرمودند: برای عامل به دین سه علامت است : 1- نماز، 2- روزه ، 3- زکات .
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183 )

حدیث44

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة و الصوم و الحج و الولایة؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ،زکات ، حج ، ولایت .
( کافی ، ج 2، ص 17 )

حدیث45

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
آیا شما را از چیزی خبر ندهم که اگر به آن عمل کنید، شیطان از شما دور شود، چندان که مشرق از مغرب دور است؟ عرض کردند: چرا. فرمودند: روزه روی شیطان را سیاه می‌کند، صدقه پشت او را می‌شکند، دوست داشتن برای خدا و هم یاری در کار نیک، ریشه او را می‌کند و استغفار شاهرگش را می‌زند.
امالی صدوق، ص 117 .

حدیث46

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله :
اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلی رِزْقِکَ اَفْطَرنا فَتَقَـبَّلْهُ مِنّا ذَهَبَ الظَّماءُ وَ ابْتَلَّتِ الْعُروقُ وَ بَقیَ الاَْجْرُ؛
بار خدایا! برای تو روزه گرفتیم و با روزی تو افطار می‌کنیم، پس آن را از ما بپذیر، تشنگی رفت، رگ‌ها شاداب شد و پاداش ماند.
کافی، ج 4 ، ص 95، ح 1.

حدیث47

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
کانَ رَسولُ اللّه‌ِ صلی الله علیه و آله اِذا اَفْطَرَ بَدَاَ بِحَلْواءَ یُفْطِرُ عَلَیْها، فَاِنْ لَمْ یَجِدْ فَسُکَّرَةٍ اَو تَمَراتٍ، فَاِذا اَعوَزَ ذلِکَ کُلَّهُ فَماءٍ فاتِرٍ وَ کانَ یَقولُ: یُنَقِّی الْمَعِدَةَ وَ الْکَبِدَ وَ یُطَیِّبُ النَّـکْهَةَ وَ الْفَمَ وَ یُقَوِّی الاَْضْراسَ... ؛
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله با حلوا افطار می‌کردند و اگر حلوا نبود، با چیز شیرین دیگر و یا چند دانه خرما و اگر نبود، با آب گرم و می‌فرمودند: آب گرم معده و جگر را پاک، دهان را خوشبو و دندان‌ها را تقویت میکند.
کافی، ج 4، ص 152، ح 4.

حدیث48

امام صادق علیه السلام می فرمایند :
ثَلاثٌ یُذْهِبْنَ النِّسْیانَ وَ یُحْدِثْنَ الذُّکْرَ: قِراءَةُ الْقُرآنِ، وَ السِّواکُ وَ الصِّیامُ؛
سه چیز، فراموشی را از بین می‌برد و حافظه را زیاد می‌کند: خواندن قرآن، مسواک زدن و روزه گرفتن.
دعائم الاسلام، ج 2، ص 137، ح 481.

حدیث49

امام صادق علیه‌السلام می فرمایند:
علت روزه گرفتن آن است که به سبب آن، ثروتمند و فقیر برابر شوند، زیرا ثروتمند گرسنگی را احساس نکرده، تا به فقیر رحم کند، هرگاه هم چیزی را بخواهد می‌تواند فراهم کند. پس خداوند خواست میان بندگانش برابری ایجاد کند و توانمند مزه گرسنگی و درد را بچشد تا بر ناتوان مهر بورزد و بر گرسنه ترحم کند .
بحارالأنوار، ج 96، ص 371، ح 53.

حدیث50

امام علی علیه السلام :
وَ عَنْ ذلِکَ ما حَرَسَ اللّه‌ُ عِبادَهُ الْمُؤمِنینَ بِالصَّلَوات وَ الزَّکَواتِ وَ مُجاهَدَةِ الصِّیامِ فِی الاَْیّامِ الْمَفْروضاتِ تَسْکینا لاَِطْرافِهِمْ وَ تَخْشیعا لاَِبْصارِهِمْ وَتَذْلیلاً لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفیضا (تَخْضیعا) لِقُلُوبِهِمْ؛(
خداوند، بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکات‌ها و جدّیت در روزه‌داری روزهای واجب حفظ می‌کند، تا اعضا و جوارحشان آرام، دیدگانشان خاشع، جان‌هایشان فروتن و دل‌هایشان خاشع گردد.
نهج البلاغه، خطبه 192.

حدیث51

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم می فرمایند :
یا مَعْشَرَ الشَّبابِ عَلَیْکُم بِالْباهِ فَاِنْ لَمْ تَسْتَطیعوهُ فَعَلَیْـکُمْ بِالصّیامِ فَاِنَّهُ وِجاؤُهُ ؛
ای گروه جوانان! ازدواج کنید . اگر نمی‌توانید ، روزه بگیرید ، که روزه مهارِ شهوت است .
کافی ، ج 4، ص 180، ح 2 .

حدیث52

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
یا مَعشَرَ الشَّبابِ عَلَیکُم بِالباهِ فَاِن لَم تَستَطیعوهُ فَعَلَیـکُم بِالصّیامِ فَاِنَّهُ وِجاؤُهُ؛
ای گروه جوانان! ازدواج کنید . اگر نمی‌توانید، روزه بگیرید که روزه مهارِ شهوت است.
کافی ، ج 4، ص 180، ح 2

حدیث53

حضرت علی(علیه السلام) فرمودند:
صَومُ القَلبِ خَیرٌ مِن صِیامِ اللِّسانِ وَ صَومُ اللِّسانِ خَیرٌ مِن صِیامِ البَطنِ؛
روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شکم است.
غرر الحکم، ج 1، ص 417، ح 80

حدیث54

امام علی(علیه السلام)فرمودند:
صِیامُ القَلبِ عَنِ الفِکرِ فِی الآثامِ أفضَلُ مِن صِیامِ البَطنِ عَنِ الطَّعامِ
روزه دل ، اندیشیدن به گناهان ، برتر است از روزه شکم ؛ یعنی غذا خوردن؛
میزان الحکمه ، ح 10948

حدیث55

حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
قالَ اللّه‌ُ عز و جل: الصَّومُ لی، و أنَا أجزی بِهِ؛
خداوند فرموده است: روزه، برای من است و خودم پاداش آن را می دهم.
تهذیب الأحکام: 4 / 152 / 420

حدیث56

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
امَنِ اغتابَ مُسلِماً اَو مُسلِمَةً لَم یقبَلِ اللَّهُ تَعالی صَلاتَهُ وَ لا صیامَهُ اَربَعینَ یوماً وَ لَیلَةً اِلّا اَن یغفِرَ لَهُ صاحِبُهُ؛
خداوند متعال تا چهل شبانه روز نماز و روزه غیبت کننده مرد و زن مسلمان را نمی‌پذیرد، مگر این که غیبت شونده او را ببخشد.
(جامع الأخبار، ص 412، ح 1141)

حدیث57

حضرت زهرا (سلام الله علیها) فرمودند:
ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه؛
روزه داری که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده، روزه اش به چه کارش خواهد آمد.
(بحار الانوار، ج 93 ص 295)

حدیث58

حضرت فاطمه (سلام الله علیها) فرمودند:
جعل الله ... الزکاة تزکیة للنفس و نماء فی الرزق ، و الصیام تثبیتا للاخلاص؛
خدای تعالی زکات را مایه پاکی جان و فزونی روزی ، و روزه را برای پابرجایی اخلاص قرار داد.
(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج 1)

حدیث59

امام حسن(علیه السلام) فرمودند:
ان لکل صائم عند فطوره دعوة مستجابة فاذا کان اول لقمة فقل : بسم الله اللهم یاواسع المغفرة اغفر لی
هر روزه داری هنگام افطار یک دعای اجابت شده دارد . پس در اولین لقمه افطار بگو: به نام خدا ، ای خدایی که آمرزش تو فراگیر و وسیع است ، مرا ببخش.
(اقبال الاعمال ، ص 116)

حدیث60

ان من تمام الصوم اعطاء الزکاة یعنی الفطرة کما ان الصلوة علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) من تمام الصلوة
تکمیل روزه به پرداخت زکاة یعنی فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) کمال نماز است
(وسائل الشیعه، ج 6 ص 221)

حدیث61

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اذا صمت فلیصم سمعک و بصرک و شعرک و جلدک؛
آنگاه که روزه می گیری باید چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه دار باشند.(یعنی از گناهان پرهیز کند.)
(الکافی ج 4 ص 87)

حدیث62

امام علی علیه السلام فرمودند:
صوم النفس عن لذات الدنیا انفع الصیام
روزه نفس از لذتهای دنیوی سودمندترین روزه هاست.
(غرر الحکم، ج 1 ص 416)

حدیث63

حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
روزه دوری کردن از حرامهاست، همچنان که مرد از خوردن و آشامیدن خوداری می کند.
بحارالانوار، ج96، ص 294.

حدیث64

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
خواب روزه دار، عبادت و سکوتش، تسبیح و عملش، پذیرفته و دعایش مستجاب است.
من لایحضرالفقیه، ج2، ص 76.

حدیث65

حضرت امام حسن عسگری (علیه السلام) در پاسخ به پرسش از علت واجب شدن روزه فرمودند:
تا توانگر درد گرسنگی را بچشد و در نتیجه به نیازمند کمک کند.
بحارالانوار، ج96، ص 369.

حدیث66

حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
هر که روزه او را از خوردن غذایی که هوس آن را کند باز دارد، بر خداست که وی را از غذای بهشت سیر کند و از شراب بهشتی بنوشاندش.
بحارالانوار، ج40، ص 331.

حدیث67

حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
خواب روزه دار، عبادت و سکوتش، تسبیح و دعایش پذیرفته و عملش دو چندان است. دعای روزه دار به هنگام افطار از درگاه خدا رد نمی شود.
میزان الحکمه، ج7، ص 3210.

حدیث68

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
خدای تبارک و تعالی می فرمایند: روزه از من است و پاداش آن را هم می دهم.
اصول کافی، ج4، ص 63.

حدیث69

حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
خواب روزه دار، عبادت و سکوتش، تسبیح و دعایش پذیرفته و عملش دو چندان است. دعای روزه دار به هنگام افطار از درگاه خدا رد نمی شود.
میزان الحکمه، ج7، ص 3210.

حدیث70

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
خواب روزه دار، عبادت و سکوتش، تسبیح و عملش، پذیرفته و دعایش مستجاب است.
من لایحضرالفقیه، ج2، ص 76.

حدیث71

حضرت فاطمه ی زهرا (علیها السلام) فرمودند:
فرض الله الصیام تثبیتا للاخلاص؛
خداوند روزه را برای استواری اخلاص، واجب فرمود.
بحارالانوار، ج96، ص 368.

حدیث72

حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:
الصیام اجتناب المحارم کما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب؛
روزه دوری کردن از حرامهاست، همچنان که مرد از خوردن و آشامیدن خوداری می کند.
بحارالانوار، ج96، ص 294.

حدیث73

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لکل شیء زکاة وزکاة الابدان الصیام؛
هرچیزی زکاتی دارد و زکات بدنها روزه است.
میزان الحکمه، ج7، ص 3208.

حدیث74

قال الامام علی - علیه السّلام - : فَرَضَ اللهُ ... الصِّیامَ ابْتِلاءً لاخلاصِ الْخَلْقِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: خداوند روزه را واجب کرد تا اخلاص بندگان را بیازماید.
«نهج البلاغه، حکمت 252»

حج

حدیث1

قال الامام الصادق - علیه السلام - :اذا حج احدکم فلیختم بزیارتنا، لأن ذلک من تمام الحج.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:هر گاه یکی از شما به حج رفت، آن را با زیارت ما به پایان برساند، چرا کهاین (دیدار ما) از نشانه‌های تمامیت و کمال حج است.
«وسائل الشیعة، ج 10، ص 254»

حدیث2

امام باقر(سلام الله علیه):
الصِّیامُ والحَجُّ تَسکِینُ القُلوبِ؛
روزه و حج، آرامبخش دل‌هاست.
میزان الحکمة: ح 11074

حدیث3

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
و فرض علیکم حج بیته الحرام الذی جعله قبلة للانام؛
و (خداوند) حج بیت حرام خود را به شما واجب کرد، بیتی که آن را قبله مردم قرار دارد.
(نهج البلاغه ، خطبه 1 - 50).

حدیث4

امام باقر (علیه‌السلام ) فرمودند:
اَلصّیامُ وَ الْحَجُّ تَسْکینُ الْقُلوبِ؛
روزه و حج آرام‌بخش دل‌هاست.
امالی طوسی، ص 296، ح 582

حدیث5

امام باقر علیه‌السلام :
انَّ الرّجُلَ إذا أصابَ مالاً مِن حَرامٍ لَم یُقْبَلْ مِنهُ حَجُّ ولا عُمْرَةٌ ولا صِلَةُ رَحِمٍ حتّی أنّه یَفْسُدُ فیهِ الفَرْجُ ؛
هرگاه انسان مالی از حـرام بـه دست آورد نه حجّی از او پذیرفته شود، نه عمره‌ای و نه صله رحمی و حتّی در ازدواج و زناشویی او تأثیر سوء می‌گذارد.
أمالی الطوسیّ : 680 / 1447

حدیث6

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
الحَجّ یَنْفیالفَقرَ؛
حجّ، فقر و تهیدستی را از بین می‌برد.
تحف العقول : 7

حدیث7

امام صادق علیه‌السلام :
مَن حَجَّ ثَلاثَ حِجَجٍ لَم‌یُصِبْهُ فَقرٌ أبَدا؛
هر کس سه بار حجّ به جا آورد ، هرگز به فقر گرفتار نیاید .
الخصال : 117 / 101

حدیث8

امام صادق علیه‌السلام می فرمایند:
ما رأیتُ شَیئا أسْرَعَ غِنیً ولا أنْفی للفَقرِ مِن إدْمانِ حَجِّ هذا البَیتِ؛
ندیده‌ام که چیزی همانند مداومت بر زیارت این خانه(خانه خدا) چنان سریع توانگری آورد و فقر را بزداید .
أمالی الطوسیّ : 694 / 1478

حدیث9

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الصلوة و الصوم و الصدقة و الحج و العمرة و کل عمل صالح ینفع المیت حتی ان المیت لیکون فی ضیق فیوسع علیه و یقال : هذا بعمل ابنک فلان او بعمل اخیک فلان اخوه فی الدین ؛
نماز، روزه ، صدقه ، حج ، عمره ، و نیز هر عمل صالحی برای میت سود دارد، حتی اگر میت در تنگنا هم باشد، به واسطه این اعمال ، گشایشی برای او به عمل می آید و به وی می گویند: این گشایش به خاطر عملی است که پسر تو فلانی یا برادر دینی تو فلانی به جا آورده است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 312)

حدیث10

قال الصادق - علیه السلام -:
ان اول ما یسئل عنه العبد اذا وقف بین یدی الله - عز و جل - الصلوات المفروضات و عن الزکاة المفروضة و عن الصیام المفروض ، و عن الحج المفروض و عن ولایتنا اهل البیت ؛
وقتی بنده (فردای قیامت ) در مقابل خدای عز و جل قرار گرفت ، اولین چیزی که از او سؤ ال می کنند، نمازهای واجب ، زکات واجب ، روزه واجب ، حج واجب و ولایت ما اهل بیت است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 90)

حدیث11

قال الصادق - علیه السلام -:
اما انه لیس شی ء افضل من الحج الا الصلوة ؛
به درستی که هیچ عملی بالاتر از حج نیست ، مگر نماز.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 26)

حدیث12

قال الباقر - علیه السلام -:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة ، و الصوم و الحج و الولایة ؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ، زکات ، حج ، ولایت .
(کافی ، ج 2، ص 17)

حدیث13

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الحجّ جهاد کلّ ضعیف و جهاد المرأه حسن التّبعّل؛
حج جهاد ضعیفان است و جهاد زن، شوهرداری خوب است.
نهج الفصاحه

حدیث14

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
الحجّ المبرور لیس له جزاء إلّا الجنّه؛
حج مقبول سزایی جز بهشت ندارد.
نهج الفصاحه

حدیث15

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
حجّوا تستغنوا و سافروا تصحّوا؛
به حج روید تا بی نیاز شوید و سفر کنید تا سالم مانید.
نهج الفصاحه

حدیث16

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
تفتح أبواب السّماء و یستجاب الدّعاء فی أربعه مواطن: عند التقاء الصّفوف فی سبیل اللَّه و عند نزول الغیث و عند إقامه الصّلاه و عند رؤیه الکعبه؛
چهار موقع درهای آسمان را بگشایند و دعاها را مستجاب کنند. هنگام تلاقی صف مبارزان در راه خدا و هنگام نزول باران و هنگام نماز و هنگام دیدار کعبه.
نهج الفصاحه

حدیث17

پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إذا حجّ الرّجل بمال من غیر حلّه فقال لبّیک اللّهمّ لبّیک قال اللَّه لا لبّیک و لا سعدیک هذا مردود علیک؛
وقتی کسی با مالی که حلال نیست به حج رود هنگامی که گوید لبیک خدا یا لبیک، خدا گوید نه لبیک و نه سعدیک این ها به تو باز می گردد.
نهج الفصاحه

حدیث18

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله علیها - :
جَعَلَ اللّهُ الاْیمانَ تَطْهیراً لَکُمْ مِنَ الشّـِرْکِ، وَ الصَّلاةَ تَنْزیهاً لَکُمْ مِنَ الْکِبْرِ، وَ الزَّکاةَ تَزْکِیَةً لِلنَّفْسِ، وَ نِماءً فِی الرِّزقِ، وَ الصِّیامَ تَثْبیتاً لِلاْخْلاصِ، وَ الْحَّجَ تَشْییداً لِلدّینِ ؛
حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - فرمودند:
خداوند سبحان، ایمان و اعتقاد را برای طهارت از شرک و نجات از گمراهی ها و شقاوت ها قرار داد. و نماز را برای خضوع و فروتنی و پاکی از هر نوع تکّبر، مقرّر نمود. و زکات (و خمس) را برای تزکیه نفس و توسعه روزی تعیین نمود. و روزه را برای استقامت و اخلاص در اراده، لازم دانست. و حجّ را برای استحکام أساس شریعت و بناء دین اسلام واجب نمود.
ریاحین الشّریعة، ج 1، ص 312

حدیث19

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاة و زکاة البدن الصیام ، و جهاد المرأة حسن التبعل؛
نمازوسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افرادناتوان است .هر چیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است . جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1152 )

حدیث20

امام صادق ـ علیه السّلام ـ می فرمایند :
ما عبداللّه بشیء أفضل من الصّمت و المشی الی بیته؛
خداوند به چیزی برتر از خاموشی و رفتن به خانه‌ی او (حج)، عبادت نشده است.
الخصال: 35 / 8.

حدیث21

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
اما انه لیس شی ء افضل من الحج الا الصلاة؛
به درستی که هیچ عملی بالاتر از حج نیست ، مگر نماز.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 26 )

حدیث22

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة و الصوم و الحج و الولایة؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ،زکات ، حج ، ولایت .
( کافی ، ج 2، ص 17 )

حدیث23

قال الصادق علیه السلام:
صلاة فریضة خیر من عشرین حجة و حجة خیر من بیت مملو ذهبا یتصدق منه حتی یفنی او حتی لا یبقی منه شی‌ء.
امام صادق علیه السلام فرمود:
یک نماز واجب از بیست حج بهتر است، و یک حج از صدقه دادن خانه‌ای پر از طلا بهتر است، آنگونه که آن را صدقه دهند تا آنکه چیزی در آن نماند.
بحار، ج 82، 227

حدیث24

امام علی (علیه السلام) می فرمایند:
زیارت خانه خدا امان دهنده است از عذاب دوزخ.
غررالحکم ، باب حج

حدیث25

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرمایند :
مَن ضَمِنَ وَصیَّةَ الْمَیِّتِ مِن أمرِ الْحَجِّ فَلا یَعجُزَنَّ فیها فَإنَّ عُقُوبَتَها شَدیدَةٌ وَ نَدامَتَها طَویلَةٌ، لا یَعجُزُ عَن وَصیَّةِ الْمَیِّتِ إلاّ شَقیٌّ وَ لا یَقومُ بِها إلاّ سَعیدٌ؛
هر کس وصیت میت را در کار حج بر عهده بگیرد، نباید در آن کوتاهی کند، زیرا عقوبت آن سخت و پشیمانی‌اش طولانی است. از وصیت میت جز بدبخت کوتاهی نکند و به آن جز خوشبخت عمل ننماید.
جامع الأخبار، ص 159 .

حدیث26

امام رضا(علیه السلام) می فرمایند:
الحَجُّ تَسکینُ القلُوبِ؛
حجّ آرام بخش دل‌ها است
الأمالی ، طوسی ، ص 296

حدیث27

قال الامام الصادق - علیه السلام - :من کان معسرا فلم یتهیأ له حجة الاسلام فلیأت قبر الحسین - علیه السلام - فلیعرف عنده.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند:کسی که تنگدست باشد و حج واجب برایش فراهم نگردد، پس به زیارت قبر امام حسین - علیه السلام -برود و عرفه را آنجا باشد.
«وسائل الشیعة، ج 10، ص 360»

زکات

حدیث1

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اثافی الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها.
سنگهای زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنهابدون دیگری درست نمی شود.
کافی: 2، ص 18.

حدیث2

رسولُ اللّه صلی الله علیه و آله و سلّم :
ثَمانیةٌ لا تُقبَلُ مِنهُمُ‌الصَّلاةُ : العَبدُ الآبِقُ حتّی یَرجِعَ إلی مَولاهُ ، والناشِزُ وزَوجُها علَیها ساخِطٌ ، ومانِعُ الزَّکاةِ ، وتارِکُ الوُضوءِ ، والجاریَةُ المُدرِکَةُ تُصَلِّی بغَیرِ خِمارٍ ، وإمامُ قَومٍ یُصَلِّی بهِم وهُم لَهُ کارِهُونَ ، والسَّکرانُ ، والزَّبِینُ ؛ وهُو الذی یُدافِعُ البَولَ والغائطَ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
هشت نفرند که نمازشان پذیرفته نمی‌شود : بنده فراری ، تا زمانی که به سوی مولایش برگردد . زن نافرمان ، که شوهرش از او ناراضی است . کسی که زکات نمی‌دهد . کسی که وضو نمی‌گیرد . دختر بالغی‌که بدون‌روسری نماز بخواند . پیشوای قومی که با آنان نماز بخواند در حالی که از او ناراضی هستند . آدم مست و زَبین ، یعنی کسی که بول و غائط خود را به زور نگه داشته است .
مکارم الأخلاق : 2 / 324 / 2656 ، منتخب میزان الحکمه : 326

حدیث3

قال الامام الباقر - علیه السلام - : فَرَضَ اللهُ الزکاةَ مَعَ الصَّلاةِ.
امام باقر - علیه السلام - فرمودند: خداوند زکات را همراه نماز، واجب کرده است.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 13»

حدیث4

قال الامام الباقر - علیه السلام - : بَینا رَسولُ الله فی المَسجد اِذ قالَ ... .
امام باقر - علیه السلام - فرمودند: روزی رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - در مسجد عده ای را از سر جایشان بلند کرد و فرمودند: از مسجد بیرون شوید و تا زمانی که زکات خود را نپرداخته اید، برای نماز به مسجد نیایید.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 24»

حدیث5

قال الامام الباقر - علیه السلام - : ما مِنْ عَبْدٍ مَنَعَ مِنْ زکاة مالِهِ شیئاً الّا جَعَل اللهُ ذلک یَوْمَ القِیامَةِ ثَعباناً مِن النّارِ ... .
امام باقر - علیه السلام - فرمودند: کسی که زکات مال خود را نپردازد، خداوند آن را در روز قیامت به صورت ماری قرار می دهد که بر گردن صاحبش پیچیده و پیوسته او را نیش می زند تا هنگامی که حساب رسی آن روز پایان یابد.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 22»

حدیث6

قال الامام الباقر - علیه السلام - : اَلزَّکاةُ تَزِیدُ فِی الرِّزقِ.
امام باقر - علیه السلام - فرمودند: پرداخت زکات، بر روزی انسان می افزاید.
«بحار الانوار، ج 93، ص 14»

حدیث7

عن الامام أبی جعفر - علیه السلام - : اِنَّ الله یَبْعَثُ یَوْمَ الْقِیامَةِ ناساً من قبورهم مشدوَّدةً اَیدیهِم إلی اَعناقِهِم ... .
امام باقر - علیه السلام - فرمودند: خداوند در روز قیامت عده ای را از قبورشان در حالی محشور می کند که دست هایشان به گردن های آنان محکم بسته شده و فرشتگان آن ها را پیوسته نکوهش می کنند و می گویند: این ها کسانی هستند که خداوند به آن ها روزی داد اما آن ها از پرداخت حق خدا امتناع ورزیدند.
«بحار الانوار، ج 96، ص 21»

حدیث8

قال الامام الحسن - علیه السلام - : ما نقصَتْ زکاةٌ مِنْ مالٍ قطُّ.
امام حسن - علیه السلام - فرمودند: پرداخت زکات، هرگز باعث کمبود مال نمی شود.
«بحار الانوار، ج 87، ص 381»

حدیث9

قال الامام علی - علیه السلام - : اِنَّ زکاةَ جُعِلتُ مَعَ الصَّلاةِ قُرباناً لِأهْلِ الإسلامِ ... .
امام علی - علیه السلام - فرمودند: همانا پرداخت زکات و اقامه نماز، باعث تقرب مسلمانان به خداوند می شود، سپس آن که زکات را با رضایت خاطر بپردازد، کفاره گناهان او می شود و بازدارنده و نگاه دارنده انسان، از آتش جهنم است، پس نباید به آن چه پرداخته شده با نظر حسرت نگاه کرد و برای پرداخت زکات افسوس خورد، زیرا کسی که زکات را از روی رغبت نپردازد، پاداش او اندک و عمل او تباه و همیشه پشیمان خواهد بود.
«نهج البلاغه، خطبه 199»

حدیث10

قال الامام علی - علیه السلام - : لا یَقْبَلُ اللهُ الصلاةَ مِمَّنْ مَنَعَ الزکاة.
امام علی - علیه السلام - فرمودند: خداوند نماز کسی را که زکات نمی دهد، قبول نخواهد کرد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 29»

حدیث11

قال الامام علی - علیه السلام - : اِنَّ اَفْضَلَ ما تَوَسَّلَ بِهِ المُتَوَسِّلُون اِلی اللهِ ... ایتاء زکات فإِنَّها فریضةٌ واجبةٌ.
امام علی - علیه السلام - فرمودند: بهترین چیزی که انسان می تواند با آن به خدا تقرب جوید، پرداختن زکات است، زیرا آن تکلیف واجب الهی است.
«نهج البلاغه، خطبه 110»

حدیث12

قال الامام علی - علیه السلام - : علیکم بِالزَّکاةِ فاِنِّی سمعتُ نبیکم - صلی الله علیه و آله - یقول: الزکاةُ قنطرةُ الْاِسلامِ، فَمَنْ اَدَّاها جازَ القِنْطَرة... .
امام علی - علیه السلام - فرمودند: بر شما باد به پرداخت زکات، زیرا از رسول خدا شنیدم که فرمودند: زکات پل اسلام است، کسی که آن را بپردازد از پل عبور کرده و کسی که آن را نپردازد، روی پل می ماند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 15»

حدیث13

قال الامام علی - علیه السلام - : اُوصیکَ یا بُنَیَّ بالصلاةِ عِنْدَ وقتِها و الزکاةِ فی اهلِها و محلِها.
امام علی - علیه السلام - فرمودند: ای فرزندانم شما را وصیت می کنم به نماز در اول وقت و (پرداخت) زکات به اهلش و در محلش.
«بحار الانوار، ج 93، ص 14»

حدیث14

قال الامام علی - علیه السلام - : اللهُ، اللهُ، فی الزّکاةِ فَانَّها تُطفئُ غَضَبَ رَبِّکم.
امام علی - علیه السلام - فرمودند: خدا را، خدا را، درباره زکات، همانا (پرداخت) زکات، (آتش) غضب خدایتان را خاموش می کند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 20»

حدیث15

رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: سخاوت مندترین مردم، کسی است که زکات مال خود را بدهد و بخیل ترین مردم، کسی است که از پرداخت آن چه خدا بر او واجب کرده است، امتناع کند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 11»

حدیث16

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : کَفَّرَ باللهِ العَظیم مِنْ هذِهِ الاُمة عَشَرَةَ ... و مانع الزکاة.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: از میان این مردم ده گروه به خداوند کفر ورزیدند: ... (یکی از آنها) کسی است که مانع پرداخت زکات می شود.
«بحار الانوار، ج 93، ص 13»

حدیث17

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ثمانِیَةٌ لا یَقبلُ اللهُ لَهم صلاةَ و ذَکَر مُنهم مانع الزکاة.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هشت گروه اند که خداوند نمازشان را قبول نمی کند، از جمله کسی که زکات نمی پردازد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 13»

حدیث18

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ... اتُو الزَّکاةَ، فاِذا لَمْ یَفْعَلُو ذلک اِبْتَلُو بِالْقَحْطِ.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: زکات را بپردازید، پس اگر این کار را نکردید، گرفتار قحطی می شوید.
«بحار الانوار، ج 93، ص 14»

حدیث19

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ملعونٌ، ملعونٌ، مالاً لا یُزکّی.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: ملعون است، ملعون است، کسی که مالش را تزکیه نمی کند (زکات نمی پردازد).
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 26»

حدیث20

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِنَّهُ لُعِنَ مانعُ الزَّکاةِ
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: بی تردید کسی که زکات مالش را نپردازد، ملعون است.
«بحار الانوار، ج 93، ص 29»

حدیث21

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا تَتِمُّ صَلاةً اِلّا بزکاةٍ و لا صلاةَ لمن لا زکاةَ له.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: نماز کامل نمی شود، مگر به دادن زکات و کسی که زکات نمی دهد، نمازی برای او ثبت نمی شود.
«بحار الانوار، ج 93، ص 29»

حدیث22

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : حَضُّوا اَمْوالَکُم بِالزَّکاةِ.
رسول اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: اموال خود را با پرداخت زکات از تلف شدن حفظ کنید.
«بحار الانوار، ج 93، ص 11»

حدیث23

قال الامام الصادق - علیه السلام - : اذا مَنعُوا الزکاةَ مُنعتِ الارضُ برکتَها مِنَ الزَرعِ و الثِمارِ و المعادنَ کُلُها.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: هرگاه مردم از پرداخت زکات امتناع کنند، زمین برکت خود را از همه کشتزارها و باغ ها و معادن می گیرد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 15»

حدیث24

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ اَقامَ الصلوة و لم یؤتِ الزَّکاةَ فَکَانَّهُ لَمُ یُقیم الصَّلاةَ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که نماز می خواند ولی زکات نمی دهد، گویا نمازی نخوانده است.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 22»

حدیث25

قال الامام الصادق - علیه السلام - : ما تَلَفَ مالٌ فی برٍّ و لا بَحرٍ اِلّا بِمَنْعِ زَکاةٍ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: هرگز مالی در خشکی و دریا تلف نمی شود، مگر به جهت نپرداختن زکات آن.
«بحار الانوار، ج 93، ص 20»

حدیث26

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مانِعُ الزَّکاةِ یُطَوَّقُ بِحَیَّةٍ تَأکُلُ مِنْ دِماغِهِ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که از دادن زکات امتناع کند، ماری بر او مسلط خواهد شد که از مغز او تغذیه می کند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 29»

حدیث27

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ مَنَعَ قِیراطاً مِنَ الزَّکاةِ فَما هُوَ بِمُؤمِنٍ و لا مُسْلِمٍ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که مبلغ ناچیزی از زکات را نپردازد، مؤمن و مسلمان واقعی محسوب نمی شود.
«بحار الانوار، ج 93، ص 21»

حدیث28

قال الامام الصادق - علیه السلام - : ما فَرَضَ اللهُ علی هذهِ الاُمَّةِ شیئاً اَشَدُّ عَلیهِم مِنَ الزَّکاةِ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: خداوند بر این امت چیزی مهم تر از زکات واجب نکرده است.
«بحار الانوار، ج 93، ص 22»

حدیث29

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَن مَنَعَ قیراطاً مِنْ الزکاةِ فلیس هو بمؤمنٍ و لا مسلمٍ و لا کرامةٍ.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که قیراطی (یک بیست و چهارم دینار) از زکات را نپردازد، از دایره ایمان و اسلام بیرون است و احترامی برای او باقی نمی ماند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 11»

حدیث30

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
حق نماز را مؤمنین شناخته اند که نه زینت های دنیا، نه نور چشمی هااز فرزند ونه مال ، آنان را از عبادت پروردگارشان باز نمی دارد، زیرا که خداوندسبحان می گوید: مردانی هستند که تجارت و داد و ستد آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و پرداخت زکات باز نمی دارد.
( نهج البلاغه ، خطبه 199 )

حدیث31

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و الحج جهاد کل ضعیف ، و لکل شی ء زکاة و زکاة البدن الصیام ، و جهاد المرأة حسن التبعل؛
نمازوسیله تقرب و نزدیک شدن هر پارسایی به خداست ، و حج ، جهاد افرادناتوان است .هر چیزی زکات دارد و زکات و پاک کردن بدن ، روزه گرفتن است . جهاد زن هم خوب شوهرداری کردن می باشد.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 1152 )

حدیث32

امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:
و عن ذلک ما حرس الله عباده المؤمنین بالصلوات و الزکوات؛
و از اینجاست که خداوند با نمازها و زکاتها و سختکوشی درنماز، از بندگان با ایمانش پاسداری می کند.
( نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 798 )

حدیث33

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بهاو یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) وللعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود:برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است: 1- علم، 2- ایمان، 3- عمل به ایمان تا آنجا که فرمودند: برای عامل به دین سه علامت است : 1- نماز، 2- روزه ، 3- زکات .
( مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183 )

حدیث34

امام باقر (علیه السلام ) می فرمایند:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة و الصوم و الحج و الولایة؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ،زکات ، حج ، ولایت .
( کافی ، ج 2، ص 17 )

حدیث35

پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم می فرمایند :
اُمِرْتُ اَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن اَغْنیاءِکُم فَاَرُدَّها فی فُقَراءِکُم؛
من مأمورم که صدقه (و زکات) را از ثروتمندانتان بگیرم و به فقرایتان بدهم.
مستدرک الوسائل، ج 7، ص 105 .

حدیث36

امام علی علیه السلام :
وَ عَنْ ذلِکَ ما حَرَسَ اللّه‌ُ عِبادَهُ الْمُؤمِنینَ بِالصَّلَوات وَ الزَّکَواتِ وَ مُجاهَدَةِ الصِّیامِ فِی الاَْیّامِ الْمَفْروضاتِ تَسْکینا لاَِطْرافِهِمْ وَ تَخْشیعا لاَِبْصارِهِمْ وَتَذْلیلاً لِنُفُوسِهِمْ وَ تَخْفیضا (تَخْضیعا) لِقُلُوبِهِمْ؛(
خداوند، بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زکات‌ها و جدّیت در روزه‌داری روزهای واجب حفظ می‌کند، تا اعضا و جوارحشان آرام، دیدگانشان خاشع، جان‌هایشان فروتن و دل‌هایشان خاشع گردد.
نهج البلاغه، خطبه 192.

حدیث37

امام رضا (علیه السلام) می فرمایند:
خداوند سه چیز را به سه چیز دیگر مربوط کرده است و به طور جداگانه‌نمی‌پذیرد . نماز را با زکات ذکر کرده است ، هرکس نماز بخواند و زکات ندهد نمازش پذیرفته نیست . نیز شکر خود و شکر از والدین را با هم ذکر کرده است . از این رو هرکس از والدین خود قدردانی نکند از خدا قدردانی نکرده است . نیز در قرآن سفارش به تقوا و سفارش به ارحام در کنار هم آمده است . بنابراین اگر کسی به خویشاوندانش رسیدگی و احسان ننماید ، با تقوا محسوب نمی‌شود .
(عیون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 258)

حدیث38

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
سُوسُوا إِیمَانَکم بِالصَّدَقَةِ وَ حَصِّنُوا أَموَالَکم بِالزَّکاةِ وَ ادفَعُوا أَموَاجَ البَلَاءِ بِالدُّعَاءِ ؛
ایمان خود را با صدقه دادن و اموالتان را با زکات دادن نگاه دارید، و امواج بلا را با دعا از خود برانید.
(نهج البلاغه، حکمت 146 )

حدیث39

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اَلبَرَکةُ فی مالِ مَن آتَی الزَّکاةَ وَ واسَی المُؤمِنینَ وَ وَصَلَ الاَقرَبینَ؛
برکت در مال کسی است که زکات بپردازد، به مؤمنان مدد و یاری رساند و به خویشاوندان کمک نماید.
(تحف العقول، ص 172)

حدیث40

حضرت علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلبَرَکةُ فی مالِ مَن آتَی الزَّکاةَ وَ واسَی المُؤمِنینَ وَ وَصَلَ الاَقرَبینَ؛
برکت در مال کسی است که زکات بپردازد، به مؤمنان مدد و یاری رساند و به خویشاوندان کمک نماید.
(تحف العقول، ص 172)

حدیث41

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إذا أرَدتَ أن یُثرِی اللهُ ما لَکَ فَزَکِّهِ.
هر گاه خواستی که خداوند دارایی تو را زیاد کند، زکات آن را بپرداز.
(بحار‌الأنوار، ج96، ص23)

حدیث42

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إذا أرَدتَ أن یُثرِی اللهُ ما لَکَ فَزَکِّهِ.
هر گاه خواستی که خداوند دارایی تو را زیاد کند، زکات آن را بپرداز.
(بحار‌الأنوار، ج96، ص23)

حدیث43

حضرت فاطمه (سلام الله علیها) فرمودند:
جعل الله ... الزکاة تزکیة للنفس و نماء فی الرزق ، و الصیام تثبیتا للاخلاص؛
خدای تعالی زکات را مایه پاکی جان و فزونی روزی ، و روزه را برای پابرجایی اخلاص قرار داد.
(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج 1)

حدیث44

امام صادق علیه السلام فرمودند:
ان من تمام الصوم اعطاء الزکاة یعنی الفطرة کما ان الصلوة علی النبی (صلی الله علیه و آله و سلم) من تمام الصلوة
تکمیل روزه به پرداخت زکاة یعنی فطره است، همچنان که صلوات بر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) کمال نماز است
(وسائل الشیعه، ج 6 ص 221)

حدیث45

ان اول ما یسئل عنه العبد اذا وقف بین یدی الله - عز و جل - الصلوات المفروضات و عن الزکاة المفروضة و عن الصیام المفروض ، و عن الحج المفروض و عن ولایتنا اهل البیت ؛
وقتی بنده (فردای قیامت ) در مقابل خدای عز و جل قرار گرفت ، اولین چیزی که از او سؤ ال می کنند، نمازهای واجب ، زکات واجب ، روزه واجب ، حج واجب و ولایت ما اهل بیت است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 90)

حدیث46

قال الصادق - علیه السلام -:
قال لقمان لابنه : لکل شی ء علامة یعرف بها و یشهد علیها و ان للدین ثلاث علامات : العلم و الایمان و العمل به ، (الی ان قال ) و للعامل ثلاث علامات الصلوة و الصیام و الزکوة ؛
حضرت لقمان به فرزندانش فرمود: برای هر چیزی علامتی است که به وسیله آن علامت شناخته می شود و به او شهادت داده می شود، به درستی که برای دین سه علامت است : 1 - علم 2 - ایمان ، 3 - عمل به ایمان ، تا آن جا که فرمود: برای عامل به دین سه علامت است : 1 - نماز 2 - روزه ، 3 - زکات .
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 183)

حدیث47

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
...و اسهم الاسلام ثلاثة : الصلوة و الصوم و الزکوة ؛
بهره اسلام برای شما سه چیز است : نماز، روزه ، و زکات .
(نهج الفصاحه ، ص 244، حدیث 1212)

حدیث48

قال الباقر - علیه السلام -:
بنی الاسلام علی خمس : الصلوة و الزکوة ، و الصوم و الحج و الولایة ؛
اسلام بر روی پنج پایه بنا شده است : نماز، روزه ، زکات ، حج ، ولایت .
(کافی ، ج 2، ص 17)

حدیث49

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
لکلّ شی ء زکاه و زکاه الجسد الصّوم؛
هر چیزی را زکاتی هست و زکات تن روزه داشتن است.
نهج الفصاحه

حدیث50

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
حصّنوا أموالکم بالزّکاه و داووا مرضاکم بالصّدقه و أعدّوا للبلاء الدّعاء؛
اموال خود را به وسیله زکات محفوظ دارید و مریضان خود را با صدقه علاج کنید و برای جلوگیری از بلا به دعا متوسل شوید.
نهج الفصاحه

حدیث51

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
ثلاث من کنّ فیه وقی شحّ نفسه: من أدّی الزّکاه و قری الضّیف و أعطی فی النّائبه؛
سه چیز است که در هر که هست از بخل بر کنار است: آن که زکات می دهد و مهمان می برد و در سختی بخشش می کند.
نهج الفصاحه

حدیث52

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
بری ء من الشّحّ من أدّی الزّکاه و قری الضّیف و أعطی فی النّائبه؛
هر که زکات خود را بپردازد و مهمان به خانه ببرد و هنگام سختی بخشش کند از بخل بر کنار است.
نهج الفصاحه

حدیث53

پیامبراکرم(صلّی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند:
إنّ فی المال حقّا سوی الزّکاه؛
در مال به جز زکات حقی هست.
نهج الفصاحه

حدیث54

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله علیها - :
جَعَلَ اللّهُ الاْیمانَ تَطْهیراً لَکُمْ مِنَ الشّـِرْکِ، وَ الصَّلاةَ تَنْزیهاً لَکُمْ مِنَ الْکِبْرِ، وَ الزَّکاةَ تَزْکِیَةً لِلنَّفْسِ، وَ نِماءً فِی الرِّزقِ، وَ الصِّیامَ تَثْبیتاً لِلاْخْلاصِ، وَ الْحَّجَ تَشْییداً لِلدّینِ ؛
حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - فرمودند:
خداوند سبحان، ایمان و اعتقاد را برای طهارت از شرک و نجات از گمراهی ها و شقاوت ها قرار داد. و نماز را برای خضوع و فروتنی و پاکی از هر نوع تکّبر، مقرّر نمود. و زکات (و خمس) را برای تزکیه نفس و توسعه روزی تعیین نمود. و روزه را برای استقامت و اخلاص در اراده، لازم دانست. و حجّ را برای استحکام أساس شریعت و بناء دین اسلام واجب نمود.
ریاحین الشّریعة، ج 1، ص 312

حدیث55

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
من قال بالجسم فلا تعطوه شیئا من الزکاة و لا تصلوا خلفه؛
هر کس قائل به جسمانیت خدا باشد از زکات چیزی به اوندهید و در پشت سرش نماز نخوانید.
( من لا یحضره الفقیه ، ج 1، ص 379 )

حدیث56

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم ) می فرمایند :
کسی که وضوی خود را شاداب وکامل به جای آورد، و نماز خویش را نیکوبخواند، زکات مالش را بپردازد، و خشم خود را فرو نشاند و زبانش را ازگناهان مربوطبه زبان ببندد، و برای گناه خودبا توبه طلب آمرزش کند، ونسبت به اهل بیت پیامبر خویش خیرخواه باشد، البته تمام حقایق ایمان در اوکامل شده و درهای بهشت به روی او باز است .
( ثواب الاعمال ، ص 64 )

حدیث57

امام رضا (علیه السلام ) می فرمایند:
من صلی و لم یزک لم تقبل صلوته؛
هر کس نماز بخواند، ولی زکات و مالیات اسلامی نپردازد، نمازش قبول نمی شود.
( بحار الانوار، ج ,96 ص 12 )

حدیث58

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان من تمام الصوم اعطاءالزکوة (لفطرة ) کما ان الصلاة علی النبی - صلی الله علیه و اله و سلم - من تمام الصلاة ؛
همانا پرداخت زکات فطره (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت روزه می باشد،چنان که صلوات بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است (یعنی نماز با صلوات و روزه با زکات فطره کامل می شود).
( وسائل الشیعه ، ج 6، ص 221 )

حدیث59

امام صادق (علیه السلام ) می فرمایند:
ان الله فرض الزکوة کما فرض الصلاة؛
خدازکات را واجب کرد، همان طور که نماز را واجب کرد.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 3 )

حدیث60

قال الامام الصادق - علیه السلام - : فُرِضَ عَلیکُم الزکاةُ کما فُرِضَ علیکُم الصلاةُ ... زکّوا اموالکم تَقْبَلُ صَلواتکم.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: زکات بر شما واجب شد، همان گونه که نماز بر شما واجب است، پس زکات اموال خود را بدهید تا نماز شما پذیرفته شود.
«وسائل الشیعة، ج 9، ص 9»

حدیث61

قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ مَنَعَ قیراطاً مِنَ الزّکاةِ فَلْیَمُتْ اِنْ شاءَ یَهُودیاً و اِنْ شَاءَ نَصرانیاً.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: کسی که قیراطی (یک بیست و چهارم دینار) از زکات را نپردازد، اگر بمیرد، بر دین یهود یا نصاری مرده است.
«بحار الانوار، ج 93، ص 20»

حدیث62

قال الامام الرضا - علیه السلام - : اِنّ الله ... امر بالصلاة و الزکاة فَمَنْ صَلَّی و لم یزّک لم تُقْبل منه صلواتُه.
امام رضا - علیه السلام - فرمودند: خداوند به نماز و زکات با هم دستور داده است، پس کسی که نماز بخواند ولی زکات نپردازد، نماز او پذیرفته نخواهد شد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 12»

حدیث63

امام باقر علیه‌السلام :
الزَّکاةُ تَزِیدُ فی الرِّزقِ؛
زکات دادن، روزی را می‌افزاید.
بحار الأنوار : 96 / 14 / 27

حدیث64

قال الصادق - علیه السلام -:
ان من تما الصلوة اعطاء الزکوة (الفطرة ) کما ان الصلاة علی النبی - صلی الله علیه و آله - من تمام الصلاة ؛
همانا پرداخت زکات فطره (در آخر ماه رمضان ) مایه تمامیت روزه است چنان که صلوات بر محمد (و آل او) باعث تمامیت نماز است (یعنی نماز با صلوات و روزه بازکات فطره کامل می شود).
(وسائل الشیعه ، ج 6 و ص 221)

حدیث65

قال الصادق - علیه السلام -:
من قال بالجسم فلا تعطوه شیئا من الزکاة و لاتصلوا خلفه ؛
هرکس قائل به جسمانیت خدا باشد از زکات چیزی به او ندهید و در پشت سرش نماز نخوانید.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 379)

حدیث66

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من اسبغ وضوءه و احسن صلاته ، و ادی زکاة ماله و کف غضبه و سجن لسانه ، و استغفر لذنبه ، و ادی النصیحة لاهل بیت نبیه فقد استکمل حقایق الایمان و ابواب الجنة مفتحة له ؛
کسی که وضوی خود را شاداب و کامل به جای آورد، و نماز خویش را نیکو بخواند، زکات مالش را بپردازد، و خشم خود را فرو نشاند و زبانش را از گناهان مربوط به زبان ببندد، و برای گناه خود با توبه طلب آمرزش کند، و نسبت به اهل بیت پیامبر خویش خیرخواه باشد، البته تمام حقایق ایمان در او کامل شده و درهای بهشت به روی او باز است .
(ثواب الاعمال ، ص 64)

حدیث67

قال الصادق - علیه السلام -:
...و لاصلوة لمن لا زکوة له ؛
...و کسی که زکات خود را نمی پذیرد، نمازش پذیرفته نیست .
(بحارالانوار، ج 84، ص 252)

حدیث68

قال الرضا - علیه السلام -:
من صلی و لم یزک لم تقبل صلوته ؛
هر کس نماز بخواند، ولی زکات و مالیات اسلامی نپردازد، نمازش قبول نمی شود.
(بحارالانوار، ج 96، ص 12)

حدیث69

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الله - عز و جل - امر بثلاثة مقرون بها ثلاثة اخری : امر بالصلوة و الزکاة فمن صلی و لم یزک لم تقبل منه صلاته و امر بالشکر له و للوالدین فمن لم یشکر والدیه لم یشکر الله و امر باتقاء الله و صلة الرحم .فمن لم یصل رحمه لم یتق الله - عز و جل -:
سه چیز با سه چیز همراه است :
1 - نمازگزاری که به او زکات تعلق گیرد و نپردازد، نمازش پذیرفته نیست .
2 - و به سپاسگزاری برای خود و پدر و مادر فرمان داد: آن که سپاس پدر و مادر نکند، هرگاه خدا را سپاس کند پذیرفته نیست .
3 - به پرهیزکاری از خدا و پیوند با خویشاوند فرمان داد.آن که پیوند با خویشان ندارد از خدا بیمناک نیست .
(بحارالانوار، ج 96، ص 12.الخصال ، ج 1، ص 55)

حدیث70

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
لاتتم صلاة الا بزکوة ؛
نماز کسی کامل نمی شود مگر با پرداخت زکات .
(بحارالانوار، ج 96، ص 29)

حدیث71

قال الصادق - علیه السلام -:
ان الله فرض الزکوة کما فرض الصلاة ؛
خدا زکات را واجب کرد، همان طور که نماز را واجب کرد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 3)

حدیث72

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا وقع الانسان فی قبره .... کان الصلوة عن یمینه و الزکوة عن شماله و البر ظل علیه ، قال الصبر للصلوة و الزکوة و البر: دونکم صاحبکم فان عجزتم عنه فانا دونه ؛
هنگامی که انسان در قبر خود قرار گرفت ، ((نماز)) در طرف راست و زکات در طرف چپ وی قرار می گیرند، و نیکیهایش بر سر وی سایه می گسترانند ؛ در این هنگام ، ((صبر)) به نماز و زکات و نیکیهای وی می گوید: صاحب خود را دریابید و اگر عاجز ماندید من او را کفایت می کنم و با او خواهم بود.
(سفینة البحار، صبر، ج 2، ص 5)

حدیث73

قال علی - علیه السلام -:
و عن ذلک ما حرس الله عباده المؤ منین بالصلوات و الزکوات ؛
و از اینجاست که خداوند با نمازها و زکاتها و سختکوشی در نماز، از بندگان با ایمانش پاسداری می کند.
(نهج البلاغه ، فیض الاسلام ، ص 798)

حدیث74

قال علی - علیه السلام -:
ان الزکاة جعلت مع الصلاة قربانا لاهل الاسلام ؛
همانا زکات همراه نماز مایه تقرب مسلمانان به خداوند است .
(نهج البلاغه ، ص 199)

حدیث75

اثافی الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها؛
سنگهای زیربنای اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنها بدون دیگری درست نمی شود.
(کافی جلد2، ص 18)

حدیث76

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) می‌فرمایند:
للمراة علی زوجها ان یشبع بطنها، و یکسو ظهرها، ویعلمها الصلاة والصوم والزکاة ان کان فی مالها حق، ولاتخالفه فی ذلک ؛
حق زن بر شوهرش این است که او را سیر کند، لباس بپوشاند، نماز و روزه و زکات را - اگر در مال زن حق زکاتی است - به او یاد دهد، و زن نیز در این کارها با او مخالفت نورزد .
مستدرک الوسائل، ج‌14، ص‌243 .

ذکر، عبادت و بندگی

حدیث1

قال الامام علی - علیه السّلام - : اَلْعِبادَةُ الْخالِصَةُ اَنْ لایَرجُوَا الرَّجلُ اِلاّ رَبَّهُ وَ لا یَخافُ اِلاّ ذَنْبَهُ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: عبادت خالص آن است که آدمی جز به پروردگار خویش امید نبندد و جز از گناه خویش نترسد.
«غررالحکم، ح 2128»

حدیث2

قال الامام علی - علیه السّلام - : اَلاِخلاصُ عِبادَةُ الْمُقَرَّبینَ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: اخلاص، عبادت مقربان الهی است.
«غررالحکم، ح 197»

حدیث3

قال الامام علی - علیه السّلام - : الاخلاصُ مِلاکُ العِبادَةِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: اخلاص، ملاک و معیار عبادت است.
«غررالحکم، ح 859»

حدیث4

سول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
آفَةُ العِبادَةِ الفَترَةُ ؛
آفت عبادت ، سستی است .
المحاسن ، ج 1 ، ص 17 .

حدیث5

قال الإمام الصادق - علیه السلام - : أمر الله إبلیس بالسجود لآدم، فقال: یا رب وعزتک إن أعفیتنی من السجود لآدم لأعبدنک عبادة ما عبدک أحد قط مثلها، قال الله جل جلاله: إنی احب أن اطاع من حیث ارید.
امام صادق - علیه السلام - فرمودند: خداوند به ابلیس دستور داد بر آدم سجده کند. او گفت: پروردگارا! سوگند به عزتت که اگر مرا از سجده بر آدم معاف داری تو را چنان پرستشی کنم که هرگز کسی مانند آن تو را نپرستیده باشد. خداوند جل جلاله فرمودند: من دوست دارم آن گونه که اراده می کنم اطاعت شوم.
«بحار الأنوار، ج 63، ص 250»

حدیث6

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَرکُ العِبَادَةِ یُقسِی القَلبَ تَرکُ الذِّکرِ یُمِیتُ النَّفسَ.
پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمودند: ترک عبادت، دل را سخت می کند، رها کردن یاد خدا، جان را می میراند.
«تنبیه الخواطر، ج 2، ص 120»

حدیث7

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
لو کان عند الله عباده تعبد بها عباده المخلصون أفضل من الشکر علی کل حال لأطلق لفظه فیهم من جمیع الخلق بها فلما لم یکن أفضل منها خصها من بین العبادات و خص أربابها، فقال تعالی(و قلیل من عبادی الشکور):
اگر نزد خداوند عبادتی بهتر از شکر گزاری در همه حال بود که بندگان مخلصش با آن عبادتش کنند، هر آینه آن کلمه را درباره همه خلقش به کار می برد، اما چون عبادتی بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود: (و اندکی از بندگان من سپاسگزارند).
مصباح الشریعه ص 24

حدیث8

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
إنا نأمر صبیاننا بتسبیح فاطمه علیها السلام کما نأمرهم بالصلاه فالزمه فإنه لم یلزمه عبد فشقی؛
ما همان گونه که فرزندان خود را به نماز وا می داریم به تسبیح حضرت فاطمه(سلام الله علیها) وادار می سازیم پس به آن پایبند باش که هرکس به آن پایبند شود، بدبخت نخواهد شد.
کافی 3/343/13

حدیث9

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
یقول الله عزوجل إذا کان الغالب علی العبد الاشتغال بی، جعلت بغیته و لذته فی ذکری فإذا جعلت بغیته و لذته فی ذکری عشقنی و عشقته فإذا عشقنی و عشقته رفعت الحجاب فیما بینی و بینه و صیرت ذلک تغالبا علیه لا یسهو إذا سها الناس اولئک کلامهم کلام الأنبیاء اولئک الأبطال حقاً.
خدای عزوجل می فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بردارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمی شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستی قهرمانند.
کنزالعمال 1/433/1872

حدیث10

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
ذکر اللسان الحمد و الثناء و ذکر النفس الجهد و العناء و ذکر الروح الخوف و الرجاء و ذکر القلب الصدق و الصفاء و ذکر العقل التعظیم و الحیاء و ذکرالمعرفه التسلیم و الرضا و ذکر السر الرؤیه و اللقاء؛
ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشی و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است
مشکاه النوار ص 113

حدیث11

امام سجاد(علیه السلام) فرمودند:
إن قسوه البطنه و فتره المیله و سکر الشبع و عزه الملک مما یثبط و یبطیء عن العمل و ینسی الذکر؛
پرخوری و سستی اراده و مستی سیری و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و کند کننده در عمل است و ذکر(خدا) را از یاد می برد.
بحارالانوار 78/129/11

حدیث12

امام باقر(علیه السلام) فرمودند:
کأن المؤمنین هم الفقهاء أهل فکره و عبره، لم یصمهم عن ذکر الله ما سمعوا باذانهم و لم یعمهم عن ذکرالله ما رأوامن الزینه؛
گویا مؤمنان همان فقیهان(فرزانگان دین فهم) و اهل اندیشیدن و پند گرفتن هستند. شنیده های دنیوی، گوش آنها را از(شنیدن) یاد خدا کر نمی کند و زرق و برق دنیا چشم آنان را از یاد خدا کور نمی گرداند.
بحارالانوار 73/36/17

حدیث13

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
فی قوله تعالی: (لذکرالله أکبر) - : ذکرالله عند ما أحل و حرم؛
درباره آیه (یاد خدا بزرگتر است)-: به یاد خدا بودن در هنگام رو به رو شدن با حلال و حرام.
نورالثقلین 4/162/61

حدیث14

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من آطاع الله عزوجل فقد ذکر الله و إن قلت صلاته و صیمامه و تلاوته للقرآن؛
هرکس خدای عزوجل را اطاعت کند خدارا یاد کرده است، هر چند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندک باشد.
بحارالانوار 77/86/3

حدیث15

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اذکروا الله ذکراً خالصاً تحیوابه أفضل الحیاه و تسلکوابه طرق النجاه؛
خدا را خالصانه یاد کنید تا بهترین زندگی را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگاری را به پیمایید.
بحارالانوار 78/39/16

حدیث16

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
الذکر یونس اللب وینیر القلب و یستنزل الرحمه؛
یاد خدا عقل را آرامش می دهد، دل را روشن می کند و رحمت او را فرود می آورد.
غررالحکم 2/66/1858

حدیث17

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ما مِن عَمَلٍ أفضَلَ یَومَ الجُمُعَةِ مِنَ الصَّلوةِ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِهِ؛
در روز جمعه هیچ عملی برتر از صلوات بر محمد و خاندان او نیست.
الخصال، ص394

حدیث18

پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند:
قَولُ : «لا حَولَ ولا قُوّةَ إلاّ باللّه» فیهِ شِفاءٌ مِن تِسعَةٍ وتِسْعینَ داءً ، أدْناها الهَمُّ
جمله «لا حول ولا قوة الا باللّه» نود و نه درد را شفا می‌دهد که ساده‌ترین آنها اندوه است .
قرب الإسناد : 76 / 244 ، منتخب میزان الحکمه: 148

حدیث19

الإمام الصادق علیه‌السلام :
مَن قالَ بَعدَ صَلاةِ الصُّبحِ قَبلَ أن یَتَکَلَّمَ : «بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیمِ ، لا حَولَ ولاقُوَّةَ إلاّ بِاللّه العَلِیِّ العَظیمِ» یُعیدُها سَبعَ مَرّاتٍ ، دَفَعَ اللّه عَنهُ سَبعینَ نَوعاً مِن أنواعِ البَلاءِ ، ومَن قالَها إذا صَلَّی المَغرِبَ قَبلَ أن یَتَکَلَّمَ ، دَفَعَ اللّه عَنهُ سَبعینَ نَوعاً مِن أنواعِ البَلاءِ ؛ أهوَنُهَا الجُذامُ وَالبَرَصُ .
امام صادق علیه‌السلام :
هر کس پس از نماز صبح و پیش از آن که با کسی سخن بگوید ، هفت بار بگوید : «بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه الْعَلِیِّ الْعَظیمِ» ، خداوند ، هفتاد گونه بلا را از او دفع کند ؛ و هر کس این [ذکر] را پس از نماز مغرب و پیش از آن که با کسی سخن بگوید ، بر زبان آورد ، خداوند ، هفتاد گونه بلا را که کمترین آنها جذام و پیسی است ، از او دور کند .
بحار الأنوار ، جلد 86 ، صفحه 95 ، حدیث 1 دانش نامه احادیث پزشکی : 1 / 490

حدیث20

قال الامام الرّضا - علیه السّلام - : مَن ذَکَرَ اللهَ و لم یَسْتَبِقْ الی لقائِهِ فَقد اسْتَهْزَءَ بِنَفْسِهِ.
امام رضا - علیه السّلام - فرمودند: کسی که خداوند را یاد کند و برای دیدار او شتاب نکند، خود را مسخره کرده است.
«بحار الانوار، ج 75، ص 356»

حدیث21

قال الامام الباقر - علیه السّلام - : لا یکتُب المَلَکُ الاّ ما سَمِعَ و قال اللهُ عزوجلّ و اذکر رَبَّکَ فی نَفْسِکَ تضّرعاً و خیفَةًفَلا یعلَمُ ثوابَ ذلک الذّکر ... .
امام باقر - علیه السّلام - فرمودند: ملائکه نمی نویسند مگر آن چه را می شنوند و خداوند عزوجل می فرماید: پروردگارت را در پیش خود با تضرع و زاری و از روی ترس یاد کن، پس ثواب چنین ذکری که در نفسِ انسان و پنهانی صورت گیرد را جز خدا کسی نمی داند، زیرا دارای ثواب بسیار بزرگی است.
«الکافی، ج 2، ص 502»

حدیث22

قال الامام الباقر - علیه السّلام - : مکتوب فی التوراةِ التی لَم تُغَیَّر ... فاوحی الله تعالی الیه: یا موسَی! اَنا جَلیسُ مَنْذَکرَنی.
امام باقر - علیه السّلام - فرمودند: در توراتی که تحریف نشده آمده است که، موسی - علیه السّلام - از پروردگارش درخواستی کرد. او به خدا عرض کرد، خداوندا تو به من نزدیک هستی تا با تو نجوا کنم (آهسته سخن گویم) و یا از من دوری تا فریاد بزنم. خداوند به او وحی نمود: ای موسی! من همنیشن کسی هستم که مرا یاد کند.
«الکافی، ج 2، ص 496»

حدیث23

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : ما مِنْ مجلسٍ یَجتَمِعُ فیهِ ابرارٌ و فُجّارٌ فیقومونَ عَلی غیر ذِکرِ اللهِ الاّ کانَ حَسْرَةًعلیهم یومَ القیامَةِ.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: هیچ مجلسی نیست که در آن نیکوکاران و بدکاران جمع شوند و بدون ذکر و یادِ خدا برخیزند، جز اینکه در روز قیامت مایه افسوس و حسرت آنان باشد.
«مرآة العقول، ج 12، ص 120»

حدیث24

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : من اکثَرَ ذکرَ اللهِ عزّوجلَّ اَظلَّهُ اللهُ فی جَنّتِهِ.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: هر کسی که خداوند را بسیار یاد کند، خداوند در بهشت او را در سایه رحمت خویش قرار می دهد.
«الکافی، ج 2، ص 500»

حدیث25

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : یموتُ المومِنُ بکلّ مِیتةٍ الاّ الصّاعقةَ لا تاخذُهُ و هُوَ یذکر اللهَ عزّوجلَّ.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: انسان مؤمن با هر مرگی از دنیا می رود به غیر از صاعقه آسمانی، زیرا صاعقه، مومنی را که در حال ذکر خداوند است، فرا نمی گیرد.
«الکافی، ج 2، ص 500»

حدیث26

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : الذّاکِرُ لِلّهِ عزّوجلَّ فیِ الغافلینَ کالمُقاتلِ فِی المُحاربینَ.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: کسی که در میان غفلت کنندگان از یادِ خداوند، به یادِ او باشد، همانند کسی است که در صف رزمندگان، در راه خدا نبرد می کند.
«الکافی، ج 2، ص 502»

حدیث27

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : ان الله عزوجلّ یقول: مَنْ شَغَلَ بذِکْرِی عن مَسْألَتی اعطیتُهُ افضَلَ ما اُعْطیِ من سألنی.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: کسی که ذکر و یاد من او را از بیانِ درخواست و حاجتِ خود باز دارد، به او بهتر از آن چیزی را که به درخواست کننده عطا می کنم، عطا خواهم نمود.
«بحار الانوار، ج 93، ص 158»

حدیث28

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : قال الله تعالی لموسی - علیه السّلام - : أکثِر ذکری باللیّلِ و النّهارِ و کُنْ عند ذکری خاشعاً.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: خداوند متعال به حضرت موسی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر من را در شب و روز زیاد بگو و هنگام گفتن ذکر من خاشع باش.
«بحار الانوار، ج 93، ص 162»

حدیث29

قال الامام الصادق - علیه السّلام - : شیعتُنا الّذین اذا خَلَوا ذَکروا اللهَ کثیراً.
امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: شیعیان کسانی هستند که در وقت تنهائی و در خلوتِ خویش، بسیار خدا را یاد می کنند.
«بحار الانوار، ج 93، ص 162»

حدیث30

امام علی - علیه السّلام - فرمودند: کسی که به یاد خدا مشغول گردد، خداوند او را به نیکوئی یاد می کند.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3627»

حدیث31

قال الامام علی - علیه السّلام - : مَنْ ذَکَرَ اللهَ سبحانَهُ احیَی اللهُ قَلْبَهُ و نَوَّرَ عَقْلَهُ و لُبَّهُ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: کسی که خداوند سبحان را یاد کند، خدا قلبش را زنده می گرداند و عقل و خردِ او را روشن و نورانی می نماید.
«تصنیف غرر الحکم، ص 189، ح 3645»

حدیث32

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ اللهِ مَطْرَدَةُ الشیطان.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر خدا، موجب رانده شدن شیطان می گردد.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3614»

حدیث33

قال الامام علی - علیه السّلام - : بذکرِ الله تُستَنْزَلُ الرّحمةُ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: به واسطه ذکر خدا، رحمت پروردگار نازل می گردد.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3612»

حدیث34

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ اللهِ دواءُ اعلال النّفوسِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر خدا، دوایِ بیماری های جانهاست.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3619»

حدیث35

قال الامام علی - علیه السّلام - : اُذکُروا اللهَ فی کلِّ مکانٍ فَانَّهُ معکُم.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: خداوند را در همه جا یاد کنید که او در همه جا و در همه حال با شما می باشد.
«بحار الانوار، ج 90، ص 54»

حدیث36

قال الامام علی - علیه السّلام - : اِنَّ اولیاءَ اللهِ لَاَکْثَرُ النّاسِ لَهُ ذکراً و اَدْوَمهُم لَهُ شکراً وَ اعظَمُهُم علی بلائِهِ صَبراً.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: همانا دوستان خدا، بیشتر از دیگران خدا را یاد می کنند و شکرگزارترین آنها هستند و بیشتر از دیگران بر بلاء و سختی، صبر می نمایند.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3606»

حدیث37

قال الامام علی - علیه السّلام - : اِشْحَنِ الخَلْوَةَ بالذِّکْرِ و أصحَبَ النِّعَمَ بالشُّکرِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: خلوت و تنهائی خویش را با ذکر خداوند پربار نما و نعمتها را با شکر و سپاس همراه گردان.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3606»

حدیث38

قال الامام علی - علیه السّلام - : استَدیموا الذّکرَ فاِنَّهُ یُنیرُ القَلبَ و هُوَ افضَلُ العبادَةِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: پیوسته به یاد خدا باشید و ذکر او را بگوئید، پس به درستی که ذکر خدا دل را روشن می نماید و برترین عبادت است.
«تصنیف غرر الحکم، ص 189، ح 3654»

حدیث39

قال الامام علی - علیه السّلام - : الذّکرُ مجالَسَةُ المحبوبِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر و یاد پروردگار، همنشینی با محبوب (خدا) است.
«غرر الحکم، ج 1، ص 15»

حدیث40

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ اللهِ نورُ الایمانِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: یاد خدا، نور ایمان است.
«بحار الانوار، ج 93، ص 89»

حدیث41

قال الامام علی - علیه السّلام - : الذّکرُ ذکران: ذکرُ الله عزّوجلّ عند المُصیبةِ و افضَلُ من ذلکَ ذکرُ اللهِ عندَما حرّم الله علیک فیکونُ حاجزاً.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر خداوند بر دو گونه است: 1. ذکر و یاد خداوند عزوجل در هنگام مصیبت. 2. بهتر از آن ذکر و یاد خداوند در برابر چیزی است که بر تو حرام نموده است که آن ذکر مانع از ارتکاب حرام می گردد.
«مشکاة الانوار، ص 145»

حدیث42

قال الامام علی - علیه السّلام - : اصلُ صَلاحِ القَلبِ اِشتغالُهُ بذکرِ الله.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: اساس و ریشه پاکی و اصلاح قلب، مشغول نمودنِ آن به ذکر خداوند است.
«بحار الانوار، ج 93، ص 188»

حدیث43

قال الامام علی - علیه السّلام - : کلُّ قَولٍ لیسَ للهِ فیهِ ذکرٌ فَلَغْوٌ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: هر سخنی که در آن ذکر و یاد خدا نباشد، لغو و بیهوده است.
«بحار الانوار، ج 74، ص 419»

حدیث44

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : مَنْ اَصْغی الی ناطقٍ فَقَدْ عبدهُ، فان کان النّاطِقُ عَنِ اللهِ فقَد عبدالله و ان کانَ النّاطِقُ عن ابلیسَ فقد عَبَد ابلیس.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: کسی که به سخن گوینده ای گوش فرا داده (و اطاعت کند)، به تحقیق عبادت و بندگی او را کرده است، پس اگر گوینده، سخن الهی بگوید، در حقیقت خداوند را عبادت کرده و اگر سخن شیطانی را بر زبان جاری کند، پس او بندگیِ شیطان را کرده است.
«بحار الانوار، ج 72، ص 268»

حدیث45

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : علیک بالجدِّ و لا تُخرجَنَّ نفسَکَ من حدِّ التَّقصیر من عبادةِ اللهِ و طاعتهِ، فانّ الله تعالی لا یُعْبَدُ حقَّ عبادَتِهِ.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: در عبادت و بندگی خداوند کوشا باش و همواره خود را در عبادت و اطاعتِ او مقصر بدان، زیرا عبادتی که شایستة ذات حق و نعمت های بی شمار او باشد، به جا آورده نخواهد شد.
«الکافی، ج 2، ص 72»

حدیث46

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : لا تُکرِهوا الی انفسکُم العبادةَ.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت (مستحبی) را بر خود تحمیل نکنید.
«الکافی، ج 2، ص 86»

حدیث47

قال الامام الحسین ـ علیه السّلام ـ : مَنْ عَبَداللهَ حقَّ عبادَتهِ، آتاهُ اللهُ فوقَ امانیهِ و کفایَتِهِ.
امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هر کس خداوند متعال را آن طور که شایستة عبادت و بندگی است، عبادت کند، خداوند متعال او را به بهترین آرزوهایش می رساند و امور زندگی او را کفایت می کند.
«بحار الانوار، ج 68، ص 183»

حدیث48

قال الامام الحسنُ المجتبی ـ علیه السّلام ـ : مَنْ عَبَّدَ اللهَ عبَّدَ اللهُ لَهُ کُلَّ شیءٍ.
امام حسن مجتبی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: کسی که خداوند را عبادت و بندگی نماید، خداوند متعال همة موجودات را بنده و مطیع او می گرداند.
«بحار الانوار، ج 68، ص 184»

حدیث49

قالَتْ فاطمةُ ـ سلام الله علیها ـ : مَنْ أصعَدَ الی اللهِ خالِصَ عبادَتهِ اهبطَ اللهُ لَهُ افضَلَ مصلَحَةِ.
حضرت فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ فرمودند: هر کس عبادات و کارهای خود را خالصانه برای پروردگار خویش انجام دهد، خداوند بهترین مصلحت ها و برکات خویش را برای او تقدیر نموده و نازل می کند.
«بحار الانوار، ج 67، ص 249»

حدیث50

قال الامام الرّضا ـ علیه السّلام ـ فی بیانِ علّةِ العبادةِ: فإن قالَ قائل فَلِمَ تعبّدهُم؟ قیلَ: لئلاّ یکونوا ناسینَ لذکِرِهِ و لا تارکینَ لادَبهِ و لا لاهینَ عن امرِهِ و نهیِهِ ... .
امام رضا ـ علیه السّلام ـ در بیان علت تشریع عبادات فرمودند: اگر کسی بگوید: چرا خداوند متعال، انسان را دعوت به عبادت و اطاعتِ خویش کرده است؟ گفته شود: آنان را به عبادت دعوت نمود تا یاد خدا را فراموش نکنند، ادب پروردگار خویش را ترک نکرده و نسبت به دستورات و نواهی او بی تفاوت نگردند، زیرا خیر و مایة حیات آنان در این دستورات است. پس اگر از عبادت خدا روی گردان شوند، زمان درازی بر ایشان بگذرد و دلهایشان سخت و قسی گردد.
«عیون اخبار الرضا ـ علیه السّلام ـ، ج 2، ص 102»

حدیث51

قال الامام الرضا ـ علیه السّلام ـ : اوّلُ عبادةِ اللهِ معرِفَتُه و اصلُ معرفةِ الله توحیدُهُ.
امام رضا ـ علیه السّلام ـ فرمودند: نخستین گام در عبادت پروردگار، شناخت خداست و اساس و پایة شناخت خدا، یگانه دانستن اوست.
«عیون اخبار الرضا ـ علیه السّلام ـ، ج 1، ص 12»

حدیث52

قال الامام الرّضا ـ علیه السّلام ـ : انّ اشدَّ العبادةِ الوَرعُ.
امام رضا ـ علیه السّلام ـ فرمودند: دشوارترین عبادت، تقوی و پرهیزگاری است.
«تفسیر نورالثقلین، ج 1، ص 30»

حدیث53

قال الامام العسکری ـ علیه السّلام ـ : لَیسَت العِبادَةُ کثرةُ الصّیامِ و الصّلوةِ و انّما العبادَةُ کثرةُ التّفکُّر فی امرِ الله.
امام حسن عسگری ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت در زیاد انجام دادن نماز و روزه نیست، بلکه عبادت تفکر و اندیشه بسیار در قدرت بی منتهای پروردگار و آفریده های اوست.
«مستدرک الوسائل، ج 11، ص 184»

حدیث54

قال الامام السجّاد ـ علیه السّلام ـ : نظرُ المومنِ فی وَجهِ اخیهِ المومنِ لِلمَودَّةِ و المَحَبَّةِ لَهُ عبادَةٌ.
امام سجاد ـ علیه السّلام ـ فرمودند: نگاه کردن مؤمن به صورت برادر مؤمن خویش از روی علاقه و محبّت به او، عبادت است.
«تحف العقول، ص 204»

حدیث55

قال الامام الحسین ـ علیه السّلام ـ : انّ قوماً عَبَدُوا اللهَ رغبةً فتلکَ عبادة التُّجارِ و انَّ قوماً عبدوا اللهَ رَهبةً فتِلکَ عبادةُ العبیدِ و انّ قوماً عَبَدُوا اللهَ شکراً فتلک عبادةُ الاَحرارِ وَ هی افضَلُ العبادةِ.
امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرمودند: همانا عده ای خداوند را به جهت میل به بهشت عبادت می کنند، که این عبادت تجّار است و عده ای نیز خداوند را به جهت ترس از عذاب عبادت می کنند که این عبادت بردگان است و عده ای هم خداوند را به جهت شکر و سپاس (و از روی معرفت عبادت می کنند)، پس اینگونه عبادت نمودن، عبادتِ آزادگان است که بهترینِ عبادت ها است.
«تحف العقول، ص 177»

حدیث56

قال الامام الباقر ـ علیه السّلام ـ : لایکونُ العبدُ عابداً للهِ حقَّ عبادتهِ حتّی ینقَطِعَ عَنِ الخلقِ کُلِّهم ... .
امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هیچ بنده ای به مقام بندگی و عبودیت حقیقی پروردگار نمی رسد، مگر اینکه از همة خلائق قطع امید نموده و تنها به خداوند امیدوار باشد.
«تنبیه الخواطر، ص 427»

حدیث57

قال رسول الله - صلّی الله علیه و آله - : العبادةُ معَ أکل الحرامِ کالبِناءِ علی الرَّملِ.
رسول خدا - صلّی الله علیه و آله - فرمودند: عبادت کردن همراه با خوردن مال حرام، مانند ساختن بنایی بر روی شن است.
«بحارالانوار، ج 103، ص12»

حدیث58

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : تَفرُغُوا الطاعَةِ اللهِ وَ عبادَتهِ قبلَ انْ ینزِلَ بکمُ من البلاءِ ما یشغَلُکم عن العبادةِ.
پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: قبل از اینکه بلاها و مشکلات زندگی شما را از عبادت باز دارد، (فرصت را غنیمت شمرده و) سعی و تلاش خود را متوجه عبادت و بندگی پروردگار نمائید.
«تنبیه الخواطر، ص 360»

حدیث59

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : السّکینةُ زینَةُ العِبادةِ.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: وقار و متانت، زیور و زینت عبادت است.
«بحار الانوار، ج 77، ص 131»

حدیث60

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : لا عبادَةَ الاّ بیقینٍ.
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: عبادت کامل نیست مگر اینکه از روی یقین (به پروردگار) باشد.
«بحار الانوار، ج 77، ص 169»

حدیث61

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : العبادَةُ سبعونَ جزءً و افضَلُها جزءً طَلبُ الحلالِ.
رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: عبادت دارای هفتاد جزء است و برترین آنها به دست آوردن روزی حلال است.
«بحار الانوار، ج 103، ص 7»

حدیث62

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : اُعبُد اللهَ کَانّکَ تَراهُ فانْ کُنتَ لاتَراهُ فانّهُ یَراکَ.
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: خدا را به گونه ای عبادت کن، مثل اینکه او را می بینی و اگر تو او را نمی بینی، همانا خداوند تو را می بیند.
«بحار الانوار، ج 77، ص 74»

حدیث63

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : النّظَرُ الی العالِمِ عبادةٌ و النّظَرُ الی الامامِ المقسِطِ عبادَةٌ و النَّظَرُ الیَ الوالدین بِرَأفَةٍ و رحمةٍ عبادةٌ ... .
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: نگریستن به سیمای دانشمندان عبادت است، دیدن حاکم و رهبر عادل نیز عبادت است و نگاه از روی مهربانی و عطوفت به پدر و مادر و دیدن دوستی که برای خدا دوستش می داری، اینها نیز عبادت است.
«بحار الانوار، ج 74، ص 73»

حدیث64

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : أفْضَلُ النّاسِ مَنْ عشَق العبادة فَعانَقَها و احبَّها بقلبِهِ و باشَرَها بجَسَدِهِ و تَفزَّغَ لَها ... .
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: با فضیلت ترین مردم، کسی است که به عبادت عشق می ورزد، پس عبادت را در آغوش می کشد و قلباً آنرا دوست داشته، اعضاء و جوارحش را به آن مشغول می کند و تمامی همّ و سعی خود را به آن متوجه کرده و به راحتی یا سختی های دنیا، اهمیت نمی دهد.
«الکافی، ج 2، ص 83»

حدیث65

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : مَنْ اَتی بما افْترضَ اللهُ علیهِ، فهوَ مِنْ اعْبدِ النّاس.
رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: کسی که تکالیف واجبش را انجام دهد، پس او از جمله عابدترین مردم است.
«بحار الانوار، ج 77، ص 45»

حدیث66

قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ : اعظَمُ العبادةِ اجراً اخفاها.
رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمودند: بزرگترین عبادات از نظر پاداش، پنهان ترین آنهاست.
«بحار الانوار، ج 75، ص 251»

حدیث67

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : الجودُ فی اللهِ عبادةُ المُتَقَرّبینَ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: بخشش در راه خدا، عبادت مقرّبان و نزدیکان به خداوند است.
«غرر الحکم، ح 8442»

حدیث68

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : قالَ رسولُ اللهِ ـ صلی الله علیه و آله ـ : قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لَهُ فِی لَیلَةِ المِعرَاجِ یَا أَحمَدُ لَیسَ شَی‌ءٌ مِنَ العِبَادَةِ أَحَبَّ إِلَیَّ مِنَ الصَّمتِ وَ الصَّومِ فَمَن صَامَ وَ لَم یَحفَظ لِسَانَهُ کَانَ کَمَن قَامَ وَ لَم یَقرَأ فِی صَلَاتِهِ ... .
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: خداوند متعال در شب معراج به او گفت: ای احمد، آیا می دانی چگونه می توان عابد حقیقی شد؟ حضرت پاسخ دادند؟ نمی دانم. خداوند فرمودند: هر گاه هفت صفت در انسان جمع شود: 1) تقوائی که او را از ارتکاب گناه باز دارد. 2) سکوتی که مانع از پرداختن به آنچه به او مربوط نیست، گردد. 3) ترسی که هر روز بر اشک و حزن او بیفزاید. 4) حیائی که در خلوت و تنهائی پروا کند. 5) خوردن مال حلال که برای ادامة حیات محتاج آن است. 6) دشمنی دنیا، که من آنرا دشمن دارم. 7) و دوستی با نیکان و صلحا از آن روی که من آنها را دوست دارم.
«مستدرک الوسائل، ج 9، ص 19»

حدیث69

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : کیفَ یَجِدُ لذّةَ العبادَةِ مَن لا یصُومُ عن الهَوی.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: کسی که از دنباله روی هوی و هوس اباء ندارد، چگونه می تواند لذّت عبادت را درک کند.
«غرر الحکم، ص 199، ح 3938»

حدیث70

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : زینُ العبادَةِ الخشوعُ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خشوع و خضوع، زیور و زینت عبادتِ پروردگار است.
«غرر الحکم، ص 199، ح 3948»

حدیث71

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : التّفکرُ فی آلاءِ الله نعمَ العبادةِ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: اندیشه و تامّل در نعمت های الهی، خوب عبادتی است.
«غررالحکم، ص 56، ح 534»

حدیث72

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العبودیّةُ خمسةُ اشیاء: خَلاءُ البطْنِ و قرائةُ القرآنِ و قیام اللیّل و التضُّرُع عند الصُّبح و البکاءُ من خشْیة الله.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبودیت بر پنج رکن استوار است: 1. خالی ساختن شکم (از حرام) 2. قرائت قرآن 3. تهجّد و شب زنده داری 4. زاری و راز و نیاز با پروردگار در هنگام صبح 5. گریه از خوف خداوند.
«مستدرک الوسائل، ج 2، ص 294»

حدیث73

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : دوامُ العبادَةِ برهانُ الظَّفَر عَلَی السّعادةِ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت مستمر، دلیل دست یافتن به سعادت است.
«غرر الحکم، ص 198، ح 3936»

حدیث74

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : اذا احبَّ اللهُ عبداً اّلْهَمَهُ حُسنَ العبادة.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: زمانی که خداوند بنده ای را دوست داشته باشد، نیکو عبادت کردن را به او الهام می کند.
«غرر الحکم، ص 198، ح 3935»

حدیث75

امام صادق - علیه السّلام - فرمودند: ذکر بر دو گونه است: ذکر خالص که دل با آن موافق باشد و ذکر بازدارنده (از یاد خدا) که یاد غیر خدا را در بردارد.
«بحار الانوار، ج 90، ص 159»

حدیث76

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ اطاعَ اللهَ فَقَد ذکرَ الله و اِنْ قَلَّتْ صَلاتُهُ و صیامُهُ و تلاوَتُه و مَنْ عَصَی اللهَ فقد نَسِیَ الله ... .
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: کسی که خدا را اطاعت نماید، پس به تحقیق به یاد خدا بوده است، هر چند نماز و روزه و تلاوت قرآنش کم باشد و کسی که از اطاعت خداوند سرباز زند، پس به تحقیق خدا را فراموش نموده است، هر چند نماز و روزه و تلاوت قرآن زیاد انجام دهد.
«بحار الانوار، ج 93، ص 154»

حدیث77

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : قال الله عزّوجلّ: اذا ذَکَرَنی عبدی فی نفسِهِ ذَکرتُهُ فی نفسی و اذا ذَکَرَنی فی مَلاءٍ ذکرتُهُ فی ملاءٍ خیرٌ منهُ ... .
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: خداوند عزوجل می فرماید: چون بنده ام مرا در نفس خویش یاد کند، من نیز او را یاد می کنم و اگر در جمعی مرا یاد کند (و ذکر مرا بر زبان جاری کند)، من در جمعی بهتر از آن او را یاد می نمایم و چون به اندازه یک وجب به سوی من آید، من به مقدار یک ذراع به او نزدیک می شوم و اگر به اندازه یک ذراع به من تقرب بجوید، من به اندازه وسعت گشودن هر دو دست به او نزدیک می شوم و هنگامی که به سوی من گام بردارد، من به سویِ او می شتابم.
«محجة‌البیضاء، ج 2، ص 267»

حدیث78

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اُذکُروا اللهَ عندَ همِّکَ اذا هَمَمْتَ و عندَ لسانکَ اذا حکَمْتَ و عندَ یَدِکَ اذا قَسَّمْتَ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هنگامی که تصمیم به انجام کاری گرفتی و زمانی که با زبانت حکمی را می خواهی بیان کنی و هنگامی که با دست خویش می خواهی چیزی را (بین دیگران) تقسیم نمائی، خداوند را یاد کن.
«بحار الانوار، ج 74، ص 171»

حدیث79

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا تکثروا الکلامَ بغَیْرِ ذکرِ اللهِ فاِنَّ کَثْرَةُ الکلامِ بغیرِ ذکرِ اللهِ تُقسیِ القَلْبَ و انّابعَدَ النّاسِ من اللهِ القاسی القلبُ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: به غیر از ذکر خدا، سخنان دیگر را زیاد نگوئید، پس همانا پرگوئی اگر در غیر از ذکر خدا باشد، قلب را قسی و سخت می کند و کسی که سنگ دل باشد، دورترین مردم به خداوند است.
«مشکاة الانوار، ص 150»

حدیث80

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ اَکْثَرَ ذکرَ اللهِ عزّوجلّ احَّبهُ اللهُ وَ مَن ذَکَرَ اللهَ کَثیراً کُتِبَتْ لَهُ بَراءَتانِ براءةٌ منالنّارِ و براءَةٌ من النّفاقِ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: کسی که زیاد ذکرِ خدا بگوید، خداوند او را دوست می دارد و کسی که زیاد به یادِ خدا باشد، خداوند دو برائت برای او می نویسد، برائت و دوری از آتش جهنم و برائت و دوری از نفاق و دوروئی.
«مرآة العقول، ج 12، ص 134»

حدیث81

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : الذّکرُ خیرٌ من الصّدقةِ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: ذکر و یاد خداوند، بهتر از دادن صدقه است.
«نهج الفصاحه، ص 329»

حدیث82

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ترکُ الذّکرِ یُمیتُ النَّفْسَ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: ترک نمودن ذکر و یادِ خدا، موجبِ مرگ و هلاکت نفس می شود.
«مجموعه ورام، ج 1، ص 250»

حدیث83

قال الامام علی - علیه السّلام - : افضَلُ الذّکرِ القُرآنُ به تُشْرَحُ الصّدورُ و تَسْتَنیرُ السّرائرُ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: قرآن، برترین ذکر هاست، با آن سینه ها گشوده می شود و اسرار روشن می گردد.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3625»

حدیث84

قال الامام علی - علیه السّلام - : سامعُ ذکرِ اللهِ ذاکرٌ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: کسی به ذکر خدا گوش فرا دهد، (همانند کسی است که) ذکر خداوند را بر زبان جاری می کند.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3622»

حدیث85

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ اللهِ مَسَرَّةُ کلّ مِتقٍ و لَذَّةُ کلِّ مؤقنٍ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: یاد خدا، موجب خشنودی انسان های با تقوا و مایه لذت اهل یقین است.
«تصنیف غرر الحکم، ص 189، ح 3653»

حدیث86

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ الله راسُ مالِ کلِّ مؤمِنٍ و ریحُهُ السّلامَةُ مِنَ الشَّیطانِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: یاد خدا، سرمایه انسان مؤمن و سودِ آن، سالم ماندن از (شرّ) شیطان است.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3621»

حدیث87

قال الامام علی - علیه السّلام - : الذّکرُ نورُ العَقلِ (العُقول) و حیاةُ النفوسِ وَ جَلاءُ الصّدورِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: ذکر و یاد خدا، موجب روشنی عقل (عقلها)، زنده شدن جانها و جلاء پیدا نمودن سینه هاست.
«تصنیف غرر الحکم، ص 189، ح 3634»

حدیث88

قال الامام علی - علیه السّلام - : ذکرُ اللهِ دِعامَةُ الایمانِ وَ عِصْمَةٌ من الشَّیطانِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: یاد خدا، ستون ایمان و موجب محافظت از (شرّ) شیطان است.
«تصنیف غرر الحکم، ص 188، ح 3620»

حدیث89

قال الامام علی - علیه السّلام - : مَنْ عَمَّرَ قَلبَهُ بِدَاوم الذِّکرِ حَسُنَتْ اَفْعالُهُ فی السّرِّ و الجَهرِ.
امام علی - علیه السّلام - فرمودند: کسی که دل خویش را با دائم الذکر بودن آباد گرداند، خداوند افعال او را در نهان و آشکار، نیکو می گرداند.
«تصنیف غرر الحکم، ص 189، ح 3658»

حدیث90

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العبادةُ الخالصةُ ان لا یَرجُوَ الرَّجُلُ الاّ ربَّه و لا یخافَ الاّ ذنبَهُ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت خالصانه و محض برای خدا به این صورت است که انسان به هیچ کس جز پروردگارش امید نداشته باشد و از هیچ چیز جز گناه خودش نترسد.
«غررالحکم، ص 199، ح 3945»

حدیث91

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : العبادة فَوزٌ.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادت، رستگاری است.
«غررالحکم، ص 198، ح 3932»

حدیث92

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : لا خیرَ فی عبادةٍ لا علمَ فیها.
امام علی ـ علیه السّلام ـ فرمودند: عبادتی که از روی علم و آگاهی صورت نگیرد، خیری در آن نیست.
«بحار الانوار، ج 78، ص 75»

حدیث93

قال الامام علی ـ علیه السّلام ـ : ما تَقرّبَ متقّربٌ بمثلِ العبادةِ.
امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ فرمودند: هیچ کسی به مانند عبادت، به خدا نزدیکی و تقرّب پیدا نکرد.
«غرر الحکم، ص 199، ح 3942»

حدیث94

قال الله عزّوجلّ:
لا اله الا الله دژ(امان) من است، کسی که وارد آن شود، از عذاب من در امان است.
(امالی‌الصدوق235)

حدیث95

قال الله عزّوجلّ:
ای احمد! عبادت ده بخش دارد که نُه بخش آن، به دست آوردن روزی حلال است.
(ارشادالقلوب1/203)

حدیث96

قال الله عزّوجلّ:
بنده‌ام با چیزی بهتر از واجبات به من نزدیک نمی‌شود. و با نافله(کارهای مستحبی) به من نزدیک می‌شود تا اینکه دوستش بدارم. آن‌گاه که دوستش بدارم، من گوش او خواهم شد که با آن می‌شنود و دیده‌ی او که با آن می‌بیند و زبان او که با آن سخن می‌گوید و دست او که قدرت‌نمایی می‌کند. اگر دعایم کند اجابتش می‌کنم و اگر از من بخواهد به او می‌دهم.
(کافی2/353)

حدیث97

قال الله عزّوجلّ:
ای عیسی! آن که بر من شوریده و گناه می‌کند تو را نفریبد. روزی مرا می‌خورد و دیگری را بندگی می‌کند...آن‌چنان او را به بند می‌کشم که راه گریزی نداشته باشد.
(کافی8/133)

حدیث98

قال الله عزّوجلّ:
با مستحبات به من نزدیک شو.
(کافی8/132)

حدیث99

قال الله عزّوجلّ:
آن‌گاه که مرا یاد می‌کنی، فروتن باش.
(کافی2/497)

حدیث100

قال الله عزّوجلّ:
یاد من، هر جایی زیباست.
(کافی2/497)

حدیث101

قال الله عزّوجلّ:
هر‌که مرا یاد کند همدمش می‌شوم.
(کافی2/496)

حدیث102

قال الله عزّوجلّ:
ای فرزند آدم! خودت را محو بندگی من کن تا دلت را پر از بی‌نیازی کنم.
(کافی2/83)

حدیث103

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : فیما اوحی الله تعالی الی موسی ـ علیه السّلام ـ : کَذِبَ مَنْ زَعَم انّهُ یحبّنی فاذا جَنَّهُ اللًّیلُ نام عَنّی، الَیسَ کلُّ محبٍّ یُحبُّ خلوَةَ حبیبِهِ؟.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خداوند در وحی به حضرت موسی ـ علیه السّلام ـ اینگونه فرمود: ای موسی کسی که گمان می کند مرا دوست دارد و هنگامی که شب فرا می رسد به خواب می رود، دروغ می گوید، آیا این طور نیست که دوست، عاشق و مشتاق خلوت با دوست خود است؟
«امالی شیخ صدوق، ص 292»

حدیث104

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ : قال الله تبارِکَ و تعالی ما تَحَبَّب الَیَّ عبدی باحبّ مِمّا افترضتُ علیه.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند: خداوند می فرماید هیچ بنده ای با چیزی بهتر از دوست داشتن و انجام فرائض و واجبات، با من اظهار دوستی نکرد.
«الکافی، ج 2، ص 82»

حدیث105

قال رسول الله ـ صلی الله علیه و آله ـ : علامَةُ حبِّ اللهِ تعالی حبُّ ذکرِ اللهِ و علامَةُ بُغضِ اللهِ بُعض ذکرِِ الله.
رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: نشانه حب و دوستی خداوند، حب و علاقه به ذکر و یاد خداست و نشانه بعض خداوند، بغض و تنفر از یاد حق می باشد.
«کنز العمال، ح 1776»

حدیث106

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا اله الّا الله نصفُ المیزانِ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: کلمه لا اله الّا الله، نصف میزان و عمل است.
«امالی شیخ مفید، ص 275»

حدیث107

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : خیرُ العبادةِ قولُ لا اله الّا الله.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: بهترین عبادت، گفتن لا اله الّا الله است.
«توحید صدوق، ص 18»

حدیث108

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : ما من الکلامِ کلمةٌ احبَّ الی الله عزوجل من قولِ لا الهَ الّا اللهُ.
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: هیچ کلامی نزد خداوند، محبوب تر از گفتن کلمه لا اله الّا الله نیست.
«توحید صدوق، ص 22»

حدیث109

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ قال لا اله الّا الله مُخلِصاً دَخَلَ الْجنةَ ... .
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمودند: کسی که لا اله الّا الله را با اخلاص بگوید، وارد بهشت می شود و اخلاص آن است که ذکر کلمه توحید، انسان را از هر گونه کار ناپسند و حرام باز دارد.
«توحید صدوق، ص 28»

حدیث110

عَنِ الْاِمامِ السَّجادِ - علیهِ السَّلام - قالَ: إنَّما شِیعَتُنا یُعْرَفُونَ بِعِبادَتِهِم ... الْمُسَبِّحُونَ إذا سَکتَ النَّاسُ وَ الْمُصَلُّونَ إذانامَ النّاسُ وَ الْمَحْزُونُونَ إذا فَرِحَ النَّاسُ یُعْرَفُونَ بِالزُّهدِ ... .
امام سجاد - علیه السلام - فرمودند: شیعیان ما از عبادتشان شناخته می شوند، آنان اهل تسبیح و ذکرند آن گاه که دیگران ساکتند و نماز گزارانند آن گاه که دیگران در خوابند و محزونند (دلخوش به دنیا نیستند) آن گاه که دیگران (بر اثر سرگرمی به دنیا) فرحناکند، آنان با زهد شناخته می شوند، گفتارشان رحمت است و شغل و کردار آنان جنَّت است.
«نور الثقلین، ج 3، ص 94»

حدیث111

الإمام الصادق علیه السلام :
قالَ رَسولُ اللّه‌ِ صلی الله علیه و آله : الجُلوسُ فِی المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ مالَم یُحدِث ، قیلَ : یا رَسولَ اللّه‌ِ وما یُحدِثُ؟ قالَ : الاِغتِیابَ .
امام صادق علیه السلام :
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود : «به انتظار نماز در مسجد نشستن ، عبادت است تا زمانی که ناروایی پدید نیاورد» .
گفته شد : ای پیامبر خدا! چه ناروایی ؟
فرمود : «غیبت کردن» .
بحار الأنوار: ج 75 ص 249 ح 17 .

حدیث112

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
الجُلوسُ فِی المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ .
نشستن در مسجد به انتظار نماز ، عبادت است .
کنز العمّال : ج 7 ص 651 ح 20743 .

حدیث113

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :
خَمسٌ مِنَ العِبادَةِ : قِلَّةُ الطُّعمِ ، وَالقُعودُ فِی المَساجِدِ ... .
پنج چیز ، از عبادت است : کم‌خوردن ، نشستن در مسجدها . . . .
الفردوس: ج 2 ص 195 ح 2969 عن أبی هریرة ، کنز العمّال: ج 15 ص 880 ح 43493 .

حدیث114

امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
إنَّ یَومَ النَّیروزِ هُوَ الیَومُ الّذی أخَذَ اللَّهُ فیهِ مَواثیقَ العِبادِ أن یَعبُدوهُ ؛
روز نوروز همان روزی است که خداوند از بندگان پیمان گرفت که او را بپرستند.
مستدرک الوسائل ج 6 ص 353، میزان الحکمه ح 14727

حدیث115

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن کَثُرَ تَسبیحُهُ وتَمجیدُهُ ، وقَلَّ طَعامُهُ وشَرابُهُ ومَنامُهُ ، اِشتاقَتهُ المَلائِکَةُ .
هر کس تسبیح گفتن او و به عظمت یاد کردن او از خداوند ، فراوان شود و خوراک و آشامیدن و خفتنش اندک گردد ، فرشتگانْ مشتاق او می‌شوند .
تنبیه الخواطر ، جلد 2 ، صفحه 116 دانش نامه احادیث پزشکی : 2 / 10

حدیث116

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن أحیا لَیلةَ العِیدِ ولَیلةَ النِّصفِ مِن‌شَعبانَ ، لَم یَمُتْ قَلبُهُ یَومَ تَموتُ القُلوبُ .
هرکه شب عید (فطر و قربان) و شب نیمه شعبان را احیا کند ، در آن روزی که دلها می‌میرند ، دل او نمیرد .
ثواب الأعمال : 1/102/2 منتخب میزان الحکمة : 284

حدیث117

امام علی علیه‌السلام :
سَهَرُ اللیلِ فی طاعَةِ اللّه رَبیعُ‌الأولیاءِ ورَوضَـهُ السُّعَداءِ .
شب بیداری در طاعت و بندگی خدا ، بـهـار اولیا است و بوستان نیکبختان .
غرر الحکم : 5613 منتخب میزان الحکمة : 284

حدیث118

امام علی علیه‌السلام :
أفضَلُ العِبادَةِ سَهَرُ العُیونِ بذِکرِ اللّه سبحانَهُ .
برترین عبادت ، شب زنده‌داری به ذکر و یاد خدای سبحان است .
غرر الحکم : 3149 م

حدیث119

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
المُتَعبِّدُ بِغَیرِ فِقهٍ کالحِمارِ فی الطّاحونِ ؛
کسی که از روی فهم و شناخت‌عبادت نکند ، مانند خر آسیاست.
کنز العمّال : 28709 منتخب میزان الحکمة : 402

حدیث120

امام علی علیه‌السلام :
ثَمَرَةُ العِلمِ العِبادَةُ؛
میوه دانش ، پرستش است .
غرر الحکم : 4600 منتخب میزان الحکمة : 402

حدیث121

امام صادق علیه‌السلام :
لَیسَ العِلمُ بِالتَّعَلُّمِ ،إنَّما هُوَ نورٌ یَقَعُ فی قَلبِ مَن یُریدُ اللّه‌ُ تَبارَکَ وتَعالی أن یَهدِیَهُ ، فإن أرَدتَ العِلمَ فَاطلُب أوَّلاً فی نَفسِکَ حَقیقَةَ العُبودِیَّةِ ، وَاطلُبِ العِلمَ بِاستِعمالِهِ ، وَاستَفهِمِ اللّه یُفهِمْکَ ؛
دانش به آموختن نیست ، بلکه نوری است که در دل هر کس که خداوند تبارک و تعالی بخواهد هدایتش کند ، می‌افتد . بنابراین ، اگر خواهان دانش هستی ، نخست حقیقت عبودیت را در جان خودت جویا شو و دانش را از طریق به کار بستن آن بجوی و از خداوند فهم و دانایی بخواه تا تو را فهم و دانایی دهد .
بحار الأنوار : 1 / 225 / 17 منتخب میزان الحکمة : 404

حدیث122

امام علی علیه‌السلام :
قَصَمَ ظَهری عالِمٌ مُتَهَتِّکٌ، وجاهِلٌ مُتَنَسِّکٌ، فالجاهِلُ یَغُشُّ النّاسَ بِتَنَسُّکِهِ،والعالِمُ یُنَفِّرُهُم بِتَهَتُّکِهِ ؛
دانـشمند پـرده‌در و عابد نـادان ، پشـت مـرا شکستند؛ زیرا نادان با عبادت خود مردم را فریب می‌دهد و دانشمند با تباهکاریهای خود آنان را فراری می‌دهد .
منیه المرید : 181 منتخب میزان الحکمة : 402

حدیث123

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
خَیرُ العِبادَةِ الاستِغفارُ؛
بهترین عبادت، استغفار کردن است.
الکافی: ج 2، ص 517، ح 2

حدیث124

امام باقر(سلام الله علیه):
إنَّ أشَدَّ العِبادَةِ الوَرَعُ؛
سخت‌ترین عبادت، پارسایی است.
میزان الحکمة: ح 11858

حدیث125

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله):
إنَّ ذِکرَ اللَّهِ شِفاءٌ؛
ذکر خدا، شفاء است.
حکمت‌نامه پیامبر اعظم: ج 1 ص 368 ح 422

حدیث126

پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
لا تُکثِرُوا الکَلامَ بِغَیرِ ذِکرِ اللَّهِ؛
در غیر از ذکر خدا زیاده گویی نکنید.
میزان الحکمه، ح 17120

حدیث127

امام صادق(سلام الله علیه):
قالَ اللَّهُ تبارکَ وتعالی: ما تَحبَّبَ إلیَّ عبدی بأحَبَّ مِمّا افْتَرَضتُ علَیهِ؛
خداوند می‌فرماید: بنده من با هیچ کاری پسندیده‌تر از انجام آن چه که بر او فرض کردم، محبوب من نمی‌شود.
الکافی: ج 2، ص 82، ح 5

حدیث128

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از حضرت امیرالمؤمنین، علی علیه السلام درباره حضرت فاطمه زهرا علیها السلام پرسیدند، حضرت پاسخ دادند:
«نعم العون علی طاعة الله؛
[فاطمه علیها السلام] خوب یاوری در راه اطاعت و بندگی خداست .»
بحارالانوار، ج 43، ص 117 .

حدیث129

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
خداوند چهارچیز را در چهار چیز قرار داده است :
1.برکت علم را ر احترام به استاد
2.بقای ایمان را در تعظیم خدا به وسیله انجام بی چون چرای دستوراتش
3.لذت و برکت زندگی را در نیکی به پدر و مادر
4.و آزادی از جهنم را در آزار ندادن مردم.
نصایح، صفحه 230

حدیث130

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند :
کسی که برای رفع نیاز برادر مومن خود کوشش نماید مانند این است که نه هزار سال خداوند متعال را عبادت نموده در حالی که روزها را روزه گرفته و شب ها را هم شب زنده داری نموده.
بحارالانوار جلد 74 صفحه 315

حدیث131

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ای بندگان خدا شما همانند بیمارانید و خداوند مانند طبیب مصلحت مریض در این است که به دستورات طبیب عمل نماید نه آن که به چیزی که خود می پسندد اظهار تمایل کند پس تسلیم اوامر و دستورات الهی شوید تا به گروه نجات یافتگان بپیوندید و به خیر و سعادت دست بیابید.
مجموعه ورام جلد 2 صفحه 117

حدیث132

حضرت امام مهدی (علیه السلام) فرمودند:
من کان فی حاجة الله، کان الله فی حاجته؛
هرکس در اجرای اوامر خداوندکوشا باشد، خدا نیز وی را در دستیابی به حاجتش یاری می کند.
بحارالأنوار ، ج 51 ، ص 331

حدیث133

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
مَن رَضی عن الله تعالی بالقَلیل مِن الرّزق رضَی الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل؛
هر کـس به رزق و روزی کم از خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد بود.
بحـارالانـوار، ج 78، ص 357

حدیث134

رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله وسلم) فرمودند :
یا عَلیُّ اَلعَقلَ مَا اکتُسِبَت بِهِ الجَنَّةُ وَطُلِبَ بِهِ رِضَی الرَّحمنِ؛
ای علی! عقل چیزی است که با آن بهشت و خشنودی خداوند رحمان به دست می‌آید.
کنزالعمال، ج13، ص151، ح36472

حدیث135

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و کفایته؛
هر که خدا را، آن گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا می کند.
بحارالانوار، ج??، ص183

حدیث136

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛
یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
بحارالانوار، ج71، ص326

حدیث137

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛
برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست.
جهادالنفس، ح53

حدیث138

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أَعرَضَ عَن مُحَرَّمٍ أَبدَلَهُ اللّه‌ُ بِهِ عِبادَةً تَسُرُّهُ؛
هر کس از حرام دوری کند، خداوند به جای آن عبادتی که او را شاد کند نصیبش می‌گرداند.
بحارالأنوار، ج 77، ص 121، ح 20

حدیث139

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
عَدلُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَبعینَ سَنَةً قِیامِ لَیلِها وَصِیامِ نَهارِها؛
ساعتی عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است که شب‌هایش به نماز و روزهایش به روزه بگذرد.
مشکاة‌الانوار، ص 544

حدیث140

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
إِنَّ المُؤمِنَ هِمَّتُهُ فِی الصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَالعِبادَةِ وَالمُنافِقُ هِمَّتُهُ فِی الطَّعامِ وَالشَّرابِ کَالبَهیمَةِ؛
همّت مؤمن در نماز و روزه و عبادت است و همّت منافق در خوردن و نوشیدن؛ مانند حیوانات.
تنبیه الخواطر،ج1، ص 94

حدیث141

امام محمد باقر (علیه السلام) فرمودند:
اَفضَلُ العِبادَةِ عِفَّةُ البَطنِ وَ الفَرجِ؛
بالاترین عبادت، عفت شکم و شهوت است.
تحف العقول، ص 296

حدیث142

امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند:
أفضَلُ العِبادَةِ بَعدِ المَعرِفَةِ إِنتِظارُ الفَرَجِ؛
بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند، انتظار فرج و گشایش است.
تحف العقول، ص403

حدیث143

امام حسن عسکری (علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ الوُصُولَ اِلی اللهِ عَزّوجلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِامتِطاءِ اللَّیلِ؛
وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد.
مسند الامام العسکری، ص290

حدیث144

امام صادق(علیه السلام) (علیه السلام) فرمودند:
لَو کانَ عِندَ اللّه‌ِ عِبادَةٌ تَعَبَّدَ بِها عِبادُهُ المُخلِصُونَ أفضَلَ مِنَ الشُّکرِ عَلی کُلِّ حالٍ لاَءطلَقَ لَفظَهُ فیهِم مِن جَمیعِ الخَلقِ بِها فَلمّا لَم یَکُن أفضَلَ مِنها خَصَّها مِن بَینِ العِباداتِ وخَصَّ أربابَها، فَقالَ تَعالی (وقَلیلٌ مِن عِبادیَ الشَّکُورُ)؛
اگر نزد خداوند عبادتی بهتر از شکرگزاری در همه حال بود که بندگان مخلصش با آن عبادتش کنند ، هر آینه آن کلمه را درباره همه خلقش به کار می‌برد ، اما چون عبادتی بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود : «واندکی از بندگان من سپاسگزارند» .
کنزالعمال، ج13، ص151، ح36472

حدیث145

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَةٌ؛
خوش اخلاقی عبادت است.
کنزالعمال، ج13، ص151، ح36472

حدیث146

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
إنَّ العَبدَ إذا اَرادَ اَن یَقرَأَ أَو یَعمَلَ عَمَلاً فَیَقُولُ: بِسمِ اللّه الرَّحمنِ الرَّحیمِ فَإنَّهُ یُبارَکُ لَهُ فیهِ؛
هرگاه بنده ای بخواهد چیزی بخواند و یا کاری انجام دهد و بسم اللّه الرحمن الرحیم بگوید در کارش برکت داده می شود.
بحارالأنوار، ج92، ص242، ح48

حدیث147

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اَلمُفَوِّضُ أَمرَهُ إلَی اللّه فی راحَةِ الأَبَدِ وَالعَیشِ الدّائِمِ الرَّغَدِ وَالمُفَوِّضُ حَقّا هُوَ العالی عَن کُلِّ هَمِّهِ دُونَ اللّه تَعالی؛
کسی که کارهای خود را به خدا بسپارد همواره از آسایش و خیر و برکت در زندگی برخوردار است و واگذارنده حقیقی کارها به خدا، کسی است که تمام همّتش تنها بسوی خدا باشد.
مصباح الشریعة، ج1، ص175، ح83

حدیث148

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
مَن أَصلَحَ فیما بَینَهُ وَبَینَ اللّه أَصلَحَ اللّه فیما بَینَهُ وَبَینَ النّاسِ؛
هر کس رابطه اش را با خدا اصلاح کند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.
بحارالأنوار، ج71، ص366، ح12

حدیث149

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
طُوبی لِمَن أَخلَصَ لِلّهِ عَمَلَهُ وَعِلمَهُ وَحُبَّهُ وَبُغضَهُ وَأَخذَهُ وَتَرکَهُ وَکَلامَهُ وَصَمتَهُ وَفِعلَهُ وَقَولَهُ؛
خوشا به سعادت کسی که عمل، علم، دوستی، دشمنی، گرفتن، رها کردن، سخن،سکوت ،کردار و گفتارش را برای خدا خالص گرداند.
تحف العقول، ص 100

حدیث150

مَن تَرَکَ لِلّهِ سُبحانَهُ شَیئا عَوَّضَهُ اللّه خَیرا مِمّا تَرَکَ؛
هر کس به خاطر خدای سبحان از چیزی بگذرد، خداوند بهتر از آن را به او عوض خواهد داد.
غررالحکم، ج5، ص395، ح8909

حدیث151

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعینَ صَباحا ظَهَرَت یَنابیعُ الحِکمَةِ مِن قَلبِهِ عَلی لِسانِهِ؛
هر کس چهل روز خود را برای خدا خالص کند چشمه های حکمت از قلب وی بر زبانش جاری می شود.
نهج الفصاحه، ح 2836

حدیث152

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لا تَخَفْ فِی اللَّهِ لَومَةَ لائمٍ.
در راه خدا از ملامت و نکوهش ملامتگران نترس.
معانی الأخبار، ص 335

حدیث153

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
لَیسَ مِن عَبدٍ یَظُنُّ بِاللّه خَیرا إلاّ کانَ عِندَ ظَنِّهِ بِهِ؛
بنده ای نیست که به خداوند خوش گمان باشد مگر آن که خداوند نیز طبق همان گمان با او رفتار کند.
بحارالأنوار، ج70، ص384، ح42

حدیث154

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
اَللّهُمَّ ارزُقنی حُبَّکَ وَحُبَّ مَن یُحِبُّکَ وَحُبَّ ما یُقَرِّبُنی إلی حُبِّکَ وَاجعَل حُبَّکَ أَحَبَّ إلَیَّ مِنَ الماءِ البارِدِ؛
خدایا روزی کن مرا محبّت خودت و محبّت دوستدارانت را و محبّت آنچه مرا به تو نزدیک می کند و محبّت خودت را نزد من از آب خنک محبوب تر گردان.
محجة البیضاء، ج8، ص5

حدیث155

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
مَن أَطاعَ اللّه عَزَّوَجَلَّ فَقَد ذَکَرَ اللّه وَإِن قَلَّت صَلاتُهُ وَصیامُهُ وَتِلاوَتُهُ لِلقُرآنِ؛
هر کس خدای عزوجل را اطاعت کند خدا را یاد کرده است، هر چند نماز خواندن و روزه گرفتن و قرآن خواندنش اندک باشد.
بحارالأنوار، ج77، ص86، ح3

حدیث156

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
یا مَن ذِکرُهُ شَرَفٌ لِلذّاکِرینَ وَیا مَن شُکرُهُ فَوزٌ لِلشّاکِرینَ وَیا مَن طاعَتُهُ لِلمُطیعینَ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاشغَل قُلوبَنا بِذِکرِکَ عَن کُلِّ ذِکرٍ؛
ای آن که یادش مایه شرافت و بزرگی یاد کنندگان است و ای آن که سپاسگزاریش موجب دست یافتن سپاسگزاران (بر نعمتها) است و ای آن که فرمانبرداریش سبب نجات فرمانبرداران است، بر محمد و آل او درود فرست و با یاد خود دلهای ما را از هر یاد دیگری بازدار.
صحیفه سجادیه، دعای 11

حدیث157

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ذِکرُ اللِّسانِ الحَمدُ وَالثَّناءُ وَ ذِکرُ النَّفسِ الجَهدُ وَالعَناءُ وَذِکرُ الرّوحِ الخَوفُ وَالرَّجاءُ وَذِکرُ القَلبِ الصِّدقُ وَالصَّفاءُ وَذِکرُ العَقلِ التَّعظیمُ وَالحَیاءُ وَذِکرُ المَعرِفَةِ التَّسلیمُ وَالرِّضا وَذِکرُ السِّرِّ الرُّؤیَةُ وَاللِّقاءُ؛
ذکر زبان حمد و ثناء، ذکر نفس سختکوشی و تحمل رنج، ذکر روح بیم و امید، ذکر دل صدق و صفا، ذکر عقل تعظیم و شرم، ذکر معرفت تسلیم و رضا و ذکر باطن مشاهده و لقا است.
مشکاة الانوار، ص 113

حدیث158

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
یَقولُ اللّه عَزَّوَجَلَّ إِذ کانَ الغالِبُ عَلَی العَبدِ الاِشتِغالُ بی، جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فی ذِکری فَإذا جَعَلتُ بُغیَتَهُ وَلَذَّتَهُ فی ذِکری عَشَقَنی وَعَشَقتُهُ فَإِذا عَشَقَنی وَعَشَقتُهُ رَفَعتُ الحِجابَ فیما بَینی وَبَینَهُ وَصَیَّرتُ ذلِکَ تَغالُبَاَ عَلَیهِ لایَسهو إِذا سَهَا النّاسُ اُولئِکَ کَلامُهُم کَلامُ النبیاءِ اُولئِکَ البطالُ حَقّا؛
خدای عزوجل می فرماید: هرگاه یاد من بر بنده ام غالب شود، خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم و چون خواهش و خوشی او را در یاد خود قرار دهم عاشق من شود و من نیز عاشق او گردم و چون عاشق یکدیگر شدیم حجاب میان خود و او را بر دارم و عشق خود را بر جان او چیره گردانم، چندان که مانند مردم دچار سهو و غفلت نمی شود، سخن اینان سخن پیامبران است، اینان براستی قهرمانند.
کنزالعمال، ج1، ص433، ح1872

حدیث159

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
ما مِن ساعَةٍ تَمُرُّ بِابن آدَمَ لَم یُذکَر اللهُ فیها إلّا حَسِرَ عَلَیها یَومَ القیامَةِ.
هر لحظه ای که بر فرزند آدم بگذرد و او به یاد خدا نباشد روز قیامت حسرتش را خواهد خورد.
کنز العمال ح1819

حدیث160

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اُذکُرُوا اللّه ذِکراخالِصاتَحیَوابِهِ أَفضَلَ الحَیاةِ وَتَسلُکوابِهِ طُرُقَ النَّجاةِ؛
خدا را خالصانه یاد کنید تا بهترین زندگی را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگاری را به پیمایید.
بحارالأنوار، ج78، ص39، ح16

حدیث161

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اَلذِّکرُ یونِسُ اللُّبَّ وَیُنیرُ القَلبَ وَیَستَنزِلُ الرَّحمَةَ؛
یاد خدا عقل را آرامش می دهد، دل را روشن می کند و رحمت او را فرود می آورد.
غررالحکم، ج2، ص66، ح1858

حدیث162

امام حسین (علیه‌السلام) فرمودند:
لا یأمَن یومَ القیامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِی الدُّنیا؛
کسی در قیامت در امان نیست مگر کسی که در دنیا ترس از خدا در دل داشت.
(مناقب ابن شهر آشوب، ج4، ص 69)

حدیث163

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
مَنْ قالَ فی کُلِّ یَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ دَفَعَ اللّه‌ُ بِها عَنْهُ سَبْعینَ نَوْعا مِنَ الْبَلاءِ اَیْسَرُهَا الْهَمُّ؛
هر کس در هر روز صد مرتبه لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّه‌ِ بگوید، خداوند هفتاد نوع بلا را از او دفع می‌کند، که کوچکترین آن غم و اندوه است.
(ثواب الأعمال، ص 162)

حدیث164

امام هادی (علیه السلام) فرمودند:
اَلسَّهَرُ اَ لَذُّ لِلمَنامِ وَ الجوعُ یَزیدُ فی طیبِ الطَّعامِ؛
شب زنده داری، خواب را شیرین تر و گرسنگی، غذا را لذت بخش تر می کند.
(تنبیه الخواطر، ص 141، ح 18)

حدیث165

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
مَن قامَ بِشَرائِطِ العُبودیَّةِ أَهلٌ لِلعِتقِ، مَن قَصَّرَ عَن أَحکامِ الحُرِّیَّةِ اُعیدَ اِلیَ الرِّقِّ؛
هر کس شرایط بندگی خدا را به‌جا آورد سزاوار آزادی می‌شود و هر کس در عمل به شرایط آزادگی کوتاهی کند، به بندگی (غیر خدا) مبتلا می‌شود.
(غررالحکم، ج 1، ص 113، ح413)

حدیث166

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لاتَکُن عَبدَ غَیرِکَ وَقَد جَعَلَکَ اللّه‌ُ حُرّا؛
بنده دیگری مباش که خدا تو را آزاد آفرید.
(نهج البلاغه، نامه‌31)

حدیث167

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند:
اَلا اِنَّ خَیرَ عِبادِ اللّه‌ِ التَّقیُّ النَّقیُّ الخَفیُّ وَ اِنَّ شَرَّ عِبادِ اللّه‌ِ المُشارُ اِلَیهِ بِالاَصابِعِ؛
آگاه باشید، بدرستی که بهترین بندگان خدا کسی است که با تقوا، پاک و گمنام باشد و بدترین بندگان خدا کسی است که انگشت نما باشد.
(بحارالأنوار، ج 70، ص 111، ح 12)

حدیث168

امام حسین (علیه السلام) فرمودند:
اَلخُلقُ الحَسَنُ عِبادَةٌ؛
خوش اخلاقی عبادت است.
(کنزالعمال، ج13، ص151، ح36472)

حدیث169

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما اخلص عبدلله - عزوجل - اربعین صباحا الا حرت ینابیع الحکمة من قلبه علی لسانه؛
کسی که چهل شبانه روز برای خدا اخلاص پیشه کند، چشمه های حکمت از قلب وی بر زبانش جاری می شوند.
(بحارالانوار، ج 70، ص 242).

حدیث170

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من مسلم یسجد لله سجدة الا رفعه بها درجة و حط بها عنه خطیئة؛
هیچ مسلمانی برای خدا سجده به جا نمی آورد مگر این که خدا یک درجه مقام او را بالا برده ، یک گناه از نامه عملش محو می کند.
(المحجة البیضاء، ج 345).

حدیث171

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من رجل یجعل جبهته فی بقعة من بقاع الارض لا شهدت له بها یوم القیامة؛
هرانسانی که پیشانی خود را برای سجده بر قطعه ای از زمین بگذارد، آن زمین در روز قیامت به نفع وی شهادت خواهد داد.
(وسائل الشیعه ، ج 3،ص 474، مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 175).

حدیث172

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
السجود علی سبعة اعضاء،: الوجه ، و الیدین ، و الرکبتین ، و الرجلین؛
سجده با هفت عضو صورت می گیرد، صورت ، دو دست ، دو زانو، و دو پا.
(بحارالانوار، ج 85، ص 128).

حدیث173

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
ما من حالة یکون علیها العبد احب الی الله تعالی من ان یراه ساجدا یعفر وجهه فی التراب ؛
هیچ حالتی از بنده ، نزد خدای تعالی ، محبوب تر از این نیست که بنده رادر حال سجده (و در حالی که صورتش را بر خاک گذاشته است ) ببیند.
(کنزالعمالت ج 7، ص 290، ص 18928).

حدیث174

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اکثروا من السجود فانه لیس من مسلم یسجد لله تعالی سجدة الا رفعه الله بها درجة فی الجنة ، و حط عنه بها خطیئة؛
بسیار سجده کن که هرگاه مسلمانی خدای بزرگ را سجده کند، خداوند به پاداش ان سجده مقامش را در بهشت بالا می برد و یک گناهش را می آمرزد.
(کنزالعمال ، ج 7، ص 286، ص 18903).

حدیث175

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذا اردت ان یحشرک الله - عزوجل - معی فاطل السجود بین یدی الله الواحد القهار؛
چون خواهی که خداوند تو را بامن محشور گرداند، در پیشگاه حق تعالی سجده هایت را طولانی کن .
(بحارالانوار، ج 85، ص 164).

حدیث176

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
یا اباذر! لیکن لک فی کل شی ء نیة حتی فی النوم و الاکل
ای ابوذر ! باید تو را در هر کاری نیت و قصدی باشد، حتی در خواب و خوراک .
(میزان الحکمه ج 10، ص 285).

حدیث177

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
انما الاعمال بالبنیات ؛
همانا کارها بر اساس نیت ها است .
(بحارالانوار، ج 81، ص 381).

حدیث178

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
النظر الی محاسن النساء سهم من سهام ابلیس فمن ترکه اذاقة الله طعم عبادة تسره؛
نگاه کردن به زیبایی های زن (نامحرم ) تیری از تیرهای ابلیس است هرگاه کسی از این کار خودداری کند، خداوند عبادت را در کام او شیرین کند که او را شادمان سازد.
(مستدرک الوسائل ، ج 2، ص 554).

حدیث179

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اعظم العبادة اجرا، اخفاها؛
برترین عبادات از نظر پاداش ، پنهان ترین آن است .
(بحارالانوار، ج 75، ص 251).

حدیث180

لاعبادة الا بیقین؛
عبادت کمال نیابد، مگر این که از روی یقین باشد.
(بحارالانوار، ج 77، ص 169).

حدیث181

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من اتی بما افترض الله علیه ، فهوا من اعبد الناس؛
کسی که تکالیف واجبش را انجام دهد، از جمله عابدترین مردم است.
(بحارالانوار، ج 77، ص 45).

حدیث182

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
السکینة زینة العبادة؛
وقار و متانت ، زیور عبادت است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 131).

حدیث183

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اذا کان یوم القیامة صارت امتی ثلاث فرق : فرقة تعبدون الله خالصا و فرقة تعبدون الله ریاء و فرقة تعبدون الله یصیبون به دنیا؛
روز قیامت امت من به سه گروه تقسیم می شوند:
1.گروهی که خداوند را با اخلاص عبادت کرده اند؛
2.گروهی که ریاکارانه به عبادت خدا پرداخته اند؛
3.گروهی که برای دستیابی به دنیا عبادت کرده اند.
(تفسیر المیزان ، ج 10، ص 181)

حدیث184

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
عشق العبادة و عانقها؛
خوشا به حال آن کسی که به عبادت عشق ورزد و آن را همچون محبوبی در برگیرد.
(بحارالانوار، ج 71، ص 212).

حدیث185

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
اعظم العبادة اجرا اخفاها ؛
پاداش عبادتی که مخفی تر باشد، بیشتر است .
(بحارالانوار، ج 70، ص 251).

حدیث186

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
العبادة مع اکل الحرام کالبناء علی الرمل؛
عبادت کردن با حرام خواری ، مثل بنا کردن ساختمان بر روی شن است .
(بحارالانوار، ج 84، ص 258).

حدیث187

عن رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) قال :
واعلموا ان خیر اعمالکم عند ملیککم و ازکاها و ارفعها فی درجاتکم و خیر ما طلعت علیه الشمس ذکر الله سبحانه و تعالی فانه اخبر عن نفسه فقال : انا جلیس من ذکرنی ؛
بدانید بهترین اعمال شما پیش خداوند و پاکیزه ترین آنها که شما را به درجات رفیع نایل کند و بهترین چیزی که آفتاب بر آن پرتو افکنده ، ذکر خداوند سبحان است ؛ زیرا خداوند - تبارک و تعالی - فرمود: من همنشین کسی هستم که یاد کند مرا.
(عدة الداعی ، ص 187).

حدیث188

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من ذکر ا لله فی السوق مخلصا عند غفلة الناس و شغلهم بما فیه ، کتب الله له الف حسنة و غفرالله له یوم القیامة مغفرة لم تخطر علی قلب بشر؛
کسی که در بازار و هنگام غفلت مردم و اشتغال آنان به آنچه در بازار است از روی اخلاص خدا را یاد کند، خداوند برای او هزارحسنه بنویسد و به گونه ای او را در روز قیامت موردرحمت قرار دهد که به قلب هیچ بشری خطورنکرده باشد.
(عدة الداعی ، ص 198).

حدیث189

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم):
من اکثر ذکر الله - عزوجل - احبه الله و من ذکر الله کثیرا کتبت له براءتان براءة من النفاق؛
هرکس ذکر خدا را بسیار کند خداوند او را دوست دارد و هر کس ذکرخداوند را بسیار کند، برای او دو برائت (حکم آزادی ) نوشته شود: یکی برائت از آتش جهنم و دیگری برائت از نفاق و دورویی .
(اصول کافی ، ج 2، ص 499، ح 3).

حدیث190

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
من اسبع وضوءه و احسن صلوته و ادی الزکوة ماله و خزن لسانه و کف غضبه و استغفر لذنبه و ادی النصیحة لاهل بیت رسوله فقد الستکمل حقائق الایمان و ابواب الجنة مفتحة له؛
هر که خوب وضو سازد و نمازش را درست بخواند و زکات مالش را بپردازد و زبانش را نگاه دارد و خشمش را فرو برد و برای گناهانش طلب آمرزش کند و حقوق دوستی خاندان پیغمبر را ادا کند، حقیقت ایمان را کامل کرده و درهای بهشت برایش باز است .
(ثواب الاعمال ، ص 64).

حدیث191

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
عشرة من لقی الله بهن دخل الجنة : شهادة ان لااله الله و ان محمدا رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) و الاقرار بما جاء به من عندالله و اقام الصلوة ، و ایتاء الزکوة و صوم رمضان و حج البیت و الولایة لاولیاء الله و البراءة من اعداء الله ، و اجتناب کل مسکر؛
ده خصلت است که هر کس با آنها خدای را ملاقات کند، وارد بهشت می گردد گواهی به وحدانیت خداوند، و رسالت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و اقرار به آنچه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) از سوی خدا برای ارشاد مردم آورده و برپای داشتن نماز، و ادای زکات و روزه ماه مبارک رمضان ، و حج بیت الله الحرام ، و دوستی با دوستان خدا، و بیزاری جستن از دشمنان خدا، و پرهیز از مشروب مستی آور.
(محاسن برقی ، ص 13).

حدیث192

عن ابی جعفر (علیه السلام):
فی قوله تعالی : ((قوموا لله قانتین )) قال : مطیعین راغبین؛
امام باقر (علیه السلام) درباره آیه ((قوموا لله قانتین )) فرمودند:(یعنی ) با رغبت ، اطاعت و بندگی کردن .
(بحارالانوار، ج 85، ص 201).

حدیث193

قال الامام العسکری (علیه السلام) فی تفسیره:
وقتی (بنده ) سجده کرد، خداوند خطاب به ملائکه می فرماید: ملائکه من ! آیا نمی بینید چگونه بنده ام بعد از ارتقاء تواضع می کند و برای من می گوید: اگر تو صاحب جلالت و مکنت در دنیا هستی ، پس من خوار در نزد تو هستم ؟ (خداوند فرماید:) به زودی او را از طریق حق بالا می برم و به وسیله او باطل را دفع می کنم . سپس زمانی که سر از سجده اول برداشت ، خداوند خطاب به ملائکه اش می فرماید: ای ملائکه من ! آیا نمی بیند اورا که چگونه می گوید: و به درستی که من به زودی تواضع در مقابلت را با ذل و کوچکی خواهم گمارد. و هنگامی که سجده دوم را به جا آورد، خداوند تعالی خطاب به ملائکه خود می گوید: آیا این بنده مرا نمی بینید که چگونه برای من تجدید تواضع نمود؟ هر آینه رحمت خدا را برای او اعاده خواهم کرد.پس زمانی که (بنده ) سرش را (سجده دوم ) بلند کرد و ایستاد، خداوند تعالی می فرماید: ای ملائکه من ! هر آینه او را به خاطر تواضعش در مقابل من رفعت خواهم کرد، چنان که نماز او به سوی من بالا خواهد آمد.
(بحارالانور، ج 82، ص 221).

حدیث194

عن الرضا (علیه السلام) قال :
اذا نام العبد و هو ساجد، قال الله - عزوجل - للملائکة : انظروا الی عبدی قبضت روحه و هو فی طاعتی؛
چون بنده در حال سجده به خواب رود، خداوند - عزوجل - به فرشتگان گوید: بنده ام را ببینید روحش را در حال اطاعتم قبضه کردم .
(بحارالانوار، ج 85، ص 162).

حدیث195

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
السجود منتهی العبادة من بنی آدم؛
سجده ، نهایت عبادت فرزندان آدم است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 164).

حدیث196

امام سجاد (علیه السلام) فرمودند:
انما شیعتنا یعرفون بعبادتهم المسبحون اذا سکت الناس ، و المصلون اذا نام الناس و المحزنون اذا فرح الناس ، یعرفون بالزهد و کلامهم الرحمة و تشاغلهم بالجنة ؛
شیعیان ما به راه عبادت شناخته می شوند هنگامی که دیگران خاموشند، آنان به ذکر و تسبیح خداوند مشغول هستند (و آنگاه که دیگران در خوابند آنان به نماز می پردازند و چون دیگران (بر اثر سرگرمی به دنیا) شادمانند، اینان اندوهگین هستند شیعیان ، با زهد شناخته می شوند، گفتارشان رحمت است و دل مشغولی آنان ، بهشت است .
(نورالثقلین ، ج 3، ص 94).

حدیث197

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
اول عبادة الله معرفته و اصل معرفة الله توحیده؛
نخستین گام در عبادت حقیقی ، شناخت خداوند است واساس شناخت خدا، به یگانگی خواندن او است .
(عیون اخبارالرضا، ج 1، ص 12).

حدیث198

امام رضا (علیه السلام) فرمودند:
ان الصلوة افضل العبادة لله؛
همانا نماز، بهترین وسیله بندگی برای خدا است .
(جامع احادیث الشیعه ، ج 4، ص 50).

حدیث199

عن الامام حسن العسکری (علیه السلام):
لیست العبادة کثرة الصیام و الصلاة و انما العبادة کثرة التفکر فی امر الله؛
عبادت به بسیاری روزه و نماز نیست ، بلکه عبادت به اندیشیدن بسیار در امر (قدرت ) خداوند است .
(بحارالانوار، ج 88، ص 373).

حدیث200

عن الحسن بن علی (علیه السلام):
ان من طلب العبادة تزکی له و اذا اضرت النوال بالفریضة فارفضوها؛
هرکس اشتیاق عبادت دارد، دل را برای آن پاک می کند و هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رساند. (در صورتی که نماز شب ، به قضا شدن نماز صبح انجامند. آنها راترک کنید.
(تحف العقول ، ص 267).

حدیث201

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
ذکر الله لاهل الصلاة اکبر من ذکرهم ایاه ؛ الاتری انه یقول : اذکرونی اذکرکم ؛
یاخدا برای نمازگزاران بالاتر از یاد آنها از خدا است . آیا نمی بینی که خدا می فرماید: مرا یاد کنیدتا شما رایاد کنم .
(بحارالانوار، ج 82، ص 199).

حدیث202

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
من سجد سجدة الشکر لنعمة و هو متوضعا کتب الله له بها عشر صلوات و محی عنه عشر خطایا عظام؛
کسی که در برابر نعمتی که خداوند به او داده است ، سجده شکری به جا آورد، خداوند به خاطر همین سجده شکر ده نماز در نامه عملش می نویسد و ده گناه بزرگ را از نامه عمل او محو می کند.
(المحجة البیضاء، ج 1، ص 346).

حدیث203

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
السجود الجسمانی هو وضع عتائق الوجوه علی التراب و استقبال الارض بالراحتین و الکفین و اطراف القدمین مع خشوع القلب و اخلاص النیة؛
سجده کردن بدنی ، گذاشتن جاهای نیکوی صورتها بر خاک و روی آوردن به زمین با دو کف دست و کناره های دو پا، همراه خشوع دل و پاکی نیت است .
(غرر الحکم ، ج 2، ص 165، چاپ دانشگاه ).

حدیث204

قال امیرالمؤ منین (علیه السلام):
اطیلوالسجود، فمامن عمل اشد علی ابلیس من ان یری ابن آدم ساجدا لانه امر بالسجود، فعصی و هذا امر بالسجود فاءطاع و نجا؛
سجده راطولانی کنید که هیچ کاری بر ابلیس سنگین تر از این نیست که فرزند آدم را در حال سجده ببیند، چون به او دستور سجده داده شد، ولی عصیان ورزید، در حالی که فرزند آدم ماءمور به سجده شد و اطاعت کرد و نجات یافت .
(بحارالانوار، ج 85، ص 161).

حدیث205

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
انی لاکره للرجل ان تری جبهته جلحاء لیس فیها شی ء من اثر السجود؛
من دوست ندارم برای مردی که پیشانی اش صاف باشد و اثر سجود(حالت برآمدگی که از کثرت سجود ظاهر می شود) بر آن ندیده نمی شود.
(بحارالانوار، ج 71، ص 345).

حدیث206

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اطیلوا السجود فما من عمل اشد علی ابلی من ان یری ابن ادم ساجدا لانه امر بالسجود فعصی؛
سجده را طولانی کنید که هیچ عملی بر ابلیس گرانتر از این نیست که انسان را در حال سجده ببینید، زیرا خداوند او را امر به سجده کرد و او سر برتافت .
(بحارالانوار، ج 85، ص 161).

حدیث207

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
نعم العبادة السجود و الرکوع؛
سجود و رکوع در پیشگاه الهی ، خوب عبادتی است .
(تصنیف غررالحکم ، ص 175،).

حدیث208

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
تقرب الی الله سبحانه بالسجود و الرکوع و الخضوع لعظمته والخشوع ؛
به وسیله سجده و رکوع و خضوع و خشوع در برابر عظمت خدا به او تقرب جوی .
(غرر الحکم ، ص 356).

حدیث209

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لو خلصت النیات لزکت الاعمال ؛
اگر نیت ها خالص شوند، عمل ها پاکیزه خواهند شد.
(غرر الحکم ، ج 2، حدیث 7578).

حدیث210

فی الاخلاص النیات نجاح الامور؛
در خالص گردانیدن نیت ها پیروزی و موفقیت در کارها است .
(غرر الحکم ، ج 2، حدیث 6510).
1637 - اثر نیت خالص

حدیث211

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
احسان النیة یوجب المثوبة؛
نیکو کردن نیت (وقصدکارهای خوب ) موجب ثواب خواهد شد.
(غرر الحکم ، ج 2، ص 1265).

حدیث212

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
افضل الذخائر حسن الضمائر؛
برترین ذخیره ها، نیکویی نیت و صفات ملکات است .
(غرر الحکم ، ج 2، حدیث 3524).

حدیث213

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
صلاح العمل بقدر صلاح النیة و قال ایضا: افضل العمل النیة الصادقة ؛
صالح بودن عمل به صلاحیت نیت آن است و نیز فرمود: بهترین عمل ، نیت صادق و خالص در عمل است .
(میزان الحکمة ، ج 10، ص 287).

حدیث214

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
کیف یجد لذة العبادة من لایصوم عن الهوی؛
کسی که از دنباله روی هوی و هوس ابایی ندارد، چگونه می تواند لذت عبادت را درک کند؟
(میزان الحکمة ج 6، ص 27).

حدیث215

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لاخیر فی عبادة لاعلم فیها؛
در عباداتی که از روی فهم وآگاهی (نسبت به معبود و آنچه انجام می دهد) صورت نگیرد خیری نباشد.
(بحارالانوار، ج 78 ص 75).

حدیث216

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
العبودیة خمسة اشیاء: خلاء البطن ، وقرائة القران ، وقیام اللیل ، و التضرع عند الصبح و البکاء من خشیة الله؛
بندگی بر پنج رکن استوار است :
1.خالی ساختن شکم (ازحرام )
2.قرائت قرآن ؛
3.شب زنده داری ؛
4.زاری و راز و نیاز صبحگاهان ؛
5.گریه از خوف خدا.
(مستدرک الوسائل ، ج 2، ص 294).

حدیث217

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
دوام العبادة برهان الظفر علی السعادة؛
عبادتی که به طور مداوم و مستمر باشد، راهنمای رسیدن به سعادتمندی است .
(میزان الحکمة ، ج 6، ص 10).

حدیث218

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
فی الانفراد لعبادة الله کنوز الارباح ؛
گنج های سعات (و سود) ثمره عبادت خداوند در خلوت است .
(غرر الحکم ، ج 2، ص 55).

حدیث219

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
العبادة فوز؛
عبادت رستگاری است .
(غرر الحکم ، ج 1، ص 14).

حدیث220

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
فاز بالسعادة من اخلص العبادة؛
هرکه در عبادت ، پاکی و خلوص داشته باشد، به سعادت و نیک بختی نایل آید.
(منتخب الغرر، ص 51).

حدیث221

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
غض الطرف عن المحارم الله افضل عبادة ؛
چشم پوشی از محرمات خدا برترین عبادت است .
(منتخب الغرر، ص 51).

حدیث222

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اذا احب الله عبدا الهمه حسن العبادة؛
هرگاه خداوند بنده ای را دوست بدارد، خوب عبادت کردن را به او الهام نماید.
(منتخب الغرر، ص 50).

حدیث223

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
غایة العبادة الطاعة؛
نهایت عبادت و بندگی ، فرمانبرداری ، (از دستورات خدا)است .
(منتخب الغرر، ص 51).

حدیث224

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اعلی العبادة اخلاص العمل؛
بالاترین عبادت اخلاص در عمل است .
(منتخب الغرر، ص 50).

حدیث225

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
افضل العبادة سهر العیون بذکرالله سبحانه؛
برترین عبادت شب زنده داری و به یاد خداوند مشغول بودن است .
(منتخب الغرر، ص 49).

حدیث226

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
العبادة الخالصة ان لایرجوا الرجل الا ربه و لایخاف الا ذنبه؛
عبادت خالص و بی ریا آن است که شخص ، به غیرپروردگارش امیدوار نباشد و جز از گناهش ترسان نباشد.
(منتخب الغرر، ص 49).

حدیث227

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ما تقرب متقرب بمثل عبادة الله؛
هیچ صاحب قربی به چیزی مانند عبادت خدا، به مقام قرب نرسیده است .
(منتخب الغرر، ص 48).

حدیث228

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لا عبادة کاداء الفرائض؛
هیچ عبادتی مانند انجام واجبات نیست .
(منتخب الغرر، ص 48).

حدیث229

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
السعید من اخلص الطاعة؛
سعادتمند کسی است که که در عبادت و طاعت مخلص باشد.
(مشکوة الانوار، ص 11).

حدیث230

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
بالاخلاص ترفع الافعال؛
به وسیله اخلاص ، اعمال انسان بالا می رود (و پذیرفته می شود).
غرر الحکم ج ، 1 ص 332.

حدیث231

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
التفکر فی ملکوت السموات و الارض عبادة المخلصین التفکر فی الاء الرحمن نعم العبادة ؛
اندیشیدن در ملکوت آسمان ها و زمین ، عبادت مخلصان است و اندیشیدن در نعمت های خداوند نیکو عباداتی است .
(غرر الحکم ، ج 4، ص 5).

حدیث232

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
مداومة الذکر خلصان الاولیاء؛
دائما به یاد خدا بودن ، بهترین دوست اولیای خداست .
(منتخب الغرر، ص 24).

حدیث233

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ان الله جعل الذکر جلاء للقلوب تسمع به بعدالوقرة و تبصربه بعدالغشوة؛
به درستی که خداوند، ذکر را صیقل جان ها قرار داد تا گوش های سنگین با یاد خدا شنوا و چشم های بسته با یاد او بینا شود.
(بحارالانوار، ج 69، ص 325).

حدیث234

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من کثر ذکره ، استنار لبه؛
هرکه بسیار یاد خدا کند، عقلش روشن گردد.
(منتخب الغرر، ص 24).

حدیث235

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لاتذکر الله سبحانه ساهیا ولاتنسه لاهیا و اذکره ذکرا کاملا یوافق فیه قلبک لسانک و یطابق اضمارک اعلانک ، ولن تذکره حقیقة الذکر حتی تنسی نفسک فی ذکر و تفقدها فی امرک؛
خداوند سبحان را از روی غفلت یاد منما و از روی سرگرمی فراموشش نکن بلکه او را کامل یاد کن ، به طوری که دلت بازبان ، موافق و درونت با بیرون ، مطابق باشد، (و بدان که ) هیچگاه او راذکر حقیقی نمی توانی کنی مگر اینکه در موقع ذکر خدا خود را فراموش کنی و از خویش فارغ شوی ، (و در همه حال دل متوجه او باشد.)
توضیح : منظور از ذکر و یاد خدا تنها ذکر زبانی نیست ، اگر چه آن هم ذکر است بلکه به طور کلی باید دل به یاد خدا باشدو انسان ، موقع برخورد با محرمات خدا را در نظر گرفته و از نزدیک شدن به آن خودداری نماید.
(منتخب الغرر، ص 24).

حدیث236

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من ذکر الله استبصر؛
هرکه یاد خدا کند (درکارها) بصیرت پیدا می کند.
(منتخب الغرر، ص 24).

حدیث237

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من ذکرالله ذکره؛
هرکه در یاد خدا باشد، خدا او رایاد کند(همیشه نظر لطف به او دارد).
(منتخب الغرر، ص 24).

حدیث238

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
علیک بذکر الله ، فانه نورالقلب؛
پایبند به ذکر خدا باش که آن روشنی قلب است .
(منتخب الغرر، ص 23).

حدیث239

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
طوبی لمن شغل قبله بالشکر و لسانه بالذکر؛
خوشا به حال کسی که دلش را به شکر و زبانش را به ذکر خداوند مشغول دارد.
(منتخاب الغرور، ص 23).

حدیث240

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
طوبی لمن صمت الابذکرالله ؛
خوشا به حال کسی که مشغول ذکر خدا باشد و از گفتار بیهوده خاموش بماند.
(منتخب الغرر، ص 23).

حدیث241

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
سامع ذکر الله ذاکر؛
شنونده ذکر خدا، ذاکر خدا است .
(منتخب الغرر، ص 23).

حدیث242

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله مسرة کل متق ولذة کل موقن؛
یاد خداموجب سرور و شادمانی هر پرهیزکار و التذاذ هر صاحب یقین است .
(منتخب الغرر، ص 23).

حدیث243

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله سجیة کل محسن وشیمة کل مؤ من؛
یاد خدا شیوه هر نیکوکار و روش هر فرد با ایمان است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث244

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله دعامة الایمان و عصمة من الشیطان؛
یاد خدا پشتوانه ایمان ونگهدارنده از شر شیطان است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث245

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکر الله دواء اعلال النفوس؛
یاد خدا داروی بیماری ها روح است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث246

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله راءس مال کل مؤ من و ربحه السلامة من الشیطان؛
ذکر خدا سرمایه هر مؤ منی است و سود آن ، سالم ماندن از شر شیطان است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث247

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله قوت النفوس و مجالسة المحبوب؛
یاد خدا غذای جانها و همنشینی بامحبوب است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث248

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله جلاء الصدور و طماءنینه القلوب؛
یاد خدا روشنی سینه ها و آرامش دلها است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث249

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله شیمة المتقین ؛
به یاد خدا بودن ، شیوه پرهیزکاران است .
(منتخب الغرر، ص 22).

حدیث250

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله مطردة الشیطان ؛
یاد خدا بودن ، موجب راندن شیطان است .
(منتخب الغرر، ص 21).

حدیث251

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذکرالله نورالایمان؛
یاد خدا، نور ایمان است .
(منتخب الغرر، ص 21).

حدیث252

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
خیر ما استنجحت به الامور ذکرالله سبحانه ؛
بهترین چیزی که کارها به وسیله آن به سامان رسند، ذکر خداوند سبحان است .
(منتخب الغرر، ص 21).

حدیث253

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ذاکر الله سبحانه مجالسه ؛
آن که یاد خدا می کند، همنشنین خدا است .
(منتخ الغرر، ص 21).

حدیث254

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اذ راءیت الله سبحانه یؤ نسک بذکره فقد احبک؛
هرگاه دیدی خداوند سبحان تو را به ذکر خود ماءنوس کرده است (بدان که ) تو را دوست می دارد.
(منتخب الغرر، ص 21).

حدیث255

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
ثمرة الذکر استناره القلوب؛
ثمره و نتیجه ذکرخدا، نورانی شدن دل ها است .
(منتخب الغرو، ص 21).

حدیث256

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اصل صلاح القلب اشتغاله بذکر الله ؛
اساس و صلاح قلب اشتغال آن به ذکر خدا است .
(منتخب الغرر ص 20).

حدیث257

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الذکر نور العقول وحیاة النفوس و جلاء الصدور؛
یاد خدا نور عقول وزندگی بخش جان ها وموجب روشنی سینه ها است .
(منتخب الغرر، ص 20).

حدیث258

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الذکر مفتاح الانس؛
یاد خدا کلیدانس باخدا است .
(منتخب الغرر، ص 19).

حدیث259

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
جمع الخیر کله فی ثلاث خصال : النظر و السکوت و الکلام فکل نظر لیس فیه اعتبار فهو سهو و کل سکوت لیس فیه فکرة فهو غفلة و کل کلام لیس فیه ذکر فهو لغو فوطبی لمن کان نظره عبرة و سکونته فکرا و کلامه ذکرا و بکی علی خطیئت وامن الناس شره؛
خیرو سعادت انسان در سه خصلت نهفته است : توجه ، سکوت و سخن پس هر توجه و نظری که در آن عبرت نباشد، بیهوده است و هر سکوتی که همراه آن اندیشه نباشد، غفلت است و هر سخنی که در آن ذکر خدا نباشد، لغو است پس خوشا به حال کسی که توجه و نظرش عبرت و سکوت وی همراه با اندیشه و گفتار او ذکر خدا باشد و در برابر خطاهایش در پیشگاه خدا گریه کندو مردم از شر وی در امان باشند.
(خصال ، ج 1، ص 98).

حدیث260

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الذکر یشرح الصدر؛
یاد خدا موجب شرح صدر است .
(منتخب الغرر، ص 19).

حدیث261

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
الذکر نور و رشد ؛
یاد خدا نور و هدایت است .
(منتخب الغرر، ص 19).

حدیث262

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
من ذکر الله - سبحانه - احیی الله قلبه و نور عقله و لبه؛
هرکس خداوند سبحان را یاد کند، خداوند دل او را زنده کرده و عقل و خردش را روشن گرداند.
(منتخب الغرر، ص 19)

حدیث263

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
طوبی لمن اخلص لله العبادة و الدعاء، ولم یشتغل قلبه بما تراه عیناه و لم ینس ذکر الله بما تسمع اذناه ، و لم یحزن صدره بما اعطی غیره ؛
خوشا به حال کسانی که خالصانه بندگی خداوند کند و قلبش متوجه آنچه که می بیند نگردد و به جهت آنچه می شنود، از یاد خداوند غافل نشود و سینه اش به سبب آنچه به دیگران داده شده است محزون نگردد.
(بحارالانوار، ج 81، ص 261).

حدیث264

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
لو صمت الدهر کله و قعدت اللیل کله و قتلت بین الرکن و المقام ، بعثک الله مع هواک بالغا ما بلغ ، ان فی جنة ففی جنة و ان نار ففی نار؛
اگر همه روزگار خود را روزه وشب ها را در نماز شب به سر بری و در میان رکن و مقام کشته شوی ، خداوند تو را (در قیامت ) با هوای نفس محشور می کند پس اگر هوای دل تو الهی بود، به بهشت خواهی رفت و اگر جهنمی بود، به جهنم داخل می شوی .
(سفینة البحار، ج 2، ص 827).

حدیث265

امام علی (علیه السلام) فرمودند:
وعن ذلک ما حرس الله عبادة المؤ منین بالصلوات و الزکوات ، و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات ، تسکینا لاطرافهم و تخشیعا لابصارهم و تذلیلا لنفوسهم ، وتخفیضا لقوبهم و اذهابا للخیلاء عنهم و لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق کرائم الجوارح بالارض تصاغرا؛
خداوند برای حفظ بندگانش از این امور (یعنی ظلم و ستم و شیطان ) با نماز، زکات و مجاهده درگرفتن روزه واجب ، آنان راحراست فرموده است تا اعضا و جوارح آنان آرام و چشم هایشان خاشع و غرایز و تمایلات سرکششان خوار و ذلیل و قلب های آنان خاضع شود و تکبر از آنها رخت بربندد ساییدن پیشانی که بهترین جاهای صورت است برخاک ، موجب تواضع و گذاردن گرامی ترین اعضای بدن بر زمین ، موجب کوچکی (به درگاه خداوند) است .
(نهج البلاغه ، خطبه 192).

حدیث266

سئل اباعبدالله (علیه السلام):
لم اتخذ الله ابراهیم (علیه السلام) خلیلا قال : لکثرة سجوده علی الارض؛
از امام صادق (علیه السلام) سوال شد: برای چه خداوند حضرت ابراهیم (علیه السلام) را خلیل و دوست خود گرفت فرمود: به خاطر سجده های زیادی که بر زمین داشت .
(اسرار الصلوة ، ص 429).

حدیث267

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اقرب ما یکون العبد الی الله - عزوجل - و هو ساجد، قال الله ، عزوجل -: ((واسجد و اقترب )) ؛
نزدیک ترین حالت بنده به خداوند بزرگ وقتی است که در سجده است خداوند فرمود: ((سجده کن و تقرب جوی)).
(روضة المتقین ، ج 2، ص 38).

حدیث268

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ماخسر والله من اتی بحقیقة السجود و لو کان فی العمر مرة واحدة ؛
به خدا قسم کسی که حق سجود را به جای آورد و سجده حقیقی کند به هیچ وجه عنوان زیان ، متوجه او نشود، گرچه در تمام مدت عمر چنین سجودی را یک بار به جای آورد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 136).

حدیث269

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ان العبد اذا اطال السجود حیث لایراه احد، قال الشیطان و اویلاه اطاعوا و عصیت و سجدوا و اءبیت؛
به درستی انسان هنگامی که سجده را طولانی کرد، فریاد شیطان بلند می شود که : وای بر من ،! آنها اطاعت خدا کردند و من عصیان کردم آنان سجده کردند و من نافرمانی کردم .
(بحارالانوار، ج 85، ص 163).

حدیث270

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ان العبد اذا سجد فاطال السجود نادی ابلیس؛
وقتی بنده به سجده افتاد و سجده اش را طول داد، شیطان فریاد زد.
(اصول کافی ، ج 3، ص 264).

حدیث271

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ایما مؤ من سجد لله سجدة لشکر نعمة فی غیر صلاة ، کتب الله به بها عشر حسنات و محا عنه عشر سیئات و رفع له عشر درجات فی الجنان ؛
هر مؤ منی در غیر از حال نماز سجده شکری جهت نعمتی به جای آورد، خداوند به آن خاطر ده حسنه برای او بنویسد و ده گناه از نامه عملش پاک کند و ده درجه برای او در بهشت بالا ببرد.
(ثواب الاعمال ، ص 83).

حدیث272

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
جاء رجل الی رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فقال : یا رسول الله ! کثرت ذنوبی وضعف عملی فقال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): : اکثر السجود فانه یحط الذنوب کما تحط الریح ورق الشجر؛
مردی خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رسید و گفت : ای پیامبر خدا! گناهانم زیاد و عملم کم است ؟ فرمودند: سجده ات را زیاد کن ؛ زیرا گناهان را می ریزد همان گونه که باد، برگها را.
(بحارالانوار، ج 85، ص 162).

حدیث273

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
اقرب مایکون العبد الی الله و هو ساجد؛
نزدیکترین حالت بنده به خدا، زمانی است که در سجده است .
(بحارالانوار، ج 85، ص 163).

حدیث274

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
وجدت النور فی البکاء و السجدة؛
نورانیت (دل و صورت ) را در گریه و سجده (برای خدا)یافتم .
(اسرار الصلوة ، ص 429، چاپ بیروت ).

حدیث275

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ان العبد اذا اطال السجود حیث لایراه احد، ثال الشیطان : واویلاه اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت؛
چون بنده ای در جایی که کسی او را نبیند، سجده خود را طولانی کند، شیطان می گوید: وای بر من ! زیرا اینان فرمان حق بردند و من عصیان ورزیدم ، و اینها سر بر سجده نهاده و من سرپیچی کردم .
(بحارالانوار، ج 85، ص 163).

حدیث276

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
آنگاه که مؤ من عملش را درست به جای آورد، خداوند عمل او را چند برابر می کند و برای هر حسنه ای هفتصد برابر پاداش می دهد، چرا، که خداوند فرمود:((و خداوند برای هر کسی که بخواهد می افزاید)) پس اعمالی که برای پاداش خدا انجام می دهید، درست به جای آورید، راوی گوید: پرسیدم : احسان چیست ؟ فرمود: هنگامی که نماز می خوانی ، رکوع و سجود را درست انجام بده ، و وقتی روزه می گیری ، از هر چیزی که آن را تباه می سازد، خود را نگاه دار، و هنگامی که حج می گزاری ، از هر چیزی که در حج وعمره بر تو حرام است پرهیز کن ، و در ادامه نیز فرمود: هر عملی که انجام می دهی ، باید از هر پلیدی پاک بماند.
(بحارالانوار، ج 85، ص 116).

حدیث277

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لایرکع عبدالله رکوعا علی الحقیقة ، الازنیة الله تعالی بنور بهائه و اظله فی ضلال کبریائه و کساه کسوة اصفیائه؛
هیچ بنده ای برای خدا به حقیقت رکوع نکند مگر آن خداوند تعالی او را به نورجمال خود بیاراید و در سایه کبریایی اش جای دهد و جامه برگزیدگانش بپوشاند.
(مصباح الشریعه ، ص 14).

حدیث278

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
من قراء مائة ایة یصلی بها فی لیلة کتب الله - عزولج - له بها قنوت لیلة؛
هرکس دریک شب یکصد آیه از قرآن را در نمازی بخواند، خدا به این وسیله برای او عبادت سراسر شب بنویسد.
(الکافی ، ج 2، ص 445).

حدیث279

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
البیت قبلة لاهل المسجد و المسجد قبلة لاهل الحرم و الحرم قبلة للناس جمیعا؛
خانه کعبه ، قبله کسانی که در مسجدالحرام هستند، و مسجدالحرام ، قبله کسانی است که در حرم اند و حرم ، قبله همه مردم روی زمین است .
(اصول وافی ، ج 7، ص 542).

حدیث280

سئل الامام الصادق (علیه السلام):
کیف تکون النیة خیرا من العمل ؟ قال : لان العمل ربما کان ریاء للمخلوقین و النیة خالصة لرب العالمین ؛
از امام صادق (علیه السلام) سؤ ال شد: چگونه نیت از عمل برتر است ؟ فرمودند: در عمل ممکن است ریا باشد، ولی نیت امری است خالص برای خداوند.
(بحارالانوار، ج 15، ص 3).

حدیث281

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
و النیة افضل من العمل الا و ان النیة هی العمل (ثم تلی قوله تعالی :) قل کل یعمل علی شاکلته یعنی علی نیته ؛
نیت عمل از خود عمل برتر است، آگاه باشید که نیت، اصل و روح عمل است . (سپس این آیه را تلاوت فرمود:)(( بگو هرکس بر طبق شاکله خود عمل می کند)) یعنی بر طبق نیت و قصد خود.
(میزان الحکمه ، ج 10، ص 271).

حدیث282

سئل ابوعبدالله (علیه السلام):
ماالعبادة ؟ فقال حسن النبیة بالطاعة من الوجه الذی یطاع الله منه ؛
از امام جعفر صادق (علیه السلام) پرسیدند: حقیقت عبادت چیست ؟ فرمودند: نیت خوب داشتن به اطاعت و بندگی درکار و جهتی که خداوند اطاعت و بندگی می شود.
(میزان الحکمة ، ج 10، ص 287).

حدیث283

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لابد للعبد من خالص النیة فی کل حرکة و سکون لانه اذا لم یکن هذا المعنی یکون غافلا ؛
برای بنده لازم است که در همه اعمال و عبادات و درهر حرکت و سکونی نیت خالصانه داشته باشد زیرا اگر چنین نباشد، آن بنده جزء غافلین به حساب می آید.
(میزان الحکمة ، ج 10، ص 285).

حدیث284

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
العبودیة جوهرة کنههاالربوبیة فما فقد من العبودیة وجدالربوبیة و ما خفی من الربوبیة اصیب فی العبودیة ؛
بندگی گوهری است که ماهیت آن ربوبیت است پس هرچه از بندگی به دست نیامده باشد، در ربوبیت یافته می شود و هرچه از ربوبیت پوشیده و پنهان باشد، در بندگی حاصل می گردد.
مصباح الشریعة ،فی حقیقة العبودیة 9 باب 100.

حدیث285

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
و ادنی حد الاخلاص بذل العبد قاطته ، ثم لایجعل لعمله عندالله قدرا فیوجب به علی ربه مکافاة بعمله ، لعمله انه لو طالبه بوفاء حق العبودیة لعجز؛
کمترین نشانه اخلاص آن است که آدمی در اطاعت و عبادت حق ، کوشا باشد، و برای عمل خود ارزشی قایل نباشد و خود را طلبکار خدا نداند، زیرا می داند اگر خداوند آن گونه که باید از او مطالبه عبادت کند، از انجام آن ناتوان خواهد بود.
(شرح مصباح الشریعة ، ص 424).

حدیث286

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
لاتکرهوا الی انفسکم العبادة؛
عبادت رابر خودتان تحمیل نکنید.
(اصول کافی ، ج 2، ص 83).

حدیث287

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
ان العبادة ثلاثة : قوم عبدوالله - عزوجل - خوفا فتلک عبادة العبید و قوم عبدواالله - تبارک و تعالی - طلب الثواب فتلک عبادة الاجراء وقوم عبدوالله - عزوجل - حبا له فتلک عبادة الاحرار و هی افضل العبادة؛
عبادت کنندگان سه گروهند: دسته ای که از ترس خدا را عبادت می کنند که این ، عبادت بردگان است گروهی که خداوند - تبارک و تعالی - را به طمع ثواب پرستش می کنند که این ، عبادت مزدوران است و دسته ای خدای بلند مرتبه را عبادت می کنند برای دوستی و محبت او و این ، عبادت آزادمردان است و بهترین عبادت است .
(بحارالانوار، ج 70، ص 255 کافی ج 2، ص 84 وسائل الشیعه ، ج 1، ص 45).

حدیث288

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
قال الله - عزوجل - یابن آدم !اذکرونی فی نفسک ، اذکرک فی نفسی یابن ادم !اذکرنی فی خلاء اذکرک فی خلاء یابن ادم !اذکرنی فی ملاء اذکرک فی ملاء خیر من ملاءک و قال : ما من عبد ذکرالله فی ملاء من الناس الا ذکره الله فی ملاء من الملائکة؛
خداوند - عزوجل - فرمود: ای فرزند آدم !پیش خود مرا یاد کن تا تو را پیش خود یاد کنم ای فرزند آدم !در خلوت مرا یاد کن تا در خلوت یادت کنم ، ای فرزند آدم !در جمعیت مرا یاد کن تا در جمعی بهتر از جمع تو یادت کنم . همچنین آن حضرت فرمود: هیچ بنده ای در جمعیت ، یاد خدا نمی کند، مگر آنکه خداوند در جمع ملائکه او را یاد کند.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 1185).

حدیث289

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
شیعتنا اهل الورع و الاجتهاد و اهل الوفاء و الامانة و اهل الزهد و العبادة و اصحاب الاحدی و خمسین رکعة فی الیوم و اللیة؛
شیعیان ما اهل تقوا و پاکدامنی و جدیت اند و مردمی باوفا و امین اند و اهل زهد و عبادت اند و کسانی هستند که در شبانه روز پنجاه و یک رکعت نماز می خوانند.
(بحارالانوار، ج 68، ص 167)

حدیث290

حضرت امام حسین(علیه السلام) فرمودند:
إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ الْعَبْیدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُکْراً فَتِلْکَ عِبادَةٌ الْأحْرارِ، وَ هِیَ أفْضَلُ الْعِبادَةِ؛
همانا عدّه ای خداوند متعال را به جهت طمع و آرزوی بهشت عبادت می کنند که آن یک معامله و تجارت خواهد بود و عدّه ای دیگر از روی ترس خداوند را عبادت و ستایش می کنند که همانند عبادت و اطاعت نوکر از ارباب باشد و طائفه ای هم به عنوان شکر و سپاس از روی معرفت، خداوند متعال را عبادت و ستایش می نمایند؛ و این نوع، عبادت آزادگان است که بهترین عبادات می باشد.
بحارالأنوار: ج ??، ص ???، ح ?

حدیث291

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لا خَیرَ فی قَلبٍ لا یَخشَعُ ، وَ عَینٍ لا تَدمَعُ ، وَ عِلمٍ لا یَنفَعُ ؛
دل بی‌خشوع ، چشم بی‌گریه و دانش بی‌سود را خیری نباشد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث10913

حدیث292

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
لا طاعَةَ لِمَخلوقٍ فی مَعصِیَةِ الخالِقِ ؛
هیچ مخلوقی با نافرمانی خالق ، فرمان برده نمی‌شود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث10839

حدیث293

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
نِعمَةٌ لا تُشکَرُ کَسَیِّئَةٍ لا تُغفَرُ ؛
نعمتی که سپاس گفته نشود ، مانند گناهی است که بخشوده نشود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث9959

حدیث294

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
مَن قَرَعَ بابَ اللّه‌ِ فُتِحَ لَهُ ؛
هر کس درِ خانه خدا را بکوبد ، به رویش گشوده می‌شود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث8292

حدیث295

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
مَن نَسِیَ اللّه‌َ أنساهُ نَفسَهُ ؛
هر کس خدا را فراموش کند ، خدا او را به خودْ فراموشی دچار می‌کند .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث7797

حدیث296

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
کَیفَ یَدَّعِی حُبَّ اللّه‌ِ مَن سَکَنَ قَلبَهُ حُبُّ الدُّنیا؟! ؛
چگونه ادّعای دوستی خدا می‌کند، کسی که دوستی دنیا در قلبش جای گرفته است ؟!
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث7002

حدیث297

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
غَیِّرُوا العاداتِ تَسهُل عَلَیکُمُ الطّاعاتُ ؛
خوی و خصلت‌ها[ی خود] را دگرگون کنید تا طاعات بر شما آسان شود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6405

حدیث298

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
عاصٍ یُقِرُّ بِذَنبِهِ خَیرٌ مِن مُطیعٍ یَفتَخِرُ بِعَمَلِهِ ؛
گناه‌کاری که به گناهش اعتراف می‌کند ، بهتر است از طاعت‌کننده‌ای است که به عملش می‌بالد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6334

حدیث299

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
عَلی قَدرِ المَؤُنَةِ تَکُونُ مِنَ اللّه‌ِ المَعُونَةُ ؛
یاری خدا ، به اندازه خرجی هزینه زندگی است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6172

حدیث300

عَلَیکَ بِالشُّکرِ فِی السَّرّاءِ وَالضَّرّاءِ ؛
در گشایش و سختی شکرگزار باش .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث6092

حدیث301

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
طُوبی لِلمُنکَسِرَةِ قُلوبُهُم مِن أجلِ اللّه‌ِ ؛
خوشا دل‌شکستگانِ به خاطر خدا !
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث5937

حدیث302

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
صَلاحُ العِبادَةِ التَّوَکُّلُ ؛
توکّل ، سامان‌دهنده عبادت است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث5802

حدیث303

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
کرُاللّه‌ِ مَطرَدَةُ الشَّیطانِ ؛
یاد خدا ، شیطان را می‌تارانَد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث5162

حدیث304

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
تَقَرُّبُ العَبدِ إلَی اللّه‌ِ سُبحانَهُ بِإخلاصِ نِیَّتِهِ ؛
تقرّب بنده به خداوند سبحان ، با خالص کردن نیّت است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث4477

حدیث305

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
بُکاءُ العَبدِ مِن خَشیَةِ اللّه‌ِ یُمَحِّصُ ذُنُوبَهُ ؛
گریستن بنده از خوف خدا ، گناهانش را از میان می‌برد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث4432

حدیث306

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إذا أکرَمَ اللّه‌ُ عَبدا شَغَلَهُ بِمَحَبَّتِهِ ؛
هرگاه خداوند، بنده‌ای را گرامی بدارد، او را به محبّت خویش مشغول می‌کند .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث4080

حدیث307

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالفَرائِضِ فَارفُضُوها ؛
هرگاه مستحبّات به واجبات زیان می‌رسانْد ، آن را رها کنید .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث4015

حدیث308

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إنَّکَ إن أطَعتَ اللّه‌َ نَجّاکَ و أصلَحَ مَثواکَ ؛
اگر خدا را فرمان بری ، رستگارت کند و جایگاهت را نیکو گردانَد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث3806

حدیث309

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اِن کُنتُم تُحِبُّونَ اللّه‌َ فَأخرِجُوا مِن قُلُوبِکُم حُبَّ الدُّنیا ؛
اگر خدا را دوست دارید ، دوستی دنیا را از دل‌هایتان بیرون کنید .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث3747

حدیث310

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
إِنَّ مِنَ العِبادَةِ لِینَ الکَلامِ وَ إفشاءَ السَّلامِ ؛
از جمله عبادت‌ها ، نرمیِ کلام و آشکار کردن سلام است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث3421

حدیث311

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
أَفضَلُ العَمَلِ ما اُرِیدَ بِهِ وَجهُ اللّه‌ِ ؛
برترین کار ، کاری است که با آن خشنودی خدا خواسته شود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2958

حدیث312

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
أفضَلُ العِبادَةِ غَلَبَةُ العادَةِ ؛
برترین عبادت، چیره آمدن بر عادت است .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2873

حدیث313

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلمُتَعَبِّدُ بِغَیِر عِلمٍ کَحِمارِ الطّاحُونَةِ، یَدُورُ وَ لا یَبرَحُ مِن مَکانِهِ ؛
عبادت‌کننده بی‌دانش، مانند الاغ آسیاست که می‌گردد، ولی از جایگاه خود، بیرون نمی‌رود .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2070

حدیث314

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلبُکاءُ مِن خَشیَةِ اللّه‌ِ یُنیرُ القَلبَ وَ یَعصِمُ مِن مُعاوَدَةِ الذَّنبِ ؛
گریستن از ترس خدا، دل را نورانی می‌کند و از بازگشت به گناه، ایمن می‌دارد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث2016

حدیث315

اَلتَّقَرُّبُ إلَی اللّه‌ِ تَعالی بِمَسأَلَتِهِ وَ اِءلَی النّاسِ بِتَرکِها ؛
تقرّب به خداوند، به خواهش از اوست و تقرّب به مردم، به ترک خواهش .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث1801

حدیث316

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
اَلصَّبرُ عَلی طاعَةِ اللّه‌ِ أهوَنُ مِنَ الصَّبرِ عَلی عُقُوبَتِهِ ؛
صبر کردن بر اطاعت از خداوند، آسان‌تر از صبر کردن بر کیفر اوست .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث1731

حدیث317

امام علی(علیه السلام) فرمودند:
ما تَزَیَّنَ مُتَزَیِّنٌ بِمِثلِ طاعَةِ اللّه‌ِ ؛
هیچ آراسته‌ای به زیوری مانند طاعت خدا آراسته نشد .
غرر الحکم و درر الکلم، حدیث9489

حدیث318

امام علی علیه‌السلام :
ما تَزَیَّنَ مُتَزَیِّنٌ بمِثلِ طاعَةِ اللّه ؛
هیچ آراسته‌ای به زیوری مانند طاعت خدا ، آراسته نشد .
غرر الحکم : 9489

حدیث319

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
مَن تَطَیَّبَ للّه‌ِ تعالی جاءَ یَومَ القِیامَةِ ورِیحُهُ أطیَبُ مِنَ المِسکِ الأذفَرِ؛
هرکه برای خداوند متعال، خود را خوشبو کند در روز قیامت بویش خوشتر از مشکِ تیز بوی است.
المحجّه البیضاء : 8 / 105

حدیث320

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
العِبادَةُ مَع أکْلِ الحَرامِ کالبِناءِ علی الرَّمْلِ - وقیلَ : علی الماءِ؛
عبادت کردن با وجود حرام خواری مانند ساختن بنایی است بر روی شن و به قولی : بر روی آب .
عدّة الداعی : 141

حدیث321

پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلّم) می فرمایند :
مَن أنعَمَ اللّه‌ُ تعالی علَیهِ‌نِعمَةً فَلیَحمَدِ اللّه‌َ تعالی ، ومَنِ استَبطَأ (علَیهِ) الرِّزقَ فَلیَستَغفِرِ اللّه‌َ؛
هرکه خداوند متعال به او نعمتی ارزانی دارد ، باید خداوند متعال را حمد و سپاس گوید و هرکه روزیش به تأخیر افتد از خداوند آمرزش بخواهد .
عیون أخبار الرِّضا علیه‌السلام : 2 / 46 / 171

حدیث322

پیامبرخدا صلی الله علیه و آله و سلّم :
العِبادَةُ عَشرَةُ أجزاءٍتِسعَةُ أجزاءٍ فی طَلَبِ الحَلالِ؛
عبادت ده جزو دارد ، که نُه جـزو آن طـلـب روزی حلال است .
بحار الأنوار : 103 / 9 / 37

حدیث323

قال الحسن العسکری - علیه السلام -:
ان الوصل الی الله - عزوجل - سفر لایدرک الابامتطاء اللیل ؛
به درستی که رسیدن به خداوند - عزوجل - سفری است که جز با مرکب شب ، پیمودن راه و نیل به مقصد ممکن نیست.
(بحارالانوار، ج 78، ص 380).

حدیث324

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
خیارکم اولواالنهی . قیل : یا رسول الله من الواالنهی ؟ فقال المتهجدون باللیل والناس نیام؛
بهترین شما خردمندان هستند، عرض کردند: اینان کیانند؟ فرمودند: عبادت کنندگان در شب ، آنگاه که مردم در خوابند.
(بحارالانوار، ج 87، ص 158).

حدیث325

قال علی - علیه السلام -:
سهر اللیل فی طاعة الله ربیع الاولیاء و روضة السعداء ؛
شب در طاعت و عبادت خدا بیدار ماندن ، بهار اولیا و بوستان نیک بختان است .
(غرر الحکم ، ص 192).

حدیث326

قال الصادق - علیه السلام -:
اذا قمت باللیل فاستک فان الملک تاءتیک فیضع فاه علی فیک ، فلیس من حرف تتلوه و تنطق به الا صعد به الی السماء فلیکن فوک طیب الریح ؛
شبانگاه که برای نماز بلند می شوی مسواک بزن ، چرا که فرشته نزد تو می آید و دهانش را بر دهانت می گذارد و هر حرفی از قرآن و نماز و دعا می خوانی ، به آسمان می برد از این رو باید که دهانت خوشبو باشد.
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 357، بحارالانوار، ج 87، ص 207).

حدیث327

اوصی رسول الله -صلی الله علیه وآله - علیا - علیه السلام - فقال له :
یا علی ! ثلاث فرحات للمؤ من فی الدنیاء لقاء الاخوان ، و الافطار من الصیام ، و التهجد من آخر اللیل
رسول خدا(صلی الله علیه وآله) به علی (علیه السلام) وصیت نمود: ای علی ! در این دنیا سه چیز برای مؤ من سرور آفرین است :
1 - دیدار برادران دینی ؛
2 - افطار روزه دار در پایان روزه ؛
3 - عبادت در ساعات آخر شب .
(اعلام الدین فی صفات دیلمی ، ص 133، بحارالانوار، ج 74، ص 352).

حدیث328

قال الصادق - علیه السلام -:
کل عین باکیة یوم القیامة الا ثلاثة : عین غضت عن محارم الله و عین سهرت فی طاعة الله ، و عین بکت فی جوف اللیل من خشیة الله؛
در قیامت همه چشم ها گریان است مگر سه چشم :
1 - چشمی که از (دین و نظر به ) آنچه خداوند حرام کره بر هم نهاده شود؛
2 - چشمی که در شب جهت عبادت بیدار بماند.
3 - چشمی که در دل شب از خوف خدا بگرید.
(اصول کافی ، ج 2، ص 482).

حدیث329

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ان العبد اذا تخلی بسیده فی جوف اللیل المظلم و ناجاه اثبت الله النور فی قلبه ؛
هنگامی که بنده ای در دل شب تاریک با خدای خود خلوت کرده و با او مناجات کند، خدا قلب او را نورانی خواهد ساخت .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 419).

حدیث330

ان القلب یحیی و یموت فاذا حی فادبه بالتطوع ، و اذا مات فاقصره علی الفرائض؛
همانا، قلب انسان می میرد و زنده می شود، پس وقتی که قلب زنده (و با نشاط) است او را به اعمال (نماز) مستحبی وادار کن و زمانی که قلب مرده است ، به واجبات اکتفا کن .
(مستدرک الوسائل ، ج 1 ص 177).

حدیث331

عن الحسن العسکری - علیه السلام -:
ان القلوب اقبالا و ادبارا فاذا اقبلت فاحملوها علی النوافل و اذا ادبرت فاقصروها علی الفرائض ؛
به درستی که قلب گاهی آماده وگاهی خسته است ، زمانی که قلب شما آمادگی داشت و با نشاط و سرحال بود، آن را به انجام نوافل وادارید، و زمانی که خسته بود، به واجبات اکتفا کنید.
(مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 177).

حدیث332

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الله تعالی یباهی بالشباب العابد الملئکة یقول : انظروا الی عبدی ! ترک شهوته من اجلی؛
خداوند به وجود جوان اهل عبادت بر فرشتگان مباهات می کند و می فرماید: بنده مرا ببینید! به خاطر من چگونه از لذت جسمانی خویش گذشته است .
(میزان الحکمه ، ج 5، ص 9)

حدیث333

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
یا اباذر: ما من شاب ترک الذنیا و افنی شبابه فی طاعة الله الا اعطاه الله اجر اثنین وسبعین صدیقا؛
ای ابوذر! هیچ جوانی ترک دنیا و لذایذ دنیا آن را نمی کند و جوانی خویش را در اطاعت و عبادت پروردگار بزرگ صرف نمی نماید، مگر آن که خداوند اجر و پاداش هفتاد و دو صدیق به او اعطاء می فرماید.
(مکارم الاخلاق ، ص 466).

حدیث334

قال رسول الله -صلی الله علیه وآله -:
ان الله یحب اشاب الذی ینفی شبابه فی طاعة الله ؛
خداوند جوانی را که عمر خود را در عبادت خدا به سر می برد، دوست دارد.
(کنزالعمال ، ج 43060).

حدیث335

قال الباقر - علیه السلام -:
ما استیقظ رسول الله -صلی الله علیه وآله - من نوم الا خرالله ساجدا ؛
هرگاه پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله) از خواب برمی خاست ، برای خدا سجده می کرد.
(مکارم الاخلاق ، ص 39).

حدیث336

قال الصادق - علیه السلام -:
تسبیح فاطمة الزهراء، علیهاالسلام - اذا اخذت مضجعک، فکبر الله اربعا وثلاثین ، واحمده ثلاثا و ثلاثین، وسبحه ثلاثا و ثلاثین، وتقراء آیة الکرسی و المعوذتین و عشر آیات من اول الصافات و عشرا من آخرها ؛
(یکی از جاهایی که ) تسبیح حضرت فاطمه زهرا (علیهاالسلام) (گفتن آن وارد است ) هنگامی است که به خوابگاه خود رفتی، سی و چهار بار ((الله اکبر)) بگو و سی و سه بار ((الحمدالله)) و سی و سه بار ((سبحان الله)) و آیة الکرسی ومعوذتین را (قل اعوذ برب الفلق ، و قل اعوذبرب الناس) و ده آیه از اول سوره صافات و ده آیه از آخر آن را بخوان .
(اصول کافی ، ج 2، ص 536)

حدیث337

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح الله فی دبر الفریضة تسبیح فاطمة الزهراء - علیهاالسلام - مائة مرة و اتبعها بلااله الاالله غفر الله له ؛
هرکس بعد از نماز واجب با تسبیح حضرت فاطمه زهرا (س ) صدبار به تسبیح خدای متعال بپردازد و به دنبال آن ((لااله الاالله ))بگوید، خداوند او رامشمول مغفرت خود می کند.
(فروع کافی ، ج 3، کتاب الصلاة ، باب دعا، نماز 70 - ص 342).

حدیث338

قال الصادق - علیه السلام -:
من باب علی تسبیح فاطمة - علیهاالسلام - کان من الذاکرین الله کثیرا و الذاکرات؛
هرکس شب را با تسبیح فاطمه (علیهاالسلام) سپری کند (و هنگام خواب تسبیح گوید) از مردان و زنانی باشد که خدا را زیاد یاد می کنند.
(سفینة البحار، ج 1 ص 593).

حدیث339

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
یافاطمة ! اعطیک ما هو خیر لک من خادم و من الدنیا بما فیها، تکبرین الله بعد کل صلاة اربعا و ثلاثین تکبیرة ، وتحمدین الله ثلاثا و ثلاثین تحمیدة ، و تسبحین الله ثلاثا و ثلاثین تسبیحة ، ثم تخمین ذلک بلااله الا الله ، وذلک خیر لک من الذین اردت و من الدنیا و ما فیها فلزمت - صلوات الله علیها - هذاالتسبیح بعد کل صلاة ، و نسب الیها ؛
ای فاطمه ! به تو چیزی را عطا کنم که از خدمتکار و دنیا با آنچه در آن است بهتر باشد بعد از نماز سی و چهار مرتبه ((الله اکبر))سی و سه مرتبه ((الحمدلله ))و سی و سه مرتبه ((سبحان الله ))بگو و پس از آن را به ((لااله الاالله ))ختم کن این کار برای تو بهتر است از آنچه می خواهی و از دنیا وآنچه در آن است پس حضرت زهرا (س ) پس از هر نماز به این تسبیح مداومت کرد و منسوب به او گردید.
(بحارالانوار، ج 85، ص 336).

حدیث340

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح تسبیح فاطمة - علیهاالسلام - فی دبر المکتوبه من قبل ان یبسط رجلیه اوجب الله له الجنة؛
هرکس تسبیح فاطمه (علیهاالسلام) را در نماز واجب و قبل از اینکه از حالت جلوس تشهد و سلام خارج شود به جا آورد، خدا بهشت را بر او واجب کند.
(فلاح السائل ، ص 165).

حدیث341

قال الباقر - علیه السلام -:
من سبح تسبیح فاطمة - علیهاالسلام - ثم استغفر غفر له ، و هی مائة باللسان و الف فی المیزان ، ویطرد الشیطان ، و یرضی الرحمان ؛
هر کس که تسبیح حضرت فاطمه (سلام الله علیها) را به جای آورد و پس از آن استغفار کند مورد مغفرت قرار می گیرد و آن تسبیح به زبان ، صد مرتبه است و در میزان (اعمال ) هزار خواهد بود و شیطان را دور کرده و خدای رحمان را خشنود می نماید.
(وسائل الشیعه ، ج 4، ص 1023، ح 3)

حدیث342

قال الصادق - علیه السلام -:
فی تسبیح فاطمة - علیها السلام - تبداء بالتکبیر اربعا و ثلاثین ، ثم التحمید ثلاثا و ثلاثین ثم التسبیح ثلاثا و ثلاثین؛
در تسبیح فاطمه (سلام الله علیها ) باتکبیر (الله اکبر) شروع کرده و سی و چهار مرتبه بگوی ، پس از آن سی و سه بار تحمید (الحمدلله ) و سپس سی و سه مرتبه تسبیح (سبحان الله ).
(وسائل الشیعه ، ج 4 ص 1025 ج 2، فروع کافی ، کتاب الصلاة ، ص 342).

حدیث343

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله -:
الدعاء مخ العبادة ؛
دعا مغز عبادت است .
(میزان الحکمه ، ج 3، ص 247)

حدیث344

قال الباقر - علیه السلام -
ما عبدالله بشی ء من التحمید افضل من تسبیح فاطمة و لوکان شی ء افضل من لنحله رسول الله - صلی الله علیه و آله - فاطمة علیها السلام؛
خداوند به چیزی برتر از تسبیح فاطمه (ع ) حمد و ستایش نشد واگر چیزی برتر از آن بود، هرآینه رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را به فاطمه زهرا (س ) می بخشید (می آموخت ).
(وسائل الشیعه ، ج 4 ص 1024).

حدیث345

قال الصادق - علیه السلام -:
الدعا بعد الفریضة ایاک ان تدعه ، فان فضله بعد الفریضة کفضل الفریضة علی النافلة ؛
مبادا دعای بعد از فریضه را ترک کنی ، زیرا فضیلت و امتیاز دعای بعد از فریضه همچون برتری فریضه و نماز واجب برنافله است .(بحارالانوار، 85، ص 325)

حدیث346

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح تسبیح فاطمة الزهراء - علیها السلام - قبل ان یثنی رجلیه من صلاة الفریضة غفر الله له ، ولیبداء بالتکبیر؛
هرکس بعد از نماز واجب و قبل از اینکه پای راست را از بالای پای چپ بردارد، تسبیح فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) رابه جا آورد، تمام گناهان او آمرزیده می شود، و دراین تسبیح از ((الله اکبر))آغاز کند.
(تهذیب الاحکام ، ج 2، ص 106)

حدیث347

قال الصادق - علیه السلام -:
السجود علی طین قبر الحسین - علیه السلام - ینورالی الارض السابعة و من کان معه سبحه من طین قبر الحسین - علیه السلام - کتب مسبحا و ان لم یسبح بها؛
سجده بر تربت قبر حسین (ع ) تا زمین هفتم را نور باران می کند، و کسی که تسبیحی از خاک مرقد حسین علیه السلام با خود داشته باشد، تسبیح گوی حق محسوب می شود، گرچه با آن تسبیح نگوید.
(من لایحضره الفقیه ، ج 1، ص 268 و سائل الشیعه ج 3 ص 608)

حدیث348

قال علی - علیه السلام -:
من جلس فی مصلاة ثانیا رجلیه یذکر الله - تبارک الله و تعالی - وکل الله - عزوجل - به ملکا یقول : ازدد شرفا تکتب لک الحسنات و تمحی عنک السیئات و تبنی لک الدرجات حتی ینصرف؛
کسی که درجایگاه نمازش بنشیند، و به ذکر خدای تعالی و به تعقیبات بپردازد خداوند فرشته ای را بر او ماءمور و موکل می گرداند که به وی می گوید: ای نمازگزاری که مشغول به دعا هستی ، به شرف و کرامت و فضیلت خود بیفزا (یعنی بیشتر و زیادتر دعا کن ) که از برای تو حسنات ثبت می گردد و سیئات و بدیهایت محو و نابود می شود و درجات برای تو افزون می گردد و این گفتگو ادامه دارد تا وقتی که او از دعا و تعقیباتش فارغ شود.
(دعائم الاسلام ، ج 1 ص 165)

حدیث349

قال الصادق - علیه السلام -:
من سبح تسبیح فاطمة - علیها السلام - قبل ان یثنی رجله من صلوة الفریضة غفرله ؛
کسی که در نمازهای فریضه ، پس از سلام نماز و قبل از حرکت از مصلی ، خداوند را به تسبیح فاطمه زهرا - علیها السلام - تسبیح کند، آمرزیده می شود.
(دعائم الاسلام ، ج 1 ص 168)

حدیث350

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من صباح و لارواح الا و بقاع الارض ینادی بعضها بعضا یا جارتی هل مربک ذاکر الله ؟ او عبد وضع جبهته علیک ساجدالله ؟ فمن قائلة نعم ، فاذا قالت نعم اهتزت و ابتهجت وتری ان لها الفضل علی جارتها؛
هیچ صبح و شام نیست مگر این که نقاط زمین همدیگر را ندا می کنند: ای همسایه من آیا بر تو گذشت کسی که ذکر خدا نماید، یا بنده ای که پیشانی خویش برای سجده به خدا بر تو نهد؟ برخی گویند آری (و برخی نه ،) هر کس آری بگوید، بر خود می بالد و شاد می گردد و خود را بر دیگری برتری می نهد.
(مکارم الاخلاق ، ص 466)

حدیث351

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
من باب علی طهر فکانما احیی اللیل ؛
کسی که شب را با وضو بیارامد، گویی که تمام شب را به احیاء و عبادت گذرانده است .
(وسائل الشیعه ، ج 1، ص 266)

حدیث352

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
بین العبد و بین الکفر ترک الصلاة ؛
فاصله کفر و بندگی ترک نماز است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 202. میزان الحکمه ، ج 5، ص 403)

حدیث353

قال علی - علیه السلام -:
لاقربة بالنوافل اذا اضرت بالفرائض ؛
نوافل و مستحبات اگر به واجبات ضرر برساند موجب تقرب به درگاه خدای تعالی نخواهند بود.
(غررالحکم ، ص 345)

حدیث354

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اعبد الله کانک تراه فان کنت لاتراه فانه یراک ؛
عبادت کن خداوند تعالی را، چنانچه گویا او را می بینی ، و اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند.
(نهج الفصاحه ، ص 65.سرالصلوة ، ص 26.مکارم الاخلاق ، ص 459)

حدیث355

قال الباقر - علیه السلام -:
اتی رجل الی رسول الله - صلی الله علیه وآله - فقال یا رسول الله !ادع الله لی ان یدخلنی الجنة ، فقال له : اعنی علیه بکثرة السجود؛
مردی خدمت رسول خدا (ص ) رسید و عرض کرد: ای پیامبر خدا! از خدا بخواه که مرا بهشتی کند.حضرت فرمودند: مشروط بر اینکه در این دعا، برای رسیدن به بهشت ، مرا به کثرت سجده (برای خدا) یاری کنی .
(بحارالانوار، ج 82، ص 233)

حدیث356

قال الصادق - علیه السلام -:
ان العبد اذا احال السجود حیث لایراه احد، قال الشیطان و اویلاه اطاعوا و عصیت و سجدوا و ابیت ؛
به درستی انسان هنگامی که سجده را طولانی کرد فریاد شیطان بلند می شود که : وای بر من آنها اطاعت خدا کردند و من عصیان کردم آنان سجده کردند و من نافرمانی کردم .
(بحارالانوار، ج 85، ص 163)

حدیث357

قال الصادق - علیه السلام -:
اقرب ما یکون العبد الی الله و هو ساجد؛
نزدیکترین حالات بنده به پروردگار سجده است .
(ثواب الاعمال ، ص 60)

حدیث358

قال الصادق - علیه السلام -:
ایما مؤ من سجد الله سجدة لشکر نعمة غیر صلاة ، کتب الله له بها عشر حسنات و مما عنه عشر سیئات و رفع له عشر درجات فی الجنان ؛
هر مؤ منی در غیر از حال نماز سجده شکری جهت نعمتی به جای آورد، خداوند به آن خاطر ده حسنه برای او بنویسد و ده گناه از نامه عملش پاک کند و ده درجه برای او در بهشت بالا ببرد.
(ثواب الاعمال ، ص 83)

حدیث359

قال علی - علیه السلام -:
لایقرب من الله سبحانه الا کثرة السجود و الرکوع ؛
چیزی جز کثرت سجود و رکوع ، شخص را به تقرب خداوند سبحان نرساند.
(تصنیف غررالحکم ، ص 175)

حدیث360

قال علی - علیه السلام -:
نعم العبادة السجود و الرکوع ؛
سجود و رکوع در پیشگاه الهی ، خوب عبادتی است .
(تصنیف غررالحکم ، ص 175)

حدیث361

قال علی - علیه السلام -:
اقرب ما یکون العبد من الله اذا سجد ؛
نزدیکترین چیزی که بنده را به خدا نزدیک می کند سجده است .
(بحارالانوار، ج 82، ص 233)

حدیث362

قال علی - علیه السلام -:
والسجود النفسانی فراغ القلب من الفانیات و الاقبال بکنه الهمة علی الباقیات و خلع الکبر و الحمیة و قطع العلائق الدنیویة و التعلی بالخلائق النبویة ؛
سجده نفسانی (که روح سجده است )، رها بودن دل از امور فناپذیر و روی آوردن با تمام وجود به امور جاودان و کندن کبر و تعصب بیجا و قطع همه علایق دنیوی و آراسته شدن به اخلاق نبوی است .
(غررالحکم ، ج 2، ص 165، چاپ دانشگاه )

حدیث363

قال علی - علیه السلام -:
السجود الجسمانی هو وضع عتائق الوجوه علی التراب و استقبال الارض بالراحتین و الکفین و اطراف القدمین مع خشوع القلب و اخلاص النیة ؛
سجده کردن بدنی ، گذاشتن جاهای نیکوی صورتها بر خاک و روی آوردن به زمین به دو کف دست و کناره های دو پا، همراه خشوع دل و پاکی نیت است .
(غررالحکم ، ج 2، ص 165، چاپ دانشگاه )

حدیث364

قال الصادق - علیه السلام -:
اقرب ما یکون العبد الی الله - عز و جل - و هو مساجد، قال الله - عز و جل -: ((و اسجد و اقترب )) ؛
نزدیکترین حالت بنده به خداوند بزرگ وقتی است که در سجده است خداوند فرمود: ((سجده کن و تقرب جوی )).
(روضة المتقین ، ج 2، ص 38)

حدیث365

قال الصادق - علیه السلام -:
ما خسر و الله من اتی بحقیقة السجود و لو کان فی العمر مرة واحدة ؛
به خدا قسم کسی که حق سجود را به جای آورد و سجده حقیقی کند به هیج عنوانی زیان متوجه او نشود، گرچه در تمام مدت عمر چنین سجودی را یک بار به جای آورد.
(بحارالانوار، ج 85، ص 136)

حدیث366

قال الصادق - علیه السلام -:
لایرکع عبدلله رکوعا علی الحقیقة ، الا زینة الله تعالی بنور بهائه و اظله فی ضلال کبریائه و کساه کسوة اصفیائه ؛
هیچ بنده ای برای خدا به حقیقت رکوع نکند، مگر آن که خداوند تعالی او را به نور جمال خود بیاراید و در سایه کبریایی اش جای دهد و جامه برگزیدگانش بپوشاند.
(مصباح الشریعه ، ص 14)

حدیث367

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
جعلت لی الارض مسجدا و طهورا؛
همانا زمین برای من سجده گاه و پاک کننده قرار داده شده است .
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 593)

حدیث368

قال الباقر - علیه السلام -:
من قال فی رکوعه و سجوده و قیامه : ((اللهم صل علی محمد و آل محمد)) کتب الله له ذلک بمثل الرکوع و السجود و القیام ؛
هرکسی در رکوع و سجود و قیام خود بگوید: ((اللهم صل علی محمد و آل محمد)) خدا ثواب آن را مانند ثواب رکوع و سجود و قیام برای او می نویسد.
(ثواب الاعمال ، ص 61)

حدیث369

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
اطولکم قنوتا فی دار الدنیا اطولکم راحة یوم القیامة فی الموقف ؛
هر کسی از شما قنوتش در این دنیا طولانی تر باشد، در آخرت در موقف محشر راحتی او بیشتر خواهد بود.
(ثواب الاعمال ، ص 59)

حدیث370

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
قال الله تعالی : ((لاینجوا منی عبدی الا باداء ما افترضت علیه )) ؛
خداوند فرموده است : ((بنده ام از من نجات نمی یابد، مگر با ادای آن چه که بر او واجب کرده ام )).
(محجة البیضاء، ج 1، ص 398)

حدیث371

عن الحسن بن علی - علیه السلام -:
ان من طلب العبادة تزکی لها و اذا اضرت النوافل بالفریضة فارفضوها ؛
هرکس طلب عبادت دارد، دل را برای آن پاک می کند، و هرگاه نمازهای مستحبی به نمازهای واجب ضرر رسانید (باعث آسیب رسانی به یکی ازصفات و ابعاد نمازهای واجب شد) نمازهای مستحبی را ترک کنید.
(تحف العقول ، ص 267)

حدیث372

قال الصادق - علیه السلام -:
ان العبد اذا سجد فاطال السجود نادی ابلیس ؛
وقتی بنده به سجده افتاد و سجده اش را طول داد، شیطان فریاد می زند.
(اصول کافی ، ج 3، ص 264)

حدیث373

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ما من رجل یجعل جبهته فی بقعة من بقاع الارض الا شهدت له بها یوم القیامة ؛
هر انسانی که پیشانی خود را برای سجده بر قطعه ای از زمین بگذارد، آن زمین در روز قیامت به نفع وی شهادت خواهد داد.
(وسائل الشیعه ، ج 3، ص 474.مستدرک الوسائل ، ج 1، ص 175)

حدیث374

قال علی - علیه السلام -:
تقرب الی الله سبحانه بالسجود و الرکوع و الخضوع لعظمته و الخشوع ؛
به وسیله سجده و رکوع و خضوع و خشوع در برابر عظمت خدا به او تقرب جوی .
(غررالحکم ، ص 356)

حدیث375

قال الرضا - علیه السلام -:
ان الصلوة افضل العبادة لله و هی احسن صورة خلقها الله من اداها بکمالها و تمامها فقد ادی واجب حقها و من تهاون فیها ضرب بها وجهه ؛
همانا نماز بهترین شیوه بندگی خداست و آن زیباترین شکلی است که خداوند آن را آفریده ، پس کسی که به طور کامل و تمام آن را به جا آورد حق واجب آن را ادا کرده و کسی که در انجام آن کوتاهی کند خدا آن را به صورتش می زند.
(بحارالانوار، ج 84، ص 246)

حدیث376

قال علی - علیه السلام -:
ان العبد اذا سجد نادی ابلیس : یا ویله اطاع و عصیت و سجد و ابیت ؛
وقتی که بنده ای سجده کرد، ابلیس فریاد می زند وای بر من !او اطاعت کرد، ولی من معصیت کردم ، او سجده کرد و من از این عمل سرباز زدم .
(بحارالانوار، ج 82، ص 233)

حدیث377

قال رسول الله - صلی الله علیه وآله -:
ان الصلوة قربان